ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး၏ ေထာင့္စြန္း အေမွာင္က်တဲ့ ေနရာတြင္ တစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေနသူ Baekhyun..

ခႏၶာကိုယ္ အနည္းငယ္က်ံဳ႕ထားၿပီး လက္သီးကို ခပ္ဖြဖြ ဆုပ္ထားသည့္ ဟန္အရ တစ္ခုခုကို စိုးရိမ္ေနပံုရသည္

Baekhyun ထိုင္ေနတဲ့ နားကို ေလွ်ာက္သြားမိေတာ့

ခ်က္ျခင္း မတ္တပ္ရပ္ကာ သူ႔အား နႈတ္ဆက္ေလသည္

" Doctor ေရာက္ၿပီလား "

"အင္း Baekhyun ေစာင့္ရတာ ၾကာသြားၿပီလား "

သူ႔အေျပာကို Baekhyun ေခါင္းေလးကို

ခပ္ေျဖးေျဖးခါျပရင္း ျငင္းေလသည္။

ေရာက္တာ မၾကာေသးဘူးဆိုသည့္သေဘာ..

သူ သေဘာက် စြာ ျပံဳးရင္း..

" ေမးစရာရွိတယ္ဆို Baekhyun.. ဘာေမးခ်င္လို႔လဲ "

ဆိတ္သုဥ္းသြားေသာ စကားသံ အခ်ိဳ႕တြင္

လက္သီးစုပ္ထားေသာ Baekhyun လက္တို႔

ပို၍ တင္းၾကပ္သြားေလသည္။

ေျပာင္းလဲ သြားေသာ Baekhyun ရဲ႕ အမူရာကို Sehun သတိထားမိ၏ ။ ေမးသင့္ မေမးသင့္ ေတြေဝေနဟန္ ရေသာ Baekhyun အား..

" ဘာေမးခ်င္တာလဲ.. Baekhyun

ေမးေလ အားမနာနဲ႔ "

တုန္ခါေနေသာ ေလသံကို တတ္ႏိုင္သမွ် ထိန္းရင္း ေျဖးညႇင္းစြာျဖင့္ Baekhyun ဆိုလာသည္

" Doctor အဲ့လူကို သိေနတယ္မွတ္လား "

မရွင္းလင္းေသာ စကားေၾကာင့္ Sehun ေမာ့ၾကည့္မိေတာ့

Baekhyun က ထပ္ဆင့္ ေျပာလာသည္

" Kang Yuri ကို အႏၲရာယ္ေပးခဲ့တဲ့သူ..

Doctor အေစာ ထဲက သိေနခဲ့တယ္မွတ္လား "

အမွန္တရားတခုကို မကြယ္ဝွက္ခ်င္တာေၾကာင့္

Sehun တိုးတိတ္စြာ အေျဖေပးလိုက္သည္

" အင္း.. "

လႈပ္ရွားသြားေသာ မ်က္ဝန္းအိမ္ႏွင့္အတူ

Baekhyun ထပ္ေမးျပန္သည္

" အဲ့လူက ဘယ္သူလဲ.. ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ကို ပါ stalker တေယာက္လို အေနာက္က လိုက္ၿပီး ေျခာက္လွန္႔ေနရလဲဆိုတာ Doctor သိတယ္မလားဟင္..

သူ႔.. သူ႔အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ့ကို ေျပာျပေပးပါလား "

ပကတိ ျဖဴစင္စြာ ေမးေနေသာ Baekhyun ကို

Sehun သနားစဖြယ္ ေငးၾကည့္မိ၏..

သူ တကယ္ သိခ်င္ပံုရသည္။

" ငါ မေျပာလဲ.. မင္း သိပ္မၾကာခင္ သိရေတာ့မွာပါ

သိပ္မၾကာခင္ သူ မင္းေရွ႕ကို တနည္းမဟုတ္ တစ္နည္းနဲ႔ ေပၚလာလိမ့္မယ္.. "

Sehun စကားသံအဆံုးမွာ Baekhyun ခႏၶာကိုယ္သည္ လိပ္ျပာလြင့္မတတ္ပင္ တုန္လႈပ္သြားေခ်သည္

" အခုခ်ိန္ေတာ့ သူ ဘယ္သူလဲ..

ဘာေၾကာင့္ဒီလိုလုပ္ေနရလဲဆိုတာ ငါ ေျပာျပလို႔ မျဖစ္တဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္.. "

ျဖဴေရာ္ ေနေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ Sehun အား ေမာ့မၾကည့္ပဲ ေခါင္းတြင္တြင္ ခါ ျပန္သည္

"ရ.. ရတယ္ ကိစၥမရွိဘူး ကၽြန္ေတာ္ က ေမးၾကည့္တာပါ

Doctor ေျဖလို႔ အဆင္မေျပရင္ မေျဖပါနဲ႔..ရပါတယ္ "

အသံမ်ား တုန္ရီေနတာကို တတ္ႏိုင္သမွ် ထိန္းရင္း

ကိစၥမရွိေၾကာင္းကို အျပံဳးတခုႏွင့္ တုန္႔ျပန္ေလသည္။

သို႔တိုင္ Baekhyun ရဲ႕ မ်က္ဝန္းတို႔မွာ ထိတ္လန္႔ျခင္းတို႔က ေရာင္ျပန္ဟပ္ေန၏

အျပံဳးတို႔က သိပ္ကို မပီျပင္ျဖစ္ေနသည္ကို

ထိိုေကာင္ေလးကိုယ္တိုင္ေရာ သိပါေလ်ာ့သလား..။

Sehun မ်က္စိေရွ႕က Baekhyun ကိုၾကည့္ရင္း

စိတ္ေမာစြာ ပင္ သက္ျပင္းခ်မိ၏

ဒုကၡေတြမ်ားလိုက္တာ

စိတ္ရွိတိုင္းသာဆို Sehun ထိုေကာင္ေလးကို အျဖစ္မွန္ ေျပာျပရင္း chanyeol မျမင္ေအာင္ ဖြက္ထားေပးခ်င္သည္။ chanyeol ေၾကာင့္ ထိခိိုက္နစ္နာမႈ႕၊ ေၾကာက္လန္႔မႈ႕မ်ား ထို ေကာင္ေလးအေပၚ ထက္မျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့သည္က သူ႔ စိတ္ရင္းအမွန္.. သို႔ေသာ္လည္း သူ႔ အေနနဲ႔ အစ္ကိုျဖစ္သူ chanyeol ဘက္ကို လဲ ၾကည့္ရေသးသည္။

အခုခ်ိန္မွာ ထိုေကာင္ေလးက chanyeol အတြက္ တခုတည္းေသာ အသက္ဆက္ေဆး..။

ထိုေကာင္ေလး ေပ်ာက္သြားသည္ႏွင့္ အဆိုးရြားစိုး ထိခိုက္နစ္နာရမည့္သူက chanyeol ပင္ ။ အရင္ထပ္ကို ထိန္းမႏိုင္ေအာင္ ႐ူးႏွမ္းသြားေတာ့မည့္ chanyeol အျဖစ္ကိုလည္း သူ မ်က္ကြယ္ျပဳလို႔မျဖစ္..

အစထဲက စိတ္ဒဏ္ရာ ရွိၿပီးျဖစ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ခုထဲေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကို သူ ႐ိုက္မခ်ိဳးပစ္ရက္ ။

Chanyeol က လည္း ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး လံုးဝ အျဖစ္ခံမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူသိသည္

ထိုေကာင္ေလး chanyeol ေဘးမွာ ရွိေနမွကိုျဖစ္မွာ

Chanyeol ထိုေကာင္ေလးကို ဒုကၡေတြ ထပ္ေပးမွာကို

သိေနရက္နဲ႔ အတၱႀကီးစြာ ဖံုးကြယ္ထားရလိမ့္မည္။

ထိုေကာင္ေလးကို chanyeol အႏၲရာယ္တစ္စံုတခုမေပးသ၍ သူေဘးကေန ဝင္မတားပဲ ရွိေနရလိမ့္မည္။

အဘယ္အေၾကာင္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ chanyeol ဘက္က

ရပ္တည္ေပးရေပလိမ့္မည္ .....

ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ ေငးရွဴ႕ေနမိသည့္ သူ႔ကို

Baekhyun က သတိေပးသံ ျပဳလာသည္

" Doctor ဒါဆိုကၽြန္ေတာ့ကို ျပန္ခြင့္ျပဳပါဦး

ကၽြန္ေတာ္ အေမ ခိုင္းထားတာေလး ရွိေသးလို႔ "

အ႐ိုေသေပး နႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္

ေက်ာခိုင္းထြက္သြားရန္ ျပင္ေနသည့္

ခႏၶာကိုယ္ အေသးေလးကို သူ လွမ္းတားလိုက္မိသည္ ။

မတတ္ႏိုင္.. သူ႔ အကိုေၾကာင့္ သိပ္မၾကာခင္

အဓိက နစ္နာရေတာ့မည့္ ဒီေကာင္ေလးကို

သူ အနည္းဆံုးေတာ့ နစ္နာမႈ႕မ်ား ေလ်ာ့ေပါ့ေအာင္

ႀကိဳတင္ သတိေပးခ်င္မိေသးသည္ကိုးး..

" Baekhyun.. ငါ ေျပာမယ္ ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္..

တကယ္လို႔.. တကယ္လို႔ ကြာ ျဖစ္ခဲ့သည္ရွိေသာ္ မျဖစ္ခဲ့သည္ ရွိေသာ္.. မင္း ဆင္ျခင္ရေအာင္လို႔..။

တကယ္လို႔ သူ မင္းကို တခုခု.. အဲ့တာ ဘာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး ဒါေပမယ့္ တခုခု မင္းသေဘာမက်တာ တခုခု သူ လုပ္ခဲ့ရင္ေတာင္ မင္း တတ္ႏိုင္သမွ် ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ ေနေပးလိုက္ပါ ။ အဲ့တာက မင္းအတြက္ အသက္သာဆံုးနည္းလမ္းျဖစ္လိမ့္မယ္.. သူ မင္းကို ထိတ္လန္႔ေစတာ မွန္ေပမယ့္ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ထိခိုက္နာက်င္ေအာင္လုပ္မွာမဟုတ္ဘူး.. ငါေျပာတာကိုယံု အဲ့တာေၾကာင့္ သူမင္းကို တခုခုလုပ္ခဲ့ရင္ ကလန္ကဆန္မလုပ္ပဲ သူ႔စိတ္တိုင္းက် ေနေပးပါ ငါ ေတာင္းဆိုတာပါ "

သူ႔ေျပာစကားကို Baekhyun က နားမလည္ႏိုင္စြာ ေမာ့ၾကည့္ေနသည္..။ ထို႔ေနာက္ ေဆာက္တည္ရာမရ ထိတ္လန္႔ျခင္းအခ်ိဳ႕နဲ႔အတူ ဆိုလာ၏

" အဲ့ တခုခုကို ကၽြန္ေတာ့ဘက္က

ေရွာင္တိမ္းခြင့္ေတာင္ မရွိဘူးလားဟင္ "

႐ုတ္ခ်ည္း ၿငိမ္သက္သြားေသာ ေလထုတြင္

Sehun ဆို႔နစ္သြားရသည္

မ်က္ရည္မ်ား ဝဲကာ မျဖစ္လာေသးသည့္ အႏၲရာယ္အတြက္ ႀကိဳတင္ ေၾကာက္လန္႔ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ ထိုေကာင္ေလးကို သူ မည္သို႔ မည္ဖံု အားေပးရအံ့နည္း။

မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ဝံ႕စြာ ေခါင္းငံု႕ထားရင္း

သူ ခပ္ ေျဖးေျဖးဆိုမိသည္

" ငါ ေတာင္း ပန္ပါတယ္ "

ေမာ့ၾကည့္ေနေသာ ကူရာကယ္ရာ မဲ့ေနသည့္ ထို မ်က္ဝန္းငယ္တို႔ကို သူ ေနာက္တႀကိမ္ ထပ္မၾကည့္ဝံ့ေတာ့..။

ပထမဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ ထိုေကာင္ေလးေရွ႕တြင္

ေသးႏွပ္သည္ဟူေသာ အသိျဖင့္ သိမ္ငယ္မိ၏

မ်က္လႊာတို႔ကိုခ်ကာ Baekhyun ျပံဳးျပန္သည္

အျပံဳးေတြက ႏူးညံ႕ေနေသာ္လည္း အားအင္နည္းပါးေန၏

" Doctor တို႔အမွားမွ မဟုတ္တာ..

ကၽြန္ေတာ့ ထိုက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့ ကံပဲ ရွိပါေစေတာ့ "

လက္ဖ်ားမ်ား ေအးစက္ကာ အစမတန္ တုန္လႈပ္ေနသည့္ နႈတ္ခမ္းပါးမ်ားက အားယူ၍ ေျပာေနရပံုေပၚသည္

ေလသံ တို႔က ၾကားဖို႔ ခက္ခဲစြာပင္ တိုးညႇင္းလ်က္..

ထိုေကာင္ေလး ဆိုင္အျပင္သို႔ ထြက္သြားခဲ့ေလသည္

ေတာင္းပန္ပါတယ္ Baekhyun..

ငါမင္းကို သူ႔ လက္ထဲက ကယ္ဖို႔

မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ဘူးထင္တယ္..

.....

.........

ဆိုင္ထဲက ထြက္လာၿပီးေနာက္ ကားေပၚတြင္ Baekhyun ၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ေနမိသည္။

ကား စီယာတိုင္ေပၚတင္ထားတဲ့ သူ႔လက္ေတြက

အနည္းငယ္တုန္ရီေန၏

သူ ထိတ္လန္႔မိပါသည္။

Doctor အေရွ႕မွာသာ ဘာမွမျဖစ္သလို အဆင္ေျပေၾကာင္း ဟန္ေဆာင္ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ အမွန္တကယ္ ေတာ့ သူ ေဆာက္တည္ရာမရ သိတိုင္ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေနခဲ့ပါ၏

ဘယ္ကမွန္းမသိ ၊ ဘယ္သူမွန္းမသိ ၊ ဘာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိမွန္းမသိ ရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို သူ တစ္ေယာက္ထဲ အဘယ္နည္းနဲ႔ ရင္တိုင္ရမည္နည္း..။

သူ ဘာလုပ္သင့္သနည္း..။

ရဲ သြားတိုင္ရမည္ေလာ..။

မိဘ ေတြကို ဖြင့္ေျပာၿပီး အကူညီေတာင္းခံရမည္ေလာ..။

ေပါပဲပဲ အေတြးတခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ သူ ရီမိျပန္သည္။

မိဘ ေတြကို ဖြင့္ေျပာမယ္တဲ့..

ဖြင့္ေျပာေတာ့ေရာ သူ႔ မိဘေတြက

သူ႔ကို ယံုေပးၾကမည္တဲ့လား..?

ထိုင္ေနရင္ေတာင္ အျပစ္ျမင္တတ္တဲ့ မိဘ ေတြက ဒီကိစၥမွာေရာ သူ႔ ဘက္က ဝင္၍ ကာကြယ္ေပးမည္တဲ့လား..?

ရႈိက္ငင္လာေသာ စို႔နစ္မႈ႕ေၾကာင့္ ရီေနရင္းမွ

ပါးျပင္ထပ္ မ်က္ရည္မ်ားက စီးက်လာရျပန္၏

ဒါဆို သူ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ

တစ္ေယာက္ထဲ ရင္ဆိုင္လွ်င္ေရာ..?

ထို လူနဲ႔ ယွဥ္ရင္ သူက သိပ္ကို အားနည္းလြန္းပါသည္

Jeon shin ေသသည့္ည ၊ သူထို လူနဲ႔ ထိပ္တိုက္ဆံုခဲ့တဲ့ ညထဲက သူ႔ အေျခေနကို သူသေဘာေပါက္ပါ၏

ဒါေၾကာင့္ သူ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ထိုလူ႔ရန္က ႀကိဳကာ ႏိုင္ရန္ ၾကံစည္ခဲ့ေသာ္လည္း အားလံုးက ထင္တာထပ္ပင္ ပို၍ဆိုးရြားလာခဲ့ၿပီ..။ မလိုအပ္တဲ့ လူေတြပါ ၾကားထဲက ထိခိုက္ခဲ့ၿပီးၿပီ..။

ဒါေၾကာင့္ သူ ေဘးလူျဖစ္တဲ့ Kai နဲ႔ Sehun တို႔ကိုလဲ

ဒုကၡမေပးခ်င္ပါ..။

ထိုလူႏွစ္ေယာက္သည္လဲ သူ႔ကို တတ္ႏိုင္တဲ့လမ္းက

အစြမ္းကုန္ ကူညီေပးခဲ့ၿပီးၿပီ..။

သူ ထပ္ၿပီး အကူညီ မေတာင္းဝံ႕ေတာ့ပါ

သူ အားနာလြန္းလွၿပီ..။

ဒ..ဒါဆို ဒီလူကို သူတစ္ေယာက္ထဲ

ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ရအံ့နည္း..။

အေမးမ်ားက ပဲ့တင္ထပ္ခဲ့ေသာ္လည္း အေျဖကားမရွိ

ေသခ်ာေနသည္က သူ ဒီအေရးတြင္ ရွံဳးနိမ့္ရေခ်မည္။

ကယ္တင္မည့္သူ ၊ ကူညီမည့္ သူ မရွိႏိုင္တဲ့ အေျခေနတြင္

သူသည္ ေသခ်ာေပါက္ ထိုလူ႔လက္ခုတ္ထဲက ေရ ျဖစ္ရေတာ့မည္။

သိပ္မၾကာခင္ အခ်ိန္အတြင္း သူ ဒီလူ႔ လက္ထဲတြင္

ေသခ်ာ ေပါက္ ရွံူးနိမ့္ရေတာ့မည္ ။

႐ုုတ္တရက္ တုန္ခါလာသည့္

ဖုန္းသံေၾကာင့္ သူ ဖြင့္ၾကည့္မိသည္။

ဖုန္းဆက္သူက သူ၏ ေမြးမိခင္ ပင္ျဖစ္သည္

" hello.. "

"နင္ ဖုန္းကိုင္တာ ဘာကိစၥ အဲ့ေလာက္ၾကာေနတာလဲ

နင္ ငါ့ဖုန္းမွန္းသိလို႔ မကိုင္တာမလား.."

"မဟုတ္ဘူး.. ကၽြန္ေတာ္.."

"နင့္ ေစာက္အခ်ိဳးေတြကို ငါမသိဘူးမ်ားထင္ေနလို႔လား

နင္အခု ဘယ္မွာလဲ.. ငါ့နင့္ကို

ခိုင္းထားတဲ့ ကိစၥ လုပ္ၿပီးၿပီလား "

သူ စကားသံ တစ္ခ်ဳိ႕ စြံအမိ၏

ခဏအၾကာတြင္ တိုးညႇင္းစြာျဖင့္ ဆို၏

" ကၽြန္ေတာ္ အခု.. သြားမလို႔ ပါ "

" နင့္ ကို ေျပာလိုက္ရင္ အဲ့ဒီအတိုင္းႀကီးပဲ

ဘယ္ေနရာမွ သံုးစားမရဘူး..အခုခ်က္ျခင္းသြား

ၿပီးရင္ ငါ့ကို ခ်က္ခ်င္းဖုန္းျပန္ဆက္.. ဒါပဲ "

ျပင္းထန္လွေသာ စကားသံမ်ားရဲ႕ အဆံုးသတ္

တဖက္က ဖုန္းခ်သံကို က်ယ္ေလာင္စြာ ၾကားလိုက္ရသည္

သူ လက္ထဲက တင္းၾကပ္စြာ ကိုင္ထားမိတဲ့ဖုန္းကို ပါးျပင္က မခြာမိေသး..။ သူ ေၾကာင္အ ေနမိသည္

*နင့္ေစာက္ခ်ဳိးကို မသိဘူးထင္ေနလား တဲ့

နႈတ္ထြက္လိုက္တဲ့ စကားသံက သူ႔ပါးကို

အရွိန္ျပင္းစြာနဲ႔ ႐ိုက္ခတ္ခ်လိုက္သလိုပင္..။

သူ ထိုစကားမ်ားကို ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း ၾကားေနခဲ့ရသည့္တိုင္

အသားမက်စြာ နာက်င္ရသည္။

မိဘ ဆီက သား တစ္ေယာက္အေနနဲ႔.. မဟုတ္ဘူး

လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ေတာင္ အသိမွတ္ျပဳျခင္း မခံရတဲ့ အျဖစ္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးရြားလိုက္ပါသလဲ..

တခါခါ အသက္႐ွဴဖို႔ကို ပင္ ခက္ခဲသြားေစတဲ့ထိ

႐ိုက္ႏွက္ခ်က္ေတြက ျပင္းထန္ေနတတ္ပါ၏

မ်က္လံုးထဲက ျမင္ကြင္းအခ်ဴိ႕တို႔ ေဝဝါးခဲ့ရကုန္သည္

နာက်င္ရပါသည္။

ေၾကာက္လန္႔စရာေတြ နဲ႔ ၾကံဳေနရသည့္တိုင္

သူ႔ဘက္မွာ ရပ္တည္ေပးမယ့္ လူရင္း ဟူ၍ မရွိ။

သူ႔ကို ေျပာစရာမလိုပဲ အျပည့္ဝ ကာကြယ္ေပးႏိုင္မည့္ လူ ဟူ၍မရွိ..။ တစိမ္းဆိုလွ်င္ ေဝးဆြ.. မိဘ ကိုယ္တိုင္ကပင္ သူ႔အေပၚ ကာကြယ္ ေပးရန္ စိတ္ကူးမရွိခဲ့ေခ်..။

အခ်ိန္ေပါင္းမ်ားစြာ ငိုေႂကြးေနရင္ေတာင္

အဆင္ေျပလားဟူ၍ စကားတခြန္း သူ မၾကားခဲ့ရ

လွမ္းထူေပးမယ့္ လက္တစ္စံု..

ေႏြးေထြးစြာ ေထြးေပြးေပးႏိုင္မည့္ ရင္ခြင္တစ္စံု.. ဆိုသည္က သူ႔ဘဝအတြက္ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္မ်ားသာ

လက္ေတြ႕တြင္ သူတေယာက္ထဲသာ ငိုေႂကြးရင္း သူ တေယာက္ထဲသာ ျပံဳးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္

အခု ခ်ိန္ လူသတ္သမားက သတ္၍ သူေသရမည္ဆိုရင္ေတာင္ အေရးတယူ ဝမ္းနည္းပူေဆြးေပးမည့္သူကား

ရွိေရာရွိပါ့မလားဟု သံသယဝင္မိပါသည္

ဒီလိုဆို သူ႔ အသက္ရွင္မႈ႕က အဓိပၸါယ္ေရာ ရွိပါရဲ႕လား..?

စကားသံ အခ်ဳိ႕တို႔ ဆိတ္သုဥ္းေနသည့္

ကားေလးထဲတြင္ သူ႔ရွိဳက္သံတို႔ကသာ

ပဲတင္ထပ္ေနရသည္။

သူက ဒီေလာက ႀကီးထဲမွာ တကယ္ေရာ

ေဘာင္ဝင္ ေနရဲ႕လား..။

အထပ္ထပ္ ႐ိုက္ခတ္လာတဲ့ ေဝဒနာေတြက သူ႔ေခါင္းမ်ားကို ဒုတ္တေခ်ာင္းနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ထုေနသလိုပင္..။

သူ ဆံပင္မ်ားကို လက္ျဖင့္ ဆြဲေဆာင့္ရင္း

မ်က္စိမ်ား စံုမွိတ္ထားမိသည္

သူဟာ အသံုးမဝင္တဲ့ လူတေယာက္..။

ေဘာင္ မဝင္တဲ့ လူတေယာက္..။

ေလာကႀကီးမွာ ရွိေနလည္း ဘာမွ

မထူးေတာ့မယ့္ လူတစ္ေယာက္...

သူသည္ မ်က္စိေရွ႕က ဖုန္းကို အေဝးတေနရာကို

မုန္းတီးစြာ ပစ္ေပါက္မိ၏

ႏွလံုးအိမ္တစ္ခုလံုး စို႔နစ္လာသည့္ အေလွ်ာက္

သူ အသက္႐ွဴရန္ ခက္ခဲ့လာခဲ့ၿပီ..။

သူက ဒီေလာကႀကီးမွာ ဘာမွအက်ဳိးမျပဳတဲ့ အမႈိက္တခု

သူက ေဘးလူေတြကို စိတ္အေႏွာင့္ယွက္သာ

ျဖစ္ေစႏိုင္မယ့္ မီးခိုးမႈိင္း..။

နာက်င္စြာ ျဖင့္ စီးက်လာသည့္ မ်က္ရည္မ်ားက

သူ႔ ပါးျပင္တေလွ်ာက္ အက်ည္းတန္ေစသည္

မ်က္ရည္ေတြကို မုန္းသည္

အဓိပၸါယ္မရွိ က်က်လာတတ္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ သူ အေဖာ္ျပဳေနခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြက အရမ္းကို ၾကာေနၿပီ..။

သူ႔ကို မလိုခ်င္တဲ့ လူေတြအတြက္ သူ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ မ်က္ရည္ေတြက အရမ္းကိုမ်ားေနၿပီ..။

မလိုဘူး..။ မလိုအပ္ဘူးး..။

သူ ငိုေနလည္း ဘယ္သူကမွ လွည့္ၾကည့္ခဲ့တာမဟုတ္တာ

သူ အသက္ရွင္လို႔လဲ လူတေယာက္ျဖစ္ အေရးတယူ ဆက္ဆံခံ ခဲ့ရတာမွမဟုတ္တာ..။

ငိုေနဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး..။

မ်က္ရည္ေတြ က်ေနဖု႔ိလဲ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး..။

သူ ႀကိဳးစားၿပီး ျပံဳးေနဖို႔လဲ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး..။

ဒီလိုဆို.. သူ ဒီေလာကႀကီးမွာ

အသက္ရွင္ ရပ္တည္ေနဖို႔ေရာ

အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေသးရဲ႕လား..?

...

..

လူ သတ္သမား လက္ထဲက လြတ္ေျမာက္ဖို႔

အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းက ကိုယ့္ဟာကိုယ္

အရင္ဦးေအာင္ သတ္ေသ ရတာ ပဲ မဟုတ္လား...

....

အဆက္မျပတ္ တုန္ခါလာေသာ ဖုန္းေၾကာင့္

ဆိုင္ထဲတြင္ ရပ္ေနရင္းမွ oh sehun

သတိဝင္လာခဲ့သည္

" hello.. လက္ေထာက္ kim ေျပာ.."

" d..doctor ကၽြန္ေတာ္တို႔

ဒုကၡေတာ့ေရာက္ၿပီထင္တယ္"

တုန္ရီေနေသာ လက္ေထာက္ ဆရာဝန္ရဲ႕ အသံက

ဖုန္းထဲမွ ၾကား တခ်က္ မၾကားမတခ်က္..

Oh sehun ေအး စက္စြာ ဆို၏

" ဘာကို ဆိုလိုခ်င္တာလဲ "

ေလ လႈိင္းၾကားမွ ျဖတ္သန္းလာတဲ့

စကားသံ အခ်ိဳ႕က သူ႔ နားစည္သို႔

တိုးညႇင္းစြာ ႐ိုက္ခတ္သြားသည္..။

ထိုနည္းတူ သူသည္လည္း ဦးေခါင္းတည့္တည့္သို႔ မိုးႀကိဳးပစ္ခ် ခံရသည့္ လူတစ္ေယာက္ႏွယ္ အသက္႐ွဴဖို႔ပင္ ေမ့ေလ်ာ့သြားခဲ့ရသည္..။

လက္ေထာက္ ဆရာဝန္ေျပာခဲ့သည့္ စကားက..

လူနာ Chanyeol ႀကိဳးေတြ ခ်ည္ထားတဲ့

ၾကားက မရမက ႐ုန္းၿပီး လြတ္ေျမာက္

ထြက္ေျပးသြားခဲ့သည္။ တဲ့..

...

.....

ကော်ဖီဆိုင်လေး၏ ထောင့်စွန်း အမှောင်ကျတဲ့ နေရာတွင် တစ်ယောက်ထဲထိုင်နေသူ Baekhyun..

ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ်ကျုံ့ထားပြီး လက်သီးကို ခပ်ဖွဖွ ဆုပ်ထားသည့် ဟန်အရ တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်

Baekhyun ထိုင်နေတဲ့ နားကို လျှောက်သွားမိတော့

ချက်ခြင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့အား နှုတ်ဆက်လေသည်

" Doctor ရောက်ပြီလား "

"အင်း Baekhyun စောင့်ရတာ ကြာသွားပြီလား "

သူ့အပြောကို Baekhyun ခေါင်းလေးကို

ခပ်ဖြေးဖြေးခါပြရင်း ငြင်းလေသည်။

ရောက်တာ မကြာသေးဘူးဆိုသည့်သဘော..

သူ သဘောကျ စွာ ပြုံးရင်း..

" မေးစရာရှိတယ်ဆို Baekhyun.. ဘာမေးချင်လို့လဲ "

ဆိတ်သုဉ်းသွားသော စကားသံ အချို့တွင်

လက်သီးစုပ်ထားသော Baekhyun လက်တို့

ပို၍ တင်းကြပ်သွားလေသည်။

ပြောင်းလဲ သွားသော Baekhyun ရဲ့ အမူရာကို Sehun သတိထားမိ၏ ။ မေးသင့် မမေးသင့် တွေဝေနေဟန် ရသော Baekhyun အား..

" ဘာမေးချင်တာလဲ.. Baekhyun

မေးလေ အားမနာနဲ့ "

တုန်ခါနေသော လေသံကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းရင်း ဖြေးညှင်းစွာဖြင့် Baekhyun ဆိုလာသည်

" Doctor အဲ့လူကို သိနေတယ်မှတ်လား "

မရှင်းလင်းသော စကားကြောင့် Sehun မော့ကြည့်မိတော့

Baekhyun က ထပ်ဆင့် ပြောလာသည်

" Kang Yuri ကို အန္တရာယ်ပေးခဲ့တဲ့သူ..

Doctor အစော ထဲက သိနေခဲ့တယ်မှတ်လား "

အမှန်တရားတခုကို မကွယ်ဝှက်ချင်တာကြောင့်

Sehun တိုးတိတ်စွာ အဖြေပေးလိုက်သည်

" အင်း.. "

လှုပ်ရှားသွားသော မျက်ဝန်းအိမ်နှင့်အတူ

Baekhyun ထပ်မေးပြန်သည်

" အဲ့လူက ဘယ်သူလဲ.. ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျွန်တော့ကို ပါ stalker တယောက်လို အနောက်က လိုက်ပြီး ခြောက်လှန့်နေရလဲဆိုတာ Doctor သိတယ်မလားဟင်..

သူ့.. သူ့အကြောင်းကို ကျွန်တော့ကို ပြောပြပေးပါလား "

ပကတိ ဖြူစင်စွာ မေးနေသော Baekhyun ကို

Sehun သနားစဖွယ် ငေးကြည့်မိ၏..

သူ တကယ် သိချင်ပုံရသည်။

" ငါ မပြောလဲ.. မင်း သိပ်မကြာခင် သိရတော့မှာပါ

သိပ်မကြာခင် သူ မင်းရှေ့ကို တနည်းမဟုတ် တစ်နည်းနဲ့ ပေါ်လာလိမ့်မယ်.. "

Sehun စကားသံအဆုံးမှာ Baekhyun ခန္ဓာကိုယ်သည် လိပ်ပြာလွင့်မတတ်ပင် တုန်လှုပ်သွားချေသည်

" အခုချိန်တော့ သူ ဘယ်သူလဲ..

ဘာကြောင့်ဒီလိုလုပ်နေရလဲဆိုတာ ငါ ပြောပြလို့ မဖြစ်တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်.. "

ဖြူရော် နေသော မျက်နှာဖြင့် Sehun အား မော့မကြည့်ပဲ ခေါင်းတွင်တွင် ခါ ပြန်သည်

"ရ.. ရတယ် ကိစ္စမရှိဘူး ကျွန်တော် က မေးကြည့်တာပါ

Doctor ဖြေလို့ အဆင်မပြေရင် မဖြေပါနဲ့..ရပါတယ် "

အသံများ တုန်ရီနေတာကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းရင်း

ကိစ္စမရှိကြောင်းကို အပြုံးတခုနှင့် တုန့်ပြန်လေသည်။

သို့တိုင် Baekhyun ရဲ့ မျက်ဝန်းတို့မှာ ထိတ်လန့်ခြင်းတို့က ရောင်ပြန်ဟပ်နေ၏

အပြုံးတို့က သိပ်ကို မပီပြင်ဖြစ်နေသည်ကို

ထိိုကောင်လေးကိုယ်တိုင်ရော သိပါလျော့သလား..။

Sehun မျက်စိရှေ့က Baekhyun ကိုကြည့်ရင်း

စိတ်မောစွာ ပင် သက်ပြင်းချမိ၏

ဒုက္ခတွေများလိုက်တာ

စိတ်ရှိတိုင်းသာဆို Sehun ထိုကောင်လေးကို အဖြစ်မှန် ပြောပြရင်း chanyeol မမြင်အောင် ဖွက်ထားပေးချင်သည်။ chanyeol ကြောင့် ထိခိိုက်နစ်နာမှု့၊ ကြောက်လန့်မှု့များ ထို ကောင်လေးအပေါ် ထက်မဖြစ်စေချင်တော့သည်က သူ့ စိတ်ရင်းအမှန်.. သို့သော်လည်း သူ့ အနေနဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူ chanyeol ဘက်ကို လဲ ကြည့်ရသေးသည်။

အခုချိန်မှာ ထိုကောင်လေးက chanyeol အတွက် တခုတည်းသော အသက်ဆက်ဆေး..။

ထိုကောင်လေး ပျောက်သွားသည်နှင့် အဆိုးရွားစိုး ထိခိုက်နစ်နာရမည့်သူက chanyeol ပင် ။ အရင်ထပ်ကို ထိန်းမနိုင်အောင် ရူးနှမ်းသွားတော့မည့် chanyeol အဖြစ်ကိုလည်း သူ မျက်ကွယ်ပြုလို့မဖြစ်..

အစထဲက စိတ်ဒဏ်ရာ ရှိပြီးဖြစ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တစ်ခုထဲသော မျှော်လင့်ချက် ကို သူ ရိုက်မချိုးပစ်ရက် ။

Chanyeol က လည်း ဒီလို အဖြစ်မျိုး လုံးဝ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသိသည်

ထိုကောင်လေး chanyeol ဘေးမှာ ရှိနေမှကိုဖြစ်မှာ

Chanyeol ထိုကောင်လေးကို ဒုက္ခတွေ ထပ်ပေးမှာကို

သိနေရက်နဲ့ အတ္တကြီးစွာ ဖုံးကွယ်ထားရလိမ့်မည်။

ထိုကောင်လေးကို chanyeol အန္တရာယ်တစ်စုံတခုမပေးသ၍ သူဘေးကနေ ဝင်မတားပဲ ရှိနေရလိမ့်မည်။

အဘယ်အကြောင်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ chanyeol ဘက်က

ရပ်တည်ပေးရပေလိမ့်မည် .....

ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ငေးရှူ့နေမိသည့် သူ့ကို

Baekhyun က သတိပေးသံ ပြုလာသည်

" Doctor ဒါဆိုကျွန်တော့ကို ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး

ကျွန်တော် အမေ ခိုင်းထားတာလေး ရှိသေးလို့ "

အရိုသေပေး နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်

ကျောခိုင်းထွက်သွားရန် ပြင်နေသည့်

ခန္ဓာကိုယ် အသေးလေးကို သူ လှမ်းတားလိုက်မိသည် ။

မတတ်နိုင်.. သူ့ အကိုကြောင့် သိပ်မကြာခင်

အဓိက နစ်နာရတော့မည့် ဒီကောင်လေးကို

သူ အနည်းဆုံးတော့ နစ်နာမှု့များ လျော့ပေါ့အောင်

ကြိုတင် သတိပေးချင်မိသေးသည်ကိုးး..

" Baekhyun.. ငါ ပြောမယ် သေချာနားထောင်နော်..

တကယ်လို့.. တကယ်လို့ ကွာ ဖြစ်ခဲ့သည်ရှိသော် မဖြစ်ခဲ့သည် ရှိသော်.. မင်း ဆင်ခြင်ရအောင်လို့..။

တကယ်လို့ သူ မင်းကို တခုခု.. အဲ့တာ ဘာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး ဒါပေမယ့် တခုခု မင်းသဘောမကျတာ တခုခု သူ လုပ်ခဲ့ရင်တောင် မင်း တတ်နိုင်သမျှ ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ နေပေးလိုက်ပါ ။ အဲ့တာက မင်းအတွက် အသက်သာဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်လိမ့်မယ်.. သူ မင်းကို ထိတ်လန့်စေတာ မှန်ပေမယ့် ဘယ်နည်းနဲ့မှ ထိခိုက်နာကျင်အောင်လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး.. ငါပြောတာကိုယုံ အဲ့တာကြောင့် သူမင်းကို တခုခုလုပ်ခဲ့ရင် ကလန်ကဆန်မလုပ်ပဲ သူ့စိတ်တိုင်းကျ နေပေးပါ ငါ တောင်းဆိုတာပါ "

သူ့ပြောစကားကို Baekhyun က နားမလည်နိုင်စွာ မော့ကြည့်နေသည်..။ ထို့နောက် ဆောက်တည်ရာမရ ထိတ်လန့်ခြင်းအချို့နဲ့အတူ ဆိုလာ၏

" အဲ့ တခုခုကို ကျွန်တော့ဘက်က

ရှောင်တိမ်းခွင့်တောင် မရှိဘူးလားဟင် "

ရုတ်ချည်း ငြိမ်သက်သွားသော လေထုတွင်

Sehun ဆို့နစ်သွားရသည်

မျက်ရည်များ ဝဲကာ မဖြစ်လာသေးသည့် အန္တရာယ်အတွက် ကြိုတင် ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်တဲ့ ထိုကောင်လေးကို သူ မည်သို့ မည်ဖုံ အားပေးရအံ့နည်း။

မျက်နှာချင်းမဆိုင်ဝံ့စွာ ခေါင်းငုံ့ထားရင်း

သူ ခပ် ဖြေးဖြေးဆိုမိသည်

" ငါ တောင်း ပန်ပါတယ် "

မော့ကြည့်နေသော ကူရာကယ်ရာ မဲ့နေသည့် ထို မျက်ဝန်းငယ်တို့ကို သူ နောက်တကြိမ် ထပ်မကြည့်ဝံ့တော့..။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုကောင်လေးရှေ့တွင်

သေးနှပ်သည်ဟူသော အသိဖြင့် သိမ်ငယ်မိ၏

မျက်လွှာတို့ကိုချကာ Baekhyun ပြုံးပြန်သည်

အပြုံးတွေက နူးညံ့နေသော်လည်း အားအင်နည်းပါးနေ၏

" Doctor တို့အမှားမှ မဟုတ်တာ..

ကျွန်တော့ ထိုက်နဲ့ ကျွန်တော့ ကံပဲ ရှိပါစေတော့ "

လက်ဖျားများ အေးစက်ကာ အစမတန် တုန်လှုပ်နေသည့် နှုတ်ခမ်းပါးများက အားယူ၍ ပြောနေရပုံပေါ်သည်

လေသံ တို့က ကြားဖို့ ခက်ခဲစွာပင် တိုးညှင်းလျက်..

ထိုကောင်လေး ဆိုင်အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့လေသည်

တောင်းပန်ပါတယ် Baekhyun..

ငါမင်းကို သူ့ လက်ထဲက ကယ်ဖို့

မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးထင်တယ်..

.....

.........

ဆိုင်ထဲက ထွက်လာပြီးနောက် ကားပေါ်တွင် Baekhyun ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေမိသည်။

ကား စီယာတိုင်ပေါ်တင်ထားတဲ့ သူ့လက်တွေက

အနည်းငယ်တုန်ရီနေ၏

သူ ထိတ်လန့်မိပါသည်။

Doctor အရှေ့မှာသာ ဘာမှမဖြစ်သလို အဆင်ပြေကြောင်း ဟန်ဆောင် ပြောခဲ့ပေမယ့် အမှန်တကယ် တော့ သူ ဆောက်တည်ရာမရ သိတိုင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေခဲ့ပါ၏

ဘယ်ကမှန်းမသိ ၊ ဘယ်သူမှန်းမသိ ၊ ဘာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိမှန်းမသိ ရတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သူ တစ်ယောက်ထဲ အဘယ်နည်းနဲ့ ရင်တိုင်ရမည်နည်း..။

သူ ဘာလုပ်သင့်သနည်း..။

ရဲ သွားတိုင်ရမည်လော..။

မိဘ တွေကို ဖွင့်ပြောပြီး အကူညီတောင်းခံရမည်လော..။

ပေါပဲပဲ အတွေးတချို့ကြောင့် သူ ရီမိပြန်သည်။

မိဘ တွေကို ဖွင့်ပြောမယ်တဲ့..

ဖွင့်ပြောတော့ရော သူ့ မိဘတွေက

သူ့ကို ယုံပေးကြမည်တဲ့လား..?

ထိုင်နေရင်တောင် အပြစ်မြင်တတ်တဲ့ မိဘ တွေက ဒီကိစ္စမှာရော သူ့ ဘက်က ဝင်၍ ကာကွယ်ပေးမည်တဲ့လား..?

ရှိုက်ငင်လာသော စို့နစ်မှု့ကြောင့် ရီနေရင်းမှ

ပါးပြင်ထပ် မျက်ရည်များက စီးကျလာရပြန်၏

ဒါဆို သူ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ

တစ်ယောက်ထဲ ရင်ဆိုင်လျှင်ရော..?

ထို လူနဲ့ ယှဉ်ရင် သူက သိပ်ကို အားနည်းလွန်းပါသည်

Jeon shin သေသည့်ည ၊ သူထို လူနဲ့ ထိပ်တိုက်ဆုံခဲ့တဲ့ ညထဲက သူ့ အခြေနေကို သူသဘောပေါက်ပါ၏

ဒါကြောင့် သူ နည်းအမျိုးမျိုး ထိုလူ့ရန်က ကြိုကာ နိုင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း အားလုံးက ထင်တာထပ်ပင် ပို၍ဆိုးရွားလာခဲ့ပြီ..။ မလိုအပ်တဲ့ လူတွေပါ ကြားထဲက ထိခိုက်ခဲ့ပြီးပြီ..။

ဒါကြောင့် သူ ဘေးလူဖြစ်တဲ့ Kai နဲ့ Sehun တို့ကိုလဲ

ဒုက္ခမပေးချင်ပါ..။

ထိုလူနှစ်ယောက်သည်လဲ သူ့ကို တတ်နိုင်တဲ့လမ်းက

အစွမ်းကုန် ကူညီပေးခဲ့ပြီးပြီ..။

သူ ထပ်ပြီး အကူညီ မတောင်းဝံ့တော့ပါ

သူ အားနာလွန်းလှပြီ..။

ဒ..ဒါဆို ဒီလူကို သူတစ်ယောက်ထဲ

ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရအံ့နည်း..။

အမေးများက ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သော်လည်း အဖြေကားမရှိ

သေချာနေသည်က သူ ဒီအရေးတွင် ရှုံးနိမ့်ရချေမည်။

ကယ်တင်မည့်သူ ၊ ကူညီမည့် သူ မရှိနိုင်တဲ့ အခြေနေတွင်

သူသည် သေချာပေါက် ထိုလူ့လက်ခုတ်ထဲက ရေ ဖြစ်ရတော့မည်။

သိပ်မကြာခင် အချိန်အတွင်း သူ ဒီလူ့ လက်ထဲတွင်

သေချာ ပေါက် ရှံူးနိမ့်ရတော့မည် ။

ရုုတ်တရက် တုန်ခါလာသည့်

ဖုန်းသံကြောင့် သူ ဖွင့်ကြည့်မိသည်။