ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေမ့ေပ်ာက္၍ ႏွစ္ျခဳိက္စြာ

အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ခ်ိန္က တစ္ရက္ခြဲေလာက္ရွိၿပီျဖစ္သည္။

ေျခေထာက္က အနာရွိန္ႏွင့္ မိုးမိၿပီး အပ်င္းဖ်ားထားသည့္ဒဏ္ေတြက Baekhyun ကို ယခင္ကထပ္ ပို၍ အားနည္းသြားေစသည္။ နလန္ထူစ အခ်ိန္ကာလမွာလည္း လိုအပ္တာ အားလံုးကို Kai ကသာ အစဆံုး ကူညီေပးခဲ့သည္။

အခ်ိန္တခု ၾကာသည္အထိ လံုေလာက္စြာ အနားယူၿပီးေနာက္တြင္ မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ သမိုင္းေပးတာဝန္မ်ားေၾကာင့္

Baekhyun ေက်ာင္းကို ခ်ိနဲ႔စြာျဖင့္ လာခဲ့ရျပန္သည္။

"ဒါဆိုသူက မေသဘူးေပါ့.."

"ေအး.. ၄ထပ္တိုက္ေပၚက ျပဳတ္က်ၿပီး အၾကာႀက္ီး သတိလစ္ေနလို႔ အားလံုးက ေသၿပီထင္ထားတာ။ ဆရာဝန္ေတြကေတာင္ လက္ေလ်ာ့ထားတာ"

"သူ ေသဖို႔ ကံမပါေသးလို႔ပဲေနမွာေပါ့.. ဒါမယ့္လည္း

ေအာက္ပိုင္းေသသြားတဲ့ မိန္းမတေယာက္က အသက္ရွင္ေနလည္း ဆက္ရပ္တည္ဖို႔က ခက္ခဲသြားၿပီမလား"

"ဟုတ္ပါ့ဟယ္ သနားပါတယ္.. ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလးနဲ႔ ဒီလိုအျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးၾကံဳရတာ"

"ဟုတ္ပါ့ဟယ္.."

ေဘးတြင္ ၾကားေနရေသာ စကားသံမ်ားအရ

Kang Yuri အသက္ရွင္ေသးသည္ဆိုတာ

ေသခ်ာသေလာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။

ထို မိန္းကေလး တိုက္ေပၚက ခုန္ခ်သည့္ကိစၥကို Kai ေျပာျပထားတာေၾကာင့္ Baekhyun သိခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္.. အခုခ်ိန္ထိ မရွင္းေသးသည့္

ကိစၥမ်ားက ရွိေနဆဲပင္..

ဒီမိန္းကေလးက ဘာလို႔ တိုက္ေပၚက ခုန္ခ်ခဲ့တာလဲ...

အဲ့ေန႔တုန္းက ဒီမိန္းကေလးမွာ အႏၲရာယ္ရွိေနတယ္လို႔

Sehun က ဘာလို႔ အတပ္ေျပာႏိုင္ခဲ့ရတာလဲ..

ေနာက္ေန႔မနက္ ေက်ာင္းေဆာင္သစ္မွာ Baekhyun

ကိုယ္တိုင္ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ လူကေရာ ဘယ္သူလဲ...

ဒီကိစၥအားလံုးကို ေသခ်ာ ရွင္းေပးႏိုင္မည့္သူက ႏွစ္ဦးသာရွိသည္။ တေယာက္က Sehun ျဖစ္ၿပီး..

ေနာက္တေယာက္က အႏၲရာယ္ႏွင့္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ၿပီး အသက္ရွင္လ်က္ က်န္ေနေသးတဲ့ Kang Yuri ပဲျဖစ္သည္။

...........

................

ေဆးရံုႀကီးတခု၏ အနည္းငယ္ အေမွာင္က်ေနေသာ

အခန္းတခန္းတြင္ ျဖစ္သည္။

ေဆးနံ႕မ်ား ေပ်ာ္ဝင္ေနေသာ အခန္းသည္

ေအးစက္ေနေသာ အဲယားကြန္းေငြ႕မ်ားႏွင့္အတူ

အျဖဴေရာင္ မီးေခ်ာင္းတေခ်ာင္းက အခန္းလယ္တည့္တည့္တြင္ ခပ္မႈိင္မႈိင္ျဖင့္ အလင္းေပးေနသည္။

မီးေရာင္ ေအာက္ လူနာကုတင္ေပၚတြင္

လက္ႏွင့္ေျခေထာက္မ်ားကို ႀကိဳးမ်ားျဖင့္

အခိုင္အမာ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ျခင္းခံထားရေသာ

လူတေယာက္သည္ ေမ့ေဆးအရွိန္ျဖင့္ သတိလစ္ေနသည္

ထိုသူ၏ ေဘးတြင္ ၿငိမ္သက္စြာ

ထိုင္ေနသူ တစ္ဦးလည္းရွိသည္။

"Doctor Oh.. ကၽြန္ေတာ္တို႔

ဒီလူနာကို ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ"

အခန္းထဲသို႔ ဝင္လာေသာ ဂ်ဴတီကုတ္ အျဖဴေရာင္ႏွင့္

ဆရာဝန္သည္ ထိုင္ေနသူ Oh Sehun အား

ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိတာေၾကာင့္ အကူညီေတာင္းသည့္ဟန္ျဖင့္ ေမးလာျခင္းျဖစ္သည္။

အသံတိတ္စြာ ၿငိမ္ေနေသာ Sehun သည္လည္း

အေတြးမ်ားျဖင့္ ေရာက္ယွက္ခတ္ေနသည္။

သူဒီ အခ်ိန္မွာ ဘာလုပ္သင့္လဲ.....

ထိန္းခ်ဳပ္ထားျခင္း ခံထားရသည့္ Chanyeol သည္ သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္တခုတြင္ သတိရလာေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

သူသတိရလာတာနဲ႔ အခုလို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာေၾကာင့္

အႀကီးက်ယ္ေပါက္ကြဲေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

အားႀကီးလြန္းေသာ Chanyeol ကို ဆက္ခ်ဳပ္ထားဖို႔ဆိုတာ ထင္သေလာက္မလြယ္.. လႊတ္ေပးလိုက္လွ်င္လည္း

Baekhyun ႏွင့္ မေသေသးသည့္ Kang Yuri ကို

ေသခ်ာေပါက္ အႏၲရာယ္ေပးလိမ့္မည္။

ေဆးပညာအရဆိုလွ်င္ေတာ့ Chanyeol ကို ဆက္ခ်ဳပ္ထိန္းထားႏိုင္ဖို႔ နည္းလမ္းတခုသာရွိသည္။

ထိုနည္းလမ္းကေတာ့ အိပ္ေငြ႕ခ်သည့္ကုထံုးပင္...

ခ်ိန္သီးကို အသံုးျပဳ၍ ကုသျခင္းနည္းလမ္းက

Chanyeol အခုျဖစ္ေနသည့္ ျပင္းထန္သည့္စိတ္ဆႏၵမ်ားကို အခ်ိန္တခုထိ ေကာင္းစြာထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မည္ဆိုေသာ္လည္း

ကုသေနသည့္အခ်ိန္ကာလအတြင္း

ChanYeol ကိုယ္တိုင္ ေမ့ေပ်ာက္ထားသည့္ အတိတ္က ဆိုးရြားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြက ေသခ်ာေပါက္ ျပန္ေပၚလာလိမ့္မည္

ထို ျဖစ္ရပ္ေတြက ေမ့ေျမာေနေသာ Chanyeol ရဲ႕

စိတ္အာရံုကို ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခိုက္ၾကလိမ့္မည္။

အားလံုးရဲ႕ အဆံုးသတ္မွာ အထိခိုက္ဆံုးက

Chanyeol ပဲ ျဖစ္ေခ်လိမ့္မည္။

သို႔ေသာ္.. ထိုနည္းလမ္း တခုတည္းကသာ

ယခုလက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ Chanyeol ရဲ႕

အစြန္းေရာက္ခံစားခ်က္မ်ားႏွင့္ ခႏၶာကိုယ္ကိုပါ

ၿငိမ္သက္စြာ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္မည့္ နည္းလမ္းျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ Hyung..

အခုခ်ိန္ Hyung ကိုလႊတ္ေပးလိုက္ရင္

မျဖစ္သင့္တာေတြ ထပ္ျဖစ္ကုန္မွာ...

ကုထံုးကို အသံုးျပဳလိုက္ရင္လည္း Hyung အရမ္းခံစားရမွာ..

ကၽြန္ေတာ့မွာ ေရြးခ်ယ္စရာႏွစ္လမ္းပဲရွိတယ္

တကယ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘာလုပ္ရမလဲ Hyung..

Sehun လည္ပင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ အားကုန္ ညစ္ေနေသာ Chanyeol သည္ အမွန္တကယ္ပင္ သတ္ပစ္ေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖစ္ခ်က္ခ်ထားပံုေပၚသည္။

ၾကမ္းျပင္ႏွင့္ မထိပဲေျမာက္တက္ေနသည့္ Sehun ေျခေထာက္မ်ားက အသက္႐ွဴမရသည့္ေဝဒနာေၾကာင့္ ေဆာက္တည္ရာမရ ႐ုန္းကန္ေနသည္။

လက္မ်ားကလည္း Chanyeol ရဲ႕ လက္မ်ားကို ဆြဲဖယ္႐ိုက္ခ်ေနသည္။ သို႔ေသာ္ အားသန္လြန္းလွေသာ

Chanyeol အတြက္ေတာ့ နည္းနည္းေလးမွ အေႏွာင့္ယွက္မျဖစ္ေစခဲ့ပါ။

" မင္း ဒီေန႔ ေသရမယ္ Sehun "

အံႀကိတ္ရင္း ေျပာေနေသာ Chanyeol ကို

Sehun ေသခ်ာ မျမင္ရေတာ့..

ခႏၶာကိုယ္ တခုလံုး ေသြးမေလွ်ာက္ေတာ့သည့္ဟန္ မ်က္ႏွာတခုလံုးျဖဴေဖြးလာၿပီး မ်က္လံုးမ်ားက ရဲပေတာင္းခတ္ကာ ျမင္ကြင္းအားလံုး မႈန္မႈိင္းေနၿပီျဖစ္သည္။

မ်က္ရည္မ်ားျဖင့္ ေဝဝါးေနသည့္ၾကားက Chanyeol ရဲ႕ ေဘး စားပြဲခံုေလးေပၚတြင္ တင္ထားေသာ ပန္းအိုးတစ္လံုးကို Sehun လွမ္းျမင္ေနရသည္။

လက္မ်ားကို ဆန္႔တန္းကာ ပန္းအိုးကို လက္ထဲအရယူရန္ ႀကိဳးပမ္းေနသည္ကို လည္ပင္းညစ္ထားေသာ Chanyeol သတိမထားမိပါ.. အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ChanYeol ရဲ႕ အာရံုမ်ားအားလံုးကို Sehun အား ေသေစခ်င္သည့္ စိတ္ဆႏၵတခုကသာ ဖံုးလႊမ္းေနျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ အားထုတ္ၿပီး လက္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိလာေသာ ပန္းအိုးကို အသံုးခ်၍ Chanyeol ရဲ႕ ေခါင္းတည့္တည့္ကို အရွိန္ျဖင့္ Sehun ႐ိုက္ခ်ပစ္ခဲ့သည္။

ဦးေခါင္းမွ နာၾကင္မႈ႕ေၾကာင့္ Chanyeol လက္မ်ား ႐ုတ္တရက္ ေျပေလ်ာ့သြားေသာ္လည္း စိတ္ေဆာင္ေနတာေၾကာင့္ ခ်က္ျခင္း သတိေမ့မသြား..

ဦးေခါင္းမွ တစိမ့္စိမ့္က်လာေသာ ခပ္ပ်စ္ပ်စ္အရည္မ်ားသည္ Chanyeol မ်က္ႏွာတေလွ်ာက္ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းလာသည္

Chanyeol ခဏေတြေဝေနစဥ္တြင္ Sehun က လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ ဧည့္ခန္းစားပြဲသို႔ ေျပးသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ စားပြဲခံုေပၚတြင္တင္ထားသည့္ အသင့္ေဆာင္ယူေသာ ေဆးထိုးအပ္ျဖင့္ Chanyeol ရဲ႕ လည္ပင္း ေသြးေၾကာစံုရာ တေနရာသို႔ ထိုးစိုက္လိုက္ေတာ့သည္။

ခဏအၾကာတြင္ ေမ့ေဆးအရွိန္ျဖင့္ Chanyeol ေမ့ေျမာသြားေတာ့မွ Sehun အသက္ဝေအာင္ ႐ွဴႏိုင္ေတာ့သည္။

ဒီအေျခေနေတြကိုႀကိဳသိလို႔ ပါးနပ္စြာ ေမ့ေဆးႏွင့္ အပ္ကို ႀကိဳတင္ေဆာင္ထားမိသည္က ကံေကာင္းသြားသည္ဟုပင္ဆိုရေပေတာ့မည္။

........

............

မ်ားျပားလွေသာ ေဆးရံုအခန္းမ်ားၾကားတြင္ Baekhyun မူးခ်ာရမ္းေနသည္။ Kang Yuri အား လူနာလာေမးရင္း သိခ်င္တာမ်ားကို ေမးရမည္ဟူသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေဆးရံုကိုလိုက္လာခဲ့ေသာ္လည္း အသိမိတ္ေဆြမရွိတာေၾကာင့္ အခန္းရွာေတြ႕ရန္ပင္ မနည္းႀကိဳးစားေနရသည္။

လမ္းတြင္ေတြ႕ေသာ Nurse တစ္ေယာက္အား လူနာ နာမည္ေျပာၿပီး အကူညီေတာင္းမွသာ အဆင္ေျပသြားေတာ့သည္။

"ဒီအခန္းက လူနာက နည္းနည္းေတာ့ အေျခေနဆိုးတယ္ရွင့္.. သတိရထဲက ေအာ္ဟစ္႐ုန္းကန္ေနလို႔ ဆရာဝန္ေတြေတာင္ ဝိုင္းခ်ဳပ္ထားရတဲ့ထိပဲ.. "

"ဗ်ာ.. ေအာ္ဟစ္႐ုန္းကန္တယ္??"

Baekhyun နားမလည္စြာ ေမးလိုက္ေတာ့

Nurse က စိတ္ရွည္စြာျဖင့္ရွင္းျပသည္။

"ဟုတ္တယ္.. သူ သတိရလာထဲက ကၽြန္မကို အသက္ရွင္ခြင့္ေပးပါ ဆိုတဲ့စကားကိုပဲ ထပ္ခါထပ္ခါ ငိုယိုၿပီးေျပာေနတာ.. ဘယ္သူ႔ကိုေတာင္းပန္ေနတာလဲလို႔ ေမးတာလည္း ေမးလို႔မရ တခ်ိန္လံုး ေအာ္ဟစ္ေနတာ.. အခုမွ ဆရာဝန္ႀကီးေတြက စိတ္ၿငိမ္ေဆးေပးထားလို႔ ၿငိမ္သြားတာ.. ၾကည့္ရတာ တိုက္ေပၚကျပဳတ္က်ေတာ့ ေခါင္းထိသြားတယ္ ထင္ပါတယ္"

Nurse ေျပာျပသည့္ စကားေၾကာင့္ Kang Yuri အတြက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိသြားသည္။

ဘယ္လို အေျခေနဆိုးမ်ိဳးေတြနဲ႔ ၾကံဳခဲ့လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ျဖစ္သြားရတာလဲ ဆိုတာ Baekhyun တကယ္သိခ်င္မိသည္။

တိုက္ေပၚက ျပဳတ္က်လို႔ ခုလိုေအာာ္ဟစ္ေနတယ္ဆိုတာကို Baekhyun အေနနဲ႔ သိပ္ယုတၱိမရွိဘူးဟု ထင္သည္...

ခန္႔မွန္းရသေလာက္ေတာ့ သူတိုက္ေပၚက မျပဳတ္က်ခင္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာ တခုခုနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရလို႔သာ ခုလို ငိုယိုၿပီးေတာင္းပန္ေနျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

"Nae.. ဒါဆို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့ကို ခြင့္ျပဳပါဦး"

Nurse အား နႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္ သူမ ၫႊန္ျပသည့္ အခန္းသို႔ Baekhyun ဦးတည္၍ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။

အျဖဴေရာင္ ေဆးသုတ္ထားေသာ ေဆးရံုခန္းေလးသည္ သာမန္ခန္းမ်ားကဲ့သို႔ပင္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနသည္။

အခန္းထဲတြင္ အိပ္ယာထပ္၌ လဲေလ်ာင္းေနေသာ Kang Yuri ႏွင့္ သူမရဲ႕ အေမျဖစ္သူလည္းရွိသည္။

သူမ ၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ အေမျဖစ္သူက Kang Yuri အား အသိေပးသည့္ဟန္ျဖင့္ လႈပ္နႈိးေနသည္။

"Yuri.. သမီးငယ္ ဒီမွာ ဧည့္သည္လာတယ္..

သမီးသူငယ္ခ်င္းတဲ့ .. သမီးကို သတင္းလာေမးတာထင္တယ္ ထေတြ႕လိုက္ပါဦး"

အေမျဖစ္သူက လႈပ္ႏိုးေနသည့္တိုင္ ထိုမိန္းကေလးက မ်က္လံုးဖြင့္မလာပါ.. တဖက္လွည့္၍ ပင္ ျပန္အိပ္သြားသည္။

"သားရယ္ အားနာလိုက္တာ.. သမီးက အိပ္ေဆးေပးထားေတာ့ အရမ္းအိပ္ခ်င္ေနတယ္ထင္တယ္.."

"ရတယ္ အန္တီ ကိစၥမရွိဘူး ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တေခါက္မွပဲ လာေတာ့မယ္ အေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္သြားရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္"

"ရပါတယ္.. ဒါနဲ႔ သားနာမည္က..?

သမီးေလး ႏိုးလာရင္ ေျပာေပးထားရေအာင္လို႔"

"ဟုတ္.. ကြ်န္ေတာ့ နာမည္က Byun Baekhyun ပါ"

"Byun... Baek..Hyun"

ကၽြန္ေတာ့ နာမည္ကို ၾကားသည္ႏွင့္

ဆက္ခနဲ ႏိုးလာေသာ Kang Yuri..

ကုတင္ေပၚတြင္ လွဲေနရာကေန Baekhyun ဘက္ကို လွည့္ၾကည့္ၿပီးေနာက္...

"ထြက္သြားး.. မလာနဲ႔ အခုခ်က္ျခင္း ထြက္သြားးး"

နားႏွစ္ဖက္ကို လက္အုပ္ရင္း အသံကုန္ျခစ္၍ ေအာ္လာေသာ Kang Yuri ေၾကာင့္ Baekhyun ေရာ အေမျဖစ္သူပါ လန္႔ျဖန္႔သြားရသည္။

နာမည္ကို ၾကားသည္ႏွင့္ ေျပာင္းလဲသြားေသာ

သူမရဲ႕ ပံုစံက လြန္ခဲ့ေသာမိနစ္ပိုင္းေလာက္ကႏွင့္ မတူပဲ ကြဲျပားလြန္းသည္။

*ထြက္သြား ဆိုေသာ စကားလံုးကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေသြး႐ူးေသြးတန္းျဖင့္ ေအာ္ေျပာရင္း သူမ ကုတင္ေအာက္သို႔ ျပဳတ္က်သြားသည္။

Baekhyun အနားသို႔ ကပ္သြားမိေတာ့ Kang Yuri က ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ တရြတ္တိုက္ နံရံသို႔ ကပ္ကာ အနားမလာရန္ ေအာ္ဟစ္ေနသည္။

"နင္မလာနဲ႔... နင္.. နင္ ငါ့နားလာရင္

သူငါ့ကို သ..သတ္လိမ့္မယ္ ထြက္သြားးး"

လက္က ေဆးပိုက္ေတြကို ဆြဲျဖဳတ္ကာ အခန္းေထာင့္တြင္ ကပ္၍ ငိုယိုေနေသာ Kang Yuri သည္ ေၾကာက္လန္႔စိတ္ေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုး တဆက္ဆက္တုန္ေနသည္။

ဘယ္သူ႔ကိုမွ အနားကပ္မခံပဲ ေသာင္းက်န္းေနေသာ Kang Yuri ေၾကာင့္ အေမ ျဖစ္သူ ပင္ မႏိုင္ေတာ့..

"အန္တီ.. ဆရာဝန္ ေခၚမွ ျဖစ္မယ္ ဆရာဝန္ေခၚ"

ကုတင္ေခါင္းရင္းတြင္ ရွိေသာ အျပာေရာင္ အေရးေပၚခလုတ္ကို ႏွိပ္ၿပီး သိပ္မၾကာမီ ဆရာဝန္ မ်ား အခန္းထဲသို႔ ေျပးဝင္လာၾကသည္။

"ထြက္သြားးး.. မလာနဲ႔ ငါ.. ငါ့ကို သူသတ္လိမ့္မယ္

မသတ္ပါနဲ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ အားးးးး"

ဆရာဝန္ေလးငါးေယာက္ ဝိုင္းဖိကာ ေမ့ေဆးေပး ေနသည့္ၾကားမွ ေအာ္ဟစ္႐ုန္းကန္ ေနသည့္ သူမ ပံုစံသည္ တကယ္ကို ေသြးပ်က္ဖြယ္ျဖစ္သည္။

႐ုတ္တရက္မို႔ Baekhyun ကိုယ္တိုင္သည္လည္း

သတိလက္လြတ္ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးရြားတာေတြ ၾကံဳခဲ့တာလဲ..

အဲ့လူက ဒီေလာက္ေတာင္ပဲေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတာလား..?

______________________

Sehun ကို လည္ပင္းညစ္တဲ့ အခန္းက မျဖစ္မေနမို႔ထည့္လိုက္ရတာပါ.. Sehun bias ေတြ အကုန္လံုးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္... ❤️

ပတ်ဝန်းကျင်ကို မေ့ပျောက်၍ နှစ်ခြိုက်စွာ

အိပ်ပျော်ခဲ့ချိန်က တစ်ရက်ခွဲလောက်ရှိပြီဖြစ်သည်။

ခြေထောက်က အနာရှိန်နှင့် မိုးမိပြီး အပျင်းဖျားထားသည့်ဒဏ်တွေက Baekhyun ကို ယခင်ကထပ် ပို၍ အားနည်းသွားစေသည်။ နလန်ထူစ အချိန်ကာလမှာလည်း လိုအပ်တာ အားလုံးကို Kai ကသာ အစဆုံး ကူညီပေးခဲ့သည်။

အချိန်တခု ကြာသည်အထိ လုံလောက်စွာ အနားယူပြီးနောက်တွင် မပြီးပြတ်သေးတဲ့ သမိုင်းပေးတာဝန်များကြောင့်

Baekhyun ကျောင်းကို ချိနဲ့စွာဖြင့် လာခဲ့ရပြန်သည်။

"ဒါဆိုသူက မသေဘူးပေါ့.."

"အေး.. ၄ထပ်တိုက်ပေါ်က ပြုတ်ကျပြီး အကြာကြ်ီး သတိလစ်နေလို့ အားလုံးက သေပြီထင်ထားတာ။ ဆရာဝန်တွေကတောင် လက်လျော့ထားတာ"

"သူ သေဖို့ ကံမပါသေးလို့ပဲနေမှာပေါ့.. ဒါမယ့်လည်း

အောက်ပိုင်းသေသွားတဲ့ မိန်းမတယောက်က အသက်ရှင်နေလည်း ဆက်ရပ်တည်ဖို့က ခက်ခဲသွားပြီမလား"

"ဟုတ်ပါ့ဟယ် သနားပါတယ်.. ငယ်ငယ်ချောချောလေးနဲ့ ဒီလိုအဖြစ်ဆိုးမျိုးကြုံရတာ"

"ဟုတ်ပါ့ဟယ်.."

ဘေးတွင် ကြားနေရသော စကားသံများအရ

Kang Yuri အသက်ရှင်သေးသည်ဆိုတာ

သေချာသလောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထို မိန်းကလေး တိုက်ပေါ်က ခုန်ချသည့်ကိစ္စကို Kai ပြောပြထားတာကြောင့် Baekhyun သိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်.. အခုချိန်ထိ မရှင်းသေးသည့်

ကိစ္စများက ရှိနေဆဲပင်..

ဒီမိန်းကလေးက ဘာလို့ တိုက်ပေါ်က ခုန်ချခဲ့တာလဲ...

အဲ့နေ့တုန်းက ဒီမိန်းကလေးမှာ အန္တရာယ်ရှိနေတယ်လို့

Sehun က ဘာလို့ အတပ်ပြောနိုင်ခဲ့ရတာလဲ..

နောက်နေ့မနက် ကျောင်းဆောင်သစ်မှာ Baekhyun

ကိုယ်တိုင်ကြုံခဲ့ရတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ လူကရော ဘယ်သူလဲ...

ဒီကိစ္စအားလုံးကို သေချာ ရှင်းပေးနိုင်မည့်သူက နှစ်ဦးသာရှိသည်။ တယောက်က Sehun ဖြစ်ပြီး..

နောက်တယောက်က အန္တရာယ်နှင့်ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်လျက် ကျန်နေသေးတဲ့ Kang Yuri ပဲဖြစ်သည်။

...........

................

ဆေးရုံကြီးတခု၏ အနည်းငယ် အမှောင်ကျနေသော

အခန်းတခန်းတွင် ဖြစ်သည်။

ဆေးနံ့များ ပျော်ဝင်နေသော အခန်းသည်

အေးစက်နေသော အဲယားကွန်းငွေ့များနှင့်အတူ

အဖြူရောင် မီးချောင်းတချောင်းက အခန်းလယ်တည့်တည့်တွင် ခပ်မှိုင်မှိုင်ဖြင့် အလင်းပေးနေသည်။

မီးရောင် အောက် လူနာကုတင်ပေါ်တွင်

လက်နှင့်ခြေထောက်များကို ကြိုးများဖြင့်

အခိုင်အမာ ချုပ်နှောင်ခြင်းခံထားရသော

လူတယောက်သည် မေ့ဆေးအရှိန်ဖြင့် သတိလစ်နေသည်

ထိုသူ၏ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ

ထိုင်နေသူ တစ်ဦးလည်းရှိသည်။

"Doctor Oh.. ကျွန်တော်တို့

ဒီလူနာကို ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသော ဂျူတီကုတ် အဖြူရောင်နှင့်

ဆရာဝန်သည် ထိုင်နေသူ Oh Sehun အား

ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိတာကြောင့် အကူညီတောင်းသည့်ဟန်ဖြင့် မေးလာခြင်းဖြစ်သည်။

အသံတိတ်စွာ ငြိမ်နေသော Sehun သည်လည်း

အတွေးများဖြင့် ရောက်ယှက်ခတ်နေသည်။

သူဒီ အချိန်မှာ ဘာလုပ်သင့်လဲ.....

ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ခံထားရသည့် Chanyeol သည် သိပ်မကြာခင်အချိန်တခုတွင် သတိရလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူသတိရလာတာနဲ့ အခုလို ချုပ်နှောင်ထားတာကြောင့်

အကြီးကျယ်ပေါက်ကွဲတော့မည်ဖြစ်သည်။

အားကြီးလွန်းသော Chanyeol ကို ဆက်ချုပ်ထားဖို့ဆိုတာ ထင်သလောက်မလွယ်.. လွှတ်ပေးလိုက်လျှင်လည်း

Baekhyun နှင့် မသေသေးသည့် Kang Yuri ကို

သေချာပေါက် အန္တရာယ်ပေးလိမ့်မည်။

ဆေးပညာအရဆိုလျှင်တော့ Chanyeol ကို ဆက်ချုပ်ထိန်းထားနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းတခုသာရှိသည်။

ထိုနည်းလမ်းကတော့ အိပ်ငွေ့ချသည့်ကုထုံးပင်...

ချိန်သီးကို အသုံးပြု၍ ကုသခြင်းနည်းလမ်းက

Chanyeol အခုဖြစ်နေသည့် ပြင်းထန်သည့်စိတ်ဆန္ဒများကို အချိန်တခုထိ ကောင်းစွာထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုသော်လည်း

ကုသနေသည့်အချိန်ကာလအတွင်း

ChanYeol ကိုယ်တိုင် မေ့ပျောက်ထားသည့် အတိတ်က ဆိုးရွားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေက သေချာပေါက် ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မည်

ထို ဖြစ်ရပ်တွေက မေ့မြောနေသော Chanyeol ရဲ့

စိတ်အာရုံကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

အားလုံးရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ အထိခိုက်ဆုံးက

Chanyeol ပဲ ဖြစ်ချေလိမ့်မည်။

သို့သော်.. ထိုနည်းလမ်း တခုတည်းကသာ

ယခုလက်ရှိဖြစ်နေတဲ့ Chanyeol ရဲ့

အစွန်းရောက်ခံစားချက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ

ငြိမ်သက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ Hyung..

အခုချိန် Hyung ကိုလွှတ်ပေးလိုက်ရင်

မဖြစ်သင့်တာတွေ ထပ်ဖြစ်ကုန်မှာ...

ကုထုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရင်လည်း Hyung အရမ်းခံစားရမှာ..

ကျွန်တော့မှာ ရွေးချယ်စရာနှစ်လမ်းပဲရှိတယ်

တကယ်ပဲ ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ Hyung..

Flash back...

Sehun လည်ပင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားကုန် ညစ်နေသော Chanyeol သည် အမှန်တကယ်ပင် သတ်ပစ်တော့မည်ဟု ဆုံးဖြစ်ချက်ချထားပုံပေါ်သည်။

ကြမ်းပြင်နှင့် မထိပဲမြောက်တက်နေသည့် Sehun ခြေထောက်များက အသက်ရှူမရသည့်ဝေဒနာကြောင့် ဆောက်တည်ရာမရ ရုန်းကန်နေသည်။

လက်များကလည်း Chanyeol ရဲ့ လက်များကို ဆွဲဖယ်ရိုက်ချနေသည်။ သို့သော် အားသန်လွန်းလှသော

Chanyeol အတွက်တော့ နည်းနည်းလေးမှ အနှောင့်ယှက်မဖြစ်စေခဲ့ပါ။

" မင်း ဒီနေ့ သေရမယ် Sehun "

အံကြိတ်ရင်း ပြောနေသော Chanyeol ကို

Sehun သေချာ မမြင်ရတော့..

ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံး သွေးမလျှောက်တော့သည့်ဟန် မျက်နှာတခုလုံးဖြူဖွေးလာပြီး မျက်လုံးများက ရဲပတောင်းခတ်ကာ မြင်ကွင်းအားလုံး မှုန်မှိုင်းနေပြီဖြစ်သည်။

မျက်ရည်များဖြင့် ဝေဝါးနေသည့်ကြားက Chanyeol ရဲ့ ဘေး စားပွဲခုံလေးပေါ်တွင် တင်ထားသော ပန်းအိုးတစ်လုံးကို Sehun လှမ်းမြင်နေရသည်။

လက်များကို ဆန့်တန်းကာ ပန်းအိုးကို လက်ထဲအရယူရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ကို လည်ပင်းညစ်ထားသော Chanyeol သတိမထားမိပါ.. အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ChanYeol ရဲ့ အာရုံများအားလုံးကို Sehun အား သေစေချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒတခုကသာ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းလောက် အားထုတ်ပြီး လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ပန်းအိုးကို အသုံးချ၍ Chanyeol ရဲ့ ခေါင်းတည့်တည့်ကို အရှိန်ဖြင့် Sehun ရိုက်ချပစ်ခဲ့သည်။

ဦးခေါင်းမှ နာကြင်မှု့ကြောင့် Chanyeol လက်များ ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားသော်လည်း စိတ်ဆောင်နေတာကြောင့် ချက်ခြင်း သတိမေ့မသွား..

ဦးခေါင်းမှ တစိမ့်စိမ့်ကျလာသော ခပ်ပျစ်ပျစ်အရည်များသည် Chanyeol မျက်နှာတလျှောက် ဖြတ်သန်းစီးဆင်းလာသည်

Chanyeol ခဏတွေဝေနေစဉ်တွင် Sehun က လျင်မြန်စွာဖြင့် ဧည့်ခန်းစားပွဲသို့ ပြေးသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ စားပွဲခုံပေါ်တွင်တင်ထားသည့် အသင့်ဆောင်ယူသော ဆေးထိုးအပ်ဖြင့် Chanyeol ရဲ့ လည်ပင်း သွေးကြောစုံရာ တနေရာသို့ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် မေ့ဆေးအရှိန်ဖြင့် Chanyeol မေ့မြောသွားတော့မှ Sehun အသက်ဝအောင် ရှူနိုင်တော့သည်။

ဒီအခြေနေတွေကိုကြိုသိလို့ ပါးနပ်စွာ မေ့ဆေးနှင့် အပ်ကို ကြိုတင်ဆောင်ထားမိသည်က ကံကောင်းသွားသည်ဟုပင်ဆိုရပေတော့မည်။

........

............

များပြားလှသော ဆေးရုံအခန်းများကြားတွင် Baekhyun မူးချာရမ်းနေသည်။ Kang Yuri အား လူနာလာမေးရင်း သိချင်တာများကို မေးရမည်ဟူသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဆေးရုံကိုလိုက်လာခဲ့သော်လည်း အသိမိတ်ဆွေမရှိတာကြောင့် အခန်းရှာတွေ့ရန်ပင် မနည်းကြိုးစားနေရသည်။

လမ်းတွင်တွေ့သော Nurse တစ်ယောက်အား လူနာ နာမည်ပြောပြီး အကူညီတောင်းမှသာ အဆင်ပြေသွားတော့သည်။

"ဒီအခန်းက လူနာက နည်းနည်းတော့ အခြေနေဆိုးတယ်ရှင့်.. သတိရထဲက အော်ဟစ်ရုန်းကန်နေလို့ ဆရာဝန်တွေတောင် ဝိုင်းချုပ်ထားရတဲ့ထိပဲ.. "

"ဗျာ.. အော်ဟစ်ရုန်းကန်တယ်??"

Baekhyun နားမလည်စွာ မေးလိုက်တော့

Nurse က စိတ်ရှည်စွာဖြင့်ရှင်းပြသည်။

"ဟုတ်တယ်.. သူ သတိရလာထဲက ကျွန်မကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးပါ ဆိုတဲ့စကားကိုပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ငိုယိုပြီးပြောနေတာ.. ဘယ်သူ့ကိုတောင်းပန်နေတာလဲလို့ မေးတာလည်း မေးလို့မရ တချိန်လုံး အော်ဟစ်နေတာ.. အခုမှ ဆရာဝန်ကြီးတွေက စိတ်ငြိမ်ဆေးပေးထားလို့ ငြိမ်သွားတာ.. ကြည့်ရတာ တိုက်ပေါ်ကပြုတ်ကျတော့ ခေါင်းထိသွားတယ် ထင်ပါတယ်"

Nurse ပြောပြသည့် စကားကြောင့် Kang Yuri အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားသည်။

ဘယ်လို အခြေနေဆိုးမျိုးတွေနဲ့ ကြုံခဲ့လို့ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်သွားရတာလဲ ဆိုတာ Baekhyun တကယ်သိချင်မိသည်။

တိုက်ပေါ်က ပြုတ်ကျလို့ ခုလိုအောာ်ဟစ်နေတယ်ဆိုတာကို Baekhyun အနေနဲ့ သိပ်ယုတ္တိမရှိဘူးဟု ထင်သည်...

ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ သူတိုက်ပေါ်က မပြုတ်ကျခင် ကြောက်စရာကောင်းတာ တခုခုနဲ့ ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့သာ ခုလို ငိုယိုပြီးတောင်းပန်နေခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"Nae.. ဒါဆို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျွန်တော့ကို ခွင့်ပြုပါဦး"

Nurse အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမ ညွှန်ပြသည့် အခန်းသို့ Baekhyun ဦးတည်၍ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

အဖြူရောင် ဆေးသုတ်ထားသော ဆေးရုံခန်းလေးသည် သာမန်ခန်းများကဲ့သို့ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

အခန်းထဲတွင် အိပ်ယာထပ်၌ လဲလျောင်းနေသော Kang Yuri နှင့် သူမရဲ့ အမေဖြစ်သူလည်းရှိသည်။

သူမ ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြတော့ အမေဖြစ်သူက Kang Yuri အား အသိပေးသည့်ဟန်ဖြင့် လှုပ်နှိုးနေသည်။

"Yuri.. သမီးငယ် ဒီမှာ ဧည့်သည်လာတယ်..

သမီးသူငယ်ချင်းတဲ့ .. သမီးကို သတင်းလာမေးတာထင်တယ် ထတွေ့လိုက်ပါဦး"

အမေဖြစ်သူက လှုပ်နိုးနေသည့်တိုင် ထိုမိန်းကလေးက မျက်လုံးဖွင့်မလာပါ.. တဖက်လှည့်၍ ပင် ပြန်အိပ်သွားသည်။

"သားရယ် အားနာလိုက်တာ.. သမီးက အိပ်ဆေးပေးထားတော့ အရမ်းအိပ်ချင်နေတယ်ထင်တယ်.."

"ရတယ် အန်တီ ကိစ္စမရှိဘူး ကျွန်တော် နောက်တခေါက်မှပဲ လာတော့မယ် အနှောင့်ယှက်ဖြစ်သွားရင်တောင်းပန်ပါတယ်"

"ရပါတယ်.. ဒါနဲ့ သားနာမည်က..?

သမီးလေး နိုးလာရင် ပြောပေးထားရအောင်လို့"

"ဟုတ်.. ကျွန်တော့ နာမည်က Byun Baekhyun ပါ"

"Byun... Baek..Hyun"

ကျွန်တော့ နာမည်ကို ကြားသည်နှင့်

ဆက်ခနဲ နိုးလာသော Kang Yuri..

ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေရာကနေ Baekhyun ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီးနောက်...

"ထွက်သွားး.. မလာနဲ့ အခုချက်ခြင်း ထွက်သွားးး"

နားနှစ်ဖက်ကို လက်အုပ်ရင်း အသံကုန်ခြစ်၍ အော်လာသော Kang Yuri ကြောင့် Baekhyun ရော အမေဖြစ်သူပါ လန့်ဖြန့်သွားရသည်။

နာမည်ကို ကြားသည်နှင့် ပြောင်းလဲသွားသော

သူမရဲ့ ပုံစံက လွန်ခဲ့သောမိနစ်ပိုင်းလောက်ကနှင့် မတူပဲ ကွဲပြားလွန်းသည်။

*ထွက်သွား ဆိုသော စကားလုံးကို ကြိမ်ဖန်များစွာ သွေးရူးသွေးတန်းဖြင့် အော်ပြောရင်း သူမ ကုတင်အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

Baekhyun အနားသို့ ကပ်သွားမိတော့ Kang Yuri က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် နံရံသို့ ကပ်ကာ အနားမလာရန် အော်ဟစ်နေသည်။

"နင်မလာနဲ့... နင်.. နင် ငါ့နားလာရင်

သူငါ့ကို သ..သတ်လိမ့်မယ် ထွက်သွားးး"

လက်က ဆေးပိုက်တွေကို ဆွဲဖြုတ်ကာ အခန်းထောင့်တွင် ကပ်၍ ငိုယိုနေသော Kang Yuri သည် ကြောက်လန့်စိတ်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တဆက်ဆက်တုန်နေသည်။

ဘယ်သူ့ကိုမှ အနားကပ်မခံပဲ သောင်းကျန်းနေသော Kang Yuri ကြောင့် အမေ ဖြစ်သူ ပင် မနိုင်တော့..

"အန်တီ.. ဆရာဝန် ခေါ်မှ ဖြစ်မယ် ဆရာဝန်ခေါ်"

ကုတင်ခေါင်းရင်းတွင် ရှိသော အပြာရောင် အရေးပေါ်ခလုတ်ကို နှိပ်ပြီး သိပ်မကြာမီ ဆရာဝန် များ အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

"ထွက်သွားးး.. မလာနဲ့ ငါ.. ငါ့ကို သူသတ်လိမ့်မယ်

မသတ်ပါနဲ့ တောင်းပန်ပါတယ် တောင်းပန်ပါတယ် အားးးးး"

ဆရာဝန်လေးငါးယောက် ဝိုင်းဖိကာ မေ့ဆေးပေး နေသည့်ကြားမှ အော်ဟစ်ရုန်းကန် နေသည့် သူမ ပုံစံသည် တကယ်ကို သွေးပျက်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်မို့ Baekhyun ကိုယ်တိုင်သည်လည်း

သတိလက်လွတ် ငေးကြည့်နေမိသည်။

ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးရွားတာတွေ ကြုံခဲ့တာလဲ..

အဲ့လူက ဒီလောက်တောင်ပဲကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား..?

______________________

Sehun ကို လည်ပင်းညစ်တဲ့ အခန်းက မဖြစ်မနေမို့ထည့်လိုက်ရတာပါ.. Sehun bias တွေ အကုန်လုံးကိုတောင်းပန်ပါတယ်... ❤️