ေဟာေျပာပြဲအၿပီးမွာ Sehun ကို

Kai ကားႏွင့္ျပန္လိုက္ပို႔ရသည္။

Kai ရဲ့ အေဖ Oversea ထြက္သြားေသာ အခ်ိန္တခုအတြင္း ေက်ာင္းေဟာေျပာပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ကိစၥအားလုံးကို Kai က သာ ဦးေဆာင္၍ ေျဖရွင္းခဲ့ရသည္

ေဟာေျပာမည့္အခ်က္လက္မ်ား၊ ေဟာေျပာမည့္ ဆရာဝန္ေတြရဲ့ ကိစၥအရပ္ရပ္မ်ားကို Oh sehun က ကူညီတာဝန္ယူေပးခဲ့သည္။

ၾကည့္မရတာမွန္ေပမယ့္ ေဟာေျပာပြဲကိစၥတြင္ Sehun ေၾကာင့္ Kai အေတာ္ပင္ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ခဲ့သည္။

ေဟာေျပာပြဲအစအဆုံး Kai ႏွင့္ Sehun သာ ဦးေဆာင္ခဲ့ရတာေၾကာင့္ Kai နည္းတူ Sehun လည္းပင္ပန္းခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ တျခားဆရာဝန္မ်ားကဲ့သို႔ Sehun ဘက္က ရပိုင္ခြင့္ဟူ၍ ေတာင္းဆိုျခင္းတခုမရွိ ခဲ့..

အလုပ္တူတူလက္တြဲလုပ္ရင္း Kaiသိလိုက္ရတာက

ခပ္တင္းတင္းမ်က္ႏွာထားႏွင့္ Sehun သည္

ရႊင္ရႊင္ျပၿပ မျပဳံးျပတတ္သည္ကလြဲလၽွင္

သေဘာထားျပည့္ေသာသူမ်ိဳးျဖစ္သည္ဆိုတာကိုပင္..

အခုလည္း ေက်ာင္းမွာ လိုအပ္တဲ့အခ်က္လက္ေတြကို စုရင္း ညေနေစာင္းသြားတာေၾကာင့္ Sehun ကို Kai အျပန္လိုက္ပို႔ျဖင္းျဖစ္သည္။

"Baekhyun က မင္းနဲ႔ ခင္တာ ၾကာၿပီလား"

ၿငိမ္သက္ေနေသာ ႏွစ္ဦးၾကားတြင္ ပထမဆုံး စကားဆိုလာသူက Sehun..

"မၾကာေသးဘူး ငါ တ႐ုတ္က ဒီကို ေျပာင္းလာေတာ့မွ စခင္တာ လပိုင္းေလာက္ပဲရွိေသးတယ္"

"Baekhyun ပုံစံက တမ်ိဳးပဲေနာ္

တျခားလူေတြနဲ႔မတူဘူး "

" Baekhyun က ေတာ္ေတာ္အေနေအးတာ..

အတန္းထဲမွာလည္း ဘယ္သူနဲ႔မွစကားမေျပာပဲ သူ႔ဟာသူတေယာက္ထဲပဲ ေနေနတတ္တာ..

ငါနဲ႔ေတာင္ တခြန္းႏွစ္ခြန္းေလာက္ပဲေျပာၿပီး က်န္တဲ့အခ်ိန္က စာပဲလုပ္ေနတာ "

"သူ အဲ့ေလာက္ လူေတြနဲ႔ ေဝးေဝးမွာ ေနေနတာ သူ႔မွာ စိတ္ဒဏ္ရာ တခုခုရွိမယ္ထင္တယ္.."

"အင္း Baekhyun က ခန႔္မွန္းရခက္တယ္..

တေယာက္ထဲသာ ႀကိတ္ငိုရင္ငိုမယ္ သူခံစားေနရတာေတြကို တျခားလူေတြကို မေျပာျပတတ္ဘူူး

အေနေအးလြန္းေတာ့ ေဘးေရာက္ေနသလိုျဖစ္ေနတာ.. သူ႔ပုံစံေလးက အထီးက်န္ၿပီး သနားဖို႔လည္းေကာင္းတယ္။ စကားနည္းေပမယ့္ စိတ္ရင္းေလးေတာ့ ေကာင္းရွာပါတယ္ "

Sehun ေခါင္း တဆက္ဆက္ၿငိမ့္ကာ

နားေထာင္ေနသည္။

"Baekhyun မွာ ရည္းစားရွိတယ္လို႔ မင္းၾကားမိလား"

Chanyeol hyung အတြက္ ေလ့လာထားသင့္သည္ဟု ထင္တာေၾကာင့္ ေမးလိုက္ေသာ္လည္း

သူ ေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္းက ထူးဆန္းသြားလို႔ထင့္

Kai က နားမလည္သည့္ ဟန္ျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လာသည္။

တကယ္လည္း Sehun အေနနဲ႔

Baekhyun အေၾကာင္းက

အဲ့ေလာက္ စိတ္ဝင္စားစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူးမလား...

" မရွိဘူးလို႔ေတာ့ ထင္တာပဲ.. သူ မိန္းကေလးနဲ႔ ဆက္သြယ္တာေတာ့ တခါမွမျမင္ဖူးဘူး..."

Kai ရဲ့ အေျဖကို ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

ထပ္ေတာ့ မေမးျဖစ္ေတာ့...

လမ္းသြယ္ေလးတခုကို ကားေကြ႕ဝင္လိုက္ေတာ့

Platform ေပၚမွာ အနီေရာင္ အေႏြးထည္ဝတ္ဆင္၍ လမ္းေလၽွာက္ေနေသာ Baekhyun ကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ရသည္။ ၿပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ဦး...

"Kai အေရွ႕က တေယာက္က

Baekhyun မဟုတ္လား"

Kai ကားကို အရွိန္ေလ်ာ့လိုက္ၿပီး

Sehun လက္ၿငိဳးထိုးျပရာသို႔ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

မိန္းကေလးတေယာက္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္

စကားေျပာေနေသာ Baekhyun..

သိပ္မၾကာေသာ အေျခေနတခုတြင္ Baekhyun က ထိုေကာင္မေလးကို ေက်ာခိုင္းၿပီး ထြက္သြားသည္။

ေကာင္မေလးကေတာ့ အေနာက္မွာ

ငိုယိုလ်က္က်န္ခဲ့ေလသည္။

အေဝးက လွမ္းျမင္ေနရေသာ ပုံစံအရ

Kai စိတ္ထင္ baekhyun မ်က္ရည္ဝဲေနသည္။

ဒီအခ်ိန္မွာ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွန္းမသိ ငိုေနေသာ Baekhyun ကို သူငယ္ခ်င္းတေယာက္အေနနဲ႔ သြားႏွစ္သိမ့္ေပးသင့္လား..?

ဒါမွမဟုတ္ သူ႔မ်က္ရည္ေတြကို မျမင္ခဲ့သလိုဟန္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာ္သြားေပးသင့္လား..?

အေတြးတခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက Baekhyun ကို ေငးၾကည့္ရင္း Kai ၿငိမ္ေနမိသည္..

ေဘးတြင္ရွိေသာ Sehun ကိုေတာင္

ေမ့သြားေလာက္တဲ့အထိ

Kai ရဲ့ စိတ္က Baekhyun ဆီသို႔ေရာက္ေနသည္။

မ်က္စိေရွ႕က ျဖဴေဖြးၿပီး အေကာင္ေသးလြန္းတဲ့

သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ Baekhyun...

စကားနည္းၿပီး အေနေအးတဲ့ ေကာင္ေလးသည္

အျပဳံးလွသေလာက္ အထီးက်န္ဆန္သည္။

ႏူးညံသည္ဟု ထင္ရေသာ ေကာင္ေလးသည္

တခါတရံမွာ Kai နားမလည္နိုင္ေလာက္တဲ့မထိ

မာေက်ာေနတတ္သည္။

ထိရွလြယ္သည္။ ခံစားလြယ္သည္။

သို႔ေသာ္... မ်က္ရည္က်မျပတတ္သူ

အဆိုးရြားဆုံးအေျခေနမွာေတာင္

ဘာမွမျဖစ္သလို ေနနိုင္သည္အထိ

Baekhyun က ဟန္ေဆာင္ေကာင္းလြန္းသည္။

"Kai "

ေဘးက Sehun ရဲ့ သတိေပးသံေၾကာင့္

Kai အေတြးစတို႔ ျပတ္ေတာက္ကာ

လက္ရွိအေျခေနသို႔ျပန္ေရာက္သြားသည္။

Sehun ေမးေငါ့ျပရာ ေနရာသို႔

လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျမင္ကြင္းက သိပ္မလွ..

မိန္းကေလးတေယာက္က

Baekhyun ရဲ့ ခါးကို တင္းၾကပ္စြာ ဖက္ထားၿပီး Baekhyun ကလည္း ထိုေကာင္မေလးရဲ့ လက္ကို ခါးမွဆြဲျဖဳတ္ေနသည္။

လမ္းလယ္ေကာင္မွာေတာင္ အရွက္အေၾကာက္မရွိ လုပ္ရဲေသာ ထို မိန္းကေလးကိုလည္း အေတာ္ပင္ ခ်ဥ္သြားသည္။

စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းလြန္းေသာ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္

Kai မေနနိုင္ေတာ့ဘဲ ကားေပၚမွ ဆင္းကာ

အရွက္မရွိ အတင္းဖက္ေနေသာ ထိုမိန္းမကို

ဂုတ္မဆြဲကိုင္၍ Baekhyun ထံမွ ဖယ္ထုတ္လိုက္ရေတာ့သည္။

......

အားျဖင့္ ဆြဲဖယ္ခံလိုက္ရတာေၾကာင့္

ထိုမိန္းကေလး ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ဖင္ထိုင္ရပ္လဲက်သြားသည္။

Baekhyun မ်က္ႏွာေပၚက မ်က္ရည္ အခ်ိဳ႕တို႔ကို ခပ္သြက္သြက္ ဖယ္ရွားပစ္လိုက္ၿပီးေနာက္..

"မင္း ဘယ္လိုလုပ္ေရာက္လာတာလဲ Kai"

"ငါ ေရာက္ေနတာေတာ့ ၾကာၿပီေဟ..

လမ္းမေပၚမွာ လူျမင္မေကာင္းေအာင္

ရိုက္ေနတဲ့ Love scene ေၾကာင့္

ကားေပၚကေန ငုတ္တုတ္ထိုင္ၾကည့္ေနတာ"

Baekhyun ဘာမွ ဆက္မေျပာေတာ့တာေၾကာင့္

Kai က ဟိုမိန္းကေလးဘက္ကို ေမးေငါ့ျပကာ

"မင္းက သူနဲ႔တြဲေနတာလား"

"မတြဲပါဘူး"

"ဒါဆိုသူက ဘာလို႔.."

"ဒီအတိုင္းပဲ.. ဘာမွမဟုတ္ဘူး"

စကားစကို ျဖတ္ကာ မ်က္ႏွာလႊဲသြားေသာ Baekhyun ေၾကာင့္ Kai ဘာမွဆက္မေျပာေတာ့..

မေျပာခ်င္ေတာ့တဲ့ ကိစၥႀကီးကို အတင္းၾကပ္ထပ္မေမးခ်င္ေတာ့တာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ၾကမ္းျပင္တြင္ လဲက်ေနေသာ Yuri ကို

Oh sehun က လက္ေမာင္းရင္းမွ

ဆြဲမ ကာ ထူေပးေနသည္။

" မင္းအခု လမ္းေလၽွာက္နိုင္ေသးလား "

" ဟုတ္ ေလၽွာက္နိုင္ပါတယ္"

" မင္း အိမ္ကို တေယာက္ထဲျပန္မွာလား "

Kang yuri ထံသို႔ ဦးတည္၍ ေမးလိုက္ေသာ

အေမးသံ ေၾကာင့္ Kai နဲ႔ Baekhyun ရဲ့ အၾကည့္တို႔က

Sehun ဆီသို႔ က်ေရာက္သြားရသည္။

လြဲစရာမရွိ.. ဧကန္ပင္ Sehun က

ထိုေကာင္မေလးအား ေမးေနျခင္းျဖစ္သည္။

"တ.. တေယာက္ထဲျပန္မွာပါ"

Sehun ရဲ့ မ်က္ႏွာထားကို ေၾကာက္လို႔ထင့္..

ထိုမိန္းကေလးက အသံတုန္ရီစြာျဖင့္ ျပန္ေျဖေလသည္

" တေယာက္ထဲ မျပန္နဲ႔..

ငါျပန္လိုက္ပို႔ေပးမယ္ "

"ရွင္.."

"ဟမ္.."

"ေဟ့ေကာင္.."

ထိုမိန္းကေလး၏ အာေမဋိတ္အသံႏွင့္အတူ

အေနာက္မွ တၿပိဳင္နက္ထြက္လာေသာ

Baekhyun ႏွင့္ Kai ရဲ့ အသံေၾကာင့္

Oh sehun မ်က္ႏွာေသျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လာသည္။

" မင္းကားနဲ႔ သူ႔ကို ေခၚလာလို႔ ရမလား Kai "

"မရဘူး.."

ျပတ္သားလွေသာ Kai ရဲ့ အေျဖေၾကာင့္ အေနာက္က မိန္းကေလးးမ်က္ႏွာ ရွုံ႔မဲ့သြားသည္။

"အင္း.. အဲ့တာဆို ငါ ဒီေနရာမွာပဲ ဆင္းေနခဲ့လိုက္မယ္။

မင္း Baekhyun ကိုပဲ အိမ္ျပန္ပို႔ေပးလိုက္ေတာ့..

ဒီမိန္းကေလးကို ငါ့ဟာငါပဲ ျပန္လိုက္ပို႔ေပးလိုက္မယ္"

လ်င္ျမန္ေသာ Sehun က ထိုမိန္းကေလးကို လိုက္ပို႔ရန္ Taxi ပင္ငွားဖို႔ လုပ္ေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္..

"ေနပါဦး သူ႔အိမ္ကို သူ႔ဟာသူ လမ္းေလၽွာက္ျပန္မွာေပါ့ မင္းက ဘာလို႔ ပို႔ခ်င္ေနရတာလဲ"

" သူ႔ကို ဒီမွာတေယာက္ထဲ ထားခဲ့လို႔ မျဖစ္လို႔"

" ဘာလို႔မျဖစ္ရမွာလဲ"

စကားရွည္လွေသာ Kai ေၾကာင့္ Oh sehun စိတ္ပ်က္စြာ သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။

"ဒီမိန္းကေလးမွာ အႏၲရာယ္ရွိေနတယ္"

ေအးစက္ေနေသာ Sehun ရဲ့ အေျဖက ပတ္ဝန္းက်င္ကို ယုတ္ခ်ည္းတိတ္ဆိတ္သြားေစသည္။

ေလေျပေအးတို႔ကလည္း

ၿငိမ္သက္လ်က္...

" အဲ့မိန္းကေလးက အႏၲရာယ္မ်ားတဲ့အရာတစ္ခုကို စ လိုက္မိၿပီ...တခုခုျဖစ္ေတာ့မွာ ငါႀကိဳသိေနတယ္။

အဲတာကို ငါ ရေအာင္တားရမယ္ Kai..

ပထမ တႀကိမ္ကို ငါ မတားလိုက္နိုင္ေပမယ့္

ဒီတေခါက္ေတာ့ ငါေသခ်ာေပါက္တားမွျဖစ္မယ္"

အံႀကိတ္ရင္း ေျပာေနေသာ Sehun ရဲ့စကားသံကို

အေနာက္က မိန္းကေလး မၾကားနိုင္ေလာက္ေပမယ့္

ေဘးတြင္ ရွိေသာ Baekhyun ကေတာ့ ျပတ္သားစြာၾကားေနရသည္။

ဒီေန႔မွ Sehun ရဲ့ မ်က္ဝန္းေတြက

ထူးဆန္းစြာ နီရဲေနသည္။

သူ႔ပုံစံက တစုံတခုကို စိုးရိမ္ေနသည့္ဟန္..

"ဘာက အႏၲရာယ္ရွိတာလဲ Doctor"

Baekhyun အေမးေၾကာင့္ ဆက္ခနဲ လွည့္ၾကည့္လာေသာ Sehun ရဲ့ အၾကည့္တို႔သည္ စူးရွလြန္းသည္။

ခပ္ယဲ့ယဲ့ အျပဳံးတခုႏွင့္အတူ ေျပာလာေသာ

Sehun ရဲ့ အေျဖသည္ Baekhyun ကို

ေတြေဝသြားေစသည္။

Sehun ေျပာခဲ့ေသာ အေျဖက...

"မင္း သိပ္မၾကာခင္ သိလာရေတာ့မွာပါ" တဲ့...

.........

................

လူတစ္ေယာက္ေပါင္ေပၚတြင္ ခြလ်က္

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ေနေသာ Baekhyun..

ထိုသူက အဝတ္မဲ့ေနေသာ Baekhyun ခႏၶာကိုယ္ကိုရမၼက္ႀကီးစြာ စိုက္ၾကည့္ရင္း နက္နက္နဲနဲျပဳံးေနသည္။

သိပ္မၾကာခင္ ထိုသူ၏ ႏွုတ္ခမ္းမ်ားက Baekhyun တကိုယ္လုံးအႏွံ ခပ္ျပင္းျပင္း နမ္းရွိုက္လာၿပီး

လက္မ်ားက Baekhyun ခါးအား

ႏူးညံ့စြာ ဖက္တြယ္ထားသည္။

စြဲလန္းစရာေကာင္းေသာ အထိအေတြ႕...

လၽွာဖ်ားေလးမ်ား၏ ခပ္ေႏြးေႏြးအထိေတြ႕က

ခႏၶာကိုယ္ အႏွံ ျဖတ္ေျပးေနတာေၾကာင့္ Baekhyun ေခါင္းေမာ့၍ ခပ္တိုးတိုး ၿငီးမိသည္။

႐ုန္းထြက္ရန္ ခက္ခဲေသာ သူ႔ ေႏြးေထြးမွု႔မ်ားက

အေသြးသားမ်ားကို စိတ္ႀကိဳက္ျခယ္လွယ္ေနသည္

သူ႔လက္မ်ားျဖင့္ ညစ္ကိုင္ျခင္း ခံထားရတဲ့

တင္စိုင္မ်ားက နီရဲကာ နာက်င္ေနေပမယ့္

လႊတ္ေပးဖို႔ Baekhyun မေတာင္းဆိုမိ.

ကၽြမ္းက်င္လွေသာ သူ႔အထိေတြ႕ေၾကာင့္ Baekhyun စိတ္က တိမ္စိုင္မ်ားထဲ လႊင့္ေျမာေနရသည့္ႏွယ္..

ဘာလို႔ အဲ့ေလာက္ေတာင္ ႐ူးသြပ္ေစရတာလဲ..?

သူ႔ ကိုယ္ေပၚကေန လည္ပင္းကို သိုင္းဖက္ကာ

ခါး ဆန႔္ရင္း ၿငီးေနေသာ ကၽြန္ေတာ့အား

သူက သေဘာက်သည့္ဟန္ ျပဳံး၍

ကၽြန္ေတာ့ မ်က္ႏွာ အမူရာကို အေသးစိတ္

လိုက္ၾကည့္ေနသည္

ကၽြန္ေတာ္ ရွက္ရြံစြာ မ်က္ႏွာလြဲမိေတာ့

ထိုသူက စိုက္ၾကည့္ရင္း အသံတိတ္ျပဳံးသည္..

ၾကားေနရသည့္ သူ႔အသက္ရွူသံ ျပင္းရွရွမ်ားၾကား

မ်က္လုံးမ်ားကို ျပန္မွိတ္လိုက္ရင္း

လွုပ္ရွားေနေသာ စိတ္အစဥ္ကို

အတတ္နိုင္ဆုံးထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ အားစိုက္ေနရင္း....

႐ုတ္တရက္ ခံစားလိုက္ရေသာ

ေအးစက္စက္ အထိအေတြ႕..

ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လုံးမ်ားကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္မိသည္..

တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္အတူ

ပိုင္ရွင္မရွိ ဘယ္ကေရာက္လာမွန္းမသိေသာ

ေသြးမ်ား ကၽြန္ေတာ္ေရာ သူ႔ ကိုယ္ေပၚမွာပါ

ေလာင္းခ်ျခင္းခံထားရသည့္ႏွယ္ နီရဲေနသည္။

ႏွာေခါင္းထဲတိုးဝင္လာေသာ ညႇီစို႔စို႔အနံႏွင့္အတူ

ခၽြဲျပစ္ျပစ္အရည္ေတြ..

မသဲကြဲေသာ ျမင္ကြင္းတြင္

သူကေသြးမ်ား စိုရႊဲေနသည့္ၾကားမွ

ေၾကာက္မက္ဖြယ္ျပဳံးေနသည္

ကၽြန္ေတာ္က တုန္လွုပ္သြားေသာ္လည္း

သူက ဂ႐ုမစိုက္ဟန္ ေသြးမ်ားေပက်ံေနေသာ

ကၽြန္ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္အား ဆက္၍နမ္းရွိုက္ေနသည္..

ဒီတခါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၿငိမ္မခံမိ..

ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ရင္ဘတ္မ်ားကို တြန္းၿပီး

တားေနေသာ္လည္း သူ႔ မ်က္ဝန္းေသမ်ားက

က်က္သီးထဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ေအးစက္ဆဲပင္..

အျပဳံးႏုႏုျဖင့္ မလိုက္ဖက္ေအာင္ကို

တင္းၾကပ္စြာ ဖက္ခံထားရေသာ ခါးက

သူ႔ေၾကာင့္ နာက်င္စ ျပဳတာလာသည္။

"ခ..ခဏေလး..အ့"

အေျခေနက ျမန္ဆန္စြာပင္..

ကၽြန္ေတာ္ တြန္းထားသည့္ၾကားမွ သူက

ႏွုတ္ခမ္းမ်ားကို ျပတ္ထြက္လုမတတ္ ငုံခဲလာသည္။

နာတယ္...

ၾကမ္းတမ္းလြန္းေသာ သူ႔ အနမ္းမ်ားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့ ႏွုတ္ခမ္းမ်ား နာက်င္လာရသည္။

ဟင့္အင္း.. ဒီအေျခေနႀကီးကို မႀကိဳက္ဘူး..

သူ..သူ ဘာလို႔ ဒီလိုေတြ လုပ္ေနရတာလဲ...

"ေတာ္ပါေတာ့ အားး!!"

ငုံခဲခံထားရေသာ ႏွုတ္ခမ္းမ်ားအား

သြားကိုအသုံးခ်ကာ ကိုက္ပစ္လိုက္တာေၾကာင့္

ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္မိသူက ကၽြန္ေတာ္..

အသည္းခိုက္လု မတတ္ နာက်င္မွု႔နဲ႔အတူ

ႏွုတ္ခမ္းက ေသြးမ်ားကလည္း

လည္ပင္းတေလၽွာက္စီးက်လာသည္။

မ်က္ရည္မ်ားဝဲကာ ရပ္ေပးရန္ ႐ုန္းကန္ေနေသာ္လဲ

သူကေတာ့ ေအးစက္စြာ ကၽြန္ေတာ့ လက္မ်ားကို ဖိခ်ဳပ္ရင္း သူ႔အလုပ္သူ ဆက္လုပ္ေနသည္..

နာက်င္လွပါၿပီ ရပ္တန႔္ေပးပါေတာ့..

ေက်းဇူးျပဳၿပီး...............

"ဂ်ိမ္းးး!!"

႐ုတ္တရက္ ၾကားလိုက္ရေသာ မိုးၿခိမ္းသံေၾကာင့္ Baekhyun အိပ္ယာကေန လန႔္နိုးလာခဲ့သည္။

ေၾကာက္လန႔္စရာေကာင္းေသာ အိပ္မက္ဆိုးေၾကာင့္ Baekhyun တကိုယ္လုံးေခၽြးမ်ားရႊဲနစ္ကာ

ေမာဟိုက္ေနသည္။

ဘယ္လိုအိပ္မက္မ်ိဳးက သူ႔ကို အိပ္ယာကနိုးသည့္တိုင္ ေမာဟိုက္ေစသည္တဲ့လဲ..

Baekhyun ခႏၶာကိုယ္ေပၚက ေဆာင္ကို ဆြဲခြါပစ္ၿပီး

ေခါင္းရင္းတြင္ရွိေသာ ေရပုလင္းကို တဝ ေမာ့ေသာက္ပစ္မိသည္။

တေရးေရးျပန္ေပၚလာေသာ အိပ္မက္ထဲက ပုံရိပ္မ်ားက ျပတ္သားလြန္းေနသည္။

လူတစ္ေယာက္...

ေသြးပ်က္ဖြယ္အျပဳံးနဲ႔...

ထိတ္လန႔္ဖြယ္ ေသြးညႇီနံ႔ေတြ...

စိတ္ရွုပ္စြာ ဆံပင္မ်ားကို ဆြဲဖြခဲ့ေသာ္လည္း

ေလးပင္ေနသည့္ စိတ္မ်ားက ေပါ့ပါးမသြား..

ေသြးေတြ....

ေသြးေတြ ခႏၶာကိုယ္အႏွံေပက်ံေနေသာ ထိုလူကို

Baekhyun တေနရာရာမွာ ေသခ်ာစြာရင္းႏွီးေနသည္

ထိုသူရဲ့အျပဳံးကိုလည္း Baekhyun ရင္းႏွီးေနသည္။

ဘယ္တုန္းက ရင္းႏွီးခဲ့တယ္ဆိုတာကို

Baekhyun စဥ္းစားမရ..

အိပ္မက္ထဲမွာ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ေသြးေတြနဲ႔ လူက

Baekhyun အတြက္ အႏၲရာယ္တခုခု ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆိုတာကို ရည္ညႊန္းေနတာမ်ားလား...?

Baekhyun နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့

အခ်ိန္က ည ၁၂နာရီခြဲ..

ေမွာင္မဲေနေသာ ညအခ်ိန္ႏွင့္အတူ

အျပင္ဘက္ ပတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း

မိုးမ်ားသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းေနသည္။

ဒီေန႔က်မွ Baekhyun အေမျဖစ္သူကလည္း

ကိစၥရွိလို႔ အိမ္ျပန္မလာေခ်..

ပုံမွန္ညမ်ိဳးဆို အိမ္မွာ တေယာက္ထဲ

က်န္ရစ္ခဲ့တာ အဆန္းမဟုတ္ေသာ္လည္း

ယခုညက်မွ Baekhyun စိတ္က

ထူးဆန္းစြာ တစုံတခုကို ေၾကာက္လန႔္ေနမိသည္

အိပ္မက္ေၾကာင့္မ်ားလား..?

"Duuu Duuu Duuu"

မေမၽွာ္လင့္ပဲ ျမည္လာေသာ ဖုန္းသံေၾကာင့္

Baekhyun လက္ဖ်ားမ်ား တုန္ရီသြားသည္။

ေသခ်ာေနတာတခုက ဒီလိုညအခ်ိန္ႀကီး

Baekhyun ဖုန္းကို ဆက္မည့္သူမရွိပါ..

ဒါဆို ဘယ္သူကမ်ား...

တုန္ရီေနေသာ လက္မ်ားျဖင့္ ဖုန္းကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ကာ Answer ခလုတ္ကို အားတင္း၍ႏွိပ္လိုက္သည္

"Hello Baekhyun"

တဖက္လူရဲ့ အသံသည္ ေမာဟိုက္ေနၿပီး တစုံတခုကို အႀကီးက်ယ္ စိုးရိမ္ေနသည့္ ပုံေပၚသည္။

"Hello.. ဘယ္သူလဲ"

Baekhyun အသံမ်ားလည္း ထိန္းထားသည့္ၾကားမွ အနည္းငယ္ တုန္ရီေနသည္။

"Baekhyun.. ငါ Oh sehun.."

"Doctor ဒီအခ်ိန္ႀကီးက်မွ ဘာကိစၥရွိလို႔..."

"Baekhyun မင္းအခု အိမ္မွာမလား"

"N..Nae အိမ္မွာပါ"

"ဟုတ္ၿပီ.. အိမ္မွာဆိုရင္ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အိမ္ထဲကအိမ္ျပင္လုံးဝမထြက္နဲ႔ Baekhyun.. တံခါးေတြ ေသခ်ာပိတ္ အခန္းမီးပိတ္ၿပီး အခန္းထဲမွာပဲ တိတ္တိတ္ေလးေနေနာ္ Baekhyun အျပင္လုံးဝမထြက္နဲ႔ေနာ္ Baekhyun.. ငါေျပာတာ နားလည္လား"

အသက္ကို အလုယက္ရွူကာ သတိေပးေနေသာ

Sehun သည္ တခုခုကို ႀကိဳသိထားသည့္ဟန္..

"ဘာလို႔လည္း Doctor.. ဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ္က အခန္းထဲမွာ ပုန္းေနရမွာလဲ။ Doctor ဘာေတြ သိထားတာလဲ ကၽြန္ေတာ့ကိုေျပာျပပါ"

"ငါ မင္းကို အခုရွင္းျပဖို႔ အခ်ိန္မရွိေသးဘူး Baekhyun အေရးႀကီးတာက သူ အခုမင္း အဲ့အိမ္မွာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ မသိဖို႔အေရးႀကီးတယ္.. baekhyun

သူ မင္းကို လိုက္ရွာေနတယ္ "

"သူ ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ "

" သူ ဆို တာက Jeon Shin ကို သတ္တဲ့...... "

ျပတ္ေတာင္း ျပတ္ေတာင္းျဖစ္ေနေသာ ဖုန္းလိုင္းသည္ ႐ုတ္တရပ္ ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့သည္။

ေနာက္ တႀကိမ္ ဖုန္းျပန္ေခၚေသာ္လည္း Sehun ရဲ့ ဖုန္းက ဆက္သြယ္လို႔ မရေတာ့ေခ်...

Baekhyun ဖုန္းကို ကိုင္၍ ထိုေနရာတြင္သာ

မတ္တပ္ရပ္ေနမိသည္။

Sehun ေနာက္ဆုံးေျပာခဲ့သည့္စကားက နားထဲတြင္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပဲ့တင္ထပ္လ်က္...

ကၽြန္ေတာ့ကို ရွာေနတဲ့ သူဆိုတာက

Jeon Shin ကိုသတ္ခဲ့သည့္သူတဲ့..

ဘာျဖစ္လို႔ သူက ကၽြန္ေတာ့ကို ရွာေနရသည္လဲ..?

Doctor ကေကာ ဘာလို႔ ထိုသူ႔ကို သိေနရသည္လဲ..?

ဘာေၾကာင့္လဲ...?

ပူထူေနေအာင္ စဥ္းစားၿပီး သိပ္မၾကာခင္

ေခါင္းထဲမွ ေပၚလာေသာ အေျဖတခုက

ႏွလုံးခုန္ႏွုန္းအားလုံးကို ရပ္တန႔္သြားေစခဲ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္တေယာက္ထဲသာ အကုန္သိေနခဲ့တာ..

ဟုတ္တယ္.. Jeon Shin ေသဆုံး သည့္ည က

ကၽြန္ေတာ္ အဲ့ေနရာမွာရွိေနခဲ့တာေၾကာင့္

ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္ထဲသာ လူသတ္သမားနဲ႔

ထိပ္တိုက္ေတြ႕ခဲ့တာ..

ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္ထဲသာ......

Jeon Shin ကိုသတ္တဲ့ လူသတ္သမား

အစစ္မွန္ကိုသိေနခဲ့တာ....

အဓိက မ်က္ျမင္သက္ေသက

ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္ထဲသာ..

အကုန္လုံးကို သိေနခဲ့တာက

ကၽြန္ေတာ္ တေယာက္ထဲသာ...

ဒါေၾကာင့္ ဒ..ဒီလူ ကၽြန္ေတာ့ ကို ႏွုတ္ပိတ္ဖို႔...

ဆက္မေတြးရဲေလာက္ေအာင္ တုန္လွုပ္မွု႔နဲ႔ တဆက္ထဲ ရက္စက္စြာ အသတ္ခံခဲ့ရေသာ

Jeon Shin ရဲ့ ေသြးပ်က္ဖြယ္ပုံရိပ္ေတြက

မ်က္လုံးထဲ တန္းစီေပၚလာခဲ့သည္။

မဟုတ္မွလြဲေရာ

သ..သူ ကၽြန္ေတာ့ကိုလည္း Jeon Shin လို...............

"ဂ်ိမ္းး!!"

လၽွပ္စီးလက္သံၿပီး သိပ္မၾကာမွီ

က်ယ္ေလာင္ေသာ မိုးႀကိဳးပစ္သံက

ေကာင္းကင္တခုလုံး လင္းထိန္သြားေစသည္။

ေမွာင္မဲေနေသာ ညအခ်ိန္မွာ ေလျပင္းမ်ားကလည္း

မုန္တိုင္းရွိသည့္အလား အျပင္းထန္တိုက္ခတ္ေနသည္

သည္းထန္စြာ ရြာေနေသာ မိုးမ်ားကလည္း

ရပ္စဲသြားျခင္းအလ်င္းမရွိ..

ညဉ့္နက္နက္ရဲ့ အခန္းငယ္ေလးထဲမွာ ေၾကာက္လန႔္ေနသာ ေကာင္ေလးတေယာက္ရွိခဲ့သလို......

မိုးမ်ားၾကားထဲမွာ စိုရႊဲေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္အတူ

ခပ္ျပျပမီးလင္းေနေသာ အခန္းေလးကို

စူးရဲစြာ စိုက္ၾကည့္ရင္း ျပဳံးေနေသာ

သူတေယာက္လည္း ရွိေနခဲ့သည္....

...........

အခ်ိန္အခါမဟုတ္မိုးရြာတာဟာ

ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္ျခင္းတမ်ိဳးဆိုရင္..

သတ္ပစ္ခ်င္ေလာက္ေအာက္ မုန္းေနရက္နဲ႔

လက္ဖ်ားနဲ႔ေတာင္ မထိရက္တာက

ငါ့ရဲ့ စိတ္ေဖာက္ျပန္ျခင္းတမ်ိဳးပဲလား..

မင္း သိပ္ကံေကာင္းတယ္ Byun baekhyun..

အရမ္းဆိုးရြားတာ တခုကို မင္းငါ့မ်က္စိေရွ႕မွာ

က်ဴးလြန္ခဲ့ေပမယ့္ မင္း ေသဒဏ္မက်ခဲ့ဘူး..

ဒါက မင္းသိပ္ေတာ္လြန္းလို႔မဟုတ္ဘူး

ငါကိုယ္တိုင္က မင္းအေပၚ႐ူးသြပ္သြားခဲ့မိလို႔ပဲ..

Park Chanyeol

ဟောပြောပွဲအပြီးမှာ Sehun ကို

Kai ကားနှင့်ပြန်လိုက်ပို့ရသည်။

Kai ရဲ့ အဖေ Oversea ထွက်သွားသော အချိန်တခုအတွင်း ကျောင်းဟောပြောပွဲဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ကိစ္စအားလုံးကို Kai က သာ ဦးဆောင်၍ ဖြေရှင်းခဲ့ရသည်

ဟောပြောမည့်အချက်လက်များ၊ ဟောပြောမည့် ဆရာဝန်တွေရဲ့ ကိစ္စအရပ်ရပ်များကို Oh sehun က ကူညီတာဝန်ယူပေးခဲ့သည်။

ကြည့်မရတာမှန်ပေမယ့် ဟောပြောပွဲကိစ္စတွင် Sehun ကြောင့် Kai အတော်ပင် အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့သည်။

ဟောပြောပွဲအစအဆုံး Kai နှင့် Sehun သာ ဦးဆောင်ခဲ့ရတာကြောင့် Kai နည်းတူ Sehun လည်းပင်ပန်းခဲ့သည်။ သို့သော် တခြားဆရာဝန်များကဲ့သို့ Sehun ဘက်က ရပိုင်ခွင့်ဟူ၍ တောင်းဆိုခြင်းတခုမရှိ ခဲ့..

အလုပ်တူတူလက်တွဲလုပ်ရင်း Kaiသိလိုက်ရတာက

ခပ်တင်းတင်းမျက်နှာထားနှင့် Sehun သည်

ရွှင်ရွှင်ပြပြ မပြုံးပြတတ်သည်ကလွဲလျှင်

သဘောထားပြည့်သောသူမျိုးဖြစ်သည်ဆိုတာကိုပင်..

အခုလည်း ကျောင်းမှာ လိုအပ်တဲ့အချက်လက်တွေကို စုရင်း ညနေစောင်းသွားတာကြောင့် Sehun ကို Kai အပြန်လိုက်ပို့ဖြင်းဖြစ်သည်။

"Baekhyun က မင်းနဲ့ ခင်တာ ကြာပြီလား"

ငြိမ်သက်နေသော နှစ်ဦးကြားတွင် ပထမဆုံး စကားဆိုလာသူက Sehun..

"မကြာသေးဘူး ငါ တရုတ်က ဒီကို ပြောင်းလာတော့မှ စခင်တာ လပိုင်းလောက်ပဲရှိသေးတယ်"

"Baekhyun ပုံစံက တမျိုးပဲနော်

တခြားလူတွေနဲ့မတူဘူး "

" Baekhyun က တော်တော်အနေအေးတာ..

အတန်းထဲမှာလည်း ဘယ်သူနဲ့မှစကားမပြောပဲ သူ့ဟာသူတယောက်ထဲပဲ နေနေတတ်တာ..

ငါနဲ့တောင် တခွန်းနှစ်ခွန်းလောက်ပဲပြောပြီး ကျန်တဲ့အချိန်က စာပဲလုပ်နေတာ "

"သူ အဲ့လောက် လူတွေနဲ့ ဝေးဝေးမှာ နေနေတာ သူ့မှာ စိတ်ဒဏ်ရာ တခုခုရှိမယ်ထင်တယ်.."

"အင်း Baekhyun က ခန့်မှန်းရခက်တယ်..

တယောက်ထဲသာ ကြိတ်ငိုရင်ငိုမယ် သူခံစားနေရတာတွေကို တခြားလူတွေကို မပြောပြတတ်ဘူူး

အနေအေးလွန်းတော့ ဘေးရောက်နေသလိုဖြစ်နေတာ.. သူ့ပုံစံလေးက အထီးကျန်ပြီး သနားဖို့လည်းကောင်းတယ်။ စကားနည်းပေမယ့် စိတ်ရင်းလေးတော့ ကောင်းရှာပါတယ် "

Sehun ခေါင်း တဆက်ဆက်ငြိမ့်ကာ

နားထောင်နေသည်။

"Baekhyun မှာ ရည်းစားရှိတယ်လို့ မင်းကြားမိလား"

Chanyeol hyung အတွက် လေ့လာထားသင့်သည်ဟု ထင်တာကြောင့် မေးလိုက်သော်လည်း

သူ မေးလိုက်တဲ့ မေးခွန်းက ထူးဆန်းသွားလို့ထင့်

Kai က နားမလည်သည့် ဟန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။

တကယ်လည်း Sehun အနေနဲ့

Baekhyun အကြောင်းက

အဲ့လောက် စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းမရှိဘူးမလား...

" မရှိဘူးလို့တော့ ထင်တာပဲ.. သူ မိန်းကလေးနဲ့ ဆက်သွယ်တာတော့ တခါမှမမြင်ဖူးဘူး..."

Kai ရဲ့ အဖြေကို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ထပ်တော့ မမေးဖြစ်တော့...

လမ်းသွယ်လေးတခုကို ကားကွေ့ဝင်လိုက်တော့

Platform ပေါ်မှာ အနီရောင် အနွေးထည်ဝတ်ဆင်၍ လမ်းလျှောက်နေသော Baekhyun ကို လှမ်းတွေ့လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ မိန်းကလေးတစ်ဦး...

"Kai အရှေ့က တယောက်က

Baekhyun မဟုတ်လား"

Kai ကားကို အရှိန်လျော့လိုက်ပြီး

Sehun လက်ငြိုးထိုးပြရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးတယောက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်

စကားပြောနေသော Baekhyun..

သိပ်မကြာသော အခြေနေတခုတွင် Baekhyun က ထိုကောင်မလေးကို ကျောခိုင်းပြီး ထွက်သွားသည်။

ကောင်မလေးကတော့ အနောက်မှာ

ငိုယိုလျက်ကျန်ခဲ့လေသည်။

အဝေးက လှမ်းမြင်နေရသော ပုံစံအရ

Kai စိတ်ထင် baekhyun မျက်ရည်ဝဲနေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ ငိုနေသော Baekhyun ကို သူငယ်ချင်းတယောက်အနေနဲ့ သွားနှစ်သိမ့်ပေးသင့်လား..?

ဒါမှမဟုတ် သူ့မျက်ရည်တွေကို မမြင်ခဲ့သလိုဟန်ဆောင်ပြီး ကျော်သွားပေးသင့်လား..?

အတွေးတချို့ကြောင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းက Baekhyun ကို ငေးကြည့်ရင်း Kai ငြိမ်နေမိသည်..

ဘေးတွင်ရှိသော Sehun ကိုတောင်

မေ့သွားလောက်တဲ့အထိ

Kai ရဲ့ စိတ်က Baekhyun ဆီသို့ရောက်နေသည်။

မျက်စိရှေ့က ဖြူဖွေးပြီး အကောင်သေးလွန်းတဲ့

သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ Baekhyun...

စကားနည်းပြီး အနေအေးတဲ့ ကောင်လေးသည်

အပြုံးလှသလောက် အထီးကျန်ဆန်သည်။

နူးညံသည်ဟု ထင်ရသော ကောင်လေးသည်

တခါတရံမှာ Kai နားမလည်နိုင်လောက်တဲ့မထိ

မာကျောနေတတ်သည်။

ထိရှလွယ်သည်။ ခံစားလွယ်သည်။

သို့သော်... မျက်ရည်ကျမပြတတ်သူ

အဆိုးရွားဆုံးအခြေနေမှာတောင်

ဘာမှမဖြစ်သလို နေနိုင်သည်အထိ

Baekhyun က ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းသည်။

"Kai "

ဘေးက Sehun ရဲ့ သတိပေးသံကြောင့်

Kai အတွေးစတို့ ပြတ်တောက်ကာ

လက်ရှိအခြေနေသို့ပြန်ရောက်သွားသည်။

Sehun မေးငေါ့ပြရာ နေရာသို့

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မြင်ကွင်းက သိပ်မလှ..

မိန်းကလေးတယောက်က

Baekhyun ရဲ့ ခါးကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားပြီး Baekhyun ကလည်း ထိုကောင်မလေးရဲ့ လက်ကို ခါးမှဆွဲဖြုတ်နေသည်။

လမ်းလယ်ကောင်မှာတောင် အရှက်အကြောက်မရှိ လုပ်ရဲသော ထို မိန်းကလေးကိုလည်း အတော်ပင် ချဉ်သွားသည်။

စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းလွန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့်

Kai မနေနိုင်တော့ဘဲ ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ

အရှက်မရှိ အတင်းဖက်နေသော ထိုမိန်းမကို

ဂုတ်မဆွဲကိုင်၍ Baekhyun ထံမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

......