ပါပါး စန်းရန် + မာမား ဝိန်းရိဖန် = သား​သား စန်းရယ် တို့ရဲ့ Short Story ​​လေး​တွေပါ။ First Frost Fan ​တွေက Fan Fiction အဖြစ်​ရေးထားတာကို ဘာသာပြန်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ မူရင်း Source က​တော့ ဘယ်သူ​ရေးမှန်း ကိုယ်မသိလို့ ထည့်မ​ရေး​တော့ပါဘူး။

----------

Short Story (1)

စန်းရန်နှင့်ဝိန်းရိဖန် နှစ်​ယောက်လုံး စန်းရယ် ​ကျောင်းဆင်းချိန်ကိုလာကြိုသည်။ ပါပါး နှင့် မာမားကို မြင်လိုက်ရ​သော​ကြောင့် စန်းရယ်က သူတို့​ရှေ့​ရောက်သည့်အထိ ခုန်​ပေါက်ပြီး​ပြေးလာခဲ့၏။ ဝိန်းရိဖန်က စန်းရယ်၏လက်ကိုတွဲထားပြီး စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်၏လက်ကိုတွဲကာ အပြန်လမ်းတွင် ဝိန်းရိဖန်က စ၍

"အားရန်..ငါတို့ စူပါမားကတ်က​နေ စားစရာတစ်ခုခုဝယ်ပြီး အိမ်ပြန်စားရ​အောင်​လေ"

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်အတွက် ကားတံခါးဖွင့်​ပေးလိုက်ရင်း

"ဘာစားချင်တာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် တစ်ချက်​တွေးကြည့်လိုက်၍

"မစဥ်းစားရ​သေးဘူး..အရင်ဆုံး ​စူပါမားကတ်ဘက်ကိုအရင်သွားကြည့်မယ်"

စန်းရန်က သူမအား လုံခြုံ​ရေးခါးပတ် ပတ်​ပေးလိုက်၏။

"အင်း"

စန်းရယ်က အ​နောက်ဘက်၌ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး က​လေးသုံးလုံခြုံ​ရေးခါးပတ်ကိုလည်း ပတ်လိုက်ရင်း သူ့အား အဖတ်မလုပ် ပစ်ထားကြသည်ဟုခံစားမိလိုက်ခြင်း​ကြောင့်

"ပါပါး မာမား..ဘာလို့ သားကိုကျ​တော့ ဘာစားချင်လဲလို့မ​မေးတာလဲ"

စန်းရန်က ကား​မောင်းရာ၌အာရုံစိုက်​နေပြီး ပြန်မ​ဖြေ။ ဝိန်းရိဖန်က အ​နောက်လှည့်ကြည့်လာ၍

"ဘာလို့ သားကို မ​မေး​တော့တာလဲဆို​​တော့ သားကို ​ခေါ်သွားပြီး ကိုယ်တိုင်​ရွေးခိုင်းမှာမလို့​လေ"

စီးပွား​ရေးရပ်ကွက်ထဲ​ရောက်သည့်အခါ စန်းရယ်အား ​စျေးခြင်းလှည်းထဲထည့်ထားပြီး စန်းရန်က ​စျေးခြင်းလှည်းကိုတွန်း ၊ ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏လက်တစ်ဖက်ကို တွဲကာ အစားအ​သောက်များ​ရောင်းသည့်ဘက်သို့ ​ရောက်လာခဲ့သည်။ စန်းရယ်က ကိုလာဘူးများဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြ၍

"ပါပါး မာမား..သား ကိုလာကြက်​တောင်ပံ​ကြော်စားချင်တယ်"

စန်းရန်က ကိုလာဘူးကို လှမ်းယူပြီး​စျေးခြင်းလှည်းထဲ ထည့်လိုက်၏။

"ကိုလာ​တော့ ရှိတယ်..ကိုလာကြက်​တောင်ပံ​တော့ မရှိဘူး"

သူတို့နှစ်​ယောက် အ​ပေးအယူညှိနှိုင်း​နေကြသည်အား ဝိန်းရိဖန်က လှမ်းကြည့်၍ ရယ်​နေပြီး

"ငါတို့ ဝက်နံရိုးဝယ်သွားရ​အောင်..ဝက်နံရိုးကြက်သွန်ဖြူ​ကြော် စားချင်တယ်"

စန်းရန်က ချက်ချင်းသ​ဘောတူလာခဲ့သည်။

"အင်း"

ည​စာ ထမင်းဝိုင်းတွင် ဟင်း​လေးမျိုးပါပြီး ဝိန်းရိဖန် စားချင်သည့် ဝက်နံရိုးကြက်သွန်ဖြူ​ကြော်လည်း ရှိသလို ​သေချာ​​ပေါက် ​ရှောင်စန်းရယ် စားချင်​နေသည့် ကိုလာကြက်​တောင်ပံ​ကြော်လည်း ရှိ၏။

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်ကို အရမ်းချစ်သလို သားကိုလည်း အရမ်းအလိုလိုက်ပါတယ်...

-----------

Short Story (2)

ဝိန်းရိဖန်က ယ​နေ့ အလုပ်​စော​စောဆင်းသဖြင့် မူကြို​ကျောင်းမှ စန်းရယ်ကို သွားကြိုသည်။ စန်းရယ်က ​ကျောပိုးလွယ်အိတ်ကိုလွယ်ပြီး ဝိန်းရိဖန်အ​ရှေ့သို့ ​ပြေးလာသဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က စန်းရယ်နဖူး​ပေါ်မှ ​ချွေးများကိုသုတ်​ပေးရင်း

"မာမားတို့ ပါပါးကို ​စောင့်ရ​အောင်​နော်..ပါပါးက လာကြိုမယ့်လမ်းမှာ ​ရောက်​နေပြီ"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရယ်အား ယ​နေ့ သင်ခဲ့ရသည့်သင်ခန်းစာများအ​ကြောင်း ​မေးမြန်းရင်း စကားတ​ပြော​ပြောလုပ်​နေခဲ့ကာ သိပ်မကြာလိုက်ခင်ပင် စန်းရန် ​ရောက်လာခဲ့သည်။ ကား​ပေါ်​ရောက်သည့်အခါ စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်အား သူမကြိုက်သည့် နို့လက်ဖက်ရည်ဘူးကို လှမ်း​ပေးလာပြီး စန်းရယ်အတွက် နွားနို့တစ်ဘူး။ အိမ်အပြန်လမ်းတွင် စန်းရယ်က

"ပါပါး မာမား..သား သီချင်းဆိုပြမယ်​လေ မ​ကောင်းဘူးလား"

စန်းရန် ;

"မ​ကောင်းဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က စိတ်ဝင်တစားဖြစ်​နေ၍

"​ကောင်းတာ​ပေါ့..အားရယ်က ဘာသီချင်းကိုဆိုပြမှာလဲ"

စန်းရယ်က တစ်ချက်​တွေ​ဝေသွားခဲ့၏။

"အိမ်ပြန်​ရောက်မှပဲ ဆိုပြပါ​တော့မယ်​လေ..ပါပါးက သားကို ကား​ပေါ်က​နေ ပစ်ချထားခဲ့ပြီး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လမ်း​လျှောက်ပြန်ခိုင်းမှာ​ကြောက်တယ်"

ညစာစားပြီးသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က စန်းရယ် သီချင်းဆိုပြမည့်ကိစ္စကို သတိရ​နေပြီး

"အားရယ်..သီချင်းဆိုပြမှာဆို"

စန်းရယ်က ​ခေါင်းငြိမ့်ပြ၏။

"ဟုတ်သားပဲ ဟုတ်သားပဲ"

စန်းရန်က သစ်သီးတစ်ပန်းကန်ကို အခွံနွှာ၍ယူလာ​ပေးရင်း

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်..သစ်သီးစား"

ထို့​နောက် သီချင်းဆိုပြရင် ပြင်​နေပြီဖြစ်သည့် စန်းရယ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"လမ်းကြား​လေးထဲ တစ်ကိုယ်တည်း​လျှောက်သွားလည်း ချစ်တဲ့သူက ချစ်​နေမှာပဲ....."

ဒုတိယတစ်​ကြောင်း မဆိုလိုက်ရခင်ပင် စန်းရန်က စကားဖြတ်​ပြောလာခဲ့သည်။

"ပါပါးက သားရဲ့ပစ္စည်း​တွေကို သွားသိမ်းထား​ပေးမယ်"

စန်းရယ်က နားမလည်သလို​လေး ကြည့်​နေသဖြင့် စန်းရန်က ဆက်၍

"ဘိုးဘိုးနဲ့ဘွားဘွားက​တော့ သား သီချင်းဆိုပြမှာကို အရမ်းကြိုက်မှာ​သေချာတယ်..သားက သူတို့ကို သွားဆိုပြလိုက်"

စန်းရယ် ;

"ဘာလို့လဲ..သား ဆိုတာ နား​ထောင်လို့မ​ကောင်းလို့လား..ပါပါး..သားက ပါပါးရဲ့ချော​မောခန့်ညားထက်မြက်မှု​တွေကို ​မွေးရာပါလက်ခံရထားတဲ့သူပါဗျာ..သီချင်း​ဆိုတာလည်း ​သေချာ​ပေါက် ဆိုးမှာမဟုတ်ဘူး..နားလည်လား?"

------------

(Zawgyi)

ပါပါး စန္းရန္ + မာမား ဝိန္းရိဖန္ = သားသား စန္းရယ္ တို႔ရဲ႕ Short Story ေလးေတြပါ။ First Frost Fan ေတြက Fan Fiction အျဖစ္ေရးထားတာကို ဘာသာျပန္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ မူရင္း Source ကေတာ့ ဘယ္သူေရးမွန္း ကိုယ္မသိလို႔ ထည့္မေရးေတာ့ပါဘူး။

----------

Short Story (1)

စန္းရန္ႏွင့္ဝိန္းရိဖန္ ႏွစ္ေယာက္လုံး စန္းရယ္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ကိုလာႀကိဳသည္။ ပါပါး ႏွင့္ မာမားကို ျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္ စန္းရယ္က သူတို႔ေရွ႕ေရာက္သည့္အထိ ခုန္ေပါက္ၿပီးေျပးလာခဲ့၏။ ဝိန္းရိဖန္က စန္းရယ္၏လက္ကိုတြဲထားၿပီး စန္းရန္က ဝိန္းရိဖန္၏လက္ကိုတြဲကာ အျပန္လမ္းတြင္ ဝိန္းရိဖန္က စ၍

"အားရန္..ငါတို႔ စူပါမားကတ္ကေန စားစရာတစ္ခုခုဝယ္ၿပီး အိမ္ျပန္စားရေအာင္ေလ"

စန္းရန္က ဝိန္းရိဖန္အတြက္ ကားတံခါးဖြင့္ေပးလိုက္ရင္း

"ဘာစားခ်င္တာလဲ"

ဝိန္းရိဖန္ တစ္ခ်က္ေတြးၾကည့္လိုက္၍

"မစဥ္းစားရေသးဘူး..အရင္ဆုံး စူပါမားကတ္ဘက္ကိုအရင္သြားၾကည့္မယ္"

စန္းရန္က သူမအား လုံၿခဳံေရးခါးပတ္ ပတ္ေပးလိုက္၏။

"အင္း"

စန္းရယ္က အေနာက္ဘက္၌ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ဝင္ထိုင္လိုက္ၿပီး ကေလးသုံးလုံၿခဳံေရးခါးပတ္ကိုလည္း ပတ္လိုက္ရင္း သူ႕အား အဖတ္မလုပ္ ပစ္ထားၾကသည္ဟုခံစားမိလိုက္ျခင္းေၾကာင့္

"ပါပါး မာမား..ဘာလို႔ သားကိုက်ေတာ့ ဘာစားခ်င္လဲလို႔မေမးတာလဲ"

စန္းရန္က ကားေမာင္းရာ၌အာ႐ုံစိုက္ေနၿပီး ျပန္မေျဖ။ ဝိန္းရိဖန္က အေနာက္လွည့္ၾကည့္လာ၍

"ဘာလို႔ သားကို မေမးေတာ့တာလဲဆိုေတာ့ သားကို ေခၚသြားၿပီး ကိုယ္တိုင္ေ႐ြးခိုင္းမွာမလို႔ေလ"

စီးပြားေရးရပ္ကြက္ထဲေရာက္သည့္အခါ စန္းရယ္အား ေစ်းျခင္းလွည္းထဲထည့္ထားၿပီး စန္းရန္က ေစ်းျခင္းလွည္းကိုတြန္း ၊ ဝိန္းရိဖန္က စန္းရန္၏လက္တစ္ဖက္ကို တြဲကာ အစားအေသာက္မ်ားေရာင္းသည့္ဘက္သို႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။ စန္းရယ္က ကိုလာဘူးမ်ားဘက္သို႔ လက္ညွိုးထိုးျပ၍

"ပါပါး မာမား..သား ကိုလာၾကက္ေတာင္ပံေၾကာ္စားခ်င္တယ္"

စန္းရန္က ကိုလာဘူးကို လွမ္းယူၿပီးေစ်းျခင္းလွည္းထဲ ထည့္လိုက္၏။

"ကိုလာေတာ့ ရွိတယ္..ကိုလာၾကက္ေတာင္ပံေတာ့ မရွိဘူး"

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ အေပးအယူညွိႏွိုင္းေနၾကသည္အား ဝိန္းရိဖန္က လွမ္းၾကည့္၍ ရယ္ေနၿပီး

"ငါတို႔ ဝက္နံရိုးဝယ္သြားရေအာင္..ဝက္နံရိုးၾကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္ စားခ်င္တယ္"

စန္းရန္က ခ်က္ခ်င္းသေဘာတူလာခဲ့သည္။

"အင္း"

ညစာ ထမင္းဝိုင္းတြင္ ဟင္းေလးမ်ိဳးပါၿပီး ဝိန္းရိဖန္ စားခ်င္သည့္ ဝက္နံရိုးၾကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္လည္း ရွိသလို ေသခ်ာေပါက္ ေရွာင္စန္းရယ္ စားခ်င္ေနသည့္ ကိုလာၾကက္ေတာင္ပံေၾကာ္လည္း ရွိ၏။

စန္းရန္က ဝိန္းရိဖန္ကို အရမ္းခ်စ္သလို သားကိုလည္း အရမ္းအလိုလိုက္ပါတယ္...

-----------

Short Story (2)

ဝိန္းရိဖန္က ယေန႕ အလုပ္ေစာေစာဆင္းသျဖင့္ မူႀကိဳေက်ာင္းမွ စန္းရယ္ကို သြားႀကိဳသည္။ စန္းရယ္က ေက်ာပိုးလြယ္အိတ္ကိုလြယ္ၿပီး ဝိန္းရိဖန္အေရွ႕သို႔ ေျပးလာသျဖင့္ ဝိန္းရိဖန္က စန္းရယ္နဖူးေပၚမွ ေခြၽးမ်ားကိုသုတ္ေပးရင္း

"မာမားတို႔ ပါပါးကို ေစာင့္ရေအာင္ေနာ္..ပါပါးက လာႀကိဳမယ့္လမ္းမွာ ေရာက္ေနၿပီ"

ဝိန္းရိဖန္က စန္းရယ္အား ယေန႕ သင္ခဲ့ရသည့္သင္ခန္းစာမ်ားအေၾကာင္း ေမးျမန္းရင္း စကားတေျပာေျပာလုပ္ေနခဲ့ကာ သိပ္မၾကာလိုက္ခင္ပင္ စန္းရန္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ကားေပၚေရာက္သည့္အခါ စန္းရန္က ဝိန္းရိဖန္အား သူမႀကိဳက္သည့္ နို႔လက္ဖက္ရည္ဘူးကို လွမ္းေပးလာၿပီး စန္းရယ္အတြက္ ႏြားနို႔တစ္ဘူး။ အိမ္အျပန္လမ္းတြင္ စန္းရယ္က

"ပါပါး မာမား..သား သီခ်င္းဆိုျပမယ္ေလ မေကာင္းဘူးလား"

စန္းရန္ ;

"မေကာင္းဘူး"

ဝိန္းရိဖန္က စိတ္ဝင္တစားျဖစ္ေန၍

"ေကာင္းတာေပါ့..အားရယ္က ဘာသီခ်င္းကိုဆိုျပမွာလဲ"

စန္းရယ္က တစ္ခ်က္ေတြေဝသြားခဲ့၏။

"အိမ္ျပန္ေရာက္မွပဲ ဆိုျပပါေတာ့မယ္ေလ..ပါပါးက သားကို ကားေပၚကေန ပစ္ခ်ထားခဲ့ၿပီး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ခိုင္းမွာေၾကာက္တယ္"

ညစာစားၿပီးသည့္အခါ ဝိန္းရိဖန္က စန္းရယ္ သီခ်င္းဆိုျပမည့္ကိစၥကို သတိရေနၿပီး

"အားရယ္..သီခ်င္းဆိုျပမွာဆို"

စန္းရယ္က ေခါင္းၿငိမ့္ျပ၏။

"ဟုတ္သားပဲ ဟုတ္သားပဲ"

စန္းရန္က သစ္သီးတစ္ပန္းကန္ကို အခြံႏႊာ၍ယူလာေပးရင္း

"ဝိန္း႐ႊမ္းက်န့္..သစ္သီးစား"

ထို႔ေနာက္ သီခ်င္းဆိုျပရင္ ျပင္ေနၿပီျဖစ္သည့္ စန္းရယ္ဘက္သို႔ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

"လမ္းၾကားေလးထဲ တစ္ကိုယ္တည္းေလွ်ာက္သြားလည္း ခ်စ္တဲ့သူက ခ်စ္ေနမွာပဲ....."

ဒုတိယတစ္ေၾကာင္း မဆိုလိုက္ရခင္ပင္ စန္းရန္က စကားျဖတ္ေျပာလာခဲ့သည္။

"ပါပါးက သားရဲ႕ပစၥည္းေတြကို သြားသိမ္းထားေပးမယ္"

စန္းရယ္က နားမလည္သလိုေလး ၾကည့္ေနသျဖင့္ စန္းရန္က ဆက္၍

"ဘိုးဘိုးနဲ႕ဘြားဘြားကေတာ့ သား သီခ်င္းဆိုျပမွာကို အရမ္းႀကိဳက္မွာေသခ်ာတယ္..သားက သူတို႔ကို သြားဆိုျပလိုက္"

စန္းရယ္ ;

"ဘာလို႔လဲ..သား ဆိုတာ နားေထာင္လို႔မေကာင္းလို႔လား..ပါပါး..သားက ပါပါးရဲ႕ေခ်ာေမာခန့္ညားထက္ျမက္မႈေတြကို ေမြးရာပါလက္ခံရထားတဲ့သူပါဗ်ာ..သီခ်င္းဆိုတာလည္း ေသခ်ာေပါက္ ဆိုးမွာမဟုတ္ဘူး..နားလည္လား?"

------------