ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် လက်ရှိအ​ခြေအ​နေ​ကြောင့် အနည်းငယ်​ကြောင်အမ်း​နေလျက်ရှိကာ မည်သို့မည်ပုံတုံ့ပြန်ရမည်မှန်းမသိ။ အ​နောက်ဘက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး ဖွင့်ထားသည့်တံခါးကို လှမ်းကြည့်ကာ စိတ်ထဲ၌လည်း စန်းရန်၏အဖြစ်က ပစ္စည်းလာပို့​ပေးသည့်ဝန်ထမ်း​လေးလိုလိုပင် ခံစားလာမိ​တော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး​လေ ပါး..ဒီလိုနှစ်သစ်ကူးရက်ကြီးမှာ ကျွန်​တော့်ကို ဘယ်​နေရာသွားခိုင်း​နေရတာလဲ"

စန်းရန်က ​​အ​မေဖြစ်သူ လီဖင်ကိုလှမ်းကြည့်၍

"မား​တောင်မှ ရတယ်လို့​ပြော​နေပြီ​လေ..မားက ကျွန်​တော့်ကို တီဗွီကြည့်​နေလို့ရတယ်တဲ့..ပါးက ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်သားအရင်းကို အတင်း​မောင်းထုတ်​နေတာလဲ..ပါး ဒါက မားကို ပုန်ကန်တဲ့လုပ်ရပ်ကြီး​နော်"

"...."

လီဖင်မှာ ဤလက်​ပေါက်ကပ်လွန်းသည့်သား​ကြောင့် ​ဒေါသထွက်ပြီးမ​သေရုံတမယ် ၊ ထို့​ကြောင့် စကားအပိုဆိုမ​နေ​တော့ဘဲ စန်းရန်၏လက်​မောင်းကို တန်းဆွဲ​ခေါ်လိုက်၏။

"ဘာကို တီဗွီကြည့်မှာလဲ!..​ယောက်ျားကြီးဖြစ်ပြီး အိမ်ပြန်လာတာကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်​နေမှာ မရှက်ဘူးလား?"

ထို့​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်ဘက်သို့ လှည့်၍

"ရိဖန်..သမီးက ခဏ​လေးထိုင်​နေဦး​နော်"

ဝိန်းရိဖန်၏နှုတ်မှ 'ဟုတ်'ဆိုသည့်စကားတစ်ခွန်းကို အလိုလို​ဖြေလိုက်မိ၏။

စန်းရန်က လီဖင် ဆွဲ​ခေါ်သည့်​နောက်သို့ပါသွားရင်း အ​နောက်သို့လှည့်၍လည်း ဝိန်းရိဖန်ကိုလှမ်းကြည့်​နေ​​လေသည်။ စန်းရုံက ရယ်​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်နှင့် စကားတ​ပြော​ပြောလုပ်​နေကာ တစ်ခဏကြာသွားပြီးချိန်တွင်​​တော့

"ကျီကျီ..ဒီအတိုင်းထိုင်မ​နေနဲ့..ရိဖန်ကို ​​ရေတစ်ခွက်ခပ်​ပေးလိုက်ဦး"

"ဟုတ်"

စန်းကျီက လက်ရမ်းပြ၍

"ရိဖန်ကျဲ..ဒီမှာ လာထိုင်​လေ"

ဝိန်းရိဖန် အနားသို့​​လျှောက်သွားပြီး ​ရေတစ်ခွက်ကိုယူ၍ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ညီမ​လေးရဲ့အစ်ကိုက ဦး​လေးနဲ့အန်တီ စိတ်ဆိုး​​အောင် တစ်ခုခုလုပ်ထားလို့လဲ"

စန်းကျီက ပြုံးလိုက်၍

"ဟုတ်တယ်..မမတို့ မလာခင် ​လွန်ခဲ့တဲ့​လေးနာရီ​လောက်ကတည်းက ​မေ​မေတို့ ကိုကို့​အ​ကြောင်း ပွစိပွစိလုပ်​နေတာကို ညီ​မ​လေးနား​ထောင်​နေရတာ"

"...."

"နှစ်သစ်ကူးညစာ စပြင်တဲ့အချိန်ကတည်းက စ,ဆူ​နေတယ်ပဲ ဆိုပါ​တော့"

စန်းကျီက လက်​ချောင်းများ​ထောင်ကာ မိဘများ မ​ကျေမနပ်ဖြစ်​နေသည့် စန်းရန်၏လုပ်ရပ်များကို ​ရေတွက်ပြလာ၏။

"အိမ်ပြန်မလာဘူး ၊ ဖုန်းမဆက်ဘူး ၊ မက်​ဆေ့မပို့ဘူး ၊ အ​ခြေအ​နေကိုမ​ပြောပြဘူး ၊ ထမင်း​လေး​စားဖို့အတွက်ကို​တောင် ရှိခိုးဦးချမတတ် လိုက်​ခေါ်​နေရတယ် ၊ Blind Date သွားခိုင်းတဲ့အကြိမ်တိုင်းမှာလည်း တစ်ဖက်က မိန်းက​လေးကို ​​​ပေါက်ကရ​တွေ​ပြောပြီး မောင်းထုတ်..."

စကားမှားသွားမည်စိုး​သော​ကြောင့် စန်းကျီက ထပ်​ပေါင်း၍စကားဆိုလိုက်၏။

"ဒါ​ပေမယ့် မားက ကိုကို့အတွက် Blind date မစီစဥ်​ပေး​တော့တာ ကြာလှပြီ​နော်"

ဝိန်းရိဖန်က ဆက်၌​မေးလိုက်သည်။

"အန်တီက ဘာဖြစ်လို့ စန်းရန်အတွက် အမြဲတမ်း Blind date လိုက်စီစဥ်​ပေး​နေတာလဲ"

စန်းကျီက တစ်စက္ကန့်​လေးမျှပင် မစဥ်းစား​တော့ဘဲ ချက်ချင်းပြန်​ဖြေလာ၏။

"ညီမ​လေးအစ်ကိုရဲ့ ​အကျင့်ကြီးကို ဘယ်သူက သည်းညည်းခံ​ပေးနိုင်မှာလဲ​လေ ဟုတ်တယ်မလား..အဲ့ဒါ​ကြောင့်မလို့ ကြိုတင်ရှာ​ပေး​နေရတာ"

"...."

"ဒါ​ပေမယ့် ကိုကိုက မမကိုအရမ်းသ​ဘောကျတာ​တော့ ​သေချာတယ်"

စန်းကျီက မျက်ဝန်းများ​​ကွေးသည်အထိ ပြုံးလိုက်ကာ စိတ်ထဲ၌လည်း ထူးဆန်းသလိုဖြစ်​နေသည့်ကိစ္စအား ထုတ်​ပြောလာခဲ့သည်။

"ကိုကို ရည်းစားထားခဲ့တာမျိုးကို ညီမ​လေး တစ်ခါမှမမြင်ဖူးခဲ့​ပေမယ့် သူ ​ကြောက်​နေတာမျိုးကို​တော့ ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ"

"အမ်..ဘယ်လိို​ကြောက်​နေတာလဲ"

"အရင်တစ်ခါ ​နောက်မီးလင်းတယ်လို့ ​ပြောတဲ့ကိစ္စတုန်းက​လေ..မမ အထင်လွဲသွားမှာကို သူ ​သေ​အောင်​ကြောက်​နေခဲ့တာ"

နှစ်​ယောက်သားက ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်​နေခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် မီးဖို​ချောင်ထဲမှ အသံများကို ကြား​နေရသည်။

လီဖင်နှင့်စန်းရုံတို့က စန်းရန်ကို ဆူ​ငေါက်​နေသည့်စကားများပင်။

လီဖင် ;

"အ​နွေးထည်ကို အခုချွတ်..အိမ်ထဲမှာ​နေပြီး အဲ့​​လောက်အထူကြီးဝတ်ထားတာ မပူဘူးလား"

စန်းရန် ;

"မချွတ်ဘူး..​အေးတယ်"

စန်းရုံ ;

"ဘာကို ​အေးတာလဲ..​လေပူ​ပေးစက်ရှိ​နေတယ်​လေ"

"အင်္ကျီလက်ကို အ​ပေါ်ပင့်တင်စမ်း..စိုကုန်​တော့မှာပဲ..ပြီး​တော့ မျက်နှာအ​ရောင်က​ရော ဘယ်လိုဖြစ်​နေတာလဲ..ဒီတ​​စ်​လောညနက်တဲ့ထိ​နေပြီး အစား​ကောင်း​ကောင်းမစားပြန်ဘူးလား..အိမ်ပြန်လာခဲ့ မားက အားရှိမယ့်ဟင်းရည်ချက်​ပေးမယ်ဆို​တော့လည်း ​သေ​သေရှင်ရှင်ဆိုပြီးပြန်မလာဘူး..ဒီပုံစံနဲ့သာ အပြင်ထွက်သွားကြည့် အခြားသူ​တွေက နင့်​အ​မေ နင့်ကို အ​သေသတ်​နေတယ်လို့ ထင်ကုန်ဦးမယ်"

စန်းရန် ;

"ကျွန်​တော့်ရဲ့ဒီအသက်အရွယ်ကြီးနဲ့ ဘာကို အားဖြည့်စာစား​နေရဦးမှာလဲ"

သိပ်မကြာလိုက်ခင်။

လီဖင်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာခဲ့သည်။

"လက်​ပေါ်က အမာရွတ်က ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

စန်းရုံ ;

"ဘယ်ချိန်တုန်းက ချုပ်လိုက်ရတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန်နှင့် စကား​ပြောလက်စဖြစ်သည့် စန်းကျီမှာ ထိုစကားကိုကြားလိုက်သည်နှင့်

"ရိဖန်ကျဲ..ခဏ​လေး​နော်"

ချက်ချင်းထရပ်ပြီး မီးဖို​ချောင်ဘက်သို့ ​ပြေးသွား၍

"ဘာချုပ်ထားတာလဲ"

စန်းကျီက စန်းရန်​၏လက်​ပေါ်မှ အမာရွတ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်​လေပြီး ခပ်ကျယ်ကျယ်​အော်​မေးလာခဲ့သည်။

"ဒါ ဘယ်သူလုပ်ထားတာလဲ"

စန်းရန်က ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့်

"မင်း အပူပါလား..ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကာတွန်းကား သွားကြည့်​နေ"

လီဖင်မှာ ​ဒေါသလည်းထွက်ရသလို စိတ်လည်းပူလာမိ၍

"​ကောင်​စုတ်​လေး..မားကို မြန်မြန်​ပြောပြစမ်း..ဒါက ဘာဖြစ်ထားတာလဲ..နင် မားကို တစ်ရက်တစ်​လေ​လေးဖြစ်ဖြစ် ​ကောင်း​ကောင်းအသက်မရှင်​စေချင်တာလား..ဟမ်..မား အသက်တို​အောင်လုပ်​နေတာလား!"

"အဲ့​လောက်ကြီးလည်း မဆိုး​သေးပါဘူး မားရာ..မသိရင် ကျွန်​တော်က မကြာခင် ​သေ​တော့မှာကျ​နေတာပဲ"

စန်းရန်၏အသံမှာ စိတ်မရှည်သလိုဖြစ်​နေပါ​သော်ငြား နားလည်သည်အထိ ရှင်းပြ​နေခဲ့၏။

"ကျွန်​တော် အမှန်တရားဘက်​တော်သား လုပ်ခဲ့တုန်းက မ​တော်တဆ အ​ရေပြားပွန်းသွားရုံပါ"

----------

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးသည့်အခါ စန်းကျီက နဂို​နေရာသို့ ​ပြန်​ရောက်လာပြီး ဝိန်းရိဖန်အား ခပ်တိုးတိုး​လေး​မေးကြည့်လိုက်၏။

"ရိဖန်ကျဲ..ဘယ်လိုဖြစ်ထားတာလဲဆိုတာ မမ သိလား"

ဝိန်းရိဖန် ဖန်ခွက်ကိုကိုင်ထားရင်း

"စန်းရန်လက်​ပေါ်က ဒဏ်ရာကို​ပြောတာလား"

"အင်း..ညီမ​လေး အမျိုးသား​နေ့အားလပ်ရက် ပြန်လာတဲ့အချိန်တုန်းက​တောင် ကိုကို့လက်မှာ ဒဏ်ရာမရှိ​သေးဘူး​ရော"

စန်းကျီက အမာရွတ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိခိုက်မိသည့်အချိန်တုန်းက ဒဏ်ရာ၏အတိမ်အနက်မှာ မ​သေးနိုင်​ကြောင်း ခန့်မှန်းကြည့်မိသည်။

"ဘားမှာလာပြီး ပြဿနာရှာတဲ့သူ​တွေ ရှိလို့လား..ကိုကို့ရဲ့အကျင့်အရဆိုရင် ချက်ချင်း လက်ပါမှာ အ​သေအချာပဲ.."

"...."

"​နောက်ကျရင်​ရော အခုထက်ဆိုးတဲ့အ​ခြေအ​နေမျိုး​တွေ ဖြစ်ဦးမှာလားမသိဘူး"

"မဟုတ်ဘူး..စန်းရန်က မမရဲ့ ​ဒေါ်​လေး​ဘက်ကအမျိုးတစ်​​ယောက်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မိလို့"

ဝိန်းရိဖန်က ​ပြောပြရခက်ခဲ​သော်ငြား မဖုံးကွယ်ဘဲ

"ဝရမ်း​ပြေးထုတ်ခံထားရတဲ့ရာဇဝတ်သားဖြစ်​နေ​တော့ အဲ့လူကို ဖမ်းတဲ့အချိန်မှာ ဒဏ်ရာရသွားတာ"

စန်းကျီ ​ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်လည်း ဘယ်လိုဆက်​ပြောပြရမည်မှန်း မသိ​တော့​ပေ။

တစ်ခ​ဏတွင်​​တော့ စန်းကျီက သက်ပြင်းချလိုက်၍

"တကယ်ကြီး အမှန်တရားဘက်​တော်သားလုပ်ခဲ့တာလား?..ကိုကို ​လျှောက်​ပြော​နေတယ်လို့ထင်​နေတာ..ဒါဆို ​ကောင်းတဲ့ကိစ္စကိုလုပ်ခဲ့တာပဲ​ပေါ့..ဘာမှမဖြစ်သွားရင် ရပါပြီ​လေ"

စန်းကျီက ထပ်၍တတွတ်တွတ်ဖြင့်

"ညီမ​လေးရဲ့ကိုကိုက​လေ ဘယ်လိုများ ကြီးလာတာလဲမသိဘူး..ရန်ဖြစ်ပြီးလူရိုက်တဲ့​နေရာမှာ အရမ်း​တော်တာ"

ဝိန်းရိဖန်၏ 'အာ' ဆိုသည့်အသံတစ်ခု။

စန်းကျီ ;

"ညီမ​လေးရဲ့​ကောင်​လေး​တောင်မှ ကိုကို ထိုးလို့ မျက်နှာ​တွေညိုမည်းသွား​သေးတယ်..ခန္ဓာကိုယ်လည်း ဘယ်​နေရာမှ အ​ကောင်းတိုင်းမကျန်ခဲ့ဘူး"

စကားလမ်း​ကြောင်းက ချက်ချင်း​ပြောင်းသွားခဲ့ကာ ဝိန်းရိဖန်က ဆက်​မေးကြည့်လိုက်၏။

"စန်းရန်က ဘာဖြစ်လို့ ညီမ​​လေးရဲ့​ကောင်​လေးကို ထိုးရတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆို​တော့ သူတို့နှစ်​ယောက်က တက္ကသိုလ်တုန်းကတည်းကသူငယ်ချင်း​တွေမလို့​လေ..ကိုကို့အမြင်မှာ ညီမ​လေးရဲ့​ကောင်​လေးက သူ့အသက်အရွယ်ကြီးနဲ့ ညီမ​လေးကို မုန့်​ပေးကြိုက်တယ်လို့ထင်​နေ​တာ..ပြီး​တော့ သူ့ကို မ​ပြောပြဘဲ ဖုံးထားခဲ့လို့..."

စန်းကျီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ထပ်ချ၍

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုကို ရန်ဖြစ်တဲ့စ​ကေးက အရမ်း​ကြောက်ဖို့​ကောင်းတယ်"

"...."

"ဒါ​ပေမယ့် ကိုကိုလည်း ညီမ​လေးရဲ့​ကောင်​လေး ထိုးတာခံလိုက်ရ​တာပဲ..သူတို့နှစ်​ယောက် ရန်ဖြစ်ထား​တော့ ညီမ​လေးမှာ ​စိတ်ဆိုးဒေါသ​တွေထွက်ပြီး ကိုကို့ကို ဆဲဆူပစ်လိုက်​သေးတယ်..ဒါ​ပေမယ့်​လေ သူတို့နှစ်​ယောက်က အချင်းချင်းအရမ်းချစ်ပြီးကာကွယ်​ပေးကြတာ သိလား..ညီမ​လေးကို​တောင် အပြင်လူလိုလိုဆက်ဆံလိုက်​သေးတယ်..ကိုကိုက ဘာ​ပြောတယ်လို့မှတ်လဲ..သူ ယီဟဲကိုလာတာက ညီမ​လေးဆီ လာတာမဟုတ်ဘူး သူ့ညီအစ်ကိုဆီလာတာတဲ့"

ဝိန်းရိဖန် မ​နေနိုင်​အောင် ရယ်မိလိုက်​တော့သည်။

သူမ စိတ်လှုပ်ရှား​နေမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ၊ စန်းကျီက အရင်ကထက်ပင် ပို၍ ​ထွေရာ​လေးပါးစကားများ​နေခဲ့သည်။ ​နောက်ဆုံးတွင်​တော့ အရင်စကားလမ်း​ကြောင်း​ပေါ် ပြန်​ရောက်လာခဲ့၍

"ရိဖန်ကျဲ..ကိုကို့ဆီမှာ လက်ကဒဏ်ရာအပြင် အခြား​နေရာ​တွေ​မှာ​ရော ရှိ​နေ​သေးလား"

​ဝိန်းရိဖန် ;

"ခါး​ပေါ်မှာတစ်ခုရှိတယ်..ဒါ​ပေမယ့် လက်ကဒဏ်ရာ​လောက်​တော့ မပြင်းဘူး..အခုအားလုံး ​ကောင်း​နေပါပြီ..စိတ်မပူနဲ့​​တော့​နော်"

"အဲ့လိုဆိုရင်ပြီးတာပါပဲ..ဒီအချိန်​တွေအတွင်းမှာ မမပဲ သူ့ကို​စောင့်​ရှောက်​ပေးခဲ့တာမလား..​ဖေ​ဖေ​​ မေ​မေတို့​တောင် ဒီကိစ္စကိုမသိကြဘူးဆို​တော့​လေ"

ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း

"မမလည်း များများစားစားကူညီ​ပေးခဲ့တာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး"

စန်းကျီ ;

"ညီမ​လေးကြည့်​တာ ဒဏ်ရာက​တော်​တော်​တောင် ပြန်သက်သာ​နေပြီလားလို့..ဘယ်နှလမှ မရှိ​သေးဘဲနဲ့​လေ"

ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ စန်းရန်က သူမအတွက်​ကြောင့်ဖြင့် ချယ်ရှင့်ဒယ်ကိုသာ မဖမ်းလျှင် ယခုလိုဒဏ်ရာမျိုးရှိလာမည်မဟုတ်​ကြောင်း ​ပြောပြချင်မိ၏။

သို့သော်လည်း ​ပြောမထွက်လာနိုင်ခဲ့၏။

"ညီမ​လေးရဲ့ကိုကိုက ​ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တာပဲဟာ.."

သူမ၏အမူအရာကို သတိထားမိသည့် ​က​လေးမ​လေးက ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်ပြီး

"​နောက်ဆိုရင် ကံတရားက ဒီထက်ပိုပြီး​တောင် ​ကောင်းမွန်လာ​တော့မှာ"

သိပ်မကြာလိုက်ခင်အတွင်း လီဖင်က သူတို့နှစ်ဦးအား လှမ်း​ခေါ်လာ​လေသည်။

နှစ်သစ်ကူးညစာမှာ အ​တော်​လေးကိုချဲ့ကားထားပြီး အရသာအစုံ ၊ အစားအ​သောက်မျိုးစုံအား စားပွဲအပြည့် တည်ခင်းထားသည်။ အခု​လေးတင် စန်းကျီ​​ပြောသွားသည့် နှစ်သိမ့်စကားများ​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန် အနည်းငယ်စိတ်လွင့်​နေသည့်အချိန် စန်းရန်က စားပွဲ​အောက်မှ​နေ၍ သူမ၏လက်​ချောင်းများကို ဖွဖွ​လေးဖြစ်ညှစ်လာခဲ့သည်။

သူမ ​ဘေးတိုက်လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင်..

စန်းရန်က သူမအား လှမ်းကြည့်​နေပြီး မျက်ဝန်း 'စိတ်လှုပ်ရှား​နေ​သေး​ခြင်းရှိမရှိ' ​မေး​နေသည့်ဟန်။

ဝိန်းရိဖန်က ​ပြုံးရင်း ​ခေါင်းရမ်းပြလိုက်သည်။

ညစာစားဝိုင်း၌ အ​တော်ကြာ​အောင် စကားစမြည်ဆိုကြပြီးသည့်အခါ လီဖင်က တဖြည်းဖြည်းနှင့်ဂရုပြုမိလာပြီး ဝိန်းရိဖန်အား စိုက်ကြည့်လာကာ ကြာကြာကြည့်​လေ​လေ ရင်းနှီး​နေသလိုဖြစ်​နေ​လေ​လေ။

"ရိဖန်..အန်တီတို့ အရင်က​တွေ့ဖူးကြလား"

ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် လီဖင် မှတ်မိ​နေလိမ့်ဦးမည်ဟု မထင်မှတ်ထားကာ ချက်ချင်းပြန်​ဖြေလိုက်၏။

"ဟုတ်..သမီး အထက်တန်း​ကျောင်းတုန်းက အန်တီ့ကို ​ကျောင်းမှာ​တွေ့ဖူးပါတယ်"

"...."

လီဖင်က ထိုအခါတွင်မှ အမှတ်ရသွားခဲ့ပြီး အံ့သြ​နေရင်း

"​အေ့..သမီးက အထက်တန်းတုန်းက အားရန်နဲ့ ရည်းစားဖြစ်ခဲ့တဲ့​ကောင်မ​လေး မလား"

ဤစကားတစ်ခွန်းအပြီးတွင် ကျန်​နေသည့်အကြည့်များအားလုံးက ဝိန်းရိဖန်​ပေါ်သို့ ချက်ချင်း​ရောက်လာ​လေ​တော့သည်။ ဝိန်းရိဖန်က ဟင်းရည်ကို ​ဖြေး​ဖြေးချင်းမျိုချလိုက်၍

"ဟုတ်..ဒါ​ပေမယ့် အဲ့​တုန်းက သမီးတို့ ရည်းစား​တွေမဟုတ်ပါဘူး..မနှစ်ကမှ တွဲဖြစ်တာပါ"

"ဒါ​ပေမယ့် ဒီ​ကောင်စုတ်​လေးက​တော့ အဲ့အချိန်ကတည်းက သမီးကိုသ​ဘောကျ​​နေတာ..အန်တီတို့ကို​​တောင် မဖုံးဘဲလိုက်​ပြောပြ​နေတာလေ"

ဤအ​ကြောင်းကို ပြန်​တွေးမိသည့်အခါ လီဖင်က ရယ်ချင်သလိုလိုဖြစ်လာရ၏။

"​ကျောင်းက​နေ ပြန်လာ​ပြီးတော့ အန်တီ အားရန်ကို ခဏခဏဆုံးမဖြစ်တယ်..အခုချိန်မှာ ပညာကိုအရင်သင် ၊ နှလုံးသားကိစ္စ​တွေကို မစဥ်းစားနဲ့ဦးဆိုပြီး​​လေ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဟုတ်..အဲ့အချိန်တုန်းက သမီးတို့ တကယ်လည်း အသက်​တွေငယ်ပါ​သေးတယ်"

"သူက​တော့ အန်တီ့စကားကို လုံးဝကို နားမ​ထောင်တာ..ငယ်ငယ်ကတည်းက အခုကြီးလာတဲ့အထိ ပုန်ကန်​နေတုန်း"

လီဖင်က စန်းရန်အား မျက်​စောင်းထိုးလိုက်၍

"ဒါ​ပေမယ့် ​နောက်​တော့ ဘာဖြစ်သွားမှန်းမသိပါဘူး ရုတ်တရက်ကြီး အသည်းအသန်စာလုပ်​တော့တာပဲ..ပြီး​တော့ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပြီး နှစ်​​တွေတော်​တော်ကြာတဲ့အထိ ရည်းစား​လည်း တစ်​ယောက်မှမထား​တော့ဘူး"

စန်းရုံကပါ ရယ်လိုက်​ပြီး

"ဦး​လေးတို့​​တောင် လန့်​နေကြတာ..ဒီ​ကောင်​လေးများ ဦး​လေးတို့ဆုံးမစကား​တွေ​​လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီလားလို့"

ကိစ္စအဝဝ၏အဓိကလူ စန်းရန်မှာ​တော့ အသံတစ်ချက်မထွက်​ချေ။

စန်းကျီက ထမင်းတစ်လုတ်ဝါးရင်း ဝိုးတိုးဝါးတားဖြင့်

"တိတ်တိတ်​လေး ခိုးတွဲ​ခဲ့တာ ​နေမှာ​ပေါ့"

လီဖင် ;

"​​ဟောက်အန်းကို​ရော ချန်​ဖေးကို​ရော ​မေးကြည့်ပြီးပြီ..သူတို့နှစ်​ယောက်လုံးလည်း ဘာ​ကြောင့်မှန်းမသိကြလို့ အန်တီ​တောင်မှ အားရန်ရဲ့စိတ်အ​ခြေအ​နေက တစ်ခုခုများဖြစ်​နေတာလားဆိုပြီး စိတ်ပူခဲ့တာ..အဲ့ဒါ​ကြောင့်မလို့ အမြဲတမ်း Blind date စီစဥ်ပြီး လက်တွဲ​ဖော်ရှာ​ပေးဖြစ်​နေတာ​​လေ"

ဤစကားတစ်ခွန်းက တစ်ခုခုကို အမှတ်ရသွား​စေခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ၊ စန်းရန်က တူကိုချလိုက်ကာ ပျင်းတိပျင်းရွဲအမူအရာ အပြုံးမမြည်​သောအပြုံးဖြင့်

"အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်​တော့်ကို ​ယောက်ျား​တစ်​ယောက်နဲ့ Blind Date လုပ်​ပေးလိုက်တယ်​ပေါ့"

"...."

လီဖင်မှာ ​ပြောလက်စ စကားပင် နင်သွားခဲ့ပြီး ​ဒေါသထွက်ထွက်ဖြင့်

"ဟဲ့..အဲ့ဒါက​တော့ စီစဥ်​ပေးသမျှ မိန်းက​လေးတိုင်းကို နင်ပဲ သွားမ​တွေ့ချင်ခဲ့လို့​လေ..ဒီအ​တွေးမျိုး မ​တွေးမိဘဲ ​နေပါ့မလား..နင့်မားက နင့်အတွက် ဒီလောက်ထိ​တောင် ​အ​​လျော့​ပေးပြီး အဆုံးအစွန်စဥ်းစား​ပေးခဲ့တာ​နော်"

စန်းရုံ​ရော စန်းကျီပါ တဝါးဝါးရယ်ကြပါ​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်လည်း ​ခေါင်းငုံ့ကာ ရယ်​​နေမိ​တော့သည်။

-------

ညစာစားပြီး​နောက်တွင် တစ်မိသားစုလုံးက ဆိုဖာ​ပေါ်ထိုင်ပြီး ​နွေဦးရာသီပွဲ​တော်အစီအစဥ်များကို ကြည့်​နေကြ၏။ များ​သောအားဖြင့် ထွေရာ​လေးပါး​လျှောက်​ပြော​နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်ကူးညသန်း​ခေါင်ထိ ​နေကြပြီးချိန်တွင်​​တော့ လူကြီးနှစ်​ယောက်က သူတို့သုံးဦးအား စာအိတ်နီများ​ပေးကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ ဝင်သွားကြ​တော့၏။

စန်းကျီ အခန်းထဲ​ရောက်သည့်အခါ နှစ်​ယောက်သားက စကားတစ်ခဏ​ပြောကြ​နေစဥ် စန်းကျီ​၏ဖုန်းသံမြည်လာခဲ့သည်။

ဖုန်း​ခေါ်ဆိုလာသည့်သူမှာ သွမ့်ကျားရွှီ ဖြစ်ပုံရ၏။

ထိုအချင်းအရာ​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က စန်းကျီအတွက် ​ရှောင်​ပေးလိုခြင်းအလို့ငှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး အခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ စန်းရန်၏အခန်း​ရှေ့သို့​​လျှောက်လာပြီး တံခါးကို အသာအယာခေါက်လိုက်၏။ ချက်ချင်းဆိုသလို စန်းရန်၏အသံအား အခန်းထဲမှကြားလိုက်ရသည်။

"တံခါး​လော့ခ်မချထားဘူး"

ဝိန်းရိဖန် တံခါးကိုလှည့်ဖွင့်ပြီး ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စန်းရန်က အခန်းထဲရှိဆိုဖာ​ပေါ်၌ထိုင်ကာ လက်ထဲတွင် ဂိမ်းခလုတ်ကိုကိုင်ပြီး ဂိမ်းကစား​နေ၏။ သူမထံသို့ မျက်ဝန်းပင့်ကြည့်လာသည့်သူက

"မအိပ်​သေးဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန်က တံခါးပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

"ခဏ​နေမှ အိပ်မှာ"

"ကိုယ်နဲ့အတူတူအိပ်ချင်လို့ ​ရောက်လာတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

စန်းရန်က ​မေး​ငေါ့ပြ၍

"ဒါဆိုလည်း ပြန်​တော့"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က မကြားသလို​နေလိုက်ပြီး သူ့​​ဘေး၌ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

"နင် ဘာဂိမ်းကစား​နေတာလဲ"

စန်းရန်က ဂိမ်းခလုတ်အား သူမ၏လက်ထဲထည့်​ပေးကာ ခါးတစ်​လျှောက်ကို သိုင်းဖက်ပြီး အားအနည်းငယ်ထည့်၍ သူ့​ပေါင်​ပေါ်သို့ ဆွဲ​ခေါ်လိုက်သည်။ သူ့ပုံစံမှာ အနည်းငယ်အိပ်ချင်​နေပုံရကာ သူမ၏ပုခုံး​ပေါ် ​မေးတင်ပြီး သူမ၏လက်နှစ်ဖက်အား သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် အုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"ကိုယ် သင်​ပေးမယ်"

သူနှင့်အတူ တစ်ခဏကြာကြာကစားလိုက်၏။ သူမ၏လက်​ချောင်းများ ​ရွေ့လျား​နေသည်မှာ မှန်​သော်ငြား ကစားကွက်တစ်ခုလုံးထိန်းချုပ်သွားသည့်သူမှာ​တော့ စန်းရန်ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ရန်သူ၏​သွေးတန်းများ တစ်စက်စက်​လျော့ပြီး ကုန်ဆုံးသွားသည့်တိုင် သူရဲ​ကောင်း၏ သွေးတန်းက တစ်စက်​လေးမှမ​လျော့​သေး​ကြောင်း ဝိန်းရိဖန် မြင်​နေရ၏။

ဤအ​ခြေအ​နေတွင်။

ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ သူမထံ၌လည်း ယခုလို​သောက်ဆရာကြီးနိုင်လွန်းသည့်ခံစားချက်မျိုးရှိ​နေ​ကြောင်း ခံစားမိလိုက်ကာ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အ​နောက်လှည့်စကားဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ဘာသာငါ တစ်ပွဲကစားကြည့်မယ်"

အ​နောက်ဘက်မှစန်းရန်က လွယ်လင့်တကူလက်လွှတ်​ပေးလိုက်ပြီး သူမ ကစားသည့်အ​ခြေအ​နေကိုကြည့်​နေ၏။

အစကထင်ထားခဲ့သည်မှာ ရလဒ်က အ​ရှေ့တစ်ကြိမ်နှင့်မခြားမနားပင် ဖြစ်မည်ဟူ၍။

သို့​သော် ကိုယ်တိုင်ကစားရသည့်အ​ခြေအ​နေနှင့် စန်းရန်ထိန်း​ကျောင်းထားသည့်အ​ခြေအ​နေက အကွာကြီးကွာ​နေသည်ပင်။ ​နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ဝိန်းရိဖန်ထိန်းချုပ်​နေသည့်သူရဲ​ကောင်းက မရှုမလှ​ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ရန်သူမှာ​တော့ ​သွေးတစ်စက်ပင် မ​လျော့သွား​ချေ။

စန်းရန်မှာ​တော့ ပုခုံးများလှုပ်သည်အထိ သ​ဘောတကျရယ်​နေ​လေပြီး မှတ်ချက်ပင်ပြုလိုက်​သေး၏။

"အ​ခြေအ​နေဆိုးလှချည်လား"

ဝိန်းရိဖန်က လှည့်ကြည့်၍

"နှစ်​ယောက်ယှဥ်ချလို့ရလား"

"ရတယ်"

စန်းရန်က ​အေး​အေးလူလူဖြင့်

"ဒါ​ပေမယ့် ကိုယ်က ကွန်ပြူတာ​​ကောင်ထက် ပိုကြမ်းတယ်​နော်"

"...."

ဝိန်းရိဖန်၏​တောင်းဆိုမှုအရ နှစ်​ယောက်ယှဥ်ချသည့်ပုံစံ​ပြောင်းလိုက်ပြီး ဂိမ်းခလုတ်တစ်ခုကို ထပ်ယူလိုက်သည်။ စန်းရန်သည် ဝိန်းရိဖန်အား တစ်ချက်က​လေးမှအ​ရှေ့တိုးလာခွင့်မ​ပေး ၊ လှုပ်ရှားသည့်အကွက်များက သာမန်ကာလျှံကာဖြစ်ကာ​သော်ငြား တိုက်ခိုက်လာသည့်အကြိမ်တိုင်းတွင် သူမ ​သွေးတစ်ဝက်နီးနီး​လျော့သွားရ၏။

အညှာအတာကင်းစွာ သုံးကြိမ်သုံးခါ အသတ်ခံရပြီးသည့်​နောက်တွင်။

ဝိန်းရိဖန်က ဂိမ်းခလုတ်အား ချထားလိုက်​တော့၏။ အချိန်လည်း ​နောက်ကျ​နေပြီဖြစ်သလို ဆက်​နေချင်သည့်စိတ်လည်း မရှိပါ​​တော့​ပေ။

"ငါ သွားအိပ်​တော့မယ်"

"ဘာဖြစ်တာလဲလို့"

စန်းရန်က ပြန်ဆွဲ​ခေါ်လိုက်ပြီး ရယ်ချင်​နေသည့်စိတ်ကိုထိန်း၍

"ကိုယ် မင်းကို သင်​ပေးမယ်လို့​ပြောထားတယ်​​လေ..ဒီ​လောက်​လေးပဲသင်ယူပြီး ပြန်တော့မလို့..ကိုယ် မင်းကို ထပ်ပြီးသင်​ပေးစရာ​တွေရှိ​နေ​သေးတယ်"

ဝိန်းရိဖန်​တွေးကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ့စကားက မှန်သလိုလိုရှိ​နေသည့်အတွက်

"ဒါဆိုလည်း နင် ဆက်သင်​ပေး"

နှစ်​ယောက်သားက ဂိမ်းကစားရင်း တစ်ဖက်ကလည်း စကားတ​ပြော​ပြော။

စန်းရန် ;

"မနက်ဖြန်​ရော ဒီမှာ​​နေချင်​သေးလား"

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းငြိမ့်ပြ၍

"အင်း..ငါ နင့်မိသားစုကို သ​ဘောကျတယ်"

စန်းရန်ကို စတင်ရင်းနှီးခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက သူဟာ ပြည့်စုံပြီးစိတ်ချမ်း​​မြေ့စရာ​ကောင်းသည့်မိသားစုမျိုးတွင် ကြီးပြင်းခဲ့ရမှန်း ဝိန်းရိဖန် ခံစားမိခဲ့သည်။ သို့မှမဟုတ်လျှင် သူကဲ့သို့​သောအကျင့်စရိုက်မျိုးနှင့်လူတစ်​ယောက်ကို ​မွေးထုတ်လာနိုင်မည်မဟုတ်၏။

မာနကြီး​သော ၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိ​သော ၊ ထို့အပြင် စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာလွန်းသော..

အလင်း​ရောင်နှင့်တူသည့် သူတစ်ဦး...

စန်းရန်၏မိသားစုအား သူ့အား ​ခေါ်​ဝေါ်​နေသည့် နာမ်စားအ​ကြောင်း ​တွေးလိုက်မိ၏။

အားရန်..

အ​ရှေ့စာလုံးတစ်လုံး​လေး ​ပြောင်း​ခေါ်လိုက်ရုံဖြင့် ​နွေး​ထွေးမှုများက ပို၍အားသာလာခဲ့လိုလို..

ဝိန်းရိဖန်က ရုတ်တရက်လှမ်း​ခေါ်လိုက်သည်။

"စန်းရန်"

"အမ်?"

"နင့်ညီမ​လေးမှာ အိမ်နာမည် ကျီကျီ ရှိတယ်ဆို​တော့ နင့်မှာ​ရော ရှိလား"

သူ့အ​ဖြေကိုမ​စောင့်ဘဲ ဝိန်းရိဖန်က ဆက်၍

"ပထမအသံထွက်ကိုယူထားတဲ့ 'ယန်ယန်' ဆိုပြီး​တော့လား"

"...."

စန်းရန်က သူမ၏ပါးကို ဖြစ်ညှစ်လိုက်ပြီး

"ဟုတ်မ​နေဘူး"

"ဒါဆို ဒုတိယအသံထွက်ကို ယူထားတာလား?"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ရန်ရန်?"

"မင်း အိပ်ငိုက်​နေတာလား?"

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်ကိုစိုက်ကြည့်​နေရင်း ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်မိ​တော့၏။

"ဘာ​တွေ ​ပေါက်ကရ​လျှောက်​ပြော​နေတာလဲ"

"အို့..ဒါဆိုရင်.."

ဝိန်းရိဖန် နှစ်စက္ကန့်မျှတိတ်ဆိတ်ပြီးသွားမှ စကားထပ်ဆိုလိုက်၏။

"အားရန်"

"...."

စန်းရန်၏မှင်​သေသွားသည့်အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို ဖြတ်ခနဲနမ်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းမတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ငါ သွားအိပ်​တော့မယ်"

စန်းရန်က အမြန်ပြန်ဆွဲ​​ခေါ်လိုက်၍

"ကိုယ့်ကို ဘယ်လို​ခေါ်လိုက်တာ?"

ဝိန်းရိဖန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်​ပေါ်၌မှီထားရင်း ခပ်​ရေး​ရေးပြုံးလိုက်၏။

"အားရန်"

စန်းရန်၏လည်စလုတ်က အထက်မှ​အောက်သို့​ရွေ့သွားခဲ့ကာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းစွန်းအား ဖွဖွ​လေးနမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

"အင်း..​နောက်ဆိုရင် ဒီလိုပဲ​​ခေါ်​တော့"

ဤတစ်ကြိမ် စန်းရန်၏မိဘများနှင့်​တွေ့ဆုံသည့်အချိန်မှစ ဝိန်းရိဖန်၏ ရက်သတ္တပတ်လှုပ်ရှားမှုထဲတွင် အချိန်ဇယားအသစ်တစ်ခုတိုးလာခဲ့​တော့သည်။ စန်းရန်၏မိသားစုပတ်ဝန်းကျင်ကို အရမ်းသ​​ဘောကျလွန်း​သော​ကြောင့် သူမ အားလပ်သည့်အချိန်တိုင်းတွင် စန်းရန်အားဆွဲ​ခေါ်လာပြီး သူ့အိမ်၌ ထမင်းလာစားဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်ပိုင်း​လေးအတွင်း စန်းရန်၏အိမ်ပြန်ချိန်များက အရင်နှစ် နှစ်တစ်ဝက်စာ​ပေါင်းသည့်အကြိမ်​ရေထက်ပင် များလာပါ​တော့သည်။

နှစ်​ယောက်သားက အိမ်​ပြောင်းမည့်ရက်အား ၂၈ရက်​နေ့တွင် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

တစ်ပတ်အလိုကတည်းက ပစ္စည်းများအား တစ်ခုစ နှစ်ခုစနှင့်သိမ်းဆည်းထုတ်ပိုးခဲ့ကြသည်။ မ​ပြောင်းခင်တစ်ညအလိုတွင် ဝိန်းရိဖန်က သူမ၏အခန်းထဲမှ ပစ္စည်းအားလုံးသိမ်းဆည်းပြီးလုနီးနီးဖြစ်ကာ အနည်းငယ် ရှုပွနေသည့်​နေရာတစ်ချို့သာကျန်​တော့သည်။

သိမ်းဆည်းရှင်းလင်း​နေသည့်အချိန် အပြင်ဘက်မှတံခါး​ခေါက်သံကြားလိုက်၏။

"ဒီအတိုင်းတန်းဝင်လာလို့ ရပါတယ်ဆို"

စန်းရန်က တံခါးဖွင့်၍ဝင်လာပြီး သူမရှိသည့်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်​မှောင်ကျုံ့လျက်

"ကြမ်းပြင်​ပေါ်မှာ ထိုင်မ​နေနဲ့​လေ..ဓမ္မတာလာ​နေတုန်း မလား"

ဝိန်းရိဖန်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်​တော့၏။

စန်းရန် ;

"ကိုယ် ဘာကူ​ပေးရမလဲ"

ဝိန်းရိဖန်က စာ​ရေးစားပွဲခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍

"ဒါဆို နင် ငါ့ကို အဲ့​ပေါ်ကပစ္စည်း​တွေ ကူသိမ်း​​ပေး..ငါ ​သေချာစီထားပြီးတဲ့ဟာ​တွေ"

"အင်း ရတယ်"

စန်းရန်က စားပွဲ​ပေါ်မှ စာအုပ်များကို​ကောက်ယူပြီး ပုံးတစ်ခုထဲသို့ အ​သေအချာစီထည့်​နေလိုက်၏။ ​နောက်ဆုံး​သောတစ်ကြိမ်တွင်​တော့ တစ်ခုခုကိုသတိထားမိသွားသည့်အလား သူ့လှုပ်ရှားမှုများ ​နှေး​ကွေးသွားခဲ့ကာ ​ဖြေး​ဖြေးချင်း​ကောက်ယူကြည့်လိုက်သည်။

မှတ်စုစာအုပ်​လေးတစ်အုပ်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စာအုပ်ကို​မှောက်ထားသဖြင့် ​အ​နောက်ဘက်အဖုံးကိုမြင်ရခြင်း။ အ​ပေါ်တွင် ​ရေစိုမှင်မျိုးဖြင့်​ရေးထားသည့် လက်မှတ်ကြီးတစ်ခုက တစ်မျက်နှာအပြည့်​​နေရာယူထားကာ ရှုပ်ယှက်ခတ်​နေသည့်​နောက်ခံကြားမှ ​ရေးထားသည့်စာလုံးကို ခက်ခက်ခဲခဲဖတ်ယူကြည့်လိုက်သည်။

​ဘေးနားရှိ ဝိန်းရိဖန်မှာ စကား​ပြော​နေဆဲ

"နင့်အခန်း​ရော သိမ်းပြီးပြီလား"

စန်းရန်က ပြန်မ​ဖြေ။

ဝိန်းရိဖန်က ထပ်၍

"ငါ ခဏ​နေကျရင် လာကူ​ပေးမယ်​နော်"

စန်းရန်က ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်​နေဆဲ။

ဝိန်းရိဖန် ထူးဆန်းလာမိသဖြင့် ​ထို​နေရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စန်းရန်၏လက်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့အမူအရာမှာ​တော့ ခန့်မှန်းကြည့်၍မရ ၊ စာအုပ်​ပေါ်တွင် ဟိုးအရင်က သူမအတွက် 'မုချန်ယွင်' ထိုးထား​ပေးသည့်လက်မှတ်။

ဝိန်းရိဖန် ဦး​ရေပြားများပင် ထုံသလိုလိုဖြစ်လာခဲ့ရ၏။ သို့​သော် စန်းရန်က ထိုစာလုံးကိုပုံ​ဖော်ကြည့်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် မျက်လွှာကိုချ ၊ ပစ္စည်းများကို ဆက်၍ထုတ်ပိုး​နေလိုက်သည်။