တစ်စုံတစ်ရာက လွဲမှား​နေပြီဖြစ်​ကြောင်း သတိထားမိသည့် ချယ်ရှင့်ဒယ်၏မိတ်​ဆွေအုပ်စုမှာ အချင်းချင်းမျက်စပစ်၍လှမ်းကြည့်ကုန်ကြသည်။ အချိန်အကြာကြီး ထိုင်​​စောင့်​နေခဲ့ရခြင်း​ကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်သလို ဤအ​ခြေအ​နေ​ကြီးကို ရှက်စရာ​ကောင်းလှပြီဟု ခံစားမိလိုက်ခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ချယ်ရှင့်ဒယ်၏​ဘေးတွင် ထိုင်​နေသည့် ခပ်ပိန်ပိန်​ယောက်ျားတစ်ဦးက မ​နေနိုင်ဘဲ စကားဝင်​ပြောလာ​တော့သည်။

"ဒယ်​ကော..ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ?"

ဤစကားတစ်ခွန်းနှင့်အတူ အခြားလူများကလည်း လက်ရှိအ​ခြေအ​နေနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ​ပြောဆို​မေးမြန်းလာကြ​တော့၏။

"ခင်ဗျား ဒကာခံမယ်ဆိုလို့ ကျွန်​တော်တို့​လိုက်လာတာ​နော်"

"ပိုက်ဆံမရှိရင်လည်း စကားကို​လျှောက်မ​ပြောနဲ့လေ..​တစ်ဖက်လူက ခင်ဗျားနဲ့ ရင်းနှီးပုံလည်းမရဘူး!"

"ထားလိုက်​တော့! သွားမယ် သွားမယ်"

ချယ်ရှင့်ဒယ်၏မျက်နှာမှာ ထိန်းမရ​အောင်ပျက်​နေ​လေပြီး ခပ်ရှက်ရှက်ဖြင့် ပြုံး​နေရသည်။

"မဟုတ်..."

အခြားလူများက ထရပ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ပြင်​နေပြီးကို မြင်​နေရခြင်း​ကြောင့် ချယ်ရှင့်ဒယ်လည်း ​လောပြာသွားခဲ့ရင်း စန်းရန်ကိုထပ်ကြည့်လိုက်၍

"ဘာကို ရဲတိုင်မှာလဲ?..ဒီ​လောက်ပိုက်ဆံ​လေးကိုတောင် မထုတ်ချင်တာ..မင်းရဲ့ဒီအပြုအမူနဲ့များ ငါ့တူမ​လေးနဲ့ အတူ​နေချင်​သေးတယ်?"

စန်းရန်က ထိုလူအား အ​ရေးမစိုက်ဘဲ ယွိ​ကျောနှင့်သာ စကားဆက်​ပြော​နေ၏။

"ရဲကိုအ​ကြောင်းကြားပြီးပြီလား"

ယွိ​ကျောက အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းကိုချက်ချင်းထုတ်လာပြီး

"အခု..အခုပဲ.."

"ခဏ​လေး!"

ချယ်ရှင့်ဒယ်၏အမူအရာမှာ ကြာ​လေ ​​တောင့်တင်းလာ​လေပင် ၊ စကားသံတို့မှာလည်း သိသိသာသာကို ဆဲ​ရေးလာ​၏။

"ရူး​​နေတာလား!..​ငွေ​လေး ​ထောင်ဂဏန်း​လောက်နဲ့များ..မင်း​မေ..ငါ မင်းကို ​ထောင်ဂဏန်း​လေးပဲ​ပေးရမှာမလား!"

ယွိ​ကျော၏လှုပ်ရှားမှုတို့ ရပ်သွားခဲ့၏။

စန်းရန်က စကားတစ်ခွန်းမဆို ၊ အထက်စီးမှ​နေ၍ ထိုလူအား လှမ်းကြည့်​နေသည်။

"ငါ ​ပေးမယ်!..ဒါ​ပေမယ့် ငါ အခု​လော​​လောဆယ် အရက်​ဆက်သောက်ဦးမှာ..ဒီမှာလည်း အချိန်ခဏထပ်ဖြုန်းဦးမယ်!"

ချယ်ရှင့်ဒယ်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ​ဒေါသထွက်​နေရင်း

"မင်း ဒီ​လောက်လူ​တွေအများကြီး​ခေါ်လာပြီး ငါနဲ့ငါ့မိတ်​ဆွေ​တွေ အရက်​သောက်​နေတာကို လာ​နှောင့်ယှက်​နေတာက ဘာ​သ​ဘောလဲ"

စန်းရန်က ထိုလူ၏စကား​ကြောင့် တစ်ချက်​လေးမှ မျက်နှာပျက်သွားခြင်းမရှိ ၊ မျက်ခုံးကို ခပ်မြင့်မြင့် ​မြှောက်လိုက်၍

"အားနာလိုက်တာ..ကြည့်ရတာ ကျွန်​တော် အထင်လွှဲသွားတဲ့ပုံပဲ..ဒါဆိုလည်း ခင်ဗျားတို့ အချိန်ဖြုန်းရတာ ​ပျော်ရွှင်ပါ​စေ"

စကားအဆုံးတွင် စန်းရန်က ယွိ​ကျောဘက်သို့လှည့်ပြီး ခပ်တိုးတိုးမှာလိုက်၏။

"လုံခြုံ​ရေး​တွေကို ​စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်"

စန်းရန်လည်း ဤ​နေရာ၌ဆက်မ​နေ​တော့ဘဲ အ​ရှေ့ဘားခုံဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ဟယ့်မင်​ပေါ်က ထုံးစံအတိုင်း သူ့အ​ရှေ့သို့ အရက်တစ်ခွက်ချ​ပေးလာပြီး ချယ်ရှင့်ဒယ်ရှိရာဘက်သို့လှမ်းကြည့်ရင်း စကားဆိုလာခဲ့သည်။

"ရန်​ကော..ဘာဖြစ်တာလဲ?..ထပ်ပြီး ဟိုလူပဲလား?"

စန်းရန် ဖန်ခွက်ကိုမယူဘဲ ဖုန်းကိုသာ ငုံ့ကြည့်​နေ၏။

"ဒီအတိုင်း ပြဿနာရှာ​နေတာ"

ဟယ့်မင်​ပေါ်က ထပ်​မေး၏။

"မရီးရဲ့ဦး​လေးဆို..ဟုတ်လား?"

"...."

စန်းရန် မျက်လုံးပင့်ကြည့်လာပြီး ​ဖြေး​ဖြေးချင်းဆိုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့မရီးက မသိဘူးတဲ့"

-----

ဝိန်းရိဖန် ဌာနမှထွက်လာသည့်အချိန် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အင်တာဗျူးပြီး အပြင်မှပြန်လာသည့် ဖုကျွမ့်နှင့် ဆုံသည်။

ဖုကျွမ့်က လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသည့် အ​အေးဘူးအား ကစား​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်ကိုမြင်လိုက်သည့်အခါ ထုံးစံအတိုင်းအနားသို့​ရောက်လာခဲ့သည်။

"ရိဖန်ကျဲ..အလုပ်ဆင်းပြီလား..စန်းရန်​ကော လာကြိုမှာမလား"

ဝိန်းရိဖန် ပြုံးပြရင်း

"အင်း"

"ကျွန်​တော် မုချန်ယွင်ဆီက​နေ အစ်မကိုလိုက်​​နှောင့်ယှက်​နေတဲ့ ဟိုလူအ​ကြောင်းကြားထားတယ်..တကယ်ပဲ ​လန့်စရာ​ကောင်းလိုက်တာ..အစ်မ အလုပ်ဆင်းတိုင်း သတိ​ထားပြန်​နော်..တကယ်လို့ စန်းရန်​ကော လာမကြိုအားရင် အစ်မ ကျွန်​တော့်ကို​ခေါ်လိုက်..ကျွန်​တော် လိုက်ပို့​ပေးမယ်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဘာမှမဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ဖုကျွမ့် ;

"ဘာကို ဘာမှမဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ..ကျွန်​တော် အခုတလောတင်ကို မြင်မိတာ သုံး​လေးကြိမ်ရှိ​နေပြီ ဒါ​ပေမယ့် အဲ့လူဟုတ်မဟုတ်​တော့ ​သေချာမသိဘူး..​အောက်ထပ်က လုံခြုံ​ရေး​တွေကို​မေးကြည့်​တော့ အဲ့လူက ဖြတ်သွားတိုင်း လှမ်းကြည့်သွားတတ်တယ်တဲ့..ကြာကြာ​တော့ မ​နေသွားဘူး"

ဤစကားကို ကြားလိုက်သည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်၏​ခြေလှမ်းများ တုံ့ခနဲ။

ဖုကျွမ့်က စိတ်ပူ​နေပြီး ဆက်၍

"ကျဲ..အစ်မက ကြည့်လို့​ကောင်းတဲ့အပြင် အမြဲတမ်းလည်း အလုပ်ဆင်း​တာ​နောက်ကျတယ်​လေ..ဒီအနီးအနားမှာ ဘား​တွေရှိတဲ့လမ်းလည်းရှိတာမလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ"

ဝိန်းရိဖန်က မျက်နှာအမူအရာကိုထိန်းထားရင်း ထပ်၍ပြုံးပြလိုက်၏။

"အစ်မ သိပါတယ်"

-----

ဌာနမှထွက်လာသည့်အချိန်။

စန်းရန်း၏ကားက ရပ်​နေကျ​နေရာတွင်ရပ်ထား​ကြောင်း ​တွေ့လိုက်၏။ ကားထဲသို့ဝင်လိုက်သည်နှင့် အရက်နံ့​ဖျော့​ဖျော့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်​သော​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က မျက်​တောင်ခတ်ရင်း ​မေးလိုက်၏။

"နင် အရက်​သောက်ထားတာလား"

စန်းရန်က ကားစက်နှိုးလိုက်၍

"မ​သောက်ထားပါဘူး"

"စု​ဟောက်အန်းတို့နဲ့​တွေ့ပြီး ပြန်လာခဲ့တာမလား..ဒါ​ပေမယ့် ဒီအ​တောအတွင်းပြီးသွားရင်​တော့ နင် ငါ့ကို လာကြို​ပေးစရာမလို​တော့ဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က လစာအ​ခြေ​အ​နေအား စိတ်ထဲတွက်ကြည့်ရင်း

"သိပ်မကြာခင် ကားဝယ်ဖို့​ ငါ စဥ်းစားထားတယ်..အဲ့အချိန်ကျရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် အလုပ်သွား အလုပ်ပြန်လို့ရပြီ..ပြီး​​တော့ ငါ့အလုပ်အတွက်လည်း ပိုအဆင်​ပြေသွားတာ​ပေါ့"

စန်းရန်က လှမ်းကြည့်လာ၏။

"ဘယ်အချိန် သွား​ရွေးမှာလဲ"

"ငါ့အလုပ်နားရက်ရမှ"

"အင်း..အဲ့ကျရင် ကိုယ် မင်းနဲ့ ​အ​ဖော်လိုက်ခဲ့ပေးမယ်"

"​ကောင်းပြီ"

ကားအတွင်း တဖန် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အချိန်တစ်ခုစာ ကား​မောင်းလာခဲ့ပြီး​နောက် စန်းရန်က စပြီး စကားဆိုလာ၏။

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်..အခုတ​လော မင်း စိတ်သိပ်မကြည်သလိုပဲ"

ဝိန်းရိဖန်က ​ကြောင်အမ်း​​တွေး​တောနေရင်း စကားသံကိုကြားလိုက်မှသာ အသိစိတ်ပြန်ကပ်လာခဲ့သည်။ စန်းရန်ဘက်သို့လှည့်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်း​ရေး​ရေးချလိုက်ကာ ​ဖြေး​ဖြေးချင်းရှင်းပြလာ၏။

"ဒီအချိန်​တွေအတွင်း ဌာနမှာ အလုပ်​တွေအရမ်းများ​နေလို့..​စိတ်အနား​ပေးလိုက်ရင် အဆင်​ပြေသွားမှာပါ"

စန်းရန် ;

"မင်းရဲ့ ဒီအလုပ်ကို လုပ်​နေတာ မပျော်လို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး..ပြီး​တော့ အလုပ်လုပ်ရတာကို သ​ဘောကျ​နေတဲ့သူမျိုး ရှိလို့လား"

သူမ၏မျက်နှာအသွင်အပြင်ထက်ရှိ စိတ်မကြည်မှုများက အရမ်းကိုမှသိသာ​​နေခြင်း​ကြောင့်လား ဝိန်းရိဖန် မသိပါ​ပေ။ သူမ​ကြောင့် စန်းရန်ကို အ​နှောင့်အယှက်မ​ပေးချင်သဖြင့် ​ရေး​ရေး​လေးသာပြုံးပြလိုက်၏။

"ပြန်​ရောက်လို့ အိပ်​ရေးဝဝအိပ်လိုက်ရင် ​ကောင်းသွားမှာပါ"

စန်းရန်က သူမအား ထပ်ကြည့်လာ​လေ၏။ မည်သည့်​မေးခွန်းမျိုးကိုမှ​တော့ မ​မေးပါ​တော့​ချေ။

"အင်း..ဒါဆို ​စော​စောအိပ်"

ချယ်ရှင့်ဒယ် ဌာနသို့​ရောက်လာပြီး သူမအား ရှာ​နေသည့်ကိစ္စသည် ဝိန်းရိဖန်အတွက်​တော့ မ​ပေါက်ကွဲ​သေးသည့်ချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံးပင်။ သူမဘက်က လျစ်လျူရှူထားချင်လျှင်​​တောင်မှ သူမ၏စိတ်အ​ခြေအ​နေကို သိသိသာသာဆိုးရွားလာ​အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်မှာလည်း ငြင်း၍မရ။

အိပ်​ပျော်​အောင်လုပ်ရသည့်ကိစ္စ​လေးမှာပင် ဟိုးအရင်ကကဲ့သို့ ခက်ခဲလာပါ​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် ဤကိစ္စအား မည်သူ့ကိုမှ မ​ပြောပြဖြစ်ပါ​ပေ။ ​ပြောထွက်လာရန်လည်း ခက်ခဲလှသလို ထုတ်​ပြောပြချင်သည့်ဆန္ဒမျိုးလည်း မရှိ။

ဟိုးအရင်က​နေ၍ ယခုလက်ရှိအချိန် သူမ ကျင့်သုံးလာခဲ့သည့်နည်းအတိုင်း..

သူမကသာ ဤကိစ္စအဖြစ်အပျက်များနှင့် အ​ဝေးဆုံးတစ်​နေရာသို့ ​ရှောင်ထွက်​နေခဲ့လျှင် ၊ ထိုလူတစ်စုနှင့် ထပ်၍ မ​တွေ့ဆုံဖြစ်​တော့လျှင် ထိုအခါ သူမသည် အသက်ရှင်​နေရာဘဝအား သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဘဝတစ်ခုအဖြစ်​နေ​နိုင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုလူတစ်စု​ကြောင့်ဖြင့် အ​နှောင့်အယှက်​လေးပင်ဖြစ်ရမည် မဟုတ်။

သူမနှင့် ထိုလူတစ်စုကြားတွင်လည်း မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမျိုးမှ ရှိ​တော့မည် မဟုတ်​၏။

သို့​သော် ဤအ​တွေးများအားလုံးက တစ်ခု​သောညတွင်​တော့ ​ကျောက်ယွမ့်တုံပို့လာသည့် မက်​ဆေ့​ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစကျိုးပဲ့သွားပါ​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က မက်​ဆေ့လက်ခံရရှိသည့်အချိန်တွင် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပါ​ပေ ၊ 'အရက်ဘား' ဆိုသည့်စကားလုံးကို ဖြတ်ခနဲမြင်လိုက်ခြင်း​ကြောင့် စိတ်ထဲ၌ မ​ကောင်းသည့်အ​ငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရကာ အ​တွေးမဆုံးခင် ဖွင့်ကြည့်​နေရာအား နှိပ်ပြီးဖြစ်​နေခဲ့သည်။

[ အားကျန့်..သမီးမှာ အရက်ဘားဖွင့်ထားတဲ့​ကောင်​လေး ရှိလား?..ဒါ​ပေမယ့် 'ကျားကျား' ဆီကကြားထားတာ​တော့ သမီးက သူတို့ရဲ့မန်​နေဂျာနဲ့တွဲ​နေတာဆို..ဒီ​နေ့ သမီးရဲ့​ဒေါ်​လေးက ​မေ​မေ့ဆီဖုန်းဆက်လာတယ်..သူ့ရဲ့​မောင်ဆိုတဲ့တစ်​ယောက်က အရင်ရက်တုန်းက သမီးရဲ့ချစ်သူ​ကောင်​လေးဆီ သွားခဲ့တယ်တဲ့..​ပြောတာ​တော့ သမီးရဲ့​ကောင်​လေးကို သူ့မိတ်​ဆွေ​တွေနဲ့မိတ်ဆက်​ပေးချင်လို့ဆိုလားပဲ..ဒါ​ပေမယ့် သမီး​ကောင်​​လေးက ​ကောင်း​ကောင်းမွန်မွန်ပြန်မဆက်ဆံဘဲ အရက်ဖိုးကိုလည်း ပို​တောင်းတယ်တဲ့..အားကျန့်..သမီးမှာ တကယ်ပဲ ချစ်သူရှိ​နေရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပိုပြီးဂရုစိုက်ရမယ်​နော် ]

ဝိန်းရိဖန် ထိုစာ​ကြောင်းအား အချိန်အကြာကြီးစိုက်ကြည့်​နေမိကာ ဦး​​နှောက်ထဲ၌ အဖြူချည်းသပ်သပ်ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ဤကိစ္စက ချယ်ယန့်ချင် ​လျှောက်​ပြော​နေခြင်းလား အမှန်တကယ်ဖြစ်ခဲ့ခြင်းလား သူမ မသိ​ပေ။ စန်းရန်ထံမှလည်း ဤအ​ကြောင်းကို တစ်ခါမှကြားဖူးခဲ့သည်မဟုတ်။

တစ်ခဏအကြာတွင် ဝိန်းရိဖန်က လက်ထဲမှဖုန်းကိုချ ၊ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အခန်းအပြင်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စန်းရန်က ​ရေချိုးပြီးခါစဖြစ်ပြီး ဆိုဖာ​ပေါ်၌ထိုင်၍ ဂိမ်းကစား​နေ၏။ သူ့ဆံပင်အဖျားများက စိုစွတ်​နေဆဲ ၊ မီး​ရောင်​အောက်ရှိ သူ့အမူအရာမှာ ​အေးစက်စက်နှင့်​အေး​အေးလူလူသာ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အချိန်ဖြုန်းရုံသပ်သပ် တစ်ခုခုရှာ​ဖွေလုပ်​နေသည့်ပုံစံမျိုးပင်။

ဝိန်းရိဖန် အနားသို့​လျှောက်လာပြီး သူ့​ဘေးနားတွင်ထိုင်လိုက်သည်။

စန်းရန်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လာ၏။

"ဘယ်အချိန်​တောင် ရှိ​နေပြီလဲ..အခုထိ မအိပ်​သေးဘူးလား"

"စန်းရန်"

ဝိန်းရိဖန်က သူ့အား လှမ်းကြည့်​နေပြီး အတတ်နိုင်ဆုံးတည်ငြိမ်​အောင်ကြိုးစား၍စကားဆိုသည်။

"ငါ့ဦး​လေးလို့​ပြော​နေတဲ့ ဟိုလူက အရင်ရက်တုန်းက နင့်ဘားဆီ လာခဲ့​​သေးတယ်မလား"

စန်းရန်က အပြုအမူ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှ အားလုံးရပ်သွားခဲ့​တော့၏။

"မင်းကို​ ဘယ်သူပြောတာလဲ"

"...."

ဤစကားတစ်ခွန်းက ဝန်ခံအတည်ပြု​ပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူ​ပေ။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် တရိပ်ရိပ်နှင့်ထိုးထွက်လာသည့်ရှက်စိတ်များက ဝိန်းရိဖန်အား ဝါးမြိုသွားမတတ်ပင်။ ​နောက်ထပ်​မေးခွန်းတစ်ခုတစ်​လေမှ ​မေးဖို့မလို​တော့သည်အထိ ချယ်ရှင့်ဒယ်၏လုပ်ရပ်များကို ခန့်မှန်းနိုင်လိုက်ပြီ။

သူမ၏ဦး​လေးဆိုသည့် ​အမည်နာမဖြင့် စန်းရန်ထံမှ ပိုက်ဆံ​တောင်းလျှင်​တောင်း သို့မှမဟုတ်လျှင် ပိုက်ဆံမ​ပေးဘဲ​ စန်းရန်အား သိက္ခာကျ မျက်နှာပျက်​စေ​မည့်ကိစ္စမျိုးလုပ်မည်ကလွဲ အခြားဖြစ်နိုင်​ချေမရှိ။

သို့​သော်ငြားလည်း စန်းရန်က အခုလိုကိစ္စမျိုးများနှင့် မကြုံဆုံသင့်ပါ​ပေ။

အဘယ်​ကြောင့် စန်းရန်က အခုလိုကိစ္စမျိုးများနှင့် ကြုံဆုံရပါသနည်း။

စန်းရန်က သူမအတွက်​ကြောင့်ဖြင့် အဘယ်​ကြောင့် အခုလိုကိစ္စများကို ကြုံဆုံ​နေရသနည်း။

ဝိန်းရိဖန်၏လည်​ချောင်းတစ်​လျှောက်လုံး ဆို့နင်​နေကာ စကားပင်​ပြောမထွက်လာနိုင်သည့်အလား။ ​ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ပြီး လက်​ချောင်းများကလည်း အင်္ကျီကို အလိုလိုဆွဲဆုတ်ထားမိကာ ခပ်တိုးတိုးသာစကားဆိုနိုင်​တော့သည်။

"...​တောင်းပန်ပါတယ်..ငါ သူတို့ကို ​ပြောထားလိုက်ပါ့မယ်"

သူမ၏အ​ခြေအ​နေကို သတိထားမိ​နေသည့် စန်းရန်က မျက်​မှောင်ကျုံ့ပြီး ဖုန်းကို တစ်ဖက်သို့ပစ်ချထားလိုက်၏။ ဝိန်းရိဖန်၏အမူအရာကိုကြည့်ရန်အတွက် ​ခေါင်း​စောင်းလာခဲ့ပြီး ချိတုံချတုံလည်းဖြစ်​နေရသလို ကူကယ်ရာလည်းမဲ့​နေရင်း

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်..ဘာလို့ တောင်းပန်​နေတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် သူနှင့်အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်၏။

"အရက်ဘားကို​ရောက်လာတဲ့ဧည့်သည်​တွေက အစတည်းကကို အမျိုးမျိုး​ရော​နေပြီးသား​လေ..ဒီလိုကိစ္စမျိုး​တွေက ​နေ့တိုင်းဖြစ်​နေကျကိစ္စ​တွေ.."

စန်းရန်က သိသိသာသာကိုစိတ်ရှည်​နေပြီး အ​လေးအနက်ထား ရှင်းပြလာ၏။

"ကိုယ် ဒီလိုအ​ရေးမပါတဲ့ကိစ္စမျိုးကို စိတ်ထဲ​တောင်မထည့်ထားဘူး..နားလည်ရဲ့လား"

"...."

တုန်လှုပ်​ခြောက်ခြား​နေခြင်းများကြား ဝိန်းရိဖန်သည် အုပ်ထိန်းသူအ​ခေါ်ခံရသည့်​နေ့ 'ဝိန်းလျန်ရှန်'က သူမကို အိမ်ပြန်​ခေါ်လာသည့်အချိန်သို့ ပြန်​ရောက်သွားခဲ့သလို ခံစားလာရ​တော့၏။ သူမ၏ဦး​နှောက်ထဲတွင် ချယ်ယန့်ချင် နှင့် ဝိန်းလျန်ရှန်၏စကားလုံးတို့က ​​နောက်တစ်ကြိမ် ပြည့်နှက်လာပြီး အနားနားကပ်ပြီး​ ​ရေရွတ်နေသည့်အလားပင်။

---'ရွှမ်းကျန့်..နင် ​တော်​တော်ကို စကားနားမ​ထောင်တာပဲ'

---'ငါတို့ကို စိတ်​အေးလက်​အေး​လေး ​ပေးမ​နေနိုင်ဘူးလား'

---'ငါတို့မှာ မင်းကို ​ကျွေး​မွေး​စောင့်​ရှောက်ထားရပါမယ်ဆိုတဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားမျိုးမရှိဘူး'

---'ငါတို့ဘက်က မင်းဆီက​နေ လိုချင်တာဆိုလို့ စကားနား​ထောင်တာ​လေးတစ်ခုပဲ..ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ကိစ္စမျိုး​တွေ လုပ်မလာနဲ့'

ဝိန်းရိဖန်..

နင် သူများကို ပြဿနာ​တွေ မ​ပေးရဘူး..

နင် သူများကို ပြဿနာ​တွေ ​ပေးလို့မဖြစ်ဘူး..

မဟုတ်ရင် သူ နင့်ကို ထားခဲ့လိမ့်မယ်..

---------

​​နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးသားက စကားဆက်​ပြော​နေကြ​ပါသေးသည် ၊ သို့​သော်ငြား ဝိန်းရိဖန်၏​ဦး​နှောက်ထဲ တစ်လုံးမှ မှတ်မိမ​နေပါ​ချေ။ သူမ မှတ်မိ​နေသည်မှာ စန်းရန်က နှစ်သိမ့်စကားတစ်ချို့​ပြော​နေသည့်အချိန် သူမကိုယ်တိုင်က ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်​နေသည့်အ​လား တည်ငြိမ်​အောင် ဟန်​ဆောင်ကြိုးစား​နေခြင်းပင်။

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန် ဂိမ်းကစားသည်ကိုအ​ဖော်လုပ်​ပေးပြီးတစ်ခဏအကြာ၌ အိပ်ချင်​နေသည့်အ​ကြောင်းပြချက်မျိုး​ပေးပြီး အခန်းထဲပြန်လာခဲ့သည်။

အခန်းထဲ၌ နာရီဝက်နီးပါး ထိုင်​နေပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန်က Wechat ကိုဖွင့်ပြီး ​ကျောက်ယွမ့်တုံထံ မက်​ဆေ့ပို့လိုက်၏။

[ သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ပို့​ပေး ]

သူမဘက်က ပြန်စာကိုပင်မ​မျှော်ထားသည့်အချိန် ​ကျောက်ယွမ့်တုံက ချက်ချင်းစာပြန်လာ၏။ ပထမဆုံးပို့လာသည်မှာ ဖုန်းနံပါတ်​ရေးထားသည့် မက်​ဆေ့ ၊ ​နောက်တွင် စကားလုံးတစ်ချို့။

ဝိန်းရိဖန်က အခြားဘာဆိုဘာမှမကြည့်​တော့ဘဲ ဖုန်းတိုက်ရိုက်​ခေါ်ဆိုလိုက်၏။

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖုန်းဝင်သည့်အသံမြည်သွားပြီး​နောက်။

ချယ်ယန့်ချင်၏အသံက ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်မှ ​အော်ဟစ်မြည်ဟီးပြီးထွက်လာ၏။

"ဘယ်သူလဲ?"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ရှင်တို့ ဘာဖြစ်ချင်​နေကြတာလဲ"

"...."

ချယ်ယန့်ချင် သုံး​လေးစက္ကန့်ငြိမ်သွားပြီး ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုပြုလိုက်သည်။

"ရွှမ်းကျန့်?"

"ရှင်တို့ဘာသာ ဘာကိစ္စနဲ့ပဲ နန်းဝူကို​ရောက်လာလာ ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး..​ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်မကို လာမပတ်သတ်ပါနဲ့..ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ဖြတ်သန်း..​သေသည်ဖြစ်​စေ ရှင်သည်ဖြစ်​စေ ဘယ်ဟာကိုမှ ကျွန်မနဲ့ လာမပတ်သတ်နဲ့"

ပြန်​ပြောလာသည့် ချယ်ယန့်ချင်၏အသံမှာ စိတ်မကြည်ပုံရသည်။

"နင်ဆိုတဲ့ဒီက​​လေးမက ဘယ်လိုစကား​တွေ ​ပြော​နေတာလဲ! တစ်ခါလာတိုင်း ငါတို့ ​သေဖို့ပဲ ကျိန်ဆဲ​နေမှာလား! နင်​ပြောကြည့်စမ်း နင့်စကားက ​ပြောသင့်တဲ့စကားမျိုးလား"

"ကျွန်မတို့ကြားမှာ ​ပြောစရာ ဘယ်လိုစကား​ကောင်းမျိုးမှမရှိဘူး..တကယ်လို့ ရှင့်ရဲ့​မောင်က ကျွန်မကိုထပ်ပြီး​နှောင့်ယှက်​နေဦးမယ်..ကျွန်မရဲ့​​ဘေးနားကလူကို ​နှောင့်ယှက်​နေဦးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ သက်​သေ​တွေစုပြီး ရဲကိုအ​ကြောင်းကြား​တော့မယ်"

"လာပြန်ပြီ ရဲတိုင်မယ့်ကိစ္စ!..ငါတို့က နင့်ကို ဘာလုပ်​နေလို့ ရဲတိုင်မှာလဲ?"

ချယ်ယန့်ချင်၏အသံမှာ သိသိသာသာကိုစိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြစ်​နေ၍

"ငါ​လေ နင့်လိုဟာမျိုးကို ​ကျွေး​မွေးခဲ့မိလို့ တကယ်ကို​နောင်တရတယ်..ဒီလိုမျက်လုံးဖြူဝံပု​လွေမကို ​​ကျွေးမွေးထားမိလို့!"

"ရှင်က ကျွန်မကို ဘယ်လို​တွေများ ​ကျွေး​မွေးထားခဲ့လို့လဲ?"

ဝိန်းရိဖန်က ဆက်၍

"ရှင့်ရဲ့​မောင်ဆိုတဲ့လူက ကျွန်မအိပ်ရာ​ပေါ်တက်လာတာကို​​တောင် တစ်ချက်မတားဘဲ ရပ်ကြည့်​နေပြီး ​ကျွေး​မွေးထားတာမျိုးလား! ရှင်လိုချင်တဲ့ပိုက်ဆံရဖို့အတွက် ကျွန်မကို ​ငွေနဲ့လဲလို့ရမယ့်ပစ္စည်းလိုသ​ဘောထားပြီး ​ကျွေး​မွေးထားတာမျိုးလား!"

"...."

"ကျွန်မက ဘာလုပ်ထားမိခဲ့လို့..."

ထိုတစ်နှစ်တာကာလအတွင်းရှိခဲ့​သော မ​ကောင်းသည့်စိတ်ခံစားချက်များဟာ နှစ်လများစွာ ကိန်း​အောင်း​နေခဲ့ပြီးချိန်တွင်​တော့ နာကျည်းမှုတစ်ခုဖြစ်လာ​လေပြီး လက်ရှိအချိန်၌ ​ပေါက်ကွဲထွက်လာ​တော့သည်။

"ရှင်တို့ အခုလိုမျိုးလာဆက်ဆံ​နေတာ​တွေကို သည်းခံ​နေရမှာလဲ"

သူမ မည်သူ့ကိုမှ မမှီခို​တော့ဘဲ သူမ၏ဘဝအား ကြိုးစား၍ အ​ကောင်းဆုံးဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။

သူမ၏ဘဝက ​ကောင်းမွန်စပြုလာပြီဟု ခံစားမိလိုက်သည့်အချိန်..

သူနှင့်အတူတူ ​​နေသွားဖို့ရာ ကြိုးစားကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင်မှ..

နင်တို့လူတစ်စုဟာ အဘယ်​ကြောင့် ထပ်၍ပြန်​ပေါ်လာရသနည်း။

"ချယ်ယန့်ချင်..ရှင် အရင်က ခွဲစိတ်မှုအတွက်လိုတဲ့ပိုက်ဆံ​တွေက ကျွန်မအ​ဖေ ​ပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား..ရှင်တို့ရဲ့ ဝိန်းမင် စာသင်​ကြေး​တွေကို မတတ်နိုင်တဲ့အချိန်က​ရော ကျွန်မအ​ဖေပဲ ​ပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား..ဝိန်းလျန်ရှန် အိမ်ဝယ်မယ့်အချိန် လိုနေတဲ့အဲ့ဒီပိုက်ဆံ​သောင်းချီကို​ရော ကျွန်မအ​ဖေပဲ ​ပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူးလား..ကျွန်မအ​ဖေက ရှင်တို့ကို ဘာများပြန်​​တောင်းခဲ့လို့လဲ?"

"...."

"ရှင်တို့ ကျွန်မကို ပြန်ဆက်ဆံတဲ့ပုံကိုကြည့်လိုက်ရင် ဘယ်သူကမှ မျက်လုံးဖြူဝံပု​လွေမ လဲ!"

တစ်ခဏကြာသွားသည့်အခါ ချယ်ယန့်ချင်က အင်တင်တင်ဖြင့်စကားဆိုခဲ့၏။

"အဲ့ဒါက နင့်အ​ဖေ သူ့သ​ဘောသူ​ ပေးချင်လို့ပေးတာ​လေ"

"...."

"နင် ငါတို့နဲ့မပတ်သက်ချင်ဘူးမလား..ရတယ်​လေ..ကြားထားတာ​တော့ နင် အခုတွဲ​နေတဲ့​ရည်းစားက ​တော်​​တော်လေးပိုက်ဆံရှိတယ်ဆို..နင် သူနဲ့လက်ထပ်ချင်တယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး တင်​တောင်း​ငွေကို သိန်းဂဏာန်း​ပေးလာခိုင်းလိုက်..ပြီး​တော့ နင့်ဦး​လေးက နင့်​ကောင်​လေးရဲ့ အရက်ဘားကိုသွားတုန်းက ပိုက်ဆံရှင်းလာရ​သေးတယ်..ဒါက​ရော ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ"

ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ စိတ်ပျက်လာမိသလို သူမ​ပြောဆို​နေသည့်စကားများက ဒီလူတစ်စု နားလည်နိုင်သည့်အတိုင်းအတာထဲရှိပုံမရ​ပေ။ သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျိုးမှမရှိ ၊ အငြင်သာဆုံးစကားသံတို့ဖြင့် အဆိပ်အပြင်းဆုံးစကားလုံးများကို ​ပြောထုတ်လာ​၏။

"ကျွန်မဆီက လာ​မျှော်​နေ​သေးတာလား..ရှင့်ကိုယ်ရှင်​တောင် အသက်အာမခံ​ကြေးရတယ်ဆိုပြီး ​ရောင်းထားတာမဟုတ်လား..'ဟွမ်ချွမ်'ထိ​ရောက်​အောင် မ​တော်တဆပုံစံနဲ့ အသက်ထွက်လိုက်​လေ"

(ဟွမ်ချွမ် - ငရဲသို့သွားသည့်လမ်း)

"​အေ့! နင် စကားကိုဘယ်လို​ပြော​နေတာလဲ!..နင် ငါ့ကိုမ​​ပေးရင် နင့်အ​မေဆီ ငါသွားမှာ!"

"ရှင်သွားချင်တဲ့လူဆီသွား ကျွန်မ ဂရုစိုက်ဘူး..ရှင် အမြန်ဆုံးနည်းနဲ့ ကျွန်မအ​ဖေဆီ ရောက်သွားဖို့​တောင် ဆု​တောင်း​ပေးလိုက်ဦးမယ်"

ဝိန်းရိဖန် ခနဲ့တဲ့တဲ့ရယ်လိုက်၍

"ကျွန်မ ​နောက်ဆုံးတစ်​ခေါက်ထပ်​ပြောမယ်..ရှင်တို့ ကျွန်မ​ဘေးနားကလူကို ထပ်ပြီး​နှောင့်ယှက်ရင် ကျွန်မ ရဲကိုတန်းအ​ကြောင်းကြားပြီပဲ"

စကားဆုံးသည်နှင့် တန်း၍ဖုန်းချပြီး ထိုနံပါတ်အား Blacklist ထဲထည့်လိုက်သည်။

အိပ်ခန်းအတွင်း ထပ်၍တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့​တော့၏။

ဤလူတစ်စုနှင့် ​ဆွေး​နွေးငြင်းခုန်မှုမတိုင်ခင်က ဝိန်းရိဖန်သည် သူမထံ၌ ယခုလိုမျိုး ​တေးထားသမျှကိုထုတ်​ပြောပစ်ရဲသည့်အခြားမျက်နှာတစ်ဖက် ရှိ​နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပါ​ပေ။ အဆုံးအစွန်ထိဖွင့်ဟပြီးသွားသည့်​နောက်တွင် ​မောဟိုက်လာသလိုပင်ခံစားလိုက်ရပြီး လက်ထဲမှဖုန်းကိုကိုင်ထားရင်း ​နေရာ၌သာ​ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်​နေ​တော့သည်။

ယခုလို​ပြောဆိုပစ်လိုက်ခြင်းက အသုံးဝင်မည်လား သူမ မသိ ၊ လုပ်သင့်​သောကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ပြီးပြီဟုသာ ခံယူထားလိုက်သည်။

စိတ်အ​​ခြေ​အ​နေ တဖြည်းဖြည်းငြိမ်ကျလာသည့်အခါတွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိတ်အစဥ်တို့ထဲ အခြား​သောခံစားချက်တစ်ခုက အစားထိုးဝင်လာပါ​တော့သည်။ အပြင်ဘက်ရှိစန်းရန်ကို ​တွေးမိလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ပြင်းထန်အား​ကောင်းလှ​သော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စိတ်နှင့် ဆုံးရှုံးရမည်ကို​ကြောက်​သောစိတ်တို့က တဟုန်ထိုးထကြွလာ​လေသည်။

သူမကိုယ်တိုင် မထိန်းချုပ်​နိုင်​ပါ​တော့ဘဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ အခန်းထဲမှထွက်လာမိလိုက်​တော့၏။

ဧည့်ခန်းထဲရှိမီး​ရောင်များမှာ လင်းထိန်​နေဆဲ။

စန်းရန်က နဂို​နေရာ၌သာထိုင်​နေဆဲဖြစ်ပြီး ဂိမ်း​ဆော့​နေသည့်တိုင် အနည်းငယ်စိတ်လွတ်​နေပုံလည်းရသည်။ သူမ၏အရိပ်ကို ဖြတ်ခနဲမြင်လိုက်ခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ၊ မျက်ခုံးများကိုပင့်၍

"ဘာလဲ?..ခု​ဏလေးတင် ​တွေ့ပြီးတာလေ"

"...."

သူက ​အေး​အေးလူလူဖြင့်

"တစ်​​နေ့တည်းမှာတင် ကိုယ့်ကို ဘယ်​နှကြိမ်​လောက်​တွေ့ချင်​နေလို့လဲ"

ဝိန်းရိဖန်၏နှာ​ခေါင်းထိပ်​လေးက စူးခနဲဖြစ်လာရင်း ခပ်တိုးတိုးသာအသံပြုပြီး သူ့အ​ရှေ့ထိ ​လျှောက်လာလိုက်၏။ ​နောက်တွင် အသံတိတ်ဖြင့် သူ့ရင်ခွင်ထဲဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့အား ပြန်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက အရမ်းကို နိုင်ထက်စီးနင်းလုပ်​နေ​တော့တာပဲ"

စန်းရန်က သူမ​ကြောင့် ဖုန်းကြည့်​နေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ချို့ပိတ်သွားခဲ့ရ၏။ ​သူက မျက်လွှာကိုချကာ ခပ်​ဖြေး​ဖြေးဖြင့်

"ကိုယ့်ကို အရက်လည်းမ​သောက်ခိုင်း..​ဆေးလိပ်လည်း မ​သောက်ခိုင်း..​ရေခဲ​ရေလည်း မ​သောက်ခိုင်း..ညနက်တဲ့ထိလည်းမ​နေခိုင်းနဲ့..အခု ကိုယ့်ကို ဂိမ်း​ပါ​ပေးမဆော့​တော့ဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန် သူ့အား ခဏကြာကြာ​ငေးကြည့်​နေလိုက်၏။

စန်းရန်က သူမ၏လက်​ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့လက်​ချောင်းများဖြင့် အသာအယာပွတ်သပ်လိုက်၏။

​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝိန်းရိဖန်က သူ့လည်တိုင်ကို ရုတ်တရက်လှမ်းဖက်လိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ယူလိုက်သည်နှင့်အတူ လျှာဖျား​လေးကပါ တိုးဝင်သွားပြီး သူ့လျှာဖျားကို ဖမ်းယူလိုက်ခြင်းမှာ အနည်းငယ်အတင့်ရဲလှပြီး တစ်စုံတစ်ရာကိုလည်း အတည်ပြုချင်​နေသည့်သဖွယ်။

သူမကိုယ်တိုင်ဦး​ဆောင်၍ လက်ဦးမှုယူကာ သူမကိုယ်သူမ ​ပေးအပ်လာပြီး ညသန်း​ခေါင်အချိန်ကြီး၌ သူ့နှလုံးသားကို လာ​​ရောက်​နှောင့်ယှက်​နေ​လေခြင်း။

စန်းရန်က တစ်ခဏငြိမ်သက်ရပ်တန့်​နေမိရင်း သူမအား အလိုကျနမ်း​စေလိုက်၏။ သူ့မျက်ဝန်းများဟာ ရုတ်ချည်းမည်းနက်သွားခဲ့ရ၍ သူမ၏လက်​​ကောက်ဝတ်အား ရင်ဘတ်အ​ရှေ့၌ထိန်းကိုင်ထားကာ ထကြွလာသည့်စိတ်ဆန္ဒများနှင့်အ​တူ ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

​ယောက်ျား​လေး၏နှုတ်ခမ်းပါး​ပေါ်တို့တွင် ပူရှိန်းရနံ့များသင်း​နေ​လေပြီး နမ်းရှိုက်လာသည့်အားက ပြင်းပြပြီး အလွန်တရာကြမ်းတမ်းလွန်းလာသည်။ မသိလျှင် သူမအား အစာအိမ်ထဲထိ ဝါးမျိုပစ်​တော့မည့်အတိုင်းပင်။

တိတ်ဆိတ်​နေသည့်ဧည့်ခန်းကြီးထဲ မှုန်​ဝေ​ဝေအရာများ ပျံ့နှံ့​နေသည့်မှာလည်း ဦးတည်ရာက မ​ရေရာမ​သေချာ။

သူမ၏နှုတ်ခမ်းပါးတို့မှာလည်း သူ၏အငမ်းမရစုပ်ယူနမ်းရှိုက်​နေခြင်း​ကြောင့် ထုံကျင်လာရ​တော့၏။

သူ့လက်​ချောင်းထိပ်များက တဖြည်းဖြည်းပွတ်သပ်၍ဆင်းလာသည်မှာ သူမ၏လည်တိုင်​ပေါ်မှတဆင့် သူမ၏​ကျောပြင် ၊ ထိုမှသည် ခါး​ပေါ်သို့​ရောက်လာ​လေ၏။ တစ်ခဏတာဆုတ်ကိုင်ထားပြီး​နောက်တွင်​တော့ သူမ၏အင်္ကျီ​အောက်ထဲသို့ လျှိုဝင်လာခဲ့ပြီး အတွင်းသားများကို ဖြစ်ညှစ်ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အထိအ​တွေ့မှာ ယားယံသွားခဲ့ခြင်း​ကြောင့်

ဝိန်းရိဖန်က သူ့လျှာဖျားအား မသိမသာ​လေးကိုက်မိလိုက်​တော့၏။

"ဘာလဲ?"

စန်းရန်က သူမအားလွှတ်​ပေးလာ၏။ သူ့အသက်ရှူ​ငွေ့များက ပြင်းပြ​နေကာ စကားသံတို့ထဲတွင် ရယ်သံများစွက်​နေပြီး

"ကိုယ့်ကို ​သွေးထွက်တဲ့ထိ ထပ်ပြီးကိုက်ချင်တာလား"

"...."

​ယောက်ျား​လေး၏ အနက်​ရောင်ဆံပင် ၊ အနက်​ရောင်မျက်ဝန်း ၊ အနည်းငယ်ပင့်ထားသည့်​မေးဖျား ၊ နီ​စွေး​စွေးနှုတ်ခမ်းပါး တို့အပြင် တစ်လုံးချင်းစီ​ပြောထွက်လာသည့် စကားများအားလုံးက ပြုစားညှို့ယူ​နေသည့်အတိုင်းပါပင်။

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်"