ယခုနှစ်၏ နှစ်သစ်ကူးအချိန်အခါမှာ ယခင်ကနှစ်များထက် ​နောက်ကျ​သည်။

နှစ်သစ်ကူးမတိုင်ခင် တစ်ခု​သောည​နေခင်းဝယ် ဝိန်းရိဖန်က ကျုံးစစ်​ချောင်နှင့် ညစာစားရန် ကြိုတင်အချိန်းအချက်ပြုထားခဲ့သည်။ ကျုံးစစ်​ချောင်က နှစ်သစ်ကူးပိတ်ရက်ကာလ စတင်​နေပြီဖြစ်ကာ ယ​နေ့တွင် 'ရှန့်အန်း'ရပ်ကွက်ဘက်သို့ လမ်းကြုံ​ရောက်လာရင်း ဝိန်းရိဖန်ရှိရာ ​ရောက်လာခဲ့သည်။

အလုပ်ဆင်းသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က ကျုံးစစ်​ချောင်နှင့် ​အောက်ထပ်တွင်​ဆုံကြ၏။

နှစ်​ယောက်သား မ​​တွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်လနီးပါး။

​ဆောင်းရာသီကို တစ်ဝက်နီးပါး​ကျော်ဖြတ်လာကြပြီးဖြစ်သည့်အတွက်​ကြောင့် ကျုံးစစ်​ချောင်၏အသားအရည်မှာ ယခင်ကထက်ကိုဖြူ​ဖွေး​နေ၏။ ဆံပင်ခပ်တိုတိုညှပ်ထားပြီး အဖျားနားတွင် ​ကွေး​ကွေး​လေး​ကောက်ထားကာ ကြည့်ရသည်မှာစိတ်​ကောင်းဝင်​နေသည့်ပုံပင်။

နှစ်​ယောက်သားက အနီးဆုံး​ဟော့​ပေါ့ဆိုင်ကိုသာ ​ရွေးလိုက်ကြသည်။

ဝိန်းရိဖန်သည် ပန်းကန်လုံးနှင့်တူအား ​ရေ​နွေးဖြင့်ကျင်း​နေသည့်အချိန် အ​တွေးများက အနည်းငယ်လွင့်​မျောသွားရ​သေးသည်။ တရိပ်ရိပ်နှင့်​တွေးလိုက်မိသည်မှာ 'ရှန့်လန်' နိုင်ငံခြားမှပြန်​ရောက်ခါစအချိန်တုန်းက သူတို့လူတစ်စု အပြင်ထွက်ပြီး ထမင်းအတူတူစားခဲ့ကြ​သေးသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ကျုံးစစ်​ချောင်သည် ဝိန်းရိဖန်က ​​အမြဲတမ်းနီးနီး ရေ​နွေး​လောင်တတ်သည့်အတွက် သူတို့အ​နေဖြင့် ​ရေ​နွေးမကိုင်ခိုင်းရဲ​ကြောင်း စကားအဖြစ်​ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

စန်းရန်က ထိုစကားကို အ​သေအချာ ကြားလိုက်သည့်ပုံပင်။

ဤအချိန်တွင် ကျုံးစစ်​ချောင် စကားဆိုလာခဲ့၏။

"ဒါနဲ့..နင် အထက်တန်းတုန်းက စန်းရန်ကို ငြင်းခဲ့တာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး သူ အခု နင်နဲ့စာရင်းရှင်း​​ချင်တာမျိုးရှိ​နေနိုင်လား"

ဝိန်းရိဖန်က ထိုအခါတွင်မှ အာရုံပြန်စုစည်းသွား၍

"သူ အဲ့အ​ကြောင်း​တွေပြန်​​ပြော​နေတာမျိုး​တော့မရှိဘူး"

"သူ စိတ်ထဲမထည့်​တော့တာလား"

"...."

ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်းရမ်းပြလိုက်၏။

"ငါ မသိဘူး"

"သူက အဲ့​လောက်ထိသ​ဘောထား​သေးမယ့်သူမျိုးလည်း မဟုတ်​လောက်ပါဘူး..ငါ အရမ်းသိချင်​နေတာတစ်ခုက​လေ..နင်နဲ့စန်းရန် တွဲပြီးကြတဲ့​နောက်ပိုင်းမှာ​ရော သူက အရင်လိုပုံစံအတိုင်းပဲ ဖြစ်​နေ​သေးတုန်းလား?..​နေ့တိုင်း​နေ့တိုင်း မျက်နှာ​သေကြီးနဲ့ ​ကောင်းကင်ကြီးကိုပဲ ဆွဲချလာ​တော့မှာလိုလိုပုံစံ​မျိုးနဲ့လေ"

မျက်နှာတည်​နေတာက အ​ကြောင်းမဟုတ်။

​ဆွဲချချင်တာ​က​တော့ တကယ်။ ဒါ​ပေမယ့် နည်းနည်း​လေး​တော့ ငြင်သာတတ်သ​​ယောင်​ယောင်။

ဝိန်းရိဖန်က လုံးဝစိတ်​ကျေနပ်သွား​စေမယ့်အ​ဖြေတစ်ခု ​ဖြေ​ပေးလာခဲ့​လေသည်။

"အရင်ကနဲ့ သိပ်မကွာဘူး"

"အာ?"

ကျုံးစစ်​ချောင် ဆွံ့အသွားခဲ့၍

"ဒါဆို နင် သူ့ကို​ပြောကြည့်ကြည့်​​လေ..သူ့ အဲ့ဒီအကျင့်ဆိုးကြီးကို ​သေချာနိုင်​အောင်ထိန်းထား..စစချင်း​တော့ အဆင်​ပြေနိုင်​ပေမယ့် အချိန်​တွေကြာလာတဲ့အခါ စိတ်ရှုပ်စရာကြီးဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"သူ့အကျင့်ကိုက ဒီလိုမျိုးပဲဟာ"

ဝိန်းရိဖန်အတွက်​တော့ စန်းရန်ထံ၌ ​ပြောင်းလဲပြုပြင်​ပေးစရာ ဘာမှမရှိ။

"ဒါ​ပေမယ့် ငါ့အ​ပေါ်​တော့ အရမ်း​ကောင်း​ပေးတယ်"

ကျုံးစစ်​ချောင် သက်ပြင်းချလိုက်​တော့၏။

"အဲ့ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ"

"သူက​လေ..ပြောထွက်လာတာ​တွေ နဲ့ လုပ်လိုက်တာမျိုး​တွေက မတူညီတဲ့လူ.."

ဝိန်းရိဖန်က အရင်ကိစ္စများကို ပြန်​တွေးကြည့်ရင်း ​ဖြေး​ဖြေးချင်းဖြင့်

"ငါ အရင်တုန်းကဆို အဲ့လိုမျိုးမ​တွေးကြည့်ရဲခဲ့ဘူး..အဲ့ဒါ​ကြောင့်မလို့လည်း သူ့အပြုအမူ​တွေက သူစကား​ပြောတဲ့ပုံစံအတိုင်းပဲ ဖြစ်​နေမှာလို့ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်..သူ ​ပြောရင်​ပြောတဲ့အတိုင်း ငါလည်း ယုံမိလိုက်တာပဲ..အများကြီးမ​တွေးမိခဲ့ဘူး..အဲ့ဒီ​တော့ ငါ သူနဲ့အတူတူ​နေ​နေရတာ​ တကယ်​လည်း အရမ်းစိတ်သက်သာရာရတယ်"

ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့်​တော့ သူမအ​ပေါ် ဤမျှထိ​ကောင်း​ပေးနိုင်သည့်လူမျိုး တစ်ခါမှမ​တွေ့ခဲ့ဖူးပါ​ပေ။

လုပ်ရပ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် စိတ်ရှည်သည်းခံ​ပေးခြင်းများစွာပါဝင်ပြီး

ဘယ်​​သောအခါကမှ တရားလွန်လာခဲ့မျိုးမရှိ။

သူမအား မည်သည့်မသက်မသာဖြစ်​စေမှုမျိုးကိုမှ မ​ပေးလိုသည့်အတိုင်းပင်။

ဤမျှကြာသည်အထိ သူမအ​ပေါ် ဘယ်လိုဖိအားမျိုးကိုမှလည်း ယူ​ဆောင်လာခြင်းမပြု။

အလွန်ဆုံးဆို၍ သူမဘဝ၏ ထောင့်​နေရာတိုင်းစီမှ အသံမ​ပေးဘဲကျူး​ကျော်ဝင်​ရောက်လာခြင်းသာ။

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"​အေ့..တကယ်​တော့ အထက်တန်း​ကျောင်းကတည််းက နင် သူ့အ​ပေါ်ကို သ​ဘောထားခဲ့တာကလည်း အခြားသူ​တွေအ​ပေါ်ထားတာနဲ့မတူမှန်း ငါ ရိပ်မိခဲ့ပါတယ်..အဲ့အချိန်တုန်းက နင့်ကိုလိုက်ပိုးပမ်းတဲ့​​ယောက်ျားလေး​တွေ အရမ်းများတယ်​လေ..အခြားသူ​တွေဆိုရင် နင်က အမြဲတမ်းခပ်တည်တည်ပုံစံမျိုးနဲ့ပဲဆက်ဆံခဲ့တာမလား"

ဝိန်းရိဖန်က မျက်လုံးပင့်ကြည့်လာခဲ့၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်ဆက်၍

"ဒါ​ပေမယ့် နင်က စန်းရန်ဆိုရင်​တော့ ​ဒေါသထွက်ပြတတ်တယ်​"

​ဒေါသထွက်ပြတယ်..

ရည်းစားထားသည့်ကိစ္စနှင့်ပတ်သတ်၍ ဒုတိယအကြိမ် အုပ်ထိန်းသူ​ခေါ်ခံရပြီး​နောက် စန်းရန်ဖုန်း​ခေါ်လာသည့်အခါ ပြောဆိုပစ်ခဲ့ဖူးသည့်ကိစ္စအား ဝိန်းရိဖန် ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်၏။

သူမ၏အမူအရာမှာ မသိမသာ​လေးတင်းခနဲဖြစ်သွားရလျက််။

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"​ဒေါသထွက်ပြတယ်လို့လည်း မဟုတ်​သေးပါဘူး..စကား​ပြောတဲ့အချိန်မှာ ခံစားချက်​တွေထည့်​ပြောတာလိုမျိုး​ပေါ့..တစ်ခါတုန်းက ငါ နင်တို့အတန်းထဲလာပြီး နင့်ကိုလာရှာတဲ့အချိန် စန်းရန်က နင့်အ​နောက်မှာထိုင်​နေတာ..ငါအတွက်​တော့ နင် တခြား​​ယောက်ျား​လေးတစ်​ယောက်​ရှေ့မှာ အဲ့လိုမျိုးဖြစ်သွားတာကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ..နင် ရှန့်လန်အ​ပေါ်ဆက်ဆံတာမျိုးနဲ့ လုံးဝမတူဘူး"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဘယ်လိုဖြစ်သွားလို့လဲ"

ကျုံးစစ်​ချောင်က အထက်တန်းပထမနှစ်၏ ​နေ့လည်ခင်းတစ်ခုအား ပြန်​တွေးကြည့်လိုက်သည်။

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်၏အ​နောက်ဘက်၌ ထိုင်​နေသည့်အချိန်။

​ကောင်​လေးက ထိုင်ခုံကို​ကျောမှီထိုင်ထားရင်း လက်ထဲ၌ စာအုပ်တစ်အုပ်အား လှန်​လှောလျက်။ မျက်လွှာက​အောက်သို့စိုက်ချထားပြီး ​ခြေတံရှည်များက အ​ရှေ့ဘက်သို့ထိုးဆန့်ထား၍ ဝိန်းရိဖန်၏ထိုင်ခုံ​အောက်၌ ထားထားရင်း အချိန်နှင့်အမျှတလှုပ်လှုပ် လှုပ်​နေကာ သူ့တည်ရှိ​နေမှုကို​ အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် သိသိသာသာ​ဖော်ပြ​နေ​လေသည်။

အချိန်ကြာသွားပြီး​နောက်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က လှည့်ကြည့်လာပြီး စကားဆိုလိုက်၏။

"စန်းရန်..ငါ ​စာလုပ်​နေတယ်"

စန်းရန်က တစ်ချက်ရပ်သွားပြီး​နောက် မျက်ခုံးပင့်ပြ၍

"ဘာလဲ?"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်အား စိုက်ကြည့်​နေပြီး

"နင် အခုလိုမျိုးထပ်လုပ်​နေမယ်ဆိုရင် ငါ ​နေရာ​ပြောင်းထိုင်​လိုက်တော့မှာ"

"...."

သိပ်မကြာလိုက်ပါဘဲ ​ကောင်​လေးက စာအုပ်ကိုပိတ် ၊ ​ခြေ​ထောက်ကို ​နောက်ဆုတ်​ပေးလိုက်၏။

"သိပါပြီ"

နှစ်​ယောက်သားက အချင်းချင်းအကြည့်ချင်းဆုံ​နေကြချိန်။

စန်းရန်က ရုတ်တရက် ​ခေါင်းကိုကုတ်လိုက်ရင်း

"စိတ်မဆိုးလိုက်နဲ့​နော်"

-------

ကျုံးစစ်​ချောင်အ​နေဖြင့် ဝိန်းရိဖန်အ​ပေါ်နားလည်သ​လောက်အရဆိုလျှင်..

အကယ်၍ အခြားသူတစ်​ယောက်ကသာ ယခုလိုကိစ္စမျိုးလုပ်လာလျှင် ​ဝိန်းရိဖန်သည် အသံတစ်ချက်မထွက်ဘဲ သူမ၏ပစ္စည်းများကိုယူပြီး အခြား​နေရာသို့ တစ်ခဏသွားထိုင်​​နေလိုက်ကာ အတန်းစသည့်အခါမှသာ ပြန်လာလိမ့်မည်။

အထူးတလည်အ​နောက်သို့လှည့်ပြီး ထိုလူနှင့် အ​ရေးလုပ်ပြီးစကား​ပြော​နေမည်မဟုတ်​ပေ။

ဤသို့​တွေးကြည့်မိသည့်အခါ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံ​ရေး​လေးက ချစ်စရာ​ကောင်း​နေပြန်ပါ​သေးသည်။ ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"နင် အခုလက်ရှိမှာ​ရော စန်းရန်ကိုဒေါသထွက်ပြရင် သူ လက်ခံလား"

ဝိန်းရိဖန်က အမှန်အတိုင်းဆိုလိုက်၏။

"ငါ သူ့ကို​ဒေါသမထွက်ဖူး​သေးဘူး"

"...."

ကျုံးစစ်​ချောင်က မယုံကြည်နိုင်သလိုလိုဖြင့်

"တွဲပြီးတဲ့​နောက်ပိုင်းကို မ​ပြောနဲ့ဦး..နင်တို့နှစ်​ယောက် အတူတူ​နေလာတာ တစ်နှစ်​​တောင်​ကျော်လာပြီ​လေ..နင် သူ့ကို တစ်ခါမှ​ဒေါသမထွက်ဖူး​သေးတာလား"

ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်တစ်​ယောက် ဝိန်းရိဖန်ကို ​လေးစားချင်လာမိ၏ ၊ ကွမ်ရင်မယ်​တော်အလား အရာအားလုံးကို သည်းညည်းခံနိုင်​လေခြင်း။

"မဟုတ်မှလွဲ နင်တို့နှစ်​ယောက်တည်း သီးသန့်ရှိ​နေတဲ့အချိန်ကျမှ စန်းရန်က အရမ်း​နွေး​ထွေးငြင်သာတတ်တဲ့လူ ဖြစ်သွားလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး..ငါ့ကို စိတ်ဆိုး​​လောက်မယ့်ကိစ္စမျိုးက တစ်ခုမှကိုမရှိ​သေးတာ.."

ဝိန်းရိဖန်က ပြုံး​နေရင်း အသံကိုလည်းနိမ့်လိုက်၍

"ပြီး​​တော့..ငါက ဘယ်ကိစ္စမှာမဆို သူ့ကိုဦးစား​ပေးတယ်..သူ့အ​ပေါ်ကိုလည်း ​ကောင်း​ပေးတယ်​လေ"

ဝိန်းရိဖန် ချစ်ကျွမ်းဝင်သွားသည့်အခါ ယခုလိုပုံစံမျိုးဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ကျုံးစစ်​ချောင် မထင်ထားခဲ့ခြင်း။ ကျုံးစစ်​ချောင်က ဤအ​ကြောင်းအရာအား ဆက်၍မဆို​တော့ဘဲ အပြုံး​လေးဖြင့် စကားလမ်း​ကြောင်းလွှဲလိုက်၏။

"ဒါနဲ့​လေ အစက်အစက်..နင် တအား​ပြောင်းလဲသွားတာ​နော်"

"အာ?"

"အချစ်နဲ့​တွေ့​တော့ အခြားတစ်​ယောက် ဖြစ်သွားတဲ့အတိုင်းပဲ"

"...."

ဝိန်းရိဖန် အိမ်​ရောက်သည့်အချိန်တွင် စန်းရန်က အိမ်ပြန်မ​ရောက်​သေး။

ဤကာလများအတွင်း သူအလုပ်လုပ်​နေသည့်ကုမ္ပဏီမှာ ပ​ရောဂျက်ကြီးကြီးမားမားကိုင်တွယ်​နေပုံရပြီး အဖွဲ့ တစ်အုပ်စုလုံးသည် ရက်ဆက်တိုက်နီးပါး အလုပ်လုပ်နေခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ညလုံး​ပေါက်အလုပ်လုပ်ပြီးခါမှ ပြန်လာအိပ်တတ်သည့်​နေ့မျိုးလည်းရှိသည်။

ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း သူ့အား အလွန်အကျွံ သွားမ​နှောင့်ယှက်ရဲပါ​​ချေ။

​ရေချိုးသန့်စင်ပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန် အိပ်ရာဝင်ခါနီးအချိန်ထိ စန်းရန် ပြန်မလာ​သေး ၊ မက်​ဆေ့သာ ပို့လာခဲ့သည်။

[ ​စော​စောအိပ် ]

ဝိန်းရိဖန်က အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့်သန်း​ဝေပြီး စာပြန်လိုက်၏။

[ ဘယ်အချိန်ကျမှ အလုပ်ဆင်းမှာလဲ ]

စန်းရန် ; [ နှစ်နာရီ သုံးနာရီ​လောက် ]

ဝိန်းရိဖန်က သူ ပြန်လာမည့်အချိန်ထိ ​စောင့်​နေချင်ပါ​သော်လည်း ဖုန်းကစား​နေရင်းမကြာလိုက်သည့်အချိန်အတွင်း အိပ်​ပျော်သွားခဲ့သည်။ ​နောက်တစ်ကြိမ် လန့်နိုးလာရသည်မှာ ဖုန်း​ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု​ကြောင့် ၊ အိပ်မှုန်စုံမွှားဖြင့် ဖုန်းကို​ကောက်ကိုင်ပြီး ​ခေါ်ဆိုသည့်သူအား ကြည့်လိုက်လျှင် မျက်နှာထက်ရှိအလိုမကျဖြစ်မှုများမှာချက်ချင်း ​ပျောက်ကွယ်သွား​တော့၏။

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ချန်​ဝေ့ဟွာ၏အသံမှာ အ​လောတလျင်လည်းရှိလှသလိုအမိန့်သံလည်း ပါ​နေ​လေသည်။

"သုံးမိနစ်..​အောက်ထပ်ကိုဆင်းလာ"

------

ပစ္စည်းများ ​အမြန်ဆုံး သေချာပြင်ဆင်ထုတ်ပိုးလိုက်ပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန်က အိပ်ခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့သည်။ အိမ်တံခါးဝဆီသို့ ​ပြေးပြီး ဖိနပ်စီးမည်အပြုတွင် အခု​လေးတင် ပြန်​ရောက်​နေပုံသည့် စန်းရန်က ဆိုဖာထက်၌ထိုင်ပြီး ​ရေခဲ​ရေ​သောက်​နေသည်အား ​တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤအချင်းအရာ​ကြောင့် စန်းရန်က လှမ်းကြည့်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်လာ၏။

"ထပ်ပြီး အချိန်ပိုဆင်းရဦးမှာလား"

"အင်း..နင် ပြန်​ရောက်​နေတာ ကြာပြီလား"

ဝိန်းရိဖန်က စကားစမြည်​ပြော​နေရန် အချိန်မရှိ​​တော့သဖြင့် ဖိနပ်ကို အမြန်ဆုံးစီး​နေရင်း တစ်ဖက်ကလည်း မှာစရာရှိသည်များကိုအဆက်မပြတ်​ပြော​နေ​လေသည်။

"နင် တစ်ချိန်လုံး ​ရေခဲ​ရေ​တွေပဲ​သောက်မ​နေနဲ့..အစာအိမ်အတွက်မ​ကောင်းဘူး..ငါ သွား​တော့မယ်..နင် ​စော​စောအိပ်ဦး​နော်"

စန်းရန်က အနားသို့​လျှောက်လာပြီး ထီးတစ်လက်ယူလာ​ပေး၍

"အပြင်မှာမိုးရွာ​နေတယ်..ကိုယ့်ကိုကိုယ် လုံခြုံ​အောင်ဂရုစိုက်"

ဝိန်းရိဖန်က အသံတစ်ချက်ပြုလိုက်ပြီး​နောက်တွင် ထီးကိုလှမ်းယူပြီး အပြင်ထွက်လာခဲ့လိုက်​တော့၏။

ချန်​ဝေ့ဟွာက သူမ၏အိမ်အ​ဆောက်အဦး​အောက်ဘက်တွင် ​ရောက်နှင့်​နေပြီဖြစ်သည်။

အချိန်မှာကား မနက်ခင်း သုံးနာရီ​စွန်းစွန်း ၊ ဘယ်အချိန်ကတည်းကစ၍ မိုးရွာ​နေမှန်းလည်းမသိ ၊ ​လေထုမှာ ​ရေ​ငွေ့များသိပ်သည်းထူထပ်​နေပြီး ​ရေခဲများ​ရော​နှော​နေသည့်အလား ​အေးစိမ့်​နေ​လေသည်။ ​ခြေလှမ်းသုံး​လေးလှမ်းစာ​လေးအတွက်ဖြင့်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က ထီးကိုင်ရမည်ကိုပျင်းရိလွန်းလှကာ အ​ရှေ့ခန်းခုံ​ပေါ်သို့ ​​ပြေးဝင်လာပြီးသည့်အချိန်တွင်​တော့ ခန္ဓာကိုယ်​ပေါ်၌ရေများစိုလာပြီဖြစ်၏။

ဝိန်းရိဖန်က ချန်​ဝေ့ဟွာအား နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

နှစ်​ယောက်စလုံးက အပိုစကားမဆို​​တော့ဘဲ အခင်းဖြစ်ပွားရာ​နေရာဆီသို့ တိုက်ရိုက်​မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။

အရက်မူးပြီးယာဥ်​မောင်းခြင်း​ကြောင့်ဖြစ်သည့် မ​တော်တဆမှု​လေးတစ်ခုဖြစ်ကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားခြင်းမျိုးမရှိပါ​ပေ။

ယာဥ်ပိုင်ရှင်က အာရုံစိုက်ပြီးမ​မောင်းခြင်း​ကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြားအ​ကြောင်းပြချက်​ကြောင့်လားမသိ ၊ ကားက လမ်းတားထားသည့်အကာအရံများကို ဝင်တိုက်ပြီး ​ဆောက်လုပ်​ရေးအတွက် ကျွင်းတူး​ထားသည့်ချိုင့်​နေရာထဲသို့ ကားတစ်ခြမ်းထိုးကျ​နေခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်​ယောက်သား​ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် ယာဥ်​မောင်းသူအား ယာဥ်ထိန်းရဲအရာရှိများက ကယ်ထုတ်ထားပြီးပြီဖြစ်၏။

ချန်​ဝေ့ဟွာက မှတ်တမ်းတင်ရိုက်ကူး​နေသည့်အချိန်။

ဝိန်းရိဖန်က ယာဥ်ထိန်းရဲများထံသို့သွားပြီး အင်တာဗျူးအတွက်​မေးမြန်းခွင့်ပြုမပြု စကား​ပြောကြည့်မည့်အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ယာဥ်​မောင်းသူ၏ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို သတိထားမိလိုက်ပါ​တော့၏။

သူမ၏အမူအရာတို့ တင်းခနဲဖြစ်သွားရသလို မျက်ဝန်းများသည်လည်းရပ်တန့်မှင်​​သေသွားလျက်။

ထိုသူက 'ချယ်ရှင့်ဒယ်'။

နှစ်​​ပေါင်းများစွာ မ​တွေ့ဖြစ်​ခဲ့သည့်လူ ၊ ​​နောက်ဆုံးတစ်​ခေါက်​မြင်​တွေ့လိုက်သည်မှာပင် ​ပေယွီ​ဆေးရုံ၌ အ​ဝေးမှ တစ်ချက်လှမ်း​တွေ့လိုက်ရရုံ​လေး။ လူနှစ်​ယောက်မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်​တွေ့လိုက်ရသည်မဟုတ်သဖြင့် ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ၌ ထိုကိစ္စအား ရှိခဲ့သည်ဟု ထည့်ပင်ထည့်မတွက်ထား​ချေ။

ချယ်ရှင့်ဒယ်က အလွန်အကျွံ​သောက်ထားပုံရပြီး အရက်ရှိန်​ကြောင့် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးနီမြန်း​နေသည်။ သူသည် ​ဘေးနားတွင်ရပ်​နေ​သောယာဥ်ထိန်းရဲ​၏ပုခုံးကိုကိုင်ထားပြီး 'ကျွန်​တော် အရက်မ​သောက်ထားဘူး' ဆိုသည့်​ကြောင်​တောင်​တောင်နိုင်လှ​သောစကားတစ်ခွန်းအား အကြိမ်ကြိမ်​အော်​ပြော​နေပုံအရ အသိစိတ်လည်းကပ်မ​နေ​တော့သည့်ပုံပါပင်။

ယာဥ်ထိန်းရဲအရာရှိမှာ စိတ်မရှည်​တော့သည့်အလား ထိုလူအား တိုက်ရိုက်ဆွဲချုပ်ပြီး ကားထဲသို့ဆွဲ​ခေါ်ထည့်ထားလိုက်​တော့သည်။

ထိုလှုပ်ရှားမှု​ကြောင့် ချယ်ရှင့်ဒယ်က ​ဘေးသို့လွှဲရမ်းခံလိုက်သည့်အခါ သူ့အကြည့်များက ဝိန်းရိဖန်ဆီသို့ အမှတ်တမဲ့ဦးတည်လာခဲ့သည်။

လူနှစ်​ယောက်၏အကြည့်တို့မှာ ထိပ်တိုက်ဆုံကြရင်း။

ချယ်ရှင့်ဒယ်၏ တိမ်ဖုံးသလိုမှုန်​ဝေ​နေသည့်မျက်လုံးများက ချက်ချင်းကြည်လင်လာခဲ့ကာ အကြည့်များကလည်း ရုတ်ချည်း​တောက်ပလာပြီး သူမအား လှမ်း​ခေါ်ချင်​နေသည့်အလား။ ​နောက်စက္ကန့်ပိုင်းတွင်​တော့ ယာဥ်ထိန်းရဲ​၏ဆွဲချုပ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရပြီး ကားထဲဝင်သွားရ​တော့၏။

​ဝိန်းရိဖန် အကြည့်လွှဲလိုက်ရင်း မသိမယာတုန်ယင်​နေသည့်လက်​ချောင်းထိပ်များကိုလည်း ဆုတ်ကိုင်ထားမိလိုက်သည်။

ကျိန့်ခယ်ကျား​ပြောထားဖူးသည့်စကားအရ ချယ်ရှင့်ဒယ်သည်လည်း ဘကြီးတို့မိသားစုနှင့်အတူ နန်းဝူသို့လိုက်လာနိုင်​လောက်မည့်အ​ကြောင်းကိုလည်း ဝိန်းရိဖန် အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။ သို့​သော် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထိပ်တိုက်​တွေ့လိုက်ရသည်အခါတွင်​တော့ ​ထင်ထားသည့်အ​ခြေအ​နေမျိုးနှင့်လုံးဝမတူ။

အိပ်​ရေးပျက်ထားခြင်း​ကြောင့်လား ဒါ့မှမဟုတ် ညတုန်းကစားထားသည်များက အစာမ​ကြေ​သေးခြင်း​ကြောင့်မသိ ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် အနည်းငယ်ပျို့အန်ချင်စိတ်များ ဖြစ်လာပါ​တော့၏။

​အောက်နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းဖိထားရင်း ဤမ​ကောင်းသည့်ခံစားချက်များကို လွင့်ထုတ်ပစ်ရန်ကြိုးစား​နေလိုက်၏။ ချန်​ဝေ့ဟွာ ဆီသို့ပြန်လာ၍

"​လောင်ရှစ်..ယာဥ်ပိုင်ရှင်က စိတ်နဲ့ကိုယ်နဲ့သိပ်မကပ်တဲ့ပုံစံမျိုးဖြစ်​နေတယ်..ကျွန်မတို့ ယာဥ်ထိန်းရဲနဲ့ပဲ စကား​ပြောကြည့်ကြမလား"

ချန်​ဝေ့ဟွာက ဝိန်းရိဖန်၏အမူအရာကို သတိမထားမိဘဲ ​ခေါင်းသာငြိမ့်ပြလာခဲ့သည်။

"ရတယ်​လေ..သိပ်လည်း မကွာပါဘူး..ပြီးရင်​တော့ ငါတို့ ပြင်စရာရှိတာပြင်ဖို့အတွက် ဌာနကို ခဏ​လောက်ဝင်ရလိမ့်မယ်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"​ကောင်းပါပြီ"

ဌာနသို့​ရောက်သည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က ရိုက်ကူးလာသည့်သတင်းအား တည်းဖြတ်လိုက်ပြီး မနက်ခင်းလွှင့်မည့်သတင်းအစီအစဥ်ထဲအမှီပါလာ​အောင် အမြန်ဆုံးလက်လွှဲ​ပေးရ၏။ ဤအချိန်တွင် မိုး​သောက်လင်းစပြု​နေပြီဖြစ်ကာ သူမလည်း ပင်ပန်း၍အိပ်ချင်​နေပြီဖြစ်​သော​ကြောင့် အခြားလုပ်စရာမရှိ​တော့သည့်အတွက် အိမ်သို့သာ တန်းပြန်လာခဲ့သည်။

ချန်​ဝေ့ဟွာကလည်း အိမ်ပြန်ဦးမည်ဖြစ်သဖြင့် သူမအား လမ်းကြုံလိုက်ပို့​ပေးခဲ့သည်။

စန်းရန် နိုးသွားမည်ကိုစိုးရိမ်​သော​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က အိမ်တံခါးအား အသာအယာဖွင့်လိုက်၏။ အပြင်ဘက်တွင်သိသိသာသာကို​အေးစိမ့်​လာခဲ့ခြင်း​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က ​ရေ​နွေးတစ်ခွက်​လောက်​သောက်ရန်ဝင်လာသည့်အခါ မီးဖို​ချောင်ထဲမှအသံများကို သတိထား၍ကြားမိလိုက်ရ​တော့၏။

သူမ ​ကြောင်အမ်းမိသွားသလို မီးဖို​ချောင်ဆီသို့လည်း ​လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

စန်းရန်က ပန်းကန်တင်စင်အ​ရှေ့၌ရပ်​နေကာ လက်​ဆေး​နေ​၏။ သူ့ပုံစံမှာ အိပ်ချင်​နေသည့်ပုံပင်။ ​ဘေးနားရှိ​ပေါင်းအိုးထဲ၌မူ ကြက်ဥနှင့်ဆန်ပြုတ်ပြုတ်​နေခြင်းဖြစ်ရာ လက်ရှိအချိန်တွင် အိုးထဲမှ အသံ တပွက်ပွက်မြည်​နေပြီး အ​ငွေ့တ​ထောင်း​ထောင်း။

ဝိန်းရိဖန် ;

"နင် ဘာလို့မအိပ်​သေးတာလဲ?..ဒီ​နေ့က စ​နေ​နေ့​လေ"

"အခုပဲ အိပ်​တော့မှာ"

တစ်ညလုံး မအိပ်ထားခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ၊ စန်းရန်၏အသံတို့က အနည်းငယ်ခပ်အုပ်အုပ်ဖြစ်​နေပြီး မျက်ခွံများ​လေးလံ​နေ​လေကာ

"မင်း ဆန်ပြုတ်​သောက်ပြီးရင် အိပ်မယ်"

"...."

စန်းရန်က တစ်သျှူးတစ်စကိုဆွဲယူပြီး ​ရေစို​နေသည့်သူ့လက်ကို သုတ်ရင်း ဝိန်းရိဖန်၏အမူအရာကိုလည်း လှမ်းအကဲခတ်​နေ၏။ သူက ခပ်​လျော့​လျော့​​လေးကိုင်းလာပြီး သူမအား စိုက်ကြည့်၍

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?..မ​ကောင်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်လာလို့လား?"

ဝိန်းရိဖန်က စကားတစ်ခွန်းမဆို ၊ သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်​​နေ၏။

နန်းဝူမြို့၌ ချယ်ရှင့်ဒယ်ကို ​တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဝိန်းရိဖန်အတွက်​တော့ စိတ်အ​ခြေအ​နေတို့အား အဆိုးဆုံးထိ​ရောက်​အောင် တွန်းပို့ခံလိုက်သလိုမျိုးပါပင်။ မည်သည့်ကိစ္စမျိုးမှမဖြစ်သွားပါသည့်တိုင် သူမထံ၌ မ​ကောင်းသည့်ခံစားချက်တို့ ဖြစ်တည်လာဆဲပင်ဖြစ်သည်။

အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်သိုဝှက်ထားခဲ့သည့်ရန်လိုမုန်းတီးမှုများက ​နောက်ထပ်တစ်ဖန်ထွက်​ပေါ်လာသည့်အတိုင်း​ပေ။

စန်းရန်က ဆက်၍မ​မေး​တော့၏။

သူက လက်ကို​မြှောက်လာပြီး သူမ၏ဆံပင်တို့အား ဆွဲဖွပစ်ကာ ခွန်အားမှာယခင်ကအတိုင်းဖြစ်ပါ​သော်ငြား နှစ်သိမ့်​ပေးသည့်အ​ငွေ့အသက်တို့လည်း ပြင်းပြင်းပြပြပါဝင်​နေခဲ့ပါ​သေးသည်။

ဤအခိုက်အ​တန့်တွင်

အ​တွေးလွန်​နေသည့်ဝိန်းရိဖန်က အသိစိတ်တို့ကပ်သွားသည့်အလား ၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ​အေးစိမ့်​နေခြင်းများဟာလည်း လွင့်ပျယ်သွားသည့်သဖွယ်။ နှုတ်ခမ်းကို​စေ့ထားမိရင်း အ​ရှေ့သို့ရုတ်ချည်းမှီချလိုက်ကာ စန်းရန်အား ဖက်ထားလိုက်၏။

စန်းရန်က တစ်ခဏမျှတုံ့ခနဲဖြစ်သွားပြီး

"ဘာဖြစ်​နေတာလဲ?"

"အရမ်းပင်ပန်းလို့.."

ဝိန်းရိဖန်က ခပ်တိုးတိုး​လေးဖြင့်

"မလှုပ်ချင်​တော့ဘူး"

"...."

စန်းရန်သည်လည်း လက်ကို​မြှောက်လာခဲ့ကာ သူမအား တိုက်ရိုက်​ပွေ့ဖက်ထားလိုက်​တော့၏။ အခြားလက်တစ်ဖက်က ​ပေါင်းအိုးခလုတ်ကိုလှမ်းပိတ်လိုက်၍

"ဒီလိုဆိုရင် မပင်ပန်း​တော့ဘူးလား?"

ဝိန်းရိဖန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှရင်းနှီးလွန်းလှသည့်ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း ခပ်တိုးတိုး​လေးသာအသံပြုလိုက်၏။

သူနဲ့ အနီး​လေးမှာပဲ​နေချင်တယ်..

သူ့ကို ဖက်ထားချင်တယ်..

​နေ့တိုင်း​နေ့တိုင်း သူနဲ့ပဲ အတူ​နေချင်တယ်..

ဒီလိုသာဆိုရင် ​အသက်ရှင်​နေရတဲ့​နေ့တိုင်းဟာ ​မျှော်လင့်ချက်​တွေရှိလာခဲ့သလိုမျိုး..

သူမ ဟိုးအရင်ကလူ​တွေနဲ့ ထပ်ပြီးမ​တွေ့ဆုံချင်​တော့ဘူး..

တစ်​ယောက်​​လေး​တောင်မှ ပြန်မ​တွေ့ချင်​တော့ဘူး..

ဝိန်းရိဖန်က သူ့အား တဖြည်းဖြည်းနှင့်တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားမိလာရင်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကျုံးစစ်​ချောင်​ပြောသွားသည့်စကားကိုလည်း အမှတ်ရလိုက်သည်။

--'နင် စန်းရန်ကို​ဒေါသထွက်ပြမှာလား'

အတိတ်တုန်းက စန်းရန်အ​ပေါ်ထိခိုက်​အောင်လုပ်မိထားသည့် ကိစ္စများကို ပြန်​တွေးကြည့်မိသည့်အခါ နှုတ်ခမ်းပါးတို့က လှုပ်ခနဲဖြစ်သွား​သော်လည်း စကားလုံးတစ်လုံးပင်​ပြောထွက်မလာပါ​ချေ။

ထိုအရာများက သူမအတွက်​တော့ ​နောက်တစ်ကြိမ် အစ ပြန်မ​ဖော်ရဲသည့်ကိစ္စ။

စန်းရန်က စိတ်မကွက်၊စိတ်ထဲမထည့်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်မှန်း သူမ သိ​နေ​ပါသည့်တိုင်..

စန်းရန်က စိတ်မကွက်၊စိတ်ထဲထည့်ထားမှာကိုလည်း ​ကြောက်မိပြန်​ပါသေးသည်။

သူမ​အ​ပေါ်ဆက်ဆံ​ပေး​နေသည့် သူ့အ​ကောင်းမြင်ခံစားချက်များက တဖြည်းဖြည်း​ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကိုလည်း ​ကြောက်ပါ​သေး၏။

"အရင်ဆုံး ဆန်ပြုတ်​သောက်လိုက်..ခဏ​နေရင် ​အေးသွားလိမ့်မယ်"

စန်းရန်က ရုတ်တရက်စကားဆိုလာ၏။ စကားသံတို့က ခပ်မြင့်မြင့်ဖြစ်​သော်လည်း တ​လေးတနက်မဟုတ်သည့်အရိပ်အ​ယောင်မျိုးများပါ​နေ​သေးသည်။

"ပြီးကျမှ ဖက်ချင်သလို စိတ်ကြိုက်ဖက်ထား..မင်းကိုဖက်ပြီး အိပ်​ပေးရလည်းဖြစ်တယ်"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်အား ​မော့ကြည့်လိုက်၏။

"စန်းရန်"

စန်းရန် ;

"ဘာလဲ?"

ငါ ထပ်ပြီး အရင်ကလိုမျိုး မလုပ်​တော့ဘူး..

ငါ မလုပ်​​တော့ဘူး..

ငါ နင့်အ​ပေါ်မှာ အရမ်း​ကောင်း​ပေးမှာ..

ငါ နင့်ကို ထပ်ပြီး ထိခိုက်သွား​အောင်လုပ်​တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..

အဲ့ဒါ​ကြောင့်မလို့ ငါတို့ အခုလိုမျိုး​လေးအတိုင်းပဲ အမြဲတမ်း​နေသွားလို့ရမလား..

နင် ငါ့ကို အမြဲတမ်း အ​ဖော်လုပ်​ပေးနိုင်မလား..

စန်းရန်က တစ်ခဏမျှ​စောင့်​နေ​သေး​သော်လည်း ဝိန်းရိဖန်က စကားမ​ပြောလာသည့်အတွက် စိတ်မရှည်​တော့သလိုပင်။ အိပ်ချင်​နေသည့်မျက်ခွံများအား ​အောက်သို့စိုက်ကြည့်လာပြီး

"ဒီအတိုင်း ကိုယ့်ကို ​ခေါ်ရုံပဲလား?"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏နှုတ်ခမ်းကို စိုက်ကြည့်​နေရင်း

"မဟုတ်ဘူး"

စန်းရန် ;

"ဒါ..."

စကား​​ပြောမဆုံးလိုက်ခင် ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏အင်္ကျီအားဆုတ်ကိုင်ကာ ရုတ်တရက် သူမရှိရာဘက်သို့ဆွဲ​ခေါ်လိုက်၏။ စန်းရန်က ပြင်​ဆင်ချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုအ​တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်က အ​ရှေသို့ယိုင်ကျလာခဲ့သည်။

သို့​သော် သူထံ၌ ရုန်းကန်ငြင်းဆန်လိုသည့်ဆန္ဒမျိုးမရှိ။

နှစ်​ယောက်သားက အကြည့်ချင်းဆုံ​နေကြပြီး..

ဝိန်းရိဖန်က တံ​တွေးမျိုချလိုက်ကာ သတ္တိအားလုံးကိုစုစည်းလိုက်၍

"ငါ နင့်ကို နမ်းချင်လို့"

"...."

သူ့တုံ့ပြန်မှုကို မ​စောင့်ဘဲ ဝိန်းရိဖန်က ​​​ခြေဖျားကို​ထောက် ၊ ​ခေါင်းကို​မော့ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းအား နမ်းရှိုက်လိုက်၏။

သူ့အင်္ကျီကိုဆုတ်ကိုင်ထားသည့်ခွန်အားမှာလည်း ပိုအားပါလာလျက်ဖြင့်။

တစ်ချက်​လေးသာ နမ်းရှိုက်ပြီး ​နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ကာ...

နှစ်​ယောက်သားက ဒုတိယအကြိမ် စက္ကန့်ပိုင်းမျှ အကြည့်ချင်းဆုံ​နေလိုက်ကြသည်။

ဝိန်းရိဖန်က အသက်ကို​အောင့်ကာ လည်​ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီးမှ

"ဒါဆို ငါ အရင်ဆုံးသွားနှင့်..."

မည်းနက်​နေ​သောမျက်ဝန်းများနှင့်စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်၏လက်​ကောက်ဝတ်ကိုဖမ်းဆွဲကာ အနားသို့ပြန်ဆွဲ​ခေါ်လိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင်က သူမ၏မျက်ဝန်းများထိ တိုးကပ်လာသဖြင့် သူ့နှာ​ခေါင်းထိပ်မှာ သူမ၏နှာ​ခေါင်းထိပ်​လေးနှင့် ထိမိလုနီးနီး ၊ သူ့အသက်ရှူ​ငွေ့များက ပတ်ပတ်လည်တစ်ခွင်လွှမ်းမိုး​နေခဲ့ကာ ​ခြေတစ်လှမ်းစာ အလိုတွင် ရပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါကို နမ်းတယ်လို့ ​ခေါ်လို့လား?"

ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်း​မော့ကြည့်​နေမိကာ ဦး​နှောက်တစ်ခုလုံးက လုံးလုံးလျားလျားဗလာကျင်း​နေပါ​တော့သည်။

လူတစ်​ယောက်လုံးက ပန်းကန်စင်ကိုမှီထားပြီး သူ့အရပ်မြင့်မြင့်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးအား ရင်းနှီးလှ​သော ၊ သာယာလှ​သော သူ့ကိုယ်သင်းရနံ့များဖြင့် အုပ်မိုးထားနိုင်​လေသည်။ မီးဖို​ချောင်ထဲ၌ တမူထူးခြားစွာကို တိတ်ဆိတ်​နေပြီး အပြင်ဘက်မှမိုး​ရေစက်များက ပြတင်းမှန်အား လာရိုက်ခတ်​နေသည့်အသံကိုပင် အတိုင်းသားကြား​နေရ၏။

"ဝိန်းရွှမ်းကျန့်"

စန်းရန်က ခပ်တိုးဖျဖျအသံတို့ဖြင့်

"ဒါက ကိုယ်တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် နမ်းတာမဟုတ်​​တော့..."

"...."

စန်းရန် ခပ်တိုးတိုးရယ်လိုက်ပြီး

"ကိုယ့်ကို တာဝန်မဲ့အ​ပျော်အပြက်ပါ လုပ်​နေပြီလား?"

ဝိန်းရိဖန်က နားမလည်​ချေ။

"အာ?"

"မင်း​ပြောကြည့်ပါဦး..ကိုယ့်ရဲ့ဒီအသက်​လေးက ဘယ်လိုများရှင်​သန်နေရတာလဲ?..မနက်ခင်းအ​စောကြီးမှာ​တောင် မင်းသ​ဘောကျ အဖက်ခံရ အနမ်းခံရနဲ့.."

စန်းရန်က လက်ကို​မြှောက်လာကာ ဝိန်းရိဖန်၏ပါးပြင်အား လက်​ချောင်းများဖြင့်ပွတ်သပ်၍

"ပြီး​တော့..နမ်းတာ​တောင် ​ကောင်း​ကောင်းမနမ်းသွားဘူး"

"...."