ထိုစကားလုံးများက ဝိန်းရိဖန်၏အသိစိတ်ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည့်အလား ချက်ချင်း ​နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး ခပ်မတ်မတ်ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ကသိက​အောက်နိုင်လှသည့်အ​ခြေအ​နေကြီးထဲတွင် သူမက စန်းရန်ဆိုလိုချင်သည့်အဓိပ္ပါယ်ကိုပင် ​ကောင်း​ကောင်းသ​ဘောမ​ပေါက်လိုက်ပါဘဲ ကတုန်ကယင်ဖြင့်ငြင်းလိုက်မိ၏။

"မလုပ်ရဲဘူး"

စန်းရန်က မျက်နှာတစ်ချက် မပျက်ယွင်းသွားဘဲ မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ​ဝေ​ဝေဝါးဝါးဖြင့် စကားဆိုလိုက်၏။

"​နောက်တစ်ခါကျမှ"

"...."

အချိန်သိပ်မရ​တော့သဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က ဧည့်ခန်းထဲ၌ ကြာကြာမ​နေ​တော့ဘဲ အိပ်ခန်းထဲဝင်လာခဲ့​သည်။ ​ရေချိုးခန်းထဲဝင်ပြီး သွားတိုက်တံ​ပေါ်၌ သွားတိုက်​ဆေးကိုညှစ်တင်လိုက်ကာ လှုပ်ရှားမှုများက တဖန်ရပ်သွားပြန်ရင်း အသက်​ဖြေး​ဖြေးရှူသွင်းလိုက်သည်။

​နောက်ကျမှခံစားမိလိုက်ရသည့် ကံ​ကောင်းမှု​​လေးတစ်ချို့။

ကံ​ကောင်း​ထောက်မစွာဖြင့် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည့်ခံစားချက်များ။

အသိစိတ်ကပ် ကြည်လင်​နေသည့်​အ​ခြေအ​နေ​ကြီး​မျက်​မှောက်တွင် အမည်မတပ် ၊ အ​ကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စန်းရန်ကို ယခုလိုမျိုးပြုမူခဲ့ခြင်း။

ဒါကြီးက သူ့ကို မ​လေးစားရာ ​ရောက်လွန်းတယ်မလား?

ဒါ​ပေမယ့် စန်းရန်က ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး​စောင်ကို ဆွဲလိုက်ရတာလဲ?

အစတည်းက ကြမ်းပြင်​ပေါ်မှာ ပြုတ်ကျ​နေ​တဲ့အချိန်တုန်းကကျ​တော့ ဂရုစိုက်ဘဲနဲ့..သူမက လှမ်းထိလိုက်တဲ့အချိန်ကျမှ ချက်ချင်းလှုပ်လိုက်တယ်ဆို​တော့...ဒါဆို သူက သူ့အခန်းကို လုယူခံထားရတဲ့အပြင် လက်ထဲမှာကျန်​နေခဲ့တဲ့ တစ်ထည်တည်း​သော​စောင်ကိုပါ ထပ် အလုခံရမှာ ​ကြောက်လို့များလား?

သူမရဲ့ပုံရိပ်က အခုလိုမျိုး​တောင် ဖြစ်​နေပြီလား?

ဝိန်းရိဖန်က ခံစားချက်များကိုခွဲထုတ်ပြီး အခု​လေးတင် စန်းရန်​ပြောလိုက်သည့်စကားအား စဥ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ သွားတိုက်​နေရင်း မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်မျိုးဆိုလို​ကြောင်း ​တွေး​တောကြည့်​နေမိကာ သိပ်မကြာလိုက်ခင်ပင် စန်းရန်​ပြောခဲ့ဖူးသည့်စကားကို အမှတ်ရလိုက်သည်။

---'မင်းက ကိုယ့်ကို အတင်းအကြပ်အကြမ်းဖက်ချင်တာ​ပေါ့'

---'လုပ်ရဲရင် လာခဲ့​လေ'

ဝိန်းရိဖန် ​ကြောင်အမ်းမိသွားကာ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို စန်းရန်၏အနီးကပ်မျက်နှာအား မျက်လုံးထဲမြင်​ယောင်လာမိ​တော့၏။ ပါးစပ်ထဲမှ အမြှုပ်များကို​ထွေး ၊ ပါးလုတ်ကျင်းကာ သူမဘက်မှ စန်းရန်၏စကားကို ဘယ်လိုဘယ်ပုံတုံ့ပြန်လိုက်​ကြောင်းကိုပါ ပြန်​တွေးကြည့်မိပါ​​တော့သည်။

"...."

​အေ့...

ဒါ​ပေမယ့်လည်း သုံးလိုက်တဲ့စကားလုံး​တွေက သိပ်မဆိုးဘူးလို့ ခံစားမိလိုက်​သေး။

စန်းရန်နှင့်အ​နေကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဝိန်းရိဖန်ထံ၌ တရင်းတနှီးနှင့်​ရော​​ရော​ထွေး​ထွေး​နေ၍ရမည့်ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ မျက်နှာသစ်ပြီး​နောက် တဘက်ဖြင့် ​ရေစင်​အောင် သုတ်လိုက်ရင်း အလွန်ကိုမှ မသင့်​လျော်သည့်အ​တွေးတစ်ခုက ​ခေါင်းထဲ ဖြတ်ခနဲ​ပေါ်လာခဲ့၏။

အနာဂတ်တွင် လုပ်ရဲမည့်အခွင့်အ​ရေးမျိုး ရှိလာနိုင်မည်လားမသိ။

-------

သူမ၏ လူကို လိုက်ပိုးပမ်း​နေသည့်နည်းလမ်းက ​တော်​တော်​လေးကို လိမ်ဖယ်လိမ်​ကောက်နိုင်​​နေမှန်း ဝိန်းရိဖန် ရုတ်တရက်ခံစားမိလိုက်ရသည်။ ပါးစပ်ဖြင့်​သာ ပြော​နေရသည့်နည်းလမ်းများက အသုံးဝင်ပုံလည်းမရ။

လက်ရှိအ​ခြေအ​နေအရ သူမနှင့်စန်းရန်ကြားရှိ ဆက်ဆံ​ရေးကို သုံးသပ်ပြရလျှင် -- စန်းရန်က အမြဲတမ်းလိုလို သူကသာ ​လောကကြီး၏ထိပ်ဆုံး၌ရှိ​နေသည့် ​သောက်ကျိုးနည်းအံ့သြဖွယ်သတ္တဝါလို ပြုမူ​နေသည့်အချိန် သူမဘက်က သူ့ထက်ပိုသာသည့် ​သောက်ကျိုးနည်းအံ့သြဖွယ်အပြုအမူမျိုးများကို လုပ်ပြလိုက်သည့်အခါ သူ့ဘက်က အားနည်း​ကြောင်း လက်မခံလိုခြင်း​ပေ။

ထို့​ကြောင့် သူမကို ရန်လိုလာသည်မှာ သဘာဝပင်။

စန်းရန်ဆိုသည့် ဤလူက လုံးဝ အရှုံးခံမည့်သူ မဟုတ်သလို ​ခြိမ်း​ခြောက်ခံရမည်ကိုလည်း မ​ကြောက်သည့်သူ။

'ငါ' မှ 'ငါ' ဆိုသည့်အမျိုးအစား။

အကယ်၍ သည်အတိုင်းသာ ဆက်သွား​နေလျှင် သူတို့နှစ်​ဦးမှာ အမှန်တကယ်ကို ရန်သူ​တွေများ ဖြစ်သွားကြမလား?

ဌာနသို့​ရောက်လာသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က ​နေရာ၌ထိုင်လိုက်ပြီး စားပွဲ​ပေါ်မှ အချက်အလက်ဖိုင်များကို လှန်​လှောကြည့်လိုက်သည်။ ​ဘေးခုံမှ စုထျန်းက ထုံးစံအတိုင်း အတင်း​ပြောရန် အနားသို့ကပ်လာပြီး သူမ၏အ​ခြေအ​နေ တိုးတက်မှုရှိမရှိကို ​စပ်စု​မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန် ;

"ငါ အရှိန်တင်ဖို့​တော့ စဥ်းစားထားတယ်"

​နေ့တိုင်းနီးပါး 'ကြိုးစား​နေတုန်းပါပဲ' ဟု ကြားလာခဲ့ရသမျှ ဤတစ်ကြိမ်တွင် စကားလုံး​အသုံးအနှုန်းပြောင်းသွားခဲ့ရာ နား​ထောင်​နေသည့် စုထျန်းက အားတက်သ​ရောရှိလာခဲ့သည်။

"ဘယ်လို အရှိန်တင်မှာလဲ?"

"ငါ သူ့ကို ထမင်းစားဖိတ်မလို့..သူ လက်ခံမခံ​တော့ မသိ​သေးဘူး​ပေါ့.."

စကား​ပြော​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်က စကားလမ်း​ကြောင်းလွှဲလိုက်၍

"ဒါ​ပေမယ့် အဲ့ဒါမတိုင်ခင် ငါ မဖြစ်မ​နေလုပ်ရမှာ တစ်ခုရှိ​သေးတယ်"

"ဘာကြီးလဲ?"

ဝိန်းရိဖန်၏ပုံစံမှာ တလေးတနက်ဖြင့်

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် တိုးတက်​အောင်လုပ်ဖို့"

စုထျန်းတစ်​ယောက် ​သေချာနားမလည်လိုက်သည့်ဟန်မျိုးဖြစ်သွားခဲ့၍

"အမ်?"

"လူတစ်​ယောက်ကို လိုက်ပိုးပမ်းချင်တယ်ဆိုရင် တစ်ဖက်လူကိုပဲ ကြည့်​နေလို့မရဘူး.."

ရက်​ပေါင်းများစွာ စဥ်းစား​တွေး​တောပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်အတွက် အ​​ဖြေတစ်ခုထွက်လာခဲ့သည်။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း တိုးတက်​အောင်လုပ်ရမယ်..ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပို​ကောင်း​အောင်လည်း ​ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်"

စုထျန်းက တစ်ခဏမျှငြိမ်​နေခဲ့ပြီး ​ပြောသွားသည့်စကားများက အမှန်တကယ်လည်းကျိုး​ကြောင်းသင့်လှသည့်အတွက်

"အဲ့​တော့ နင်က အခု ဘာ​ဆက်လုပ်မှာလဲ"

ဝိန်းရိဖန်က မျက်ခုံးများပင့်​မြှောက်ပြကာ လွန်စွာမှအားတက်တ​ရောရှိလှသည့်ဟန်ဖြင့်

"ငါ သတင်းအသစ်​တွေ​ ပိုရေးမယ်..သုံးနှစ်အတွင်း အလုပ်ကြိုးစားပြီး ဌာနရဲ့ ထိပ်ဆုံး ၁၀​ယောက်စာရင်းဝင် သတင်း​ထောက် ဖြစ်နိုင်မလားဆိုတာကြည့်ကြည့်ချင်တယ်"

"...."

စုထျန်း ;

"သုံးနှစ်?"

"အင်း"

"သုံးနှစ်အတွင်း တစ်ဖက်လူက ​နောက်တစ်​ယောက်ရှာမ​တွေ့သွားနိုင်ဘူးဆိုတာ နင် ​သေချာလို့လား?"

ဝိန်းရိဖန်က တစ်ဖက်သို့လှည့်လာပြီး ခပ်တိုးတိုး​လေးရှင်းပြလိုက်၏။

"ငါက ဒီကိစ္စနှစ်ခုလုံးကို တစ်ချိန်တည်းအ​ကောင်အထည်​​ဖော်မှာ​လေ"

"အာ?"

"ငါ့ဘက်ကလည်း သူ့ကို ခံစားမိ​စေချင်တာကွာ.."

ဝိန်းရိဖန်က သူမ​တွေးထားသည့် အ​တွေးများကို ​ပြောပြလာခဲ့၍

"ငါက အရမ်းကြိုးစားတဲ့သူဆိုတာကို​ပေါ့"

ယခုလက်ရှိအချိန်၌ လုံလုံ​လောက်​လောက် မ​ကောင်းနိုင်​သေးလျှင်တောင် ကြိုးစားအားထုတ်လိုက်ပါက တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို​ကောင်းမွန်လာမည်သာ။

အကြိမ်ကြိမ်​ရွေးချယ်စိစစ်ပြီး​​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က ဒီဇင်ဘာလအစပိုင်းတွင် စန်းရန်နှင့် ထမင်းထွက်စားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်က အချိန်လုံလုံ​လောက်​လောက်​ပေးနိုင်မည့်သူ ဖြစ်​နေ​ရေးအတွက် သူမ၏ပိတ်ရက်ကိုသာ ​ရွေးချယ်ထားလိုက်၏။

ထို​နေ့က ​သောကြာ​​နေ့ပင်။

အလုပ်လုပ်ရမည့်ရက်ဖြစ်သဖြင့် စန်းရန်က အလုပ်သွားမည်မှာ အ​သေအချာ။ ထို့အပြင် အချိန်ပိုဆင်းစရာ လိုမလိုလည်း ​သေချာမသိ​သေး​ပေ။ ဝိန်းရိဖန်က အ​သေအချာ​တွေးကြည့်လိုက်ပြီး​နောက်တွင် သူနှင့် ကြိုတင်ချိန်းဆိုရန်သာ အစီအစဥ်ဆွဲလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ့ဘက်ကသာ မ​အား​ကြောင်း ​ပြောပြလာလျှင် သူမအ​နေဖြင့် အချိန်အ​ပြောင်းအလဲ ပြုလုပ်၍ ရမည်။

ဝိန်းရိဖန် အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် စန်းရန်က ​ရေချိုးပြီးခါစဖြစ်ပြီး ဆိုဖာ​ပေါ်၌ထိုင်ကာ ဖုန်းကစား​နေ၏။

ဝိန်းရိဖန်က ဆိုဖာ၏အခြားအစွန်းတစ်ဖက်၌ ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ​​ရေ​သောက်ရန်အလို့ငှာ အပြင်ထွက်လာ​ယောင်​ဆောင်ပြီး ​ရေတစ်ခွက်ငှဲ့လိုက်ရင်း စန်းရန်ရှိသည့်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သူ့အကြည့်များနှင့် တည့်တည့်တိုး အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

ဝိန်းရိဖန်က ​အောက်နှုတ်ခမ်းအား ဖွဖွ​လေးဖိမိထားရင်း ဖုန်းမျက်နှာပြင်​ပေါ်မှ ဂိမ်းအား လှမ်းကြည့်ကာ စကားစလိုက်၏။

"ငါလည်း အခုတ​လော အဲ့ဂိမ်းကစား​နေတာ"

စန်းရန်က သူမအား လှမ်းကြည့်လာခဲ့သည်။

"ဘယ်ချိန်တုန်းကလဲ"

ဝိန်းရိဖန်မှ ကသိက​အောက်နိုင်နိုင်ဖြင့်

"အခုတ​လော​လေးတင်ပဲ..​တော်​တော်​လေး ကစားလို့​ကောင်းတယ်"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စန်းရန်က လက်ထဲ၌ကိုင်ထားသည့်ဖုန်းအား ​မြှောက်ပြ၍

"ဒါဆို တစ်ပွဲ​လောက်ကစားကြမလား?"

"...."

သူမ၏ ​ခြေသုံး​ချောင်း​ထောက်​ကြောင်ကွန်ဖူးစ​ကေးနှင့် စန်းရန်၏ အညှာအတာမဲ့စကား​ပြောစွမ်းရည်အ​ကြောင်း ​တွေးကြည့်မိလိုက်အခါ ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"​​နောက်တစ်ခါကျမှပဲ..ငါ့ဖုန်းက အခန်းထဲမှာမလို့"

စန်းရန်ကလည်း ထပ်၍ မဆို​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်က ​ရေတစ်ငုံ​သောက်ပြီး စကားလမ်း​ကြောင်းကို စတင်လိုက်သည်။

"နင် ဒီတစ်ပတ်​သောကြာ​​နေ့ကျရင် အားလား"

စန်းရန်က ​ခေါင်း​စောင်းကြည့်လာ၍

"ဘာလို့လဲ?"

"ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်ဆီက ကြားထားတာ..နင်တို့ ကုမ္ပဏီနားက ငါးကင်ဆိုင်က စားလို့​ကောင်းတယ်တဲ့..တကယ်လို့ နင် အားတယ်ဆိုရင် ငါတို့ အတူတူသွားစားကြည့်မယ်​လေ"

စန်းရန်က လက်ထဲမှဖုန်းကိုချထားလိုက်ပြီး သူမအား စက္ကန့်ပိုင်းကြာ​အောင် စိုက်ကြည့်လာခဲ့၏။ ​နောက်တွင် အဓိပ္ပါယ်ပါပါပါဖြင့်

"​နောက်ဆုံး​တော့ ထမင်းတစ်နပ်အ​ကြွေးတင်​နေတာကို ပြန်ဆပ်​တော့မယ်​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန်က ​ကြောင်အမ်းသွားရ​သော်လည်း ဤသို့ဤပုံ နားလည်သွားခဲ့လည်း ဘာမှ မမှား​နေသည့်အတွက် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

စန်းရန်က အကြည့်များကို ပြန်ရုတ်သိမ်းသွားပြီး

"အို့"

ဝိန်းရိဖန်က ​နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်​မေးလိုက်၏။

"ဒါဆို နင် အားလား?"

သုံး​လေးစက္ကန့်တိတ်ဆိတ်​​နေပြီး​နောက် စန်းရန်က ​ပေါ့​ပေါ့ပါးပါးဖြင့် 'အင်း' ဟု ပြန်​​ဖြေလာခဲ့သည်။

"ဒါဆို အဲ့​နေ့ကျရင် ငါ နင့်ကုမ္ပဏီ​အောက်မှာ နင့်ကိုလာ​ရှာရမလား?"

စန်းရန်က သ​ဘောတူမတူကို မသိ​သေးသည့်အတွက် ဝိန်းရိဖန်က ရှင်းပြ၍

"ငါက ​သောကြာ​နေ့ကျရင် ပိတ်ရက်ရထားတာ..အဲ့ဒါ​ကြောင့်မလို့ နင့်ကို လာ​စောင့်​နေဖို့အဆင်​ပြေတယ်..ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ ဆိုင်မှာပဲ ဆုံကြလည်းရတယ်"

စန်းရန်က ဖုန်းကိုဆက်ကြည့်​နေရင်း

"မလိုဘူး"

ဝိန်းရိဖန် နှုတ်ခမ်းပါးလှုပ်ရုံမျှရှိ​သေး။

စကားမ​ပြောလိုက်ရခင် စန်းရန်၏စကားသံကို ထပ်ကြားလိုက်ရ၏။

"ကိုယ် အလုပ်ဆင်းပြီးရင် အိမ်ကို တစ်​​ခေါက်ပြန်လာခဲ့မယ်"

ဝိန်းရိဖန် ; "အမ်?"

"ပြီးမှ တူတူသွားမယ်"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းငုံ့ထားရင်း ​ရေတစ်ငုံ ထပ်​သောက်လိုက်သည်။

"​ကောင်းပြီ"

​ပြောချင်သည့်စကား ​ပြောပြီးသည်နှင့် ဝိန်းရိဖန်က ဧည့်ခန်းထဲ၌ ဆက်မ​နေ​တော့ဘဲ မတ်တပ်ထရပ်ကာ ​လျှောက်ထွက်လာလိုက်၏။ ​ခြေလှမ်း သုံး​လေးလှမ်း လှမ်းပြီး​နောက်တွင် တဖန်ပြန်လှည့်သွားခဲ့၍

"​သောကြာ​နေ့ကျရင် ငါ နင့်ကို တစ်​ခေါက်​လောက်ထပ်ပြီးသတိ​ပေးရမလား?"

စန်းရန် လှမ်းကြည့်လာရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြင့်

"အင်း"

အ​ဖြေရပြီးသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ ​တည်ငြိမ်သွားခဲ့ကာ အိပ်ခန်းဆီသို့ ပြန်​လျှောက်လာခဲ့​တော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

တစ်ချိန်တည်း တပြိုင်တည်း ဧည့်ခန်းထဲ၌။

စန်းရန်က ဂိမ်းဆက်ကစား​နေရင်း တစ်ခဏအကြာတွင် နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်းများဟာ ရှင်းပြမရ​လောက်​အောင် ​ကွေးတက်လာခဲ့ပါ​​တော့သည်။

---------

​သောကြာ​နေ့ ည​တွင်။

ဝိန်းရိဖန်က အဝတ်ဘီဒိုထဲမှ စကတ်တစ်ချို့ကိုထုတ်ယူလာပြီး ထိုများထဲမှ ကာကီ​ရောင်စကတ်အရှည်တစ်ထည်ကို ​ရွေးလိုက်၏။ ​သိုး​မွှေးကုတ်အင်္ကျီအရှည်တစ်ထည်ထား အ​ပေါ်မှထပ်လိုက်ပြီး မိတ်ကပ်ပြင်ဆင်​နေသည်မှာ နာရီဝက်နီးပါး။

ကိုယ့်ကိုကိုယ် မှန်ထဲစိုက်ကြည့်​နေရင်း မျက်ခုံးများအား စူးရှ​နေသည်ထက် နူးညံ့သည့်ဘက်သို့ ​လိမ်းခြယ်ထား၏။ Eyeshadow ဘူးကိုယူ ၊ မျက်ရစ်အိမ်အများအတိုင်း အဆင့်ဆင့်လိမ်းကာ မျက်လုံး၏အဆုံး​နေရာအား Eyeliner ဖြင့် ခပ်ချွန်ချွန်​ရေးဆွဲလိုက်သည်။

​တော်​တော်ကြာကြာရုန်းကန်လှုပ်ရှားပြီး​နောက်တွင်​တော့ ဘာမှထူးခြားမလာသည့်ခံစားချက်ကိုသာ ဝိန်းရိဖန် ခံစားမိလိုက်၏။ ထို့​ကြောင့် နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်း​စေ့ထားပြီး သည့်ထက်ပို၍ရုန်းကန်မ​နေ​တော့ဘဲ လက်​လျော့လိုက်​တော့သည်။ အိပ်ခန်းထဲမှမထွက်လာခင် စားပွဲ​ပေါ်မှ ​ရေ​မွှေးပုလင်းကို ဖြတ်ခနဲလှမ်းမြင်လိုက်ပြီး ချိတုံချတုံဖြင့် ​နားရွက်အ​နောက်ဘက်၌ အနည်းငယ်ဖြန်းလိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းထဲ၌ နာရီဝက်နီးပါး ထိုင်​စောင့်ပြီး​နောက်တွင်​တော့ စန်းရန်ပြန်​ရောက်လာခဲ့သည်။ အိမ်​သော့ကိုချိတ်​နေရင်း ဧည့်ခန်းထဲသို့ ထုံးစံအတိုင်းလှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့အကြည့်များက သူမထံ၌​တော်​တော်ကြာ​အောင်ကပ်ညှိ​နေပြီးသွားမှ လွှဲသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဝိန်းရိဖန်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အလျင်းသင့်သလို​မေးလိုက်၏။

"နင် ပြန်လာတာ တစ်ခုခုလုပ်စရာရှိ​နေ​သေးလို့လား?"

စန်းရန် ;

"ယူစရာရှိလို့"

ဝိန်းရိဖန်က 'အင်း' တစ်ခွန်းအသံပြုပြီး ထပ်မ​မေး​တော့​ချေ။

စန်းရန်က အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားခဲ့ပြီး ခပ်မြန်မြန်ပင် ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။ ယူလာသည့်ပစ္စည်းမှာလည်း ခပ်​သေး​သေးဖြစ်ပုံရကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဘာဆိုဘာမှရှိမ​နေ ၊ ဝင်သွားသည့်အချိန်ကနှင့် မခြားမနားပင်။ သူက အိမ်​ပေါက်ဝဆီသို့​လျှောက်သွားပြီး သူမကိုလည်း လှမ်းစကားဆိုလိုက်၏။

"သွားမယ်"

သူ့အ​နောက်မှ​လိုက်​နေရင်း ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

"အင်း"

နှစ်​ယောက်သားက ကား​ပေါ်တက်လာကြပြီး ဝိန်းရိဖန်က လုံခြုံ​ရေးခါးပတ်ပတ်ရင်း ငါးကင်ဆိုင်နာမည်အား ​ပြောပြ၏။ ဆိုင်နာမည်ကိုကြားလိုက်သည့်အခါ သိနှင့်​နေပြီး​သော​ကြောင့်လားမသိ ၊ စန်းရန်က ​မြေပုံလမ်း​ကြောင်းမဖွင့်ဘဲ တိုက်ရိုက်သာ​မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် စကား​ပြောလိုက်ရနိုးနိုး စဥ်းစား​နေမိ​သေး​သော်ငြား တစ်ဖက်လူ ​ကား​မောင်း​နေခြင်းအား အ​နှောက်အယှက်ပြုမိမည်ကို စိုးရိမ်​သေးသည်။ ပြတင်း​ပေါက်အပြင်ဘက်ကိုလှမ်းကြည့်​နေရင်း သူမ သတင်းလိုက်ထားသည့်ကားအက်ဆီးဒင့်အ​ကြောင်း ​တွေးကြည့်​နေမိကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုလည်း အ​တွေး​ဖျောက်လိုက်၏။ ဆိုင်ထဲသို့​ရောက်ပြီးလျှင်လည်း စကား​ပြောရမည့်အချိန်များစွာ ကျန်​နေ​​သေးသည်။ ​နေရာအကွာအ​ဝေးက သိပ်မ​ဝေး​သော​ကြောင့် ကားဖြင့် မိနစ်၂၀နီးပါး​သာ မောင်းလာရ၏။

ဤဆိုင်က ​စီးပွား​ရေးရပ်ကွက်ငယ်တစ်ခု၏​ဘေးနားတွင်ရှိပြီး အ​ရှေ့ဘက်တွင် ကားပါကင်တစ်ခု။ ​နေရာထိုင်ခင်းက ​ချောင်မကျဘဲ ကားထိုးရပ်လိုက်သည်နှင့် ငါးကင်ဆိုင်အား လှမ်းမြင်​နေရသည်။ အနီ​ရောင်ဆိုင်းဘုတ်ကြီးအပြင် ဆိုင်အပြင်အဆင်များကလည်း အာရုံကိုချက်ချင်းဖမ်းစားနိုင်၏။

ဆိုင်အ​နေအထားမှာ အလွန်ကို​နေရာကျယ်​ပြောပြီး လက်ရှိအချိန်က ညစာစားချိန်လည်းဖြစ်​သော​ကြောင့် အထဲတွင် ဧည့်သည်များအပြည့်။

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်နှင့်အတူ အထဲသို့​လျှောက်ဝင်လာပြီး တံခါးဝတွင်​စောင့်​နေသည့် စားပွဲထိုးအား 'လူနှစ်​ယောက်စာ' ​နေရာထိုင်ခင်းကို ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်သည်။ နှစ်​ယောက်သားက နှစ်​ယောက်စာဝိုင်းကိုသာယူပြီး ထိုင်​တော့မည်အပြုတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရုတ်တရက်လှမ်း​ခေါ်လိုက်​လေသည်။

"မန်​နေဂျာ?"

အသံမှာ ခပ်စူးစူးနှင့် ရင်းနှီးသ​ယောင်​ယောင်။

ဝိန်းရိဖန်က အသံကြားရာ​နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

​ဘေးဘက်ဝိုင်းမှာ စားပွဲဝိုင်းကြီးဖြစ်ပြီး လူရှစ်​ယောက်ထိုင်​နေကြ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့သည်လည်း ​​ရောက်တာကြာ​သေးပုံမရ။ စားပွဲ​ပေါ်၌ ပန်းကန်လုံး ၊ တူ နှင့်​ရေ​နွေးခွက်များသာ ရှိသည်။ အလယ်တည့်တည့်တွင် စင်တစ်ခုရှိပြီး ပလပ်စတစ်အထုပ်​နှင့်လက်ဖက်​ခြောက်ရွက်များ ရှိ၏။

'ကျိန့်ခယ်ကျား' သည် ထိုလူအုပ်ထဲ၌ထိုင်​နေ၏။ ဂျင်းစကတ်တစ်ထည်ကို ဝတ်ထားသည့် သူမ၏အသွင်အပြင်မှာ ချိုချိုအီအီ​လေးနှင့်လှပသည့်အသွင်အပြင် ၊ ပြုံးပြသည့်အခါမျိုး၌ သွားတက်​လေးတစ်ခု လှစ်ဟလာတတ်ပြီး ဤဆူညံ​နေသည့်လူအုပ်ကြီးထဲတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အာရုံဖမ်းစားနိုင်​၏။

​နောက်တစ်က္ကန့်တွင် သူမ၏အကြည့်များက ဝိန်းရိဖန်ဘက်သို့ ​ရွေ့လာခဲ့ရင်း ကျိန့်ခယ်ကျား၏အပြုံးဟာ သိသိသာသာကိုတင်းခနဲဖြစ်သွားခဲ့၏။

​​ဘေးနားတွင် ထိုင်​နေသည့်​ယောက်ျားတစ်ဦးက စကားစ လာ၏။

"ရန်​ကော..အစ်ကို မလာ​တော့ဘူးဆို"

စန်းရန်က ဟိုဘက်ဝိုင်းသို့ ကူးသွားရင်း

"မင်းတို့ ချိန်းထားတဲ့​နေရာက ဒီဆိုင်လား?"

"ဟုတ်တယ်​လေ!"

ထို​ယောက်ျားက ဝိန်းရိဖန်ကိုလှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးပြလာခဲ့သည်။

"ဆုံကြပြီဆိုမှ​တော့ အတူတူစားကြရ​​အောင်​လေ..အစ်ကိုက အထက်လူကြီးဆို​တော့ ကျွန်​တော်တို့ဌာနရဲ့​တွေ့ဆုံပွဲမှာ အစ်ကို မပါဝင်တာ ဖြစ်သင့်ရဲ့လား"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူတို့အုပ်စုက စန်းရန်၏လုပ်​ဖော်ကိုင်ဖက်များဖြစ်​ကြောင်း ဝိန်းရိဖန် သိလိုက်ရသည်။ ကျိန့်ခယ်ကျားကို ထပ်၍လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့်​တော့ ထိုသူမက အလုပ်ဆင်းရမည့်အရွယ်​ရောက်​နေပြီဟုပင် မ​တွေးထားမိ၏။ သို့​သော်လည်း အ​သေအချာတွက်ကြည့်လိုက်လျှင် ကျိန့်ခယ်ကျားက တက္ကသိုလ်​နောက်ဆုံးနှစ်ပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

စန်းရန်က ချက်ချင်းပြန်မ​ဖြေ​သေးဘဲ သူမဘက်သို့ ​ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်းအနည်းငယ်ကိုင်းချလိုက်၍

"အ​ဆင်​ပြေမလား?"

"...."

ထိုအခါမှ ဝိန်းရိဖန် အ​တွေးစများပြတ်သွားခဲ့ပြီး

"အဆင်​ပြေတယ်"

ဝိန်းရိဖန်၏အမူအရာကို အကဲခတ်ပြီးမှ စန်းရန်က အကြည့်လွှဲသွားရင်း စားပွဲထိုးအား ထိုင်ခုံနှစ်ခုံစာ ထပ်​​ပေးရန် ဆိုလိုက်သည်။

​​နေရာ၌ ထိုင်ပြီးသည်နှင့် ဝိန်းရိဖန်က အင်္ကျီအကျအနကိုပြင်ဆင်​နေသည့်အချိန် ကျိန့်ခယ်ကျား၏လှမ်း​ခေါ်သံကိုကြားလိုက်ရ၏။ ကျိန့်ခယ်ကျားက စန်းရန်၏အခြားတစ်ဖက်တွင်ထိုင်​နေခြင်း​ကြောင့် သူမတို့နှစ်ဦးမှာ အကွာအ​ဝေးက သိပ်မလှမ်း။ ဝိန်းရိဖန်က ပြုံး၍သာလှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စကားမဆို​ပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သံပြားဝိုင်းနားတွင်ထိုင်နေသည့်​ ယောက်ျားတစ်ဦးက တအံ့တသြဖြင့်

"မင်းတို့ချင်း ရင်းနှီး​နေကြတာလား?"

ကျိန့်ခယ်ကျား၏အသံက ကြည်ကြည်လင်လင်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါ့အစ်မ"

"တိုက်ဆိုင်လှချည်လား?..အစ်မအရင်း?"

နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံ​ရေးမှာရှင်းပြရခက်​နေ​ခြင်း​ကြောင့်လားမသိ ၊ ကျိန့်ခယ်ကျားက ပြုံးပြ၍သာ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်ပြီး ဝန်ခံလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ စန်းရန်က ကျိန့်ခယ်ကျားအား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုလည်း အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူ့လက်တစ်ဖက်က စားပွဲ​ပေါ်တင်ထားပြီး လူတစ်​ယောက်လုံးက ဝိန်းရိဖန်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားကာ မ​နှေးမမြန်ဖြင့်

"မင်းမှာ ညီမ​ရှိတာလား?"

ဝိန်းရိဖန်က ပန်းကန်လုံးကိုထုတ်ပိုးထားသည့် ပလပ်စတစ်များကိုဖြည်ရင်း အမှန်တိုင်းဆိုလိုက်၏။

"​​နောက်အိမ်​ထောင်က​နေပါလာတဲ့ညီမ"

စန်းရန်က သူမကိုသာလှမ်းကြည့်​နေပြီး ဆက်မ​မေး​တော့​ပေ။

သံပြားဝိုင်းက ရင်းနှီး​ဖော်​ရွေတတ်ပုံရကာ လှမ်းနှုတ်ဆက်လာ၏။

"မမကျိန့်"

ကျန်​နေ​သေးသည့်စကားလုံးများကို ပြီး​အောင်မ​ပြောရ​သေးခင်ပင် စန်းရန်က စကားဖြတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။

"သူ့မျိုးရိုးနာမည်က 'ဝိန်း' "

"...."

သံပြားဝိုင်းမှာ နားမလည်သလိုဖြစ်သွားခဲ့၍

"ခယ်ကျားရဲ့အစ်မဆို?..​အော် တစ်​ယောက်က အ​ဖေရဲ့မျိုးရိုးနာမည်ကိုယူပြီး တစ်​ယောက်က အ​​မေရဲ့မျိုးရိုးနာမည်ကို ယူထားတာမျိုးလား"

ဝိန်းရိဖန်က ပလပ်စတစ်အိတ်ကို​ဖြည်ရင်း ​အေး​အေး​ဆေး​ဆေးသာရှင်းပြလိုက်၏။

"​မိဘ​တွေက နောက်အိမ်​ထောင်ပြုထားတာမလို့"

ကျိန့်ခယ်ကျား ;

"ဟုတ်တယ်"

သံပြားဝိုင်း ;

"အဲ့လိုလား?"

"မိတ်ဆက်​ပေးဦး​လေ..ရန်​ကော"

ကျိန့်ခယ်ကျား၏​ဘေး၌ထိုင်​နေသည့်​ကောင်​လေးက စကားလမ်း​ကြောင်းလွှဲသည့်အ​နေဖြင့် တဟီးဟီးရယ်ပြ​နေရင်း

"ဒီအစ်မက 'မရီး'လား?.."

​ရေ​နွေးဓါတ်ဘူးကို လှမ်းယူ​တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဤစကားကိုကြားလိုက်သည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်အစား ​ဖြေရှင်း​ပေးလိုက်၏။

"မဟုတ်ပါဘူး..အစ်မက သူ့ရဲ့..."

သူမကိုယ်တိုင်လည်း နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံ​ရေးကို ဘယ်လို​ခေါင်းစဥ်တပ်ရမည်မှန်း မသိ​တော့သဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာဆိုလိုက်သည်။

"သူငယ်ချင်း"

​ကောင်​လေးက ဆက်၍ရယ်​နေဆဲသာဖြစ်ပြီး

"ရန်​ကော..တကယ်ကြီး သူငယ်ချင်းပဲလား?"

စန်းရန်က ထို​ကောင်​လေးအား သတိ​ပေး​နေသည့်မျက်ဝန်းများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်၍

"သူ ​ပြော​နေတာကို မင်းမကြားဘူးလား?"

​နောက်တွင် ​စန်းရန်က ရေ​နွေးဓါတ်ဘူးကိုလှမ်းယူ​ပေးလိုက်ပြီး သူ့အ​ရှေ့တွင်ရှိ​နေသည့် ပလပ်စတစ် မ​ဖောက်ရ​သေး​သောပန်းကန်လုံးအား ဝိန်းရိဖန် အ​ရှေ့သို့ တွန်း​ပေးလိုက်ကာ

"​ကျေးဇူး"

"...."

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် သူမအတွက်ဖောက်ထားသည့်ပန်းကန်လုံးအား စန်းရန်က စိတ်တိုင်းကျယူသွားသည်ကို ကြည့်​​နေလိုက်ရပြီး ​နောက်တစ်ခုကိုသာ အသံတိတ်​​ဖောက်လိုက်​ရတော့၏။

အချိန်တစ်ခုကြာပြီး​နောက်။

စားပွဲထိုး​လေးက မှာထားသည့်သောက်စရာ​ဖျော်ရည်များကို လာချ​ပေးကာ အပြင်ဘက်ဆုံး၌ထိုင်​နေသည့်သူက ​စီစဥ်တကျခွဲ​​ဝေ​ပေး​လာခဲ့သည်။ ​နောက်ဆုံး တစ်ပုလင်းတွင် အံ့သြသွားသည့်အမူအရာဖြင့်

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ကိုးပုလင်း​တောင်ဖြစ်​နေတာလဲ?..ဘယ်သူ ပိုမှာထား​သေးလဲ?"

"အာ?"

ကျိန့်ခယ်ကျားက ​ပြေစာစာရွက်ကို လှမ်းကြည့်၍

"ကြည့်ရတာ သတိမထားမိဘဲ ပိုမှာလိုက်မိတယ်ထင်တယ်"

"ဒါကြီးကြည့်ရတာ ​သောက်လို့​ကောင်းမယ့်ပုံလည်းမ​ပေါ်ဘူး"

"အရင်ဆုံး ဒီတိုင်းထားထားလိုက်..ရန်​ကော အစ်ကိုတို့​ရော ဘာ​သောက်ကြမလဲ..ကြည့်ကြည့်ပါဦး"

"ငါ့အစ်မကို ​ပေးလိုက်"

ကျိန့်ခယ်ကျားက ပုလင်းကိုလှမ်းယူပြီး စန်းရန်​ရှေ့မှဖြတ်၍ ဝိန်းရိဖန်ထံသို့ တွန်းပို့​ပေးလိုက်ကာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်

"ငါ့အစ်မက သ​ဘောအရမ်း​ကောင်းတာ..သူ မကြိုက်တဲ့ဟာဆိုတာ မရှိဘူး..ဘာပဲ​သော​က်​သောက် ရတယ်ရယ်"

ဝိန်းရိဖန်က ​ဖျော်ရည်ပုလင်းအားတစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး မည်သည့်စကားမှမဆို။

​နောက်တွင် ကျိန့်ခယ်ကျားက မီနူးစာရွက်အား စန်းရန်ထံသို့ ခပ်ရှက်ရှက်​လေး လှမ်း​ပေးလိုက်ပြီး

"မန်​နေဂျာ..အစ်ကို ဘာ​သောက်ချင်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြည့်​လေ..ညီမတို့က ​စော​စောတည်းက မှာထားတာမလို့..ဟင်း​တွေဘာ​​တွေလည်းမှာထားပြီးပြီ..ထပ်ပြီး မှာချင်တာမျိုးရှိမရှိ ကြည့်ကြည့်ပါလား"

ဤအ​ခြေအ​နေကို​တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ စန်းရန်၏မျက်ခွံများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်အမူအရာမျိုးမှမပါဘဲ ကျိန့်ခယ်ကျားအား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ညစာစားပွဲ​၏အ​ငွေ့အသက်များမှာ စက္ကန့်ပိုင်းကြာကြာ ​အေးစိမ့်သွားသည့်အလား။

​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စန်းရန်က မီနူးစာရွက်ကို လှမ်းယူကာ ဝိန်း​ရိဖန်၏အ​ရှေ့သို့ ချ​ပေးလိုက်သည်။

လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားခဲ့ခြင်း​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်လည်း မျက်လုံးပင့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်၏အ​ရှေ့တွင်ချထားသည့်ပုလင်းအား သူ့​နေရာဘက်သို့ဆွဲယူလိုက်ကာ ၊ ထိုပုလင်းအား သူ ​ဖြေရှင်းမည်ဖြစ်​ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင်။ သူ့မျက်ဝန်းများက သူမ၏မျက်ဝန်းများနှင့်အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး အမူအရာအားလုံးက သဘာဝကျကျ ၊ အသံတို့ကို တိုးဖျထား၍

"ဘာ​သောက်ချင်လဲ?"

---------

(Zawgyi)

ထိုစကားလုံးမ်ားက ဝိန္းရိဖန္၏အသိစိတ္ကို လႈပ္ႏွိုးလိုက္သည့္အလား ခ်က္ခ်င္း ေနာက္ျပန္ဆုတ္ၿပီး ခပ္မတ္မတ္ျပန္ထိုင္လိုက္သည္။ ကသိကေအာက္နိုင္လွသည့္အေျခအေနႀကီးထဲတြင္ သူမက စန်းရန်ဆိုလိုချင်သည့်အဓိပ္ပါယ်ကိုပင် ေကာင္းေကာင္းသေဘာမေပါက္လိုက္ပါဘဲ ကတုန္ကယင္ျဖင့္ျငင္းလိုက္မိ၏။

"မလုပ္ရဲဘူး"

စန္းရန္က မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ မပ်က္ယြင္းသြားဘဲ မ်က္ခုံးပင့္ျပလိုက္သည္။

ဝိန္းရိဖန္က ေဝေဝဝါးဝါးျဖင့္ စကားဆိုလိုက္၏။

"ေနာက္တစ္ခါက်မွ"

"...."

အခ်ိန္သိပ္မရေတာ့သျဖင့္ ဝိန္းရိဖန္က ဧည့္ခန္းထဲ၌ ၾကာၾကာမေနေတာ့ဘဲ အိပ္ခန္းထဲဝင္လာခဲ့သည္။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ၿပီး သြားတိုက္တံေပၚ၌ သြားတိုက္ေဆးကိုညွစ္တင္လိုက္ကာ လႈပ္ရွားမႈမ်ားက တဖန္ရပ္သြားျပန္ရင္း အသက္ေျဖးေျဖးရႉသြင္းလိုက္သည္။

ေနာက္က်မွခံစားမိလိုက္ရသည့္ ကံေကာင္းမႈေလးတစ္ခ်ိဳ႕။

ကံေကာင္းေထာက္မစြာျဖင့္ ထိန္းထားနိုင္ခဲ့သည့္ခံစားခ်က္မ်ား။

အသိစိတ္ကပ္ ၾကည္လင္ေနသည့္အေျခအေနႀကီးမ်က္ေမွာက္တြင္ အမည္မတပ္ ၊ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ စန္းရန္ကို ယခုလိုမ်ိဳးျပဳမူခဲ့ျခင္း။

ဒါႀကီးက သူ႕ကို မေလးစားရာ ေရာက္လြန္းတယ္မလား?

ဒါေပမယ့္ စန္းရန္က ဘာလို႔ ႐ုတ္တရက္ႀကီးေစာင္ကို ဆြဲလိုက္ရတာလဲ?