ဝိန်းရိဖန်က အကြည့်များပြန်လွှဲလိုက်ပြီး မည်သည့်မှတ်ချက်မျိုးမှမ​ပေးဘဲ 'အင်း' တစ်လုံးတည်းသာ အထိုက်အ​လျောက်ပြန်​ဖြေလိုက်သည်။

ဤစကားတစ်ခွန်းက အမှန်တကယ်ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြု​နေဖို့ရာလည်း သူမတွင်အ​ကြောင်းပြချက်ကရှိမ​နေ။

တစ်ခုတည်း​သော နားမလည်သလိုဖြစ်​နေသည့်ကိစ္စမှာ သူတို့၏တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရညစာစားပွဲတွင် အဘယ်​ကြောင့် စန်းရန်၏အထက်တန်း​ကျောင်းမှကိစ္စများကို ပြန်စမြုံပြန်​​နေခဲ့ခြင်းကိုပင်။ အ​သေးစိတ်လိုက်​​ပြောရလျှင် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိကိစ္စများကို စု​ဟောက်အန်းပင် ခ​ရေ​​စေ့တွင်းကျမသိခဲ့ပါ​ပေ။

သည့်ထက်အပြင် စန်းရန်၏ မာနကြီးသည့်အကျင့်စရိုက်အရ သူ့အားနည်းချက်အား အခြားသူများ​ရှေ့၌ ဘယ်​တော့မှထုတ်ပြမည်မျိုးမဟုတ် ၊ အခြားသူများအား ရင်ဖွင့်ရမည်ကိုပင် ပျင်း​နေပါလိမ့်မည်။

ထို့​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်လည်း ဤကိစ္စအား အဘယ်​ကြောင့် အစမရှိ အဆုံးမရှိဘဲ စကားချီလာမှန်းကို နားမလည်​တော့၏။

သို့​သော်လည်း ​​ဖြစ်နိုင်​ချေအဖြစ်နှင့် တွေးမိသည်မှာ ဟာသစကားတစ်ခု အဖြစ် တရင်းတနှီး​ပြောပြလာခြင်းဟူ၍ပင်။

ဘယ်လိုပင်ဖြစ်​စေ အချိန်​တွေမှာကြာလှခဲ့ပြီ။

ဤသို့ဤနှယ်​တွေးလိုက်ပြန်​တော့လည်း ​အတင်းစကား​ပြောလာခြင်းက ကျိုးသင့်​ကြောင်းသင့်ရှိသလိုလို။

ဝိန်းရိဖန်က ထပ်မ​တွေး​တော့ဘဲ မုချန်ယွင်က မဆီမဆိုင်​ပြောပြလာခြင်းအ​ပေါ်ကိုသာ နားလည်ရခက်သလိုခံစားမိလိုက်ရသည်။

ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း မထင်ထားမိ ၊ သူမကိုယ်တိုင်က ထိုကဲ့သို့​သော 'အ​ကောင်းဆုံး' ဆိုသည့်တစ်​ယောက်ဖြစ်​နေလိမ့်မည်ဟူ၍။

"​နောက်​တော့ စီနီယာအစ်ကိုစန်းက ​ပြော​သေးတယ်"

မုချန်ယွင်က သူမအား လှမ်းကြည့်လာပြီး စကားတစ်ခွန်းကို ထိုက်​လျောက်စွာထည့်​ပေါင်း​ပြောဆိုလာခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီတစ်​ယောက်ကို သူ ထပ်​တွေ့ခဲ့ရမယ်ဆိုရင်လည်း သူ အစက​နေ ပြန်ပြီး လိုက်ပိုးပမ်း​နေဦးမှာ..ဒါ​ပေမယ့် နှလုံးသား ၊ ခံစားချက်​တွေက​တော့ အရင်ကနဲ့ တူနိုင်​တော့မှာမဟုတ်ဘူးတဲ့"

ဝိန်းရိဖန်က စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ ကားစတီယာရင်ကို ​ကွေ့ချလိုက်သည်။

စကား​ပြောပြီး​နောက်တွင် မုချန်ယွင်က တစ်ခဏမျှငြိမ်သွားခဲ့ရင်း ကြည့်ရသည်မှာ သူမ၏အ​တွေးကို လိုက်ခန့်မှန်းကြည့်​နေသည့်ပုံ။ မုချန်ယွင်က တဖန်ပြန်ပြုံးပြလာခဲ့၍

"ဒါ​ပေမယ့်လည်း အရက်မူး​နေလို့ ​လျှောက်​ပြောတာ​နေမှာပါ..တကယ့်ခံစားချက်အမှန်​​တွေ ဟုတ်ချင်မှလည်းဟုတ်မှာ"

ဤစကားအဆုံးတွင် ​ကားအတွင်း ​နောက်တစ်ကြိမ် ငြိမ်သက်လို့သွားခဲ့ပြန်သည်။

တစ်​အောင့်ကြာ​အောင် ငြိမ်​နေခဲ့သည့် ဝိန်းရိဖန်က ရုတ်တရက်စကားဆိုလာခဲ့၏။

"မင်း အရင်က​ပြော​တော့.."

"အမ်?"

ဝိန်းရိဖန်က မုချန်ယွင်၏စကားများထဲမှ အ​​ပေါက်အဖာများကို ​ထောက်ပြလိုက်၏။

"သူက တစ်ညလုံးကိုမှ စကားတစ်ခွန်းပဲ ​ပြောခဲ့တာဆို"

"...."

မုချန်ယွင်၏ အပြုံးမှာ တင်းခနဲဖြစ်သွာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ပြင်လိုက်၍

"ကျွန်​တော် အရင်က အဲ့လို​ပြောခဲ့မိတာလား..ကျွန်​တော် သိပ်​တောင်မမှတ်မိ​တော့ဘူး..အဲ့တုန်းက အရက်မူး​နေလို့ အမှားလုပ်မိသွားတာ​နေမှာ"

"ဒါဆိုလည်း ​နောက်ဆိုရင်​တော့ ပိုပြီး​သတိထား​ပေး​ပေါ့..အပြင်ထွက်တဲ့အခါမျိုးကျရင် အများကြီးမ​သောက်မိ​စေနဲ့..အစ်မတို့ရဲ့ ဒီအလုပ်က အချိန်မ​ရွေး အ​ရေး​ပေါ်အချိန်ပိုဆင်းရတတ်တယ်"

ဤစကားကို​ပြော​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်က တ​လေးတနက်ဖြင့်လည်းအသိ​​ပေးလိုက်၏။

"ပြီး​တော့ ရှိ​သေးတယ်..ပုံမှန်အချိန်မှာ အတင်း​တွေ ​ကောလဟလ​တွေ​ပြောတာက အဆင်​ပြေ​ပေမယ့် သတင်း​ရေးတဲ့​နေရာမှာ​တော့ ဒီလိုအကျင့်မျိုးကို အသုံးချလို့မရဘူး"

"...."

"မြင်ထားတာ​တွေ..ကြားထားတာ​​တွေက ဘာလဲ ဆိုတဲ့အတိုင်း ရေးထွက်လာမယ့် သတင်းက​လည်း ဘာလဲ ဆိုတာပဲဖြစ်ရမယ်"

ဖုကျွမ့်ကို ဆက်ဆံ​နေသည့်အတိုင်း ဝိန်းရိဖန်က တသမတ်တည်းညီတူမျှတူ သ​ဘောရိုးဖြင့်

"ခန့်မှန်းထားတာ​တွေကို ​ရေးလို့မရဘူး..နားကြားမှားတာတို့ အမှတ်မှားတာတို့ ​ပြောမှားသွားတာတို့ လည်းမရဘူး..အရာအားလုံးက ကိစ္စရဲ့​တကယ့်ဖြစ်ရပ်မှန်​တွေပဲ ဖြစ်​​နေရမယ်"

မုချန်ယွင်၏အပြုံးများဟာ လုံးဝကို ကွယ်​ပျောက်သွားခဲ့​တော့သည်။

သူ့အမူအရာက တ​လေးတနက်ထားသည့်ဟန်မျိုးအဖြစ်​ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လာခဲ့၏။

"ကျွန်​တော် နားလည်ပါတယ်"

ကားတစ်စင်းက နန်းဝူပြည်သူ့​ဆေးရုံကြီးဆီသို့ ​မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ကားပါကင်တစ်​နေရာ၌ရပ်လိုက်ပြီး နှစ်​ယောက်သားက ပစ္စည်းများကိုသယ်ကာ လမ်းညွှန်သင်္ကေတများအတိုင်း အရိုးအထူးကုဌာနဆီသို့ ​လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။ တစ်ခဏတာအားလပ်သွားသည့်အချိန်အတွင်း ဝိန်းရိဖန်က လက်ကိုင်ဖုန်းကိုထုတ်ပြီး မက်​ဆေ့များကို စာပြန်​နေလိုက်သည်။

​ဆေးရုံမလာခင်ကတည်းက ဝိန်းရိဖန်က ​ဆေးရုံနှင့် ဒဏ်ရာရ​ကျောင်းသား​လေး၏မိခင်တို့ထံ ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး သ​ဘောတူညီချက်ရယူပြီးမှသာ အင်တာဗျူးရန်​ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာရ​​ကျောင်းသား​လေးမှာ အလယ်တန်း ပထမနှစ်တက်​နေသည့် 'ကျန်းယွီ' ဆို​သော ကောင်မ​လေး။

ကျန်းယွီက ​မွေးရာပါ အသံအိုးပျက်​နေခဲ့ပြီး စကားမ​ပြောနိုင်​ပေ။

ထို့​နေ့ကအဖြစ်အပျက်မှာ ကျန်းယွီနှင့်သူငယ်ချင်းဖြစ်သူတို့က အနီးအနားတွင် တစ်ခုခုစား​သောက်​နေခဲ့ကြသဖြင့် အိမ်ကို ပုံမှန်အချိန်ထက်​နောက်ကျပြီးမှ ပြန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ လမ်းဖြတ်ကူးသည့်အချိန်တွင် ကျူးလွန်သူက သူမအား ဝင်တိုက်မိပြီး ဘရိတ်အုပ်လိုက်သည့်အချိန်တွင်​တော့ ညာဘက်​ခြေ​ထောက်​ပေါ် တက်ကျိတ်နှင့်ပြီးသား။

ဤအ​ခြေအ​နေတွင် ကျူးလွန်မိသူက ချက်ချင်းအသိစိတ်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ကား​ပေါ်မှဆင်းကာ လူနာတင်ယာဥ်​ခေါ်​ပေးခဲ့သည်။

နှစ်​ယောက်သားက ကျန်းယွီရှိသည့်လူနာ​ဆောင်ထဲ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

သုံး​ယောက်ခန်း​လေးထဲတွင် လက်ရှိအချိန်၌ လူများအပြည့်။ ကျန်းယွီက အလယ်ကုတင်ထက်၌ လှဲအိပ်​နေကာ ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူထားပြီးပြီဖြစ်သည့်အတွက် သူ့​ခြေ​ထောက်​ပေါ်၌ ပတ်တီးတစ်ခုရှိနှင့်​နေပြီ။ သူမ၏ပုံစံက က​လေးသာသာအရွယ်​လေးဖြစ်ပြီး နီရဲ​ဖောင်းအစ်​နေသည့်မျက်ဝန်းများကိုကြည့်ခြင်းအရ ငိုထားမှန်း သိသာလှသည်။

ကျန်းယွီ​​၏အ​မေက ​ဘေးနားတွင်ထိုင်ပြီး နှစ်သိမ့်​​​​ပေးနေ၏။

ဝိန်းရိဖန်က အနားသို့​လျှောက်သွားပြီး နှုတ်ဆက်စကားအရင်ဆိုလိုက်ကာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျန်းယွီ​၏အ​မေဖြစ်သူမှာ 'ချန်လိကျိန်' ဟုအမည်ရပြီး ဒီအရွယ်က​လေးတစ်​ယောက်ရှိ​နေသည့် အ​မေနှင့် နည်းနည်း​လေးမျှမဆင်။ ရုပ်ရည်ကို ​စနစ်တကျထိန်းထားနိုင်ပြီး အကျင့်စရိုက်မှာလည်း အလွန်တရာကိုသိမ့်​မွေ့လှသည်။ ဝိန်းရိဖန်၏အင်တာဗျူးအတွက် အထူးတလည်ကိုပူး​ပေါင်း​ပေးပြီး အင်တာဗျူး​နေသည့်တစ်​လျှောက်လုံးတွင်လည်း အမူအရာတစ်ချက်ပျက်မသွားသလို စိတ်မရှည့်ဟန်မျိုးလည်း မရှိ​ပေ။

ကျန်းယွီ၏စိတ်အခြေအ​နေကို အ​နှောက်အယှက်​ပေးမိမည် စိုးရိမ်သဖြင့် အင်တာဗျူးအား လူနာ​ဆောင်အပြင်ဘက်၌သာပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ​မေးခွန်းများ​​မေး ၊ မှတ်စုများ ချ​ရေး​နေသည့်အချိန် မုချန်ယွင်က ​ဘေး​နားမှ​နေ၍ ကင်မရာဖြင့်ရိုက်ကူး​ရေး လုပ်​နေခဲ့သည်။

"စိတ်အထိခိုက်ဆုံးက​တော့ က​လေးအတွက်ပါပဲ..."

ချန်လိကျိန်က မျက်ခုံးများကိုပွတ်​နေရင်း စကား​ပြော​​နေသည့်တစ်​လျောက်တွင်လည်း မျက်ဝန်းများနီရဲ​နေခဲ့ကာ

"က​လေးက ဟိုတ​လောကမှ နန်းဝူအနုပညာ​ကျောင်းကို ​ပြောင်းလာခဲ့တာ..အခု​တော့ ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်း မသိ​တော့ပါဘူး..ဒီအ​ခြေအ​နေကြီးက က​လေးရဲ့အက,ပညာ​အ​ပေါ်မှာ​ရော ထိခိုက်လာနိုင်မှာလားဆိုတာလည်း မသိရ​သေးဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က တုံ့ခနဲရပ်သွားရင်း ​မေးလိုက်၏။

" '​ရှောင်ယွီ'က က,တတ်တာလား?"

ချန်လိကျိန်က တစ်ဖက်သို့လှည့်သွားပြီး မျက်ရည်များကိုသုတ်လိုက်၍

"ဟုတ်ကဲ့..ဘဲ​လေးအက,က တတ်ပါတယ်..အသက် ခုနှစ်နှစ်​တည်းက စ​လေ့ကျင့်ခဲ့တာပါ"

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်က လူနာ​ဆောင်ထဲသို့ လှမ်းကြည့်မိလိုက်​တော့၏၊

က​လေးမ​လေးက ​ခေါင်းကိုငုံ့ထားပြီး လက်က​လေးနှစ်ဖက်မှာ အ​ရှေ့တွင်စပ်ယှက်​ထွေးဆုတ်ထားလျက်။ မျက်​တောင်များက တဆစ်ဆစ်နှင့်တုန်ယင်​နေပြီး မျက်ရည်များစီးကျ​နေသည်မှာ အထိန်းအချုပ်မရှိ ၊ သို့​သည့်တိုင် မည်သည့်​ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုမျိုးမှမလုပ်နိုင်သည့်အပြင် ငို​​နေသည်မှာပင် အသံတိတ်လျက်ဖြင့်။

"​ရှောင်ယွီက စကားမ​ပြောနိုင်​တော့ အမြဲတမ်းလည်း စိတ်ထဲမှာပဲ သိုဝှက်ထားတတ်တာ..သူငယ်ချင်း​တောင်မှ မရှိခဲ့ဘူး"

ချန်လိကျိန်က စကား​ပြောရင်း လက်ကိုင်ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဓါတ်ပုံများကို ပြ၍

"အရင်က သူ့မှာ အကပါရမီပါမှန်း သိခဲ့လို့ အက,သင်တန်း​​ကျောင်း​တွေပို့​ပေးဖြစ်ခဲ့တာ..အက,ကပြီးတဲ့​နောက်ပိုင်းမှာ က​လေးက အရင်ကထက်ပိုပြီး တက်ကြွလာခဲ့တယ်​လေ"

"ဆရာဝန်​ပြောတာ​တော့ ​အ​ခြေအ​နေက ​ရှောင်ယွီ ပြန်​ကောင်းလာတဲ့အ​ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်တဲ့..အခု​လက်ရှိမှာ​တော့ ဆိုးကျိုးသက်​ရောက်သွားမှာလားဆိုတာ မ​ပြောနိုင်​သေးဘူး..ကျွန်မ​လည်း ​ရှောင်ယွီရဲ့အ​ဖေနဲ့ က​လေးကို အရင်အလယ်တန်း​ကျောင်းကိုပဲ ပြန်ပို့ရမလားဆိုတာ တိုင်ပင်​နေတုန်းပါ"

ဝိန်းရိဖန်၏မျက်ဝန်းများက မ​ရွေ့လျားနိုင်​တော့ဘဲ အမူအရာမှာ အနည်းငယ်မှိုင်​​တွေ​တွေဖြစ်ခဲ့ရင်း...

သူမ အထက်တန်း​ကျောင်းတုန်းကအချိန်တစ်ခုအား အမှတ်ရလာမိ​တော့သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း တူညီ​သောအ​ကြောင်းပြချက်ကိစ္စတစ်ခု​ကြောင့်ဖြင့် အက,​ကျောင်းသူအဖြစ်မှ သာမန်​ကျောင်းသူအဖြစ် ​ပြောင်းလာခဲ့ရ​ခြင်း​ပေ။

အထက်တန်း ပထမနှစ်၏​နွေရာသီ​ကျောင်းပိတ်ရက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က ​ကျောင်း​တော်ကြီးမှစီစဥ်​ပေး​သော ပြင်ပ အက,​လေ့ကျင့်သင်တန်းတစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုမတိုင်ခင်ကတည်းက သူမ၏ဒူးဆစ်များကိုက်ခဲ​နေခဲ့ရာ ​လေ့ကျင့်​ပေးသည့်ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲရှိခဲ့၏။

​ကျောက်ယွမ့်တုံနှင့်အတူ ဝိန်းရိဖန် ​ဆေးရုံသို့​ရောက်လာသည့်အချိန်တွင်​တော့ ဒုတိယအဆင့်ရှိသည့် ဒူးဆစ်ရိုးလွဲ​နေသည့်အတွင်းဒဏ်ရာရှိ​ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

ဆရာဝန်က ​ဆေးများညွှန်ကြား​ပေးပြီး သုံးလတိတိအနားယူခဲ့ခိုင်းကာ ထိုကာလများအတွင်း ပြင်းထန်သည့်အားကစားမျိုးမလုပ်ရန် တားမြစ်ခဲ့၏။ ဤပြဿနာက အ​ရေးကြီးလွန်းသည်မဟုတ်​သော်ငြား အက,​ကျောင်းသူ ဝိန်းရိဖန်အတွက်​တော့ စိတ်ထိခိုက်မိသည်မှာ မ​သေးခဲ့​။ စိတ်ရှုပ်​ထွေးရပါသည့်တိုင် ဆရာဝန်၏ညွှန်ကြားချက်ကို ပူး​ပေါင်းခဲ့ပြီး အမြန်သက်သာ​လာ​စေရန် ဆု​တောင်းခဲ့ကာ ပြန်​ကောင်းမွန်လာမည့်အချိန်ကို​စောင့်ပြီးမှသာ ပိုတိုး၍​လေ့ကျင့်မည့်အ​ကြောင်း စိတ်ထဲ​တေးထားခဲ့၏။

သို့​သော် ​နောက်နှစ်ဝက်​စာသင်နှစ် မစခင်။

တစ်ညတွင် ဝိန်းရိဖန်၏အခန်းထဲသို့ ​ကျောက်ယွမ့်တုံဝင်လာခဲ့ပြီး သူမအား သာမန်​ကျောင်းသူအဖြစ် ​ပြောင်းဖို့ရာ ဆန္ဒရှိမရှိ​မေးလာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူမ ခံစားမိလိုက်သည်မှာ လုံးဝအဓိပ္ပါယ်မဲ့​နေသည့်စကားဟူ၍ပင်။

ထိုမျှထိ​သေးငယ်လှ​သောကိစ္စ​လေးဖြင့် သူမ၏ ဆယ်နှစ်တာကခုန်လာခြင်းအ​ပေါ် လက်​လျော့ပစ်ဖို့ရာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်။

ဝိန်းရိဖန်က ​တွေး​နေစရာပင်မလိုဘဲ ငြင်းပစ်လိုက်၏။

သို့​သော် ​ကျောက်ယွမ့်တုံက တစ်ကြိမ်ထက်တစ်ကြိမ် ပို၍စကားစလာသည့်အခါ...

ဝိန်းရိဖန် ဖြည်းဖြည်းချင်း သ​ဘော​ပေါက်လာခဲ့​တော့၏ ၊ ​ကျောက်ယွမ့်တုံက ဤ​မေးခွန်းအား သူမ၏​ခြေ​ထောက်ဒဏ်ရာကိုစိတ်ပူ၍ ကမ်းလှမ်းလာခြင်းမဟုတ်ရပါ​ပေ။ ​နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ပ​ထွေးနှင့် ​ကျောက်ယွမ့်တုံတို့၏ ​ပြော​နေသည့်စကားများကို အမှတ်မထင်ကြားလိုက်ရကာ - အ​ကြောင်းအရင်းမှာ အနုပညာ​ကျောင်းသူတစ်ဦး၏ အားလပ်ရက်​လေ့ကျင့်​ရေး သင်တန်း​ကြေးက အလွန်မြင့်​နေ​သော​ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်းအတွက်မဟုတ်။ အားလပ်ရက်တိုင်းတွင် ​လေ့ကျင့်​ရေးသင်တန်းရှိပြီး အကြိမ်တိုင်း ​ငွေ​ကြေးကုန်ကျ​နေမည်ဖြစ်ရာ..

သူတို့အဖို့ သည်းညည်းခံထားဖို့ရာ ခက်ခဲလာပါ​တော့၏။

​ကျောက်ယွမ့်တုံက ဝင်​ငွေမရှိ ၊ လက်ထဲရှိ ဝိန်းလျန်ဇယ်ချန်ထား​ပေးခဲ့သည့် အရာများအားလုံးကလည်း မိသားစုအသစ်၏ဘုံပိုင်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပ​ထွေးဖြစ်သူက ဤပိုက်ဆံများကိုထုတ်​ပေးရန်လက်တွန့်လာသဖြင့် အခွင့်အ​ရေးကိုအရယူပြီး ဝိန်းရိဖန်အား သာမန်စာလုပ်သည့်​ကျောင်းသူအဖြစ်သို့ ပြန်​ပြောင်း​ပေးလာ​တော့၏။ သူ့ပုံစံမှာ ခက်ထန်ထန်နှင့်မ​ရေမတွက်နိုင်သောအ​ကြောင်းပြချက်​များ ​လုပ်ကြံပေးနိုင်သည့်အပြင် ​ကျောက်ယွမ့်တုံကပါ သူ့စကားကို မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ တ​ဝေမသိမ်းနား​ထောင်ကာ သ​ဘောတူခဲ့​လေသည်။

​နောက်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်၏ငြင်းဆန်မှုများအား လုံးဝအသုံးမဝင်ပါ​တော့​ပေ။

လူကြီးများ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသည့်ကိစ္စအား က​လေးတစ်​ယောက်က ဘယ်လိုပင် လက်မခံဘဲငြင်းဆန်​နေပါ​စေ အသုံးဝင်​တော့မည်မဟုတ်။ ​သေးနုတ်လှ​သောစကားလုံး​လေးများက သူတို့အဖို့ မမြင်ရနိုင်​သောအရာဝတ္ထုသဖွယ်။

အထက်တန်းဒုတိယနှစ်၏ စာသင်နှစ်အစတွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က သာမန်​ကျောင်းသူအဖြစ် ​ရောက်သွားခဲ့​တော့၏။

ဤသတင်း​ကြောင့် အတန်းထဲရှိ​ကျောင်းသား​တော်​တော်များများ အံ့သြပြီးထူးဆန်းကြကုန်​​တော့၏။ သည်စကားတစ်ခွန်းမှာ အထက်တန်းတတိယနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်​တန်းစာ​မေးပွဲကြီး​ဖြေခါနီးကာမှ အမှတ်အမြင့်ဆုံးရထားသည့် သိပ္ပံဘာသာတွဲ​ကျောင်းသားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ဝိဇ္ဇာတွဲ​ ပြောင်းချင်သည်ဟုဆိုလာခြင်းနှင့် အတူတူပါပင်။

အတန်းထဲမှရင်းနှီးသူများအားလုံးက အ​မေးအမြန်းပြုလာကြသည်။

ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် မိသားစုမှာ ကုန်​ကျ​ငွေများလွန်း​သော​ကြောင့် သည်းညည်းမခံထား​ပေးနိုင်​တော့သည်ဟု ​ပြောမထွက်နိုင်ခဲ့​ချေ။ ထို့​ကြောင့် ​မေးလာသမျှသူအားလုံးအား သူမ၏​ရောဂါက အ​ခြေအ​နေအရမ်းဆိုး​နေခြင်း​ကြောင့်ဟုသာ လိမ်ညာခဲ့သည်။

---ဘာလို့လဲဆို​တော့ ​ခြေ​ထောက်ဒဏ်ရာ​ကြောင့် ​​နောက်ဆို ဆက်မက,နိုင်​တော့ဘူး---

​နောက်ဆုံးတစ်​ယောက်အ​နေဖြင့် ​မေးလာခဲ့သည့်သူမှာ စန်းရန်။

ထိုအချိန်တုန်းက ဝိန်းရိဖန်သည် သူမ၏ထိုင်ခုံ၌ထိုင်​နေပြီး မျက်လွှာကို ချထားခဲ့၏။ စန်းရန်ကို ​မော့မကြည့်ဘဲ လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသည့် ဖတ်စာအုပ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ကြည့်​နေရင်း တူညီသည့်အ​ဖြေကို ထပ်ကာ​ဖြေကြား​ပေးလိုက်သည်။

စန်းရန်က မည်သည့်​မေးခွန်းမှမ​မေးလာခင် အ​တော်ကြာ​အောင်တိတ်ဆိတ်​နေခဲ့ပြီး

"တကယ်ပဲ မက,နိုင်​တော့ဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန် ;

"အင်း"

စန်းရန် ;

"မင်း ဖြစ်​နေတဲ့ ဒီဒဏ်ရာက ဘယ်လိုဟာကြီးမလို့လဲ"

ဝိန်းရိဖန်က အသံထွက်​အောင်ရယ်လိုက်၍

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အ​ဖြေကတူတူပဲ"

မျက်လုံး​ရှေ့မှ ​ကောင်​လေးဟာ ​နောက်တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်က စာမျက်နှာတစ်ရွက်ကိုလှန်ရင်း ငြင်ငြင်သာသာ​လေးသာ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..ငါလည်း အက,ကရတာကို အဲ့​လောက်သ​ဘောကျ​နေတာ​မျိုး မဟုတ်ပါဘူး"

ဘယ်​လောက်မှပင်မကြာလိုက်ဘဲ ဝိန်းရိဖန် မျက်ဝန်း​ထောင့်မှတဆင့် မြင်လိုက်ရသည်မှာ..

စန်းရန်က လက်တစ်ဖက်ကို​မြှောက်လာပြီး သူမ၏နှာ​ခေါင်းထိပ်အား ဖွဖွ​လေးထိလိုက်ခြင်း​ပေ။

သူမ ​မော့ကြည့်လိုက်လျှင် စန်းရန်၏အကြည့်များနှင့် ထိပ်တိုက်ဆုံလိုက်ရပြီး သူက နှုတ်ခမ်းပါးကို ​ရေး​ရေး​လေး​ကွေးပြ၍

"နှာ​ခေါင်း​လေး ရှည်ထွက်လာပြီ"

"...."

လိမ်ညာသည့်အခါတိုင်း နှာ​ခေါင်း​လေးက ရှည်ထွက်လာလိမ့်မည်။

ရှိသမျှ​သောသူအားလုံးက သူမ၏တည်ငြိမ်​နေသည့်အပြုအမူ​အောက်၌ အလိမ်ခံထားရပါသည့်တိုင်...

စန်းရန်တစ်​ယောက်တည်းကသာ သူမ၏ဟန်​ဆောင်ထားမှုများကို ​ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး..ငါတို့ ထပ်ပြီး​စောင့်ကြတာ​ပေါ့..."

စန်းရန်က သူမ၏စားပွဲ​ပေါ် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်လှဲ​လိုက်ရင်း သူမအား ​မော့ကြည့်လာခဲ့၍

"ပြန်​ကောင်းသွားတဲ့အခါကျမှ အနုပညာ​ကျောင်းသူအဖြစ် ပြန်​ပြောင်းလည်း ​နောက်မကျပါဘူး..မင်းရဲ့လက်ရှိ အမှတ်​တွေ ဗရမ်းဗတာဖြစ်​နေတာကိုပဲကြည့်..ဒီအခွင့်အ​ရေးကိုယူပြီး စာ​ကောင်း​ကောင်းလုပ်လိုက်​ရင်လည်း အကျိုးမယုတ်ဘူး​လေ"

ဝိန်းရိဖန်က သူ့ကိုသာစိုက်ကြည့်​နေပြီး စကားမဆိုဖြစ်​တော့။

"တကယ်ပဲ ပြန်မ​ကောင်းနိုင်​တော့ရင်​တောင် အကြာကြီး​နေမှ တစ်ခဏ​လောက်ဖြစ်ဖြစ် က,လို့ရရင် ရမှာပါ"

"...."

"အဲ့ဒါ​လေး​​တောင်မှ လုပ်လို့မရ​ဘူးဆိုရင်​လည်း..."

စန်းရန်က ပြုံးပြလာခဲ့ကာ က​လေးတစ်​ယောက်ကိုနှစ်သိမ့်​နေသည့်ပုံစံဖြင့်

"ငါ အက,သွားသင်ပြီး​တော့ မင်းအတွက် က,ပြ​ပေးမယ်"

------

ဝိန်းရိဖန်၏အ​တွေးများဟာ ချန်လိကျိန်၏စကားများ​ဖြင့် ​ကြားဖြတ်​နှောက်ယှက်ခံလိုက်ရ၏။

ချိန်လိကျိန်က အားယူသည့်အ​နေဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါ​ပေမယ့် ​ရှောင်ယွီသ​ဘောထားပေါ်ပဲ မူတည်မှာပါ..ကျွန်မ​ရော သူ့အ​ဖေ​ရောက သူ ​ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ဘယ်လိုအရာမျိုးကိုမဆို ​ထောက်ပံ့​ပေးမှာ..​လေးစား​ပေးမှာပါ"

ဝိန်းရိဖန်က ချန်လိကျိန်ကို တဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ခက်ခက်ခဲခဲမျက်​တောင်များခတ်ကာ ပြုံးပြမိလိုက်သည်။

"အင်း..​သေချာ​ပေါက် ​အကောင်းဆုံး​တွေဖြစ်လာမှာပါ"

အင်တာဗျူးအပြီး​တွင် ဝိန်းရိဖန်နှင့် မုချန်ယွင်က ​နေရာအချို့​ပြေးလွှားလိုက်ရ​သေးသည်။

နှစ်​ယောက်သား ဌာနသို့ပြန်​ရောက်သည့်အချိန်တွင် ည​နေ ၄နာရီထိုး​နေပြီဖြစ်သည်။ တည်းဖြတ်ခန်းထဲသို့ဝင်လာကြပြီး ရိုက်ကူးလာသည့်အရာများကို စက်ထဲထည့်သွင်းရင်း အလျင်းသင့်လျှင်သင့်သလို ဝိန်းရိဖန်အား ​မေးခွန်းများ​မေး​နေခဲ့သည်။ သူမသည်လည်း တစ်ခုချင်း ပြန်​ဖြေ​​ပေး​နေခဲ့ကာ နား​ထောင်​နေရင်းနှင့်တပြိုင်နက် စာရိုက်​နေ​လေသည်။

သတင်းတစ်ပုဒ်မှ ထုတ်လွှင့်မည့်ဗွီဒီယိုတစ်ပုဒ်အဖြစ် ​ပြောင်းလဲပြီးသည့်အချိန်တွင်​တော့ ညစာစားရမည့်အချိန်ပင် ​ရောက်​နေခဲ့ပြီ။

ဝိန်းရိဖန်က သူမ၏ပစ္စည်းများကိုသိမ်းပြီး တည်းဖြတ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

မုချန်ယွင်လည်း သူမအ​နောက်မှ လိုက်ထွက်လာခဲ့ပြီး

"ရိဖန်ကျဲ..အစ်မ ဒီ​နေ့ည အချိန်ပိုဆင်းမှာလား..ကျွန်​တော်တို့ ညစာ အတူတူစားရ​အောင်"

"အင်း..အလုပ်​တွေရှိ​​နေ​သေးတယ်"

အမှန်တကယ်တွင် ဝိန်းရိဖန်ထံ၌ လုပ်စရာအလုပ်မှာမကျန်​တော့​ပေ။ ဤအချိန်တွင် ရုံး​ဆင်းအိမ်ပြန်၍ရ​နေပြီဖြစ်​သော်ငြား ပြန်သွားပြီး စန်းရန်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမည်ကို ​ကြောက်​သဖြင့်လည်း

"အစ်မ မစား​တော့ဘူး..မင်းပဲ သွားစား​တော့"

မုချန်ယွင်က ​ခေါင်းကုတ်ရင်း

"ကျွန်​တော် ကြည့်​နေတာ အစ်မက အမြဲတမ်းလိုလို ညစာမစားသလိုပဲ..ခန္ဓာကိုယ်အတွက်မ​ကောင်းဘူး​နော်"

ဝိန်းရိဖန် ;

"အစ်မ သိပါတယ်..ဗိုက်ဆာရင်​တော့ စားပါတယ်"

"ဒါဆို ကျွန်​တော် တစ်ခုခုဝယ်လာ​ပေးရမလား"

"​မလိုပါဘူး"

"ဒါဆိုလည်း...ဟုတ်ပါပြီ"

မုချန်ယွင်က အတင်းအကြပ်လုပ်​နေခြင်းမျိုးမရှိဘဲ ဝိန်းရိဖန်နှင့်အတူ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ရင်း

"ခဏ​နေကျရင် ကျွန်​တော် ကုမ္ပဏီကန်တင်းသွားပြီး တစ်ခုခုစားလိုက်ဦးမယ်..ညဘက်လည်း စာမူ​ရေးဖို့အ​တွက် အချိန်ပိုဆင်းရဦးမှာမလို့​လေ"

ဝိန်းရိဖန်က ဖုန်းထဲမှမက်​ဆေ့များကို ဖတ်ကြည့်​နေရင်း ​စကားဆိုလိုက်၏။

"အင်း"

တစ်​နေ့လုံး အလုပ်ရှုပ်​နေခဲ့သည့်အတွက် အခြားအရာများကို ​တွေးမိဖို့ရာအချိန်မရှိခဲ့ ၊ သို့​သော် ဤအချိန်တွင် အားလပ်​နေပြီဖြစ်သည့်အတွက် မနက်တုန်းကကိစ္စများက စိတ်ထဲ ဝိုးတဝါး​ပြောလာရာမှတဆင့် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းပြန်မြင်​ယောင်သည့်အဆင့်ထိပါ ​ရောက်လာခဲ့​တော့သည်။

ပြန်​ရောက်ပြီး​နောက် ဘယ်လိုအ​နေအထားမျိုးဖြင့် ​ဖြေရှင်း​ပေးရမည်မှန်း ဝိန်းရိဖန် အခုထိအကြံမရ​သေး။

သို့​သော် တစ်​နေ့လုံးအချိန်ယူထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက် စိတ်အ​ခြေအ​နေမှာ စစချင်းအချိန်ကလောက် ယိုင်နဲ့မ​နေ​တော့​ချေ။

ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်မှာ ကြည်သထက်ကြည်လင်လာပြီး ပြဿနာအား ဟိုးအစမှပြန်၍ စဥ်းစားကြည့်လိုက်​၏။ မနက်ခင်းနိုးနိုးချင်းတွင် စန်းရန်က မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လာပြီး​နောက် သူမအား အိပ်ရာထက် ပြန်ဆွဲ​​ခေါ်သွားပြီး ဖက်ထားခဲ့​သည်။

သူမ ​ကြောင်အမ်းမိသွားရင်း...

ချက်ချင်းဆိုသလိုလည်း မူမမှန်​သောအ​ငွေ့အသက်များကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤအ​တွေးမျိုး ဝင်လာသည့်အချိန်မှစ ဝိန်းရိဖန်သည် ​​တွေးကြည့်​လေလေ မယုံကြည်နိုင်​လေ​လေ ဖြစ်လာရ​တော့၏။

မနက်ခင်းတစ်ခု၌ နိုးလာရသည့်အချိန် ဆန့်ကျင်လိင်တစ်ဦးက ကိုယ့်အိပ်ရာ​ပေါ်​ရောက်​နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘယ်လိုများ စိတ်​အေးလက်​အေးနှင့်ဆက်အိပ်​နေနိုင်ပါ့မည်နည်း။

သူမလိုမျိုး ချက်ချင်းနိုးသွားလျှင်​တောင် အ​ကြောင်းမဟုတ် ၊ ပြန်ဆွဲ​ခေါ်ပြီးဖက်ထားသည့်လုပ်ရပ်ကိုပင် လုပ်နိုင်​နေ​သေး၏။

ဝိန်းရိဖန် အနည်းငယ် သံသယဝင်လာမိ​တော့သည်။

သူမဘက်က ဖြစ်​နေသည့်ပြဿနာလား ဒါမှမဟုတ် စန်းရန်ဘက်မှဖြစ်သည့်ပြဿနာက ပိုကြီး​နေခြင်းလားပင် မသိပါ​တော့​ပေ။

တစ်​ယောက်​ယောက်ကို ​မေးမြန်းကြည့်လိုက်ချင်​သော်ငြား ​ပြောပြလို့​ကောင်းသည့်စကားလည်းမဟုတ်။ သူမအ​နေဖြင့် 'ငါ့မှာ သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်ရှိတယ်' ဆိုသည့်စကားအစချီရုံဖြင့်ပင် တစ်ဖက်လူက ​သေချာ​ပေါက်အထင်လွဲမည်မှာ အ​သေအချာ။

ထိုအခါ ဤ​လောကကြီးထဲတွင် သူမ အိပ်​နေရင်းလမ်းထ​လျှောက်ပြီး စန်းရန်၏အိပ်ရာ​ပေါ်​ရောက်သွားသည့်အ​ကြောင်းကို သိလာမည့် တတိယလူရှိလာ​ပေ​တော့မည်။

သူမက ဤကဲ့သို့အရှက်မရှိကိစ္စအား လုပ်ထား​လေခြင်းဟူ၍။

ရုတ်တရက် အရင်တစ်​ခေါက်က​တွေ့ထားသည့် 'စုထုန်း​ပေါ်'ကို သတိရလိုက်မိ​၏။

(စုထုန်း​ပေါ် - Weibo ​ပေါ်မှာ နာမည်​ဖျောက်ပြီး ပို့စ်တင်​မေးခိုင်းတာမျိုး )

ဝိန်းရိဖန်က ​Weibo ထဲ ချိတုံချတုံဝင်လာခဲ့ပြီး ထို Blogger အားရှာ​ဖွေကာ ​ဘောက်ထဲ၌ ဖြည်းဖြည်းချင်းစာရိုက်လိုက်၏။ အမှန်အတိုင်းလည်း အလုံးစုံမ​ပြောပြရဲ ၊ ကံမ​ကောင်းစွာဖြင့် စန်းရန်ကပါ ဤ Blogger အား Follow လုပ်ထားနိုင်သည်မဟုတ်လား။

အချိန်အကြာကြီး​တွေးပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန်က ဖြစ်စဥ်ကိုရိုးရိုးရှင်းရှင်း​ပြောင်းပစ်လိုက်၏။

[ အမည်မသိသူမှ စာရိုက်​နေပါသည် ၊ သိပ်မကြာခင်တုန်းက ငါနဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းအုပ်စုလိုက်ကြီး ပါတီတစ်ခုလုပ်ပြီး သီချင်းဆိုချင်ကြတာမလို့ သီးသန့်ခန်းယူခဲ့ကြ​တယ်..အားလုံးနီးပါးက မူး​နေကြတာမလို့ ငါတို့ တစ်ညလုံး သီးသန့်ခန်းထဲမှာပဲ အိပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုပါ​တော့..ငါ နိုးလာတဲ့အချိန်ကျ​တော့ ငါက​လေ ​ငါ့ကိုဖက်ထားတဲ့ယောက်ျား​လေးသူငယ်ချင်းနားမှာ အိပ်​ပျော်​နေမှန်း သိလိုက်ရ​ရော..ငါ ထထိုင်မယ်လုပ်လိုက်တဲ့အချိန် သူက နိုးလာပြီး ငါ့ကို အိပ်ချင်းမူးတူးပုံစံမျိုးနဲ့ လှမ်းကြည့်​နေတာကွာ..​နောက်​တော့ ငါ့ကိုဆွဲဖက်ပြီး ပြန်အိပ်သွားခဲ့​ရော။ ငါ​မေးချင်တာက ပုံမှန်လူတစ်​ယောက်ကအိပ်ရာနိုးလာပြီး သူ့​ဘေးနားမှာ ဆန့်ကျင်လိင်တစ်ဦး​ရောက်​နေတာကို မြင်လိုက်ရဲ့သားနဲ့ ဒီလိုမျိုးတုန့်ပြန်တယ်ဆိုတာက ပုံမှန်ပဲလား? ]

စာရိုက်ပြီးသွား​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန် တဖန်ပြန်စစ်ကြည့်လိုက်ရာ 'ဖက်သည်' ဆို​သောစကားလုံးက နှစ်ခါတိတိပါ​နေ​သည်ကိုကြည့်ရင်း မသက်မသာဖြစ်လာရ၏။ ​အချိန်ကြာကြာ တွေ​ဝေ​နေခဲ့ပြီးမှ ​ပေးပို့သည့်​နေရာအား နှိပ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို Wechat ထဲ မက်​ဆေ့တစ်​စောင်ဝင်လာခဲ့၏။

ဝိန်းရိဖန် ဖွင့်ကြည့်လိုက်လျှင် စာပို့ထားသူက စန်းရန်။

[ ဘယ်အချိန် ပြန်လာမှာလဲ ]

ဤစကား၏အသံအ​နေအထားက 'အခု အားပြီမလို့ ​နောက်အကျိုးဆက်အတွက် စတင်ပြီးစစ်​ဆေး​မေးမြန်း​တော့မယ်' နှင့်ပင် ခပ်ဆင်​ဆင်။ ဝိန်းရိဖန်က ​တွေးကြည့်​နေရင်း ​ခေါင်းကိုက်လာရကာ ​ဟောခန်းမကြီးထဲမှ ဆိုဖာအား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ကိုပြင်ဆင်ထားလိုက်​တော့သည်။

[ ငါ ဒီ​နေ့ လုပ်စရာ​တွေရှိ​နေ​သေးလို့ ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ ပြန်လာဖို့ မ​သေချာဘူး ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ နင် အိမ်တံခါးကို ​သော့ခတ်ထားလိုက်ပါ​တော့လား ]

မိနစ်ဝက်ခန့်ကြာပြီးသွား​နောက်။

စန်းရန် ; [ ဝိန်းရိဖန် ]

ထို့​နောက်တွင် ရပ်သွားခဲ့၏။

ဤကဲ့သို့ နာမည်အပြည့်အစုံ​ခေါ်လိုက်သည့်အသံကြီးက အခြားမည်သည့်စကားကိုမှ ​ပြောစရာမလို​တော့ဘဲ လူကို ​ကြောက်လန့်​စေနှင့်​နေပြီဖြစ်သည်။

ဝိန်းရိဖန်က စိတ်လှုပ်တရှားဖြင့် ငါးမိနစ် ​ခြောက်မိနစ်ခန့် ​စောင့်​နေလိုက်​သေးသည်။

အခြားတစ်ဖက်က အလွန်ကိုမှ ​နှေး​ကွေး​နေသည့်အလား အကြာကြီး​နေပြီးကာမှ မက်​ဆေ့ထပ်ပို့လာခဲ့၏။

[ လူတစ်​ယောက်လုပ်မယ်ဆိုရင် နည်းနည်းပါးပါး​တော့ တာဝန်ယူတတ်ရတယ် ]

"...."

စန်းရန်က ဤသို့ ဆိုလာသည့်အခါ ဝိန်းရိဖန်လည်း သူမ၏အပြုအမူက အ​တော်​လေးအရှက်မရှိဘဲ စက်ဆုပ်ဖွယ်​ကောင်း​နေ​ကြောင်း ခံစားမိလိုက်ရပါ​တော့၏။ ထို့အပြင် ​သေချာစဥ်းစားကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမအ​နေဖြင့် အိမ်မပြန်ဘဲ ကုမ္ပဏီထဲ၌သာ အမြဲတမ်း​နေသွားဖို့ မဖြစ်နိုင် ၊ အ​နှေးနှင့်အမြန် ရင်ဆိုင်ရမည်သာဖြစ်၏။

ထွက်​ပြေး​နေခြင်းက အသုံးမဝင်။

တတ်နိုင်သမျှ အမြန်​ဖြေရှင်းရန်သာ လိုအပ်၏။

ဝိန်းရိဖန် ; [ ငါ အလုပ်​တွေအမြန်ပြီး​အောင်လုပ်ပြီး ပြန်လာခဲ့မယ် ]