အတိတ်မှကိစ္စများနှင့်ပတ်သတ်၍ အမှန်တကယ် များများစားစား မရှင်းလင်း​တော့ပါ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် အတိတ်မှအရာများအား ပြန်​တွေးကြည့်​နေခြင်းမျိုးမှာသိပ်လုပ်​လေ့မရှိ ၊ သို့သည့်တိုင် တစ်ခါ​လေးမျှ ပြန်​တွေးကြည့်လိုက်မိတိုင်းတွင် အထူးသဖြင့် စန်းရန်နှင့်ပတ်သတ်သည့်မှတ်ဥာဏ်များဆိုလျှင် ပုံရိပ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်း အ​သေးစိတ်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို​တော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမှတ်မိ​နေခဲ့သည်။

ဤအချိန်အခါ​လေးသည်လည်း ​မှတ်မိ​နေသည့်အထဲ ​သေချာ​ပေါက်အပါအဝင်။

ထိုအချိန်က သူမ အ​သေအချာခံစားမိလိုက်သည်မှာ သူမ၏နှလုံးခုန်သံများ တစ်ခဏရပ်တန့်သွားခဲ့သည့်အ​ကြောင်းပင်။

------

အ​ရှေ့မှာရှိ​နေသည့် ကျုံးစစ်​ချောင်က စကား​ပြော​နေဆဲဖြစ်၏။

"အဲ့အချိန်တုန်းက ငါနဲ့ ​ချွေးကျင့်ယွီနဲ့က တန်းခွဲတစ်ခုတည်း​လေ..​နေ့တိုင်း​နေ့တိုင်း သူ​ပြောပြတဲ့ စန်းရန်အ​ကြောင်း​တွေကိုမရိုးနိုင်​အောင်နား​ထောင်​ခဲ့ရတာ..အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ငါတို့အတန်းထဲက စန်းရန်ကိုမသိတဲ့လူ​တွေ​တောင် သူ​ပြောလွန်းလို့ အားလုံး သိကုန်ရော​"

ဝိန်းရိဖန် ငြိမ်၍နား​ထောင်​နေမိရင်း နှုတ်ခမ်း​ထောင့်စွန်းများထက်တွင်လည်းအ​ကွေးရာ​လေးတစ်ခု ​ပေါ်လာတတ်​သေးသည်။

"​​အေ့..ငါ ခုဏတုန်းက​မေးတဲ့​​မေးခွန်းကို နင် ပြန်မ​ဖြေရ​သေးဘူး​နော်..ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်​တွေလည်းအများကြီးကြာခဲ့ပြီဆို​တော့ ငါတို့ စကားအဖြစ်​​တော့ပြောကြရ​အောင်"

ကျုံးစစ်​ချောင် မူလခေါင်းစဥ်ဆီသို့ပြန်​ရောက်သွားပြီး စ​နောက်ချင်သည့်အမူအရာဖြင့်

"သ​ဘောကျတဲ့အဆင့်ထိ ငါမ​ပြော​သေးဘူး..အရင်ဆုံး ရင်ခုန်ခဲ့ဖူးလား? စိတ်လှုပ်ရှားသလိုမျိုး​လေ"

"...."

"ပြန်မ​ဖြေဘူးဆို​တော့..ဒါဆို နင် ဝန်ခံတယ်လို့ ငါသတ်မှတ်လိုက်မှာ​နော်"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝိန်းရိဖန်က အသံထွက်လာခဲ့၍

"ရတယ်​လေ"

"နင် ဝန်ခံ​နေတယ်လို့ ငါ့ဘက်သတ်မှတ်လိုက်လို့ရ​ကြောင်းပြောတာလား?"

ထိုအ​ဖြေမျိုးကြားလိုက်ရသည့်အခိုက် ကျုံးစစ်​ချောင် လုံးလုံးလျားလျားဆွံ့အသွား​တော့၏။

"တကယ်​ပြော​နေတာလား?"

ဝိန်းရိဖန်က အသံထွက်​အောင်ရယ်လိုက်ပြီး

"နင့်ပုံစံက ဘာဖြစ်​သွားခဲ့တာလဲ"

"နင် အရင်က တကယ်ကြီး စန်းရန်ကိုသ​ဘောကျခဲ့တာလား?"

"အင်း"

ကျုံးစစ်​ချောင်မှာ တကယ်ကို ​ရှော့ခ်ရသွားခြင်း​ပေ။ သူမ၏အမြင်တွင် ဝိန်းရိဖန်ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကိုမှအ​လေးမထားသလိုပုံစံမျိုးဖြင့် အေး​အေး​ဆေး​ဆေး​နေတတ်သည့်သူမျိုးဖြစ်၏။

"ဒါဆို နင် အခု​ရော သ​ဘောကျ​​သေးလား"

ဝိန်းရိဖန်က ပြုံး​နေရင်း

"နင်လည်း ​ပြော​နေတာပဲ​လေ..အားလုံးက ဟိုးအရင်ကကိစ္စ​တွေပါလို့"

"အဲ့လိုဆိုရင်​တောင် နင်တို့နှစ်​​ယောက် အိမ်ခန်းမျှ​နေ​နေကြတာ​လေ!..​နေ့တိုင်း​နေ့တိုင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်​နေရတာ​လေ!..နှစ်ဖက်စလုံးကလည်း တစ်ချိန်တစ်ခါကဟိုလိုအဓိပ္ပါယ်မျိုး​တွေ ရှိခဲ့ဖူးကြတယ်​လေ!..မ​တော်လို့များ အချစ်​ဟောင်း​တွေ ပြန်နိုးထလာခဲ့ရင်​ရော!"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က ;

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"အမ်?"

"သူ မကြာခင်​အိမ်ပြောင်း​တော့မှာ"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"အဲ့ဒီ​တော့ နင်ဆိုလိုချင်တာက သူသာ ထပ်ပြီးကြာကြာ​နေမယ်ဆိုရင် နင့်စိတ်ကို နင်ထပ်ပြီးထိန်းထားနိုင်​တော့မှာမဟုတ်ဘူး?..အဲ့လိုလား"

"...."

သူမလို အပြင်လူတစ်​ယောက်ကပင် အနည်းငယ်နှ​မြောပြီး​နောင်တမိသည့်အတွက် ထပ်၍​မေးကြည့်လိုက်၏။

"ဒါဆို နင် ဘာဖြစ်လို့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူနဲ့မတွဲခဲ့တာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ပြန်မ​ဖြေ​ပေ။

ကျုံးစစ်​ချောင်က ခန့်မှန်းကြည့်ရင်း

"နင် ​ကျောင်း​ပြောင်းသွားခဲ့လို့လား..အဲ့ဒီက​နေ နင်တို့နှစ်​ယောက် အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားကြလို့လား"

"မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့လဲ"

တိတ်ဆိတ်မှုက ကြီးစိုးသွားခဲ့​တော့၏။

အချိန်ကိုက်ဆိုသလို မှာထားခဲ့သည့်​ခေါက်ဆွဲများ​ရောက်လာ၍ ဝိန်းရိဖန်က သူမအား တူတစ်စုံလှမ်း​ပေးလာခဲ့၏။ ဝိန်းရိဖန်၏မျက်လွှာများက ​အောက်သို့ချထားပြီး ယခုက​မေးခွန်းကိုပြန်မ​ဖြေဘဲ ရုတ်တရက်ဆိုလာသည့်စကားတစ်ခွန်းမှာ

"အခြားသူဘက်ကလည်း ငါလိုလူမျိုးဖြစ်​နေပါ့မလားဆိုတာကို ငါမသိလို့"

"အမ်?"

"ငါ တက္ကသိုလ်တက်​နေတဲ့အချိန်တုန်းက ငါ့အခန်း​ဖော်သူငယ်ချင်း ​ပြောခဲ့ဖူးတာတစ်ခုရှိတယ်..ငါဆိုတဲ့လူက ခံစားချက်​ထားတတ်တဲ့အ​ပေါ်မှာ အားနည်းလွန်းတယ်တဲ့..အစက ငါ့အခန်း​ဖော်​တွေနဲ့ဆက်ဆံ​ရေးက အရမ်း​ကောင်းခဲ့တာ..ဒါ​ပေမယ့် ငါ့ဘက်က​နေစပြီး သူတို့ဆီကို ဆက်သွယ်တာအရမ်းရှားတယ်..ဘွဲ့ရပြီး​နောက်ပိုင်းမှာဆို လုံးဝအဆက်အသွယ်ကိုမလုပ်​တော့တာမျိုး​လေ..ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သတ်ပြီး သူတို့ဘက်ကဆက်သွယ်လာတိုင်း ငါ့ကို​ပြောကြတာက သူတို့အရမ်းဝမ်းနည်းတယ်​ပေါ့..ငါ့ဘက်က သူတို့အ​ပေါ် သံ​ယောဇဥ်မရှိဘူး​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန်က မျက်​တောင်ခတ်လိုက်၍

"တကယ်​တော့ ငါလည်း ဒီကိစ္စအတွက် ငါ့ကိုယ်ငါ ဝန်ခံပါတယ်"

ကျုံးစစ်​ချောင်၏နှုတ်ခမ်းများက လှုပ်ရှားသွားခဲ့​သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှထွက်မလာနိုင်ခဲ့၏။

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါက်ဆွဲကိုဝါးလိုက်ရင်း

"ဂရုမစိုက် အ​လေးမ​ပေးတာမျိုး​တော့ မဟုတ်​ပေမယ့် ငါ့အ​နေနဲ့ ဒီလိုဆက်ဆံ​ရေး​တွေ ထိန်းသိမ်းထားရမှာကို အရမ်းပျင်းလွန်းလို့ပါ..ရှန့်လန်ကျကတော့ သူ နိုင်ငံခြားထွက်သွားပြီးတဲ့​နောက်ပိုင်း ငါတို့ အဆက်အသွယ်နည်းသွားတယ်..ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့လည်း ငါ ဝမ်းနည်းနေခဲ့တာမျိုး မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး"

"...."

"ငါ ခံစား​မိခဲ့တာဆိုလို့ ဒီအရာ​တွေအားလုံးက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့သဘာဝပဲလို့​လေ"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"မှန်တယ်..နင် သူများ​ပြောတာ​တွေကို လိုက်ဂရုစိုက်​နေစရာမလိုဘူး"

"ဒီပြဿနာက ငါ့ဘက်ကဖြစ်​နေတဲ့ ပြဿနာမှန်း ငါသိတယ်..ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း​ပြောရရင် ငါ့ပုံစံက လူသားမဆန်ဘူးမလား"

ဝိန်းရိဖန်က ရယ်လိုက်ရင်း ဟိုးအစမှ စကား​ခေါင်းစဥ်ဆီသို့ ပြန်​ရောက်သွားခဲ့၍

"အဲ့အချိန်တုန်းက ငါ စန်းရန်အ​ပေါ်ခံစားမိခဲ့တဲ့ခံစားချက်က သူလိုလူမျိုးက...."

သူမ စက္ကန့်ပိုင်းမျှခဏရပ်လိုက်၏။ဤစကားတစ်ခွန်းက သူ​တော်​​ကောင်း​ယောင်​ဆောင်သည့်စကားလုံးမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါ​သော်လည်း သူမ တ​လေးတနက်ဖြင့် ​ပြောဆိုပါဦးမည်​။

"နှစ်နှစ်ကာကာနဲ့ကိုပိုပြီးအချစ်ခံသင့်တယ်လို့​လေ"

အထူးတလည်​ပေးစရာ ဥပမာမျိုးမရှိ။

အနည်းဆုံးအ​နေဖြင့် ​ချွေးကျင့်ယွီလိုမျိုး ငယ်ရွယ်သည့်ဆယ်​ကျော်သက်ဘဝမှာ...

သ​ဘောကျ​နေတာကိုလည်း ဖုံးကွယ်မထားဘူး..နှလုံးသားအပြည့်ရှိ​နေတဲ့သ​ဘောကျခြင်း​တွေဟာ သူ့အတွက်ချည်း..သူနဲ့စကား​ပြော​နေရရင် မျက်လုံး​လေး​တွေက ထင်းထင်းလင်းလင်း ​တောက်ပ​လွန်း​နေ​တာမျိုး..

"အဲ့​တော့ ငါလိုလူမျိုး..."

ဝိန်းရိဖန်က တစ်ခဏတိတ်သွားခဲ့ပြီးမှ

"...မဟုတ်ဘူး​ပေါ့"

"နင် ဘာကိစ္စနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သိမ်ငယ်​​နေမှာလဲ..နင့်ရုပ်​လေးက ဘယ်​လောက်​တောင်မှ လှလဲ..စိတ်​နေသ​ဘောထားကလည်း ​ကောင်းလွန်းလို့"

ကျုံးစစ်​ချောင်က မျက်​မှောင်ကျုံ့ကာ ဝိန်းရိဖန်၏အ​တွေးများကို လက်ခံခြင်းမပြုဘဲ

"အခြားသူဘက်က နင့်ရဲ့ဒီလိုပုံစံကို သ​​ဘောကျ​နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်​​​လေ"

ဝိန်းရိဖန်က တဖန် အသံပြန်တိတ်သွားခဲ့ပြီး စကားလမ်း​ကြောင်းလွှဲလိုက်၏။

"အရင်ရက်​တုန်းက ငါ့​ဒေါ်​လေးကို ပြန်​တွေ့​လိုက်သေးတယ်"

ကျုံးစစ်​ချောင်က အသံတစ်ချက်ပြုရင်း

"ဘယ်အချိန်တုန်းကလဲ"

"အရင်နှစ်ပတ်​လောက်က"

ဝိန်းရိဖန်က သူမ၏စိတ်မ​ပျော်ရွှင်စရာကိစ္စများနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ​ပြောပြ​လေ့မရှိသည့်သူဖြစ်ရာ ကျုံးစစ်​ချောင်အ​နေဖြင့် ဘကြီးအိမ်၌​ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနေ​ရခဲ့သည့်အ​ခြေအ​နေကို မသိပါဘဲ အမူအရာကြည့်ပြီးသာ မ​ပျော်ရွှင်မှန်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ထို့​ကြောင့် လက်ရှိအချိန်တွင် မည်သည့်မှတ်ချက်မျိုးပြုရမည်မှန်း မသိပါ​ပေ။

"ငါ့ ဘကြီးအိမ်ကို စ​ပြောင်းသွားတဲ့အချိန်..."

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါက်ဆွဲကိုတူဖြင့်​မွှေ​နေ​သော်ငြား ချက်ချင်း စားလိုက်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ

"တစ်ညမှာ..ငါ့​ဒေါ်​လေး​ပြောလိုက်တဲ့စကားတစ်ခွန်းကို အမှတ်တမဲ့ကြားလိုက်မိတယ်"

"ဘာလဲ?"

"အဲ့အချိန်တုန်းက ငါ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲက အထက်တန်း တတိယနှစ် ၊ ည​ရောက်တိုင်း ​ဒေါ်​လေးက ခန္ဓာကိုယ်အားပြည့်​အောင်လို့ဆိုပြီး သူ့ကို စွပ်ပြုတ်တိုက်​နေကျ"

​ပြောရင်းဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က ရယ်မိလိုက်ပြီး

"အဲ့တစ်ခါက..ငါ့အစ်ကိုဝမ်းကွဲ​ပြောတာကို ကြားလိုက်တာ 'ကျွန်​တော် မ​သောက်ချင်ဘူး..အားကျန့်ကို ​​ပေး​သောက်လိုက်' တဲ့"

"...."

"ငါ့​ဒေါ်​လေးက ဘာ​ပြောလဲသိလား..ရွှမ်းကျန့်က အဲ့​လောက်​ကောင်းတဲ့ဟာမျိုး​တွေ ​သောက်စရာမလိုဘူးတဲ့"

ကျုံးစစ်​ချောင်က တစ်ခဏ​ကြောင်အသွားမိပြီး​နောက် ရုတ်ချည်း​ဒေါသထွက်လာခဲ့​​တော့၏။

"ငါ-ူး..နင့်​ဒေါ်​လေးက ​ကြောင်​နေတာလား"

ဝိန်းရိဖန်၏အသံတို့က တည်ငြိမ်​နေခဲ့ပြီး

"ငါ အဲ့အချိန်တုန်းက ဒီစကား​တွေကို ရယ်စရာတစ်ခုလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ..စိတ်ထဲမှာ​တောင် မထည့်ခဲ့ဘူး"

"...."

ဝိန်းရိဖန်၏အကျင့်မှာ ငယ်ငယ်​လေးကတည်းက အခြားသူများနှင့် ငြင်းခုန်ခဲ့ခြင်းမျိုးမရှိ။ ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အချိန် အမှန်တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘဲ ရယ်စရာ​တစ်ခုဟုသာ ထင်​နေခဲ့၏။ အဘယ်​ကြောင့်ဆို​သော် ဤအချင်းအရာများမတိုင်ခင်က သူမ၏ဘဝသည် မိသားစုထဲမှ လမင်း​လေးတစ်စင်း ကြယ်​လေးတစ်ပွင့်လို ​နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး နည်းလမ်း​ပေါင်းစုံဖြင့် အလိုလိုက်အချစ်ခံခဲ့ရခြင်း​ကြောင့်ဖြစ်သည်။ ​သောက်စရာ ၊ စားစရာ ၊ ဝတ်စရာများနှင့်ပတ်သတ်ပြီး မိဘနှစ်ပါးက အ​ကောင်းတကာ့အ​ကောင်းဆုံးများကိုသာ ဖြည့်စည်း​ပေးထားသည့်အတွက် ထိုကဲ့သို့​သောစကားမျိုးကို ကြားပင်မကြားဖူးခဲ့၏။

"ဒါ​ပေမယ့် ထူးဆန်းတာတစ်ခုက ငါ့နားထဲကို သူ့စကားလုံး​တွေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ​နေရာဝင်ယူလာခဲ့တယ်..ဘာလို့လဲဆို​တော့ အဲ့အချိန်တုန်းက ငါ ဆိုတာ..."

ဝိန်းရိဖန်က စကားလုံး အမှားများသုံးနှုန်းမိမည်ကို စိုး၍ အ​သေအချာ​တွေးကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အ​တွေးထဲ၌​ပေါ်လာသည့်စကားလုံးတို့ဖြင့် ထုတ်​ပြောလာခဲ့သည်။

"ရှိသမျှလူတိုင်း ​ရှောင်ဖယ်ချင်​နေကြတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး​လေ"

"...."

"အမှန်တကယ်​မှာလည်း ငါ့ကို အရမ်း​ကောင်းတဲ့အရာ​တွေ ​မဖြစ်မ​နေ ပေးစရာအ​ကြောင်းမှမရှိတာ"

"အစက်အစက်​လေး"(ဝိန်းအစက်အစက်)

ကျုံးစစ်​ချောင်က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ဝိန်းရိဖန်၏​ခေါင်းကိုပွတ်သပ်လိုက်၍

"နင် အဲ့စကား​တွေကို အာရုံစိုက်မ​နေနဲ့"

"အခုချိန်ပြန်​တွေးကြည့်မိတဲ့အခါကျ​တော့ အဲ့စကား​တွေအားလုံးက မှန်တယ်လို့လည်း ငါ မထင်​တော့ပါဘူး..ဒါ​ပေမယ့် ယွမ်ရာ​ကျော်တန်တဲ့ စကတ်​လေး​တွေ ၊ ယွမ်ဆယ်​ကျော်တန်တဲ့ ကိတ်မုန့်​တွေကို ​တွေ့လိုက်တိုင်း ငါ အချိန်အကြာကြီး​တွေ​ဝေ​နေမိတယ်..ပြီးရင် ငါ့ကိုယ်ငါအတွက် ဘယ်​တော့မှ မဝယ်​ပေးမိ​တော့ဘူး"

"...."

ဤအယူအဆကြီးသည့် အားနည်းသည့်အညွှန့်​လေးမှတဆင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အမြစ်တွယ်​နေသည့်သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့​ကာ..

တစ်စတစ်စချင်းဖြင့် ကိစ္စတစ်ခုကို ရိုက်သွင်းပုံ​ဖော်သွားခဲ့​ခြင်းမျိုး။

သူမသည် သိပ်​ကောင်းလွန်း​သောအရာများနှင့် မထိုက်တန်​ပေ။

​အ​ကောင်းဆုံး​သောအရာများကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်လည်း မရှိသင့်​ပေ။

ထိုအထဲတွင်...

တလက်လက်​တောက်ပ​နေသည့် ​ကောင်က​လေးလည်း အပါအဝင်။

"မဝယ်နိုင်လို့လားဆိုလည်း ​မဟုတ်ပြန်ဘူး..."

ဝိန်းရိဖန်က ရယ်မိလိုက်ရင်း

"ဒီအတိုင်း စိတ်ထဲမှာအမြဲတမ်းခံစား​နေမိ​နေတာက အဲ့​လောက်​တန်ဖိုးကြီးတဲ့ပစ္စည်း ၊ အဲ့​လောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့စကတ် ၊ အဲ့​လောက်ထိ​စျေးကြီးတဲ့အလှပြင်ပစ္စည်း​တွေကို ငါ့အ​ပေါ်မှာ လာသုံးလိုက်ရင် အလဟဿဖြစ်သွားသလိုမျိုး​လေ"

ကျုံးစစ်​ချောင်က တိတ်ဆိတ်၍လှမ်းကြည့်​နေခဲ့ပြီး ဝိန်းရိဖန်အတွက် ဝမ်းနည်းလာမိ​တော့၏။ ယခင်ကနှင့်ယှဥ်လိုက်လျှင် ဝိန်းရိဖန်မှာ များများစားစား​ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပါဘဲ အကြီးမားဆုံးမတူညီမှုဟူ၍ ​ခေါင်းမာလာခြင်းသာ ရှိပါလိမ့်မည်။

"​နင့်ဒေါ်​လေး​ပြောတဲ့ ​ကြောင်​တောင်​တောင်စကားတွေကို နား​​ထောင်မ​နေနဲ့..ဦး​နှောက်​​ချောင်​နေတာလားမသိ..ငါ-ူးတဲ့မှ ​ပြောစရာစကား​တောင်မရှိ​တော့ဘူး"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ဤစိတ်မသာမယာဖြစ်​စေသည့်ကိစ္စများကို ထပ်မ​ပြောလို​တော့သဖြင့်

"ငါတို့ ​ယောက်ျား​တွေအ​ကြောင်းပဲပြန်​ပြောမယ်"

"...."

"စန်းရန်​ရော..သူ နင့်ကို သ​ဘောမကျ​တော့ဘူးဆိုတာ နင်​သေချာလို့လား..အခုမှ စဥ်းစားကြည့်မိတာ ​တော်​တော်​လေးကို ထူးဆန်းတာ​နော်..သူ့ရဲ့အဲ့ဒီအ​​ကျင့်စရိုက်ရယ် ပြီး​တော့ ပိုက်ဆံလည်းချို့တဲ့နေတာမှမဟုတ်တာ..ဘာမှမဖြစ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ အိမ်ခန်းအတူငှား​နေ​နေရတာလဲ?"

ဝိန်းရိဖန်၏အသံက သိသိသာသာကိုနူးညံ့သွား၏။

"လုံးဝ ​သေချာပါတယ်ဆို"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"ဘာလို့လဲ?"

"ဘာလို့လဲဆို ငါ သူ့အ​ပေါ်မှာ အရမ်းကိုမ​ကောင်းခဲ့လို့..ငါ အရမ်းကိုမှပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆက်ဆံခဲ့မိတဲ့အချိန်​တွေ ရှိခဲ့လို့"

ဝိန်းရိဖန်က နှုတ်ခမ်းကိုတင်းတင်း​စေ့မိထားပြီး မှင်​သေသွားခဲ့ရကာ

"စန်းရန်က ငါ့အ​ပေါ်ကို အရမ်းကိုမှ​ကောင်း​ပေးခဲ့ပြီး..ငါ့​ကြောင့်ပဲ နာကျင်သွားခဲ့ရတဲ့..တစ်​ယောက်တည်း​သောသူ.."

သူမထံတွင် စိတ်မသိုးမသန့်ဖြစ်ရခြင်းများ​ရော ​တောင်းပန်ချင်သည့်စိတ်များပါ ရှိ​နေခဲ့ပြီး...

သူ့ဘက်က လက်မခံ​တော့မည်ကိုလည်း သိ​နေခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်​ယောက်က သူ့မာနများကို ​ခြေဖဝါး​အောက်ချ၍ အကြိမ်ကြိမ်နင်း​ချေထားခဲ့ပြီးပြီမဟုတ်လား။

ဝိန်းရိဖန် လုံးဝရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိ​နေဆဲဖြစ်သည်မှာ ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် အတန်းပိုင်ဆရာမမှ သူတို့နှစ်ဦး ရည်းစားဆိုသည့်ကိစ္စနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ​ခေါ်ခံရသည့်အချိန်တွင် သူမက ဘကြီးတို့အိမ်၌​ပြောင်း​နေ​နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက အတန်းပိုင်ဆရာမသည် ​ကျောက်ယွမ့်တုံထံအ​ကြောင်းကြားလိုက်ခြင်းဖြစ်​သော်လည်း ​ကျောက်ယွမ့်တုံက အချိန်မရသဖြင့် ဘကြီးဖြစ်သူ 'ဝိန်းလျန်ရှန်' ထံသို့ အကူအညီ​တောင်း၍​ဖြေရှင်းခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့​ကြောင့် အတန်းပိုင်ဆရာမနှင့် လာ​ရောက်​တွေ့ဆုံသည့်သူမှာ 'ဝိန်းလျန်ရှန်' ဖြစ်၏။

ထို့​နေ့က ​သောကြာ​နေ့ ​နေ့လည်ခင်း။

နှစ်ဖက်အုပ်ထိန်းသူများ အချင်းချင်း​စကား​ပြောပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က ဝိန်းလျန်ရှန် နှင့်အတူ အိမ်ပြန်လိုက်ခဲ့ရသည်။

ဝိန်းရိဖန်က လမ်း​လျှောက်လုံးတွင် စကားလုံးများစွာဖြင့် ဂရုတစိုက်ရှင်းပြခဲ့ပါသည့်တိုင် ဝိန်းလျန်ရှန်က စကားမဆိုခဲ့​ပေ။ သူမဘက်မှ စကားများလွန်း၍ ဘကြီးဖြစ်သူ စိတ်အ​နှောက်အယှက်ဖြစ်မည်စိုးကာ ရှင်းပြပြီး​နောက်တွင်​တော့ အသံတိတ်​ပေး​နေခဲ့၏။

ထိုသို့တိတ်ဆိတ်​နေသည်မှာ ဘကြီးအိမ်သို့ ပြန်​ရောက်လာသည်အထိပင်။

ထိုအချိန်တွင် ချယ်ယန့်ချင်လည်း ရှိ​နေပြီး အိမ်ပြန်ရောက်လာသည့် သူမအား ​တွေ့လိုက်သည်နှင့်

"ရွှမ်းကျန့်..နင် ​တော်​တော်ကိုစကားနားမ​ထောင်တာပဲ..ငါတို့ နင့်ကို​စောင့်​ရှောက်​နေရတာ လွယ်တယ်လို့များထင်​နေလား..နင့်ကိစ္စ​ကြောင့် ဘကြီးကတစ်​နေ့လုံးအချိန်ကုန်သွားပြီ..သူ့အလုပ်နဲ့သူ​တောင် မအားပါဘူးဆို ငါတို့စိတ်မရှုပ်​အောင် ​နေ​ပေးလို့မရဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန်က အိမ်အဝင်ဝ၌သာရပ်​​နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏လက်​ချောင်းများဟာ တင်းခနဲ။ ဖိနပ်ကိုပင် မချွတ်ရဲခဲ့ဘဲ သူမ၏စိတ်ထဲ၌ အိမ်ထဲမဝင်သွားသင့်​ကြောင်းကိုသာတွေး​နေမိပြီး ဘာပဲလုပ်လုပ် အမှားအယွင်းများသာဖြစ်​နေတော့မည်လိုလိုမျိုး။

ဝိန်းလျန်ရှန်က ထိုအချိန်တွင် ;

"အားကျန့်"

ဝိန်းရိဖန် ​ခေါင်း​မော့ကြည့်ရင်း ကျသင့်လာမည့်အပြစ်ဒဏ်အား ငြိမ်သက်၍စောင့်​နေမိလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝိန်းလျန်ရှန်​ပြောလိုက်သည့်စကားကို​တော့ သူမ တစ်သက်လုံး ​မေ့ပါ​တော့မည်မဟုတ်​ပေ။

အလင်း​​ဘက်တွင်ရှိသည့် ဟန်​ဆောင်ထားမှုများ အားလုံးက ကွာကျလာခဲ့ကာ ထပ်၍ ဟန်​ဆောင်ထားဖို့ရာ မတတ်နိုင်​တော့သည့်အလား

"ဘကြီးလည်း မင်းကို အပြစ်မတင်ချင်ဘူး..ဒါ​ပေမယ့် မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိထားရမှာက..ငါတို့မှာ မင်းကို ​ကျွေး​မွေးထားရပါမယ်ဆိုတဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားရှိမ​နေဘူး"

ဝိန်းလျန်ရှန်က သူမ၏အ​ဖေနှင့် ရုပ်ဆင်​သော်လည်း သူ့မျက်ခုံးများက​တော့ ပို၍စူးစူးရဲရဲနိုင်ခဲ့၏။

"ဒါ​ပေမယ့် ငါတို့ဘက်က မင်းကို သမီးအရင်းတစ်​ယောက်လိုပဲ ​စောင့်​ရှောက်ပေးထားခဲ့တယ်"

ငါတို့မှာ မင်းကို ​ကျွေး​မွေးထားရပါမယ်ဆိုတဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားရှိမ​နေဘူး

မင်းကို ​ကျွေး​မွေးထားရမယ့်

တာဝန်မျိုးမရှိဘူး။

ဝိန်းရိဖန်၏လည်​ချောင်းတစ်​လျှောက် တစ်စို့​နေခဲ့ကာ ထိုအခိုက်အတန့်တစ်ခုစာအတွင်း စကားတစ်ခွန်းမှပြန်မ​ပြောနိုင်ခဲ့​၏။

ထိုအချိန်က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်

သူတို့၏မျက်နှာဖုံးများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းခွာပြလာခြင်း။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ထင်သာမြင်သာ အဖြစ်ဆုံး စကားလုံးများဖြင့် ​ပြော​နေခဲ့သည်မှာ သူတို့သည် သူမအား ဤ​နေရာ၌ လက်မခံထားလိုခြင်းများ။

"မင်းအစ်ကိုက အခုချိန်မှာ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာ​မေးပွဲအတွက်ပြင်ဆင်​နေပြီ..ငါတို့ရဲ့အာရုံ​တွေအားလုံးက သူ့ကိုပဲ စိုက်ထား​ပေးရမှာ..ငါတို့ မင်းဆီက လိုချင်တာဆိုလို့ စကားနား​ထောင်တာ​လေး တစ်ခုတည်းပဲ..ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ကိစ္စ​တွေ ဘာမှလုပ်မလာနဲ့..မင်းဘက်က ဒီ​လောက်​လေး​တောင် ပြန်မလုပ်​ပေးနိုင်ဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန်က ​နေရာ၌သာရပ်​​နေရင်း တဖြည်းဖြည်း ဦးညွှတ်ကျလာခဲ့ကာ

နိမ့်လွန်း၍ ဖုန်မှုန့်များနှင့်ထိ​တော့မည့်အလား။

အချိန်အကြာကြီး​နေပြီးသွားမှ

"​တောင်းပန်ပါတယ်..​နောက်ဆိုရင် မလုပ်​တော့ပါဘူး"

------

အိပ်ခန်းထဲသို့​ရောက်သည်နှင့် ဝိန်းရိဖန်က ဘီဒိုထဲမှလက်ကိုင်ဖုန်းအား ချက်ချင်း​ပြေးထုတ်ကာ ပါဝါခလုတ်အား ​တော်​တော်ကြာ​အောင်ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ လက်​ချောင်းများက ထိန်းချုပ်မရ​အောင်တုန်ယင်​နေခဲ့ပြီး ​စောင့်​​နေရသည့်တစ်ခဏတာက သူမအတွက်​တော့ ရာစုနှစ်ကြီးတစ်ခု ဖြတ်​ကျော်​နေရသည့်အတိုင်းပင်။

​ကျောက်ယွမ့်တုံ၏ဖုန်းနံပါတ်ထံသို့ ​ခေါ်ဆိုလိုက်၏။

အချိန်အကြာကြီးတစ်ခု။

ဖုန်းမြည်သံမှာ အလိုအ​လျောက်ကျသွား​တော့မည့်အချိန်မှသာ အခြားတစ်ဖက်မှဖုန်းလက်ခံ​ဖြေလာခဲ့သည်။

"အားကျန့်"

ဝိန်းရိဖန်၏ နှာ​ခေါင်းမှာစူးခနဲကျင်တက်လာပြီး ထိန်းထားခဲ့သည့်မျက်ရည်များက ချက်ချင်းစီးကျလာ​​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်ဘက်မှ ​ကျောက်ယွမ့်တုံသို့ ​ပြောပြချင်​နေခဲ့သည်မှာ --

သူမ လိမ်မာမည်ဖြစ်​ကြောင်း..

ကျိန့်ခယ်ကျားနှင့် စကားမများ​တော့မည့်အ​ကြောင်း..

ဦး​လေးကျိန့်နှင့်လည်း အဆင်​ပြေ​အောင်​နေ​ပေးမည်ဖြစ်​ကြောင်း..

ထို့​ကြောင့် သူမအား လာ​ခေါ်ပြီး အ​မေရှိသည့်​နေရာသို့ ​ခေါ်သွား​ပေးပါ ဟူ၍..

သူမအား ဘကြီး၏အိမ်၌ တစ်​ယောက်တည်း မ​နေခဲ့ခိုင်းပါနဲ့ ဟူ၍..

​မေ​မေ..ဘကြီးတို့က သမီးကိုသ​ဘောမကျဘူး ဟူ၍..

အိမ်ပြန်​ခေါ်သွား​ပေးပါ ဟူ၍..

ဝိန်းရိဖန် စကားမဆိုရခင်ပင် ​ကျောက်ယွမ့်တုံဘက်မှ ကျိန့်ခယ်ကျား၏အသံအား ကြားလိုက်ရ​တော့၏။

​ကျောက်ယွမ့်တုံ၏အသံက လောပြာသည့်အသံမျိုးဖြစ်သွားခဲ့ကာ အလျင်အမြန်ဆိုလာခဲ့သည်မှာ

"သမီးမှာ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိ​နေရင် ဘကြီးကို​ပြောပြလိုက်​နော်..ဘကြီးတို့အိမ်မှာ ​ကောင်း​ကောင်း​​နေ..ရည်းစားမထားနဲ့..ဟုတ်ပြီလား"

​နောက်တွင် ဖုန်းချသွားခဲ့​တော့သည်။

ဖုန်းထဲမှ ဖုန်းချသွားသည့်​အေးစက်စက်အသံကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့်အတူ ဝိန်းရိဖန်က လက်ကိုင်ဖုန်းအား ​အောက်ချလိုက်၏။ ​ခေါင်းကိုငုံ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းမှိန်သွားသည့်ဖုန်းမျက်နှာပြင်အား စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များသည်လည်း အဆက်မပြတ်စီးကျ​နေခဲ့ကာ ​နေရာ၌သာ ​တောင့်​တောင့်ကြီးထိုင်​နေမိခဲ့သည်။

ထိုစက္ကန့်ပိုင်း၌ ခံစားလိုက်သည်မှာ သူမ၏တစ်ခုတည်း​သောအားကိုးရာက ကျိုးပဲ့သွားပြီဟူ၍ပင်။

အချိန်မည်မျှပင်ကြာသွားခဲ့မှန်းမသိ။

လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့်ဖုန်းမှာ ​နောက်တစ်ကြိမ်တုန်ခါလာခဲ့သည်။

မျက်လုံးများကို ​ဖြေး​​ဖြေးချင်းပင့်ပြီး ​ခေါ်ဆိုသူအား ကြည့်လိုက်၏။

--စန်းရန်။

ဝိန်းရိဖန် အချိန်အ​တော်ကြာ​အောင်စိုက်ကြည့်​နေပြီးမှ ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တိတ်ဆိတ်​နေလျက်။

ပထမဆုံး စကားစ​ပြောလာသည့်သူမှာ စန်းရန် ;

"မင်း အိမ်ပြန်​ရောက်ပြီလား"

ဝိန်းရိဖန်က 'အင်း'ဟု ခပ်တိုးတိုး​လေးသာ ပြန်​ဖြေလိုက်၏။

"ဆူခံထားရတာလား"

စန်းရန်၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှား​နေပုံရပြီး စကားလုံးက အထစ်ထစ်အ​ငေါ့​ငေါ့ဖြစ်လျက်

"အတန်းပိုင်ဆရာမက ဒီကိစ္စ​ကြောင့်နဲ့ ​အုပ်ထိန်းသူ ထပ်​ခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း မထင်ထားလို့ပါ..ငါ့​ကြောင့် မင်းပါ ထိခိုက်သွားရတာမလို့..​တောင်း..."

ဝိန်းရိဖန် ရုတ်တရက်စကားဖြတ်​ပြောလိုက်၏။

"စန်းရန်"

ရှိသမျှစိတ်ခံစားချက်များက ပုန်ကန်ထကြွလာပုံလည်း ရသည်။

​ကောင်​လေး၏အသံတို့က ခပ်ပြင်းပြင်းစကားစဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရ​သော်လည်း ဆက်၍​ပြောလာခြင်းမပြုပါ​ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်သည် ဝိန်းရိဖန်၏ အဆိုးမြင်စိတ်ခံစားချက်များ အပြင်းထန်းဆုံးဖြစ်​နေသည့်အချိန်။

ထို​ကောင်​လေးက ​တောင်းပန်စကားဆို​နေသည့်အချိန်တွင် သူမဘက်မှ ယခုလိုစကားမျိုးမ​ပြောသင့်မှန်း ၊ မယဥ်မ​ကျေး စကားဖြတ်မ​ပြောသင့်မှန်း သိ​နေပါသည့်တိုင်

သူမ၏စိတ်ခံစားချက်များအား လုံးဝထိန်းချုပ်မထားနိုင်ပါ​တော့​ချေ။

တိတ်ဆိတ်​နေသည့်အိပ်ခန်းငယ်​လေးထဲတွင် သူမ၏စကား​အတိုးဖျဆုံးပြောမိလိုက်သည့် စကားလုံးတို့ကို ဝိန်းရိဖန်ကိုယ်တိုင်ပြန်ကြား​နေခဲ့ရ၏။

"နင် ငါ့ကို ထပ်ပြီးမ​နှောက်ယှက်ပါနဲ့​တော့လား"

(Zawgyi)

အတိတ္မွကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သတ္၍ အမွန္တကယ္ မ်ားမ်ားစားစား မရွင္းလင္းေတာ့ပါေပ။

ဝိန္းရိဖန္အေနျဖင့္ အတိတ္မွအရာမ်ားအား ျပန္ေတြးၾကည့္ေနျခင္းမ်ိဳးမွာသိပ္လုပ္ေလ့မရွိ ၊ သို႔သည့္တိုင္ တစ္ခါေလးမွ် ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္မိတိုင္းတြင္ အထူးသျဖင့္ စန္းရန္ႏွင့္ပတ္သတ္သည့္မွတ္ဥာဏ္မ်ားဆိုလွ်င္ ပုံရိပ္တစ္ခုခ်င္းစီတိုင္း အေသးစိတ္တစ္ခုခ်င္းစီတိုင္းကိုေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမွတ္မိေနခဲ့သည္။

ဤအခ်ိန္အခါေလးသည္လည္း မွတ္မိေနသည့္အထဲ ေသခ်ာေပါက္အပါအဝင္။

ထိုအခ်ိန္က သူမ အေသအခ်ာခံစားမိလိုက္သည္မွာ သူမ၏ႏွလုံးခုန္သံမ်ား တစ္ခဏရပ္တန့္သြားခဲ့သည့္အေၾကာင္းပင္။

------

အေရွ႕မွာရွိေနသည့္ က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္က စကားေျပာေနဆဲျဖစ္၏။

"အဲ့အခ်ိန္တုန္းက ငါနဲ႕ ေခြၽးက်င့္ယြီနဲ႕က တန္းခြဲတစ္ခုတည္းေလ..ေန႕တိုင္းေန႕တိုင္း သူေျပာျပတဲ့ စန္းရန္အေၾကာင္းေတြကိုမရိုးနိုင္ေအာင္နားေထာင္ခဲ့ရတာ..အဲ့ဒါနဲ႕ပဲ ငါတို႔အတန္းထဲက စန္းရန္ကိုမသိတဲ့လူေတြေတာင္ သူေျပာလြန္းလို႔ အားလုံး သိကုန္ေရာ"

ဝိန္းရိဖန္ ၿငိမ္၍နားေထာင္ေနမိရင္း ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းမ်ားထက္တြင္လည္းအေကြးရာေလးတစ္ခု ေပၚလာတတ္ေသးသည္။

"ေအ့..ငါ ခုဏတုန္းကေမးတဲ့ေမးခြန္းကို နင္ ျပန္မေျဖရေသးဘူးေနာ္..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႏွစ္ေတြလည္းအမ်ားႀကီးၾကာခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ ငါတို႔ စကားအျဖစ္ေတာ့ေျပာၾကရေအာင္"

က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္ မူလေခါင္းစဥ္ဆီသို႔ျပန္ေရာက္သြားၿပီး စေနာက္ခ်င္သည့္အမူအရာျဖင့္

"သေဘာက်တဲ့အဆင့္ထိ ငါမေျပာေသးဘူး..အရင္ဆုံး ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးလား? စိတ္လႈပ္ရွားသလိုမ်ိဳးေလ"

"...."

"ျပန္မေျဖဘူးဆိုေတာ့..ဒါဆို နင္ ဝန္ခံတယ္လို႔ ငါသတ္မွတ္လိုက္မွာေနာ္"

ဤတစ္ႀကိမ္တြင္ ဝိန္းရိဖန္က အသံထြက္လာခဲ့၍

"ရတယ္ေလ"

"နင္ ဝန္ခံေနတယ္လို႔ ငါ့ဘက္သတ္မွတ္လိုက္လို႔ရေၾကာင္းေျပာတာလား?"

ထိုအေျဖမ်ိဳးၾကားလိုက္ရသည့္အခိုက္ က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္ လုံးလုံးလ်ားလ်ားဆြံ႕အသြားေတာ့၏။

"တကယ္ေျပာေနတာလား?"

ဝိန္းရိဖန္က အသံထြက္ေအာင္ရယ္လိုက္ၿပီး

"နင့္ပုံစံက ဘာျဖစ္သြားခဲ့တာလဲ"

"နင္ အရင္က တကယ္ႀကီး စန္းရန္ကိုသေဘာက်ခဲ့တာလား?"

"အင္း"

က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္မွာ တကယ္ကို ေရွာ့ခ္ရသြားျခင္းေပ။ သူမ၏အျမင္တြင္ ဝိန္းရိဖန္ဆိုသည္မွာ မည္သည့္အရာကိုမွအေလးမထားသလိုပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ေအးေအးေဆးေဆးေနတတ္သည့္သူမ်ိဳးျဖစ္၏။

"ဒါဆို နင္ အခုေရာ သေဘာက်ေသးလား"

ဝိန္းရိဖန္က ၿပဳံးေနရင္း

"နင္လည္း ေျပာေနတာပဲေလ..အားလုံးက ဟိုးအရင္ကကိစၥေတြပါလို႔"

"အဲ့လိုဆိုရင္ေတာင္ နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ခန္းမွ်ေနေနၾကတာေလ!..ေန႕တိုင္းေန႕တိုင္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေနရတာေလ!..ႏွစ္ဖက္စလုံးကလည္း တစ်ချိန်တစ်ခါကဟိုလိုအဓိပ္ပါယ်မျိုးေတြ ရွိခဲ့ဖူးၾကတယ္ေလ!..မေတာ္လို႔မ်ား အခ်စ္ေဟာင္းေတြ ျပန္နိုးထလာခဲ့ရင္ေရာ!"

"...."

ဝိန္းရိဖန္က ;

"မျဖစ္နိုင္ပါဘူး"

"အမ္?"

"သူ မၾကာခင္အိမ္ေျပာင္းေတာ့မွာ"

က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္ ;

"အဲ့ဒီေတာ့ နင္ဆိုလိုခ်င္တာက သူသာ ထပ္ၿပီးၾကာၾကာေနမယ္ဆိုရင္ နင့္စိတ္ကို နင္ထပ္ၿပီးထိန္းထားနိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး?..အဲ့လိုလား"

"...."

သူမလို အျပင္လူတစ္ေယာက္ကပင္ အနည္းငယ္ႏွေျမာၿပီးေနာင္တမိသည့္အတြက္ ထပ္၍ေမးၾကည့္လိုက္၏။