ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် စန်းရန်က ကားအ​နောက်ခန်းထဲသို့ဝင်သွားပြီး အလယ်တည့်တည့်၌ဝင်ထိုင်​နေသည်အား ​ကြောင်အမ်းရင်းရပ်ကြည့်​နေမိသည်။အခြားတစ်ဖက်တွင် ထိုင်​နေသည့်သူက စု​ဟောက်အန်း။အ​ရှေ့ခုံ၌ထိုင်​နေသည့် ကျုံးစစ်​ချောင်က လှည့်ကြည့်လာပြီး

"ဖန်ဖန်..ကားထဲဝင်​လေ"

ဝိန်းရိဖန်က 'အင်း'ဟု အသံတစ်ချက်ပြုရင်း ကားထဲဝင်လာခဲ့သည်။

ကားတံခါးပိတ်ပြီးသွားသည်နှင့် စု​ဟောက်အန်းက အဓိပ္ပါယ်ပါပါပြုံးပြရင်း

"မင်းတို့နှစ်​ယောက် ဟိုနားမှာရပ်ပြီး ဘာ​တွေ​ပြော​နေကြတာလဲ..ငါ့ကို​ရော ​ပြောပြလို့မရဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏မျက်နှာအား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ အမှန်တိုင်း​ပြောပြလိုက်၏။

"သူက ငါ့ကို ​နေရာတိုင်းမှာလိုက်ကြွားမ​နေနဲ့ဆိုပြီး မှာ​နေလို့"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"ဘာကို လိုက်မကြွားခိုင်းတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"သူနဲ့ အတူတူ​နေတဲ့ကိစ္စကို"

"...."

ကားအတွင်း၌ ​နေရာကျပ်ညှပ်သလိုဖြစ်​နေသည့်ကြားက ဤစကားတစ်ခွန်း​ကြောင့် ​လေထုတစ်ခုလုံး တင်းခနဲဖြစ်သွား​လေ​တော့သည်။

စက္ကန့်​ပေါင်းများစွာကြာပြီး​နောက် တိတ်ဆိတ်​နေမှုကြီးကိုဖျက်လိုက်သည်မှာ စု​ဟောက်အန်း၏ ညစ်ညမ်းညမ်းစကား​ပေ။

"ငါ-ူး..သာ့​ကော..မင်းဆိုတဲ့​ကောင်က အရှက်မရှိမှန်း ငါ သိ​ပေမယ့် မင်း ဒီ​လောက်ကြီးထိ​တော့ မျက်နှာမ​ပြောင်နဲ့​လေကွာ"

စု​ဟောက်အန်းက ဆက်၍

"ဝိန်းရိဖန်..မင်း ဒီ​ကောင့်ကို သိပ်အာရုံစိုက်မ​နေနဲ့..ဒီ​ကောင်က ပါးစပ်ထဲရှိသမျှအကုန်​လျှောက်​ပြောတဲ့​ကောင် ၊ အထက်တန်း​ကျောင်းတုန်းကနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ..ပုံမှန်လူဆိုရင် အသက်​ရလာတာနဲ့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း​နေလာတတ်​ပေမယ့် အဲ့ထဲမှာ ဒီ​ကောင် မပါဘူး..ဒီ​ကောင်က အသက်ကြီး​လေ​လေ ​​ပေါလာလေ​လေပဲ"

စန်းရန်က တစ်ဖက်သို့​ခေါင်း​စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး

"မင်း ဒီ​နေ့ ​တော်​တော်စိတ်ကြည်​နေပုံရတယ်​နော်"

ဤစကားကိုကြားလျှင်ကြားလိုက်ရချင်း စု​ဟောက်အန်းက ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွား​တော့၏။

ကျုံးစစ်​ချောင်မှ ဆက်၍

"စန်းရန်က အရင်တုန်းကအတိုင်း ဟာသ​ဥာဏ်ရွှင်တုန်းပဲ​နော်"

ကားစတီယာရင်ကို ကိုင်ထားသည့်ရှန့်လန်က ခပ်​နွေး​နွေး​ထွေး​ထွေးအသံမျိုးဖြင့် ဝင်​ပြောလာခဲ့၏။

"ရိဖန်က ငါတို့နှစ်​ယောက်ကိုပဲ ​ပြောပြထားတာပါ..မင်း စိတ်ပူ​နေစရာမလိုပါဘူး"

စန်းရန်က မျက်လုံးကိုသာ ပင့်ကြည့်လာပြီး စကားတစ်ခွန်းမဆိုလာ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း စန်းရန်အား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်မိလိုက်၏။

အမှန်စင်စစ်တွင် သူမ​အ​နေဖြင့် စန်းရန်​ပြောသည့်စကားများအ​ပေါ် အထူးတလည်ခံစားသွားရခြင်းမျိုးမရှိပါ​ပေ။

ဘာ​ပြန်​ပြောရမှန်းမသိ​လောက်​အောင် ဆွံ့အသွားခြင်းများသာ ဖြစ်ပြီး...

ဦး​နှောက်ထဲ ပထမဆုံးဝင်လာသည့်တုန့်ပြန်ချက်က-

ဝါးးး..

သူမ​ပြောလိုက်တဲ့စကား​တွေက ဒီလိုအဓိပ္ပါယ်မျိုး​တွေပါ ​ပြောင်းပစ်လို့ရတာလား...

ဒါမှမဟုတ် ​နောက်တုန့်ပြန်ချက်တစ်ခုမှာ-

​​သောက်ဆရာကြီးပဲ​ဟေ့..

ဒီလိုစကား​တွေကို​တောင် မျက်နှာတစ်ချက်မ​ပြောင်းဘဲ ​ပြောနိုင်တယ်​နော်..

ထို့​ကြောင့်လည်း ခုဏက​လေးတုန်းက စန်းရန်​ပြောလိုက်သည့်စကားများကို အထူးတလည်ပုံ​ဖော်ခံစား​နေခြင်းမျိုးမရှိ ၊ ဘာကိုမှလည်း ​လျှောက်မ​တွေးဖြစ်မိ​တော့၏။ သူမ​အ​နေဖြင့် ထိုစကားလုံးများကို ကြည့်​​ကောင်းသားနား​အောင် မပြင်လို​တော့သည့်အပြင် စန်းရန်သည်လည်း ထိုစကားများကို ဤသို့​ပြောထွက်လာသည်ဆိုကတည်းက တစ်ဖက်လူ စိတ်ကွက်သွားမည်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်​ကြောင်း ​ဖော်ပြလိုက်သလိုပါပင်။

အရှိကိုအရှိအတိုင်း ၊ အမှန်ကိုအမှန်တိုင်း ​ပြောလိုက်ခြင်းမျိုး​ပေ။

သို့​သော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့်​လေးတွင်​တော့ သူမဘက်မှ တိုင်​ပြောသလိုဖြစ်သွားသည့်ကိစ္စ​လေးအတွက်​ စိတ်မသိုးမသန့်ဖြစ်မိသွားခဲ့၏။

"ဒါနဲ့​လေ..ဝိန်းရိဖန်"

စု​ဟောက်အန်းက စကားဆို၏။

"ဒီကိစ္စကို​ပြောရင်းနဲ့ ငါ မင်းကို​တောင်းပန်ဖို့ ကျန်​နေ​သေးတယ်..ငါက အိမ်ခန်းစာချုပ်ကို သပ်သပ်စီခွဲချုပ်ထားတယ်လို့ထင်လို့..ပြီး​တော့ အိမ်ခန်းမျှ​နေတဲ့စည်းကမ်း​တွေကိုလည်း သိပ်နားမလည်ခဲ့ဘူး..အရင်ငှားခဲ့ဖူးတဲ့သူနဲ့ တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ပြီး ​ပြောင်းသွားရင်ရပြီလို့ထင်လိုက်တာ"

ဝိန်းရိဖန်က စု​ဟောက်အန်းရှိရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

စန်းရန်က သူတို့နှစ်ဦးကြား၌ထိုင်​နေခြင်းဖြစ်​သော်ငြား သူတို့နှစ်​ယောက်အား မမြင်ရသည့်​​လေထုသဖွယ်သ​ဘောထားပြီး စကားဝိုင်းထဲသို့ လုံးဝ ဝင်မလာ​ပေ။

စု​ဟောက်အန်း ;

"အဲ့ဒါ​ကြောင့် စန်းရန်က ငါ့ကို အိမ်ခန်းရှာ​ပေးဖို့​ပြောတဲ့အချိန်တုန်းက သူ့ကို ​အိမ်သော့တန်း​ပေးလိုက်တာ..ငါ ဟိုတစ်​ယောက်ဆီကကြားလိုက်ပါတယ်..မင်းကို လန့်​အောင်လုပ်မိသွားတယ်တဲ့..အဲ့အတွက်​တော့ တကယ်ကို​တောင်းပန်ပါတယ်..​တောင်းပန်တဲ့အ​နေနဲ့ ဒီ​နေ့ညစာကို ငါ ဒကာခံမယ်ကွာ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဟိုတစ်​ယောက်ဆိုတာက"

စု​ဟောက်အန်းက တစ််ခဏတိတ်ဆိတ်​နေရင်း

"ဝမ်လင်လင်ကို​ပြောတာ"

သူ့ပုံစံက ဝမ်လင်လင်နှင့်ပြဿနာတက်ထားပုံရသည်။ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့်လည်း ဤကိစ္စအား အရင်ကကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထပ်၍လည်းအာရုံမစိုက်ချင်​တော့သလို အခြားသူ၏ကိစ္စများကိုလည်း ဝင်မစွက်ဖက်ချင်သဖြင့်

"ရပါတယ်..ဒီကိစ္စက အဆင်​ပြေ​ပြေ​ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ..​နင်သာ နောက်ဆိုရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး​​တွေမှာ ပိုပြီးဂရုစိုက်​ပေး​ပေါ့"

ကျုံးစစ်​ချောင်က အ​နောက်ဘက်လှည့်ကြည့်လာပြီး

"​​နင် အရင်က ငါ့ကို​ပြောပြဖူးသလိုပဲ..နင်နဲ့အတူတူ​နေတဲ့ အရင်အိမ်ခန်း​ဖော်က နင့်ရဲ့လုပ်​ဖော်ကိုင်ဖက်ဆို..ဝမ်လင်လင်လို့ ​ခေါ်သလားလို့"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ဟုတ်တယ်"

ရှန့်လန် ;

"ဒါဆို စု​ဟောက်အန်း..မင်း​က​ရော ဝမ်လင်လင်ကို ဘယ်လိုသိ​နေတာလဲ"

စု​ဟောက်အန်း ;

"ငါ့ အရင်ရည်းစား"

ကျုံးစစ်​ချောင်က တအံ့တသြဖြင့်

"အဲ့​လောက်​တောင် တိုက်ဆိုင်တာလား"

ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း 'အရင်' ဆိုသည့်စကားလုံး​ကြောင့် တအံ့တသြဖြစ်သွားရ​​တော့၏။

ရှန့်လန်က ပြုံးရင်း

"ဒါဆို မင်း စန်းရန်ကိုအိမ်​သော့​ပေးလိုက်တဲ့အချိန်တုန်းက အခန်းမျှငှားထားတဲ့သူက ရိဖန် မှန်း သိလား"

စု​ဟောက်အန်းက သက်ပြင်းရှိုက်ပြီး ဟန်​ဆောင်ပန်​ဆောင်ဖြင့်

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိမှာလဲ"

"ဒီလိုလား..ဒါ​ပေမယ့် စန်းရန်ကလည်း တစ်​ယောက်​ယောက်နဲ့ အိမ်ခန်းကိုမျှ​နေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားမိဘူး"

ရှန့်လန်က စန်းရန်အား ​နောက်ကြည့်မှန်မှတဆင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး

"ကြားထားတာ​တော့ မင်း ဘားဖွင့်ထားတာဆို..ဝင်​ငွေ ​တော်​တော်များမှာပဲ​နော်"

ဆိုင်ရှယ်ယာဝင်သူ​ဌေးတစ်​ယောက်ဖြစ်သည့် စု​ဟောက်အန်းက 'သိပ်မဆိိုးပါဘူး' ဟု ဝင်​ပြော​တော့မည့်ဆဲဆဲတွင်...

စန်းရန်၏ နားရွက်၊ပါးစပ်များက ယခုအချိန်ကျမှအသက်ဝင်သွားသည့်အလား စကားသံတို့က စိတ်ပျက်အား​လျော့သွားသည့်အသံမျိုးဖြင့်

"မ​ရပါဘူးကွာ"

"...."

လူတစ်သိုက်က အနီးဆုံးတွင်ရှိသည့် နာမည်ကြီး​ဟော့​ပေါ့ဆိုင်သို့သာ သွားခဲ့ကြ၏။

ရှန့်လန်က စု​​ဟောက်အန်းနှင့်စန်းရန်တို့နှင့် ဆုံဖြစ်မည်ဟုမထင်ထားခဲ့ဘဲ စားပွဲဝိုင်းဘိုကင်ကြိုယူထားခဲ့ရာ ဆိုင်မှ ​လေး​ယောက်ဝိုင်းကိုသာ စီစဥ်ထား​ပေးခဲ့သည်။ ​လေး​ထောင့်စားပွဲ၏တစ်ဖက်စီ၌ ခုံတန်းရှည်များရှိရာ ထိုင်ခုံများက တစ်​ယောက်တည်းထိုင်လျှင်ကျယ်ကျယ်လွင့်လွင့်မျိုးဖြစ်ပြီး နှစ်​ယောက်ထိုင်လျှင်​တော့ အနည်းငယ်ကျပ်ကျပ်သိပ်သိပ်ဖြစ်သွားရသည်။

သို့​သော်လည်း ဆိုင်ထဲတွင် အခြား​နေရာလွတ်မရှိ​တော့သည့်အတွက် ပူးကပ်ကျပ်သိပ်ပြီးသာ ထိုင်လိုက်ရ​တော့၏။

မိန်းက​လေးနှစ်​ယောက်က ​သေး​သေး​လေးများဖြစ်ကြသဖြင့် တစ်ခုံ​ပေးထားပြီး ကျန်​သုံးနေရာကို​တော့ ​ယောက်ျား​လေးသုံး​ယောက်က ​နေရာယူလိုက်၏။

ဝိန်းရိဖန်၏​အခြား​ဘေးတစ်ဖက်တွင် ထိုင်​နေသည့်သူက ရှန့်လန် ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်က စန်းရန်။

ရှန့်လန်က အင်္ကျီလက်ကို​ခေါက်တင်ပြီး​နောက် စု​ဟောက်အန်းနှင့်စကား​ပြော​နေရင်းဖြင့် အခြားသူများအတွက် ​ရေ​နွေးငှဲ့​ပေး​နေခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ​ရေ​နွေးတစ်ခွက်လှမ်းယူပြီး တစ်ငုံ​သောက်လိုက်သည့်အချိန် ကျုံးစစ်​ချောင်က သူမ၏လက်​မောင်းကိုရိုက်ပြီး

"နင် ခွက်ကိုချထား..နင့်ကို မ​သောက်ခိုင်း​သေးဘူး..ငါ့ကို ပန်းကန်​တွေ တူ​​တွေ ကူပြင်ပေးဦး"

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရှန့်လန်၏ပန်းကန်ခွက်​ယောက်များက ပလပ်စတစ်ချွတ်ပြီးသည်နှင့်အချိန်ကိုက်ဖြစ်သွားခဲ့ကာ ရှန့်လန်က သူ့ပန်းကန်များအား ဝိန်းရိဖန်​ရှေ့သို့ တွန်း​ပေးလာပြီး သူမ၏ မ​ဖောက်ရ​သေးသည့်ပန်းကန်များနှင့် လဲယူသွားခဲ့၏။

"ငါတို့နှစ်​ယောက်က တူတူပဲ..ငါလည်း နိုင်ငံခြားမှာ​နေလာတာများ​တော့ ဒီအကျင့်​တွေ​တောင် သိပ်မမှတ်တော့ဘူး"

အရမ်းကိုမှ ပုံမှန်သဘာဝကျခဲ့သည့်အပြုအမူများအတိုင်းပင်။

စန်းရန်က နှစ်စက္ကန့်မျှစိုက်ကြည့်​နေပြီး​နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို အကြည့်လွှဲပစ်လိုက်၏။

ရှန့်လန်၏အပြုအမူကို သတိထားမိလိုက်သည့် စု​​ဟောက်အန်းက အမှတ်တမဲ့​ပြောလာခဲ့သည်။

"မင်းလုပ်ပြ​နေတာက မသိရင် ချစ်သူ​ကောင်မ​လေးကိုဂရုစိုက်ပြ​နေသလိုမျိုးနဲ့"

ကျုံးစစ်​ချောင်က သဘာဝကျကျပင် ရှင်းပြလာခဲ့၏။

"သိပ်မကွာ​တော့ပါဘူး..ငါတို့နှစ်​ယောက်လုံးမှာ ဒီအကျင့်ရှိတယ်​​လေ..ဝိန်းရိဖန် အရင်တုန်းက ​ရေ​နွေးပူ​တွေသယ်ရင်း အပူ​လောင်ဖူးတယ်..အဲ့တုန်းကဆို ငါတို့နှစ်​ယောက်လုံး ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်​ပေးရမှန်းမသိ တုန်​နေခဲ့ကြတာ..​နောက်​တော့ ငါ မဟုတ်ရင် ရှန့်လန်က သူ့ကို ​ရေ​နွေးနဲ့ပတ်သတ်လာရင် ကူညီ​ပေးဖြစ်​တော့တာပဲ"

စု​ဟောက်အန်း ;

"အို့..ငါ ​မေ့​တော့မလို့..မင်းတို့သုံး​ယောက်က ငယ်ငယ်တည်းက အတူတူကြီးလာကြတာမလား"

ဝိန်းရိဖန် ;

"မူကြိုကတည်းက အတန်းတစ်ခုတည်း"

"​ဟေး..ငါ ကိစ္စတစ်ခုကို မှတ်မိသွားလို့..."

ကျုံးစစ်​ချောင်က စကားစမ​ပြောရ​သေးခင်ကို အားရပါးရရယ်လိုက်ပြီး

"ဝိန်းရိဖန် မူလတန်းတုန်းက နာမည်​ပြောင်တစ်ခုရှိဖူးတယ်..'ဝိန်းအစက်အစက်'တဲ့.."

"အာ?"

စု​ဟောက်အန်းက

"ဘာလို့လဲ?"

ရှန့်လန်က ပြုံး​နေရင်း

"ဘာလို့လဲဆို​တော့ သူငယ်တန်းစတက်တဲ့ ပထမ​နေ့တုန်းက ဆရာမက ငါတို့ရဲ့နာမည်​တွေကို ​​ရေးစာအုပ်​​တွေပေါ်မှာ ချ​ရေးခိုင်းတာကွာ..ဒါ​ပေမယ့် ရိဖန်က သင်ယူတဲ့​နေရာမှာ​နှေးတဲ့သူမလို့ အဲ့အချိန်တုန်းက သူ့မျိုးရိုးစကားလုံးပဲ ​ရေးတတ်​သေးတာ..သူ့နာမည်ကို ချ​ရေးခိုင်းတဲ့အခါတိုင်း အစက်နှစ်စက်ပဲ ချ​ရေးထားတာမလို့​လေ"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"အဲ့ဒါနဲ့ ​ကျောင်းစတက်ပြီး​တော်​တော်ကြာတဲ့အထိ သူ့နာမည်​ရေးရတဲ့အခါတိုင်း ဝိန်းအစက်အစက် ပဲ "

"...."

ဝိန်းရိဖန်က အနည်းငယ်ရှက်လာရသဖြင့် ​ခေါင်းကိုငုံ့ပြီး ​ရေ​နွေး​သောက်​နေ​လေ​တော့၏။

တစ်ခဏမျှ ​ကြောင်အမ်းသလိုရှိ​နေသည့် စု​ဟောက်အန်းက တဟားဟားထရယ်ပြန်ပါ​တော့သည်။ သူ ရယ်သည့်အခါတိုင်း၌ အခြားသူအား တဘုန်းဘုန်းရိုက်တတ်သည့်​ရောဂါမျိုးလည်း ရှိ​သေးကာ ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် ဒဏ်ခံ​နေရသည့်သူမှာ သူ့​ဘေးနားတွင်ထိုင်​နေသည့် စန်းရန်။

"လခွမ်း..ရယ်ရလွန်းလို့ ​သေ​တော့မယ်"

စန်းရန်၏ပုံစံက စိတ်ကြည်​နေပုံမရဘဲ ​အေးတိ​အေးစက်ဖြင့်

"မင်း ရူး​နေတာလား"

"မင်းကလည်း ​ဒေါသချည်းပဲ"

စု​ဟောက်အန်းက သူ့လက်များကို ခပ်ရှက်ရှက်ဖြင့်ရုတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချချက်ကာ

"ငါ မင်းတို့ကိုမနာလိုမိတယ်ကွာ..ငါ ရင်းနှီး​ခဲ့သမျှထဲမှာ အကြာဆုံးက စန်းရန်ဆိုတဲ့ ဒီ​ခွေးပဲ..သူ့အကျင့်ကို မင်းတို့လည်း နားလည်တယ်မလား..ငါ့မှာ နာကျင်ခံစားလိုက်ရတာကွာ"

'နာကျင်ခံစား'ဆိုသည့်စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန် ဝိန်းရိဖန်ကရယ်ချင်လာမိသည့်အတွက် နှုတ်ခမ်းများက မသိမသာ​လေး​ကွေးတက်သွားခဲ့၏။

ဤအ​ခြေအ​နေ​ကြောင့် မဆီမဆိုင် သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံး​တွေ့ခဲ့ကြသည့်အချိန်အား အမှတ်ရမိလိုက်သည်။

ဝိန်းရိဖန်က မျက်ဝန်းများပင့်ကြည့်လိုက်လျှင်...

စန်းရန်၏​အေးစက်စက်မျက်လုံးများနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထိပ်တိုက်တိုးမိ​လေ​တော့သည်။

"...."

ဝိန်းရိဖန် မျက်​တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ရင်း ​ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်နှာပိုးသတ်လိုက်၏။

-----

​နောက်တွင်​ လူတစ်အုပ်လုံးက ​ပျော်​ပျော်ပါးပါး စည်းချက်ဝါးချက်ညီညီဖြင့် စား​သောက်​နေခဲ့ကြသည်။

စု​ဟောက်အန်းရှိ​နေသည့်​နေရာတွင် ​အေးတိ​အေးစက်ဖြစ်​နေဖို့ရာမလွယ်ဆိုသည့်အတိုင်း အစမှ​နေအဆုံးထိ သူတစ်​ယောက်တည်းကသာ ဦး​ဆောင်စကားများ​နေပြီး အစားအ​သောက်များကိုလည်း သူကသာ ဒိုင်ခံ စား​ပေး​နေ​တော့သည်။ကိစ္စနှစ်ခုအား တစ်ချိန်တည်းလုပ်​နေပါသည့်တိုင် မည်သည့်​နေရာကမှ ​နောက်​ကောက်ကျကျန်ခဲ့ခြင်းမရှိ။

ဝိန်းရိဖန်က ဟန်ပြအ​နေဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ စားနိုင်ခဲ့၏။

သူမ ညစာစားဖြစ်သည်မှာလည်း ရှားလွန်း​သော​ကြောင့်ပင်။

အစတွင် အစားနည်းခြင်း​ကြောင့် ၊ ဗိုက်သိပ်မဆာခြင်းတို့​ကြောင့် ၊ အလုပ်များ​နေခြင်း​ကြောင့်ဖြင့် ညစာမစားဖြစ်​ခဲ့​သော်လည်း ​နောက်ပိုင်းတွင် အားရက်ရပြီး အိမ်ထဲ​ရောက်​နေပါသည့်တိုင် ညစာချက်စားရန် ပျင်းလွန်းသည်မှစပြီး လုံးဝကိုမစားဖြစ်​တော့ခြင်းပင်။

သို့​သော် အပြင်ထွက်အင်တာဗျူးရသည့်အခါမျိုးတွင်​တော့ အိတ်ထဲ၌ အာဟာရပြည့်ဖြည့်စွက်စာများအား သယ်သွား​လေ့ရှိ​၏။

ထမင်းစားပြီး​နောက်တွင် ဤလူတစ်အုပ်က လမ်းသရဲလမ်းမကြီး​ပေါ်ရှိ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်နှင့်တူ​သော 'Overtime' ဘားဆီသို့ ချီတက်လာကြ​တော့သည်။ရင်းနှီး​နေ​သော အနက်​ရောင်ဆိုင်းဘုတ်က မီး​ရောင်စုံသည့်ပတ်ဝန်းကျင်ထဲတွင် တမူထူးခြား​စွာ ရှိ​နေခဲ့၏။

ဘားထဲသို့ ဝင်လာပြီး​နောက်တွင်။

အတွင်းထဲ၌ ခပ်ပြင်းပြင်း Metal သံစဥ်များဖွင့်ထားရာ အတွင်းထဲသို့ဝင်ဝင်ချင်းပင် ပူအိုက်လှ​သောလှိုင်းလုံးကြီးများရိုက်ခတ်သွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။

စန်းရန်က ဘားခုံရှိသည့်ဘက်သို့ ​လျှောက်သွားပြီး သူတို့အုပ်စုနှင့် ဤ​နေရာမှစ လမ်းခွဲလိုသည့်အလား ဝါကျတစ်​ကြောင်းဖြင့် အစချီလာခဲ့သည်။

"မင်းပဲ သူတို့ကို ​အ​ပေါ်ခေါ်သွားလိုက်​တော့"

​သုံး​လေးလှမ်းမျှပင် မလှမ်းရ​သေး ၊ စု​ဟောက်အန်းက စန်းရန်အား လှမ်းတားလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး​လေ..မင်းက ဘာသွားလုပ်​နေမှာလဲ..သူငယ်ချင်း​ဟောင်း​တွေ ပြန်​တွေ့တာကို ငါတို့ ကြာကြာ​လေးစကား​ပြောသင့်တာ​ပေါ့..ပြီး​တော့ မင်းရဲ့ ဒီမင်း​မေကြီး​တော်စူပုတ်​နေတဲ့မျက်နှာကြီးနဲ့ ဘားခုံမှာသွားထိုင်​နေရင် ငါတို့ စီးပွား​ရေး​ရောဆက်လုပ်လို့ရပါဦးမလား"

"...."

စု​ဟောက်အန်းက သူတို့အား ဒုတိယထပ်ရှိ အလယ်တွင်သီးသန့်ဖွဲ့ထားသည့်​နေရာသို့ ​ခေါ်သွားခဲ့၏။

ဆိုဖာက 'U' ပုံစံထား,ထားပြီး ​နေရာထိုင်ခင်းစီစဥ်လိုက်ပုံက ညစာစားသည့်အချိန်ကနှင့် အတူတူပင်။မိန်းက​လေးနှစ်​ယောက်က အလယ်ထဲတွင်ထိုင်ပြီး စန်းရန်နှင့်စု​ဟောက်အန်းက ဘယ်ဘက်တွင်ထိုင်ကာ ရှန့်လန်က ညာဘက်တွင်ဖြစ်သည်။

သို့​သော်ဤတစ်ကြိမ်တွင် စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်၏​ဘေး၌ ထိုင်​နေပြီး ကျုံးစစ်​ချောင်​ဘေးတွင် ရှန့်လန်ဖြစ်သည်။

ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် စန်းရန်က ​​ကျောရိုးမရှိသည့်အလား ဆိုဖာ​နောက်သို့ ပစ်မှီပစ်လိုက်၏။သူက လည်ပိတ်ဂျက်ကတ်မျိုးကို ဝတ်ထားသဖြင့် ​မေးဖျားက မသိမသာဖုံး​နေကာ သူ့ပုံစံက အနည်းငယ်​မောဟိုက်​နေပုံလည်းရသည်။

ဝိန်းရိဖန်က ဖုန်းကိုထုတ်ကြည့်ပြီး အိမ်ပြန်ရမည့်အချိန်ကိုတွက်​​နေလိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် ကျုံးစစ်​ချောင်က အနားသို့ကပ်လာပြီး ခပ်တိုးတိုး​ဖြင့်

"သူငယ်ချင်း..နင် စန်းရန်နဲ့ အိမ်ခန်းမျှ​နေရတာ ​​တော်​တော်​လေးကိုဆိုးတယ်မလား"

"ဘာဖြစ်လို့ ​မေးတာလဲ"

"ညစာစား​နေတဲ့တစ်​လျှောက်လုံး သူပြုံးလိုက်တာမျိုးကို တစ်ခါမှ မ​တွေ့ရ​သေးဘူး..မသိရင် တစ်​ယောက်​ယောက်က သူ့ကို အ​ကြွေး သန်းရှစ်ရာ တင်​နေသလိုပဲ..သူ ဘာဖြစ်​နေတာလဲ?..မ​ကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ထားလို့လား"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏အမူအရာအား ချက်ချင်းလှမ်းကြည့်လိုက်ကာ

"ဒါ ပုံမှန်ပဲမဟုတ်ဘူးလား"

ကျုံးစစ်​ချောင် ; "...."

စု​ဟောက်အန်းက စားပွဲထိုး​လေးအား ​သောက်စရာနှင့်တကွ လူငါး​​ယောက်စာ ဝိုင်ခွက်များအပြင် 'အမှန်တိုင်း​ပြောခြင်းနှင့်လက်​တွေ့လုပ်ပြခြင်း' ကစားကဒ်များကိုပါ ​ယူလာခိုင်းလိုက်၏။ထို့​နောက် ဘီယာဘူးကိုဖွင့်ပြီး တစ်ငုံ​မော့လိုက်၏။

"ငါတို့ အန်စာတုံးကစားနည်း ကစားရ​အောင်..ရှုံးတဲ့သူက အရက်​သောက်ရင်​သောက် မဟုတ်ရင် အမှန်တိုင်း​ပြော၊လက်​တွေ့လုပ်ကို တစ်ခုခု​ရွေး​ကြေး..ဘယ်လိုလဲ"

"ဖြစ်တယ်​လေ"

ရှန့်လန်က ပြန်​ဖြေလိုက်ပြီး သူမတို့ဘက်လှည့်ကြည့်၍

"ဒါ​ပေမယ့် မင်းတို့ကစားတတ်ရဲ့လား"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ခနဲ့သလိုရယ်ပြလိုက်၍

"ကစားတတ်တာ​ပေါ့ဟ..နင် ဘယ်သူ့ကို အထင်လာ​သေး​နေတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ငါ မကစားတတ်ဘူး"

စု​ဟောက်အန်း ;

"ဒါဆို သုံး​လေးပွဲ​လောက် စမ်းကစားကြည့်..ကစားရင်းနဲ့ နားလည်သွားပြီဆိုမှ အပြစ်​ပေးတာ​တွေကိုအတည်သတ်မှတ်မယ်..ဖြစ်တယ်မလား"

စကား​ပြောပြီးသည်နှင့် စု​ဟောက်အန်းက စားပွဲတွင်ထိုင်​နေကြသည့်သူများအား အစဥ်လိုက်ကြည့်စဥ်ကြည့်ပြီး​နောက်တွင်​တော့ သနားသွားသည့်ပုံစံဖြင့်

"ဝိန်းရိဖန်..​သေချာသတိထား​တော့​နော်..စန်းရန် ဒီ​ခွေးက ဒီကစားနည်းကို ​သောက်ရမ်းကစားတတ်တာ..အမြဲတမ်း နံပါတ်​တွက်တဲ့​နေရာမှာ မှန်တယ်..ဘယ်သူမှ ဒီ​ကောင့်ကို မလှန်ရဲဘူး..ဒါ​ကြောင့်မလို့ သူ့​​နောက်မှာထိုင်​နေတဲ့ ကစားအိမ်က​တော့ ဆိုးဆိုးရွားရွားကို အိမ်ဖွင့်ခံရမှာ"

ကစားနည်း၏စည်းမျဥ်းများမှာ ကစားသမားတစ်ဦးစီတိုင်းက အန်စာတုံးများကို လှိမ့်ပြီး ကိုယ်ပိုင်အန်စာခွက်အတွင်းမှ နံပါတ်များကို ကြည့်ထားရမည်။နာရီလက်တံဦးတည်ရာအတိုင်း လှည့်ပြီး အန်စာတုံးမှနံပါတ်အ​ရေအတွက် သို့မဟုတ် ​ပေါင်းထားသည့်နံပါတ်တစ်ခုခုကို ​ရွေး​ပြောရမည်။ ​နောက်ကစားသမားတစ်ဦးက အရင်ကစားသမား​ပြောသွားသည်ထက် ပို၍မြင့်​အောင် လုပ်ရမည်ဖြစ်၏။

ကစားသမားတစ်အိမ်မှ တစ်အိမ်သို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာသည့်အခါ အရင်ကစားသမား​ပြောလာသည့် နံပါတ်များက မိမိအတွက်မဖြစ်နိုင်​တော့သည့်နံပါတ်များဆိုလျှင် ​ကျော်သွားနိုင်မည့်အခွင့်အ​ရေးရမည်ဖြစ်သည်။အကယ်၍ ​ကျော်သွားလျက်ဖြင့်ရှုံးလျှင်​တော့ အပြစ်ဒဏ်အား နှစ်ဆ ခံရမည်ပင်ဖြစ်သည်။

ကစားဝိုင်းထဲတွင် လူ ငါး​ယောက်ရှိသဖြင့် စု​ဟောက်အန်းက အန်စာတုံးအ​ရေအတွက် ခုနှစ်ခု မှစပြီးသတ်မှတ်လိုက်၏။

ဝိန်းရိဖန်က ကစားနည်းအား နားမလည်​သေးသဖြင့် သုံး​လေးကြိမ်အစမ်းသ​ဘောကစားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းနားလည်​အောင်လုပ်လိုက်၏။ သို့​သော်လည်း သူမက ဆိုးဆိုးရွားရွားကိုကစား​နေခြင်းဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ကစားနည်း စတင်သည့်အချိန်တွင်​တော့ စု​ဟောက်အန်း၏သတိ​ပေးစကား​ကြောင့် အ​ခေါက်တိုင်းတွင် စန်းရန်​ပြောသည့်နံပါတ်ထက် တစ်ခု ပို​​ပေါင်းထား​လေ​တော့သည်။

ပထမတစ်ကြိမ်တွင်။

စု​ဟောက်အန်းက နံပါတ် '6' ၊ ဆယ့်​လေးခု ဟု ​ခေါ်လိုက်၏။

စန်းရန်က သူ့အ​ရှေ့ရှိ အန်စာခွက်ကို ဖွင့်ပြပြီး​နောက် စု​ဟောက်အန်းအား ​​မေး​ငေါ့ပြ၍

"ဖွင့်"

"...."

စု​ဟောက်အန်း အရက်​သောက်လိုက်ရ၏။

ဒုတိယအကြိမ်။

တတိယအကြိမ်။

စတုတ္ထအကြိမ်။

ရှန့်လန် ရှုံးသွားခဲ့ပြီး အမှန်တိုင်း​ပြောသည့်အပြစ်ဒဏ်ကို ​ရွေးလိုက်၏။

--သင် ​နောင်တရခဲ့တဲ့ကိစ္စတစ်ခုကို ​ပြောပြပါ။

"အဖြစ်နိုင်ဆုံးက​တော့..."

ရှန့်လန်က တစ်ခဏမျှရပ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကာ

"နိုင်ငံခြားထွက်ပြီး ပညာသင်မိတာပဲ..အစတည်းက ယီဟဲတက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခွင့်​ဖြေပြီး ရိဖန်နဲ့အတူတူ တက်ခဲ့သင့်တာ..အရင်က ယီဟဲမှာ ​ဆေးပညာ​မေဂျာယူဖို့​တောင် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီးသား"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က တစ်ခုခုအား ​ပြောလိုက်လုနီးနီး...

ဤအချိန်က​လေးအတွင်းတွင်...

စန်းရန်က အန်စာခွက်ကို​ခေါက်လိုက်ပြီး​နောက်

"ဆက်သွားမယ်"

ဝိန်းရိဖန်၏စကားလုံးများက လည်​ချောင်းဝ၌ တစ်​နေ​လေပြီး အ​ခြေအ​နေအား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

မီး​ရောင်မှိန်မှိန်​အောက်ရှိ စန်းရန်၏မျက်နှာက အနည်းငယ်​အေးစက်​နေသ​ယောင်ရကာ ​ခေါင်းကို မသိမသာ​အောက်စိုက်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အနည်းငယ်ကိုင်းထား၏။သူ့မျက်နှာက အလင်းဘက်တွင်တစ်ခြမ်း အ​မှောင်ဘက်တွင်တစ်ခြမ်း ​ရောက်​နေသည့်အပြင် အနက်​ရောင်ဆံပင်တို့ကလည်း နဖူးထက်၌ ဖြာကျ​နေ​သေးသဖြင့် သူ့အမူအရာအား သဲသဲကွဲကွဲမမြင်ရ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်က မျက်လွှာချပြီး ဝိုင်တစ်ငုံ​သောက်လိုက်၏။

ဆယ့်ငါးကြိမ်​မြောက်တွင်။

နံပါတ်စဥ်များက အဆက်မပြတ်​အော်​နေဆဲဖြစ်ပြီး စု​ဟောက်အန်းအလှည့်သို့​ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် နံပါတ် '5' ၊ ဆယ့်ငါးခု ပင်ဖြစ်​နေပြီ။

စန်းရန်က သူ့အန်စာခွက်အား မဖွင့်။

ဝိန်းရိဖန်လည်း အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားလာရ​တော့၏။

ဘယ်လိုပင်ဖြစ်​စေ စန်းရန် နံပါတ်စဥ်​ခေါ်လိုက်သည်နှင့် သူမ အလှည့်​ရောက်ပြီပင်။

စန်းရန်က အန်စာခွက်အား စိုက်ကြည့်​နေရင်း တစ်ခဏကြာကြာ ငြိမ်သက်​နေ​ပြီးနောက် ဝိန်းရိဖန်ရှိရာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။သူ့ပါးလွသည့်မျက်ရစ် ၊ မှင်ကဲ့သို့ မည်းနက်​နေသည့်မျက်ဝန်းများက မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်မျိုးကို ​ဖော်​ဆောင်ပြ​နေမှန်း မသိနိုင်။

"နံပါတ် '5' ၊ ဆယ့်ရှစ်ခု "

စု​ဟောက်အန်းက စိတ်လှုပ်တရှားဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်​လေပြီး စားပွဲခုံအား ခပ်ပြင်းပြင်းရိုက်ချပစ်ကာ

"ဖွင့်!"

"...."

"မင်း တကယ်ကို တုံးသွားတာလား! ဟမ်!..အရက်​သောက်ပြီး​တော့များ ​ကြောင်သွားခဲ့တာလား..ဆယ့်ရှစ်ခု?..အရူး​တောင်မှ မင်းအိမ်ကို ဖွင့်လို့ရ​နေပြီ"

အန်စာတုံး အားလုံးထည့်​ပေါင်းလိုက်ရာ ကစားဝိုင်း​ပေါ်၌ နံပါတ်'5' ၊ ဆယ့်ခုနှစ်ခုသာ ရှိ၏။

ကံ​ကောင်းစွာဖြင့် စန်းရန် ​ခေါ်လိုက်သည့်နံပါတ်ထက် တစ်ခု​လျော့​နေခဲ့ကာ...

အပြစ်ဒဏ်မှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

စန်းရန်က အမှန်တိုင်း​ပြောသည့်ပြစ်ဒဏ်အပြင် အပိုအ​နေဖြင့် အရက်တစ်ခွက်။

စု​ဟောက်အန်းက စိတ်လိုလက်ရဖြင့် သူ့အစား ကစားကဒ်ကိုပါ ဆွဲယူ​ပေးလိုက်​သေးသည်။

--​မကြာ​သေးခင်က လေယာဥ်နဲ့ခရီးထွက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ မြို့။

"...."

စု​ဟောက်အန်းက မျက်​မှောင်ကြီးကျုံ့ကာ ကစားကဒ်အား ဆွဲဖြဲမတတ်​ဒေါသထွက်​လေပြီး

"ငါ-ူး..မင်း​မေကြီး​တော် ဒီ​ကောင် ရှုံးတဲ့အလှည့်ကျမှ ဘာ​မေးခွန်းကြီး​ကျတာလဲဟ!"

စန်းရန်က ကိုယ်တိုင်အရက်တစ်ခွက်ငှဲ့လိုက်ပြီး​နောက် တစ်ခွက်လုံးကုန်​အောင် ​မော့​သောက်ပစ်လိုက်၏။ သူ့လည်စလုတ်က အထက်မှ​အောက်သို့တစ်ချက်လှုပ်ရှားသွားပြီး အနည်းငယ်စိတ်လွတ်သွားသည့်အလား စက္ကန့်ပိုင်းမျှငြိမ်သက်​နေမိကာ ထို့​နောက်တွင်​တော့ စကားလုံးနှစ်လုံးအား အတားအဆီးမဲ့စွာ ​ပြောထုတ်လာလိုက်​တော့၏။

"ယီဟဲ"

(Zawgyi)

ဝိန္းရိဖန္တစ္ေယာက္ စန္းရန္က ကားအေနာက္ခန္းထဲသို႔ဝင္သြားၿပီး အလယ္တည့္တည့္၌ဝင္ထိုင္ေနသည္အား ေၾကာင္အမ္းရင္းရပ္ၾကည့္ေနမိသည္။အျခားတစ္ဖက္တြင္ ထိုင္ေနသည့္သူက စုေဟာက္အန္း။အေရွ႕ခုံ၌ထိုင္ေနသည့္ က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္က လွည့္ၾကည့္လာၿပီး

"ဖန္ဖန္..ကားထဲဝင္ေလ"

ဝိန္းရိဖန္က 'အင္း'ဟု အသံတစ္ခ်က္ျပဳရင္း ကားထဲဝင္လာခဲ့သည္။

ကားတံခါးပိတ္ၿပီးသြားသည္ႏွင့္ စုေဟာက္အန္းက အဓိပ္ပါယ်ပါပါပြုံးပြရင်း

"မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဟိုနားမွာရပ္ၿပီး ဘာေတြေျပာေနၾကတာလဲ..ငါ့ကိုေရာ ေျပာျပလို႔မရဘူးလား"

ဝိန္းရိဖန္က စန္းရန္၏မ်က္ႏွာအား တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္ကာ အမွန္တိုင္းေျပာျပလိုက္၏။

"သူက ငါ့ကို ေနရာတိုင္းမွာလိုက္ႂကြားမေနနဲ႕ဆိုၿပီး မွာေနလို႔"

က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္ ;

"ဘာကို လိုက္မႂကြားခိုင္းတာလဲ"

ဝိန္းရိဖန္ ;

"သူနဲ႕ အတူတူေနတဲ့ကိစၥကို"

"...."

ကားအတြင္း၌ ေနရာက်ပ္ညွပ္သလိုျဖစ္ေနသည့္ၾကားက ဤစကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ ေလထုတစ္ခုလုံး တင္းခနဲျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။

စကၠန့္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာၿပီးေနာက္ တိတ္ဆိတ္ေနမႈႀကီးကိုဖ်က္လိုက္သည္မွာ စုေဟာက္အန္း၏ ညစ္ညမ္းညမ္းစကားေပ။

"ငါ-ူး..သာ့ေကာ..မင္းဆိုတဲ့ေကာင္က အရွက္မရွိမွန္း ငါ သိေပမယ့္ မင္း ဒီေလာက္ႀကီးထိေတာ့ မ်က္ႏွာမေျပာင္နဲ႕ေလကြာ"

စုေဟာက္အန္းက ဆက္၍

"ဝိန္းရိဖန္..မင္း ဒီေကာင့္ကို သိပ္အာ႐ုံစိုက္မေနနဲ႕..ဒီေကာင္က ပါးစပ္ထဲရွိသမွ်အကုန္ေလွ်ာက္ေျပာတဲ့ေကာင္ ၊ အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းကနဲ႕ တစ္ပုံစံတည္းပဲ..ပုံမွန္လူဆိုရင္ အသက္ရလာတာနဲ႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းေနလာတတ္ေပမယ့္ အဲ့ထဲမွာ ဒီေကာင္ မပါဘူး..ဒီေကာင္က အသက္ႀကီးေလေလ ေပါလာေလေလပဲ"

စန္းရန္က တစ္ဖက္သို႔ေခါင္းေစာင္းၾကည့္လိုက္ၿပီး

"မင္း ဒီေန႕ ေတာ္ေတာ္စိတ္ၾကည္ေနပုံရတယ္ေနာ္"

ဤစကားကိုၾကားလွ်င္ၾကားလိုက္ရခ်င္း စုေဟာက္အန္းက ခ်က္ခ်င္းတိတ္ဆိတ္သြားေတာ့၏။

က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္မွ ဆက္၍

"စန္းရန္က အရင္တုန္းကအတိုင္း ဟာသဥာဏ္႐ႊင္တုန္းပဲေနာ္"

ကားစတီယာရင္ကို ကိုင္ထားသည့္ရွန့္လန္က ခပ္ႏြေးႏြေးေထြးေထြးအသံမ်ိဳးျဖင့္ ဝင္ေျပာလာခဲ့၏။