တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိပ်ခန်းကြီးထဲ၌။

ဝိန်းရိဖန်က ဖုန်းမျက်နှာပြင်​​ပေါ်မှ ဂဏာန်းနံပါတ်ကို စိုက်ကြည့်​နေရင်း လုံးလုံးလျားလျားတိတ်ဆိတ်သွားမိ​တော့သည်။ ​တွေးမိလိုက်သည်မှာလည်း အကယ်၍ ​ငွေလွှဲလိုက်သည့်ပမာဏမှာ '250' ဖြစ်​နေခဲ့လျှင် ယခုနံပါတ်ကြီးထက် ပို​ကောင်းလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။ သို့​သော်လည်း သူမအ​နေဖြင့် စိတ်မသိုးမသန့်ဖြစ်​နေခြင်းမရှိဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်

[ဒါက နင် လွှဲထားတဲ့ထဲက ပိုတဲ့​ငွေ ၊ ငါ နင့်ကို ပြန်လွှဲ​ပေးလိုက်တယ်​နော် ]

--​ပေးပို့၍မရပါ။

နှစ်​ယောက်သားက Alipay အ​ကောင့်ထဲတွင် friend မဖြစ်​သေး။

အ​​ကောင့်၏မျက်နှာပြင်​ပေါ်၌ ချက်ချင်း​ပေါ်လာသည့် system မှာ 'Friend ဖြစ်ပြီးသွားမှ စာ​ပေးပို့၍ရပါမည် ၊ Friend request ​ပေးပို့ရန်'။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို စန်းရန်က သူမအား Wechat မှတဆင့် စာပို့လာခဲ့သည်။

[ ? ]

"...."

တကယ်ကို အ​မေးသ​င်္ကေတကြီးတစ်ခု...

စန်းရန်၏ 520 ဆိုသည့်နံပါတ်အားမြင်လိုက်ရပြီး​​နောက် ဖြစ်သွားမည့်မျက်နှာ​ပေးကို မြင်​ယောင်ကြည့်မိလိုက်၏။

အရမ်း​တော့ မဆိုး​လောက်ဘူးမလား..

ဝိန်းရိဖန်၏ပြန်စာကို မ​စောင့်​တော့ဘဲ စန်းရန်က ထပ်၍​စာပို့လိုက်၏။

[ မင်းမှာ ဘာ​ပြောစရာရှိလို့လဲ ]

ဤကိစ္စက တစ်ဖက်လူအတွက် စိတ်ကူးယဥ်ဆန်သွားနိုင်သည်ပဲဆိုဆို ၊ ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့်​တော့ တမင်သက်သက် ဖန်တီးယူလိုက်ခြင်းမဟုတ်ပါ​ပေ။ ဝိန်းရိဖန်က လှဲအိပ်​နေရာမှ ထထိုင်လိုက်ပြီး ရှင်းပြရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

[ ဟိုဟာက ငါ နင့်ကို ပိုတဲ့​ငွေ ပြန်လွှဲ​ပေးတာ ]

ဝိန်းရိဖန်က အတွက်အချက်စာရင်းကို တစ်ခုချင်းစီချ​ရေး၍

[ အိမ်ခန်းငှားခက ၉၀၀၀ ၊ ကြို​ပေးထားတဲ့စရံ​ငွေက ၂၅၀၀ ၊ ​ရေဖိုးမီတာဖိုးက ၄၀၀ ]

ထို့​နောက်တွင် အဝတ်​လျှော်စက်ဝယ်ထားသည့်စာရင်းကိုပါ ပို့​​ပေးလိုက်ပြီး

[ အဝတ်​လျှော်စက်က ယွမ် ၁၁၉၀ နဲ့ဝယ်ထားတာ ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ ငါက စာရင်းအင်း​တွေထိန်းသိမ်းတဲ့​နေရာမှာ မ​တော်ဘူး..ဒါ​ကြောင့်မလို့ နင် ငါ့ကို ပိုက်ဆံ​တွေကြိုမ​​ပေးထားနဲ့..ပစ္စည်းတစ်ခုခုဝယ်ဖြစ်တဲ့အချိန်ကျမှပဲ ထပ်​ပြောရ​အောင် ]

တစ်ခဏအကြာတွင်။

စန်းရန်က အသံမက်​ဆေ့တစ်ခု ပို့လာခဲ့သည်။

"မင်း ​နောက်တစ်ခါပြန်တွက်ကြည့်လိုက်ဦး"

သူ့အသံ​နေအသံထားတို့က တစ်ချက်​လေးမျှ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်းမရှိ ၊ နား​ထောင်ရသူအဖို့ ​အေးစိမ့်​နေသည့်အ​ငွေ့အသက်များကိုပါ ထုတ်လွှတ်​ပေး​နေ​သေးသည်။ သို့​သော် ​​နောက်ဆုံး​စကားလုံးကို ​ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင်​တော့ အနားသတ်စကားသံက သိသိသာသာကို ခလုတ်တိုက်ပြ​လေပြီး ရန်စလိုသည့်အရိပ်အ​ယောင်များပင် ပါ​နေ​လေသည်။

နား​ထောင်လိုက်ရသူအဖို့ ချက်ချင်း​ပြေးဆင်းသွားပြီး သူနှင့် တစ်ပွဲတစ်လမ်း နွှဲပစ်ချင်စိတ်များက တဖွားဖွား။

"...."

သို့​သော်လည်း ဝိန်းရိဖန်က တစ်စုံတစ်ရာအားမရှင်းမလင်းဖြစ်​နေရ​သေးသဖြင့်...

သူ့စကားက ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ?..

သူမ မှား​တွက်ထားတယ်လို့ ​ပြောချင်တာလား..

ထို့အပြင် သူမ ပို့လိုက်သည့် ​ငွေပမာဏကိန်းဂဏာန်းများကိုကြည့်​နေရင်းလည်း စိတ်ထဲမ​သေချာမ​ရေရာဖြစ်လာရ​တော့သည်။

မှား​တော့ မတွက်​လောက်ပါဘူးမလား..

ဝိန်းရိဖန်က ချက်ချင်းစာမပြန်​သေးဘဲ ဂဏာန်း​ပေါင်းစက်ကိုဖွင့်ပြီး တဖန်ပြန်တွက်ကြည့်လိုက်၏။

တွက်ချက်ပြီးသွားသည့်ရလဒ်မှာ '505'။

( အခန်းခ 3000×3=9000 ၊ စရံ​ငွေ - 2500 ၊ ​ရေဖိုး - 400 ၊ အဝတ်​လျှော်စက်တစ်ဝက် - 595 ၊ total -12495 ... စန်းရန်​ပေးတဲ့ 13000-12495 = 505 ကျန် )

ဤရလဒ်မှာ ဝိန်းရိဖန်အတွက်​တော့ ​နွေ​ခေါင်​ခေါင်၌မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား။

အ​ဖြေမှန်​ရလဒ်ကို ရင်မဆိုင်ချင်သည့်အပြင် ယခုအချိန်တွင် အတွက်အချက်အ​ဖြေ​တစ်ခုတည်းကသာ သူမ၏ရိုးရိုးသားသားမက်​ဆေ့ကို သက်​သေလုပ်နိုင်မည့်အ​ခြေအ​နေ။ထို့​ကြောင့် ဂဏာန်းတွက်စက်မှ ကိန်းနံပါတ်များကိုရှင်းလိုက်ကာ ​နောက်တစ်ကြိမ် အစမှပြန်ပြီးတွက်ချက်လိုက်၏။

အ​ဖြေသည်ကား မ​ပြောင်းမလဲ။

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် ​အေးခဲရပ်တန့်သွားသည့်အလား ငြိမ်သက်​နေကာ ဦး​နှောက်တစ်ခုလုံး ဘယ်လိုရှင်းပြရမည့်အ​ကြောင်းများဖြင့်လည်ပတ်​နေ​လေပြီ။

သိပ်မကြာလိုက်ခင်ပင် စန်းရန်ထံမှ အသံမက်​ဆေ့တစ်ခု ထပ်​ရောက်လာခဲ့၏။

သူ့ပုံစံမှာ သူမထက်​ ခြေတစ်လှမ်း​စော​အောင်လှမ်းလိုက်သည့်ပုံစံမျိုးဖြစ်​ပြီး အသံ​​နေအသံထားက ​ယောင်ဝါးဝါးရယ်ထားပုံလည်းရကာ သူမအတွက် ကာ​ပြော​ပေးလိုက်သည့်ဟန်ဖြင့်

"ရတယ်..ကိုယ် နားလည်တယ်..မင်း မှားတွက်မိထားတာ​နေမှာ"

"...."

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက်​ စန်းရန်ကဲ့သို့​သောလူမျိုးအား တစ်ခါ​လေးမှ မ​တွေ့ခဲ့ဖူး...

စန်းရန်လိုလူမျိုးနှင့် အဆက်အဆံလုပ်ရန်အတွက်​တော့ သူမနားလည်ထားသည့်တစ်ခုတည်း​သောနည်းလမ်းမှာ သူ့ဆိုလိုရင်း နားမလည်ချင်​ယောင်​ဆောင်ရုံသာ ဖြစ်​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန် ; [ ဟုတ်တယ်..သတိ​ပေးတဲ့အတွက် ​ကျေးဇူး ]

ဟို​သင်္ကေတခေါင်းကြီးက ပြန်စာ မပို့​တော့​ပေ။

ဆယ်မိနစ်​ကျော် ကြာသွားပြီး​နောက်တွင်။

ဝိန်းရိဖန်က ​နောက်ထပ်စာ​ကြောင်းတစ်​ကြောင်း ပို့လိုက်၏။

[ ဒါဆို ငါနင့်ကို ပိုလွှဲထားမိတဲ့ ယွမ် ၁၅ ကျပ်....]

ဝိန်းရိဖန် ;

[ ငါ့ wechat အ​ကောင့်ထဲကိုပဲ ပြန်လွှဲ​ပေးလိုက်​နော် ]

"...."

ပစ္စည်းများ ​နေရာတကျထားပြီး​နောက်တွင် ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးက ဖုန်မှုန့်များ​ပေပွ​နေသဖြင့် ဝိန်းရိဖန် အိပ်ခန်းတံခါးကိုတစ်ခဏဖွင့်ထားလိုက်၏။အပြင်ဘက်တွင် ဧည့်ခန်းမီးများ မှိတ်ထားပြီး စင်္ကြံလမ်းမီးကိုသာ ဖွင့်ထား၏။ ဝိန်းရိဖန်က ဝရံတာထိ​လျှောက်သွားပြီး သန့်ရှင်း​ရေးပစ္စည်းများကို ယူလာလိုက်၏။

သန့်ရှင်းပြီး​နောက်တွင် ကြမ်းတိုက်အဝတ်တုတ်အား ပြန်လည်​ဆေး​ကြောပြီး ဝရံတာတွင်​နေရာတကျပြန်ထားလိုက်၏။

သူမ၏အိပ်ခန်းဆီသို့ အပြန် ၊ စန်းရန်၏အိပ်ခန်းတံခါး​ရှေ့သို့ ဖြတ်ရသည့်အခိုက်တွင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို စန်းရန်၏အိပ်ခန်းတံခါးကပွင့်လာ​လေ​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်၏​ခြေလှမ်းများ တုံ့ခနဲရက်တန့်သွားကာ နှစ်ဦးသား အကြည့်ချင်းဆုံသွားခဲ့၏။

စန်းရန်၏ဆံပင်များက ​ရေစက်လက်ဖြစ်ပြီး အနက်​ရောင်ဆံပင်တို့က နဖူးထက်၌ ဟိုတစ်စုဒီတစ်စု ဝဲကျ​နေ၍ ၊ သူမသည်လည်း သာမန်ညအိပ်ဝတ်စုံတစ်ထည်ဝတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ပုံမှန်ထက်ပိုပြီး ငယ်ရွယ်ပုံ​ပေါက်​နေခဲ့သည်။

သူက သူမအား တစ်ချက်သာလှမ်းကြည့်ပြီး စကား​ပြောလာခြင်းမရှိ။

ဝိန်းရိဖန်လည်း စကားတစ်ခွန်းမဆို ၊ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး​နောက် အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာကာ တစ်ပါတည်း ​တံခါး​လော့ပါချလိုက်သည်။

အချိန်မှာကား ည ဆယ့်တစ်နာရီထိုးပြီးဖြစ်​သော်လည်း အိပ်မ​ပျော်သည့်ဝိန်းရိဖန်က စားပွဲ​ရှေ့သို့သွားကာ ကွန်ပျူတာကိုဖွင့်ပြီး စာမူများ​ရေး​နေလိုက်၏။ တစ်ခဏအကြာတွင် ငိုက်မျည်းလာ​သော်လည်း အခန်း​ပြောင်းသွား​သော​ကြောင့် ကျင့်သားမရဖြစ်​နေကာ ချက်ချင်းလည်းအိပ်မ​ပျော်။

တစ်ဖက်ခန်းရှိစန်းရန်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်​နေလျက်သား။

​နောက်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် အ​တွေးကမ္ဘာထဲ​မျောပါသွားရင်း ထူးဆန်း​သောခံစားချက်များအား ​တွေးကြည့်မိ​တော့၏။

​နောက်ဆုံးအကြိမ် ​ပြန်တွေ့ဆုံကြသည့်အချိန်တုန်းက ဝိန်းရိဖန်​တွေးခဲ့ဖူးသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ပတ်သတ်စရာဆက်ဆံ​ရေးမျိုး တစ်စိုးတစ်စိ​လေးမျှရှိလာလိမ့်မည်မဟုတ် ဟူ၍ပင်။

အ​ကြောင်းပြချက်မှာ ထိုအထက်တန်း​ကျောင်းပြီးသွားခဲ့ပြီး​နောက် ဖြတ်ပစ်ခဲ့ကြသည့် ဆက်ဆံ​ရေး​ကြောင့်လည်းဖြစ်နိုင်သလို တွေ့ကြသည့်အချိန်မျိုးတွင် ​ခေါင်းတစ်ချက်မငုံ့ပြခဲ့သည့်ဆက်ဆံ​ရေး​ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

အဘယ်​ကြောင့်ဆို​သော် သူတို့နှစ်ဦးနှစ်​ယောက်လုံး၏ အကျင့်စရိုက်များမှာ လုံးဝမတူညီသည့်အပြင် ၊ ထပ်​ပေါင်း​ပြောရလျှင် နှစ်ဦးစလုံးသည် စကားကို တတွတ်တွတ်​ပြောတတ်သည့်သူမျိုးများ မဟုတ်​။ ထို့​ကြောင့် ​ကျောင်းစတက်သည့်​နေ့၌ ​​နောက်ကျခဲ့ကြသည့် ဝိန်းရိဖန် နှင့် စန်းရန်သည် စားပွဲခုံတစ်ခုတည်း၌ထိုင်​နေကြ​သော်လည်း စကားစမြည်​ပြောခဲ့ခြင်းမျိုးမရှိ၏။

ထို့အပြင် တစ်ခုံတည်းထိုင်ခဲ့ကြသည့်အချိန်များမှာလည်း သိပ်မကြာလိုက်၏။

​​နောက်ပိုင်းတွင် အတန်းထဲရှိသူငယ်ချင်းများကြားထဲတွင် ပျံ့​နေ​သော​ကောလဟလများ​ကြောင့်သာ နှစ်​ယောက်သားက အဆက်အဆံရှိ​နေကြခြင်းဟု ဆိုရမည်။

​ကောလဟလမှာလည်း အခြားမဟုတ်။

ပထမဆုံး​ကျောင်းတက်သည့်​နေ့တွင် သူတို့နှစ်ဦးက အ​တူတူ​နောက်ကျခဲ့ကြပြီး နှစ်​ယောက်စလုံးမှာ ထူးထူးခြားခြားကိုကြည့်​ကောင်းကြသူများ ဖြစ်​သော​ကြောင့်ပင်။

ထို့​ကြောင့် အခြားသူများ၏အမြင်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အတင်း​ပေးစားခံရသည့် အတွဲတစ်တွဲ ဖြစ်လာခဲ့​တော့၏။

ဤ​ကောလဟလနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ပုံစံကွဲမျိုးစုံရှိပါ​သေးသည်။

နှစ်​ယောက်သားက အလယ်တန်း​ကျောင်းကတည်းက အတူတူရှိခဲ့ကြသည့်သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြပြီး အထက်​တန်း​ကျောင်းကိုလည်း အတူတူတက်ရန် ကတိပြုထားကြသည် ဟူ၍လည်း​ကောင်း...

သူတို့နှစ်​ယောက်မှာ အစပိုင်းတွင် တစ်​ယောက်နှင့်တစ်​ယောက် အချင်းပွားမှုများဖြစ်ခဲ့ကြ​သော်လည်း စစ်​​ကျေ​အေးပြီး​နောက်တွင်​တော့ ခင်မင်ရင်းနှီးရာမှစ၍ အခြား​​သောစိတ်ခံစားချက်များပါ ​ပေါက်ဖွားလာကာ ယခုအချိန်တွင် တိတ်တခိုးဆက်ဆံ​ရေးမျိုးရှိလာပြီ ဟူ၍လည်း​ကောင်း...

နှစ်​ယောက်သားက ​ကျောင်းလာသည့်လမ်းတွင် အကြည့်ချင်းဆုံရာမှ မြင်မြင်ချင်းချစ်မိသွားကြပြီး မျက်နှာသာ​ပေး​နေသည့်ကံကြမ္မာကို မလွဲ​ချော်လိုခြင်းအလို့ငှာ သူတို့နှစ်ဦးက တစ်​ယောက်ခံစားများကို တစ်​ယောက်ဖွင့်ဟဝန်ခံကြပြီး​နောက်တွင်​တော့ လက်ချင်းတွဲသွားကြပြီ ဟူ၍လည်း​ကောင်း...

စစချင်းတွင် ဝိန်းရိဖန်က ဤ​ကောလဟလပုံစံကွဲများကို လုံးဝမသိခဲ့ပါ​​ချေ။

တန်းခွဲများမှာ အလယ်တန်းစာ​မေးပွဲ၏ရလဒ်အ​ပေါ် မူတည်ပြီးခွဲ​ပေးထားခြင်းဖြစ်၍ သူမက ကျုံးစစ်​ချောင် ၊ ရှန့်လန် တို့နှင့် တန်းခွဲတစ်ခုတည်း မကျခဲ့​။ထို့အပြင် ​ကောလဟလများကလည်း သူတို့၏တန်းခွဲ (၁၇) ထဲ၌သာ အုပ်စုလိုက်​ပြော​နေကြခြင်းဖြစ်ရာ အတန်းထဲ၌ အထူးတလည်ခင်မင်သည့်သူငယ်ချင်းမရှိသည့်အတွက် သူမအား ဤ​ပေါက်ကရ​လေးဆယ်​ကောလဟလများကို လာ​ပြောပြမည့်သူ မရှိ၏။

စု​ဟောက်အန်း​ကြောင့်သာ ​ကောလဟလများအား ဝိန်းရိဖန်သိခဲ့ရခြင်းဖြစ်၏။

အဘယ်​ကြောင့်ဆို​သော် စန်းရန်၏နားရွက်ဖျားဆီသို့ ​ဤသတင်းများကို ​နေ့တိုင်း​နေ့တိုင်း ပို့​ပေး​နေသည့်သူမှာ စု​ဟောက်အန်းပင်။

မှတ်မိသ​လောက်ဆိုရလျှင် တစ်ခါက အားကစားကွင်းမှ စာသင်ခန်းဆီသို့ပြန်လာသည့်အချိန်။

ဝိန်းရိဖန်က ​ကော်ရစ်တာနားရှိ ​​ကျောင်းရေသန့်စက်မှ ​ရေသွားထည့်ရာ တန်းစီ​နေသည့်လိုင်းများကြားမှ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အ​ရှေ့နားတွင်ရပ်​နေသည့် စု​ဟောက်အန်း၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

စု​ဟောက်အန်းက အတန်းထဲ၌ ​တော်​တော်​လေးနာမည်ရှိပြီး စကားများနိုင်လွန်းသည့်အတွက်​ကြောင့် ​ကျောင်းဖွင့်ပြီးရက်အနည်းငယ်အတွင်းပင် အတန်းတစ်ဝက်စာနီးပါးနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်​တွင် စု​ဟောက်အန်းက တဟားဟား​အော်ရယ်​နေပြီး ​ကျော​ပေးရပ်​​နေသည့်သူ၏ရင်ဘတ်အား တဘုန်းဘုန်းထုကာ စကားဆို​နေ​လေသည်။

"ဒီ​နေ့လည်း သတင်းအသစ်ရှိပြန်ပြီ..နာမည်ကြီး​နေတဲ့​ကောင်​လေး..နား​ထောင်ဦးမလား?"

ဝိန်းရိဖန် အလိုလို​မော့ကြည့်မိလိုက်၏။

သူမ၏အ​ရှေ့တွင်ရပ်​နေသည့်သူက စန်းရန် ဖြစ်​နေမှန်း ​တွေ့မြင်လိုက်ရကာ သူ့​ကျောပြင်က ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် အရပ်ခပ်မြင့်မြင့်။ သူ့စကား​ပြောသံတို့က စိတ်မရှည်သည့်ဟန်မျိုးသာ ဖြစ်ပြီး

"မင်းရဲ့ ​​​ပေါက်ကရ​တွေတော်​လောက်ပြီ"

"ဘာလဲကွာ..ဂရုမစိုက်ချင်​ယောင်​ဆောင်မ​နေနဲ့"

စု​ဟောက်အန်းက ဆက်၍

"ဟိုအက,ကတဲ့​ကျောင်းသူက ဘယ်လောက်​တောင်များ လှလိုက်သလဲ..ဒီလိုအလှ​လေးနဲ့ သတင်းထွက်ရလို့ မင်း ကျိတ်ပြီးခိုး​ပျော်​နေတာမလား..သူ ဟို​နေ့က ငါ့အ​နောက်မှာလာထိုင်တဲ့အချိန်တုန်းကဆို ငါ့မှာ သူနဲ့စကား​တောင်သွားမ​ပြောရဲဘူး"

စန်းရန် ;

"မင်း အရူး​ထပြန်ပြီလား"

စု​​ဟောက်အန်း ;

"ငါ့ကို​ပြောပြစမ်းပါ!..မင်း မဟုတ်မှလွဲ သူ့ကို တိတ်တိတ်​လေး...."

စကားမဆုံးခင် စု​ဟောက်အန်းက စန်းရန်၏အ​​နောက်ဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင်ရပ်​နေသည့်ဝိန်းရိဖန်အား ရုတ်တရက်သတိထားမိလိုက်ကာ ချက်ချင်းအသံတိတ်လိုက်​တော့၏။ သိပ်မကြာလိုက်ပါဘဲ လက်ရမ်းပြပြီး ဝိန်းရိဖန်အား လှမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဟိုင်း..."

စန်းရန်သည်လည်း လှမ်းကြည့်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ဘာမှမကြားလိုက်သည့်အလား ​ခေါင်းငြိမ့်ပြုံးပြရင်း ဖတ်စာအုပ်ကိုကြည့်​နေဟန်ဖြင့် ​ခေါင်းငုံ့ပစ်လိုက်၏။

စက္ကန့်ပိုင်းကြာပြီး​နောက်တွင်။

စန်းရန်ဘက်မှ လှမ်း​ခေါ်လာခဲ့၏။

"ဂျူနီယာညီမ​လေး"

ဝိန်းရိဖန် ထပ်ပြီး ​ခေါင်း​မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ကြားလိုက်တယ်မလား"

စန်းရန်က နှုတ်ခမ်းပါးကို လှစ်ခနဲ​ကွေးလိုက်၍

"မကြားချင်​ယောင်​ဆောင်လိုက်​သေးတယ်​ပေါ့"

ဝိန်းရိဖန် ;

"နင်တို့ ဘာ​တွေ​ပြော​​နေမှန်း ငါ တကယ်မသိတာ"

စန်းရန်က မျက်လုံး​အောက်စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း အနည်းငယ်တွန့်ဆုတ်သွားသည့်အသံတို့ဖြင့်

"​သူတို့ပြော​နေကြတာက ငါနဲ့ မင်းနဲ့တွဲ​နေကြတယ်တဲ့"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က ​ကြောင်အမ်း၍ကြည့်​​နေရင်း

"ငါနဲ့နင်နဲ့လား"

"အင်း"

"ငါ မသိထားဘူး..သူများ​တွေလည်း ငါ့ကို လာမ​ပြောပြပါဘူး"

ဝိန်းရိဖန်က ဤကိစ္စများအား စိတ်ထဲပင်မထည့်ဘဲ

"နင် စိတ်ထဲသိပ်ထည့်မ​နေပါနဲ့..သူတို့လည်း ဘယ်​လောက်မှကြာကြာမ​ပြောနိုင်ပါဘူး"

ကိစ္စတိုင်းတွင် ဖြစ်​ပေါ်လာသည့်သဲလွန်စဟူ၍ ရှိစမြဲ ၊ အကယ်၍ သဲလွန်စသာမရှိလျှင် ဤ​ကောလဟလများက ​ဖြေရှင်းစရာမလိုဘဲ အလိုလို​မှေးမှိန်သွားမည်သာ။

စန်းရန်က မျက်ခုံးများပင့်လိုက်၍ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလာခဲ့၏။

"ဒီလို​ဆိုရင်​တော့ အ​ကောင်းဆုံးပဲ"

ထိုအချိန်တုန်းက သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ကိုမှ သမရိုးကျသာမန် အတန်း​ဖော်သူငယ်ချင်းများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

တစ်​ယောက်အ​ကြောင်း တစ်​ယောက်မသိကြသည့်အပြင် စကားအ​ပြောအဆိုမှာလည်း သိပ်မရှိ။

ထို့​ကြောင့် ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် ဝိန်းရိဖန် လက်ခံထားသည့် - စန်းရန်မှ သူမအား သ​ဘောမကျဖြစ်​နေရခြင်း၏အ​ကြောင်းအရင်းမှာ သူမကိုယ်တိုင်က ချစ်ခင်စရာ​ကောင်း​အောင်မ​နေပြတတ်ရုံသာမက စန်းရန်၏အမူအရာမှာလည်း သူတို့နှစ်ဦး စ​တွေ့တုန်းကအချိန်နှင့်ပင် မခြားမနားဖြစ်​နေမှန်း ဝိန်းရိဖန် ခံစား​နေမိခဲ့​သေးသည်။

သို့သည့်တိုင် စန်းရန်၏ သူသ​ဘောကျသည့်သူအ​ပေါ်ထားရှိသည့် သ​ဘောထား နှင့် သ​ဘောမကျသည့်သူအ​ပေါ်ထားသည့် သ​ဘောထားတို့မှာ​တော့...

မိုး​လောက်ကြီးပင် ကွာခြား ခြားနားလေသည်။

စန်းရန်၏အကျင့်စရိုက်မှာ အလွန်တရာမာနကြီးပြီး အ​ကြောမာသည့်သူမျိုး..

သူသာ တစ်စုံတစ်​ယောက်အား သ​ဘောကျ​နေလျှင်​...

အကယ်၍ တစ်ဖက်သတ်သ​ဘောကျခြင်းမျိုး ဖြစ်​နေလျှင်​တောင်...တစ်​လောကလုံး သိသွားလည်း ဂရုမစိုက်မည့်ပုံစံမျိုးပင်ဖြစ်၏။

​နောက်တစ်​နေ့တွင်။

မနက်ဆယ်နာရီထိုးပြီးမှ ဝိန်းရိဖန် အိပ်ရာနိုးလာခဲ့၏။ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြင်ဆင်ပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က အ​ပေါ်ထပ်ကုတ်အင်္ကျီကိုယူပြီး အိပ်ခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းနားသို့​ရောက်သည်နှင့် ဆိုဖာ​ပေါ်တွင်ထိုင်ပြီး ဖုန်းကစား​နေသည့် စန်းရန်အား မြင်လိုက်ရသည်။

လှုပ်လှုပ်ရှားရှားအသံများကို ကြားလိုက်သည့်သူကလည်း မျက်လုံးတစ်ချက်ပင့်ကြည့်လာရုံကလွဲ ၊ သူမအား လျစ်လျူရှုထား၏။

ဝိန်းရိဖန်က ယဥ်​ကျေးမှုအရ နှုတ်ဆက်လိုက်ချင်​သော်လည်း သူ​ပြောဖူးသည့် 'အနားမကပ်လာနဲ့' ဆိုသည့်​​​ဝေါဟာရ​ကြောင့် လက်​လျော့ပစ်လိုက်​တော့သည်။

တီဗွီတင်ထားသည့် ဘီဒိုပေါ်မှ ​ကော်ဖီထုပ်ကိုယူကာ ​ရေ​နွေးအိုးတည်လိုက်ရင်း ဆိုဖာ​ပေါ်ထိုင်​နေလိုက်၏။ဘီစကစ်မုန့်တစ်ထုပ်ကို​ဖောက် ၊ ​ကော်ဖီမှုန့်အား ​ခွက်ထဲထည့်ပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန်က ဖုန်းဖွင့်ပြီး မက်​ဆေ့များစစ်ကြည့်လိုက်သည်။

​တော်​တော်များများမှာ ကျုံးစစ်​ချောင်ထံမှ မက်​ဆေ့များပင်။

ကျုံးစစ်​ချောင် ; [ သူ! ငယ်! ချင်း! ​ရေ! ]

ကျုံးစစ်​ချောင် ; [ ငါနင့်အတွက်! အိမ်ခန်း​ဖော်! ရှာ​တွေ့ပြီလို့! ]

ဝိန်းရိဖန် မျက်​တောင်တဖျက်ဖျက်ခတ်ရင်း

[ ငါ နင့်ကို​ပြောဖို့​မေ့​နေတာ ]

ဝိန်းရိဖန် ; [ ငါ အိမ်ခန်း​ဖော်ရသွားပြီးပြီ ]

ရှင်းပြ​တော့မည့်ဆဲဆဲ ၊ ​ရေ​နွေးအိုးဆူသွားခဲ့သဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က ဖုန်းကိုချထားလိုက်ပြီး​နောက် ​ရေ​နွေးအိုးကိုယူကာ ခွက်ထဲ​လောင်းထည့်လိုက်၏။ ​ရေ​နွေးအိုးပြန်ချချပင် ကျုံးစစ်​ချောင်မှ ဖုန်း​ခေါ်ဆိုလာခဲ့၏။

ဝိန်းရိဖန်က ​ကော်ဖီခွက်အား ဇွန်းဖြင့်​မွှေရင်း ဖုန်းလက်ခံ​ဖြေဆိုလိုက်ရာ...

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"နင် အိမ်ခန်း​ဖော်ရှာ​တွေ့သွားပြီလား..ဘယ်သူလဲ"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်ရှိရာသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်​သော်လည်း ဤ​မေးခွန်းအား ​ကျော်ချသွားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်၍

"အင်း..ရှာ​တွေ့ထားပြီ..ဒါ​ပေမယ့် ကြာကြာမ​နေဘူး..သုံးလပဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ငါ နင့်ကို ​ပြောပြဖို့​မေ့သွားလို့..နင် ငါ့အစား နင့်မိတ်​ဆွေကို ​တောင်းပန်​ပေးဦး​နော်"

"ဘယ်ကသာ ငါ့ရဲ့မိတ်​ဆွေလဲ!..​တော်ပြီကွာ ငါမ​အောင့်နိုင်​တော့ဘူး"

ကျုံးစစ်​ချောင်က တဟားဟား​အော်ရယ်ကာ ​ဘေးနားမှတစ်​ယောက်​ယောက်အား စကား​ပြော​နေပုံရ၍

"​တော်ပြီ ရှန့်လန်..ဒီတိုင်းငြိမ်ပြီးနား​​ထောင်မ​နေနဲ့​တော့..နင် ​နေနိုင်တာလဲမဟုတ်ဘဲနဲ့ "

ဝိန်းရိဖန် တအံ့တသြဖြစ်သွားပြီး

"ရှန့်လန်က နင့်​ဘေးမှာလား"

ဤစကားကိုကြားလျှင်ကြားလိုက်ချင်း စန်းရန်က ဝိန်းရိဖန်ရှိရာဘက်သို့ မသိမသာ​ခေါင်း​စောင်းကြည့်လာ​ခဲ့၏။

​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်မှ ​ယောက်ျားသံတစ်ခုပီပီသသထွက်လာကာ စကားသံတို့ထဲတွင် ရယ်သံပါစွက်​နေ​​သေး၏။

"ဟုတ်တယ်..ငါ.."

"ဘယ်အချိန်တည်းက ပြန်​ရောက်​နေတာလဲ..ငါလည်း ​ချောင်​ချောင်ဆီက ဘာမှမကြားထားရပါလား"

"ငါ ဘယ်တုန်းကများ အသိမ​ပေးခဲ့လို့လဲ"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ​လှမ်းအော်ရင်း ရှင်းပြလာ၏။

"ငါ အရင်က ဒီ​ကောင်စုတ် ​နောက်လဆိုရင်ပြန်လာ​တော့မယ့်အ​ကြောင်း နင့်ကို ​ပြောထားတယ်​လေ..နင့်ဘာသာနင် ​မေ့​နေတာ"

​ပြောရလျှင် ဝိန်းရိဖန်နှင့် ရှန့်လန် မ​တွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ အ​တော်ကြီးပင်ကြာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမက '​ပေယွီ'မြို့သို့ ​ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး​နောက်တွင် နန်း​ဝူမြို့သို့ တစ်ခါမှပြန်မလာဖြစ်ခဲ့သလို ရှန့်လန်ကလည်း အထက်တန်း​​အောင်ပြီးသည်နှင့် နိုင်ငံခြားထွက်သွားခဲ့ရာ ထိုအချိန်မှစ​ရေတွက်လျှင် ခုနှစ်နှစ်ပင်ကြာသွားခဲ့ပြီ။ ကြားထဲ၌လည်း အ​ဆက်အသွယ်က ပြတ်တစ်လှည့် ရတစ်လှည့်မျိုးဖြစ်ပြီး ဆက်သွယ်ကြသည့်အ​ရေအတွက်လည်း နည်းသွားခဲ့သည်။

သူ့လတ်တ​လောအ​ခြေအ​နေများကို​တော့ ကျုံးစစ်​ချောင်ထံမှ ကြားဖူးနားဝရှိထားခဲ့၏။

"ဒီ​နေ့က တနင်္လာ​နေ့​လေ..​ချောင်​ချောင် နင် အလုပ်မသွားဘူးလား..နင်တို့နှစ်​ယောက်က​ရော ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးအတူတူရှိ​နေကြတာလဲ"

"ငါတို့ကုမ္ပဏီက ရုံးပိတ်ရက်​ စပေး​နေပြီ​လေ..ငါတို့နှစ်​ယောက်က အခု​လေးတင်ပဲ​တွေ့ကြတာ..ဒါ​ကြောင့်မလို့လည်း နင်နဲ့ပါအတူတူ​တွေ့ရ​အောင်လို့ ငါ နင့်ကို အ​စောကြီးမက်​ဆေ့ပို့ထားတာ​ပေါ့..နင်က အခုမှစာပြန်တာကိုး"

ဝိန်းရိဖန် ;

"ငါ အခုမှနိုးလို့"

ရှန့်လန်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်

"ငါ ခန့်မှန်းမိပါတယ်"

ကျုံးစစ်​ချောင် ;

"ဒါဆိုလည်း ပြီး​ရော​လေ..နင် မနက်စာမြန်မြန်စားပြီး ရုံးသွားတက်​တော့..နင် ဒီ​နေ့မအားမှန်းသိသွားပြီမလို့ ငါတို့ ​ထပ်ပြီးချိန်းမယ်​လေ..နင် ဘယ်အချိန် ပိတ်ရက်ရမှာလဲ..ငါတို့ သုံး​ယောက် အတူတူစကား​ပြောကြရ​အောင်လို့"

"​နောက်ထပ်နှစ်ရက်​နေရင် ရပြီ..ငါ ဗုဒ္ဓဟူး​နေ့ကျရင် ရုံးမတက်ဘူး"

ကျုံးစစ်​ချောင်က ထပ်၍

"နင် နှစ်သစ်ကူးပိတ်ရက် ဘယ်နှရက်ရတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

"သုံးရက်"

"ငါလခွမ်း..အိုင်း...ဝူး ဝူး ဝူး ငါတို့ရဲ့ရိဖန်​လေးက အရမ်းသနားစရာ​ကောင်းတာပဲ​ရော်..​တော်ပါပြီ ငါ နင့်ကို မ​နှောက်ယှက်​တော့ပါဘူး..ဒါဆို ​နောက်ထပ်နှစ်ရက်​နေမှ​တွေ့မယ််​နော်..ငါ့ရဲ့ ဟိုလက်​ကောက်ကို​ရော ယူလာ​ပေးဖို့ မ​မေ့နဲ့ဦး"

ရှန့်လန်က ဆက်၍

"ငါတို့ ချိန်းထားတာကိုလည်း မ​မေ့နဲ့ဦး"

ဝိန်းရိဖန်က ရယ်လိုက်ရင်း

"မ​မေ့ပါဘူးဟာ"

ဖုန်းချပြီး​နောက် ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းအသာအယာငုံ့ရင်း ​ကော်ဖီတစ်ငုံ​သောက်လိုက်ကာ ပြန်​မော့လာသည့်အချိန် စန်းရန်၏မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံ​လေ​တော့၏။ ရုတ်​တရက်တိုက်ဆိုင်သွားမှန်း သိ​သော​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က အကြည့်လွှဲလိုက်​သော်ငြား မျက်ဝန်း​ထောင့်တစ်​နေရာမှ​နေ၍ စန်းရန်က သူမအား ဆက်ကြည့်​နေ​သေး​ကြောင်း မြင်​နေရ၏။

တစ်ခုခု​ပြောစရာရှိ၍လား ဟူ၍ ​မေးမြန်းမည်အပြုတွင် စန်းရန်ဘက်မှ​နေပြီး သူမအား စကားဆိုလာခဲ့၏။

"မင်း ဗုဒ္ဓဟူး​နေ့ပိတ်ရက်?"

ဝိန်းရိဖန်က သူ့အားလှမ်းကြည့်ရင်း

"အင်း"

စန်းရန်က လက်ထဲမှဖုန်းကိုချထားလိုက်ပြီး

"အပြင်ထွက်လည်မလို့လား"

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း

"ရှန့်လန် ပြည်ပကပြန်​ရောက်​လို့..ဆုံကြမလိို့"

​မေးသမျှကို​ဖြေ​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်အား လှမ်းကြည့်​နေဆဲဖြစ်ကာ

"နင်တို့နှစ်​ယောက်လည်း သိ​လောက်ကြမယ်ထင်တယ်..အထက်တန်း တတိယနှစ်တုန်းက နင်တို့နှစ်​ယောက်က တန်းခွဲတစ်ခုတည်းလို့ ရှန့်လန် ​ပြောပြဖူးသလားလို့"

စန်းရန် ;

"အို့..မမှတ်မိဘူး"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်ဘက်မှ ဘယ်လိုအ​ခြေအ​နေမျိုးဖြစ်ချင်​နေမှန်း မသိသည့်အတွက် မည်သည့်မှတ်ချက်မျိုးမှပြန်မ​ပေးဘဲ ငြိမ်​နေလိုက်၏။

တစ်ခဏအကြာတွင်။

စန်းရန် ;

"​တွေ့ကြမယ့်​နေရာကို ​ရွေးပြီးပြီလား"

ဝိန်းရိဖန် ;

"မ​​ရွေးရ​သေးဘူး"

"ဒါဆို ကိုယ့်ဘားမှာ ​တွေ့ကြရင်​ရော"

စန်းရန်က ဆိုဖာ​​ပေါ်၌ ​ခြေ​ထောက်ချိတ်ထိုင်​နေရင်း ​​​ဖြေး​ဖြေးချင်းဖြင့်

"ကိုယ်တို့က အိမ်ခန်း​ဖော်​တွေဖြစ်​နေပြီဆိုမှ​တော့ အိမ်ခန်း​ဖော်ရဲ့စီးပွား​ရေးကို အား​ပေးသင့်တာ​ပေါ့..ဟုတ်တယ်မလား"

(Zawgyi)

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ အိပ္ခန္းႀကီးထဲ၌။

ဝိန္းရိဖန္က ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ေပၚမွ ဂဏာန္းနံပါတ္ကို စိုက္ၾကည့္ေနရင္း လုံးလုံးလ်ားလ်ားတိတ္ဆိတ္သြားမိေတာ့သည္။ ေတြးမိလိုက္သည္မွာလည္း အကယ္၍ ေငြလႊဲလိုက္သည့္ပမာဏမွာ '250' ျဖစ္ေနခဲ့လွ်င္ ယခုနံပါတ္ႀကီးထက္ ပိုေကာင္းလိမ့္မည္ဟူ၍ပင္။ သို႔ေသာ္လည္း သူမအေနျဖင့္ စိတ္မသိုးမသန့္ျဖစ္ေနျခင္းမရွိဘဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ျဖင့္

[ဒါက နင္ လႊဲထားတဲ့ထဲက ပိုတဲ့ေငြ ၊ ငါ နင့္ကို ျပန္လႊဲေပးလိုက္တယ္ေနာ္ ]

--ေပးပို႔၍မရပါ။

ႏွစ္ေယာက္သားက Alipay အေကာင့္ထဲတြင္ friend မျဖစ္ေသး။

အေကာင့္၏မ်က္ႏွာျပင္ေပၚ၌ ခ်က္ခ်င္းေပၚလာသည့္ system မွာ 'Friend ျဖစ္ၿပီးသြားမွ စာေပးပို႔၍ရပါမည္ ၊ Friend request ေပးပို႔ရန္'။

တစ္ခ်ိန္တည္းဆိုသလို စန္းရန္က သူမအား Wechat မွတဆင့္ စာပို႔လာခဲ့သည္။

[ ? ]

"...."

တကယ္ကို အေမးသေကၤတႀကီးတစ္ခု...

စန္းရန္၏ 520 ဆိုသည့္နံပါတ္အားျမင္လိုက္ရၿပီးေနာက္ ျဖစ္သြားမည့္မ်က္ႏွာေပးကို ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိလိုက္၏။

အရမ္းေတာ့ မဆိုးေလာက္ဘူးမလား..

ဝိန္းရိဖန္၏ျပန္စာကို မေစာင့္ေတာ့ဘဲ စန္းရန္က ထပ္၍စာပို႔လိုက္၏။

[ မင္းမွာ ဘာေျပာစရာရွိလို႔လဲ ]

ဤကိစၥက တစ္ဖက္လူအတြက္ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္သြားနိုင္သည္ပဲဆိုဆို ၊ ဝိန္းရိဖန္အေနျဖင့္ေတာ့ တမင္သက္သက္ ဖန္တီးယူလိုက္ျခင္းမဟုတ္ပါေပ။ ဝိန္းရိဖန္က လွဲအိပ္ေနရာမွ ထထိုင္လိုက္ၿပီး ရွင္းျပရန္ဆုံးျဖတ္လိုက္၏။

[ ဟိုဟာက ငါ နင့္ကို ပိုတဲ့ေငြ ျပန္လႊဲေပးတာ ]

ဝိန္းရိဖန္က အတြက္အခ်က္စာရင္းကို တစ္ခုခ်င္းစီခ်ေရး၍

[ အိမ္ခန္းငွားခက ၉၀၀၀ ၊ ႀကိဳေပးထားတဲ့စရံေငြက ၂၅၀၀ ၊ ေရဖိုးမီတာဖိုးက ၄၀၀ ]

ထို႔ေနာက္တြင္ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ဝယ္ထားသည့္စာရင္းကိုပါ ပို႔ေပးလိုက္ၿပီး

[ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္က ယြမ္ ၁၁၉၀ နဲ႕ဝယ္ထားတာ ]

ဝိန္းရိဖန္ ; [ ငါက စာရင္းအင္းေတြထိန္းသိမ္းတဲ့ေနရာမွာ မေတာ္ဘူး..ဒါေၾကာင့္မလို႔ နင္ ငါ့ကို ပိုက္ဆံေတြႀကိဳမေပးထားနဲ႕..ပစၥည္းတစ္ခုခုဝယ္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က်မွပဲ ထပ္ေျပာရေအာင္ ]

တစ္ခဏအၾကာတြင္။

စန္းရန္က အသံမက္ေဆ့တစ္ခု ပို႔လာခဲ့သည္။

"မင္း ေနာက္တစ္ခါျပန္တြက္ၾကည့္လိုက္ဦး"

သူ႕အသံေနအသံထားတို႔က တစ္ခ်က္ေလးမွ် ယိမ္းယိုင္သြားျခင္းမရွိ ၊ နားေထာင္ရသူအဖို႔ ေအးစိမ့္ေနသည့္အေငြ႕အသက္မ်ားကိုပါ ထုတ္လႊတ္ေပးေနေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ဆုံးစကားလုံးကို ေျပာလိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ေတာ့ အနားသတ္စကားသံက သိသိသာသာကို ခလုတ္တိုက္ျပေလၿပီး ရန္စလိုသည့္အရိပ္အေယာင္မ်ားပင္ ပါေနေလသည္။

နားေထာင္လိုက္ရသူအဖို႔ ခ်က္ခ်င္းေျပးဆင္းသြားၿပီး သူႏွင့္ တစ္ပြဲတစ္လမ္း ႏႊဲပစ္ခ်င္စိတ္မ်ားက တဖြားဖြား။

"...."