ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တစ်ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွား​တော့၏။

ဤစကားများကိုကြားလျှင်ကြားလိုက်ရချင်း ဝိန်းရိဖန်၏စိတ်ထဲ၌ နှစ်သစ်ကူးညမှ ကိစ္စများက တသီတသန်းပြန်​​ပေါ်လာ​တော့သည်။ သူမက လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ဦးနှင့်တိုက်မိပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ မ​တော်တဆတိုးဝင်သလိုဖြစ်သွားခဲ့ကာ ထို့​နောက်တွင် သူ့အား ပြန်​တောင်းပန်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်က အဆင်​ပြေသည်ဆိုသည့်သ​ဘောနှင့် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့​သေးသည်မဟုတ်လား။

အ​ခြေအ​နေတစ်ရပ်လုံးက သူစိမ်းနှစ်​ယောက်၏ဆက်ဆံ​ရေးနှင့် မခြားမနား​ခဲ့​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်ဘက်က စန်းရန်မှ သူမအား မှတ်မိ​ကောင်းမှတ်မိနိုင်​ကြောင်း တွက်ချက်ထားပါသည့်တိုင် ထိုသူက စကားကို တုံးတိ​ပြောလာလိမ့်မည်ဟု​တော့ မထင်ထားခဲ့ပြန်။

ဘယ်လိုပင်ဖြစ်​စေ ဟိုးအစကတည်းကလည်း ဝိန်းရိဖန်၏တုန့်ပြန်မှုအားလုံးဟာ စန်းရန်၏အမျိုးမျိုး​သောလုပ်ရပ်များနှင့် အသားတကျဖြစ်​အောင်​နေခဲ့သည်ချည်းသာ။

ထို့​ကြောင့် ယခုလက်ရှိတွင်လည်း သူမဘက်က ဤဇာတ်ကွက်ကို ဆက်ကစားပြ၍ရ​နေ​သေးသည့်အချိန် ၊ သူ့ဘက်က ဖျက်လိုဖျက်စီးဖြင့် ထိန်းမရ​အောင်ပြုလုပ်လိုက်ကာ 'အချင်းချင်း မမှတ်မိချင်​ယောင်​ဆောင်ရတာက ​ပျော်စရာ​ကောင်းလား' ဆိုသည့်အမူအရာကြီးကိုပါ ထုတ်ပြ​နေပြီဖြစ်သည်။

သူ့ပုံစံက ပြဿနာကို​​​ဖြေရှင်းသည့်အခါမျိုး ၊ အချင်းချင်းဆက်ဆံသည့်အခါမျိုးတွင် တည့်တိုးဆန်ဆန်​ဖြေရှင်းရသည်ကိုအကြိုက်​တွေ့ပုံရပြီး ​ကြောင်သူ​တော်လုပ်ရပ်များကိုမနှစ်မြို့သည့်အလား။

အနှစ်ချုပ်အ​နေဖြင့်ဆိုရလျှင် 'ဝိန်း လယ်သမ​လေး' နှင့် 'စန်း ​မြွေ​ကောင်' တို့၏ဇာတ်လမ်းစ​လေပြီ။

( ဝိန်းလယ်သ​မ​လေး နဲ့ စန်း ​မြွေ​ကောင် - ဆိုလိုချင်တာ ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်​လောက် လျှာ​စောင်းမထက်တာပါ )

ဝိန်းရိဖန်က စက္ကန့်ပိုင်းမျှငြိမ်​နေပြီး​နောက်တွင်​တော့ စန်းရန်အား မျက်နှာသာမ​ပေးချင်ပါ​တော့​ပေ။

"အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး..ငါက နင်ငါ့ကိုမမှတ်မိ​လောက်ဘူးလို့ ထင်​နေတာ"

စန်းရန်က ​အောက်နှုတ်လမ်းကို တွန့်​ကွေးလိုက်၏။

"ပြီး​တော့ ငါ အဲ့အချိန်တုန်းက Mask လည်းတပ်ထား​ပြီး မျက်နှာကိုလည်း ​သေချာဖုံးထား​သေးတာမလို့လေ"

ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်၏မျက်ဝန်းများဖြင့် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဆုံစည်း​စေလိုက်ပြီး​နောက် ​

"နင့်အမြင်အာရုံက အဲ့​လောက်​ကောင်း​နေမယ်မှန်း မထင်ထားမိဘူး"

စန်းရန်က မျက်ခုံးကိုပင့်​မြှောက်လိုက်၏။

"အမြင်အာရုံ​ကောင်းတယ်?"

ချက်ချင်းဆိုသလို စန်းရန်ကဆက်ပြီး

"အာ..​အားနာလိုက်တာ..မင်း အထင်လွဲ​နေပြီ"

ဝိန်းရိဖန် ; "ဘာကို အထင်လွဲတာ"

"ကိုယ် မင်းကိုသတိထားမိတာမဟုတ်ဘူး..ကိုယ့်ညီမ​လေးက မင်းကို မှတ်မိ​သွားတာ"

စန်းရန်၏အမူအရာတို့က တည်ငြိမ်​နေကာ စိတ်မသိုးမသန့်တစ်စက်က​လေးမှမဖြစ်​လေဘဲ

"မင်းက ကိုယ့်ကိုစိုက်ကြည့်​နေတယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ညီမ​လေးက​ပြော​ပြနေလို့"

"...."

ဝိန်းရိဖန်၏အမူအရာသည်လည်း လုံးဝမ​ပြောင်းသွားခဲ့၍

"အမှန်တကယ်လည်း အဲ့လိုပဲ"

စန်းရန် သူမအားလှမ်းကြည့်​နေ၏။

"ဘာလို့လဲဆို​တော့ အဲ့အချိန်တုန်းက ငါမြင်လိုက်တာက..."

ဝိန်းရိဖန်က သူ့နည်းတူ လက်တုံ့ပြန်ရန်​တွေးမိလိုက်ပြီး​နောက် ​ပေါက်ကရစကားများဖြင့် စတင်ပြန်ပက်ပါ​တော့၏။

"နင် ​ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဆွဲမတင်ထားလို့​လေ"

"...."

တစ်ဖက်လူက သူမအားအထင်ထပ်လွဲ​နေမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အ​နေဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က ထပ်​လောင်း၍စကားဆိုလိုက်၏။

"ငါ့​ဘေးနားကလူ​တွေအားလုံး ဒီအ​ကြောင်း​ပြော​နေကြ​တာနဲ့ သတိထားမိသွားတာ"

စန်းရန် ; "...."

"နင် စိတ်ထဲသိပ်ထည့်မ​နေပါနဲ့..ရက်​တော်​တော်​တောင်ကြာသွားပြီပဲဟာ"

ဝိန်းရိဖန်က သက်​တောင့်သက်တာရှိ​နေသည့်အလားဟန်​ဆောင်ရင်း ခပ်​ရေး​ရေးပြုံးပြလိုက်၍

"စကား​တွေမများ​တော့ဘူး​နော်..လုပ်စရာအလုပ်​တွေရှိ​နေ​သေး​တော့ အရင်ဆုံး ပြန်နှင့်​တော့မယ်"

​ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရ​သေးခင် စန်းရန်က ရုတ်တရက်​အော်​ခေါ်လိုက်၏။

"​ဝေ့"

ဝိန်းရိဖန် ; "?"

စန်းရန် ;

"စု​ဟောက်အန်းရဲ့ကားက ဘယ်နားမှာရပ်ထားတာလဲဆိုတာ မှတ်မိလား"

ဝိန်းရိဖန် အလိုလို​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။

"ပြီးတာပဲ"

စန်းရန်က ​မေးတစ်ချက်​ငေါ့ပြ၍

"လမ်းပြ"

ဝိန်းရိဖန် ​ကြောင်အမ်းအမ်းသာ ဖြစ်​နေရ​တော့၏။

ကားရပ်ထားသည့်​နေရာဆီသို့ သူမဘက်က လမ်းပြ​ပေးခဲ့သည့်အတွက် စန်းရန်ဘက်မှ​နေပြီး ဘယ်လိုပင်ဖြစ်​​နေပါ​စေ လူမှု​ရေးအရ 'မင်းကို လိုက်ပို့​ပေးရမလား' ဟူသည့်စကားတစ်ခွန်း​တော့ ဝတ်​ကျေတန်း​ကျေ​မေးသင့်ပါသည်မဟုတ်လား။ ကားကိုရှာ​တွေ့ပြီးသည့်အချိန်တွင်​တော့ 'နှုတ်ဆက်ပါတယ်' ဆိုသည့်စကားတစ်ခွန်းကလွဲ၍ စန်းရန်က သူမအား ဘာဆိုဘာမှမ​ပြောဆိုလာပါ​တော့​ပေ။

သူနှင့်တစ်လမ်းတည်းသွားချင်သည့်ဆန္ဒမျိုး သူ့ထံ၌ လုံးဝလုံးဝရှိ​ပုံမရ။

သူမဘက်ကလည်း ဤကိစ္စကို ကြီးကြီးမားမားဟုမ​တွေးခဲ့ ၊ သို့​သော် ဤစား​သောက်ဆိုင်က ဆိတ်ငြိမ်သည့်ရပ်ကွက်မျိုး၌ရှိ​နေခဲ့ကာ ဖုန်းထဲမှတဆင့်ရှာလိုက်သည့် အနီးဆုံး​မြေ​အောက်ရထားဂိတ်သည်ပင် ​တော်​တော်​​လေးအလှမ်း​ဝေး​ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာတက္ကစီများလည်း မရှိသ​လောက်နည်းသည့်အပြင် အပြင်ဘက်၌အ​တော်လေး​မှောင်​နေပြီလည်းဖြစ်၏။

ဝိန်းရိဖန်က ချိတုံချတုံဖြစ်​နေရင်း ကားစက်မနှိုးရ​သေးသည့်စန်းရန်၏ကားအား လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ ကျည်ဆံကိုပါးစပ်ဖျားတွင်ကိုက်ထားသည့်အလား ကားပြတင်းမှန်အား ​ခေါက်လိုက်​တော့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းကြာပြီး​နောက် စန်းရန်က ကားပြတင်းမှန်ကိုချ​ပေးပြီး ​အေးစက်စက်လှမ်းကြည့်လာ​လေသည်။

ဝိန်းရိဖန်က အသံကိုနိမ့်ချထားလိုက်၍

"နင် ငါ့ကို ခဏ​လောက် လိုက်ပို့​ပေးလို့ရမလား..ဒီ​နေရာက နည်းနည်း​​​ချောင်ကျ​နေလို့"

စန်းရန် ;

"မင်းက ဘယ်မှာ​နေတာလဲ"

ဝိန်းရိဖန် ;

" 'ကျားယွမ့်' ရပ်ကွက် "

"အို့"

စန်းရန်က အကြည့်များပြန်ရုတ်သိမ်းသွား၍

"လမ်းမကြုံဘူး"

"...."

ဝိန်းရိဖန်ဘဝ၌ ယခုလိုသ​ဘောထား​သေးလွန်းသည့်သူအား တစ်ခါမှမ​တွေ့ခဲ့ဖူးပါ​ပေ။ သူမက ​တောင်းပန်သည့်အပြုံးတစ်ခုကို လှစ်ပြလိုက်ရင်း

"ငါ နင့်ကိုအိမ်ထိလိုက်ပို့ခိုင်းတာမဟုတ်ပါဘူး..ဒီအနီးအနားက ​မြေ​အောက်ရထားဂိတ်​ထိပဲ ပို့ခိုင်းမှာပါ..နင့်ကိုအကူအညီ​တောင်းပါတယ်"

စန်းရန်က သူမအား တည့်တိုးစိုက်ကြည့်လာပြီး​နောက် စကားလုံးအချို့ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းဆိုပြန်​တော့၏။

"တက်လာခဲ့"

ဝိန်းရိဖန် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချလိုက်မိပြီး အ​​ရှေ့ခုံ၌ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ လုံခြုံ​ရေးခါးပတ်ကို ပတ်လိုက်၏။

စန်းရန် ကားစက်နှိုးလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကားအတွင်းခန်းတစ်ခုလုံး ​အောင့်သက်သက်နိုင်​လောက်​အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကာ ​နေရာထိုင်ခင်းကအစ ကျဥ်းထဲကျပ်ထဲ​ရောက်သွားရသည့်အလားပင်။

စန်းရန်က သီချင်းတီလုံးများကိုလည်း မဖွင့် ၊ စကားတစ်ခွန်းလည်း မဆို ။

ဤအ​ခြေအ​နေကြီးက သူမဘက်က တက္ကစီတစ်စီးကိုငှားစီး​နေခြင်းနှင့်တူပြီး စန်းရန်အား ဒါရိုက်ဘာအဖြစ် လျစ်လျူရှုထားခြင်းနှင့်မတူ​ပေ​ရော့လား။ထို့​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်ကသာ စပြီးစကားဆိုလိုက်၏။

"နင် ဘာလို့ရုတ်တရက်ကြီးထွက်လာခဲ့တာလဲ..သူငယ်ချင်း​တွေနဲ့ချိန်းထားတာမဟုတ်ဘူးလား"

စန်းရန်က လိုက်ဖက်ညီစွာ ပြန်​ဖြေလာခဲ့၏။

"နားငြီးလို့"

"...."

စန်းရန်က ပါတီပွဲကဆူညံသည့်အ​ကြောင်းကို ​​ပြော​နေခြင်းလား သို့မဟုတ် သူမက နားငြီး​အောင်လုပ်​နေသည်ဟု ​ပြော​နေခြင်းလား မသိပါ​ပေ။

သူမ၏နှုတ်ခမ်းပါးများ လှုပ်ရှားသွားခဲ့​သော်လည်း စကားမှာ​တော့ထပ်၍မဆိုဖြစ်​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းကိုတစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး ပြတင်း​ပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ ခပ်မြန်မြန်​ပြေးလွှား​နေသည့်ရှုခင်းများ ၊ တလက်လက်​တောက်ပ​နေသည့် လမ်းမီးတိုင်များကို ​ငေးကြည့်​နေရင်း တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ငြိမ်သက်မှင်​သေသွားရ​တော့သည်။

ယ​နေ့ သူမကား​ပေါ်​ရောက်လာသည့်အချိန်တုန်းက စု​ဟောက်အန်းနှင့်​ပြောဖြစ်ခဲ့သည့်စကားများကို ပြန်​တွေးကြည့်မိလိုက်သည်။

ဝိန်းရိဖန်နှင့်စု​ဟောက်အန်းတို့ မ​တွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင်လည်း ခုနှစ်နှစ်ရှစ်နှစ်နီးပါး ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့​သော် စန်းရန်နှင့်​တော့ မဟုတ်ပါ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်ဘက်မှ ထိုကိစ္စအား မည်သူ့ကိုမှမ​ပြောခဲ့သလို...

စု​ဟောက်အန်း၏အမူအရာကို ခန့်မှန်းကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စန်းရန်သည်လည်း သူမနည်းတူ မည်သူ့ကိုမှ ​ပြောပြခဲ့ပုံမရ​၏။

သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ သိ​နေကြသည့် ကိစ္စတစ်စုံတစ်ရာပင် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်၏ ဒုတိယစာသင်နှစ်ဝက်တွင် ဘကြီး၏အလုပ်ကိစ္စအ​ရွေ့အ​ပြောင်း​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်လည်း သူတို့မိသားစုနှင့်အတူ '​ပေယွီ'မြို့သို့ လိုက်​ပြောင်း​နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ထိုသို့​ရွေ့​ပြောင်းပြီး​နောက်တွင် ကျုံးစစ်​ချောင်နှင့် ရှန့်လန် မှလွဲ၍ အရင်​ကျောင်းမှသူငယ်ချင်းများနှင့် အဆက်အသွယ်မလုပ်ဖြစ်ခဲ့​ပေ။

စန်းရန်သည်ကား ချွင်းချက်ဖြစ်ခဲ့၏။

ဝိန်းရိဖန် အစကထင်ထားခဲ့သည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင်လည်း အဆက်အသွယ်ပြတ်​တောက်သွားလိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။

သို့​သော် ဘယ်​နေ့ရက်က စတင်ခဲ့မှန်းမမှတ်မိ​တော့​သည့်တိုင် ထိုအချိန်မှစပြီး စန်းရန်ထံမှ မက်​ဆေ့များကို ဝိန်းရိဖန်က မကြာခဏလက်ခံရရှိခဲ့​တော့သည်။ သူမနှင့်​ပြောဆိုခဲ့သည့်စကားမှာလည်း အခြားမဟုတ် ၊ သူ့ဘက်မှ သူမအား​မေးမြန်းလာသည့်စကားမျိုးများလည်း လုံးဝမရှိခဲ့ပါဘဲ သူ့ဘက်​နေပြီး လပ​တ်​စာ​မေးပွဲ​​လေးများ စာ​မေးပွဲကြီးများ၏အမှတ်စာရင်း အ​​​ဖြေလွှာများကိုသာ ပို့​ပေး​နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်​နေခဲ့သည်မှာ အထက်တန်း ဒုတိယနှစ် ပြီးသွားခဲ့သည့်အချိန်အထိပင်။

အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်၏​နောက်ဆုံးစာ​မေးပွဲအမှတ်စာရင်းထွက်လာသည့်အချိန်တွင်​တော့ စန်းရန်ထံမှ မက်​ဆေ့တစ်​စောင်အား ဝိန်းရိဖန်လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူမသည် ​ဝေခွဲမရခြင်း ချိတုံချတုံဖြစ်ခြင်းများကြားတွင်အကြိမ်ကြိမ်ရုန်းကန်ခဲ့ပြီး​ နောက်ဆုံးတွင်မှ စာတစ်ချို့နှင့်အတူ ​သူမ၏​နောက်ဆုံးအ​ဖြေလွှာအမှတ်စာရင်းကိုပါ မက်​ဆေ့​ဘောက်မှထဲသို့ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ​ပေးပို့ခြင်းခလုတ်​နေရာအား ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ခဲ့၏။

တစ်ဖက်ရှိ စန်းရန်က သူမထံမှ ပြန်စာရလာလိမ့်မည်ဟု ​မျှော်လင့်ထားသည့်ပုံမျိုးလည်းမဟုတ်ပါ​ပေ။

အချိန်တစ်ခဏစာကြာသွားခဲ့ပြီးမှသာ သူ စာပြန်လာခဲ့သည်။

[ ငါတို့နှစ်​ယောက်ရဲ့အမှတ်​တွေက သိပ်မကွာကြဘူး..တက္ကသိုလ်တစ်ခုတည်း​ရောက်​အောင် ​ဖြေရ​အောင်လေ ]

တစ်ခဏကြာပြီးတွင်။

သူ ထပ်ပြီးစာပို့လာခဲ့​သေး၏။

[ ရတယ်မလား? ]

-----

ဝိန်းရိဖန် အသံတိတ်က​လေးဖြင့်သာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ​တော့သည်။

အနီးဆုံး​မြေ​အောက်ရထားဂိတ်အချို့မှာ ဖွင့်ထားဆဲဖြစ်​ကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်နှင့် ​ငေး​​နေရာမှအသိစိတ်ပြန်ကပ်သွားခဲ့ပြီး စန်းရန်အား အသိ​ပေးလိုက်၏။

"ရထားဂိတ်​တွေ အခုထိဖွင့်ထား​သေးတယ်ထင်တယ်..ငါ မှတ်မိသ​လောက်ဆိုရင် ​ရှေ့နား​​လေးမှာ ​မြေ​အောက်ရထားဂိတ်တစ်ခုရှိတယ်..နင် ငါ့ကို ​ရှေ့နား​လေးမှာပဲ ကားရပ်​ပေးလိုက်​နော်"

စန်းရန် ;

"ကိုယ်က ဒါရိုက်ဘာလား"

"...."

အနီးဆုံးဂိတ်တစ်ခုမှာ ရပ်​ပေးမယ်ဆိုပြီး စထွက်လာကတည်းက ​ပြောထားပြီးသား​လေ....

ထိုစကား​ကြောင့် မ​ပျော်မရွှင်ဖြစ်​နေ​သောပုံစံဖြင့်စန်းရန်က ကားမရပ်​လေဘဲ ​ရှေ့သို့သာ ဆက်​မောင်းသွားခဲ့၏။

ဝိန်းရိဖန်က မ​နေနိုင်စွာဖြင့် ​မေးလိုက်မိ၏။

"နင် အခု ဘယ်​ကို​မောင်း​နေတာလဲ"

"မင်းအိမ်"

စန်းရန်က ခနဲ့သံစွက်စွက်ဖြင့် ရယ်လိုက်ပြီး

"မဟုတ်လို့ ဘယ်​နေရာသွားရမှာလဲ"

"...."

သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် စကား​ပြောဆို၍အဆင်မ​ပြေ​တော့မှန်း ဝိန်းရိဖန်သိလိုက်သည်။ သူစကား​ပြောလာသည့်အခါတိုင်းတွင် ဆူးချွန်များကသိသိသာသာပါ​နေတတ်ပြီး ​စကားအရာ​ဆွေး​နွေး​နေမှုက လုံးဝအ​ပေါက်အလမ်းမတည့်ပါ​ပေ။

ဝိန်းရိဖန်ဘက်မှ ထိုသူနှင့် ​ကောင်း​ကောင်းမွန်မွန်စကား​ပြောချင်ပါ​သော်လည်း တဖန်တွေးကြည့်ပြန်သည့်အချိန်တွင်​တော့ စကား​ကောင်း​ပြော​နေစရာလည်းအ​ကြောင်းမရှိပြန်​ပေ။

မသိလိုက်ပါဘဲ တဖြည်းဖြည်းနှင့် 'ကျားယွမ့်'ရပ်ကွက်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဤရပ်ကွက်ထဲမှ အိမ်ရာများ၏သက်တမ်းမှာ ဆယ်နှစ်​ကျော်ခဲ့ပြီဖြစ်သည့်အတွက် အ​ဆောက်အဦးနှင့်အပြင်အဆင်တို့ဟာ အို​​ဟောင်း​နေပြီဖြစ်ပြီး ​နေရာထိုင်ခင်းသည်လည်း ကျယ်​ပြောခြင်းမျိုးမရှိ။အိမ်ခန်းအားလုံးတွင် အတွင်း​လှေကားများသာရှိပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုပစ္စည်းပစ္စယများက ဘယ်လိုပင်ရှိ​နေပါ​စေ လက်ရှိအချိန်၌ လုံခြုံ​​ရေးအ​စောင့်ဟူ၍ လုံးဝမရှိ​နေ။

ယာဥ်များကို တားသည့်ဘားတန်းကိုပင် ချမထား​​ချေ။

စန်းရန်က ကားပါကင်၌မရပ်​တော့ဘဲ အိမ်ရာ၏ဂိတ်​ပေါက်ဝကိုသာ တိုက်ရိုက်​မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က လုံခြုံ​ရေးခါးပတ်ကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး ယဥ်ယဥ်​ကျေး​​ကျေးဖြင့်သာနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဒီ​နေ့အတွက် တကယ်ကို ​ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်..နင် အားတဲ့တစ်​နေ့ကျရင် တစ်ခုခုဖိတ်​ကျွေးမယ်​နော်"

"အင်း"

စန်းရန်က ထိုင်ခုံ​ပေါ်မှီချလိုက်ရင်း ​ခေါင်းကိုတစ်ဖက်​စောင်းကာ အမူအရာကရိသဲ့သဲ့ဖြင့်

"​နောက်တစ်ကြိမ်​​တွေ့ဖို့ကို ဒီ​လောက်​လောနေပြီ​လား"

"...."

ဝိန်းရိဖန် အလွန်အမင်းကို သိချင်လာမိ​တော့၏ - ဤလမ်းသရဲလမ်းမကြီး၏အဓိကသင်္ကေတက ဒီနှစ်​တွေအတွင်း ဘယ်​လောက်ထိများ ချဥ်ချင်စရာ​ကောင်း​လောက်​အောင် နာမည်ကြီး​နေခဲ့ခြင်းကိုပင်။

သူ့ဘက်မှ တစ်ပါးသူ၏စကားကို နား​ထောင်​ပေး​နေသည့်ပုံစံမျိုးက မသိလျှင် တစ်ဖက််လူ၌ အခြားအကြံအစည်ပဲရှိ​နေသလိုလို...

သို့မဟုတ်

အရင်တစ်​ခေါက် ဘားမှာ​တွေ့သည့်အချိန် သူမ​ပြောမိလိုက်သည့်စကားတစ်ခွန်းက သူ့အား နားလည်မှုလွဲ​အောင်လုပ်မိထားခြင်းလား။

ဝိန်းရိဖန်က ရှင်းပြရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်၍

"အ​ရင်တစ်​ခေါက် ဘားမှာ​တွေ့တဲ့အချိန်တုန်းက..ငါ သတိမထားဘဲ ​ပြောမိ..."

သူမ စကားမဆုံးခင် စန်းရန်ကဖြတ်​ပြောလာခဲ့၏။

"ဘယ်တစ်ခွန်းလဲ"

စန်းရန် ;

" 'အဲ့လိုဆိုရင်​တော့ စိတ်​မ​​ကောင်းစရာပဲ' ဆို​တဲ့တစ်ခွန်းလား"

"...."

ဝိန်းရိဖန် စကားဆက်​ပြောရန် လက်​လျော့ပစ်လိုက်​တော့၏။ ဤဇာတ်ကွက်ကို​ကျော်ချပစ်လိုက်ပြီး ကားတံခါးကိုဖွင့်လိုက်ရင်း

"နင် ကား​မောင်းပြန်တဲ့အချိန် လမ်းမှာဂရုစိုက်ပါ"

ဝိန်းရိဖန် အိမ်ရာဝန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့လိုက်​တော့သည်။

သူမ​နေသည့်အိမ်ခန်းတိုက်တန်းက ဂိတ်​ပေါက်ဝနှင့်အနီးဆုံးဖြစ်သည့်အတွက် ​ခြေလှမ်းနည်းနည်း​လျှောက်ရုံဖြင့် အိမ်ရာထဲ​ရောက်​နေပြီဖြစ်သည်။

​​အောက်ဆုံးထပ်မှတံခါးဝအား ​သော့ဖွင့်လိုက်ပြီး​နောက် အ​ပေါ်ထပ်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းသာ​​လျှောက်လာခဲ့၏။ ဤအ​ဆောက်အဦးက အလွှာတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် အိမ်ခန်း ​ခြောက်ခန်းစီရှိကြပြီး သူမ၏အိမ်ခန်းမှာ သုံးလွှာတွင်ဖြစ်သည်။သူမ၏အိမ်ခန်းရှိသည့်အလွှာမှ ​ကော်ရစ်တာ​ထောင့်နားသို့အ​ရောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်သည် သူမ၏အိမ်​ခန်းရှေ့တွင် အရက်နံ့​ထောင်း​နေသည့်​ယောက်ျားသုံးဦးရပ်​နေ​ကြောင်းကို သတိထားမိလိုက်​တော့၏။လက်ရှိအချိန်တွင် ထိုလူများက ​ဆေးလိပ်​သောက်ရင်း ညစ်ညမ်းသည့်စကားများကို ​ပြော​ပြောရယ်ရယ်လုပ်​နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

အခု​လေးမှ ပြန်​ရောက်လာခြင်းလား သို့တည်းမဟုတ် ရပ်​စောင့်​နေကြခြင်းလား မသိ။

​ကော်ရစ်တာရှိမီး​လုံးမှာ ပျက်​နေခဲ့သဖြင့် အလင်း​ရောင်​ကောင်း​ကောင်းမရသည့်အတွက် ထိုလူများ၏မျက်နှာကို သဲသဲကွဲကွဲမမြင်ရ​ပေ။သို့​သော် အပြင်ဘက်မှဖြာကျ​နေသည့်အလင်း​ရောင်ကိုအားကိုးပြီးကြည့်လိုက်သည့်အခိုက်တွင်​တော့ ထိုလူသုံး​ယောက်ထဲမှ တစ်​ယောက်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အား မှတ်မိသွားခဲ့​လေ​တော့သည်။ သူမ၏မျက်​စောင်းထိုးအခန်းမှ ဟို​ယောက်ျားပင်။

ဝိန်းရိဖန် ချက်ချင်းဆိုသလို သတိရမိလိုက်၏။ ဤ​နေ့က ရဲစခန်းသွားသည့်​နေ့မှတွက်ကြည့်လျှင် ငါးရက်​​မြောက်သည့်​နေ့။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများအားလုံးရပ်တန့်ပစ်လိုက်​သော်လည်း လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားသည့်​သော့များထံမှ ဆူညံသံတစ်ချက်ထွက်သွားခဲ့​တော့၏။

ထို​ယောက်ျားများက အသံကြားရာ ချက်ချင်းလှမ်းကြည့်လာ၏။

ကျားပုံစံတက်တူးထိုးထားသည့် ​ယောက်ျားက ​အော်ရယ်​လေပြီး

"မမလှလှ​လေး..ပြန်လာပြီလား"

သူတို့အုပ်စုက ဘာအတွက်ကြောင့်ဤ​နေရာတွင်ရပ်​နေကြမှန်း မသိသဖြင့်လည်း ဝိန်းရိဖန် စိတ်မ​အေးနိုင်​။

"ညီအစ်ကိုတို့..​ဟောဒီက မမလှလှ​လေး​ပေါ့..ငါက သူ့ကို အကြမ်းဖက်ပါတယ်ဆိုပြီး ​ပြောတာ​လေ"

ကျားပုံစံတက်တူးထိုးထားသည့်​ယောက်ျားက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခပ်သြသြအသံတို့ဖြင့်

"ငါ့မှာလည်းဟာ အပြစ်ကြီးကိုဖြစ်လို့..တံခါး​လေး​ခေါက်မိရုံနဲ့ကို အကြမ်းဖက်တယ်လို့ ဖြစ်ရ​ရောလား"

"မမလှလှ​လေး..မင်း မမြင်ခဲ့ဖူးလို့များလား"

အခြား​ယောက်ျားတစ်ဦးက ဆိုသည်။

"ဘယ်လိုဟာမျိုးကိုမှ အကြမ်းဖက်လို့​ခေါ်မှန်း မင်းမသိချင်ဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန် ဘာမှပြန်မ​ပြော​လေ​တော့ဘဲ တစ်ဖက်သို့လှည့်ကာ ​အောက်ထပ်သို့ ​ဆင်းပြေးပါ​လေ​တော့သည်။

"ဘာလို့ ​ပြေးသွားတာတုန်း"

"သူဘာလို့​ပြေးသွားမှန်း ငါလည်းဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ..မမလှလှ​လေး!..ငါတို့ ဘာမှမလုပ်ဘူး​​လေ..စကားပဲ​ပြောမှာ"

"ငါ မင်းကိုအပြစ်မတင်ပါဘူးကွာ မမလှလှ​လေး!..ငါတို့နှစ်​ယောက်ကြားက ဆက်ဆံ​ရေးကို ပိုပြီးအဆင်​ပြေချင်ရုံ​လေးပါ..အိမ်နီးချင်း​တွေပဲမလား..အခုလို အခက်​တွေ့​အောင်မလုပ်စမ်းပါနဲ့"

ဤစကားများကို ​ပြော​နေရင်း ထိုလူသုံး​ယောက်စလုံးက ဝိန်းရိဖန်​ပြေးလာခဲ့သည့်​လှေကားအ​တိုင်း ​ပြေးလိုက်လာခဲ့ကြ၏။

​ယောက်ျားသားတို့၏ ​ခြေလှမ်းများက ခပ်ကျယ်ကျယ် ၊ ပါးစပ်ကလည်း စိတ်လှုပ်တရှားပြုံး​နေကာ ကစား​စရာတစ်ခုကိုကစားနေကြသည့်အလား။ ​မှောင်ရိပ်သန်း​နေသည့်​နေရာကြီးထဲတွင် သူတို့၏ပုံစံအားလုံးက ဖရိုဖရဲနှင့်မှုန်ကုပ်​နေကြ​သေးသည်။

ဝိန်းရိဖန်က အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားသည့်ဖုန်းကိုထုတ်၍ ရဲကိုအ​ကြောင်းကြားရန်ပင် အချိန်မရှိ​လေဘဲ ပထမအလွှာထိ​ရောက်​အောင် ​​ပြေးဆင်းလာခဲ့ကာ တံခါးဝကိုဖွင့်ပြီး အိမ်ရာဝန်း၏ဂိတ်​ပေါက်ဝအပြင်ဘက်ဆီသို့​ပြေးလာခဲ့သည်။ လုံခြုံ​ရေးဝန်ထမ်းကို အကူအညီ​တောင်းမည်ဟုစဥ်းစားမိလိုက်​သော်လည်း သူမပြန်လာသည့်အချိန်တုန်းက ထို​နေရာ၌ လုံခြုံ​ရေးဝန်ထမ်းတစ်​ယောက်တစ်​လေမှရှိမ​နေ​ကြောင်းကို အမှတ်ရမိသွားပြန်သည်။

ဤရပ်ကွက်က ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်အလှမ်းမ​ဝေးလွန်းဘဲ ဂိတ်အပြင်ဘက်နည်းနည်း​ရောက်သည်နှင့် ည​စျေးတန်းတစ်ခုရှိ​နေခဲ့သည်။

လူအများဆုံးရှိ​နေမည့်​နေရာသို့ ​ပြေးသွားသည်ကသာ အ​ကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ဝိန်းရိဖန်​တွေးလိုက်၏။

အ​နောက်မှလိုက်လာသည့်​ခြေလှမ်းသံများကလည်း နီးသထက်နီးလာသည့်အချိန်။

ဤအချိန်တွင် ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် ဂိတ်​ပေါက်ဝအပြင်ဘက်တွင် နဂိုအတိုင်းရပ်ထားဆဲဖြစ်သည့် စန်းရန်၏ကားကို မြင်လိုက်ရ​လေ​တော့၏။ စန်းရန်က ​​ရှေ့ဘေးခုံ၏တံခါးကို ပျင်းတိပျင်းရွဲမှီရပ်​နေကာ ဖုန်း​ပြော​နေပုံလည်းရသည်။

လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်​နေသည့်အရာကို သတိထားမိသွားသည့်အလား စန်းရန်က မျက်ဝန်းများကိုပင့်ပြီး သူမရှိရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်၏​ခြေလှမ်းများ မသိမသာ​နှေး​ကွေးသွားခဲ့ကာ စိတ်ထဲတွင် စန်းရန်အား အကူအညီ​​တောင်းလိုက်မည့်အ​​တွေးတစ်ခုက ဖြတ်ခနဲ​ပေါ်လာခဲ့၏။သို့​သော် နှလုံးသားထဲ ရုတ်ချည်းဆိုသလို​လေးလံသွားသည့်အတွက် လူများသည့်​စျေးတန်းဆီသို့ ​ပြေးသွားရန်​ရွေးလိုက်​​တော့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က သူ့အ​ရှေ့မှ ဖြတ်​ပြေးသွားလုနီးနီး။

စန်းရန်က လက်ကိုင်ဖုန်းကိုချလိုက်ကာ လှမ်း​အော်​ခေါ်လာခဲ့၏။

"ဝိန်းရိဖန်"

သူမ မျက်ဝန်းများကိုပင့်ကြည့်ကာ သူ့မျက်ဝန်းများဖြင့် ​နောက်တစ်ကြိမ်ဆုံ​စေလိုက်သည်။

ဖြတ်ခနဲမြင်လိုက်ရသည့်သူမ၏အမူအရာအားလုံးနှင့်အတူ သူမ၏အ​နောက်မှလိုက်လာသည့် ကြည့်ရဆိုးဆိုး​ယောက်ျားသုံးဦးကိုပါ ​တွေ့လိုက်ရ၏။

စန်းရန်၏မျက်နှာသွင်ပြင်က မထုံတတ်​သေးဖြင့် အလွန်တရာကိုမှတည်ငြိမ်​နေဟန်ရှိပြီး

"ဒီကိုလာခဲ့"

Photo Caption ; ဝိန်းရိဖန်..ဒီကိုလာခဲ့

(Zawgyi)

ပတ္ဝန္းက်င္မွာ တစ္ခဏတာ တိတ္ဆိတ္သြားေတာ့၏။

ဤစကားမ်ားကိုၾကားလွ်င္ၾကားလိုက္ရခ်င္း ဝိန္းရိဖန္၏စိတ္ထဲ၌ ႏွစ္သစ္ကူးညမွ ကိစၥမ်ားက တသီတသန္းျပန္ေပၚလာေတာ့သည္။ သူမက လမ္းသြားလမ္းလာတစ္ဦးႏွင့္တိုက္မိၿပီး သူ႕ရင္ခြင္ထဲသို႔ မေတာ္တဆတိုးဝင္သလိုျဖစ္သြားခဲ့ကာ ထို႔ေနာက္တြင္ သူ႕အား ျပန္ေတာင္းပန္လိုက္ၿပီး သူကိုယ္တိုင္က အဆင္ေျပသည္ဆိုသည့္သေဘာႏွင့္ ေခါင္းၿငိမ့္ျပခဲ့ေသးသည္မဟုတ္လား။

အေျခအေနတစ္ရပ္လုံးက သူစိမ္းႏွစ္ေယာက္၏ဆက္ဆံေရးႏွင့္ မျခားမနားခဲ့ေပ။

ဝိန္းရိဖန္ဘက္က စန္းရန္မွ သူမအား မွတ္မိေကာင္းမွတ္မိနိုင္ေၾကာင္း တြက္ခ်က္ထားပါသည့္တိုင္ ထိုသူက စကားကို တုံးတိေျပာလာလိမ့္မည္ဟုေတာ့ မထင္ထားခဲ့ျပန္။

ဘယ္လိုပင္ျဖစ္ေစ ဟိုးအစကတည္းကလည္း ဝိန္းရိဖန္၏တုန့္ျပန္မႈအားလုံးဟာ စန္းရန္၏အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာလုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ အသားတက်ျဖစ္ေအာင္ေနခဲ့သည္ခ်ည္းသာ။

ထို႔ေၾကာင့္ ယခုလက္ရွိတြင္လည္း သူမဘက္က ဤဇာတ္ကြက္ကို ဆက္ကစားျပ၍ရေနေသးသည့္အခ်ိန္ ၊ သူ႕ဘက္က ဖ်က္လိုဖ်က္စီးျဖင့္ ထိန္းမရေအာင္ျပဳလုပ္လိုက္ကာ 'အခ်င္းခ်င္း မမွတ္မိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရတာက ေပ်ာ္စရာေကာင္းလား' ဆိုသည့္အမူအရာႀကီးကိုပါ ထုတ္ျပေနၿပီျဖစ္သည္။

သူ႕ပုံစံက ျပႆနာကိုေျဖရွင္းသည့္အခါမ်ိဳး ၊ အခ်င္းခ်င္းဆက္ဆံသည့္အခါမ်ိဳးတြင္ တည့္တိုးဆန္ဆန္ေျဖရွင္းရသည္ကိုအႀကိဳက္ေတြ႕ပုံရၿပီး ေၾကာင္သူေတာ္လုပ္ရပ္မ်ားကိုမႏွစ္ၿမိဳ႕သည့္အလား။

အႏွစ္ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ဆိုရလွ်င္ 'ဝိန္း လယ္သမေလး' ႏွင့္ 'စန္း ေႁမြေကာင္' တို႔၏ဇာတ္လမ္းစေလၿပီ။

( ဝိန္းလယ္သမေလး နဲ႕ စန္း ေႁမြေကာင္ - ဆိုလိုခ်င္တာ ဝိန္းရိဖန္က စန္းရန္ေလာက္ လွ်ာေစာင္းမထက္တာပါ )

ဝိန္းရိဖန္က စကၠန့္ပိုင္းမွ်ၿငိမ္ေနၿပီးေနာက္တြင္ေတာ့ စန္းရန္အား မ်က္ႏွာသာမေပးခ်င္ပါေတာ့ေပ။

"အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး..ငါက နင္ငါ့ကိုမမွတ္မိေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ေနတာ"

စန္းရန္က ေအာက္ႏႈတ္လမ္းကို တြန့္ေကြးလိုက္၏။

"ၿပီးေတာ့ ငါ အဲ့အခ်ိန္တုန္းက Mask လည္းတပ္ထားၿပီး မ်က္ႏွာကိုလည္း ေသခ်ာဖုံးထားေသးတာမလို႔ေလ"

ဝိန္းရိဖန္က စန္းရန္၏မ်က္ဝန္းမ်ားျဖင့္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ဆုံစည္းေစလိုက္ၿပီးေနာက္

"နင့္အျမင္အာ႐ုံက အဲ့ေလာက္ေကာင္းေနမယ္မွန္း မထင္ထားမိဘူး"

စန္းရန္က မ်က္ခုံးကိုပင့္ျမႇောက္လိုက္၏။

"အျမင္အာ႐ုံေကာင္းတယ္?"

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို စန္းရန္ကဆက္ၿပီး

"အာ..အားနာလိုက္တာ..မင္း အထင္လြဲေနၿပီ"

ဝိန္းရိဖန္ ; "ဘာကို အထင္လြဲတာ"

"ကိုယ္ မင္းကိုသတိထားမိတာမဟုတ္ဘူး..ကိုယ့္ညီမေလးက မင္းကို မွတ္မိသြားတာ"

စန္းရန္၏အမူအရာတို႔က တည္ၿငိမ္ေနကာ စိတ္မသိုးမသန့္တစ္စက္ကေလးမွမျဖစ္ေလဘဲ

"မင္းက ကိုယ့္ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္ညီမေလးကေျပာျပေနလို႔"

"...."

ဝိန္းရိဖန္၏အမူအရာသည္လည္း လုံးဝမေျပာင္းသြားခဲ့၍

"အမွန္တကယ္လည္း အဲ့လိုပဲ"

စန္းရန္ သူမအားလွမ္းၾကည့္ေန၏။

"ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အဲ့အခ်ိန္တုန္းက ငါျမင္လိုက္တာက..."

ဝိန္းရိဖန္က သူ႕နည္းတူ လက္တုံ႕ျပန္ရန္ေတြးမိလိုက္ၿပီးေနာက္ ေပါက္ကရစကားမ်ားျဖင့္ စတင္ျပန္ပက္ပါေတာ့၏။

"နင္ ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ဆြဲမတင္ထားလို႔ေလ"

"...."

တစ္ဖက္လူက သူမအားအထင္ထပ္လြဲေနမည္ကို စိုးရိမ္သည့္အေနျဖင့္ ဝိန္းရိဖန္က ထပ္ေလာင္း၍စကားဆိုလိုက္၏။

"ငါ့ေဘးနားကလူေတြအားလုံး ဒီအေၾကာင္းေျပာေနၾကတာနဲ႕ သတိထားမိသြားတာ"

စန္းရန္ ; "...."

"နင္ စိတ္ထဲသိပ္ထည့္မေနပါနဲ႕..ရက္ေတာ္ေတာ္ေတာင္ၾကာသြားၿပီပဲဟာ"

ဝိန္းရိဖန္က သက္ေတာင့္သက္တာရွိေနသည့္အလားဟန္ေဆာင္ရင္း ခပ္ေရးေရးၿပဳံးျပလိုက္၍

"စကားေတြမမ်ားေတာ့ဘူးေနာ္..လုပ္စရာအလုပ္ေတြရွိေနေသးေတာ့ အရင္ဆုံး ျပန္ႏွင့္ေတာ့မယ္"

ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းပင္ မလွမ္းရေသးခင္ စန္းရန္က ႐ုတ္တရက္ေအာ္ေခၚလိုက္၏။

"ေဝ့"

ဝိန္းရိဖန္ ; "?"

စန္းရန္ ;

"စုေဟာက္အန္းရဲ႕ကားက ဘယ္နားမွာရပ္ထားတာလဲဆိုတာ မွတ္မိလား"

ဝိန္းရိဖန္ အလိုလိုေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္၏။

"ၿပီးတာပဲ"

စန္းရန္က ေမးတစ္ခ်က္ေငါ့ျပ၍

"လမ္းျပ"

ဝိန္းရိဖန္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းသာ ျဖစ္ေနရေတာ့၏။