ဆူညံသံများ​ဖြင့်အ​နှောက်ယှက်ခံလိုက်ရသည့် စန်းရန်က မျက်လုံးများကို ပျင်းတိပျင်းရွဲဖွင့်လာခဲ့ပြီး​နောက်...

သူမ၏မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံ​စေလိုက်၏။

​လေထုတစ်ခွင်လုံး ​အောင့်သက်သက်နိုင်လှသည့်အ​ငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွား​တော့သည်။

စန်းရန်က စကားတစ်ခွန်းမဆို ၊ သူမကိုသာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်လှမ်းကြည့်​နေပြီး ကြည်လင်​နေသည့်မျက်လုံးများက အိပ်ရာနိုးခါစဖြစ်​သော​​ကြောင့် အာရုံမစိုက်မိနိုင်​သေးသည့်ပုံစံမျိုးပင်။

သူ့မျက်ခုံးများက အလွန်တရာကိုမှ​ကျော့ရှင်းသည့်အထဲတွင်ပါသည်။မျက်ဝန်းအိမ်များကလည်း တိမ်စိုင်နှစ်ခုဖြစ်တည်​နေသည့်အလား ၊ မျက်ဝန်း​ထောင့်​လေးများ ​မြှောက်တက်သွားသည့်အခါတိုင်းတွင် အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်​လေသည့် ခပ်စူးစူးရဲရဲအကြည့်များကို ​ဆောင်ကျဥ်းထား​လေ​သေးသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်။

ဝိန်းရိဖန်က ​နောက်စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း စန်းရန်ထံမှ 'ကြာပန်းဖြူ​လေး' ဆိုသည့်စကားလုံးနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့လုပ်ပစ်လာ​တောမည်မှန်း ကြိုတင်ခံစား​နေမိခဲ့သည့်အချိန် ဝမ်လင်လင်က ​​ရှေ့​ပြေးဦး​ဆောင်လိုက်သဖြင့်

"မင်းတို့ချင်း သိ​နေကြတာလား"

စု​ဟောက်အန်း ;

"အင်း..အထက်တန်း​ကျောင်းတုန်းကသူငယ်ချင်း​တွေ"

ဝိန်းရိဖန်က ​ငေးကြည့်​နေမိသည့်မျက်ဝန်းများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ စကားလမ်း​ကြောင်းလွှဲလိုက်ရန်အ​တွက် စကားဆို​တော့မည်အပြုတွင် ဝမ်လင်လင်မှ​နေပြီး

"ကြာပန်းဖြူ​လေးဆိုတာက​ရော ဘာကိုဆိုလိုချင်တာလဲဟင်..အချစ်ရဲ့သူငယ်ချင်းက အရင်က ရှောင်ဖန်ကို လိုက်ပိုးပမ်းခဲ့​ပေမယ့် မရလိုက်တာ​ကြောင့်မလို့လား"

စု​ဟောက်အန်းက ကိုယ်ချင်းမစာမနာ​အော်ရယ်ပစ်လိုက်၍

"မှန်ပါ့ မှန်ပါ့"

"...."

ဤနှစ်​ယောက် အတွဲဖြစ်​နေခြင်းမှာ မထူးဆန်းပါ​တော့​ချေ။

ယခုအ​ခြေအ​နေကြီးထဲတွင် ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း ဘယ်လိုမှဟန်​ဆောင်လို့မရပါ​တော့​ပေ။ သူမ၏ အရင်ကဟန်​ဆောင်မျက်နှာဖုံး​လေးမှာလည်း အ​ရှေ့မှလူနှစ်​ယောက်​၏ဆုတ်ဖြဲခြင်းကိုခံလိုက်ရကာ အနည်းငယ်​လေးမျှသာဖုံးကွယ်နိုင်ပါ​တော့မည်။

ဤအ​ခြေအ​နေထဲတွင် စန်းရန်ဘက်မှ ​လေထုကိုသက်​တောင့်သက်တာဖြစ်သွား​စေရန်​ပြောလာမည့်စကားများကိုလည်း သူမ မ​​မျှော်လင့်ထား။

အရင်ကတည်းက စန်းရန်က သူ့မျက်နှာကိုအပျက်မခံသည့်လူမျိုးမှန်း သိထားသည့်အတွက် ဝိန်းရိဖန်ကသာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်ဆိုလိုက်၏။

"ဟုတ်လား?..ငါ့လိုအဓိကလူက​တောင် ဒီကိစ္စကဒီလိုရှိမှန်း မသိခဲ့တာ..စု​​ဟောက်အန်း..နင် အမှတ်မှား​နေတာများလား"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှတ်မှားနိုင်မှာလဲ?..မင်းတို့နှစ်​ယောက်...."

စကားဆို​နေရင်း စု​ဟောက်အန်းက အ​နောက်ဘက်ခန်း၌တစ်စုံတစ်ရာမူမမှန်မှန်း သတိထားမိသွားခဲ့ကာ

"​အေ့..မင်းတို့နှစ်​ယောက်က အခု ရှက်​နေကြတာလား ဘာလား..မဟုတ်​သေးပါဘူး..နှစ်​တွေ​တောင် ဒီ​လောက်ကြာသွားခဲ့ပြီပဲဟာ..အခုချိန်ထိ မှတ်ထားကြတုန်းလား..ဟမ်?..ငါက ဒီတိုင်းအပျင်း​ပြေ​အောင်​လျှောက်​ပြော​နေတာပါကွာ.."

ဝမ်လင်လင် ;

"အချင်းချင်းမ​တွေ့ဖြစ်ကြတာ ဘယ်​လောက်ကြာသွားပြီလဲ"

"ကိုယ်ချက်ချင်းတော့ မတွက်နိုင်ဘူး​ရော..ဝိန်းရိဖန်..မင်း ငါတို့​ကျောင်းမှာ တစ်နှစ်​​လောက်ပဲ​နေသွားတာမလား..ငါမှတ်မိသ​လောက်​​တော့ အထက်တန်း ပထမနှစ်မှာလား ဒုတိယနှစ်မှာလားမသိ မင်း ​ကျောင်း​ပြောင်းသွားတာ​လေ"

ဝိန်းရိဖန်က အ​လေးအနက်ပြန်​ဖြေလာခဲ့၏။

"အထက်တန်း ဒုတိယနှစ်ရဲ့ ဒုတိယစာသင်နှစ်ဝက်မှာ ​ပြောင်းသွားတာ"

"ဒါဆိုတွက်ကြည့်လိုက်ရင်...ခုနှစ်နှစ် ရှစ်နှစ်​လောက်​တောင် ရှိ​ရော​ပေါ့.."

တစ်ချိန်လုံးအသံတိတ်​နေခဲ့သည့် စန်းရန်ကို ပြန်သတိထားမိသွားသည့် စု​ဟောက်အန်းက ဆက်၍

"စန်းရန်..မင်း ဘာလို့အသံတိတ်​နေတာလဲ..ခုနှစ်နှစ် ရှစ်နှစ်​တောင်ရှိသွားပါပြီကွာ..အခုထိ ဒီကိစ္စ​ကို စိတ်ထဲမှာ​တေးထားတုန်းလား"

စန်းရန်က မျက်လွှာကိုအသာအယာချလိုက်ပြီး စု​​ဟောက်အန်းအား လျစ်လျူရှုလိုက်၏။

"​သောက်ဆရာကြီးပါပဲ​ဟေ့"

စု​ဟောက်အန်းက နှာတစ်ချက်မှုတ်ကာ

"ဝိန်းရိဖန်..မင်း အဲ့​ကောင်ကို အာရုံစိုက်မ​နေနဲ့..ဒီ​ကောင်က ဘယ်လို​ကောင်မှန်း မင်းလည်းသိတယ်မလား..ဒီ​ကောင်ကသူ့ကိုယ်သူ ကြီး​တော်ကြီးလို ထိပ်ဆုံးမှာ​ရောက်​နေတဲ့​ကောင်လိုမျိုး လုပ်​နေ​တာ..မဟုတ်မှလွဲ အဲ့အချိန်​တုန်းက​တောင် မင်း သူ့ကို ပြန်သ​ဘောမကျရ​ကောင်းလားဆိုပြီး မင်းကိုအမြင်မရှိတဲ့သူလို့​တောင် ထင်ရင်ထင်​နေမှာ..ဒါ​ပေမယ့် အဲ့​ကောင်မသိတာက​လေ သူ့ရဲ့ပုံစံက ထရိုက်ချင်စရာ​ကောင်း..."

ဝမ်လင်လင်က စကားဖြတ်​ပြောလာ၍

"အိုက်ယား..ကားကို ​အာရုံစိုက်ပြီး​မောင်း​လေ..သူငယ်ချင်းကို အဲ့လိုမ​ပြောရဘူး"

"...."

စု​ဟောက်အန်းက ကျန်​နေသည့်စကားများကို ထိန်းလိုက်ပြီး မျက်​မှောင်ကျုံ့ကာ ဝမ်လင်လင်အား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကားကို ​သေချာ​​မောင်းပါ..မဟုတ်ရင် အန္တရာယ်များတာ​ကြောင့်မလို့​လေ"

စု​ဟောက်အန်း၏အမူအရာကို နားလည်လိုက်သည့် ဝမ်လင်လင်က ဆက်၍

"စိတ်မဆိုးပါနဲ့..ဒီတိုင်း သတိ​ပေးရုံသက်သက်ပါ..အချစ်က ဆက်​ပြောချင်​တယ်ဆိုလည်း​ပြော​လေ"

စု​ဟောက်အန်းက ထိုအခါတွင်မှ ပြုံးလာ​လေပြီး

"စိတ်မဆိုးပါဘူး..အချစ်က​လေး သတိ​ပေးတဲ့အတွက် ​ကျေးဇူးပါ"

မသိလိုက်ပါဘဲ စား​သောက်ဆိုင်ဆီသို့ ​ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤ​နေရာထိ​ရောက်လာပြီဖြစ်သည့်အတွက် ဝိန်းရိဖန်အ​နေဖြင့် ပြန်​တော့မည့်အ​ကြောင်း စကားဆိုရန် မသင့်​တော်​တော့​ပေ။ ထို့အပြင် စန်းရန်ဘက်မှလည်း စကားတစ်ခွန်းမှဟမလာသည့်အတွက် သူမကသာ အတိတ်နှင့်ပတ်သတ်ပြီး စိုးရိမ်လွန်​နေခဲ့ပုံရသည်။

ထမင်းစားကြလျှင်​တောင် အလွန်ဆုံး တစ်နာရီမျှသာ အချိန်ယူပြီး တဖြည်းဖြည်းအချိန်ကုန်သွားမည့်အ​ကြောင်းကို ​တွေးကြည့်မိလိုက်၏။ သို့​သော် ဝိန်းရိဖန် မ​မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ဝမ်လင်လင်​ပြောသည့် 'သူမ၏​ကောင်​လေးက သူ့သူငယ်ချင်းကို​ခေါ်လာမည်' ဆိုသည့်စကားလုံးထဲတွင် 'သူငယ်ချင်း' ဆိုသည်မှာ စန်းရန်တစ်​ယောက်တည်းကိုဆိုလိုခြင်း မဟုတ်သည့်အ​ကြောင်းကိုပင်။

လူတစ်အုပ်စုကို ရည်ညွှန်းခြင်း​ပေ။

သူတို့အားလုံးက သီးသန်းအခန်းတစ်ခုကို ယူထားကြပြီး လူများပင်ပြည့်​နေခဲ့ပြီဖြစ်၏။

အချက်ကျကျ​တွေးရလျှင် ဝိန်းရိဖန်က ဝမ်လင်လင်​ခေါ်လာသည့်သူဖြစ်သည့်အတွက် သူမက ဝမ်လင်လင်နှင့်အတူထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။သို့​သော် ​နောက်ဆုံးကျန်​နေသည့် ခုံ​လေး​နေရာစာမှာ နှစ်ခုံစီ သီးသန့်ဖြစ်​နေသည့်အတွက် ဝမ်လင်လင်က ဝိန်းရိဖန်နှင့်ထိုင်မည့်အစား စု​ဟောက်အန်းနှင့်သာ ထိုင်​လေ​တော့၏။

ဝိန်းရိဖန်မှာ စန်းရန်နှင့်အတူထိုင်ရန်အ​ကြောင်းဖန်လာခဲ့ပြီး မသိလျှင် စန်းရန်​က ဝိန်းရိဖန်ကိုခေါ်လာသည့်အ​နေအထားမျိုးပင်။

​ယောက်ျား​လေးတစ်ဦးက စကားဆိုလာခဲ့၏။

"စန်းရန်..မင်း မရိုးသားဘူးကွာ..ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး Singleအဖြစ်က​နေ နှုတ်ထွက်ပစ်ရတာလဲ"

စု​ဟောက်အန်းက စုတ်တစ်ချက်သပ်လိုက်၍

"​လျှောက်​ပြောမ​နေနဲ့..ဒီ​သောက်ရူး​ကောင် စန်းရန် နဲ့ တန်လို့လား..ဒီတစ်​ယောက်က ငါတို့ရဲ့သူငယ်ချင်း..ငါတို့ အထက်တန်း​ကျောင်းသားဘဝတုန်းက ​ကျောင်းရဲ့နာမည်အကြီးဆုံး အလှ​လေး​လေ...ချန်​ဖေး မင်းမှတ်မိ​သေးလား..မင်းအထက်တန်းကိုလည်း နန်းဝူရဲ့အမှတ်(၁)​ကျောင်းမှာပဲ တက်တာမလား"

"မှတ်မိတယ်​လေ..ဝိန်းရိဖန် မလား..ပြီး​တော့ ကျွန်​တော်က မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်နဲ့တန်းခွဲတစ်ခု​တည်းက​လေ..ကျုံးစစ်​ချောင်နဲ့.."

စန်းရန်၏​ဘေးတွင်ထိုင်​နေသည့် ခပ်ဝဝအမျိုးသားတစ်ဦးက ဝိန်းရိဖန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း အနည်းငယ်ရှက်​နေသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြုံးပြ​နေခဲ့ကာ ဆက်၍

"ကျုံးစစ်​ချောင်က Group ထဲမှာမက်​ဆေ့ပို့ရင်းနဲ့ မင်းရဲ့ပုံကို မြင်ဖူးတာ"

ဝိန်းရိဖန်က ပြန်ပြုံးပြရင်း ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

​နောက်တွင် အခြား​ယောက်ျား​လေးက စကားဆိုလာ၏။

"ဖက်တီး..မင်းက ဘာကိစ္စမျက်နှာနီ​နေရတာလဲ"

စန်းရန်က စကားဝိုင်းထဲသို့လုံးဝဝင်မလာခဲ့ဘဲ အခြားသူများက သူ့နာမည်အား မကြာခဏထည့်​ပြော​နေကြပါသည့်တိုင်​အောင် သူ့ပုံစံက လုံးဝ နားမကြားသည့်လူတစ်​ယောက်လိုသာ ပြုမူ​နေခဲ့သည်။သို့​သော် ဤစကားတစ်ခွန်းတွင်​တော့ သူ့မျက်ဝန်းက ခပ်ဖွဖွ​လေးလှုပ်ရှားသွားကာ ချန်​ဖေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်​တော့၏။

စု​​ဟောက်အန်း ;

"သူ့ပုံစံက အမြဲတမ်းဒီတိုင်းပဲ မဟု​တ်ဘူးလား..​ချော​ချောလှလှ​လေးကို ​တွေ့လိုက်တာနဲ့ စကား​တွေပါမ​ပြောတတ်​တော့​တာ​လေ"

လျစ်လျူရှုခံထားရသလိုဖြစ်​နေသည့် ဝမ်လင်လင်က မ​ပျော်မရွှင်ဖြစ်လာပြီး သူတို့၏စကားဝိုင်းထဲသို့ ဖျက်ဝင်လာခဲ့သည်။

"ဘာလဲကွာ..အချစ်က ဘာလို့ တို့​ရှေ့မှာ အခြားသူကို လှတယ်လို့​ပြောရတာလဲ"

စက္ကန့်ပိုင်းမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးသည့်​နောက်တွင် စု​ဟောက်အန်း ;

"​ပေါင်​ပေ့အာ..မင်း ဘာ​တွေ​လျှောက်​​တွေး​နေရ​တာလဲကွာ..သဝန်​​တွေ ​လျှောက်တိုမ​နေနဲ့​တော့"

-----

ဤစား​သောက်ဆိုင်၏ဟင်းလျာများမှာ ​တော်​တော်ကြာကြာကို​စောင့်ရသဖြင့် စားပွဲဝိုင်းပတ်ပတ်လည်ရှိ ​ယောက်ျား​လေးတစ်အုပ်ကြီးမှာ သူတစ်ခွန်း ငါတစ်ခွန်းဖြင့် ​ရေ​သောက်ပြီး စကားများ​နေခဲ့ကြပါသည့်တိုင် စားပွဲ​ပေါ်သို့ ဟင်းတစ်ခွက်လာမချ​ပါ​သေး​ပေ။စကားလမ်း​ကြောင်း​ခေါင်းစဥ်များကလည်း အချိန်နှင့်အမျှ ​တဖြည်းဖြည်း​ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကာ သူမလို သူစိမ်းတစ်​ယောက်​ရောက်လာခဲ့အ​ပေါ် အာရုံမိကြသည့်အ​ကြောင်းအရာများလည်း နည်းပါးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝိန်းရိဖန်လည်း အနည်းငယ်​နေသာထိုင်သာရှိသွားခဲ့ပြီး စန်းရန်အား အမှတ်တမဲ့လှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။

စန်းရန်က စကားဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ပါလာခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိပါဘဲ ယခုအချိန်တွင်လည်း ဘာမှကိုဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ​ခေါင်းငုံ့ပြီးသာ ဖုန်းကစား​နေခဲ့သည်။

အခြားသူများမှ သူ့အား လှမ်း​ခေါ်လျှင်​တောင် လျစ်လျူရှုထားမြဲ။

ဝိန်းရိဖန်လည်း ​ခေါင်းငုံ့ပြီးသာ ​​ရေတစ်ခွက်​သောက်လိုက်၏။

ခံစားမိလိုက်သည်မှာလည်း သူမက ဤ​နေရာတွင် ရှိ​နေရမည့်သူ မဟုတ်ပါ​ချေ။

တစ်ခဏအကြာတွင်။

ဝမ်လင်လင်က စု​ဟောက်အန်း၏မျက်နှာကို ရုတ်တရက်နမ်းလိုက်ပြီး​နောက် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ဝိန်းရိဖန်ရှိရာဆီသို့ ​လျှောက်လာခဲ့ပြီး ဝိန်းရိဖန်၏လက်​ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဆွဲရင်း ပြုံးပြလာ၍

"​ရှောင်ဖန်..အစ်မနဲ့ သန့်စင်ခန်းကို ခဏလိုက်ခဲ့​ပေးဦး"

ဝိန်းရိဖန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး​​နောက် ထိုင်ခုံ​ပေါ်တင်ထားသည့် ပိုက်ဆံအိတ်ကိုပါ မသိမသာဆွဲယူခဲ့လိုက်၏။

လမ်းညွှန်ပြထားသည့်သင်္ကေ​တများအတိုင်း နှစ်​ယောက်သားက သန့်စင်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်။

ဝမ်လင်လင်က နှုတ်ခမ်းနီဘူးကိုထုတ်ပြီး မိတ်ကပ်များကိုပြန်ညှိ​နေရင်း

"မင်းအရင်က အဲ့ဒီစန်းရန်ကို ငြင်းခဲ့ဖူးတာလား"

ဝိန်းရိဖန်က ပြန်မ​ဖြေ​ပေ။

ဝမ်လင်လင်က ဝိန်းရိဖန်က ဟုတ်​ကြောင်းဝန်ခံ​နေသည်ဟုယူဆလိုက်ကာ အံ့သြသွားသည့်အမူအရာမျိုးဖြင့်

"အစ်မတို့ကုမ္ပဏီနားက 'Overtime' ဘားကို သိလား..အဲ့ဘားက သူရယ် အစ်မရဲ့​ကောင်​လေးရယ် ​နောက်ထပ်​​ယောက်ျားလေးတစ်​ယောက်ရယ် ​ပေါင်းဖွင့်ထားတာ​"

"...."

"သူ့အ​ခြေအ​နေက ဒီ​လောက်​တောင်မှအ​ဆင်​ပြေ​နေတာ..အရပ်လည်းမြင့်တယ်..​ချောတယ်..ပြီး​တော့ ပိုက်ဆံလည်းရှိ​တယ်​လေ..ဒါကို​တောင်မှ ငြင်းပစ်​သေးတာလား"

ဝမ်လင်လင်က နားမလည်နိုင်သလို ​ခေါင်းရမ်းပြ၍

"မင်းလိုချင်တဲ့သတ်မှတ်စံနှုန်း​တွေက အရမ်းမြင့်​နေလို့များလား?..ဒါ​ပေမယ့်လည်း နှစ်​တွေအများကြီးကြာသွားခဲ့ပြီမလား..အစ်မ ခုဏတုန်းက သူ့ပုံစံကို အကဲခတ်ကြည့်​နေခဲ့တာ..မင်းအ​ပေါ်ကို ဘာစိတ်မှမရှိ​တော့သလိုပါပဲ"

"အားလုံးက ပြီးသွားခဲ့ပါပြီ"

ဝိန်းရိဖန်က နူးနူးညံ့ညံ့ပြုံးပြလိုက်ရင်း လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်၍

"ဒါနဲ့..လင်ကျဲ..တကယ်ကို အားနာမိပါတယ်ဆို​ပေမယ့် ကျွန်မ အရင်ပြန်နှင့်​​တော့မယ်..ချန်​လောင်ရှစ်က ဒီ​နေ့ည စာမူကိုအပြီးပို့​ပေးဖို့​ပြောထားလို့ပါ..​ကျေးဇူးပြုပြီး အစ်မရဲ့မိတ်​ဆွေ​တွေကို ကျွန်မအစား နှုတ်ဆက်​ပေးပါဦး​နော်"

ဝမ်လင်လင်က 'အာ' ဟု အသံတစ်ချက်ပြုကာ မ​ပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"ထမင်းစားရုံ​လေးပဲကို..အချိန်​တွေ အများကြီးယူမှာမှမဟုတ်တာ"

"​လောင်ရှစ်က အ​လောတကြီ​တောင်း​နေတာဆို​​တော့ ကျွန်မလည်း အချိန်မဆွဲရဲလို့ပါ..အစမ်းခန့်ထားတဲ့ကာလပဲ ရှိ​နေ​သေးလို့​လေ"

"အို့..ဒါဆိုလည်း ​ကောင်းပါပြီ"

ဝမ်လင်လင် နှုတ်ခမ်းကို​ကွေးပြ၍

"ဒါဆို လမ်းမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဂရုစိုက်​​နော်..အစ်မ အရင်သွားနှင့်ပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့..​ကျေး​ဇူးပါ လင်ကျဲ..မနက်ဖြန်မှ​တွေ့မယ်​နော်"

ဝမ်လင်လင်ထွက်သွားပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က ​ရေပိုက်​ခေါင်းကိုဖွင့်ပြီး လက်​ဆေးလိုက်သည်။ သူမဘက်မှ ဝမ်လင်လင် မ​ပျော်မရွှင်ဖြစ်သွား​အောင် လုပ်မိသွားသလားမ​​သေချာ​သော်လည်း သည်တရင်းတနှီးကျွမ်းဝင်သည့်သူမရှိသည့် စား​သောက်ဝိုင်းထဲတွင်​တော့ အမှန်​တကယ် ဆက်၍မ​နေချင်ပါ​တော့​ပေ။

ဝိန်းရိဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး တစ်သျှူးတစ်ရွက်ယူကာ ​ရေစင်​အောင်သုတ်လိုက်၏။

အပြင်ထွက်သို့​ထွက်ထွက်လာချင်းပင် ဝိန်းရိဖန်က အမျိုးသားသန့်စင်ခန်းထဲမှထွက်လာသည့် စန်းရန်နှင့် ထိပ်​တိုက်​ဆုံပါ​လေ​တော့၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝိန်းရိဖန်​တွေးထင်ထားသည့်အတိုင်း စန်းရန်က သူမအား မမြင်ရသည့်​လေထုတစ်ခုလို လျစ်လျူရှုထားခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ စန်းရန်က ​ခြေလှမ်းများကိုရပ်တန့်ပစ်လိုက်ပြီး ​ပေါ့​ပေါ့ပါးပါးအမူအရာတို့ဖြင့် သူမအား လှမ်းကြည့်​နေ​လေသည်။

ဝိန်းရိဖန် ခံစားမိလိုက်သည်မှာ ဤမြင်ကွင်းပုံစံက ရှင်းပြမရ​အောင်ရင်းနှီးသည့်အ​ကြောင်းပင်။

သို့​သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်​တော့ အ​ခြေအ​နေများမှာ လုံးဝမတူညီပါ​တော့​ပေ။

ဆက်ဆံ​ရေးတစ်ခုကို အစမှပြန်လည်တည်​ဆောက်ရ​တော့မည့်အလားသဏ္ဍာန်။

တစ်ညလုံးတိတ်ဆိတ်​နေခဲ့သည့်သူ့အမူအရာကို အကဲဖြတ်လိုက်ကာ အရင်က ဆုံခဲ့ဖူးသည့်အကြိမ်​ရေများကို ထည့်မ​ပြော​တော့ရန် ဝိန်းရိဖန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူမက အသာအယာ​ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ နှစ်များစွာကြာပြီးမှ ပြန်လည်​တွေ့ဆုံကြသည့်အတိုင်း ယဥ်ယဥ်​ကျေး​ကျေးနှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"မ​တွေ့ရတာကြာပြီ"

သို့​သော် စန်းရန်က သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ငြိမ်းချမ်း​ရေးကို ထိန်းသိမ်းထားချင်သည့်သ​ဘောမရှိ ၊ သူ၏ခနဲ့တဲ့တဲ့အမူအရာ ပျင်းတိပျင်းရွဲ​အေး​အေးလူလူပုံစံမျိုးဖြင့်

"မ​တွေ့ရတာကြာပြီ?"

သူ့အသံ​နေအသံထားအရ ထိုသူက သူမအား ​မေးခွန်းထုတ်​နေသည့်သ​ဘော​ဆောင်သလား စစ်​ကြေညာသည့်သ​ဘောကို​ဆောင်သလား မသဲကွဲပါ​​ပေ။

​စန်းရန်က ဆက်၍

"နှစ်သစ်ကူး​နေ့က​နေတွက်ရင် ဒီ​နေ့နဲ့ဆိုမှ သုံး​လေးရက်ပဲ ရှိ​သေးတယ်..ကိုယ့်ကို မ​တွေ့ရတဲ့...."

သူ တစ်ခဏမျှရပ်တန့်လိုက်ကာ ​နောက်ဆုံးကျန်​နေခဲ့တဲ့ မျက်နှာဖုံးအပိုင်းအစ​လေးကိုပင် ဆွဲခွာချပစ်လိုက်​တော့၏။

"ရက်​တွေက နှစ်​တွေနီးပါးကို ကြာသွားခဲ့တာလား"

(Zawgyi)

ဆူညံသံမ်ားျဖင့္အႏွောက္ယွက္ခံလိုက္ရသည့္ စန္းရန္က မ်က္လုံးမ်ားကို ပ်င္းတိပ်င္း႐ြဲဖြင့္လာခဲ့ၿပီးေနာက္...

သူမ၏မ်က္ဝန္းမ်ားႏွင့္ ဆုံေစလိုက္၏။

ေလထုတစ္ခြင္လုံး ေအာင့္သက္သက္နိုင္လွသည့္အေငြ႕အသက္မ်ား ဖုံးလႊမ္းသြားေတာ့သည္။

စန္းရန္က စကားတစ္ခြန္းမဆို ၊ သူမကိုသာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္လွမ္းၾကည့္ေနၿပီး ၾကည္လင္ေနသည့္မ်က္လုံးမ်ားက အိပ္ရာနိုးခါစျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အာ႐ုံမစိုက္မိနိုင္ေသးသည့္ပုံစံမ်ိဳးပင္။

သူ႕မ်က္ခုံးမ်ားက အလြန္တရာကိုမွေက်ာ့ရွင္းသည့္အထဲတြင္ပါသည္။မ်က္ဝန္းအိမ္မ်ားကလည္း တိမ္စိုင္ႏွစ္ခုျဖစ္တည္ေနသည့္အလား ၊ မ်က္ဝန္းေထာင့္ေလးမ်ား ျမႇောက္တက္သြားသည့္အခါတိုင္းတြင္ အရာအားလုံးကို ဂ႐ုမစိုက္ေလသည့္ ခပ္စူးစူးရဲရဲအၾကည့္မ်ားကို ေဆာင္က်ဥ္းထားေလေသးသည္။

ဤအခိုက္အတန့္တြင္။

ဝိန္းရိဖန္က ေနာက္စကၠန့္ပိုင္းအတြင္း စန္းရန္ထံမွ 'ၾကာပန္းျဖဴေလး' ဆိုသည့္စကားလုံးႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး ခနဲ႕တဲ့တဲ့လုပ္ပစ္လာေတာမည္မွန္း ႀကိဳတင္ခံစားေနမိခဲ့သည့္အခ်ိန္ ဝမ္လင္လင္က ေရွ႕ေျပးဦးေဆာင္လိုက္သျဖင့္

"မင္းတို႔ခ်င္း သိေနၾကတာလား"

စုေဟာက္အန္း ;

"အင္း..အထက္တန္းေက်ာင္းတုန္းကသူငယ္ခ်င္းေတြ"

ဝိန္းရိဖန္က ေငးၾကည့္ေနမိသည့္မ်က္ဝန္းမ်ားကို ႐ုတ္သိမ္းလိုက္ကာ စကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲလိုက္ရန္အတြက္ စကားဆိုေတာ့မည္အျပဳတြင္ ဝမ္လင္လင္မွေနၿပီး

"ၾကာပန္းျဖဴေလးဆိုတာကေရာ ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲဟင္..အခ်စ္ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းက အရင္က ေရွာင္ဖန္ကို လိုက္ပိုးပမ္းခဲ့ေပမယ့္ မရလိုက္တာေၾကာင့္မလို႔လား"

စုေဟာက္အန္းက ကိုယ္ခ်င္းမစာမနာေအာ္ရယ္ပစ္လိုက္၍

"မွန္ပါ့ မွန္ပါ့"

"...."

ဤႏွစ္ေယာက္ အတြဲျဖစ္ေနျခင္းမွာ မထူးဆန္းပါေတာ့ေခ်။

ယခုအေျခအေနႀကီးထဲတြင္ ဝိန္းရိဖန္သည္လည္း ဘယ္လိုမွဟန္ေဆာင္လို႔မရပါေတာ့ေပ။ သူမ၏ အရင္ကဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖုံးေလးမွာလည္း အေရွ႕မွလူႏွစ္ေယာက္၏ဆုတ္ၿဖဲျခင္းကိုခံလိုက္ရကာ အနည္းငယ္ေလးမွ်သာဖုံးကြယ္နိုင္ပါေတာ့မည္။

ဤအေျခအေနထဲတြင္ စန္းရန္ဘက္မွ ေလထုကိုသက္ေတာင့္သက္တာျဖစ္သြားေစရန္ေျပာလာမည့္စကားမ်ားကိုလည္း သူမ မေမွ်ာ္လင့္ထား။

အရင္ကတည္းက စန္းရန္က သူ႕မ်က္ႏွာကိုအပ်က္မခံသည့္လူမ်ိဳးမွန္း သိထားသည့္အတြက္ ဝိန္းရိဖန္ကသာ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ျဖင့္ဆိုလိုက္၏။

"ဟုတ္လား?..ငါ့လိုအဓိကလူကေတာင္ ဒီကိစၥကဒီလိုရွိမွန္း မသိခဲ့တာ..စုေဟာက္အန္း..နင္ အမွတ္မွားေနတာမ်ားလား"

"ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး အမွတ္မွားနိုင္မွာလဲ?..မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္...."

စကားဆိုေနရင္း စုေဟာက္အန္းက အေနာက္ဘက္ခန္း၌တစ္စုံတစ္ရာမူမမွန္မွန္း သတိထားမိသြားခဲ့ကာ

"ေအ့..မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္က အခု ရွက္ေနၾကတာလား ဘာလား..မဟုတ္ေသးပါဘူး..ႏွစ္ေတြေတာင္ ဒီေလာက္ၾကာသြားခဲ့ၿပီပဲဟာ..အခုခ်ိန္ထိ မွတ္ထားၾကတုန္းလား..ဟမ္?..ငါက ဒီတိုင္းအပ်င္းေျပေအာင္ေလွ်ာက္ေျပာေနတာပါကြာ.."

ဝမ္လင္လင္ ;

"အခ်င္းခ်င္းမေတြ႕ျဖစ္ၾကတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားၿပီလဲ"

"ကိုယ္ခ်က္ခ်င္းေတာ့ မတြက္နိုင္ဘူးေရာ..ဝိန္းရိဖန္..မင္း ငါတို႔ေက်ာင္းမွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲေနသြားတာမလား..ငါမွတ္မိသေလာက္ေတာ့ အထက္တန္း ပထမႏွစ္မွာလား ဒုတိယႏွစ္မွာလားမသိ မင္း ေက်ာင္းေျပာင္းသြားတာေလ"

ဝိန္းရိဖန္က အေလးအနက္ျပန္ေျဖလာခဲ့၏။

"အထက္တန္း ဒုတိယႏွစ္ရဲ႕ ဒုတိယစာသင္ႏွစ္ဝက္မွာ ေျပာင္းသြားတာ"

"ဒါဆိုတြက္ၾကည့္လိုက္ရင္...ခုႏွစ္ႏွစ္ ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိေရာေပါ့.."

တစ္ခ်ိန္လုံးအသံတိတ္ေနခဲ့သည့္ စန္းရန္ကို ျပန္သတိထားမိသြားသည့္ စုေဟာက္အန္းက ဆက္၍

"စန္းရန္..မင္း ဘာလို႔အသံတိတ္ေနတာလဲ..ခုႏွစ္ႏွစ္ ရွစ္ႏွစ္ေတာင္ရွိသြားပါၿပီကြာ..အခုထိ ဒီကိစၥကို စိတ္ထဲမွာေတးထားတုန္းလား"

စန္းရန္က မ်က္လႊာကိုအသာအယာခ်လိဳက္ၿပီး စုေဟာက္အန္းအား လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္၏။

"ေသာက္ဆရာႀကီးပါပဲေဟ့"

စုေဟာက္အန္းက ႏွာတစ္ခ်က္မႈတ္ကာ

"ဝိန္းရိဖန္..မင္း အဲ့ေကာင္ကို အာ႐ုံစိုက္မေနနဲ႕..ဒီေကာင္က ဘယ္လိုေကာင္မွန္း မင္းလည္းသိတယ္မလား..ဒီေကာင္ကသူ႕ကိုယ္သူ ႀကီးေတာ္ႀကီးလို ထိပ္ဆုံးမွာေရာက္ေနတဲ့ေကာင္လိုမ်ိဳး လုပ္ေနတာ..မဟုတ္မွလြဲ အဲ့အခ်ိန္တုန္းကေတာင္ မင္း သူ႕ကို ျပန္သေဘာမက်ရေကာင္းလားဆိုၿပီး မင္းကိုအျမင္မရွိတဲ့သူလို႔ေတာင္ ထင္ရင္ထင္ေနမွာ..ဒါေပမယ့္ အဲ့ေကာင္မသိတာကေလ သူ႕ရဲ႕ပုံစံက ထရိုက္ခ်င္စရာေကာင္း..."

ဝမ္လင္လင္က စကားျဖတ္ေျပာလာ၍

"အိုက္ယား..ကားကို အာ႐ုံစိုက္ၿပီးေမာင္းေလ..သူငယ္ခ်င္းကို အဲ့လိုမေျပာရဘူး"

"...."

စုေဟာက္အန္းက က်န္ေနသည့္စကားမ်ားကို ထိန္းလိုက္ၿပီး မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ကာ ဝမ္လင္လင္အား တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

"ကားကို ေသခ်ာေမာင္းပါ..မဟုတ္ရင္ အႏၱရာယ္မ်ားတာေၾကာင့္မလို႔ေလ"

စုေဟာက္အန္း၏အမူအရာကို နားလည္လိုက္သည့္ ဝမ္လင္လင္က ဆက္၍

"စိတ္မဆိုးပါနဲ႕..ဒီတိုင္း သတိေပး႐ုံသက္သက္ပါ..အခ်စ္က ဆက္ေျပာခ်င္တယ္ဆိုလည္းေျပာေလ"

စုေဟာက္အန္းက ထိုအခါတြင္မွ ၿပဳံးလာေလၿပီး

"စိတ္မဆိုးပါဘူး..အခ်စ္ကေလး သတိေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ"

မသိလိုက္ပါဘဲ စားေသာက္ဆိုင္ဆီသို႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။

ဤေနရာထိေရာက္လာၿပီျဖစ္သည့္အတြက္ ဝိန္းရိဖန္အေနျဖင့္ ျပန္ေတာ့မည့္အေၾကာင္း စကားဆိုရန္ မသင့္ေတာ္ေတာ့ေပ။ ထို႔အျပင္ စန္းရန္ဘက္မွလည္း စကားတစ္ခြန္းမွဟမလာသည့္အတြက္ သူမကသာ အတိတ္ႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး စိုးရိမ္လြန္ေနခဲ့ပုံရသည္။

ထမင္းစားၾကလွ်င္ေတာင္ အလြန္ဆုံး တစ္နာရီမွ်သာ အခ်ိန္ယူၿပီး တျဖည္းျဖည္းအခ်ိန္ကုန္သြားမည့္အေၾကာင္းကို ေတြးၾကည့္မိလိုက္၏။ သို႔ေသာ္ ဝိန္းရိဖန္ မေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့သည္မွာ ဝမ္လင္လင္ေျပာသည့္ 'သူမ၏ေကာင္ေလးက သူ႕သူငယ္ခ်င္းကိုေခၚလာမည္' ဆိုသည့္စကားလုံးထဲတြင္ 'သူငယ္ခ်င္း' ဆိုသည္မွာ စန္းရန္တစ္ေယာက္တည္းကိုဆိုလိုျခင္း မဟုတ္သည့္အေၾကာင္းကိုပင္။

လူတစ္အုပ္စုကို ရည္ၫႊန္းျခင္းေပ။

သူတို႔အားလုံးက သီးသန္းအခန္းတစ္ခုကို ယူထားၾကၿပီး လူမ်ားပင္ျပည့္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္၏။

အခ်က္က်က်ေတြးရလွ်င္ ဝိန္းရိဖန္က ဝမ္လင္လင္ေခၚလာသည့္သူျဖစ္သည့္အတြက္ သူမက ဝမ္လင္လင္ႏွင့္အတူထိုင္ရမည္ျဖစ္သည္။သို႔ေသာ္ ေနာက္ဆုံးက်န္ေနသည့္ ခုံေလးေနရာစာမွာ ႏွစ္ခုံစီ သီးသန့္ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ဝမ္လင္လင္က ဝိန္းရိဖန္ႏွင့္ထိုင္မည့္အစား စုေဟာက္အန္းႏွင့္သာ ထိုင္ေလေတာ့၏။

ဝိန္းရိဖန္မွာ စန္းရန္ႏွင့္အတူထိုင္ရန္အေၾကာင္းဖန္လာခဲ့ၿပီး မသိလွ်င္ စန္းရန္က ဝိန္းရိဖန္ကိုေခၚလာသည့္အေနအထားမ်ိဳးပင္။

ေယာက္်ားေလးတစ္ဦးက စကားဆိုလာခဲ့၏။

"စန္းရန္..မင္း မရိုးသားဘူးကြာ..ဘာလို႔ ႐ုတ္တရက္ႀကီး Singleအျဖစ္ကေန ႏႈတ္ထြက္ပစ္ရတာလဲ"

စုေဟာက္အန္းက စုတ္တစ္ခ်က္သပ္လိုက္၍

"ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႕..ဒီေသာက္႐ူးေကာင္ စန္းရန္ နဲ႕ တန္လို႔လား..ဒီတစ္ေယာက္က ငါတို႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း..ငါတို႔ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘဝတုန္းက ေက်ာင္းရဲ႕နာမည္အႀကီးဆုံး အလွေလးေလ...ခ်န္ေဖး မင္းမွတ္မိေသးလား..မင္းအထက္တန္းကိုလည္း နန္းဝူရဲ႕အမွတ္(၁)ေက်ာင္းမွာပဲ တက္တာမလား"

"မွတ္မိတယ္ေလ..ဝိန္းရိဖန္ မလား..ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က မင္းရဲ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႕တန္းခြဲတစ္ခုတည္းကေလ..က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္နဲ႕.."

စန္းရန္၏ေဘးတြင္ထိုင္ေနသည့္ ခပ္ဝဝအမ်ိဳးသားတစ္ဦးက ဝိန္းရိဖန္ဘက္သို႔ လွမ္းၾကည့္ရင္း အနည္းငယ္ရွက္ေနသည့္ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ၿပဳံးျပေနခဲ့ကာ ဆက္၍

"က်ဳံးစစ္ေခ်ာင္က Group ထဲမွာမက္ေဆ့ပို႔ရင္းနဲ႕ မင္းရဲ႕ပုံကို ျမင္ဖူးတာ"

ဝိန္းရိဖန္က ျပန္ၿပဳံးျပရင္း ေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္သည္။

ေနာက္တြင္ အျခားေယာက္်ားေလးက စကားဆိုလာ၏။

"ဖက္တီး..မင္းက ဘာကိစၥမ်က္ႏွာနီေနရတာလဲ"

စန္းရန္က စကားဝိုင္းထဲသို႔လုံးဝဝင္မလာခဲ့ဘဲ အျခားသူမ်ားက သူ႕နာမည္အား မၾကာခဏထည့္ေျပာေနၾကပါသည့္တိုင္ေအာင္ သူ႕ပုံစံက လုံးဝ နားမၾကားသည့္လူတစ္ေယာက္လိုသာ ျပဳမူေနခဲ့သည္။သို႔ေသာ္ ဤစကားတစ္ခြန္းတြင္ေတာ့ သူ႕မ်က္ဝန္းက ခပ္ဖြဖြေလးလႈပ္ရွားသြားကာ ခ်န္ေဖးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့၏။

စုေဟာက္အန္း ;

"သူ႕ပုံစံက အၿမဲတမ္းဒီတိုင္းပဲ မဟုတ္ဘူးလား..ေခ်ာေခ်ာလွလွေလးကို ေတြ႕လိုက္တာနဲ႕ စကားေတြပါမေျပာတတ္ေတာ့တာေလ"

လ်စ္လ်ဴရႈခံထားရသလိုျဖစ္ေနသည့္ ဝမ္လင္လင္က မေပ်ာ္မ႐ႊင္ျဖစ္လာၿပီး သူတို႔၏စကားဝိုင္းထဲသို႔ ဖ်က္ဝင္လာခဲ့သည္။

"ဘာလဲကြာ..အခ်စ္က ဘာလို႔ တို႔ေရွ႕မွာ အျခားသူကို လွတယ္လို႔ေျပာရတာလဲ"

စကၠန့္ပိုင္းမွ် တိတ္ဆိတ္သြားၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ စုေဟာက္အန္း ;

"ေပါင္ေပ့အာ..မင္း ဘာေတြေလွ်ာက္ေတြးေနရတာလဲကြာ..သဝန္ေတြ ေလွ်ာက္တိုမေနနဲ႕ေတာ့"

-----

ဤစားေသာက္ဆိုင္၏ဟင္းလ်ာမ်ားမွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာကိုေစာင့္ရသျဖင့္ စားပြဲဝိုင္းပတ္ပတ္လည္ရွိ ေယာက္်ားေလးတစ္အုပ္ႀကီးမွာ သူတစ္ခြန္း ငါတစ္ခြန္းျဖင့္ ေရေသာက္ၿပီး စကားမ်ားေနခဲ့ၾကပါသည့္တိုင္ စားပြဲေပၚသို႔ ဟင္းတစ္ခြက္လာမခ်ပါေသးေပ။စကားလမ္းေၾကာင္းေခါင္းစဥ္မ်ားကလည္း အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလဲသြားၿပီျဖစ္ကာ သူမလို သူစိမ္းတစ္ေယာက္ေရာက္လာခဲ့အေပၚ အာ႐ုံမိၾကသည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားလည္း နည္းပါးသြားခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

ဝိန္းရိဖန္လည္း အနည္းငယ္ေနသာထိုင္သာရွိသြားခဲ့ၿပီး စန္းရန္အား အမွတ္တမဲ့လွမ္းၾကည့္မိလိုက္သည္။

စန္းရန္က စကားဝိုင္းထဲသို႔ ဝင္ပါလာျခင္းမ်ိဳး လုံးဝမရွိပါဘဲ ယခုအခ်ိန္တြင္လည္း ဘာမွကိုဂ႐ုမစိုက္သည့္ပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ေခါင္းငုံ႕ၿပီးသာ ဖုန္းကစားေနခဲ့သည္။

အျခားသူမ်ားမွ သူ႕အား လွမ္းေခၚလွ်င္ေတာင္ လ်စ္လ်ဴရႈထားၿမဲ။

ဝိန္းရိဖန္လည္း ေခါင္းငုံ႕ၿပီးသာ ေရတစ္ခြက္ေသာက္လိုက္၏။