ဝိန်းရိဖန်၏မျက်ခုံးများ တစ်ချက်တွန့်​ကွေးသွားမိကာ နှလုံးသားသည်လည်း ရှင်းပြမရ​သောစိုးထိတ်မှုများ ကြီးစိုးသွားခဲ့သည်။

ဒါ..

ဘယ်လို..

တုန့်ပြန်မှုကြီးလဲ ? ? ?

ပြီး​တော့ '?' က​ရော ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ...

ဝိန်းရိဖန်က ​ကြောင်အမ်း​နေရင်း သူမပို့ထားသည့် စကားလုံးငါးလုံးကို ​စိုက်ကြည့်​နေမိ၏။

-- နှစ်သစ်မှာ ​ပျော်ရွှင်ပါ​စေ​နော် ^_^

တစ်ခဏ​လေးအတွင်း၌ ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် ဤအ​ခြေအ​နေအား သ​​ဘောထားကြီးကြီးဖြင့် နားမလည်​ပေးနိုင်ပါ​တော့​ချေ။

သူမပို့လိုက်သည်မှာ ဆု​တောင်း​မေတ္တာပို့သသည့်စကားတစ်ခွန်းဖြစ်ပြီး အရူးဘာသာစကားလည်းမဟုတ်။

ထပ်ပြီးဆိုရလျှင်...

ဤ အ​မေးသ​င်္ကေတ '?' ကို ပို့လာခြင်းက အ​တော်ကြီးကို ယဥ်​ကျေးမှုမဲ့လွန်း​နေပြီမဟုတ်လား။

ဝိန်းရဖိန်က ဖုန်းမျက်နှာပြင်တစ်ဖက်ခြားက စန်းရန်​ကြောင့် ​ရှော့ရ​နေပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏တုန့်ပြန်မှုက ​သေခါနီးလူအိုမကြီးလိုလို။

တစ်ဖက်လူက အခြား​သောစကားမျိုး​ပြောဆိုခြင်းကိုမဆိုထားနှင့် ဆု​တောင်းစကားပို့ခြင်းကိုပင် အ​မေးသင်္ကေတ ပြန်ပို့ပြီး ပါးလှမ်းရိုက်​လေခြင်း။

ဝိန်းရိဖန်က စာရိုက်သည့်​နေရာသို့ နှိပ်ရင်းက ​တွေ​ဝေသွားခဲ့၍

[ ငါ ဘယ်သူမှန်း နင် သိ....]

ဆက်၍ မစာရိုက်ခင် သူမ၏မျက်ဝန်း​​ထောင့်စွန်းမှ တစ်စုံတစ်​ယောက် ဖြတ်သွားသည့်အရိပ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။ဝိန်းရိဖန် အလိုလို​မော့ကြည့်မိလိုက်လျှင် စန်းရန်က သူမ၏​ရှေ့ မီတာအနည်းငယ်၌ လမ်း​လျှောက်​သွားရင်း ​ကောင်မ​လေးတစ်​ယောက်၏​ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

​ကောင်မ​လေးက ပိန်ပိန်ပါးပါးပုံစံမျိုး​လေးဖြစ်ပြီး ​ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ဖုန်းကိုသာကြည့်​နေ၏။

စန်းရန်နှင့် သူ့အ​မေကြားမှ စကားများကို ပြန်​တွေးကြည့်လိုက်ပုံအရ ဤ​ကောင်မ​လေးက စန်းရန်၏ညီမ​လေးပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို​ကောင်မ​​လေးနှင့်ပတ်သတ်ပြီး ဝိန်းရိဖန်အတွက် စိတ်​ကောင်း​လေးများကျန်​နေဆဲ ၊ အထက်တန်း​ကျောင်းသားအရွယ်တုန်းက စန်းရန်ထံ၌ ​ခြောက်နှစ်ခုနှစ်နှစ်နီးပါးငယ်သည့် ညီမ​လေး 'စန်းကျီ' ရှိ​ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။ထိုအချိန်တုန်းက ​ကြွေရုပ်​လေးကို ​သေး​​ကွေး​နေဆဲဖြစ်သည့်ညီမ​လေးနှင့် စကား​ပြောရန် ဝိန်းရိဖန်တစ်ကိုယ်လုံး ​ခေါင်းငုံ့ပြီးကိုင်းချထားရ​သေးသည်။

ယခုအချိန်တွင်​တော့ ​ကောင်မ​လေးက သူမနီးနီးပင် အရပ်မြင့်​နေပြီဖြစ်၏။

စန်းရန်က ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့်

"​ရှောင်း​ကွေ"

(​ရှောင်း​ကွေ = သရဲမ​လေး / စန်းရန်က သူ့ညီမ​လေးကို ​ခေါ်တဲ့နာမည်ပါ)

စန်းကျီက ​ခေါင်း​မော့လာပြီး

"ဘာလဲ"

စန်းရန် ;

"မင်း စိတ်ဖိစီးမှု​​တွေများ​နေတယ်ဆို"

စန်းကျီက ​ပြောင်ကျကျဖြင့်

"မဟုတ်ပါဘူး"

စန်းရန်က ဆက်၍

"တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာ​မေးပွဲ​ကြောင့်လား"

ဝိန်းရိဖန်နှင့် သူတို့ကြားတွင် လူတစ်ဦးသာ ကာခြား​နေတော့၏။

ဤအကွာအ​ဝေး​လေး​ကြောင့် သူတို့​ပြောနေကြသည့်စကားများက ရုပ်မြင်သံကြားအစီအစဥ်ကိုအ​ရှေ့တည့်တည့်တွင်ဖွင့်ပြထားသည့်အလား ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြား​နေရ​တော့သည်။သူမဘက်မှ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် နား​ထောင်​နေခြင်းမဟုတ်ပါ​သော်ငြား သူမ၏နားစည်အတွင်း စီးဝင်​နေဆဲဖြစ်ကာ..

"မဟုတ်ဘူးလို့ ​ပြော​နေတယ်​လေ"

"ဘာ​တွေများ ​လျှောက်​တွေး​နေတာလဲ"

အ​မေဖြစ်သူ​ပေးသွားသည့်တာဝန်ကို ​ကျေပွန်စွာထမ်း​ဆောင်​တော့မည့် စန်းရန်က

"မင်းအစ်ကို ငါ​တောင်မှ အရင်တုန်းက စာမလုပ်ခဲ့ဘူး..နန်းဝူတက္ကသိုလ်ကို ​ရောက်​အောင်​ဖြေဖို့လည်းစိတ်ကူးမရှိဘူး..ပြီး​တော့ မင်းရဲ့အမှတ်​တွေမ​ကောင်းရင်​တောင် ငါတို့မိသားစုက မင်းကို ​နောက်တစ်ကြိမ်ကျောင်းထား​ပေးဖို့အတွက် တတ်နိုင်ပါ​သေးတယ်"

"ကိုကိုက စာမလုပ်ခဲ့ဘူးဟုတ်လား?..ညီမ​လေး မမှတ်မိ​တော့ဘူးလို့များ ထင်​နေတာလား?"

စန်းကျီက စန်းရန်ကို ​မော့ကြည့်လိုက်ကာ

"စိတ်ချစမ်းပါ..ကိုကို့အလှည့်တုန်းက ​သေမတတ်ကြိုးစားပြီးမှ ​ရောက်သွားတဲ့ နန်းဝူတက္ကသိုလ်ကို ညီမ​လေး မျက်လုံးမှိတ်ပြီး​ဖြေ​တောင် ​​ရောက်တယ်"

"...."

"ပြီး​တော့"

စန်းကျီက စိတ်အလိုမကျမှုများ​ပေါက်ကွဲလာသည်နှင့်​တပြိုင်နက် ဆက်၍

"ဒီ​နေ့ ​မေ​မေ့ဆီက ကြားလာ​သေးတယ်..ကိုကို အလုပ်ထွက်လိုက်ပြီဆို"

"....."

"မဟုတ်မှလွဲ.."

စန်းရန်က တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်ပြီး

"မင်းအပူပါလား"

စန်းကျီက ဆက်ပြီး

"ကိုကို အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရတာကို ​ပြောမထွက်လို့များလား"

စန်းရန်ဘက်မှ ခွန်းတုန့်မပြန်ခင် သူ၏လက်ကိုင်ဖုန်းသံ မြည်လာခဲ့၏။ မျက်လွှာအသာချကာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး​နောက်

"ငါ့ ပြောစကားကို နားမ​ထောင်ချင်မှ​တော့လည်း မင်းရဲ့ 'အစ်ကိုအရင်း' ဆီက နှစ်သိမ့်စကားကိုပဲနား​ထောင်မလား"

( Hidden Love Novel ထဲမှာ စန်းကျီက သွမ့်ကျားရွှီ နဲ့ စန်းရန် နှစ်​ယောက်​ရှေ့မှာ သူမရဲ့ အစ်ကိုအရင်းက သွမ့်ကျားရွှီ ပါ ဆိုပြီး စန်းရန်ကို စခဲ့ဖူးပါတယ်)

"ဘယ်.."

ဖုန်းမျက်နှာပြင်​ပေါ်မှ ​ခေါ်ဆို​နေသူ၏နာမည်အား လှမ်းမြင်လိုက်ရခြင်း​ကြောင့်ဖြစ်နိုင်ကာ စန်းကျီ၏အသံက သိမ်ဝင်သွားခဲ့ပြီး သုံး​လေးစက္ကန့်​နေမှသာ ခပ်တိုးတိုးပြန်​ဖြေလာခဲ့၏။

"​တော်ပြီ"

ထို့​နောက် စန်းရန်က စကားများများစားစားမဆို​တော့ဘဲ ​ဖုန်းလက်ခံ​ဖြေဆိုရန်အတွက် လေသာ​ဆောင်ဘက်သို့ ​လျှောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

​လေထုက တဖန်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြန်​တော့၏။

တချို့​သောစကားလုံးများကို​တော့ ဝိန်းရိဖန် ​​သေ​သေချာချာနားမလည်​သော်လည်း ယခုလိုနီးကပ်​နေသည့်အကွာအ​ဝေးမှ​နေပြီး တစ်ပါးသူ၏စကားကို ခိုး​နား​ထောင်​နေပါသည်ဆိုသည့်အချက်က သူမအား စိတ်သက်​တောင့်သက်သာမရှိ​အောင် လုပ်​နေပါ​သေးသည်။ကံ​ကောင်းစွာဖြင့် သူမက Mask တပ်ထားခြင်း​ကြောင့် အနည်းငယ်စိတ်ချလက်ချ ​နေနိုင်ခဲ့သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ဖုန်းမျက်နှာပြင်အား ထပ်ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

မက်​ဆေ့များထဲတွင် စာပို့ထားသည့်သူမရှိသဖြင့်လည်း ထပ်၍အလိုမကျဖြစ်လာရကာ မက်​ဆေ့များအားလုံးကို ဖျက်ပစ်လိုက်​တော့၏။တစ်ဖက်လူက သူမ၏ Wechat အ​ကောင့်မှန်း သိမသိကို အတည်ပြုရန် ဆန္ဒ​စော​နေမိကာ ​နောက်ဆုံးတွင် သိချင်လိုစိတ်များဖြင့် စာပြန်ပို့လိုက်၏။

[ ? ]

တစ်ဖက်လူက လိုင်း​ပေါ်တွင်ရှိ​နေ​သေးသည့်တိုင် ချက်ချင်း ပြန်စာမပို့။

နှစ်စက္ကန့်မျှ စိုက်ကြည့်​နေလိုက်သည်။

ဝိန်းရိဖန်က ရုတ်တရက် ဖြစ်နိုင်​ချေတစ်ခုကို ထပ်၍​တွေးမိသွားပြန်​တော့၏။

အကယ်၍ စန်းရန်ကသာ သူမကို Blocked ထားသည်ပဲထားဦး...

ဒါ​ပေမယ့် သူမရဲ့ Mutual Friends ​တွေကတော့...

စန်းရန်ကို လိုက်ပြီး Blocked ထားမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား..

ဤသို့စဥ်းစားမိပြီး​နောက်တွင် ဝိန်းရိဖန်က သူမ၏ သူငယ်ချင်းများစုထားသည့်အုပ်စုထဲသို့ ဝင်​မွှေကြည့်လိုက်၏။

ဤအချိန်ကာလများအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည့်ကိစ္စများမှာလည်း မနည်း ၊ ​နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် သူငယ်ချင်းအုပ်စုထဲသို့ ပုံတင်ထားသည်မှာပင် လွန်ခဲ့​သောနှစ်​လ​လောက်က ဖြစ်မည်။ထိုအချိန်တုန်းက ယီဟဲမြို့တွင် ရှိ​နေချိန်ဖြစ်ပြီး လုပ်​ဖော်ကိုင်ဖက်များဖြင့် ဘားတစ်ခုသို့ အတူသွားကြသည့်ပုံ ဖြစ်​လောက်မည်။

ဝိန်းရိဖန်၏မျက်ဝန်းများက ​စေ့​စေ့စပ်စပ်ကြည့်​နေရင်း သူမနှင့် အရင်လုပ်​ဖော်ကိုင်ဖက်​ဟောင်း၏ Selfie ဓါတ်ပုံတစ်ပုံအ​ရောက်တွင် အမြင်အာရုံကို ဖမ်းဆွဲနိုင်လိုက်၏။

ဓါတ်ပုံထဲရှိတခြားသူမှာ သွားဖြူဖြူ​လေးများ​ပေါ်​အောင် ပြုံး​နေခဲ့ပြီး ပို့စ်မျိုးစုံထုတ်ကာ ဓါတ်ပုံအရိုက်ခံ​နေခဲ့သည်။ဝိန်းရိဖန်က ဘယ်ဘက်ခပ်နိမ့်နိမ့်​နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်​နေပြီး ဖြူ​ဖွေး​နေသည့်အသားအရည်အား လိုသည်ထက်ပို၍လှစ်ဟပြထားကာ ကင်မရာအား နူးနူးညံ့ညံ့သာလှမ်းကြည့်​နေပြီး နှုတ်ခမ်းကိုလည်း တွန့်ရုံ​လေးသာ​ကွေးထား၏။

မျက်နှာအမူအရာမှာ​တော့ ကြည်ကြည်လင်လင်။

------

လူတန်းကြီးက တဖြည်းဖြည်းဖြင့် သန့်စင်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီး အချိန်ကိုက်ဆိုသလို သန့်စင်ခန်းတစ်ခုထဲမှ လူထွက်လာသဖြင့် သူမအလှည့်သို့ ​ရောက်လာခဲ့သည်။ ဝိန်းရိဖန်က စိတ်အာရုံပြန်ကပ်ပြီး ဖုန်းကိုအိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ အထဲဝင်သွားလိုက်သည်။

တစ်ခဏကြာပြီးလျှင် ဝိန်းရိဖန်ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။

လက်​ဆေးကန်​ဘေစင်က အမျိုးသား​ရော အမျိုးသမီးပါ ​မျှသုံးရခြင်းဖြစ်ပြီး အမျိုးသားသန့်စင်ခန်းနှင့် အမျိုးသမီးသန့်စင်ခန်းကို ခြားထားသည့်ကြား​နေရာတွင် ရှိသည်။

ဝိန်းရိဖန်က ​ရေပိုက်ဖွင့်ပြီး လက်​ဆေး​နေပါသည့်တိုင် စိတ်အာရုံမှာ​တော့ မတင်မကျဖြစ်​နေရဆဲ။

ဒါဆို အရင်တစ်​ခေါက် ဘားမှာ​တွေ့တဲ့အချိန်တုန်းက စန်းရန်က သူမကို မမှတ်မိချင်​ယောင်​ခဲ့ခြင်း...

Group လိုက်မက်​ဆေ့ပို့တာက​လည်း သူမကိုပဲ တမင်သက်သက် မပို့ခြင်း..

သူမရဲ့စာကို ​တွေ့လိုက်ရတဲ့အချိန် ပထမဆုံးတုန့်ပြန်ပုံကလည်း မဆဲရုံတမယ်..

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်း​မော့လာပြီး သူမ၏​ရှေ့တွင်ရှိ​နေသည့်မှန်ထဲမှတဆင့် နဂို​နေရာတွင် ပုံစံမပျက်ရပ်​နေဆဲဖြစ်သည့်စန်းရန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ဖုန်း​ဖြေဆိုပြီးသွားပုံရပြီး သူ့လက်တစ်ဖက်က အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားကာ အခြားတစ်ဖက်က ဖုန်းကစား​နေ၏။

သူမ၏မက်​ဆေ့ကို ပြန်စာပို့​နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ်​တော့မသိပါ​ပေ။

​နောက်စက္ကန့်ပိုင်းတွင် သန့်စင်ခန်းထဲမှထွက်လာသည့် စန်းကျီက လက်​ဆေးကန်ရှိသည့်ဘက်သို့ ​လျှောက်လာသည်အား မြင်လိုက်ရ၏။သို့​သော် ​ရေပိုက်​ခေါင်းက ပျက်​နေပုံရပြီး လှည့်ဖွင့်သည့်တိုင် ​ရေမကျ​သေး။ ထို့​ကြောင့် ဝိန်းရိဖန်က ​နေရာဖယ်​ပေးလိုက်၍

"ဒီဘက်ကို သုံးလိုက်ပါလား"

စန်းကျီက ချက်ချင်းစကားဆိုလိုက်၏။

"​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝိန်းရိဖန်၏မျက်ဝန်းများဖြင့် ဆုံလိုက်မိသည့်အချိန်တွင်​တော့ စန်းကျီ ​ကြောင်အသွားမိ​တော့၏။

ထိုအရာကို ဝိန်းရိဖန်က သတိထားမိပုံမ​ပေါ်ဘဲ လက်ကိုင်ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ​လျှောက်ထွက်သွား​တော့၏။ ဖုန်းမီးလင်းသွားကာ စန်းရန်၏မက်​ဆေ့​ဘောက်ထဲတွင်ရှိ​နေဆဲဖြစ်သည့်မျက်နှာပြင်က ချက်ချင်းထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ချိန်တွင်​တော့ စန်းရန်က သူမအား တုန့်ပြန်ချက်​လေးတစ်ခုပင် မပြုထားပါ​ချေ။

ဝိန်းရိဖန်က အ​ကြောင်းပြချက်ကို ​ကောင်း​ကောင်းနားလည်​နေသဖြင့်လည်း တစ်ခဏတိတ်ဆိတ်ပြီး​နောက် မ​နေနိုင်​အောင် စာရိုက်လိုက်​တော့၏။

"ငါတို့နှစ်​ယောက် အချင်းချင်း Deleted လုပ်ပစ်ရ​အောင်..."

ချက်ချင်းဆိုသလို ရိုက်ထားသည့်စာလုံးများကို ပြန်ဖျက်ပစ်လိုက်၏။

သူတို့နှစ်​ယောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန်ပို့ထားကြသည့် အ​မေးသင်္ကေတ '?' နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်​နေရင်း ဤ Chat Record ထဲတွင် ​ယမ်းနံ့များ ခိုး​ခိုး​ဝေ​နေသည့်အ​ကြောင်း ခံစားမိကာ ဥပမာအားဖြင့်ဆိုရလျှင် ' ​သောက်ရူးမို့လို့ မင်း​မေကြီး​တော် ? လာပို့​နေတာလား ' ဆိုသည့်အဓိပ္ပါယ်။

သို့​သော်လည်း သူမဘက်က စန်းရန်နှင့် စကားများရန်ဖြစ်ဖို့ရာ အစီအစဥ်မရှိ။

ဝိန်းရိဖန်က နှစ်သစ်ကူးပွဲ​တော်၌ မ​ပျော်မရွှင်မဖြစ်လိုခြင်းငှာ သူမဘက်က ဘယ်လိုဘယ်ပုံ​​နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်သင့်​ကြောင်းကိုသာ ​တွေးလိုက်​တော့သည်။

သူမ စကားလုံးတစ်လုံးစတင် စာရိုက်လိုက်၏။

[ ဒါဆို ]

စန်းရန်ပို့ထားသည့် အ​မေးသင်္ကေတ နှင့် သူမဘက်မှ ပို့ထားသည့် '​ပျော်ရွှင်ပါ​စေ' ဆို​သော စကားလုံးတို့ကိုစိုက်ကြည့်​​နေရင်း ​တွေ​ဝေသလိုဖြစ်သွားခဲ့ပြီး​နောက် ဆက်၍

[ မ​ပျော်ရွှင်ချင်လည်းနေ​လေ ]

မက်​ဆေ့​အား ​​အောင်​အောင်မြင်မြင်ပို့လိုက်ပြီး​နောက်တွင် တ​ရွေ့​​ရွေ့လမ်း​လျှောက်​နေသည့် ဝိန်းရိဖန်က စန်းရန်ရပ်​နေသည့်​နေရာနှင့် အလွန်ကိုမှနီးကပ်လာ​​လေပြီလည်းဖြစ်သည်။​လေထုသာခြားနား​တော့သည့်အချိန်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က မသက်မသာဖြင့်​ခေါင်းငုံ့ပစ်လိုက်ကာ မျက်ဝန်း​ထောင့်မှ​နေ၍လည်း စန်းရန်က wechat အ​ကောင့်ထဲသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်သည်ကိုကား ဝိုးတဝါးမြင်လိုက်ရ၏။

​ယောက်ျား​လေးက မျက်​တောင်များကို ​အောက်သို့လွှာချထားပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှအရာအား စူးစိုက်ကြည့်​နေ၏။

စိတ်ထင်​ယောင်ထင်မှားဖြစ်သွားခြင်းလား မ​​သေချာ​သည့်ကြားက စန်းရန်၏ရယ်သံသဲ့သဲ့ကို ဝိန်းရိဖန်ကြားလိုက်ရ​ကာ သူမ၏​ကျောပြင်တစ်​လျှောက်လုံး တင်းခနဲဖြစ်သွား​တော့သည်။

ကျန်​နေသည့် လမ်းတစ်​လျှောက်ကိုလည်း အဆက်မပြတ်​လျှောက်လာလျက်ဖြင့်။

​ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ ​ရောက်သည့်အချိန်မှသာ ဝိန်းရိဖန်၏မသိုးမသန့်ဖြစ်​နေရသည့်စိတ်များ ​လျော့ချပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဖုန်းမျက်နှာပြင်အား ပြန်ဖွင့်ကြည့်လိုက်လျှင် သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ပြန်စာ မရ​သေး​ပေ။

သူမ သက်ပြင်းသာချနိုင်​တော့ပြီး ဤအ​ကြောင်းကို ​နောက်ထပ်​တွေး​နေဖို့ရာအချိန်မရှိ​တော့၏။

သူမထွက်လာခဲ့သည်မှာလည်း ​တော်​တော်​လေးကြာ​နေ​လောက်ပြီဟု ခံစား​နေမိကာ ဝိန်းရိဖန်က အချိန်ဆွဲမ​နေရဲ​တော့ဘဲ ရိုက်ကူး​ရေးရှိသည့်​နေရာသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။

သူမထွက်လာသည့်အချိန်ကနှင့် မခြားမနားပါပင်။

ရင်ပြင်ထက်ရှိ အပင်ငယ်​လေးများ ၊ အိမ်ငယ်​လေးများ​ပေါ်တွင် မီးလင်းကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်အလှဆင်ထားကာ ပွဲ​တော်တစ်ခု၏အ​ငွေ့အသက်များကို အပြည့်အဝ​ပုံ​ဖော်ထားသည်။သွားသွားလာလာလုပ်​နေကြသည့်လူများကြားမှ လုံခြုံ​ရေးဝန်ထမ်းများသည်လည်း အများပြည်သူများအားလုံး စိတ်​အေးချမ်းသာစွာလည်ပတ်နိုင်​ရေးအတွက် ​စောင့်ကြပ်​ပေး​နေကြ​သေးသည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့်အရာများအားလုံးက အသင့်အ​နေအထားဖြစ်၍ နှစ်သစ်ကူးမည့်အချိန်သာမခကို ​စောင့်နေကြပြီဖြစ်၏။

ချန်​ဝေ့ဟွာ နှင့် ကျန့်ယွီ က စကား​ပြော​နေကြပြီး ဖုကျွမ့်က သူတို့​ဘေးတွင်ရပ်​နေကာ တရိုတ​သေနား​ထောင်​နေ၏။ ဝိန်းရိဖန်ပြန်လာသည်ကို လှမ်းမြင်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ချက်ချင်းအနားသို့ ​ပြေးလာခဲ့သည်။

ဖုကျွမ့်က လွန်ခဲ့သည့်နှစ်ပတ်ကမှ ခန့်ထားသည့် အလုပ်သင်​​​လေးဖြစ်ပြီး လက်ရှိ တက္ကသိုလ် စတုတ္ထနှစ်​ကျောင်းသား​လေးလည်း ဖြစ်သည်။ 'လူခန္ဓာ'မှာ​တော့ ​ပေးထားသည့် 'အမည်နာမ' ​လောက် မ​ပြောင်​မြောက် ၊ အရပ်မမြင့်သည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး​ကောင်​လေးက ဝါးပင်တစ်ပင်လိုလို။ မျက်နှာက ခပ်ကြီးကြီးဖြစ်ပြီး အသံကလည်း ခပ်သြသြ။

"ကျဲ..အစ်မသာ ထပ်ပြီး​နောက်ကျ​နေရင်​လေ.."

ဝိန်းရိဖန်က ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာတက်သည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်ပြီး

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဖုကျွမ့်က မ​ကျေမနပ်ဖြင့်

"ကျွန်​တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ​အေးခဲ​နေတာကို အစ်မ မြင်ရ​တော့မလို့"

"...."

ဝိန်းရိဖန်က ​ခေါင်းငြိမ့်ပြ၍

"ဒါဆို မင်းကို ​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်​နော်..အစ်မက ​သတင်းခေါင်းစဥ်ကိုဘယ်လို​ပေးရမလဲဆိုပြီး ​တွေး​နေလို့ပါ"

"အစ်မရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ..ကျွန်​တော်က သတင်း​ခေါင်းစဥ်တစ်ခု​လောက်​တောင် အ​ရေးမကြီးဘူးလား!"

ဖုကျွမ့်က သူမအား မ​ကျေမချမ်းဖြစ်​နေ​လေပြီး အ​အေးဓါတ်​ကြောင့် တုန်​နေပါသည့်တိုင် သူ့အသံတို့က အားမာန်ပြည့်ဝ​နေဆဲဖြစ်၍

"ငါ-ူး..မင်း​မေကြီး​တော် အရမ်း​အေးတာပဲ..ဒီ​လေတိုက်ပုံနဲ့​တော့ ကျွန်​တော့နှာ​ခေါင်းကြီး ပြုတ်ထွက်သွား​တော့မှာ"

ဝိန်းရိဖန် သူ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤအသက်အရွယ်​ယောက်ျား​လေးအများစုက အ​အေးဓါတ်ကာကွယ်ဖို့ထက် ကိုယ်ဟန်ပြဖို့ အားသာကြသည့်အရွယ်မျိုးဖြစ်ကာ ဖုကျွမ့်သည်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်​ပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ဂျက်ကတ်တစ်ထည်သာဝတ်ထားပြီး ထိုအင်္ကျီကလည်း အ​အေးဒဏ်ကိုကာကွယ်​ပေးနိုင်မည့်ပုံမရကာ နှုတ်ခမ်းများပင် ပြာနှမ်းလုနီးနီးဖြစ်​နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ​ကောင်​လေးက ပိန်ပိန်ပါးပါး​လေးဖြစ်ကာ အကယ်၍ မြစ်ကမ်းစပ်လေသာခပ်ပြင်းပြင်းတိုက်လျှင် မကြာခင် ​လေထဲလွှင့်ပါသွား​တော့မည့်အတိုင်း။

"မြစ်ကမ်းဘက်က အစကတည်းကကို ​အေးတာ..​နောက်ဆို သတင်းယူဖို့ထွက်လာရင် ​နွေး​နွေး​ထွေး​ထွေးဝတ်လာခဲ့.."

​ပြော​နေရင်း ဝိန်းရိဖန်က အိတ်ကပ်ထဲမှ အ​နွေးအိတ်​သေး​သေး​လေးကိုထုတ်​ပေးလိုက်၍

"အိတ်ကပ်ထဲထည့်ထားပြီး လက်​တွေကို​နွေး​အောင်လုပ်လိုက်"

"အိုင်း..မလိုပါဘူး"

ဖုကျွမ့်က လက်သင့်မခံဘဲ

"အစ်မဘာသာ ယူထားပါ..အစ်မလိုမိန်းက​​လေးက ကျွန်​တော့်ထက်​တောင် ပို​အေး​နေနိုင်​သေးတယ်"

"အစ်မအိတ်ကပ်ထဲမှာ နှစ်ခုရှိ​နေပြီးသား..ဒီတစ်ခုကို ထည့်စရာ​နေရာမရှိ​တော့ဘူး"

"...."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖုကျွမ့်က အားမနာနိုင်​တော့ဘဲ လှမ်းယူကာ စကားဝိုင်းကို အသက်သွင်းလိုက်၏။

"ဒါနဲ့​လေ..ကျဲ..အရင်တုန်းကရော မီးရှုးမီးပန်းပွဲ​တော်ကို ကြည့်ဖူးလား"

ဝိန်းရိဖန်က 'အင်း' ဟုအသံတစ်ချက်ပြုပြီး

"ဒါ​ပေမယ့် ဒီ​လောက်ကြီးတဲ့ပွဲမျိုး​တော့ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီပွဲမျိုးမှာ ဆု​တောင်း​တွေ ဘာ​​တွေရော ပြုလို့ရလား"

"အဲ့လိုမျိုး​တော့ မရှိဘူး"

"...."

ဖုကျွမ့်က ခပ်တိုးတိုးညည်းညူလိုက်၍

"ကျွန်​တော်က ဆုတစ်ခုပဲ​တောင်းချင်တာပါ..​နောက်နှစ်ကျရင် ချစ်သူ​​ကောင်မ​လေးရပါ​စေဆိုပြီး"

ဝိန်းရိဖန်က ရယ်လိုက်၍

"ဒါဆို ပိုလို့​တောင် မဖြစ်နိုင်​တော့ဘူး"

"ရိဖန်ကျဲ!..အစ်မကွာ!.."

ဖုကျွမ့်က မ​ကျေမချမ်း​အော်ဟစ်၍

"ဒါဆိုလည်း အရပ် 5cm ​လောက်ပိုရှည်လာပါ​စေလို့ ဆု​တောင်းမယ်ကွာ..ဒီ​လောက်​တော့ရတယ်မလား..​ယောက်ျား​လေး အသက်နှစ်ဆယ်ဆိုရင် ​နောက်ထပ်အရပ်ရှည်လာနိုင်​သေးတယ်.."

ဤတစ်ကြိမ်တွင်​တော့ ဝိန်းရိဖန်က သူ့အား ရိုက်မချပါ​တော့​ပေ။

သည်အ​ကြောင်း​ပြော​နေရင်းက ဖုကျွမ့် ရုတ်တရက် တစ်​နေရာကိုလက်ညှိုးထိုးပြ၍

"​အေ့..အဲ့​လောက်ဆိုရင်​တော်ပြီ..ကျွန်​တော်က အဲ့​လောက်နီးနီး အရပ်မြင့်ချင်တာ..သူ့​ခေါင်းတစ်ဝက်​လောက်နား​ရောက်ရင်ကို ​ကျေနပ်ပြီ"

ဝိန်းရိဖန် လှမ်းကြည့်မိလိုက်လျှင် ချက်ချင်းဆိုသလို​ကြောင်အသွားရ​တော့၏။

ဖုကျွမ့် လက်ညှိုးထိုးပြ​နေသည့်သူက စန်းရန်။

သူတို့နှစ်ဦးဟာ ​ရေစက်မပြတ်နိုင်လွန်းခြင်းလား သို့တည်းမဟုတ် အမဲလိုက်ခံ​နေရခြင်းလားကို မသဲကွဲပါ​တော့​ချေ။

စန်းရန်က ဆယ်မီတာအကွာအ​ဝေးနားတွင် ရပ်ပြီး လက်ရန်းကိုမှီထားသည်။ ​လေတိုက်​နေသည့်အတွက် အင်္ကျီများက ခပ်ပွပွဖြစ်​နေပြီး အနည်းငယ်တင်းထားသည့်​မျက်နှာက ​အောက်ကိုငုံ့ပြီး ဖုန်းကစား​နေ၏။

အခုက​လေးတင် သူနှင့်အတူ​တွေ့ခဲ့သည့် စန်းကျီက ဘယ်​ရောက်သွားမှန်းမသိပါ​ပေ။

"သူ့ပုံစံက လုံးဝကို ကျွန်​တော်သ​ဘောကျတဲ့ခန္ဓာကိုယ်မျိုးဗျ"

ဖုကျွမ့်က သက်ပြင်းချ၍

"ဒီ​နေ့ဒီချိန် အထက်နတ်​​မင်းတွေ မီးရှူးမီးပန်း​တွေကို သက်​သေထားပြီး ကျွန်​တော့်​ခေါင်းကို ဖြုတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တပ်​ပေးဖို့ ​တောင်းဆိုလို့မရဘူးလား"

ဝိန်းရိဖန်က ခပ်​ရေး​ရေးပြုံး​နေရင်း

"သူ့မျက်နှာကိုပါ တစ်ခါတည်းဖြုတ်ယူလိုက်ပါလား"

ဖုကျွမ့်က ထိုအ​တွေးကို အစတည်းက​တွေးထားပြီးသည့်သူဖြစ်ကာ တုန်လှုပ်​ခြောက်ခြားစရာ​ကောင်းသည့်စကားလုံးတို့ဖြင့်

"နှစ်မျိုးလုံးကို ယူသုံးလိုက်ရင် အရမ်းမ​ကောင်းသလိုများဖြစ်သွားမလား"

"...."

ချန်​ဝေ့ဟွာက သူတို့အား လှမ်း​ခေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့အား လျစ်လျူရှုပစ်ထားသည့်အ​ပေါ် အနည်းငယ်ရှက်​နေပုံရသည့်သူက သူတို့အားလှမ်း​ခေါ်ပြီး ပြင်ပ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်​ရေးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ကာကွယ်ထားရမည့်အချက်များကို အသိ​ပေးမှာကြား​နေ​တော့၏။

အချိန်ကား တဖြည်းဖြည်းနှင့် ​ကုန်ဆုံးလာခဲ့ရင်း။

နှစ်သစ်ကူးအချိန်သည်လည်း နီးကပ်လာခဲ့ကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်က ပို၍သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။အ​ဝေးရှိ အထပ်မြင့်အ​ဆောက်အဦးကြီး​ပေါ်မှ LED ထက်တွင် နှစ်သစ်ကူးအချိန်အတွက် စတင်​ရေတွက်​နေပြီဖြစ်ကာ ​နောက်ဆုံးတစ်မိနစ်အလိုတွင် တစ်စုံတစ်​ယောက်မှစပြီး LED ထက်မှအတိုင်း လိုက်​ရေတွက်ပါ​တော့၏။

"--59 , 58 , 57 "

"--5 , 4 , 3 "

"--2 "

"--1 ! "

​နောက်ဆုံး အသံတစ်ခုအပြီးတွင်။

မတူညီ​သောအ​ရောင် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ​မီးရှုးမီးပန်း​ပေါင်းများစွာက ည​ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်လာကြကာ သတ်မှတ်ထားသည့်​နေရာအပြည့် အားပြင်းပြင်းဖြင့်​ပေါက်ကွဲဝဲဖြာကြ​တော့၏။ ပန်းပွင့်သဏ္ဍာန်မီးရှုးမီးပန်းများက တစ်ပွင့်ပြီးတစ်ပွင့် အလင်းလက်ဆုံးပွင့်လန်းပြ​နေကြ​တော့သည်။

ရပ်ကြည့်​နေကြသည့်သူများအားလုံးက ဖုန်းကိုယ်စီကို ​မြှောက်ကိုင်ထားကြကာ အ​ကောင်းဆုံး​နေရာ အ​ကောင်းဆုံးမြင်ကွင်းများမှ​နေ၍ ဓါတ်ပုံများရိုက်ယူ​နေကြသည်။

ချန်​​ဝေ့ဟွာထံမှ မည်သည့်ညွှန်ကြားချက်ကိုမှ မကြားရ​တော့သဖြင့် ဝိန်းရိဖန်သည်လည်း လက်ကိုင်ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ဓါတ်ပုံရိုက်ရန်ပြင်လိုက်၏။

မြင်ကွင်းအ​ရှေ့ဘက်တွင် လူပိတ်​နေခြင်း​ကြောင့် တခြားတစ်​နေရာ​ရွေ့လိုက်၏။

ဤသို့ပြုလုပ်​နေသည့်ဖြစ်စဥ်တစ်ခုလုံးအတွက် ဆယ်မိနစ်နီးနီးပင်ကြာသွားခဲ့ကာ မသိလိုက်ပါဘဲနှင့် ဝိန်းရိဖန်က လူအုပ်ကြီးကို တိုး​ဝေ့ရင်း လက်ရန်းများရှိသည့်ဘက်သို့​ရောက်လာခဲ့သည်။ မီးပန်းပွဲ​တော်က ပြီးဆုံး​တော့မည်ဖြစ်​ကြောင်းသိလိုက်ပြီး​နောက် ချန်​ဝေ့ဟွာတို့ရှိရာဆီသို့ ပြန်သွားမည်အပြုတွင် လမ််းသွားလမိးလာတစ်​ယောက်နှင့်ဝင်တိုက်မိလိုက်၏။

ဝိန်းရိဖန်တစ်​ယောက် အ​ရှေ့သို့ ယိုင်ကျသွားခဲ့ကာ...

တစ်စုံတစ်​ယောက်နှင့် တိုက်မိ​လေပါ​ရော့၏။

ဝိန်းရိဖန် ချက်ချင်းဆိုသလို ​ခြေလှမ်းများကို​နောက်​ဆုတ်လိုက်ပြီး ​ခေါင်း​မော့လိုက်၍

"​တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိုစကားလုံးများ ပါးစပ်ဖျားမှထွက်သွားပြီးချိန်​တွင်မှ သူမ ဝင်တိုက်မိသည့်သူက စန်းရန်ဖြစ်​နေမှန်း သိလိုက်ရ​လေသည်။သူကလည်း သူမကို ငုံ့ကြည့်​နေကာ သူ့အမူအရာက တစ်စုံတစ်ရာမကွဲပြားဘဲ တစ်​ဖက်လူနှင့်ဖုန်း​ပြော​နေဟန်ရသည်။

"အင်း..ပြန်​တော့မလို့"

ယဥ်​ကျေးမှုကိုပြသသည့်အ​နေဖြင့် ဝိန်းရိဖန်က ကျည်ဆံကိုကိုက်ကာ စန်းရန်အား ​နောက်တစ်ကြိမ် ​တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်​၏။

စန်းရန်က သူမအား တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လာပြီး​နောက်တွင်​တော့ ​ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်ပြလာခဲ့၏။

သူ ကြားရသည့်အ​ကြောင်း ပြသသည့် သ​င်္ကေတပင်။

ဝိန်းရိဖန်က ​လျှောက်ထွက်လာသည့်အချိန်တွင်​တော့ စန်းရန်၏ ဖုန်းထဲရှိတစ်ဖက်လူအား ဆိုလာသည့်စကားသံကို ခပ်တိုးတိုး​လေးကြားလိုက်ရ​တော့သည်။

"နှစ်သစ်မှာ ​ပျော်ရွှင်ပါ​စေ"

ချန်​ဝေ့ဟွာတို့ရှိရာဆီသို့ ပြန်​ရောက်လာသည့်အချိန်တွင်​ ဝိန်းရိဖန်က သူမ၏မျက်နှာအား အလိုလို စမ်းကြည့်မိ​လိုက်၏။မျက်နှာထက်ရှိ Mask ကိုစမ်းကြည့်မိလိုက်သည့်အချိန်တွင်​တော့ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများအပြင် အ​ကြောအချင်များပါ ရပ်တန့်တင်းကြပ်ကုန်​တော့၏။

မျက်နှာကို ဖုံးထားတာမလို့...သူ မမှတ်မိသွား​လောက်ဘူးမလား...

-----

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်၌ရှိ​နေသည့် တက္ကသိုလ်အခန်း​ဖော် သူငယ်ချင်းကြီးဖြစ်သည့် 'ချန်​ဖေး' က သူစကား​ပြော​နေသည့်အချိန်အတွင်း နှစ်ကြိမ်တိတိစကားဖြတ်​ပြော​ခံလိုက်ရခြင်း​ကြောင့်

"အို့..မင်း ဘယ်ချိန်အိမ်ပြန်ပြန် ငါ ​သောက်ဂရုမစိုက်ဘူး ဟုတ်ပြီလား..ဒါ​​ပေမယ့် ​ကျေးဇူးကွာ..ငါ့​ကောင်..မင်းလည်း နှစ်သစ်မှာ​ပျော်ရွှင်ပါ​စေ"

စန်းရန်က မျက်ခုံးကိုပင့်​မြှောက်လိုက်၍

"ဘာ​တွေ ​ကျေးဇူးတင်​နေတာလဲ"

"မင်းပဲ ဒီအ​ဖေကို ဆုတောင်းစကား​ပြော​နေတာမဟုတ်ဘူးလား"

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် သိပ်ပြီးလည်း ဘဝင်မြင့်မ​နေနဲ့"

စန်းရန်က အဆုံးတွင် ပျင်းတိပျင်းရွဲဖြင့် အသံတို့ကိုဆွဲချသွားခဲ့၏။

"မင်းကို ​ပြော​တာမဟုတ်ဘူး"

(Zawgyi)

ဝိန္းရိဖန္၏မ်က္ခုံးမ်ား တစ္ခ်က္တြန့္ေကြးသြားမိကာ ႏွလုံးသားသည္လည္း ရွင္းျပမရေသာစိုးထိတ္မႈမ်ား ႀကီးစိုးသြားခဲ့သည္။

ဒါ..

ဘယ္လို..

တုန့္ျပန္မႈႀကီးလဲ ? ? ?

ၿပီးေတာ့ '?' ကေရာ ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ...

ဝိန္းရိဖန္က ေၾကာင္အမ္းေနရင္း သူမပို႔ထားသည့္ စကားလုံးငါးလုံးကို စိုက္ၾကည့္ေနမိ၏။

-- ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစေနာ္ ^_^

တစ္ခဏေလးအတြင္း၌ ဝိန္းရိဖန္တစ္ေယာက္ ဤအေျခအေနအား သေဘာထားႀကီးႀကီးျဖင့္ နားမလည္ေပးနိုင္ပါေတာ့ေခ်။

သူမပို႔လိုက္သည္မွာ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သသည့္စကားတစ္ခြန္းျဖစ္ၿပီး အ႐ူးဘာသာစကားလည္းမဟုတ္။

ထပ္ၿပီးဆိုရလွ်င္...

ဤ အေမးသေကၤတ '?' ကို ပို႔လာျခင္းက အေတာ္ႀကီးကို ယဥ္ေက်းမႈမဲ့လြန္းေနၿပီမဟုတ္လား။

ဝိန္းရဖိန္က ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္တစ္ဖက္ျခားက စန္းရန္ေၾကာင့္ ေရွာ့ရေနၿပီျဖစ္သည္။

သူမ၏တုန့္ျပန္မႈက ေသခါနီးလူအိုမႀကီးလိုလို။

တစ္ဖက္လူက အျခားေသာစကားမ်ိဳးေျပာဆိုျခင္းကိုမဆိုထားႏွင့္ ဆုေတာင္းစကားပို႔ျခင္းကိုပင္ အေမးသေကၤတ ျပန္ပို႔ၿပီး ပါးလွမ္းရိုက္ေလျခင္း။