၂၃၈။ တစ်နပ်အတူစားခြင်း

ယွမ်ထန်ရှင်းကို ပင်လယ်မြို့တော်စခန်းမှ တစ်ဦးတည်းသော ဒုခေါင်းဆောင်မ ဖြစ်သည့်သူက လက်ခံတွေ့ဆုံပေးနေတာ ဖြစ်သည်။

"ဒီလူတွေကို ရှာချင်ရင် တာဝန်ခန်းမကပေးတဲ့ တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်မှ ရမယ်။ ပေးနိုင်သ၍ကတော့ လူတစ်ချို့က ရှင်တို့နောက်လိုက်မယ်လို့ ယုံတယ်"

ယန်ဖန်းယုသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်းက ယွမ်ထန်ရှင်းကိုကြည့်ကာ အကြံပေးသည်။

သူမသည် လှပကာ အသက်၂၅နှစ် ၂၆နှစ်အရွယ်ထင်ရသည်။ တကယ်တော့ သူမသည် အသက်၂၉နှစ်ရှိနေပြီ။ သူမသည် အဆင့်၆ကိုရောက်ကာ အဆင့်၇ကို ချိုးဖောက်တော့မည့် စခန်းမှ တစ်ဦးတည်သော အမျိုးသမီးဖြစ်သည်။

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် ဝူချန်းယွဲ့ကို လာရှာတာဖြစ်သော်လည်း စခန်းတွင် မရှိသောကြောင့် သူသည် ကျိုးရှိဇူနှင့်သာ တွေ့ဖို့လုပ်ရသည်။ ထိုလူသည် အလုပ်များသည့်သူ ဖြစ်သောကြောင့် ယဉ်ကျေးစွာ တွေ့ပြီးသည့်နောက် ယန်ဖန်းယုကို ယွမ်ထန်ရှင်းတို့အား ကူညီဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့၏တပ်ဖွဲ့ကို ယွမ်ထန်ရှင်းတိုအား မငှားပေးနိုင်သော်လည်း ပေးနိုင်သ၍ အရည်အချင်းရှိသူအချို့က သူတို့ဖြင့်အလုပ်လုပ်ပေးချင်မှာ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ထန်ရှင်းက ပြုံးကာ

"ငှားဖို့လမ်းပြောပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယန်ဖန်ယုသည် ကျော့ရှင်းစွာပြုံးကာ တစ်ဝက်ကိုနောက်၍ပြောသည်။

"ရှင်ကချောတာမလို့ တို့က ကူညီပေးရမှာပေါ့။ တို့အလုပ်အတွက်လည်း ရမှာပဲကို"

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် သိပ်ဂရုမထားစွာဖြင့်

"နားလည်ပါပြီဗျာ။ လုံလောက်မလားတော့ မသိပင်မယ့် ဒါတွေယူလာခဲ့တယ်"

စကားပြောရင်းဖြင့် သူ့နောက်ကလူကို ရတနာအချို့ပါပုံရသည့် အဝတ်အိတ်ကို ထုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည်အိတ်ကိုဖွင့်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီအမြူတေများက စားပွဲပေါ်သို့ ကျလာသည်။

ယန်ဖန်းယုသည် အဆင့်ငါးဇွန်ဘီအမြူတေ သုံးခုဖြစ်မှန်းသိလိုက်သည်။ ဒါကများလွန်းသဖြင့် သူမသည် လက်ကာပြကာ

"အိုး ဟိုး ဟိုး ဒါကများလွန်းနေပါပြီ။ တို့က ဒီလောက်ကူညီပေးရတာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့။ ဒါကပထမဆုံး ပူးပေါင်းလုပ်မယ့်ကိစ္စပဲ။ စျေးလျှော့ပေးပါ့မယ်"

ဒီလိုပြောရင်း ယွမ်ထန်ရှင်းနားသို့လာ၍ သူမ၏သွယ်လျသည့်ခါးကိုကွေးလိုက်လေရာ ရှင်းသန့်နေသည့် အနံ့လေးက နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

သူမသည် အမြူတေတစ်ခုကိုကောက်ယူကာ ခါးပြန်မတ်၍ ယွမ်ထန်ရှင်းကို ပြုံးပြကာ သူမခုံသို့ ပြန်သွားထိုင်သည်။

"တစ်ခုဆိုရင် ရပါပြီ။ ပုံမှန်ဆိုရင် ရှင်တောင်းဆိုတဲ့ကိစ္စမျိုးအတွက် အဆင့်ငါးအမြူတေတစ်ခုနဲ့ အဆင့်၄အမြူတေတစ်ခု လက်ခံတာ။ ဒီနေ့တော့ ရှင့်တို့အကျိုးအတွက် အဆင့်ငါးအမြူတေတစ်ခုပဲ ယူလိုက်မယ်"

"ငါတို့အကျိုးလား?"

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် သူမကိုပြုံး၍မေးသည်။ သူ့အကြည့်ကတော့ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုရှိနေသည်။

ယန်ဖန်ယုသည် သူမ၏ ရှည်လျားသွယ်လျသည့် ခြေတံများကို ချိတ်လိုက်ကာ သူ့အားပြုံးကြည့်ရင်း

"ဘာလဲ? တို့ကို မယုံဘူးလား?"

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် ခေါင်းကိုခါကာ ပြောသည်။

"မိန်းကလေးကို သေချာပေါက်ကို ယုံပါတယ်။ ယန်မိန်းကလေးက ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်မှာမှမဟုတ်တာ"

ယန်ဖန်ယုသည် သူ့မျက်လုံးကို သေချာစိုက်ကြည့်ပြီးနောက်

"ဒါဆိုရင်လည်း ရှင်တို့လိုတဲ့ နည်းပညာရှင်စာရင်းကိုပေး။ ပြီးရင် နင့်အတွက် စာနဲ့ပြန်ထုတ်ပေးမယ်။ ပေးမယ့်ပမာဏကိုတော့ သူတို့နဲ့နောက်မှ ငြှိကြပေါ့"

ယွမ်ထန်ရှင်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ

"မနက်ဖြန် သေချာပေါက် စာရင်းလာပေးပါ့မယ်။ ကူညီတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယန်ဖန်းယုက သူ့အား အဓိပ္ပါယ်ပါသည့်အကြည့်မျိုးဖြင့် ပြုံးဖြဲဖြဲကြည့်ကာ

"ရပါတယ်။ တို့ကို တကယ်ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် ညစာလာစားပါလား? ယွမ်လူကြီးမင်းက တို့နဲ့အတူ တစ်နပ်လောက် စားချင်စိတ်ရှိပါ့မလား တွေးနေမိတာ"

'ဇာတ်လမ်းကစပြီ!'

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် အနည်းငယ်ရှက်သွားသော်လည်း ယဉ်ကျေးသည့်အပြုံးဖြင့် ဖြေရသည်။

"သေချာတာပေါ့။ ဒီလိုလှတဲ့မိန်းကလေးနဲ့ ညစာစားရမှာက ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ"

ယွမ်ထန်ရှင်း၏နောက်မှ တူယွမ်ရှင်းသည် မျက်နှာတွင် ဘာအမှုအယာမှ မရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အော်ဟစ်နေလေပြီ။

'ဝိုး! ဒုခေါင်းဆောင် စန်းတွေပွင့်နေတာပဲ! ငါလည်းသူ့လိုဖြစ်ချင်လိုက်တာကွာ! ငါကျတော့ ကံမကောင်းဘူး. . .မနာလိုလိုက်တာ!'

ဤသို့ဖြင့် ဒုခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်သည် ကန်တင်းသို့ ညစာအတူသွားစားကြသည်။ မကြာခင်တွင် ယွမ်ထန်ရှင်းသည် အကြည့်စူးစူးများကို လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ လူများစွာက သူ့အားမနာလိုစွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူက ဘယ်သူမှန်းမသိသဖြင့် အကြည့်ဖြင်သာ ခြိမ်းခြောက်ရဲကြသည်။

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် ယန်ဖန်ယုကို ပြုံးပြကာ

"ယန်မိန်းကလေးက တကယ့်ကို နာမည်ကြီးတာပဲ! သဘောကျနေတဲ့သူတွေကို တန်းစီလိုက်ရင် စခန်းအပြင်ထိတောင် ရောက်နိုင်တယ်!"

သူ့အရှေ့တွင် ကျော့ရှင်းစွာ ထိုင်စားနေသည့် ယန်ဖန်းယုသည် အနားကလူများကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဒီလူများက ယွမ်ထန်ရှင်းကို ထပ်မကြည့်ရဲကြတော့ပေ။ ထို့နောက်မှ သူမသည် ယွမ်ထန်ရှင်းကို အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့်

"သူတို့က လှတဲ့မိန်းမတိုင်းကို သူတို့အတွက် လိုချင်ကြရုံတင်ပါ။ ရှင်တို့ယောက်ျားတွေက အရမ်းကို ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကြီးကြတာကို နားကိုမလည်နိုင်ဘူး။ တစ်ခုခုလိုချင်ရင် အကြမ်းနည်းနဲ့လုယူဖို့ပဲ။ ပြီးတော့လည်း ဒီလူတွေက တို့ရဲ့ရုပ်ရည်ကို သဘောကျနေရုံပဲ!"

ပြောပြီးသည့်အခါ သူမသည် ဝိုင်ခွက်ထဲမှ ဝိုင်တစ်ငုံကို သောက်လိုက်သည်။ ယွမ်ထန်ရှင်းသည် သူမကို အံ့သြစွာကြည့်နေမိသည်။ ဒီမိန်းမက ဒီလိုပြောင်ပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ သူမပြောသည်ကမှန်သည်။ ထိုယောက်ျားများက သူမကို အလိုဆန္ဒဖြင့်သာ ကြည့်ကြတာဖြစ်ပြီး တခြားခံစားချက်မျိုးမပါပေ။

ပင်လယ်မြို့တော်စခန်းသို့ သူရောက်ပြီးရက်အချို့ကြာသ့်ခါ သူသည်ဒီစခန်းအကြောင်းကို အနည်းငယ်သိနေပြီ။ လှပသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်သည် နာမည်ကြီးကာ လူတိုင်းကသိကြပြီး ထိုထဲကတစ်ယောက်မှာ သူ့အရှေ့က ယန်ဖန်းယုဖြစ်သည်။

ယန်ဖန်းယုသည် ဒုခေါင်းဆောင်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားခဲ့သဖြင့် သူမတွင် စွမ်းဆောင်ရည်အချို့ရှိသည်။ သူမသည် အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမြင့်သည်။ ထိုအတူ သူမသည် သန်မာသည့် အရှိန်အဝါရှိသည်။ လှပသည်မှန်သော်လည်း သူမအနားကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားလျှင် လောင်မြိုက်ရမည်ကို စိုးရိမ်ကြသောကြောင့် သူမနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုထားကာ ထိုယောက်ျားများက နေကြတာဖြစ်သည်။

စခန်းက နောက်လှပသည့် မိန်းမကတော့ မကောင်းသတင်းလှိုင်သည်။ သူမက လှပသော်လည်း သာမန်လူသားဖြစ်သည်။ အစွမ်းမရှိသလို အလုပ်လုပ်ချင်စိတ်လည်း မရှိပေ။ ရိုးရှင်းသည့် အလုပ်လေးလုပ်ရင်တောင်မှ တစ်ရက်နှစ်ရက်ကြာလျှင် သူမက ပင်ပန်း၍ အလုပ်ထွက်သည်။

သူမက အပျင်းကြီးရုံတင်မကဘဲ တခြားသူကို အနိုင်ကျင့်တက်သည့် ပြဿနာအိုးပင်။ သူမက စခန်းခေါင်းဆောင်၏ မိန်းမဖြစ်နေသောကြောင့် အခြားသူများကို ညှာတာခြင်းမရှိစွာ အနိုင်ကျင့်တာဖြစ်သည်။ လူများက သူမကို ကြောက်၍မဟုတ်သော်လည်း စခန်းခေါင်းဆောင်က ကာကွယ်ပေးနေသဖြင့် အနိုင်ကျင့်ခံရရင်တောင်မှ မကျေနပ်သည့်အသံ မထွက်ရဲကြပေ။ ယွမ်ထန်ရှင်းသည် ဒီဆိုးဝါးသည့်မိန်းမ၏ နာမည်ကိုမေးဖို့ မေ့သွားခဲ့သည်။ သူမက နေ့တိုင်းပြဿနာရှာခဲ့သဖြင့် သူမသေသည့်အခါတွင် လူတို့က ဝမ်းတောင်သာနေကြသေးသည်။

ယန်ဖန်းယုဖြင့် ညစာစားပြီးသည့်အခါ ယဉ်ကျေးစွာနှုတ်ဆက်၍ ယွမ်ထန်ရှင်းသည် တူယွမ်ရှင်းအား ထိုမကောင်းသည့်မိန်းမ၏ နာမည်ကို မေးဖို့ အခန်းသို့ပြန်လာသည်။

တူယွမ်ရှင်းက ထူးဆန်းသည့်ရုပ်ဖြင့် ဖြေသည်။

"ကြားခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီမိန်းမနာမည်က လုထန်ယုတဲ့!"

နာမည်ကိုကြားသည့်အခါ ယွမ်ထန်ရှင်းသည် ခနကြောင်အသွားပြီးနောက် တူယွမ်ရှင်းအား နားမလည်စွာ ထပ်မေးသည်။

"ဘာ? နာမည်က ဘယ်သူ?"

တူယွမ်ရှင်းသည် ချောင်းဟန့်၍ ရယ်ကာ

"ဟုတ်တယ်။ လုထန်ယုတဲ့"

ယွမ်ထန်ရှင်းသည် တူယွမ်ရှင်းအား ထူးဆန်းစွာကြည့်ကာ

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ! ငါတို့အခုတလောတွေ့တဲ့ ဇွန်ဘီနာမည်ကလည်း လုထန်ယုပဲ!"

Zawgyi Ver

၂၃၈။ တစ္နပ္အတူစားျခင္း

ယြမ္ထန္ရွင္းကို ပင္လယ္ၿမိဳ႕ေတာ္စခန္းမွ တစ္ဦးတည္းေသာ ဒုေခါင္းေဆာင္မ ျဖစ္သည့္သူက လက္ခံေတြ႕ဆုံေပးေနတာ ျဖစ္သည္။

"ဒီလူေတြကို ရွာခ်င္ရင္ တာဝန္ခန္းမကေပးတဲ့ တာဝန္တစ္ခုကို ထမ္းေဆာင္မွ ရမယ္။ ေပးနိုင္သ၍ကေတာ့ လူတစ္ခ်ိဳ႕က ရွင္တို႔ေနာက္လိုက္မယ္လို႔ ယုံတယ္"

ယန္ဖန္းယုသည္ ဆိုဖာေပၚတြင္ ထိုင္ေနရင္းက ယြမ္ထန္ရွင္းကိုၾကည့္ကာ အႀကံေပးသည္။

သူမသည္ လွပကာ အသက္၂၅ႏွစ္ ၂၆ႏွစ္အ႐ြယ္ထင္ရသည္။ တကယ္ေတာ့ သူမသည္ အသက္၂၉ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ သူမသည္ အဆင့္၆ကိုေရာက္ကာ အဆင့္၇ကို ခ်ိဳးေဖာက္ေတာ့မည့္ စခန္းမွ တစ္ဦးတည္ေသာ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္။

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ ဝူခ်န္းယြဲ႕ကို လာရွာတာျဖစ္ေသာ္လည္း စခန္းတြင္ မရွိေသာေၾကာင့္ သူသည္ က်ိဳးရွိဇူႏွင့္သာ ေတြ႕ဖို႔လုပ္ရသည္။ ထိုလူသည္ အလုပ္မ်ားသည့္သူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယဥ္ေက်းစြာ ေတြ႕ၿပီးသည့္ေနာက္ ယန္ဖန္းယုကို ယြမ္ထန္ရွင္းတို႔အား ကူညီဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။ သူတို႔၏တပ္ဖြဲ႕ကို ယြမ္ထန္ရွင္းတိုအား မငွားေပးနိုင္ေသာ္လည္း ေပးနိုင္သ၍ အရည္အခ်င္းရွိသူအခ်ိဳ႕က သူတို႔ျဖင့္အလုပ္လုပ္ေပးခ်င္မွာ ျဖစ္သည္။

ယြမ္ထန္ရွင္းက ၿပဳံးကာ

"ငွားဖို႔လမ္းေျပာေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

ယန္ဖန္ယုသည္ ေက်ာ့ရွင္းစြာၿပဳံးကာ တစ္ဝက္ကိုေနာက္၍ေျပာသည္။

"ရွင္ကေခ်ာတာမလို႔ တို႔က ကူညီေပးရမွာေပါ့။ တို႔အလုပ္အတြက္လည္း ရမွာပဲကို"

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ သိပ္ဂ႐ုမထားစြာျဖင့္

"နားလည္ပါၿပီဗ်ာ။ လုံေလာက္မလားေတာ့ မသိပင္မယ့္ ဒါေတြယူလာခဲ့တယ္"

စကားေျပာရင္းျဖင့္ သူ႕ေနာက္ကလူကို ရတနာအခ်ိဳ႕ပါပုံရသည့္ အဝတ္အိတ္ကို ထုတ္ခိုင္းလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူသည္အိတ္ကိုဖြင့္ကာ စားပြဲေပၚသို႔ ေမွာက္ခ်လိဳက္သည္။ ဇြန္ဘီအျမဴေတမ်ားက စားပြဲေပၚသို႔ က်လာသည္။

ယန္ဖန္းယုသည္ အဆင့္ငါးဇြန္ဘီအျမဴေတ သုံးခုျဖစ္မွန္းသိလိုက္သည္။ ဒါကမ်ားလြန္းသျဖင့္ သူမသည္ လက္ကာျပကာ

"အိုး ဟိုး ဟိုး ဒါကမ်ားလြန္းေနပါၿပီ။ တို႔က ဒီေလာက္ကူညီေပးရတာလည္း မဟုတ္ဘဲနဲ႕။ ဒါကပထမဆုံး ပူးေပါင္းလုပ္မယ့္ကိစၥပဲ။ ေစ်းေလွ်ာ့ေပးပါ့မယ္"

ဒီလိုေျပာရင္း ယြမ္ထန္ရွင္းနားသို႔လာ၍ သူမ၏သြယ္လ်သည့္ခါးကိုေကြးလိုက္ေလရာ ရွင္းသန့္ေနသည့္ အနံ႕ေလးက ႏွာေခါင္းထဲသို႔ ဝင္လာသည္။

သူမသည္ အျမဴေတတစ္ခုကိုေကာက္ယူကာ ခါးျပန္မတ္၍ ယြမ္ထန္ရွင္းကို ၿပဳံးျပကာ သူမခုံသို႔ ျပန္သြားထိုင္သည္။

"တစ္ခုဆိုရင္ ရပါၿပီ။ ပုံမွန္ဆိုရင္ ရွင္ေတာင္းဆိုတဲ့ကိစၥမ်ိဳးအတြက္ အဆင့္ငါးအျမဴေတတစ္ခုနဲ႕ အဆင့္၄အျမဴေတတစ္ခု လက္ခံတာ။ ဒီေန႕ေတာ့ ရွင့္တို႔အက်ိဳးအတြက္ အဆင့္ငါးအျမဴေတတစ္ခုပဲ ယူလိုက္မယ္"

"ငါတို႔အက်ိဳးလား?"

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ သူမကိုၿပဳံး၍ေမးသည္။ သူ႕အၾကည့္ကေတာ့ အဓိပၸါယ္တစ္ခုရွိေနသည္။

ယန္ဖန္ယုသည္ သူမ၏ ရွည္လ်ားသြယ္လ်သည့္ ေျခတံမ်ားကို ခ်ိတ္လိုက္ကာ သူ႕အားၿပဳံးၾကည့္ရင္း

"ဘာလဲ? တို႔ကို မယုံဘူးလား?"

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ ေခါင္းကိုခါကာ ေျပာသည္။

"မိန္းကေလးကို ေသခ်ာေပါက္ကို ယုံပါတယ္။ ယန္မိန္းကေလးက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို လိမ္မွာမွမဟုတ္တာ"

ယန္ဖန္ယုသည္ သူ႕မ်က္လုံးကို ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ၿပီးေနာက္

"ဒါဆိုရင္လည္း ရွင္တို႔လိုတဲ့ နည္းပညာရွင္စာရင္းကိုေပး။ ၿပီးရင္ နင့္အတြက္ စာနဲ႕ျပန္ထုတ္ေပးမယ္။ ေပးမယ့္ပမာဏကိုေတာ့ သူတို႔နဲ႕ေနာက္မွ ျငႇိၾကေပါ့"

ယြမ္ထန္ရွင္းက ေခါင္းၿငိမ့္ကာ

"မနက္ျဖန္ ေသခ်ာေပါက္ စာရင္းလာေပးပါ့မယ္။ ကူညီတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

ယန္ဖန္းယုက သူ႕အား အဓိပၸါယ္ပါသည့္အၾကည့္မ်ိဳးျဖင့္ ၿပဳံးၿဖဲၿဖဲၾကည့္ကာ

"ရပါတယ္။ တို႔ကို တကယ္ေက်းဇူးတင္ခ်င္ရင္ ညစာလာစားပါလား? ယြမ္လူႀကီးမင္းက တို႔နဲ႕အတူ တစ္နပ္ေလာက္ စားခ်င္စိတ္ရွိပါ့မလား ေတြးေနမိတာ"

'ဇာတ္လမ္းကစၿပီ!'

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ အနည္းငယ္ရွက္သြားေသာ္လည္း ယဥ္ေက်းသည့္အၿပဳံးျဖင့္ ေျဖရသည္။

"ေသခ်ာတာေပါ့။ ဒီလိုလွတဲ့မိန္းကေလးနဲ႕ ညစာစားရမွာက ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ"

ယြမ္ထန္ရွင္း၏ေနာက္မွ တူယြမ္ရွင္းသည္ မ်က္ႏွာတြင္ ဘာအမႈအယာမွ မရွိေသာ္လည္း စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ေအာ္ဟစ္ေနေလၿပီ။

'ဝိုး! ဒုေခါင္းေဆာင္ စန္းေတြပြင့္ေနတာပဲ! ငါလည္းသူ႕လိုျဖစ္ခ်င္လိုက္တာကြာ! ငါက်ေတာ့ ကံမေကာင္းဘူး. . .မနာလိုလိုက္တာ!'

ဤသို႔ျဖင့္ ဒုေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ေယာက္သည္ ကန္တင္းသို႔ ညစာအတူသြားစားၾကသည္။ မၾကာခင္တြင္ ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ အၾကည့္စူးစူးမ်ားကို လက္ခံလိုက္ရေတာ့သည္။ လူမ်ားစြာက သူ႕အားမနာလိုစြာ ၾကည့္ေနၾကသည္။ သူက ဘယ္သူမွန္းမသိသျဖင့္ အၾကည့္ျဖင္သာ ၿခိမ္းေျခာက္ရဲၾကသည္။

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ ယန္ဖန္ယုကို ၿပဳံးျပကာ

"ယန္မိန္းကေလးက တကယ့္ကို နာမည္ႀကီးတာပဲ! သေဘာက်ေနတဲ့သူေတြကို တန္းစီလိုက္ရင္ စခန္းအျပင္ထိေတာင္ ေရာက္နိုင္တယ္!"

သူ႕အေရွ႕တြင္ ေက်ာ့ရွင္းစြာ ထိုင္စားေနသည့္ ယန္ဖန္းယုသည္ အနားကလူမ်ားကို ေအးစက္စြာ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္ႏွင့္ ဒီလူမ်ားက ယြမ္ထန္ရွင္းကို ထပ္မၾကည့္ရဲၾကေတာ့ေပ။ ထို႔ေနာက္မွ သူမသည္ ယြမ္ထန္ရွင္းကို အၿပဳံးေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ျဖင့္

"သူတို႔က လွတဲ့မိန္းမတိုင္းကို သူတို႔အတြက္ လိုခ်င္ၾက႐ုံတင္ပါ။ ရွင္တို႔ေယာက္်ားေတြက အရမ္းကို ပိုင္ဆိုင္လိုစိတ္ႀကီးၾကတာကို နားကိုမလည္နိုင္ဘူး။ တစ္ခုခုလိုခ်င္ရင္ အၾကမ္းနည္းနဲ႕လုယူဖို႔ပဲ။ ၿပီးေတာ့လည္း ဒီလူေတြက တို႔ရဲ႕႐ုပ္ရည္ကို သေဘာက်ေန႐ုံပဲ!"

ေျပာၿပီးသည့္အခါ သူမသည္ ဝိုင္ခြက္ထဲမွ ဝိုင္တစ္ငုံကို ေသာက္လိုက္သည္။ ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ သူမကို အံ့ၾသစြာၾကည့္ေနမိသည္။ ဒီမိန္းမက ဒီလိုေျပာင္ေျပာလိမ့္မည္ဟု မထင္ခဲ့ေပ။ သူမေျပာသည္ကမွန္သည္။ ထိုေယာက္်ားမ်ားက သူမကို အလိုဆႏၵျဖင့္သာ ၾကည့္ၾကတာျဖစ္ၿပီး တျခားခံစားခ်က္မ်ိဳးမပါေပ။

ပင္လယ္ၿမိဳ႕ေတာ္စခန္းသို႔ သူေရာက္ၿပီးရက္အခ်ိဳ႕ၾကာသ့္ခါ သူသည္ဒီစခန္းအေၾကာင္းကို အနည္းငယ္သိေနၿပီ။ လွပသည့္ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္သည္ နာမည္ႀကီးကာ လူတိုင္းကသိၾကၿပီး ထိုထဲကတစ္ေယာက္မွာ သူ႕အေရွ႕က ယန္ဖန္းယုျဖစ္သည္။

ယန္ဖန္းယုသည္ ဒုေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သျဖင့္ သူမတြင္ စြမ္းေဆာင္ရည္အခ်ိဳ႕ရွိသည္။ သူမသည္ အဆင့္ျမင့္သူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ လုပ္ေဆာင္နိုင္စြမ္းျမင့္သည္။ ထိုအတူ သူမသည္ သန္မာသည့္ အရွိန္အဝါရွိသည္။ လွပသည္မွန္ေသာ္လည္း သူမအနားကို ခ်ဥ္းကပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလွ်င္ ေလာင္ၿမိဳက္ရမည္ကို စိုးရိမ္ၾကေသာေၾကာင့္ သူမႏွင့္ အကြာအေဝးတစ္ခုထားကာ ထိုေယာက္်ားမ်ားက ေနၾကတာျဖစ္သည္။

စခန္းက ေနာက္လွပသည့္ မိန္းမကေတာ့ မေကာင္းသတင္းလွိုင္သည္။ သူမက လွပေသာ္လည္း သာမန္လူသားျဖစ္သည္။ အစြမ္းမရွိသလို အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိေပ။ ရိုးရွင္းသည့္ အလုပ္ေလးလုပ္ရင္ေတာင္မွ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ၾကာလွ်င္ သူမက ပင္ပန္း၍ အလုပ္ထြက္သည္။

သူမက အပ်င္းႀကီး႐ုံတင္မကဘဲ တျခားသူကို အနိုင္က်င့္တက္သည့္ ျပႆနာအိုးပင္။ သူမက စခန္းေခါင္းေဆာင္၏ မိန္းမျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အျခားသူမ်ားကို ညွာတာျခင္းမရွိစြာ အနိုင္က်င့္တာျဖစ္သည္။ လူမ်ားက သူမကို ေၾကာက္၍မဟုတ္ေသာ္လည္း စခန္းေခါင္းေဆာင္က ကာကြယ္ေပးေနသျဖင့္ အနိုင္က်င့္ခံရရင္ေတာင္မွ မေက်နပ္သည့္အသံ မထြက္ရဲၾကေပ။ ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ ဒီဆိုးဝါးသည့္မိန္းမ၏ နာမည္ကိုေမးဖို႔ ေမ့သြားခဲ့သည္။ သူမက ေန႕တိုင္းျပႆနာရွာခဲ့သျဖင့္ သူမေသသည့္အခါတြင္ လူတို႔က ဝမ္းေတာင္သာေနၾကေသးသည္။

ယန္ဖန္းယုျဖင့္ ညစာစားၿပီးသည့္အခါ ယဥ္ေက်းစြာႏႈတ္ဆက္၍ ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ တူယြမ္ရွင္းအား ထိုမေကာင္းသည့္မိန္းမ၏ နာမည္ကို ေမးဖို႔ အခန္းသို႔ျပန္လာသည္။

တူယြမ္ရွင္းက ထူးဆန္းသည့္႐ုပ္ျဖင့္ ေျဖသည္။

"ၾကားခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီမိန္းမနာမည္က လုထန္ယုတဲ့!"

နာမည္ကိုၾကားသည့္အခါ ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ ခနေၾကာင္အသြားၿပီးေနာက္ တူယြမ္ရွင္းအား နားမလည္စြာ ထပ္ေမးသည္။

"ဘာ? နာမည္က ဘယ္သူ?"

တူယြမ္ရွင္းသည္ ေခ်ာင္းဟန့္၍ ရယ္ကာ

"ဟုတ္တယ္။ လုထန္ယုတဲ့"

ယြမ္ထန္ရွင္းသည္ တူယြမ္ရွင္းအား ထူးဆန္းစြာၾကည့္ကာ

"တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ! ငါတို႔အခုတေလာေတြ႕တဲ့ ဇြန္ဘီနာမည္ကလည္း လုထန္ယုပဲ!"