《၂။ ဗျူဟာခင်းတဲ့ အစ်မကြီးဇွန်ဘီ (Myanmar Translation)》209
Advertisement
၂၀၉။ မိစ္ဆာကိုခိုးသွားခြင်း
ဂါး!
ဇွန်ဘီဘုရင်သည် အန္တရာယ်ကို အာရုံရသည်နှင့် လင်းချင်းရှိနေသည့် နေရာနားကို ပြေးလာသည်။
ဘုန်း!
ထိုအချိန်တွင် ဝူချန်းယွဲ့၏ မိုးကြိုးသည် နှစ်ထပ်တိုက်၏ အမိုးကို အပေါက်ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်သည်။
လင်းချင်းသည် အချင်းကတစ်မီတာလောက်ရှိသည့် အမိုးပေါ်က အပေါက်ကိုကြည့်ရင်း အဆောက်အဦးကို ဖြိုချနိုင်လောက်မည်မှန်း သိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူမအနားသို့ ဇွန်ဘီဘုရင်က ပြေးလာနေသည့်အခါ လင်းချင်းသည် ပွဲထိုင်ကြည့်နေရသည့် စိတ်ဝင်စားနေခြင်းကို ပျောက်ရှကုန်သည်။
သူမသည် ခြေထောက်ကိုအားပြုကာ နောက်အဆောက်အဦး၏ အမိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ လင်းချင်းသည် ပထမအဆောက်အဦးမှ ခုန်လိုက်ပြီး ငါးစက္ကန့်အတွင်းမှာ ဇွန်ဘီဘုရင်သည် ခုန်တက်လာပြီးနောက် နောက်တစ်ဖက်သို့ ခုန်ကူးသွားသည်။ ထို့နောက် အမိုးပေါ်သို့ မိုးကြိုးလုံးသည် ချက်ချင်းကို ကျလာသည်။
'ကပ်သီလေးပဲ'
လင်းချင်းသည် နောက်အမိုးပေါ်ကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။
ဇွန်ဘီဘုရင်သည် ဝူချန်းယွဲ့ဘက်သို့ သူ့လက်ဖြင့်များဖြင့် ရွယ်လိုက်သည်။ မိုးခြိမ်းများသံများနောက်တွင် ကောင်းကင်သည် မည်းမှောင်လာကာ မိုးကြိုးများသည် ခေါင်းပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။
ထိုအခါ ဝူချန်းယွဲ့သည် မရပ်ဘဲနေမရတော့ပေ။ ဓာတ်တိုင်အောက်မှနေ ကောင်းကင်ပေါ်က မိုးကြိုးများကို မော့ကြည့်လိုက်၍ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့အတွက် မိုးကြိုးကွန်ရက်ဖန်တီးလိုက်ရသည်။ သူဖန်တီးလိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုးများသည် သူ့ကွန်ရက်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။ မိုးကြိုးပစ်ချသံများနှင့်အတူ စွမ်းအားများသည် အချင်းချင်းတိုက်ခိုက်နေကြရ လေကပြင်းထန်လာသည်။ သဲနှင့်ကျောက်တုံးများသည် သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံကုန်သည်။
နှစ်ဖက်လုံးသည် မိုးကြိုးအစွမ်းဖြစ်သော်လည်း ဝူချန်းယွဲ့သည် ဇွန်ဘီဘုရင်က ထိန်းချုပ်ထားသည့် မိုးကြိုးအစွမ်းကို စုပ်ယူ၍မရပေ။ ဇွန်ဘီဘုရင်၏ အစွမ်းသည် ယုတ်ကြမ်းသဖြင့် သူ့မိုးကြိုးများက ပေါင်းစပ်၍ မရပေ။
ဇွန်ဘီဘုရင်၏ မိုးကြိုးပစ်ခံရပါက သူကိုယ်တိုင်လည်း အထိနာမှာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန်စွမ်အားရှိသူများသည် အမြူတေကနေ အစွမ်းများ စုပ်ယူ၍ရသော်လည်း ဒါကတစ်ခုတည်းသော အဖြေမဟုတ်ပေ။ အစွမ်းတူသူခြင်းဆိုလျှင် အခြားသူ၏ အစွမ်းကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူ၍ ရသည်။ အမြူတေဆိုသည်မှာ လူ့အမြူတေ၊ ဇွန်ဘီအမြူတေနှင့် သန္ဓေပြောင်းအပင်အကောင်များ၏ အမြူတေတို့အကုန်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူချန်းယွဲ့က လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်သည်နှင့် ဇွန်ဘီဘုရင်သည် အနောက်ဘက်ကန်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ လင်းချင်းသည် ဇွန်ဘီဘုရင်က ဘယ်ကိုသွားနေသလဲကို သေချာမြင်ရအောင် နောက်ကနေ လိုက်သွားသည်။ ဝူချန်းယွဲ့၏အမှုအယာအရဆိုလျှင် ဇွန်ဘီဘုရင်ကို ထွက်သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပေ။
'အဆင့်ခြောက်မိုးကြိုးဇွန်ဘီရဲ့ အမြူတေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူကအလျှော့ပေးမှာတဲ့လဲ? တုံးတဲ့ပုံတော့မရဘူးပဲ!'
လင်းချင်းက တွေးမိသည်။ ဝူချန်းယွဲ့က မိုးကြိုးကွန်ရက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်နှင့် သူမသည် တွက်ချက် ဖြစ်သည်။
ဝူချန်းယွဲ့သည်လည်း ဇွန်ဘီဘုရင်အနောက်သို့ အရိပ်တစ်ခုလို အမြန်လိုက်လာသည်။ သူသည် လင်းချင်းလောက်ကို မြန်တာဖြစ်သည်။ လင်းချင်းနှင့် ဆယ်မီတာလောက် ကွာသည့်အချိန်တွင် ဇွန်ဘီဘုရင်က သူ့အားလှည့်ကြည့်လာသည်။ သို့သော်လည်း လင်းချင်းရှိနေသည်ကိုတော့ လုံးဝကို အာရုံမခံမိပေ။
သူတို့သုံးယောက်သည် အရမ်းမြန်ကြသော်လည်း သူတို့အတွက်တော့ သိပ်မထူပေ။ သို့သော် တခြားသူသာ မြင်ပါက အနောက်ဘက်ရေကန်သို့ လွင့်သွားသည့်အရိပ်ကို ဖြတ်ခနဲသာ မြင်လိုက်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူလား ဇွန်ဘီလားတောင် ပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။
အပင်များက ပိုများလာသည့်အခါ ဝူချန်းယွဲ့သည် ကုန်းရှောင်သွားရှင်း ဇွန်ဘီဘုရင်အား နောက်ထပ်မိုးကြိုးကွန်ရက်တစ်ခုဖြင့် လှမ်းပစ်လိုက်သည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်သည်လည်း မိုးကြိုးကွန်ရက်ထဲသို့ အကျမခံဘဲ လှည့်ရှောင်လိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဇွန်ဘီနှင့်လူကြားတွင် တိုက်ပွဲထပ်ဖြစ်လာသည်။
လင်းချင်းသည် အနားက တာဝါတိုင်ပေါ်သို့တက်လိုက်ကာ လက်ပိုက်လျှက် ပွဲဆက်ကြည့်သည်။ နှစ်ယောက်လုံးသည် အစွမ်းကြီးလေရာ သူတို့လက်လှုပ်၍ တိုက်ခိုက်သည်နှင့် အနားက အပင်နှင့်အဆောက်အဦးတို့သည် မိုးကြိုးဒဏ်ခံရသည်။
လင်းချင်းသည် နှစ်ရက်ကြာသည့်တိုင်အောင် သူတို့ကြားက တိုက်ပွဲကို လိုက်ကြည့်နေသည်။
ဇွန်ဘီဘုရင်သည် သူ့ကိုယ်က ခံနိုင်ရည်မြင့်ကာ သွက်လက်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်မလို ဖြစ်လာသည်။ ဝူချန်းယွဲ့က ဘယ်လောက်တိုက်တိုက် သူကရှောင်နိုင်နေသည်။ တစ်ခါခံလိုက်ရသည့် ဇွန်ဘီဘုရင်သည် ဝူချန်းယွဲ့၏ မိုးကြိုးဒဏ်ကို ထပ်မခံတော့ပေ။
ပွဲလိုက်ကြည့်နေသည့် လင်းချင်းမှာ သူတို့၏အစွမ်းများဖြင့် ကြားထဲက တိုက်ခံရသလို ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အချိန်တိုင်း ရှောင်၍ကြည့်နေနိုင်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းချင်းတွင် အကြောင်းပြချက်ကောင်းရှိသည်။ အကယ်၍ ဝူချန်းယွဲ့က ဇွန်ဘီဘုရင်ကို မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမက ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် အမြတ်ထုတ်ဖို့ဖြစ်သည်။
'သူက အရမ်းစိတ်တိုသွားမှာ ဟမ့်!'
'အဆင့်ခြောက်ဇွန်ဘီအမြူတေ ပေးလိုက်ရင် နွယ်လေးက ဘယ်အဆင့်ရောက်သွားလောက်လဲ? ငါ့ကိုယ်ကို ပိုပြီးတော့ ပြင်ပေးနိုင်လောက်လား? ဒါမှမဟုတ် သူ့ဟာသူ အဆင့်မြှင့်မှာလား? ငါကစွမ်းအင်မလိုဘူးဆိုရင်တော့ ရှဲ့တုန်းနဲ့ ကျွင်းကျွင်းတို့အတွက် ပေးလိုက်လို့ရတယ်'
ဒီလိုအတွေးဖြင့် လင်းချင်းသည် အမြူတေကိုစုဖို့ စောင့်ရင်းလိုက်နေတာ ဖြစ်သည်။
ဝူချန်းယွဲ့ကတော့ သူကြိုးစားအားထုတ်နေရသည့်အပေါ်တွင် ကိုယ်ဖျောက်ထားသည့်သူက မျက်စိကျနေကြောင်းကို လုံးဝကို မသိပေ။ ဇွန်ဘီဘုရင်သည်လည်း အရှေ့က အားကြီးလူသားအပြင် သူကြောင့်ပြေးသွားသူက လိုချင်စိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြောင်းကို မသိပေ။
ဂါး!
ဇွန်ဘီဘုရင်၏ အချို့ကြွက်သားများသည် မိုးကြိုးကြောင့် ကျွမ်းကုန်ပြီ။ သူ့ကြွက်သားများသည် စွမ်းအားပြည့်နေတာဖြစ်သော်လည်း ဝူချန်းယွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ့ကြွက်သားများသည် ပျက်စီးလာကာ သူသည် အရင်ကလောက် မသွက်တော့ပေ။ ခေါင်းနှင့်ကိုယ်သည် ဆက်နေသော်လည်း လက်မောင်းတစ်ဖက်သည် ပြုတ်သွားကာ ဗိုက်တွင်ပေါက်နေပြီ။
Advertisement
အနောက်ပိုင်းကန်သို့ ပြေးနေသော်လည်း ထိုနေရာတွင် သန္ဓေပြောင်းအပင်နှင့်အကောင်များ ပေါများလေကြောင်းကို မသိသလို ထိုအရာများဖြင့် ဝူချန်းယွဲ့ကို တားဆီးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ သတ်ပစ်နိုင်ကြောင်းကို သိဖို့ဉာဏ်လည်း မကောင်းပေ။
ထိုအချိန်တွင် ဝူချန်းယွဲ့သည်လည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းပေ။ သူ့ကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာရှိနေကာ သူ့၏ချောမောသည့်မျက်နှာထက်တွင်လည်း ခြစ်ရာပွန်းရာအချို့ ရှိနေသည်။ သူသည် ပန်းခြံ၏ရုပ်ထုပေါ်တွင် ရပ်နေကာ အသက်ဝဝရှုနေသည်။ သူ့၏ရှေ့ဆယ်မီတာလောက်တွင် ဇွန်ဘီဘုရင်သည် လေးဖက်ထောက်လျှက် ရှိနေသည်။
ဂါး!
ဇွန်ဘီဘုရင်သည် အားနည်းစွာဖြင့် အော်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မိုးခြိမ်းသံများက ဆက်တိုက်ထွက်လာသည်။ ဒီရက်ပိုင်းတွင် မိုးခြိမ်းသံနှင့် မိုးကြိုးပစ်သံတို့က ဆူညံ့နေသောကြောင့် အချို့သတ္တဝါများသည် ထွက်ပြေးနေကြသည်။
ဝူချန်းယွဲ့သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ဇွန်ဘီဘုရင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်သည့် မိုးကြိုးကို ပစ်ချလိုက်ကာ မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မြူခိုးနက်များကလည်း ထွက်လာလေသည်။
ဝူချန်းယွဲ့သည် ဇွန်ဘီဘုရင်နားသို့ မသွားခြင်းမှာ သေလားရှင်လား မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူကမရွေ့သော်လည်း လေကတော့ ပြင်းပြန်းတိုက်လာသည်။ ထို့နောက် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ခေါင်းသည် မသိရသည့်သတ္တဝါကြောင့် ပြုတ်ထွက်သွားကာ ပျောက်သွားတော့သည်။
'ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ဇွန်ဘီခေါင်းက ပျောက်သွားတယ်!'
၂၀၉။ မိစာၦကိုခိုးသြားျခင္း
ဂါး!
ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ အႏၲရာယ္ကို အာ႐ုံရသည္ႏွင့္ လင္းခ်င္းရွိေနသည့္ ေနရာနားကို ေျပးလာသည္။
ဘုန္း!
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဝူခ်န္းယြဲ႕၏ မိုးႀကိဳးသည္ ႏွစ္ထပ္တိုက္၏ အမိုးကို အေပါက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပစ္သည္။
လင္းခ်င္းသည္ အခ်င္းကတစ္မီတာေလာက္ရွိသည့္ အမိုးေပၚက အေပါက္ကိုၾကည့္ရင္း အေဆာက္အဦးကို ၿဖိဳခ်နိဳင္ေလာက္မည္မွန္း သိလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူမအနားသို႔ ဇြန္ဘီဘုရင္က ေျပးလာေနသည့္အခါ လင္းခ်င္းသည္ ပြဲထိုင္ၾကည့္ေနရသည့္ စိတ္ဝင္စားေနျခင္းကို ေပ်ာက္ရွကုန္သည္။
သူမသည္ ေျခေထာက္ကိုအားျပဳကာ ေနာက္အေဆာက္အဦး၏ အမိုးေပၚသို႔ ခုန္တက္လိုက္သည္။ လင္းခ်င္းသည္ ပထမအေဆာက္အဦးမွ ခုန္လိုက္ၿပီး ငါးစကၠန့္အတြင္းမွာ ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ ခုန္တက္လာၿပီးေနာက္ ေနာက္တစ္ဖက္သို႔ ခုန္ကူးသြားသည္။ ထို႔ေနာက္ အမိုးေပၚသို႔ မိုးႀကိဳးလုံးသည္ ခ်က္ခ်င္းကို က်လာသည္။
'ကပ္သီေလးပဲ'
လင္းခ်င္းသည္ ေနာက္အမိုးေပၚကေန သက္ျပင္းခ်လိဳက္ရသည္။
ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ ဝူခ်န္းယြဲ႕ဘက္သို႔ သူ႕လက္ျဖင့္မ်ားျဖင့္ ႐ြယ္လိုက္သည္။ မိုးၿခိမ္းမ်ားသံမ်ားေနာက္တြင္ ေကာင္းကင္သည္ မည္းေမွာင္လာကာ မိုးႀကိဳးမ်ားသည္ ေခါင္းေပၚသို႔ က်ဆင္းလာသည္။
ထိုအခါ ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္ မရပ္ဘဲေနမရေတာ့ေပ။ ဓာတ္တိုင္ေအာက္မွေန ေကာင္းကင္ေပၚက မိုးႀကိဳးမ်ားကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္၍ သူ႕ကိုယ္သူ ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ မိုးႀကိဳးကြန္ရက္ဖန္တီးလိုက္ရသည္။ သူဖန္တီးလိုက္သည္ႏွင့္ မိုးႀကိဳးမ်ားသည္ သူ႕ကြန္ရက္ေပၚသို႔ က်ဆင္းလာသည္။ မိုးႀကိဳးပစ္ခ်သံမ်ားႏွင့္အတူ စြမ္းအားမ်ားသည္ အခ်င္းခ်င္းတိုက္ခိုက္ေနၾကရ ေလကျပင္းထန္လာသည္။ သဲႏွင့္ေက်ာက္တုံးမ်ားသည္ သာမန္ဇြန္ဘီမ်ားႏွင့္အတူ ေကာင္းကင္သို႔ လြင့္ပ်ံကုန္သည္။
ႏွစ္ဖက္လုံးသည္ မိုးႀကိဳးအစြမ္းျဖစ္ေသာ္လည္း ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္ ဇြန္ဘီဘုရင္က ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည့္ မိုးႀကိဳးအစြမ္းကို စုပ္ယူ၍မရေပ။ ဇြန္ဘီဘုရင္၏ အစြမ္းသည္ ယုတ္ၾကမ္းသျဖင့္ သူ႕မိုးႀကိဳးမ်ားက ေပါင္းစပ္၍ မရေပ။
ဇြန္ဘီဘုရင္၏ မိုးႀကိဳးပစ္ခံရပါက သူကိုယ္တိုင္လည္း အထိနာမွာ ျဖစ္သည္။ သဘာဝလြန္စြမ္အားရွိသူမ်ားသည္ အျမဴေတကေန အစြမ္းမ်ား စုပ္ယူ၍ရေသာ္လည္း ဒါကတစ္ခုတည္းေသာ အေျဖမဟုတ္ေပ။ အစြမ္းတူသူျခင္းဆိုလွ်င္ အျခားသူ၏ အစြမ္းကို တိုက္ရိုက္စုပ္ယူ၍ ရသည္။ အျမဴေတဆိုသည္မွာ လူ႕အျမဴေတ၊ ဇြန္ဘီအျမဴေတႏွင့္ သေႏၶေျပာင္းအပင္အေကာင္မ်ား၏ အျမဴေတတို႔အကုန္ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္သည္။
ဝူခ်န္းယြဲ႕က လႈပ္ရွားမႈကို ရပ္လိုက္သည္ႏွင့္ ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ အေနာက္ဘက္ကန္သို႔ ထြက္ေျပးသြားသည္။ လင္းခ်င္းသည္ ဇြန္ဘီဘုရင္က ဘယ္ကိုသြားေနသလဲကို ေသခ်ာျမင္ရေအာင္ ေနာက္ကေန လိုက္သြားသည္။ ဝူခ်န္းယြဲ႕၏အမႈအယာအရဆိုလွ်င္ ဇြန္ဘီဘုရင္ကို ထြက္သြားခြင့္ျပဳမွာ မဟုတ္ေပ။
'အဆင့္ေျခာက္မိုးႀကိဳးဇြန္ဘီရဲ႕ အျမဴေတကို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး သူကအေလွ်ာ့ေပးမွာတဲ့လဲ? တုံးတဲ့ပုံေတာ့မရဘူးပဲ!'
လင္းခ်င္းက ေတြးမိသည္။ ဝူခ်န္းယြဲ႕က မိုးႀကိဳးကြန္ရက္ျဖင့္ ကာကြယ္လိုက္သည္ႏွင့္ သူမသည္ တြက္ခ်က္ ျဖစ္သည္။
ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္လည္း ဇြန္ဘီဘုရင္အေနာက္သို႔ အရိပ္တစ္ခုလို အျမန္လိုက္လာသည္။ သူသည္ လင္းခ်င္းေလာက္ကို ျမန္တာျဖစ္သည္။ လင္းခ်င္းႏွင့္ ဆယ္မီတာေလာက္ ကြာသည့္အခ်ိန္တြင္ ဇြန္ဘီဘုရင္က သူ႕အားလွည့္ၾကည့္လာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း လင္းခ်င္းရွိေနသည္ကိုေတာ့ လုံးဝကို အာ႐ုံမခံမိေပ။
သူတို႔သုံးေယာက္သည္ အရမ္းျမန္ၾကေသာ္လည္း သူတို႔အတြက္ေတာ့ သိပ္မထူေပ။ သို႔ေသာ္ တျခားသူသာ ျမင္ပါက အေနာက္ဘက္ေရကန္သို႔ လြင့္သြားသည့္အရိပ္ကို ျဖတ္ခနဲသာ ျမင္လိုက္နိုင္မွာ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူလား ဇြန္ဘီလားေတာင္ ေျပာနိုင္မွာ မဟုတ္ေပ။
အပင္မ်ားက ပိုမ်ားလာသည့္အခါ ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္ ကုန္းေရွာင္သြားရွင္း ဇြန္ဘီဘုရင္အား ေနာက္ထပ္မိုးႀကိဳးကြန္ရက္တစ္ခုျဖင့္ လွမ္းပစ္လိုက္သည္။ ဇြန္ဘီဘုရင္သည္လည္း မိုးႀကိဳးကြန္ရက္ထဲသို႔ အက်မခံဘဲ လွည့္ေရွာင္လိုက္သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဇြန္ဘီႏွင့္လူၾကားတြင္ တိုက္ပြဲထပ္ျဖစ္လာသည္။
လင္းခ်င္းသည္ အနားက တာဝါတိုင္ေပၚသို႔တက္လိုက္ကာ လက္ပိုက္လွ်က္ ပြဲဆက္ၾကည့္သည္။ ႏွစ္ေယာက္လုံးသည္ အစြမ္းႀကီးေလရာ သူတို႔လက္လႈပ္၍ တိုက္ခိုက္သည္ႏွင့္ အနားက အပင္ႏွင့္အေဆာက္အဦးတို႔သည္ မိုးႀကိဳးဒဏ္ခံရသည္။
လင္းခ်င္းသည္ ႏွစ္ရက္ၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ သူတို႔ၾကားက တိုက္ပြဲကို လိုက္ၾကည့္ေနသည္။
ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ သူ႕ကိုယ္က ခံနိုင္ရည္ျမင့္ကာ သြက္လက္ေသာ္လည္း ရႈံးနိမ့္မလို ျဖစ္လာသည္။ ဝူခ်န္းယြဲ႕က ဘယ္ေလာက္တိုက္တိုက္ သူကေရွာင္နိုင္ေနသည္။ တစ္ခါခံလိုက္ရသည့္ ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ ဝူခ်န္းယြဲ႕၏ မိုးႀကိဳးဒဏ္ကို ထပ္မခံေတာ့ေပ။
Advertisement
ပြဲလိုက္ၾကည့္ေနသည့္ လင္းခ်င္းမွာ သူတို႔၏အစြမ္းမ်ားျဖင့္ ၾကားထဲက တိုက္ခံရသလို ျဖစ္ေသာ္လည္း သူမသည္ အခ်ိန္တိုင္း ေရွာင္၍ၾကည့္ေနနိုင္သည္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လင္းခ်င္းတြင္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေကာင္းရွိသည္။ အကယ္၍ ဝူခ်န္းယြဲ႕က ဇြန္ဘီဘုရင္ကို မလႈပ္နိုင္ေအာင္ လုပ္လိုက္သည့္အခ်ိန္တြင္ သူမက ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ျဖင့္ အျမတ္ထုတ္ဖို႔ျဖစ္သည္။
'သူက အရမ္းစိတ္တိုသြားမွာ ဟမ့္!'
'အဆင့္ေျခာက္ဇြန္ဘီအျမဴေတ ေပးလိုက္ရင္ ႏြယ္ေလးက ဘယ္အဆင့္ေရာက္သြားေလာက္လဲ? ငါ့ကိုယ္ကို ပိုၿပီးေတာ့ ျပင္ေပးနိုင္ေလာက္လား? ဒါမွမဟုတ္ သူ႕ဟာသူ အဆင့္ျမႇင့္မွာလား? ငါကစြမ္းအင္မလိုဘူးဆိုရင္ေတာ့ ရွဲ႕တုန္းနဲ႕ ကြၽင္းကြၽင္းတို႔အတြက္ ေပးလိုက္လို႔ရတယ္'
ဒီလိုအေတြးျဖင့္ လင္းခ်င္းသည္ အျမဴေတကိုစုဖို႔ ေစာင့္ရင္းလိုက္ေနတာ ျဖစ္သည္။
ဝူခ်န္းယြဲ႕ကေတာ့ သူႀကိဳးစားအားထုတ္ေနရသည့္အေပၚတြင္ ကိုယ္ေဖ်ာက္ထားသည့္သူက မ်က္စိက်ေနေၾကာင္းကို လုံးဝကို မသိေပ။ ဇြန္ဘီဘုရင္သည္လည္း အေရွ႕က အားႀကီးလူသားအျပင္ သူေၾကာင့္ေျပးသြားသူက လိုခ်င္စိတ္ျဖင့္ စိုက္ၾကည့္ေနေၾကာင္းကို မသိေပ။
ဂါး!
ဇြန္ဘီဘုရင္၏ အခ်ိဳ႕ႂကြက္သားမ်ားသည္ မိုးႀကိဳးေၾကာင့္ ကြၽမ္းကုန္ၿပီ။ သူ႕ႂကြက္သားမ်ားသည္ စြမ္းအားျပည့္ေနတာျဖစ္ေသာ္လည္း ဝူခ်န္းယြဲ႕၏ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ သူ႕ႂကြက္သားမ်ားသည္ ပ်က္စီးလာကာ သူသည္ အရင္ကေလာက္ မသြက္ေတာ့ေပ။ ေခါင္းႏွင့္ကိုယ္သည္ ဆက္ေနေသာ္လည္း လက္ေမာင္းတစ္ဖက္သည္ ျပဳတ္သြားကာ ဗိုက္တြင္ေပါက္ေနၿပီ။
အေနာက္ပိုင္းကန္သို႔ ေျပးေနေသာ္လည္း ထိုေနရာတြင္ သေႏၶေျပာင္းအပင္ႏွင့္အေကာင္မ်ား ေပါမ်ားေလေၾကာင္းကို မသိသလို ထိုအရာမ်ားျဖင့္ ဝူခ်န္းယြဲ႕ကို တားဆီးနိုင္႐ုံတင္မကဘဲ သတ္ပစ္နိုင္ေၾကာင္းကို သိဖို႔ဉာဏ္လည္း မေကာင္းေပ။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္လည္း အေျခအေန သိပ္မေကာင္းေပ။ သူ႕ကိုယ္တြင္ ဒဏ္ရာမ်ားစြာရွိေနကာ သူ႕၏ေခ်ာေမာသည့္မ်က္ႏွာထက္တြင္လည္း ျခစ္ရာပြန္းရာအခ်ိဳ႕ ရွိေနသည္။ သူသည္ ပန္းၿခံ၏႐ုပ္ထုေပၚတြင္ ရပ္ေနကာ အသက္ဝဝရႈေနသည္။ သူ႕၏ေရွ႕ဆယ္မီတာေလာက္တြင္ ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ ေလးဖက္ေထာက္လွ်က္ ရွိေနသည္။
ဂါး!
ဇြန္ဘီဘုရင္သည္ အားနည္းစြာျဖင့္ ေအာ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မိုးၿခိမ္းသံမ်ားက ဆက္တိုက္ထြက္လာသည္။ ဒီရက္ပိုင္းတြင္ မိုးၿခိမ္းသံႏွင့္ မိုးႀကိဳးပစ္သံတို႔က ဆူညံ့ေနေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕သတၱဝါမ်ားသည္ ထြက္ေျပးေနၾကသည္။
ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္ လက္ကိုျမႇောက္ကာ ဇြန္ဘီဘုရင္၏ ကိုယ္ေပၚသို႔ ျပင္းထန္သည့္ မိုးႀကိဳးကို ပစ္ခ်လိဳက္ကာ မလႈပ္နိုင္ေအာင္ လုပ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ျမဴခိုးနက္မ်ားကလည္း ထြက္လာေလသည္။
ဝူခ်န္းယြဲ႕သည္ ဇြန္ဘီဘုရင္နားသို႔ မသြားျခင္းမွာ ေသလားရွင္လား မေသခ်ာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သူကမေ႐ြ႕ေသာ္လည္း ေလကေတာ့ ျပင္းျပန္းတိုက္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ ဇြန္ဘီဘုရင္၏ေခါင္းသည္ မသိရသည့္သတၱဝါေၾကာင့္ ျပဳတ္ထြက္သြားကာ ေပ်ာက္သြားေတာ့သည္။
'ငါ့မ်က္စိေရွ႕မွာ ဇြန္ဘီေခါင္းက ေပ်ာက္သြားတယ္!'
Advertisement
- In Serial30 Chapters
Micro Evolution
I’ve been a street rat, a bruiser, a bouncer, a fixer, a nanny, and a cleaner. You do what you can to get by in Dockside. It ain’t always pretty, but if you keep your chin tucked down and your fists raised, more often than not you make it out the other side okay. You fight for what you want and to keep what little you got. Thats been my life for the past twenty-four years and I’m used to it. One problem. I aint in Dockside no more. The mad scientist, same one that gave me my near indestructible body, shoved me through a portal to another world. I’m meant to right a wrong his father may have set in motion. I owe the guy my life so I won't complain. But the planet is alive and trying to ‘assimulate’ me into its system and wants my help. Something dark is festering just beneath its surface and corrupting anything it touches...including the locals and when the locals range from elves to spider people to freaking dragon woman that aren’t too happy with the human population, the last thing they need is a corrupting touch. Well, you can take the boy out of Dockside but you can’t take the Dockside out of the boy. It’s time to tuck that chin and raise those hands. A fights brewing, and It’s been a while since I had a good one. Release: Every three days at 8:00pm GMT-4 Story also on Scribble Hub Author does not believe in fade to black situations or censorship. Read at your own risk (Author has always wanted to say that!)
8 80 - In Serial7 Chapters
Solstice Anthology
A collection of short stories I've written over the past few years, the centerpiece being "Solstice" itself: On the Winter Solstice, the wind whispered. It roared and blew across the world, and reached even the Heavens above. With it, the great cold of winter flooded across that higher plane, and the gods staggered. They felt the golden dust of their divinity drift away from them, and the message of that wind became clear… This Winter will never end so that the Earth will.
8 328 - In Serial6 Chapters
The Survivors of Loktus
Harrog, Morg, and KedAfter a sudden takeover,all the servers in Loktus has been locked, its few long term players lost and helpless in the new age of VR. Their lives are unwillingly tied, to the advent of VR and the allure of realism. But with the dawn of VR, with it comes the experience of glory and self-fulfillment.At the heart of the game is a split guild, each member on a journey seeking to find their promised dream. Ked, to find distraction in his monotonous life, dull and gray. Morg, to find her strength and what she meant to be. And Harrog, craving the support of friends. When things start to go awry in the community, they knew this game lacked the essential, flawed with the corruption of competitiveness. Each one seeking a new path, one to call their own. For their roads are linked, crossed with treachery of the forbidden word: Loktus.
8 80 - In Serial95 Chapters
I Sold Myself to the Devil for Vinyls... Pitiful I Know
Lexi Grayson is a normal teenager, as normal as she can be with her unobserving skills and her overthinking mind. But she might need the overthinking if she wants to unravel the smirking mystery that is Blake Eaton.
8 648 - In Serial9 Chapters
Polymorph Swarm
Monsters of unknown origin populate this fantasy world. Unlike other beings, they have the ability to steal the strengths and traits of those they consume, growing stronger every battle they stand victorious. With a power that many envy, a Scypede -- a monster with the form of a dark centipede with razor sharp scythes -- stood above the rest. Guided by a sadistic Demon, and fueled by hellbent curiosity, it will forge its own destiny, facing all its consequences with it. ___Also in webnovel
8 205 - In Serial10 Chapters
Alone ✔️
Zachary Huet is an 20 year old boy. The night he graduated high school he came out to this parents. His parents are religious and believe that men should only be with women. They kicked him out. He has been living on streets for more than a year. Until he meets Desmond Heart an 33 year old sexy attorney who is partner at a law firm. Everything changes when Desmond wants to make a deal with him.*This story is completed*🖤Story has been Edited. You might still find errors, but it's lot better than what it was. If you can get past that then you will love the story.🖤
8 162

