မောင့်ကို ဖုန်းပြန်ဆက်ပီး ချိန်းဆိုလိုက်တဲ့နေရာဟာ သူမောင့်အတွက်ရည်ရွယ်လို့ ဖွင့်ထားခဲ့တဲ့ CALM & CHILL ဆိုတဲ့ Coffee ဆိုင်သေးလေး ...

ဟောက်ရွမ်းကိုလဲ အကျိုးအကြောင်းဖုန်းဆက်ပီး တစ်နေကုန်ဆိုင်ပိတ်ပေးဖို့ပြောထားရသေးတရ် ...

ဆိုင်လေးက သေးပေမဲ့ အေးဆေးနေတတ်တဲ့သူတွေအတွက် အဆင်ပြေတဲ့ နေရာလေးမို့ သူ့တို့ဆိုင်ကိုဆို Laptop ကြီးတကားကားနဲ့ တစ်နေကုန်ထိုင်နေတတ်တဲ့ သူတွေဟာလဲ မနည်းမနော ...

သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ မားနဲ့ ရှိဖို့ ပိတ်ခိုင်းပေမဲ့ ဟောက်ရွမ်း‌က သူ့ပါရှိပေးမရ်ပြောတော့ Yibo တို့အတွက် အားပါပဲလေ ...

ဟောက်ရွမ်းအကြောင်းပြုပီး ကျိရန်ကောရော ယွီပင်းကောနဲ့ ကျိုးချန်ကောပါ Coffee ဆိုင်မှာလာစုလာကြရော ...

မားစချိန်ထဲဆိုတဲ့က အဆိုးဘက်သွားဖို့ Point တွေကပိုများတာမို့ အနားမှာ သူငယ်ချင်းနဲ့ အစ်ကိုရှိနေတာ မောင်နဲ့ သူအတွက် အားကိုးစရာ ရှိသလိုပါပဲ ...

မောင်ရှိတရ် ဆိုပီး သူ့ လက်ကိုကိုင်ပီး အားပေးနေတဲ့မောင်က လက်ဖျားတွေအေးစက်ပီး ချွေး‌စေးတွေထွက်နေတာတောင် သတိထားမိပုံရမှာမဟုတ်ဘူး ... အင်း ... ဒီနေ့တော့ ကလေးတွေဆီသွားချောင်းမဲ့ အစီစဉ်ပျက်ရောပေါ့ ...

^ မောင် ... တစ်ခုခုစားပါလား ... ^

သူ့အတွက် မနက်စာကို လုပ်ပေးဖို့ သတိရတဲ့မောင်ဟာ ခုချိန်ထိ ဘာမှမစားရသေးတာ သတိရမှာမဟုတ်ဘူး ...

^ မောင်က ဗိုက်မဆာသေးဘူး Wang ... ဘာလို့လဲ ... ကလေး ဗိုက်ဆာလို့လား ... မောင် သွားလုပ်ပေးမရ်လေ ^

^ ကျွန်တော်က မနက်စာစားပီးသားလေ ... မောင်က ခုချိန်ထိ ရေတောင် သောက်ထားတာမဟုတ်ဘူးမလား ... မောင် မချက်နဲ့တော့ ... ကျွန်တော်‌တို့မှာစားကြမရ်လေ ... မောင့်အကြိုက် Seafood ^

^ အာ ... မောင်က ဗိုက်‌မဆာဘူး ... Wang စားချင်ရင်မှာလိုက်လေ ... အစပ်ကို အများကြီး မထည့်ဖို့ပြောလိုက်ဦးနော် ^

^ မောင် ... ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ပါဦးလား ^

Yibo လက်ကိုပဲ ကြည့်ပီးပြောနေတဲ့ မောင်က မနေ့က မောင်နဲ့ လားလားမှမသတ်ဆိုင် ...

^ ကျွန်တော်ရှိတရ် ... မောင် ကျွန်တော့်ကိုယုံတရ်မလား ... ^

^ အင်း ... မောင်ကိုလဲ ယုံနော် Wang ... မောင်က အရမ်းကြီးကြောက်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူး ... ဒီတိုင်း ... အင်း ... စိတ်ပူရုံပဲ ... ဒီလောက်ပါပဲ ... ^

^ အင်း ... ဟုတ်ပီ ... ဟုတ်ပီ ... ကျွန်တော် မုန့်မှာလိုက်ဦးမရ် ... ^

လက်ကို အသာရုန်းပီး ဖုန်းသွားယူတော့လဲ သူသွားလေရာ တလျောက် မျက်လုံးကမရွေ့သွား ... စိတ်ပြောင်းအောင်ဆိုပီး ရောက်တတ်ရာရာ ပြောတော့လဲ ခဏပဲ ...

မောင် အာ့လောက်ထိ စိတ်ပူပန်နေတာသာဆို Yibo ညနေတွေ့ဖို့မချိန်းခိုင်းပဲ ခုချက်ချင်းတွေ့မရ်ဆိုပီး ပြောခိုင်းလိုက်မှာ ... မောင် အရမ်းပင်ပန်းလွန်းတရ်လေ ... ရှောင်လွယ်လို့မရတဲ့ ကိစ္စမို့ မြန်မြန်သာရင်ဆိုင်ပလိုက်ချင်တရ် ...

----------------------------------------------------------------------------------

Yibo တို့ ချိန်းထားတဲ့အချိန်ထက် နာရီ၀က်စောပီး ‌Coffee ဆိုင်မှာအသင့်စောင့်နေလိုက်တော့တရ် ...

ကားစမောင်းလာထဲက ရှေ့ကိုရှု့တည်တည်နဲ့ ကြည့်နေတဲ့ မောင်ဟာတည်ငြိမ်နေတရ် ထင်ရပေမဲ့ ရင်ထဲဘယ်လောက်တောင် ဗလောင်ဆူနေမလဲဆိုတာ ခံစားမိပါတရ် ...

ခုထိမား သဘောမတူသေးဘူးဆိုလဲ Yibo တို့က ထပ်ပီးစောင့်ရဦးမှာပါ ... ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်သာဆို မောင့်နောက်လိုက်ပြေးတာ ကြာပီ ...

မောင်ကသာ တခမ်းတနား လက်ထပ်ချင်ပါတရ်ဆိုပီး ဇွဲကြီးနေတာ ... လက်ထပ်ပီးရင် အချိန်တန်တာနဲ့ မားကသဘောတူမှာပဲကိုရယ် ... မောင်က တခါတလေ သိပ်အတွေးတိမ်လွန်းတရ် တကယ် ...

ခုလဲ တစ်မနက်လုံး အစားသာတစ်ပန်းကန်ပြည့်အောင်မ၀င်တာ Yibo လက်ကိုတော့ မောင့်လက်နဲ့ တွဲပီး ကြိုးတုပ်ထားသလိုမျိုး တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတာ ...

ခုလဲ Yibo တို့ပတ်ချာလည်မှာ ‌ကောနှစ်ယောက်ရော ဟောက်ရွမ်းရော ... ကျိရန်ကောပါ အဆစ်ပါသေး ... မောင့်ပခုံးကိုကိုင်ပီး အဆင်ပြေသွားမှာဆိုပီး အားပေးနေလိုက်ကြတာ စရောက်ထဲကပဲ ... မောင်ကလဲ အားတင်းပီး တစ်ချက်တစ်ချက်ပြုံးပြသေးတာ ...

Yibo ကဒီနေ့ Mood လုံး၀မကောင်းတာတော့မဟုတ်ဘူး ... မကောင်းတာဆို‌လို့ မောင်မျက်နှာပျက်နေလို့ စိတ်အ‌ခြေအနေမပျော်တာပဲရှိနေတာ ...

မားနဲ့ပတ်သတ်ပီး လေးလေးပင်ပင်ခံစားရတာမျိုးရှိမနေတာတော့ အမှန် ... ဟိုတခေါက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သူ့စိတ်အတိုင်းပြောပီးထဲက ပေါ့ပါးသွားတာ ...

မားကသူမသိအောင် မောင့်ကို စချိန်း‌လို့ ဘ၀င်မကျတာပဲရှိနေတာ ... မောင်ကတော့ သူလိုမဟုတ် ... အေးလေ ... မောင်က ခဲမှန်ဖူးတဲ့ စာသူငယ်လို့ပေါ့ ...

^ ဟင် ^

မောင့်ရဲ့ အာမေဍိတ်အသံကြောင့် Yibo မှာအတွေးဝဲဂယက်ထဲက ထွက်လာတော့သည်။

Yibo တို့က အပေါက်၀ကို ကျောပေးထိုင်နေတာမို့ ဘယ်သူ၀င်လာမှန်းမသိပေမဲ့ ... ရှေ့ကလူတွေတော့ မတ်တပ်ကိုယ် စီရပ်လို့ ပါးစပ်ကြီးပွင့်လျက်ပင် ... မောင်ကလဲ ရှေ့ကလူကိုကြည့်ပီး အံဩသွားတာပဲဖြစ်ရမရ် ...

^ သားတို့အဖွဲတွေ လူစုံတတ်စုံပါလား ^

ပါးပါးအသံကြောင့် မောင်ရော သူရော ရှေ့ကသူတွေ‌ကိုကြောင်‌ ကြည့်နေကာမှ အလန့်တကြား ပြန်လှည့်ကြည့်မိလိုက်သည်။

^ ပါးပါး ... ^

^ သားမားမားက သားရှောင်းနဲ့ စကားပြောချင်တရ်ဆိုလို့ ပါးပါးကို အဖော်ခေါ်လာလို့ လိုက်လာပေးတာ ... သားတို့တွေ နည်းနည်းဖယ်ပါဦး ... ^

ငုတ်တုပ်ရပ်ကြောင်လျက်သားဖြစ်နေတဲ့ ကောတို့တွေကိုကြည့်ပီး Yibo စိတ်ထဲက ခွီမိသွားသည်။

^ ဗျာ ... ဟုတ်ကဲ ... ထိုင်ပါ အန်ကယ် နဲ့ အန်တီ ^

ပီးတာနဲ့ အသီးသီး Yibo တို့နောက်မှာ နေရာ၀င်ယူလိုက်ကြပြန်တရ် ...

ကောတို့အားလုံးကလဲ မားတစ်ခုခုပြောရင် ကူပြောပေးဖို့ဆိုပီး မသိမသာတခြားဝိုင်းမှာ ထိုင်ပေးမရ်ဆိုပီး ခုတော့ ပါးပါး လိုက်လာတော့ အိ‌န္ဒြေတောင်မဆောင်နိုင်ပဲ Yibo တို့နောက်မှာ အသီးသီးမတ်တပ်ရပ်သားလေ ...

မောင့်ကိုကြည့်တော့ မျက်နှာလေးအနည်းငယ်ပြန်ကြည်နေပေမဲ့ ကြောက်နေသေးတရ် ဆိုတာ မျက်နှာမှာအတိုင်းသား ...

၀မ်အိမ်တော် လိုက်တုန်းကထက်တောင် မောင်ကပိုစိတ်လှုပ်ရှားနေတာတော့ အမှန်ပဲ ...

^ မောင့်တစ်ယောက်တည်းကို ဖုန်းဆက်ပီး မားချိန်းလိုက်လို့ ကျွန်တော်ပါလိုက်လာတာ ... ^

^ Wang ... ^ မောင့်ရဲ့ ဟန့်တားသံကြောင့် ဆက်မပြောတော့ပဲ မားကိုသာရှု့တည်တည်ကြည့်နေလိုက်တော့သည်။

သူရှိနေရက်နဲ့ ‌မားက မောင့်ကို အနိုင်ကျင့်မှာ ဖြစ်စရာအ ကြောင်း ကိုမရှိတာ ...

^ သားငယ်က မားကိုအမြင်မကြည်သေးဘူးဘဲကွယ် ^

^ ဒီနေ့ မောင်ဘာမှ ကောင်းကောင်းမစားဘူး ... အဲ့ဒါမားကြောင့် ... ကျွန်တော်ပြောပီးသားပဲ ... တခုခုဆို ကျွန်တော်ကို အရင်ဖုန်းဆက်ပီး ဆူဆဲလို့ရတရ် ... ကျွန်တော့်ကိုကျော်ပီး မောင့်ကိုသီးသန့်ဖုန်းဆက်တာ မောင်ဘယ်လောက်တောင် လန့်လိုက်မလဲ ^

^ Wang လူကြီးစကားပြောနေတာကို မချေမငံမေပြော‌နဲ့လေ ... မောင်မကြိုက်ဘူးနော် Wang ^

^ ရပါတရ် သားကြီး ... သားငယ် မားကိုစိတ်ဆိုးတာ ဖစ်သင့်ပါတရ် ... မားအတ္တတွေသိပ်ကြီးခဲ့တာကို ... သားကြီးကိုဖုန်းဆက်လိုက်တာကလဲ သားငယ်ပါးက အကကနေရင် အနှောက်ယှက်ဖြစ်မှာစိုးလို့ သားကြီးပဲဆက်လိုက်ဆိုလို့ပါ ... သားတို့အတွက် အထိတ်အလန့်ဖြစ်သွားဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့တာအမှန်ပါ ^

^ ကျွန်တော်က ဒီတိုင်းစိတ်လှုပ်ရှားပီး မစားနိုင်တာကို Wang ကစိတ်ပူသွားတာပါ ^

^ နှစ်နာရီလောက် ထိုင်ငိုခဲ့တာလဲ ပြောဦးလေ ^

^ Wang တော်ပီလေကွာ ^

^ မား ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိအောင်ပါ ... အတိတ်ကမားရဲ့ ရိုက်ခက်မှု့ကို မောင်ကခုထိ ခံစားနေရတုန်းဆိုတာ မားသိစေချင်လို့ပါ ^

^ အဟမ်း ... သားသား မင်းမားမားပြောပါစေဦးကွာ ^

^ ရပါတရ် ... သားငယ် နေရာမှာ ကျွန်မသာဆိုလဲ အာ့လိုပဲပြောမိမှာပါ ... မားအမှားတွေပါ ... မားကိုယ်တိုင်လဲ ငယ်ရာကကြီးလာပီး သားတို့ကိုနားမလည်ပေးမိဘူး ... အချစ်အတွက်နဲ့ ငယ်စဉ်ကလုပ်ချင်ရာလုပ်ခဲ့တဲ့ မားဟာ တကိုယ်ကောင်းဆန်ပီး သားငယ်ကိုနားမလည်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး ...

မား သားတို့နှစ်ယောက်လုံးကိုတောင်းပန်ပါတရ် ... မား ... ရှေးရိုးစွဲအယူအဆတွေနဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားလေးကို မျက်စီရှေ့အောက်မှာပဲ ထားချင်ခဲ့တရ် ... သားငယ်ကလဲ သိပ်လိမ္မာခဲ့တာ ... အာ့တော့ မားကလိုသလိုပုံသွင်းခဲ့မိတရ် ...

အဟင်း ... အမှန်တိုင်းပြောရရင် သားငယ်ဘာအရောင်ကြိုက်မှန်းတောင် မားသေချာမသိခဲ့ဘူး ... ဟို့နေက သားငယ် ပထမဆုံးမားကို အခြေအ‌တင်ပြောဖူးတာပဲ ... သိပ်ကိုတုန်လှုပ်မိသလို သိပ်ကိုကြောက်မိသွားတရ် ... မားကိုများ မုန်းသွားမလား ... မားလုပ်ရပ်တွေမှားခဲ့ပေမဲ့ မားကသားငယ်ကိုသိပ်ချစ်တာပါ ... ^

ပြောရင်းနဲ့ မျက်ရည်ခိုးသုတ်နေတဲ့ ၀မ်မားကို ပါးက ကျောကိုအသာပုတ်ပေးနေတရ် ...

Wang ကိုကြည့်လိုက်မိတော့လဲ ခေါင်းကို အောက်ကိုသာတွင်တွင်ငုတ်ထားတာမို့ သူ့လက်လေးကိုအသာလေးဖျစ်ပီးအားပေးလိုက်တရ် ...

^ မားက သားငယ်ကိုချစ်လွန်းလို့ နောက်ကလေးတောင်ထပ်မယူခဲ့ဘူး ... သားငယ် ပါးပါးက ကလေး သုံးယောက်လောက် လိုချင်ပေမဲ့ မားက သားငယ်တစ်ယောက်ထဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြုစုပျိုးထောင်ချင်ခဲ့လို့ ...

မားဟာ သားပါးနောက်ကို ချစ်လွန်းလို့ လိုက်ခဲ့ပေမဲ့ အိမ်ထောင်သည်ဘ၀မှာ ကတောက်ကစတွေက ရှိစမြဲပဲ ... ဒါပေမဲ့ သားငယ်လေးမွေးပီးနောက်ပိုင်း မားတို့ပိုစည်းရုံးလာကြတရ် ... မားတို့ရန်ဖြစ်ခဲ့ရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရမှာ သားငယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ဒေါသထွက်စရာရှိရင်တောင် မအော်ဟစ်တော့ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ဖြေရှင်းခဲ့ကြတရ် ...

အိမ်ထောင်ရေးမှာ သားသမီးရှိခြင်းမရှိခြင်းရဲ့ ကွာဟမှု့ကို သိလာတဲ့ မားက သားငယ်ရဲ့ ချစ်သူဟာ အမျိုးသားတစ်ယောက်မှန်းသိသိခြင်း လုံး၀ကို လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး ...

နောက်ပီး မားသားကြီးကို ပြောတုန်းက သားကြီးက လွယ် လင့်တကူ လမ်းခွဲပေးခဲ့တရ်လေ ... သားကြီးရဲ့ အတွေးကိုမသိတဲ့ မားဟာ မားဆုံးဖြတ်ချက်မှန်တရ် ဆိုပီးတောင် ဂုဏ်ယူခဲ့သေးတာ ... သားတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ နာကျင်မှု့တွေကို မားကမျက်ကွယ်ပြုခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး ငါမှန်တရ် ဆိုတဲ့ အတ္တစွဲကဖုံးကွယ်သွားခဲ့တာပါ ...

ဒါပေမဲ့ အိမ်တော်ကိုလာတဲ့ နေ့က သားကြီးရဲ့ အပြောအဆိုနဲ့ ကိုယ့်ကိုယုံကြည်ချက်ပြည့်နေတဲ့ မျက်၀န်းတွေကြောင့် မားကတွေဝေခဲ့တရ် ... သားငယ်ရဲ့ မားကိုစိတ်ပျက်တဲ့ အကြည့်တွေက မားကို အိပ်မက်အထိတောင် ခြောက်လန့်ခဲ့တရ် ...

နောက်ပိုင်း သားငယ်ရဲ့ ပါးပါးရဲ့ စကားတွေကြောင့် မားရဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ဘယ်လောက်ထိတောင်မှားနေကြောင်း သိခဲ့ရတရ် ... မားသားတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တောင်းပန်ပါတရ် ... နောက်ပီး မား သားတို့ကို သဘောတူပါပီ ...^

Xiao Zhan မှာ မားရဲ့ နောက်ဆုံးပြောလိုက်တဲ့ စကားကိုကြားကြားချင်း မတ်တပ်ရပ်မိလျက်သား ... လက်အတွဲမပြုတ်တာမို့ Wang ကပါ သူနဲ့အတူ ထလျက်သားလေ ...

^ ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ... တကယ့် တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ... ကျွန်တော် Wang ကိုတသတ်လုံးစာအတွက် ပျော်အောင်ထားမှာပါ ... ကျွန်တော့် ဘ၀မှာ Wang ကလွဲပီး ဘယ်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမှ ကျွန်တော် အိမ်သား ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ပါဘူး ^

ခေါင်းကို အထပ်ထပ်ငုတ်ပီး ပြောမိတော့ ၀မ်မားက မျက်ရည်ဝဲလျက်ပြုံးပြတရ် ... ၀မ်ပါးကတော့ Wang ကိုမေ့ငေါ့ပြတာမို့ သူကြည့်မိလိုက်တော့ ...

နှာထိပ်လေးတွေရဲပီး မျက်ပေတုံးလေးတွေကို တဖျက်ဖျက်ခတ်နေပီး နှုတ်ခမ်းတွေတုန်ယင်နေတဲ့ ကောင်လေးက ငိုချင်တာကို အောင့်အီးထားသလို ...

^ သားငယ် ... မားမားဆီလာပါဦးလား ^

သူ့လက်ကို ဖြုတ်ပီး ၀မ်မားရင်ခွင်ထဲမှာ အ၀ငိုနေတဲ့ ကောင်လေးကို ကြည့်ပီး သူပါ ၀မ်းသာမျက်ရည်ကျမိတရ် ...

မဆီမဆိုင် ဟောက်ရွမ်းကပါ ငိုကြီးချက်မနဲ့ ၀မ်မားကို ဖတ်ပီး

^ အဟင့် ... ၀မ်မား ကျွန်တော်လဲ တောင်းပန်ပါတရ် ... ၀မ်မား နောက်ကွယ်မှာ မကောင်းကြောင်းတွေ ကျွန်တော့်ကောကို ပြောမိပါတရ် ... Yibo ဒီလောက်တောင် ခံစားနေရတာကို ၀မ်မားက လျစ်လျူရှု့ရက်သလားဆိုပီးလဲ အပြစ်တွေတင်နေမိတဲ့ အတွက်လဲ တောင်းပန်ပါတရ် ^

၀မ်မားကလဲ ဟောက်ရွမ်းကျောလေးကို ပုတ်ပီး

^ မားနားလည်ပါတရ် သားရယ် ^ နှစ်သိမ့် နေတော့သည်။

၁၅ မိနစ်လောက် ဟောက်ရွမ်းမှာ ပြောပြောပီး ငိုနေသလောက် Wang ကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ တရှုတ်ရှုတ်သာ ငိုကြွေးနေတော့တရ် ... ကျိရန်က‌တော့ ဟောက်ရွမ်းကို ဆွဲခြင်းပြုခြင်းမရှိပဲ ကြည့်နိုင်ပေမဲ့ Wang ငိုရလွန်းလို့ ပင်းပန်မှာစိုးတာမို့ ...

^ Wang ... ခေါင်းတွေအရမ်းကိုက်တော့မှာပဲကွာ ^

၀မ်မားက လက်ခံလိုက်တရ်ဆိုပေမဲ့ ယောက္ခမဆိုတဲ့ အသိကြောင့် ရှိန်နေသေးတာမို့ သွားလဲမဆွဲရယ် ...

^ အမလေး ... သားရှောင်းရယ် ... မင်းမလဲ ... ပိုကိုပိုလွန်းတရ် ... ^

၀မ်ပါးကို သွားဖြဲပြပီး ကြည့်လိုက်မိတော့ ၀မ်ပါးဟာလဲ မျက်ရည်တွေဝဲလို့ ...

^ ကျွန်တော် မားမားကိုတစ်ခါမှ မမုန်းခဲ့ဖူးပါဘူး ... စိတ်ပျက်မိတာကိုတော့ ၀န်ခံပါတရ် ... ပီးတော့ မောင်နဲ့ သဘောတူပေးတဲ့အတွက်လဲ ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ... မောင်နဲ့သာဆို ကျွန်တော် အမြဲပျော်နေရမှာ ... နောက်ပီး တစ်ခါမှမပြောဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဟောက်ရွမ်း ... ငါ့အနားမှာသာ မင်းမရှိရင် ခုလိုချိန်မှာတောင် ငါရှိနေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ... ငါ့ကအမြဲ မင်းကိုးနောက်နေပေမဲ့ မင်းကလဲ ငါ့အတွက် မရှိမဖြစ်သူငယ်ချင်းကောင်းပါပဲ ... ကျေးဇူးတင်ပါတရ် သားကြီး ^

^ အဟင့် ... Yibo ... မင်းကလဲ ငါ့ရဲ့တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းကောင်းပါပဲကွာ ^ ပြောရင်းနဲ့ အငိုမရပ်တော့တဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်ကြောင့် ...

^ ကဲ ... တော်ကြတော့ ကလေးနှစ်ယောက် ... ပင်းပန်းလို့ကွယ် ... မငိုကြနဲ့တော့နော် ... ဒီနေ့ သားတို့နှစ်ယောက်အကြိုက် မားက Fruit Salad စပ်စပ်လေးလုပ်ပေးမရ် ... သားကြီးနဲ့ သားတို့အားလုံးလဲ ၀မ်အိမ်တော်မှာပဲ ညစာစားကြတော့ ^

^ တကယ်နော် ... ဒါဆိုသွားမရ်လေ ... ဘေးက City Mart မှာတခြားအစားအစာတွေပါ သွားကြည့်ရအောင်လေ ၀မ်မား ^

ဟောက်ရွမ်းရဲ့ စကားကို Yibo ကလဲ ခေါင်းတညိမ့်ညိမ့်နဲ့

^ မောင် ... ကျွန်တော်တို့ ဟိုဘက်ခဏသွားလိုက်ဦးမရ် ... ပါးပါးကို အဖော်ပြုပေးလိုက်ဦးနော် ... မကြာဘူး ... ^

ပြောရင်းနဲ့ ၀မ်မားလက်တစ်ဖက်ဆီကိုဆွဲရင်း သွားတဲ့ ကောင်လေး နှစ်ယောက်ကြောင့် သက်ဆိုင်သူတွေကတော့ တပြုံးပြုံးပင် ...

^ ဟောက်ရွမ်းလေးက ပါးတို့ဆီမှာပဲ ကြီးပြင်းလာတရ်ဆိုရမှာပဲ ... ငယ်ငယ်ထဲက မိဘတွေကနိုင်ငံခြားမှာဆိုတော့ ၀မ်မားကိုပဲ ကပ်ကြတာ ... ခုလိုမြင်ရတာ ပါးတော့ သိပ်စိတ်ချမ်းသာပါ့ ^

^ ပါး‌ကျေးဖူးတွေလဲ ပါပါတရ် ... ကျွန်တော် ဒီပိတ်ရက်မှာ မိဘတွေခေါ်လာပီး Wang ကိုတောင်းရမ်းပြရစေ ^

^ ဟေ ... မင်းလဲ ဗြုန်းစားကြီးပါလား ^ ၀မ်ပါးက သဘောတကျရယ်တော့ သူမှာ ရှက်ပြုံးလေးနဲ့ပဲ ‌... ကြားထဲက ဟိုကောင်တွေကပါ စနေတာမို့ သူခေါင်းမဖော်နိုင်အောင်ကိုပဲ ...

ကျိုးချန်နဲ့ ယွီပင်းကို Xiao Zhan တကယ်ကျေးဇူးတင်တရ် ... သွေးချင်းမနီးပေမဲ့ စိတ်ချင်းနီးကြတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေဆိုလဲ မမှား ...

၀မ်မားမလာခင်ထဲက တစ်မျိုးတစ်ဖုံနှစ်သိမ့်ပေးနေကြတာ ... ၀မ်မားလာပြန်တော့လဲ Xiao Zhan ပခုံးကို တစ်ယောက်တစ်ဖက်ကိုင်ထားပီး သူတို့ရှိကြောင်း စိတ်ပူစရာမလိုကြောင်း သိစေပြန်တရ် ...

^ Wang လိုပဲ ငါလဲ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ကျေးဇူးတင်စရာတွေ ရှိတရ် ... ကျိုးချန် နဲ့ ယွီပင်း မင်းတို့သာမရှိရင် ငါက အရက်သမားလုံးလုံး ဖြစ်နေ‌တော့မှာ ... အလယ်တန်းထဲက ခုချိန်ထိ ငါ့ဘေးမှာ ကောင်းကောင်းဆိုးဆိုး ရပ်တည်ပီး လမ်းပြပေးခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ... ငါမင်းတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ...^

သူပြောတော့ မလိုပါဘူးကွာဆိုပီး ပြောတဲ့နှစ်ယောက်ကလဲ မျက်ရည်တွေလည်နေခဲ့တရ် ... ကျိရန်ကတော့ စကားဝိုင်းထဲမပါပေမဲ့ သူတို့ကိုကြည့်ပီးတပြုံးပြုံးနဲ့ ... ၀မ်ပါးမေးတာဖြေလိုက်နဲ့ ဟုတ်နေတော့တာပါပဲ ...

ခုဆို နှစ်ဖက်မိဘတွေရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ရပီးတာမို့ Xiao Zhan တွေးထားတဲ့ အိမ်မက်ကမ္ဘာလေးကို Wang နဲ့အကောင် အထည်ဖော်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တရ် ...

အာ့လိုပါပဲ ... တခါတလေ လပြင်းမုန်းတိုင်းကျရောက်တတ်တရ် ထင်ရပေမဲ့ လေပြေလေညင်းလေးလောက်နဲ့လဲ ပီးသွားတတ်ပါတရ် ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ်ထိခိုက်စေလိုသော အသုံးအနှုန်းများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

ေမာင့္ကို ဖုန္းျပန္ဆက္ပီး ခ်ိန္းဆိုလိုက္တဲ့ေနရာဟာ သူေမာင့္အတြက္ရည္႐ြယ္လို႔ ဖြင့္ထားခဲ့တဲ့ CALM & CHILL ဆိုတဲ့ Coffee ဆိုင္ေသးေလး ...

ေဟာက္႐ြမ္းကိုလဲ အက်ိဳးအေၾကာင္းဖုန္းဆက္ပီး တစ္ေနကုန္ဆိုင္ပိတ္ေပးဖို႔ေျပာထားရေသးတရ္ ...

ဆိုင္ေလးက ေသးေပမဲ့ ေအးေဆးေနတတ္တဲ့သူေတြအတြက္ အဆင္ေျပတဲ့ ေနရာေလးမို႔ သူ႔တို႔ဆိုင္ကိုဆို Laptop ႀကီးတကားကားနဲ႔ တစ္ေနကုန္ထိုင္ေနတတ္တဲ့ သူေတြဟာလဲ မနည္းမေနာ ...

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မားနဲ႔ ရွိဖို႔ ပိတ္ခိုင္းေပမဲ့ ေဟာက္႐ြမ္း‌က သူ႔ပါရွိေပးမရ္ေျပာေတာ့ Yibo တို႔အတြက္ အားပါပဲေလ ...

ေဟာက္႐ြမ္းအေၾကာင္းျပဳပီး က်ိရန္ေကာေရာ ယြီပင္းေကာနဲ႔ က်ိဳးခ်န္ေကာပါ Coffee ဆိုင္မွာလာစုလာၾကေရာ ...

မားစခ်ိန္ထဲဆိုတဲ့က အဆိုးဘက္သြားဖို႔ Point ေတြကပိုမ်ားတာမို႔ အနားမွာ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အစ္ကိုရွိေနတာ ေမာင္နဲ႔ သူအတြက္ အားကိုးစရာ ရွိသလိုပါပဲ ...

ေမာင္ရွိတရ္ ဆိုပီး သူ႔ လက္ကိုကိုင္ပီး အားေပးေနတဲ့ေမာင္က လက္ဖ်ားေတြေအးစက္ပီး ေခြၽး‌ေစးေတြထြက္ေနတာေတာင္ သတိထားမိပုံရမွာမဟုတ္ဘူး ... အင္း ... ဒီေန႔ေတာ့ ကေလးေတြဆီသြားေခ်ာင္းမဲ့ အစီစဥ္ပ်က္ေရာေပါ့ ...

^ ေမာင္ ... တစ္ခုခုစားပါလား ... ^

သူ႔အတြက္ မနက္စာကို လုပ္ေပးဖို႔ သတိရတဲ့ေမာင္ဟာ ခုခ်ိန္ထိ ဘာမွမစားရေသးတာ သတိရမွာမဟုတ္ဘူး ...

^ ေမာင္က ဗိုက္မဆာေသးဘူး Wang ... ဘာလို႔လဲ ... ကေလး ဗိုက္ဆာလို႔လား ... ေမာင္ သြားလုပ္ေပးမရ္ေလ ^

^ ကြၽန္ေတာ္က မနက္စာစားပီးသားေလ ... ေမာင္က ခုခ်ိန္ထိ ေရေတာင္ ေသာက္ထားတာမဟုတ္ဘူးမလား ... ေမာင္ မခ်က္နဲ႔ေတာ့ ... ကြၽန္ေတာ္‌တို႔မွာစားၾကမရ္ေလ ... ေမာင့္အႀကိဳက္ Seafood ^

^ အာ ... ေမာင္က ဗိုက္‌မဆာဘူး ... Wang စားခ်င္ရင္မွာလိုက္ေလ ... အစပ္ကို အမ်ားႀကီး မထည့္ဖို႔ေျပာလိုက္ဦးေနာ္ ^

^ ေမာင္ ... ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ပါဦးလား ^

Yibo လက္ကိုပဲ ၾကည့္ပီးေျပာေနတဲ့ ေမာင္က မေန႔က ေမာင္နဲ႔ လားလားမွမသတ္ဆိုင္ ...

^ ကြၽန္ေတာ္ရွိတရ္ ... ေမာင္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုယုံတရ္မလား ... ^

^ အင္း ... ေမာင္ကိုလဲ ယုံေနာ္ Wang ... ေမာင္က အရမ္းႀကီးေၾကာက္ေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး ... ဒီတိုင္း ... အင္း ... စိတ္ပူ႐ုံပဲ ... ဒီေလာက္ပါပဲ ... ^

^ အင္း ... ဟုတ္ပီ ... ဟုတ္ပီ ... ကြၽန္ေတာ္ မုန႔္မွာလိုက္ဦးမရ္ ... ^

လက္ကို အသာ႐ုန္းပီး ဖုန္းသြားယူေတာ့လဲ သူသြားေလရာ တေလ်ာက္ မ်က္လုံးကမေ႐ြ႕သြား ... စိတ္ေျပာင္းေအာင္ဆိုပီး ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာေတာ့လဲ ခဏပဲ ...

ေမာင္ အာ့ေလာက္ထိ စိတ္ပူပန္ေနတာသာဆို Yibo ညေနေတြ႕ဖို႔မခ်ိန္းခိုင္းပဲ ခုခ်က္ခ်င္းေတြ႕မရ္ဆိုပီး ေျပာခိုင္းလိုက္မွာ ... ေမာင္ အရမ္းပင္ပန္းလြန္းတရ္ေလ ... ေရွာင္လြယ္လို႔မရတဲ့ ကိစၥမို႔ ျမန္ျမန္သာရင္ဆိုင္ပလိုက္ခ်င္တရ္ ...

----------------------------------------------------------------------------------

Yibo တို႔ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ နာရီ၀က္ေစာပီး ‌Coffee ဆိုင္မွာအသင့္ေစာင့္ေနလိုက္ေတာ့တရ္ ...

ကားစေမာင္းလာထဲက ေရွ႕ကိုရႈ႕တည္တည္နဲ႔ ၾကည့္ေနတဲ့ ေမာင္ဟာတည္ၿငိမ္ေနတရ္ ထင္ရေပမဲ့ ရင္ထဲဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဗေလာင္ဆူေနမလဲဆိုတာ ခံစားမိပါတရ္ ...

ခုထိမား သေဘာမတူေသးဘူးဆိုလဲ Yibo တို႔က ထပ္ပီးေစာင့္ရဦးမွာပါ ... ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ္သာဆို ေမာင့္ေနာက္လိုက္ေျပးတာ ၾကာပီ ...

ေမာင္ကသာ တခမ္းတနား လက္ထပ္ခ်င္ပါတရ္ဆိုပီး ဇြဲႀကီးေနတာ ... လက္ထပ္ပီးရင္ အခ်ိန္တန္တာနဲ႔ မားကသေဘာတူမွာပဲကိုရယ္ ... ေမာင္က တခါတေလ သိပ္အေတြးတိမ္လြန္းတရ္ တကယ္ ...

ခုလဲ တစ္မနက္လုံး အစားသာတစ္ပန္းကန္ျပည့္ေအာင္မ၀င္တာ Yibo လက္ကိုေတာ့ ေမာင့္လက္နဲ႔ တြဲပီး ႀကိဳးတုပ္ထားသလိုမ်ိဳး တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ကို ဆုပ္ကိုင္ထားတာ ...

ခုလဲ Yibo တို႔ပတ္ခ်ာလည္မွာ ‌ေကာႏွစ္ေယာက္ေရာ ေဟာက္႐ြမ္းေရာ ... က်ိရန္ေကာပါ အဆစ္ပါေသး ... ေမာင့္ပခုံးကိုကိုင္ပီး အဆင္ေျပသြားမွာဆိုပီး အားေပးေနလိုက္ၾကတာ စေရာက္ထဲကပဲ ... ေမာင္ကလဲ အားတင္းပီး တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ၿပဳံးျပေသးတာ ...

Yibo ကဒီေန႔ Mood လုံး၀မေကာင္းတာေတာ့မဟုတ္ဘူး ... မေကာင္းတာဆို‌လို႔ ေမာင္မ်က္ႏွာပ်က္ေနလို႔ စိတ္အ‌ေျခအေနမေပ်ာ္တာပဲရွိေနတာ ...

မားနဲ႔ပတ္သတ္ပီး ေလးေလးပင္ပင္ခံစားရတာမ်ိဳးရွိမေနတာေတာ့ အမွန္ ... ဟိုတေခါက္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သူ႔စိတ္အတိုင္းေျပာပီးထဲက ေပါ့ပါးသြားတာ ...

မားကသူမသိေအာင္ ေမာင့္ကို စခ်ိန္း‌လို႔ ဘ၀င္မက်တာပဲရွိေနတာ ... ေမာင္ကေတာ့ သူလိုမဟုတ္ ... ေအးေလ ... ေမာင္က ခဲမွန္ဖူးတဲ့ စာသူငယ္လို႔ေပါ့ ...

^ ဟင္ ^

ေမာင့္ရဲ႕ အာေမဍိတ္အသံေၾကာင့္ Yibo မွာအေတြးဝဲဂယက္ထဲက ထြက္လာေတာ့သည္။

Yibo တို႔က အေပါက္၀ကို ေက်ာေပးထိုင္ေနတာမို႔ ဘယ္သူ၀င္လာမွန္းမသိေပမဲ့ ... ေရွ႕ကလူေတြေတာ့ မတ္တပ္ကိုယ္ စီရပ္လို႔ ပါးစပ္ႀကီးပြင့္လ်က္ပင္ ... ေမာင္ကလဲ ေရွ႕ကလူကိုၾကည့္ပီး အံဩသြားတာပဲျဖစ္ရမရ္ ...

^ သားတို႔အဖြဲေတြ လူစုံတတ္စုံပါလား ^

ပါးပါးအသံေၾကာင့္ ေမာင္ေရာ သူေရာ ေရွ႕ကသူေတြ‌ကိုေၾကာင္‌ ၾကည့္ေနကာမွ အလန႔္တၾကား ျပန္လွည့္ၾကည့္မိလိုက္သည္။

^ ပါးပါး ... ^

^ သားမားမားက သားေရွာင္းနဲ႔ စကားေျပာခ်င္တရ္ဆိုလို႔ ပါးပါးကို အေဖာ္ေခၚလာလို႔ လိုက္လာေပးတာ ... သားတို႔ေတြ နည္းနည္းဖယ္ပါဦး ... ^

ငုတ္တုပ္ရပ္ေၾကာင္လ်က္သားျဖစ္ေနတဲ့ ေကာတို႔ေတြကိုၾကည့္ပီး Yibo စိတ္ထဲက ခြီမိသြားသည္။

^ ဗ်ာ ... ဟုတ္ကဲ ... ထိုင္ပါ အန္ကယ္ နဲ႔ အန္တီ ^

ပီးတာနဲ႔ အသီးသီး Yibo တို႔ေနာက္မွာ ေနရာ၀င္ယူလိုက္ၾကျပန္တရ္ ...

ေကာတို႔အားလုံးကလဲ မားတစ္ခုခုေျပာရင္ ကူေျပာေပးဖို႔ဆိုပီး မသိမသာတျခားဝိုင္းမွာ ထိုင္ေပးမရ္ဆိုပီး ခုေတာ့ ပါးပါး လိုက္လာေတာ့ အိ‌ေျႏၵေတာင္မေဆာင္ႏိုင္ပဲ Yibo တို႔ေနာက္မွာ အသီးသီးမတ္တပ္ရပ္သားေလ ...

ေမာင့္ကိုၾကည့္ေတာ့ မ်က္ႏွာေလးအနည္းငယ္ျပန္ၾကည္ေနေပမဲ့ ေၾကာက္ေနေသးတရ္ ဆိုတာ မ်က္ႏွာမွာအတိုင္းသား ...

၀မ္အိမ္ေတာ္ လိုက္တုန္းကထက္ေတာင္ ေမာင္ကပိုစိတ္လႈပ္ရွားေနတာေတာ့ အမွန္ပဲ ...

^ ေမာင့္တစ္ေယာက္တည္းကို ဖုန္းဆက္ပီး မားခ်ိန္းလိုက္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ပါလိုက္လာတာ ... ^

^ Wang ... ^ ေမာင့္ရဲ႕ ဟန႔္တားသံေၾကာင့္ ဆက္မေျပာေတာ့ပဲ မားကိုသာရႈ႕တည္တည္ၾကည့္ေနလိုက္ေတာ့သည္။

သူရွိေနရက္နဲ႔ ‌မားက ေမာင့္ကို အႏိုင္က်င့္မွာ ျဖစ္စရာအ ေၾကာင္း ကိုမရွိတာ ...

^ သားငယ္က မားကိုအျမင္မၾကည္ေသးဘူးဘဲကြယ္ ^

^ ဒီေန႔ ေမာင္ဘာမွ ေကာင္းေကာင္းမစားဘူး ... အဲ့ဒါမားေၾကာင့္ ... ကြၽန္ေတာ္ေျပာပီးသားပဲ ... တခုခုဆို ကြၽန္ေတာ္ကို အရင္ဖုန္းဆက္ပီး ဆူဆဲလို႔ရတရ္ ... ကြၽန္ေတာ့္ကိုေက်ာ္ပီး ေမာင့္ကိုသီးသန႔္ဖုန္းဆက္တာ ေမာင္ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လန႔္လိုက္မလဲ ^

^ Wang လူႀကီးစကားေျပာေနတာကို မေခ်မငံေမေျပာ‌နဲ႔ေလ ... ေမာင္မႀကိဳက္ဘူးေနာ္ Wang ^

^ ရပါတရ္ သားႀကီး ... သားငယ္ မားကိုစိတ္ဆိုးတာ ဖစ္သင့္ပါတရ္ ... မားအတၱေတြသိပ္ႀကီးခဲ့တာကို ... သားႀကီးကိုဖုန္းဆက္လိုက္တာကလဲ သားငယ္ပါးက အကကေနရင္ အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ သားႀကီးပဲဆက္လိုက္ဆိုလို႔ပါ ... သားတို႔အတြက္ အထိတ္အလန႔္ျဖစ္သြားဖို႔ မရည္႐ြယ္ခဲ့တာအမွန္ပါ ^

^ ကြၽန္ေတာ္က ဒီတိုင္းစိတ္လႈပ္ရွားပီး မစားႏိုင္တာကို Wang ကစိတ္ပူသြားတာပါ ^

^ ႏွစ္နာရီေလာက္ ထိုင္ငိုခဲ့တာလဲ ေျပာဦးေလ ^

^ Wang ေတာ္ပီေလကြာ ^

^ မား ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိေအာင္ပါ ... အတိတ္ကမားရဲ႕ ႐ိုက္ခက္မႈ႕ကို ေမာင္ကခုထိ ခံစားေနရတုန္းဆိုတာ မားသိေစခ်င္လို႔ပါ ^

^ အဟမ္း ... သားသား မင္းမားမားေျပာပါေစဦးကြာ ^

^ ရပါတရ္ ... သားငယ္ ေနရာမွာ ကြၽန္မသာဆိုလဲ အာ့လိုပဲေျပာမိမွာပါ ... မားအမွားေတြပါ ... မားကိုယ္တိုင္လဲ ငယ္ရာကႀကီးလာပီး သားတို႔ကိုနားမလည္ေပးမိဘူး ... အခ်စ္အတြက္နဲ႔ ငယ္စဥ္ကလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ခဲ့တဲ့ မားဟာ တကိုယ္ေကာင္းဆန္ပီး သားငယ္ကိုနားမလည္ေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး ...

မား သားတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးကိုေတာင္းပန္ပါတရ္ ... မား ... ေရွး႐ိုးစြဲအယူအဆေတြနဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးကို မ်က္စီေရွ႕ေအာက္မွာပဲ ထားခ်င္ခဲ့တရ္ ... သားငယ္ကလဲ သိပ္လိမၼာခဲ့တာ ... အာ့ေတာ့ မားကလိုသလိုပုံသြင္းခဲ့မိတရ္ ...

အဟင္း ... အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ သားငယ္ဘာအေရာင္ႀကိဳက္မွန္းေတာင္ မားေသခ်ာမသိခဲ့ဘူး ... ဟို႔ေနက သားငယ္ ပထမဆုံးမားကို အေျခအ‌တင္ေျပာဖူးတာပဲ ... သိပ္ကိုတုန္လႈပ္မိသလို သိပ္ကိုေၾကာက္မိသြားတရ္ ... မားကိုမ်ား မုန္းသြားမလား ... မားလုပ္ရပ္ေတြမွားခဲ့ေပမဲ့ မားကသားငယ္ကိုသိပ္ခ်စ္တာပါ ... ^

ေျပာရင္းနဲ႔ မ်က္ရည္ခိုးသုတ္ေနတဲ့ ၀မ္မားကို ပါးက ေက်ာကိုအသာပုတ္ေပးေနတရ္ ...

Wang ကိုၾကည့္လိုက္မိေတာ့လဲ ေခါင္းကို ေအာက္ကိုသာတြင္တြင္ငုတ္ထားတာမို႔ သူ႔လက္ေလးကိုအသာေလးဖ်စ္ပီးအားေပးလိုက္တရ္ ...