^ ငါ့ဆီက စာ Wang မရမှန်း ငါသိတရ် ... ^

^ ဟင် ... မင်းက ဘယ်လို ... ^

အံဩတကြီးဖစ်သွားတဲ့ ကျိုးချန် မျက်နှာအရ တခုခုအသေအချာ သိထားတဲ့ပုံ ...

^ ငါ့စာကို Yinn Dream ဖြဲလိုက်တာ ^

^ ဘာ ... ဒီကောင်လေးကလေ ... ^ ကျိုးချန်လဲထင်ထားပုံမပေါ်...

Dew နဲ့ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေ မဟုတ်ကြပေမဲ့ တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ်က စားအိမ်သောက်အိမ်ဖြစ်နေတော့ သူတို့မိသားစုနဲ့ပါ Xiao Zhan တို့နှစ်ယောက်လုံးက ရင်းနှီးကြတာ ... ထိုကလေး အပါအ၀င်ပေါ့ ...

Dew နဲ့စသိတုန်းက‌ဆို Yinn Dream ကပါ သူတို့ကိုဟက်ဟက်ပက်ပက် စကား‌ပြောလေ့ရှိပေမဲ့ နောက်ပိုင်းသိသိသာသာကို ရှောင်ထွက်သွားတတ်တရ် ... အစပိုင်းက သတိမထားမိပေမဲ့ ‌မနေ့ကပြောပုံအရ‌ဆို သူ့အစ်ကိုကို လုသွားလို့ မကျေနပ်ပုံရပါတရ် ...

^ အင်း ... ဟုတ်တရ် ... ဒီလောက်လေးကိစ္စကို လူကြီးတွေအထိ တိုင်မရ်လုပ်နေတော့ မင်းက ဇီဇာချဲ့တရ်ထင်မှာပေါ့ ... Yinn Dream ကငါ့တို့နဲ့ အရင်တုန်းကသိခဲ့တဲ့ကလေးနဲ့ မတူတော့ဘူး ကျိုးချန် ... အထူးသဖြင့် ငါ့ကိုပြန်ကြည်တဲ့ Wang နဲ့ပတ်သတ်ပီး စိန်ခေါ်တဲ့ မျက်လုံးတွေကို ငါအမုန်းဆုံးပဲ ... သူ့လုပ်ရပ်တွေက ဘယ်အထိသွားနိုင်မလဲဆိုတာ ငါမသိနိုင်ဘူး ... ငါ့ဘက်ကလုပ်နိုင်တာ ကြိုတင်ကာကွယ်တာပဲ ... Wang နဲ့ငါ့အကြား အထိအခိုက်မရှိလာအောင် ... ထားပါ ... စာ ကိစ္စပြောပါဦး ^

^ ဟင်း ^ ဆိုပီး သက်ပြင်းချလိုက်တဲ့ ကျိုးချန်က စကားအရှည်ကြီးပြောဖို့ အားမွေးလိုက်ရတဲ့ပုံ ...

^ ယွီပင်း အာ့နေ့က Yibo ကိုသွားခေါ်ရင်း ................... ^

Wang အကြောင်းတွေကိုပါ အကုန်ကြားပီးတဲ့အခါမှာ Xiao Zhan ကမ္ဘာကြီး ချာခနဲလည်သွားသလိုပဲ ...

မောင်ရဲ့ တွေဝေမှု့အတွက် မောင်ပဲခံစားခဲ့ရတရ် ထင်ခဲ့တာ ... ခုတော့ မောင့်ထက်တောင် Wang ကပိုပင်ပန်းခဲ့ရတာပါလား ... အပြင်ပန်းက ဘာမှမဖြစ်သလိုနဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ယောက်ထဲ Wang ဘယ်လောက်တောင်မှ ခံစားခဲ့ရမလဲ ...

မောင် တောင်းပန်ပါတရ် Wang ... မောင်က ဒီထက် အဆတစ်ရာ ဟင်အင်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုချစ်ပေးမရ် ... ပိုမြတ်နိုးပေးမရ် ... ပိုဂရုစိုက်ပေးမရ် ...

ငြိမ်သွားတဲ့ Xiao Zhan ကြောင့် ကျိုးချန်က ပခုံးကိုခပ်ဖွဖွပုတ်ပေးတရ် ...

^ ငါ့ကိုလေ ... Wang က ဘာမှမပြောဘူးကွာ ^

^ ငါတို့ကိုလဲ မပြောပါနဲ့ဆိုပီး ပိတ်ခဲ့တာ ... မင်းသိရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာစိုးလို့တဲ့ ^

^ ဟက် ... တကယ်ပဲ ... ငါက လူမဆန်ပဲကောင်ဖြစ်နေပီ ကျိုးချန်းရ ... Wang ကိုအရင်လမ်းခွဲခဲ့ပီးမှ Wang ရှေ့မှာပဲ အရင်ကြွေကွဲပြနေမိတာ ... ငါ့ခံစားချက်တွေကိုပဲ အမြဲ ရှေ့တန်းတင်မိနေတာ ... ငါ့ Wang တစ်ယောက် ဘယ်လောက်တောင်မှ ခံစားလိုက်ရမလဲ ^

^ ဘယ်ဟုတ်မလဲ Xiao Zhan ရာ ... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ခုဆို စိတ်ဆင်းရဲမှု့တွေ ကင်းပါပီ ... Yibo မပြောပြတာကလဲ နှစ်ယောက်ကြား စိတ်ညစ်စရာတွေပြန်သယ်မလာချင်လို့နေမှာ ... မင်းလဲပြန်အစမဖော်နေနဲ့ဦး ... မျက်နှာလေးဘာလေးသွားသစ်လိုက်ဦး ... Yibo ကိုသွားတွေ့မှာမလား ... ငါလဲလိုက်ခဲ့မရ် ^

^ အင်း ^

----------------------------------------------------------------------------------

Room ထဲသုံးယောက်၀င်လိုက်တော့ ရိုက်ကူးသမားတွေနဲ့ ရှုပ်တာဆိုတာထက် စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့မို့ ၀င်ပေါက်ကနေ အထဲကို သွားရလာရတာ လွယ်ကူနေတာတော့မဟုတ် ...

ရိုက်နေဆဲမို့ သူတို့အသံတိတ်၀င်သွားပီး Director ဘေးနားကခုံမှာသာ ၀င်ထိုင်နေလိုက်တော့တရ် ...

အာရုံစိုက်ပီးကနေတဲ့ ကောင်လေးက သီချင်းနဲ့တင် စီးမျောနေတာကလွဲပီး ကျန်တာဘာမှဂရုမထားပုံ ... ပျော့ပြောင်းလွန်းလှတဲ့ကကွက်တွေကြောင့် သူ့မှာ Wang မှာအရိုးတောင်ရှိသေးရက်လားလို့တောင် မေးယူချင်မိတရ် ...

Group လိုက်ကနေတာတောင်မှာ သူ့မျက်၀န်းထဲမှာ Wang တစ်မယောက်ထဲသာစိုးမိုးထားတာ ... သူတို့ဘက်လှည့်ပီးကတော့ Wang ကသူ့ကိုသေချင်ချင်ရုံရပါတရ် ... မျက်၀န်းကိုတည့်တည့်ကြည့်ပီး မျက်စိတစ်ချက်မှိတ်ချပလိုက်တရ် ...

ဦးထုပ်အစ ဖိနပ်အဆုံး သူဆင်ပေးထားတဲ့ Design နဲ့စင်ပေါ်မှာ ထွန်းလင်းလာမဲ့ သူကောင်လေးကိုကြည့်ပီး ဂုဏ်ယူမဆုံးပဲ ... နောက်ပီး သူရဲ့ Designer ဖစ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်တဲ့ Wang အတွက် Design ဆွဲပေးချင်တဲ့ ဆန္ဒလဲပြည့်သွားရပီ ... သူဘ၀တစ်သက်တာအတွက် ဆန္ဒကတော့ Wang အတူအိုမင်းသွားချင်တာပါပဲလေ ...

^ ကဒ် ^ Director ဆီကအသံကြားမှ Wang ကိုငေးပီးတွေးချင်တာတွေးနေရာကနေ အသိပြန်၀င်တရ် ...

သူရဲ့ ချစ်သည်းညှာလေးကလဲ သူ့ဆီတန်းတန်းမတ်မတ်ကိုလာလို့ ... သူ Wang အနီးနားရောက်တာနဲ့ လူများတွေရှိတာတွေဘာတွေဂရုမစိုက်ဘဲ ဆွဲဖက်လိုက်တော့သည်။

အမှန်ဆို ဖက်ပါနမ်းပလိုက်ချင်တာ ... အသည်းသက်လေး စိတ်ဆိုးမှာစိုးလို့ ... ခုနောက်ပိုင်း Public ကိုဂရုစိုက်တတ်တာ Wang ဖစ်ပီး ... သူကတော့ ရှက်ကြောပျက်နေသလားတောင် အောက်မေ့ရတရ် ...

^ Wang အရမ်းပင်ပန်းနေပီလား ^

^ မောင် ... ဘယ်လိုဖစ်နေတာလဲ ... လူကြီးတွေနဲ့ကို ^

အတင်းတိုးကန်နေတာနဲ့ သူလဲလွတ်ပေးလိုက်ရတော့တရ် ... ဒါပေမဲ့ Wang ပခုံးပေါ်တော့ လက်လေးတင်ထားလိုက်သေးတရ် ... ဒီကလူက အသည်းလေးနဲ့မှ မခွာနိုင်တာမသိလေရော ဆိုပီး Wang ကိုထုပစ်ချင်တရ် ... မလုပ်ရက်လို့သာ ...

^ Wang ကလဲ ... မောင်က Wang အားပြည့်အောင်လို့ကို ... ဦးထုပ်ကြီးလဲ ချွတ်လိုက်ဦး ... ဘယ်လိုလဲ ... ကိုယ့် Design လုပ်ပေးထားတာ Wang နဲ့လိုက်တရ်တွေ့လား ^

^ မောင်လုပ်ပေးထားတာပဲ ... ကျွန်တော်က မကြိုက်ပဲရှိမလား ^ အင်း ... Wang ကအာ့လိုလေးလဲ သူ့အမောပြေအောင် ခြွေသေးတာ ...

^ Yibo ... Group Foto ရိုက်မို့နဲ့တူတရ် ... သွားလိုက်ဦး ^

^ ဟင် ... ကျိုးချန်ကောက ဘယ်တုန်းကရောက် ... ဟီး ... ကျွန်တော်သွားလိုက်ဦးမရ် ... ခဏနော် မောင် ^

သုတ်သုတ်နဲ့ သူ့ဦးထုပ်လေးသူယူပီး ပြေးသွားတဲ့ Wang ကိုကြည့်ပီး သူ့မှာပြုံးမဆုံး ...

^ မင်းဟာလေးက ငါ့တောင်မမြင်ဘူး ^ အငေါ့ထူးလားတဲ့ ကျိုးချန်ကြောင့် ...

^ မင်းမိန်းမတောင် မင်းတစ်ယောက်ထဲ ကွက်မြင်လို့လား ... ငါ့ Wang ကငါ့ချစ်လွန်းလို့ တစ်ယောက်ထဲ ကွက်မြင်တာ ... ဘာမှမနာလိုဖြစ်မနေနဲ့ ^

ဘေးကနေ ရွဲ‌လိုက်ဇောင်းလိုက်နဲ့ ရန်ဖြတ်နေတဲ့ နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပီး Dew ရယ်ပဲနေလေလိုက်တော့သည်။

^ အားလုံး တာ၀န်ကျေပါတရ် ^ ဆိုတဲ့ Director ကြီးစကားအဆုံးမှာမှ Xiao Zhan တို့ပါ လက်ခုပ်ဝိုင်းတီးပေးလိုက်ကြတော့တရ် ...

^ ငါ့ညီတို့လဲ ပင်ပန်းသွားပီနော် ... အစ်ကိုက ဒီညတစ်ဝိုင်း အားလုံးကို ဧည့်ခံချင်ပါတရ် ^

^ ရေး ^ ဆိုပီး ကလေးတွေရဲ့ အော်သံကြားလိုက်ရတော့ သူပြုံးမိသွားသည်။

^ Sry Boss ... ကျွန်တော် ဒီညမ Join တော့ဘူး ^

^ ဟာ ... ကောကလဲ ... ^ အသီးသီးထွက်လာတဲ့ကလေးတွေ အသံကြောင့် သူထပ်ပြုံးမိတရ် ...

^ ကိစ္စမရှိရင် Join ပေးပါလား Yibo ရဲ့ ... အမှတ်တရလဲဖြစ်သွားပေါ့ ... ကလေးတွေလဲ သူ့ဆရာမပါရင် စိတ်ကောင်းကြမှာ မဟုတ်ဘူး ^

^ ဟုတ်တရ် ကိုကို ... ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ဘာအမှားမှမရှိလို့ ဆုချတရ်လို့ပဲ သတ်မှတ်ပီး Join ပေးနော် ^

Boss ရော Dream ရောပါ ၀င်ပြောနေပေမဲ့ Yibo က ဒီနေ့အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စရှိနေတာမို့ လွဲသွားမှာကိုလက်မခံနိုင်တာမို့ ငြင်းရပါဦးမရ် ...

^ တကယ်တောင်းပန်ပါတရ် အားလုံးကို ... ကျွန်တော် ဒီနေ့ကိစ္စတစ်ခုလေးရှိလို့ပါ ... ငါ့ညီတို့ကိုလဲ နက်ဖြန်မှ ကောတစ်ခုခုလိုက်ကျွေးမရ်နော် ... စိတ်မရှိပါနဲ့နော် Boss ^

ကလေးတွေက မကျေနပ်ကြပေမဲ့လဲ ထပ်တိုးမပြော မောင်ကိုလှည့်ပြောဖို့ ကြည့်တော့လဲ မောင်ကနားမလည်သလိုကြောင်နေနေပြန်တရ် ...

^ မောင် ... ကျွန်တော် ... ^

^ ကိုကို ... ကျွန်တော်ကို ပစ်ပီးသွားဦးမလို့လား ... ကိုကို ကတစ်ခါလဲမဟုတ် နှစ်ခါလဲမဟုတ် ... ဒီတစ်ခေါက် အားလုံးစုံမဲ့ဟာကို ... ကိုကို ကိစ္စနောက်မှလုပ်လဲဖစ်တဲ့ဟာကို ^

ရိုးရိုးပြောတာတောင်မဟုတ် Yibo လက်ကိုဆွဲပီးလက်ချောင်း တွေကိုဆုပ်ပီးပြောနေတာ ...

တကယ်ကိုပဲ ကလေးတွေချိန်းသမျှကို အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မသွားခဲ့တာများပါတရ် ...

ဒါပေမဲ့လဲ ဒီညက Big Day လေ ... ပါးပါး အလုပ်အားတဲ့ညက သိပ်မရှားပေမဲ့ မားပါအိမ်မှာမရှိတဲ့နေ့ကသိပ်ကိုရှားတာမဟုတ်လား ... ပါးပါးနောက်ကျနေရင် မားက သံသရ၀င်ပီး ဟိုလျောက်မေး ဒီလျောက်မေးနဲ့ဆို ပါးပါးကအလိမ်ပေါ်သွားမှာပင် ... အာ့ကြောင့် ပါးပါးလဲ ဒီနေ့ကို သီးသန့်ချိန်းတာ ...

နောက်ပီး Yibo ကလဲမောင်နဲ့ တွေ့ပေးဖို့ကို နောက်ရက်မစောင့်နိုင်တော့ဘူး ... အတွေးနဲ့ ချာလပတ်လည်နေတဲ့ Yibo ဟာ Dream ဆီကရုန်းဖို့ကိုလဲမေ့နေတရ် ...

^ Wang ... ပြောလိုက်ဦးလေ ... တစ်ခုခု ^

Yibo ကိုယ်ကို ဆတ်ခနဲဆွဲလိုက်တာမို့ အော်တို မောင့်ဘေးနား ရောက်ပီးပင် ... ပခုံးကို ခပ်တင်းတင်းဖတ်လျက်ပြောနေတဲ့မောင်က စောနကြောင့် စိတ်ဆတ်နေဟန် ... Yibo လဲစိတ်ပြေလိုပြေညား မောင်းခါးလေးကိုပြန်ချိတ်လိုက်တော့ ပခုံးပေါ်ဖတ်ထားတဲ့လက်အားက နည်းနည်းလျော့သွားတော့တရ် ...

^ ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကိုမှ ကောအတွက်အရေးကြီးကိစ္စရှိနေလို့ပါ ... နောက်နေ့မှပေါ့ ... နောက်တစ်ခေါက်သေချာပေါက် ကောမပျက်ကွက်စေရပါဘူး ... အားလုံး ခွင့်ပြုပါဦး ... မောင် သွားရအောင် ... ^ ‌

အားလုံးကိုရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆတ်ပီး မောင့်ကိုဆွဲခေါ်လာရတရ် ... မောင်သာနဂါးမင်းဆို Dream တော့ ပြာကျနေပီ ... တကယ့်ကိုမောင်ကအူတိုတတ်လွန်းတရ် ...

ဟိုကောင်လေးကလဲ ကလေးစိတ်နဲ့ ဇွတ်တရွတ်ဆိုတော့ ... ဒါတောင် နောက်မှာကြားလိုက်ရပါသေးတရ် ^ ကိုကို ^ ဆိုပီး ...

^ Wang ... ဒီနေ့က ဘယ်သွားမလို့လဲ ... ကိစ္စရှိလို့လား ^

ကျိုးချန်ကောက လမ်းအထွက်မှာထဲကပြန်တော့မရ် ဆိုပီးနှုတ်ဆတ်သွားတော့တရ် ... Yibo လဲအလုပ်ပီးသွားပေမဲ့ မောင့်ကအလုပ်ချိန်ကျန်သေးတာမို့ မောင့်ရုံးခန်းထဲပဲ ၀င်နေလိုက်တော့တရ် ...

^ ဒီနေ့ မောင့်အတွက် Big Day ^

^ ဟင် ... မောင့်အတွက် ... ^ Yibo ရှေ့ ရေခွက်ချပေးပီး အံဩတကြီးပြောတဲ့ မောင်ကချစ်စရာကြီး ...

^ ဒီနေ့ ပါးပါးနဲ့ မောင့်ကို တွေ့ပေးမလို့ ^

^ ဘယ်လို Wang ... Wang ပါးပါးက လက်ခံလိုက်တာလား ... ဟိုဒီကိစ္စ Wang မားမားရော သိလား ^

Xiao Zhan အနေနဲ့ Wang တို့မိသားစုနဲ့ ပတ်သတ်ပီး မတုန်လှုပ်ဘူးဆိုတာ လိမ်တာပါပဲ ... Wang မားနဲ့ တွေ့တုန်းကလို အဖြစ်မျိုးထပ်ဖြစ်မှာ သေမတတ်ကြောက်ရပါတရ် ...

^ မောင်ရယ် ... ကျွန်တော့်ကိုယုံစမ်းပါ ... မောင်စိတ်ထိခိုက်မြဲအလုပ်မျိုးလုပ်မှာတဲ့လား ^

ဘေးနားလာထိုင်ပီး Wang လက်ဖဝါးလေးနဲ့ ပါးကိုညစ်ပီး အားပေးနေပြန်တရ် ... လက်လေးကို ပြန်ထပ်တင်လိုက်ပီး ...

^ Wang ကိုပဲ မောင်ယုံတရ် ... Wang မျက်နှာကိုပဲကြည့်မရ် ... Wang နဲ့နီးဖို့ပဲ ကြိုးစားမရ် ... ဒါနဲ့ Wang လက်ဆေးခဲ့လား ^

^ ဘာ ^ ရုတ်တရက် ရိုမန်တစ်ဆန်နေခါမှာ ဘာတွေကောက်ခါငင်ခါထမေးမှန်းကိုမသိဘူး ...

^ ဟိုကောင်လေး ကိုင်သွားတဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို ဆေးပီးသွားပီလားလို့ ... ^

^ ပီးသွားပီ ... ပီးသွားပီ ... တကယ်ထဲ ၀င်လာပီး အ၀တ်အစားလှဲပီးထဲကဆေးတာ ... ^

ဆူပုတ်ပုတ်ပြော‌လာတဲ့ကောင်လေးကြောင့် အသည်းယားပီး ပါးဖောင်းလေးကို နှစ်၀င်အောင် အာဘွားပေး လိုက်တော့တရ် ... ဖက်ထားဖို့ကလဲမမေ့ ...

^ သွား ... လာနမ်းမနေနဲ့ ... Dinner ကို ---- Hotel မှာ ပါးပါးချိန်းထားတာ ... မောင်ကအားတရ်မလား ^

^ မောင်က မအားလဲအားရမှာပေါ့ ... ယောက္ခထီးကိုသွားတွေ့ရမှာလေ ^

^ ဟွန့် ... စောနက ကြောက်လန့်တာများတုန်လို့ ... ခုများကျ ^

^ Wang အားကိုးနဲ့လေ ... မောင့် Wang အားကိုးနဲ့ မိုက်နေရတာ ... သိလား ... ရွတ် ^

ဘယ်အချိန် မုန်တိုင်းလာမလဲ မိုးသတ်လေပြင်းကျမလဲ သူတို့မသိပါဘူး ... သူတို့သိတာကတော့ လက်ရှိအချိန်ကိုအကောင်းဆုံး တန်ဖိုးထားပီး လာမဲ့အရေးကို အတူတူလက်တွဲမဖြုတ်ပဲ ရင်ဆိုင်သွားဖို့ပါပဲ ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ်ထိခိုက်စေလိုသော အသုံးအနှုန်းများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ ငါ့ဆီက စာ Wang မရမွန္း ငါသိတရ္ ... ^

^ ဟင္ ... မင္းက ဘယ္လို ... ^

အံဩတႀကီးဖစ္သြားတဲ့ က်ိဳးခ်န္ မ်က္ႏွာအရ တခုခုအေသအခ်ာ သိထားတဲ့ပုံ ...

^ ငါ့စာကို Yinn Dream ၿဖဲလိုက္တာ ^

^ ဘာ ... ဒီေကာင္ေလးကေလ ... ^ က်ိဳးခ်န္လဲထင္ထားပုံမေပၚ...

Dew နဲ႔ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ေတြ မဟုတ္ၾကေပမဲ့ တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္က စားအိမ္ေသာက္အိမ္ျဖစ္ေနေတာ့ သူတို႔မိသားစုနဲ႔ပါ Xiao Zhan တို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးက ရင္းႏွီးၾကတာ ... ထိုကေလး အပါအ၀င္ေပါ့ ...

Dew နဲ႔စသိတုန္းက‌ဆို Yinn Dream ကပါ သူတို႔ကိုဟက္ဟက္ပက္ပက္ စကား‌ေျပာေလ့ရွိေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းသိသိသာသာကို ေရွာင္ထြက္သြားတတ္တရ္ ... အစပိုင္းက သတိမထားမိေပမဲ့ ‌မေန႔ကေျပာပုံအရ‌ဆို သူ႔အစ္ကိုကို လုသြားလို႔ မေက်နပ္ပုံရပါတရ္ ...

^ အင္း ... ဟုတ္တရ္ ... ဒီေလာက္ေလးကိစၥကို လူႀကီးေတြအထိ တိုင္မရ္လုပ္ေနေတာ့ မင္းက ဇီဇာခ်ဲ႕တရ္ထင္မွာေပါ့ ... Yinn Dream ကငါ့တို႔နဲ႔ အရင္တုန္းကသိခဲ့တဲ့ကေလးနဲ႔ မတူေတာ့ဘူး က်ိဳးခ်န္ ... အထူးသျဖင့္ ငါ့ကိုျပန္ၾကည္တဲ့ Wang နဲ႔ပတ္သတ္ပီး စိန္ေခၚတဲ့ မ်က္လုံးေတြကို ငါအမုန္းဆုံးပဲ ... သူ႔လုပ္ရပ္ေတြက ဘယ္အထိသြားႏိုင္မလဲဆိုတာ ငါမသိႏိုင္ဘူး ... ငါ့ဘက္ကလုပ္ႏိုင္တာ ႀကိဳတင္ကာကြယ္တာပဲ ... Wang နဲ႔ငါ့အၾကား အထိအခိုက္မရွိလာေအာင္ ... ထားပါ ... စာ ကိစၥေျပာပါဦး ^

^ ဟင္း ^ ဆိုပီး သက္ျပင္းခ်လိုက္တဲ့ က်ိဳးခ်န္က စကားအရွည္ႀကီးေျပာဖို႔ အားေမြးလိုက္ရတဲ့ပုံ ...

^ ယြီပင္း အာ့ေန႔က Yibo ကိုသြားေခၚရင္း ................... ^

Wang အေၾကာင္းေတြကိုပါ အကုန္ၾကားပီးတဲ့အခါမွာ Xiao Zhan ကမာၻႀကီး ခ်ာခနဲလည္သြားသလိုပဲ ...

ေမာင္ရဲ႕ ေတြေဝမႈ႕အတြက္ ေမာင္ပဲခံစားခဲ့ရတရ္ ထင္ခဲ့တာ ... ခုေတာ့ ေမာင့္ထက္ေတာင္ Wang ကပိုပင္ပန္းခဲ့ရတာပါလား ... အျပင္ပန္းက ဘာမွမျဖစ္သလိုနဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ တစ္ေယာက္ထဲ Wang ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ ခံစားခဲ့ရမလဲ ...

ေမာင္ ေတာင္းပန္ပါတရ္ Wang ... ေမာင္က ဒီထက္ အဆတစ္ရာ ဟင္အင္း အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုခ်စ္ေပးမရ္ ... ပိုျမတ္ႏိုးေပးမရ္ ... ပိုဂ႐ုစိုက္ေပးမရ္ ...

ၿငိမ္သြားတဲ့ Xiao Zhan ေၾကာင့္ က်ိဳးခ်န္က ပခုံးကိုခပ္ဖြဖြပုတ္ေပးတရ္ ...

^ ငါ့ကိုေလ ... Wang က ဘာမွမေျပာဘူးကြာ ^

^ ငါတို႔ကိုလဲ မေျပာပါနဲ႔ဆိုပီး ပိတ္ခဲ့တာ ... မင္းသိရင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႔တဲ့ ^

^ ဟက္ ... တကယ္ပဲ ... ငါက လူမဆန္ပဲေကာင္ျဖစ္ေနပီ က်ိဳးခ်န္းရ ... Wang ကိုအရင္လမ္းခြဲခဲ့ပီးမွ Wang ေရွ႕မွာပဲ အရင္ေႂကြကြဲျပေနမိတာ ... ငါ့ခံစားခ်က္ေတြကိုပဲ အၿမဲ ေရွ႕တန္းတင္မိေနတာ ... ငါ့ Wang တစ္ေယာက္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မွ ခံစားလိုက္ရမလဲ ^

^ ဘယ္ဟုတ္မလဲ Xiao Zhan ရာ ... မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံး ခုဆို စိတ္ဆင္းရဲမႈ႕ေတြ ကင္းပါပီ ... Yibo မေျပာျပတာကလဲ ႏွစ္ေယာက္ၾကား စိတ္ညစ္စရာေတြျပန္သယ္မလာခ်င္လို႔ေနမွာ ... မင္းလဲျပန္အစမေဖာ္ေနနဲ႔ဦး ... မ်က္ႏွာေလးဘာေလးသြားသစ္လိုက္ဦး ... Yibo ကိုသြားေတြ႕မွာမလား ... ငါလဲလိုက္ခဲ့မရ္ ^

^ အင္း ^

----------------------------------------------------------------------------------

Room ထဲသုံးေယာက္၀င္လိုက္ေတာ့ ႐ိုက္ကူးသမားေတြနဲ႔ ရႈပ္တာဆိုတာထက္ စက္ပစၥည္းေတြနဲ႔မို႔ ၀င္ေပါက္ကေန အထဲကို သြားရလာရတာ လြယ္ကူေနတာေတာ့မဟုတ္ ...

႐ိုက္ေနဆဲမို႔ သူတို႔အသံတိတ္၀င္သြားပီး Director ေဘးနားကခုံမွာသာ ၀င္ထိုင္ေနလိုက္ေတာ့တရ္ ...

အာ႐ုံစိုက္ပီးကေနတဲ့ ေကာင္ေလးက သီခ်င္းနဲ႔တင္ စီးေမ်ာေနတာကလြဲပီး က်န္တာဘာမွဂ႐ုမထားပုံ ... ေပ်ာ့ေျပာင္းလြန္းလွတဲ့ကကြက္ေတြေၾကာင့္ သူ႔မွာ Wang မွာအ႐ိုးေတာင္ရွိေသးရက္လားလို႔ေတာင္ ေမးယူခ်င္မိတရ္ ...

Group လိုက္ကေနတာေတာင္မွာ သူ႔မ်က္၀န္းထဲမွာ Wang တစ္မေယာက္ထဲသာစိုးမိုးထားတာ ... သူတို႔ဘက္လွည့္ပီးကေတာ့ Wang ကသူ႔ကိုေသခ်င္ခ်င္႐ုံရပါတရ္ ... မ်က္၀န္းကိုတည့္တည့္ၾကည့္ပီး မ်က္စိတစ္ခ်က္မွိတ္ခ်ပလိုက္တရ္ ...

ဦးထုပ္အစ ဖိနပ္အဆုံး သူဆင္ေပးထားတဲ့ Design နဲ႔စင္ေပၚမွာ ထြန္းလင္းလာမဲ့ သူေကာင္ေလးကိုၾကည့္ပီး ဂုဏ္ယူမဆုံးပဲ ... ေနာက္ပီး သူရဲ႕ Designer ဖစ္ရတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ Wang အတြက္ Design ဆြဲေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵလဲျပည့္သြားရပီ ... သူဘ၀တစ္သက္တာအတြက္ ဆႏၵကေတာ့ Wang အတူအိုမင္းသြားခ်င္တာပါပဲေလ ...

^ ကဒ္ ^ Director ဆီကအသံၾကားမွ Wang ကိုေငးပီးေတြးခ်င္တာေတြးေနရာကေန အသိျပန္၀င္တရ္ ...

သူရဲ႕ ခ်စ္သည္းညႇာေလးကလဲ သူ႔ဆီတန္းတန္းမတ္မတ္ကိုလာလို႔ ... သူ Wang အနီးနားေရာက္တာနဲ႔ လူမ်ားေတြရွိတာေတြဘာေတြဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ဆြဲဖက္လိုက္ေတာ့သည္။

အမွန္ဆို ဖက္ပါနမ္းပလိုက္ခ်င္တာ ... အသည္းသက္ေလး စိတ္ဆိုးမွာစိုးလို႔ ... ခုေနာက္ပိုင္း Public ကိုဂ႐ုစိုက္တတ္တာ Wang ဖစ္ပီး ... သူကေတာ့ ရွက္ေၾကာပ်က္ေနသလားေတာင္ ေအာက္ေမ့ရတရ္ ...

^ Wang အရမ္းပင္ပန္းေနပီလား ^

^ ေမာင္ ... ဘယ္လိုဖစ္ေနတာလဲ ... လူႀကီးေတြနဲ႔ကို ^

အတင္းတိုးကန္ေနတာနဲ႔ သူလဲလြတ္ေပးလိုက္ရေတာ့တရ္ ... ဒါေပမဲ့ Wang ပခုံးေပၚေတာ့ လက္ေလးတင္ထားလိုက္ေသးတရ္ ... ဒီကလူက အသည္းေလးနဲ႔မွ မခြာႏိုင္တာမသိေလေရာ ဆိုပီး Wang ကိုထုပစ္ခ်င္တရ္ ... မလုပ္ရက္လို႔သာ ...

^ Wang ကလဲ ... ေမာင္က Wang အားျပည့္ေအာင္လို႔ကို ... ဦးထုပ္ႀကီးလဲ ခြၽတ္လိုက္ဦး ... ဘယ္လိုလဲ ... ကိုယ့္ Design လုပ္ေပးထားတာ Wang နဲ႔လိုက္တရ္ေတြ႕လား ^

^ ေမာင္လုပ္ေပးထားတာပဲ ... ကြၽန္ေတာ္က မႀကိဳက္ပဲရွိမလား ^ အင္း ... Wang ကအာ့လိုေလးလဲ သူ႔အေမာေျပေအာင္ ေႁခြေသးတာ ...

^ Yibo ... Group Foto ႐ိုက္မို႔နဲ႔တူတရ္ ... သြားလိုက္ဦး ^

^ ဟင္ ... က်ိဳးခ်န္ေကာက ဘယ္တုန္းကေရာက္ ... ဟီး ... ကြၽန္ေတာ္သြားလိုက္ဦးမရ္ ... ခဏေနာ္ ေမာင္ ^

သုတ္သုတ္နဲ႔ သူ႔ဦးထုပ္ေလးသူယူပီး ေျပးသြားတဲ့ Wang ကိုၾကည့္ပီး သူ႔မွာၿပဳံးမဆုံး ...

^ မင္းဟာေလးက ငါ့ေတာင္မျမင္ဘူး ^ အေငါ့ထူးလားတဲ့ က်ိဳးခ်န္ေၾကာင့္ ...

^ မင္းမိန္းမေတာင္ မင္းတစ္ေယာက္ထဲ ကြက္ျမင္လို႔လား ... ငါ့ Wang ကငါ့ခ်စ္လြန္းလို႔ တစ္ေယာက္ထဲ ကြက္ျမင္တာ ... ဘာမွမနာလိုျဖစ္မေနနဲ႔ ^

ေဘးကေန ႐ြဲ‌လိုက္ေဇာင္းလိုက္နဲ႔ ရန္ျဖတ္ေနတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ပီး Dew ရယ္ပဲေနေလလိုက္ေတာ့သည္။

^ အားလုံး တာ၀န္ေက်ပါတရ္ ^ ဆိုတဲ့ Director ႀကီးစကားအဆုံးမွာမွ Xiao Zhan တို႔ပါ လက္ခုပ္ဝိုင္းတီးေပးလိုက္ၾကေတာ့တရ္ ...

^ ငါ့ညီတို႔လဲ ပင္ပန္းသြားပီေနာ္ ... အစ္ကိုက ဒီညတစ္ဝိုင္း အားလုံးကို ဧည့္ခံခ်င္ပါတရ္ ^

^ ေရး ^ ဆိုပီး ကေလးေတြရဲ႕ ေအာ္သံၾကားလိုက္ရေတာ့ သူၿပဳံးမိသြားသည္။

^ Sry Boss ... ကြၽန္ေတာ္ ဒီညမ Join ေတာ့ဘူး ^

^ ဟာ ... ေကာကလဲ ... ^ အသီးသီးထြက္လာတဲ့ကေလးေတြ အသံေၾကာင့္ သူထပ္ၿပဳံးမိတရ္ ...

^ ကိစၥမရွိရင္ Join ေပးပါလား Yibo ရဲ႕ ... အမွတ္တရလဲျဖစ္သြားေပါ့ ... ကေလးေတြလဲ သူ႔ဆရာမပါရင္ စိတ္ေကာင္းၾကမွာ မဟုတ္ဘူး ^

^ ဟုတ္တရ္ ကိုကို ... ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔ဘာအမွားမွမရွိလို႔ ဆုခ်တရ္လို႔ပဲ သတ္မွတ္ပီး Join ေပးေနာ္ ^

Boss ေရာ Dream ေရာပါ ၀င္ေျပာေနေပမဲ့ Yibo က ဒီေန႔အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥရွိေနတာမို႔ လြဲသြားမွာကိုလက္မခံႏိုင္တာမို႔ ျငင္းရပါဦးမရ္ ...

^ တကယ္ေတာင္းပန္ပါတရ္ အားလုံးကို ... ကြၽန္ေတာ္ ဒီေန႔ကိစၥတစ္ခုေလးရွိလို႔ပါ ... ငါ့ညီတို႔ကိုလဲ နက္ျဖန္မွ ေကာတစ္ခုခုလိုက္ေကြၽးမရ္ေနာ္ ... စိတ္မရွိပါနဲ႔ေနာ္ Boss ^

ကေလးေတြက မေက်နပ္ၾကေပမဲ့လဲ ထပ္တိုးမေျပာ ေမာင္ကိုလွည့္ေျပာဖို႔ ၾကည့္ေတာ့လဲ ေမာင္ကနားမလည္သလိုေၾကာင္ေနေနျပန္တရ္ ...

^ ေမာင္ ... ကြၽန္ေတာ္ ... ^

^ ကိုကို ... ကြၽန္ေတာ္ကို ပစ္ပီးသြားဦးမလို႔လား ... ကိုကို ကတစ္ခါလဲမဟုတ္ ႏွစ္ခါလဲမဟုတ္ ... ဒီတစ္ေခါက္ အားလုံးစုံမဲ့ဟာကို ... ကိုကို ကိစၥေနာက္မွလုပ္လဲဖစ္တဲ့ဟာကို ^

႐ိုး႐ိုးေျပာတာေတာင္မဟုတ္ Yibo လက္ကိုဆြဲပီးလက္ေခ်ာင္း ေတြကိုဆုပ္ပီးေျပာေနတာ ...

တကယ္ကိုပဲ ကေလးေတြခ်ိန္းသမွ်ကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မသြားခဲ့တာမ်ားပါတရ္ ...

ဒါေပမဲ့လဲ ဒီညက Big Day ေလ ... ပါးပါး အလုပ္အားတဲ့ညက သိပ္မရွားေပမဲ့ မားပါအိမ္မွာမရွိတဲ့ေန႔ကသိပ္ကိုရွားတာမဟုတ္လား ... ပါးပါးေနာက္က်ေနရင္ မားက သံသရ၀င္ပီး ဟိုေလ်ာက္ေမး ဒီေလ်ာက္ေမးနဲ႔ဆို ပါးပါးကအလိမ္ေပၚသြားမွာပင္ ... အာ့ေၾကာင့္ ပါးပါးလဲ ဒီေန႔ကို သီးသန႔္ခ်ိန္းတာ ...

ေနာက္ပီး Yibo ကလဲေမာင္နဲ႔ ေတြ႕ေပးဖို႔ကို ေနာက္ရက္မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ... အေတြးနဲ႔ ခ်ာလပတ္လည္ေနတဲ့ Yibo ဟာ Dream ဆီက႐ုန္းဖို႔ကိုလဲေမ့ေနတရ္ ...

^ Wang ... ေျပာလိုက္ဦးေလ ... တစ္ခုခု ^

Yibo ကိုယ္ကို ဆတ္ခနဲဆြဲလိုက္တာမို႔ ေအာ္တို ေမာင့္ေဘးနား ေရာက္ပီးပင္ ... ပခုံးကို ခပ္တင္းတင္းဖတ္လ်က္ေျပာေနတဲ့ေမာင္က ေစာနေၾကာင့္ စိတ္ဆတ္ေနဟန္ ... Yibo လဲစိတ္ေျပလိုေျပညား ေမာင္းခါးေလးကိုျပန္ခ်ိတ္လိုက္ေတာ့ ပခုံးေပၚဖတ္ထားတဲ့လက္အားက နည္းနည္းေလ်ာ့သြားေတာ့တရ္ ...

^ ဒီေန႔ေတာ့ တကယ့္ကိုမွ ေကာအတြက္အေရးႀကီးကိစၥရွိေနလို႔ပါ ... ေနာက္ေန႔မွေပါ့ ... ေနာက္တစ္ေခါက္ေသခ်ာေပါက္ ေကာမပ်က္ကြက္ေစရပါဘူး ... အားလုံး ခြင့္ျပဳပါဦး ... ေမာင္ သြားရေအာင္ ... ^ ‌

အားလုံးကို႐ို႐ိုေသေသ ႏႈတ္ဆတ္ပီး ေမာင့္ကိုဆြဲေခၚလာရတရ္ ... ေမာင္သာနဂါးမင္းဆို Dream ေတာ့ ျပာက်ေနပီ ... တကယ့္ကိုေမာင္ကအူတိုတတ္လြန္းတရ္ ...

ဟိုေကာင္ေလးကလဲ ကေလးစိတ္နဲ႔ ဇြတ္တ႐ြတ္ဆိုေတာ့ ... ဒါေတာင္ ေနာက္မွာၾကားလိုက္ရပါေသးတရ္ ^ ကိုကို ^ ဆိုပီး ...

^ Wang ... ဒီေန႔က ဘယ္သြားမလို႔လဲ ... ကိစၥရွိလို႔လား ^

က်ိဳးခ်န္ေကာက လမ္းအထြက္မွာထဲကျပန္ေတာ့မရ္ ဆိုပီးႏႈတ္ဆတ္သြားေတာ့တရ္ ... Yibo လဲအလုပ္ပီးသြားေပမဲ့ ေမာင့္ကအလုပ္ခ်ိန္က်န္ေသးတာမို႔ ေမာင့္႐ုံးခန္းထဲပဲ ၀င္ေနလိုက္ေတာ့တရ္ ...

^ ဒီေန႔ ေမာင့္အတြက္ Big Day ^

^ ဟင္ ... ေမာင့္အတြက္ ... ^ Yibo ေရွ႕ ေရခြက္ခ်ေပးပီး အံဩတႀကီးေျပာတဲ့ ေမာင္ကခ်စ္စရာႀကီး ...

^ ဒီေန႔ ပါးပါးနဲ႔ ေမာင့္ကို ေတြ႕ေပးမလို႔ ^

^ ဘယ္လို Wang ... Wang ပါးပါးက လက္ခံလိုက္တာလား ... ဟိုဒီကိစၥ Wang မားမားေရာ သိလား ^

Xiao Zhan အေနနဲ႔ Wang တို႔မိသားစုနဲ႔ ပတ္သတ္ပီး မတုန္လႈပ္ဘူးဆိုတာ လိမ္တာပါပဲ ... Wang မားနဲ႔ ေတြ႕တုန္းကလို အျဖစ္မ်ိဳးထပ္ျဖစ္မွာ ေသမတတ္ေၾကာက္ရပါတရ္ ...

^ ေမာင္ရယ္ ... ကြၽန္ေတာ့္ကိုယုံစမ္းပါ ... ေမာင္စိတ္ထိခိုက္ၿမဲအလုပ္မ်ိဳးလုပ္မွာတဲ့လား ^

ေဘးနားလာထိုင္ပီး Wang လက္ဖဝါးေလးနဲ႔ ပါးကိုညစ္ပီး အားေပးေနျပန္တရ္ ... လက္ေလးကို ျပန္ထပ္တင္လိုက္ပီး ...

^ Wang ကိုပဲ ေမာင္ယုံတရ္ ... Wang မ်က္ႏွာကိုပဲၾကည့္မရ္ ... Wang နဲ႔နီးဖို႔ပဲ ႀကိဳးစားမရ္ ... ဒါနဲ႔ Wang လက္ေဆးခဲ့လား ^

^ ဘာ ^ ႐ုတ္တရက္ ႐ိုမန္တစ္ဆန္ေနခါမွာ ဘာေတြေကာက္ခါငင္ခါထေမးမွန္းကိုမသိဘူး ...

^ ဟိုေကာင္ေလး ကိုင္သြားတဲ့ လက္တစ္ဖက္ကို ေဆးပီးသြားပီလားလို႔ ... ^

^ ပီးသြားပီ ... ပီးသြားပီ ... တကယ္ထဲ ၀င္လာပီး အ၀တ္အစားလွဲပီးထဲကေဆးတာ ... ^

ဆူပုတ္ပုတ္ေျပာ‌လာတဲ့ေကာင္ေလးေၾကာင့္ အသည္းယားပီး ပါးေဖာင္းေလးကို ႏွစ္၀င္ေအာင္ အာဘြားေပး လိုက္ေတာ့တရ္ ... ဖက္ထားဖို႔ကလဲမေမ့ ...

^ သြား ... လာနမ္းမေနနဲ႔ ... Dinner ကို ---- Hotel မွာ ပါးပါးခ်ိန္းထားတာ ... ေမာင္ကအားတရ္မလား ^

^ ေမာင္က မအားလဲအားရမွာေပါ့ ... ေယာကၡထီးကိုသြားေတြ႕ရမွာေလ ^

^ ဟြန္႔ ... ေစာနက ေၾကာက္လန႔္တာမ်ားတုန္လို႔ ... ခုမ်ားက် ^

^ Wang အားကိုးနဲ႔ေလ ... ေမာင့္ Wang အားကိုးနဲ႔ မိုက္ေနရတာ ... သိလား ... ႐ြတ္ ^

ဘယ္အခ်ိန္ မုန္တိုင္းလာမလဲ မိုးသတ္ေလျပင္းက်မလဲ သူတို႔မသိပါဘူး ... သူတို႔သိတာကေတာ့ လက္ရွိအခ်ိန္ကိုအေကာင္းဆုံး တန္ဖိုးထားပီး လာမဲ့အေရးကို အတူတူလက္တြဲမျဖဳတ္ပဲ ရင္ဆိုင္သြားဖို႔ပါပဲ ...

Idol ႏွစ္ေယာက္အေပၚထိခိုက္ေစလိုေသာ အသုံးအႏႈန္းမ်ားရွိရင္ အားမနာတမ္းလာေျပာလို႔ရပါတရ္ရွင့္ ...

ပုံေတြအားလုံး Credit ေပးပါတရ္ရွင့္ ...

#Violet