^ ဂျောက် ^

တံခါးဖွင့်သံကြားတာနဲ့ မောင့်ကိုယ့်ကို တွန်းပလိုက်တော့ နောင့်ပေါင်ထိုင်နေတဲ့သူကပဲပြုတ်ကျမလိုဖစ်သွားတာမို့ မောင်ကပြန်ထိန်းပေးရသေးတရ် ...

^ ဟာ ... မင်းတို့က ဧည့်ခန်းကြီးထဲမှာ ... ဟမ် ... နေပါဦး ... ဘယ်တုန်းကဆေးရုံဆင်းလာကြတာလဲ ... ^

အပေါက်၀မှာ ကျိုးချန်ကောနဲ့ ယွီပင်းကော အထုပ်ကြီး အထုပ်ငယ်ကိုင်ပီး အတောင့်လိုက်ကြီးရပ်ပီးမေးလာတော့ ... သူ့မှာ မောင့် ပေါင်ပေါ်က ကပျာကယာ ဆင်းရသေးတရ် ...

မရှိတဲ့အရှက်တွေတော့ ကွဲပြန်ပီ ... အဲ့ဒါမောင့်ကြောင့် ...

^ မကြာသေးဘူး ... စောနလေးတင်ပြန်ရောက်တာ ... Wang သူငယ်ချင်းလိုက်ပို့ပေးတာ ... မင်းတို့ကိုခေါ်ဖို့ ငါ့ဖုန်းကလဲ အိမ်မှာကျန်ခဲ့တာဆိုတော့ ^

ပြောလဲပြော ဘေးနားမှာရှိတဲ့ Yibo ခါးကိုလဲ ဖက်ထားသေးတရ် ... သဲသဲကဲကဲအတွဲတွေ ...

^ အေး ... ဆေးရုံကဆင်းလာတဲ့သူက အရမ်းတွေအားတွေရှိနေတာနော် ... ဆက်လုပ်ကြ ... ဆက်လုပ်ကြပါ ... ငါ့တို့ရှောင်ပေးပါမရ် ^

မျက်စောင်းကြီးထိုးပီးပြောသွားတဲ့ ကျိုးချန်ကောနောက်ကို ယွီပင်းကောကပါ ရယ်ပီးလိုက်သွားလေတဲ့ ... ‌ကောတို့မီးဖိုခန်းထဲ ၀င်သွားခါမှ သူမှာ မောင့်လက်မောင်းကိုတဖြန်းဖြန်းနဲ့ဆော်လိုက်တော့တရ် ...

^ မောင်နော် ... တကယ်ပါပဲ ... ကောတို့ရှေ့ကို အနေအထိုင်ကို မဆင်ခြင်ဘူး ^

^ ဟာ Wang ကလဲ ... မောင့်က Wang နဲ့အနီးကပ်ဆုံးနေရတာတောင် တင်းတိမ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး ... Wang အသားလေးနဲ့ထိထားလိုက်ရမှ နည်းနည်းလေး ကျေနပ်တာရယ် ^

^ တော် ... တိတ် ... ကျွန်တော့်နား ၂နာရီလောက် ကပ်ခွင့်ပိတ်လိုက်တရ်^

ဟာ Wang နော်ဆိုပီး ထပ်ဖက်ဖို့ပြင်နေတဲ့မောင်ကြောင့် နောက်ကိုအမြန်ဆုတ်လိုက်ရတရ် ...

^ တကယ်ပြောနေတာနော် ... ကောတို့နဲ့ သွားကူလိုက်ဦးမရ် ... မောင်လဲ အ၀တ်အစားလေးလှဲပီး ခဏနားလိုက်ဦး ... ‌ကျွန်တော် မခေါ်မချင်းထွက်မလာနဲ့ ... ထွက်လာရင် အချိန်ထပ်တိုးမရ် ^

မောင့်အပေါ် အမြဲကူညီပေးထားတဲ့ ကောတို့က ခုလဲ သူတို့စားသောက်ဖို့ကိုပါ ထပ်လုပ်ပေးနေရတရ် ဆိုတာကတော့ မဟုတ်သေး ... မောင်တစ်ယောက်ထဲဆို ကိစ္စမရှိပေမဲ့ ... ခုသူပါရှိနေတော့ ကူညီမှကောင်းမှာမလား ...

နောက်ပီးမောင် ဘေးမှာရှိနေရင်လဲ Yibo ကအလုပ်လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်တော့ မောင့်ကိုမနည်းပြောလိုက်ရတရ် ...

ခြေထောက်ကို အသံမြည်အောင်ဆောင့်ပီး သွားတဲ့မောင်က မျက်စောင်းထိုးဖို့လဲမမေ့ခဲ့ ... သူသိတာပေါ့ ...

သူ့ယုန်ကြီးက မနမ်းရထဲက စိတ်ကောက်သွားတာ ... ခုဆို အနားကပ်ခွင့်ပိတ်လိုက်တော့ Double စိတ်ကောက်သွားတာ ... တကယ်ပဲ ... မောင်က စားရတဲ့ကလေး ပိုငတ်တရ်ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ ...

Xiao Zhan မှာလဲ အချိန်ကိုက် ရောက်လာတဲ့ကောင်တွေကြောင့် ရင်ထဲတနုန့်နုန့်နဲ့ ... နည်းနည်းလေးပဲနောက်ကျလာလိုက်ပါတော့လား ...

Wang ကလဲရက်ရက်စက်စက် ... ၂ နာရီကြီးများတောင် သူ့ကိုနှင်ထုတ်ထားတရ် ...

ခုတော့ပြေးထားဦးပေါ့ မုန်လာဥလေးရေ ... နောက်ဆို ဒီကယုန်လေးက တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်အောင် စား ... အဲလေ ... ဖတ်ထားပီး အာဘွားတွေပေးပစ်ဦးမှာ ...

ခုတော့ မောင့် Wang စကားနားထောင်ပီး အ၀တ်အစားလှဲဖို့ပြင်လိုက်ပီးခါမှ ယှဉ်လျက်တွေ့ရတဲ့ စားပွဲပေါ်က ဖုန်းကြောင့် ကောက်ကိုင်ကြည့်မိလိုက်တရ် ...

^ ဟင် ... ဒါလေးက Wang ဖုန်းမလား ... ^

ဘယ်လောက်ပဲ Password သိနေပါစေ ... ကိုယ့်အသည်းအသက်လေးလဲဖြစ်နေပါစေ ... Privacy ဆိုတာရှိတရ်မဟုတ်လား ... Wang ဖုန်းကို ကြည့်ချင်ရင်လဲ နောက်မှ သူခွင့်တောင်းပီးမှကြည့်တော့မရ်လို့ တေးထားလိုက်သည်။

အာ ... ဖုန်းဆိုမှ ... သူ Dew ကိုကျေးဇူးတင်ကြောင်းတောင် လှမ်းမပြောရသေးဘူးပဲ ... သူ့ကြားက‌နေ စာအပေးအယူ လုပ်မို့သာ Wang ကသူ့ကိုပြန်လက်ခံပေးတာမလား ...

သူမြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ Yinn Dew ဆိုတဲ့ Contact ကိုနှိပ်ပလိုက်တော့တရ် ... ပီးတာနဲ့ သူလဲတရေးတမော ခဏပြန်အိပ်ဦးမရ်လေ ...Wang စကားအတိုင်း ...

^ Hello Dew ... ကျေးဇူးတင်ပါတရ်ကွာ ... မင်းကိုနောက်နေ့ငါတစ်ဝိုင်းကျွေးမရ်နော် ^ Dew ရဲ့ စကားပြန်တောင် မလာသေး တဆက်ထဲပြောလိုက်တော့ ...

^ ဟိုလေ ... မဟုတ်သေးဘူး ... ငါမပေးရသေးဘူး ... နောက်ပီး ငါကြိုတောင်းပန်ထားပါရစေ ... ညီညီက Yibo ကိုစိတ်၀င်စားနေတရ် Sean ^

^ ဘာ ^

Xiao Zhan ဘယ်လောက်ပဲရိပ်မိပါစေ ... ခုလို အစ်ကိုဖြစ်သူကိုယ်တိုင်ကလာပြောရတဲ့အခြေအနေဆိုတော့ Yinn Dream က Wang ကိုတော်တော်အသည်းအသန်ဖြစ်နေပုံရတရ် ... တောက် ... ရာရာစစ ... သူ့အပိုင်ကိုများ ...

^ Wait Sean ... ငါစကားမဆုံးသေးဘူး ... ညီညီက အရမ်းငယ်သေးတော့ တစ်ခုခုဆို အမှားအယွင်းလုပ်ခဲ့တာမျိုးရှိရင် ငါကိုယ်တိုင်ဆုံးမပေးမှာမို့ မင်းစိတ်ပူစရာမရှိပါဘူး ... စာ ကိစ္စအတွက် ငါတောင်းပန်ပါတရ် ... Dream တွေ့မိသွားပီး ဖြဲလိုက်တော့ Yibo ကိုမပေးလိုက်ရဘူး Sean ... ငါအာ့အတွက်လဲ ညီညီကိုသတိပေးပီးပါပီ ... နောက်နောင် ဒါမျိုးထပ်မဖြစ်စေရပါဘူး ^

စကားတွေအများကြီးပြောသွားတဲ့ Dew ကို သူသက်ပြင်းချပီးသာတုန်ပြန်လိုက်ပီး Wang ကိုတစ်ရက်အနားပေးပါလို့သာပြောပီး ဖုန်းချပလိုက်တရ် ...

Yinn Dream ဆိုတဲ့ကောင်လေးက အသက်ငယ်သလို တဇွတ်ထိုးတ‌ဇောက်ကန်း စိတ်ဓါတ်မျိုးရှိတာကပေါ်လွင်နေတာ ... Wang အပေါ် ခံစားချက်ကို သူ့အစ်ကိုကိုတောင် ပြောပြထားပုံအရ အခြေအနေတွေက မတင်းမာသင့်ပဲ တင်းမာရဦးမရ်ထင်ပါတရ် ...

စိတ်မရှိပါနဲ့ Yinn Dream ... Wang Yibo ဆိုတဲ့ကောင်လေးက ဒီဘ၀မပြောနဲ့ နောင်ဘ၀အဆက်ဆက်မှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင် Xiao Zhan ဆိုတဲ့သူအပိုင်ပဲ ဖြစ်နေမှာမို့ ...

ဒါနဲ့ Wang ... သူ့စာကိုမဖတ်ရသေးဘဲနဲ့ သူ့ကိုခွင့်လွတ်ပီး အနားပြန်ရောက်နေရတာလဲ ... သူ့ကို ဝိုင်းလိမ်ထားတရ်လို့ ထင်ရအောင်လဲ Wang အပြုအမူတွေက စစ်မှန်ကြောင်းသက်သေပြနေပြန်တရ် ...

Wang မသိစေချင်တဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခုရှိကောင်းရှိလိမ့်မှာ ... သူ့အိပ်ပျော်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ကို မေးရင်တော့ သိနိုင်မှာပါပဲလေ ...

သူ ဘယ်လောက်စိတ်ဒုက္ခတွေရှိပါစေ သူ့ရွေရင်အေးလေး Wang အနားမှာ ရှိသရွေ့အကုန်အဆင်ပြေတရ် ...

----------------------------------------------------------------------------------

^ မောင်နဲ့ တူတူအိပ်ပါဆို ^

ဆူအောင့်ပီးပြောတဲ့ မောင်ကို မသနားနိုင် ... နေ့ခင်းအိပ်အပျော်လွန်ပီး ညနေမှ နိုးလာလို့ ညစာနဲ့ပေါင်းစားလိုက်ရတဲ့ မောင့်အဖြစ်ရယ်ပါ ...

ခုလဲ သူအိမ်မပြန်ဖို့နိုးဆေယ်နေပြန်ပီ ...

^ မရဘူးဆို ... နောက်အပတ်ကစပီ မောင့်ဆီမှာ လာနေမှာ ^ အာ့တော့ တစ်ချက်ငြိမ်သွားသေး ... နောက်တော့လဲ တုံ့ရင်းကတုံရင်းပါပဲ ...

သူခုပြန်မှာက ဟောက်ရွမ်းနဲ့တူတူနေတဲ့ အိမ်ကိုတော့မဟုတ်ဘူး ... ၀မ်အိမ်တော်ကို ... ပါးပါးနဲ့ပြောစရာစကားတွေ သူမှာရှိနေသလို ... မားမားနဲ့ ပြဿနာတစ်ချို့လဲဖြေရှင်းစရာက ရှိသေးတရ် မဟုတ်လား ...

လာမဲ့ဘေး ပြေးတွေ့ဆိုသလို Yibo ကမြန်မြန်ပဲ မောင်နဲ့ ဝေးရတဲ့ ကိစ္စ မှန်သမျှ အကုန် ရှင်းပစ်လိုက်ချင်ပီ ...

^ မွ ... လိမ္မာပါတရ် ... မောင်ကလဲ ... ဟောက်ရွမ်းလဲရောက်တော့မှာ ^ ပါးမို့လေးကို အနမ်းပေးပီးချော့တော့ ယုန်သွားကြီးက ထင်းခနဲ ...

^ Okay ... မောင် နဲ့အလုပ်ကိုတော့ တူတူသွားရမရ်နော် ^

^ ကောင်းပါပီဗျ ... ဒါနဲ့ ကျွန်တော်ကို ၀င်ခေါ်ရင် အရင်နေရာမဟုတ်တော့ဘူးနော် ... ၀မ်အိမ်တော်မှာ ပြန်သွားနေဦးမလို့ ^

၀မ်အိမ်တော်လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ ပြတ်ယွင်းသွားတဲ့ မောင့်မျက်နှာက ခဏတာမျှ ...

^ လာခေါ်မရ်မလား မောင် ... ကျွန်တော် စောင့်နေမရ် ^

^ မောင့် Wang ကိုလာလဲခေါ်မရ် ... ပြန်လဲလိုက်ပို့မရ် ... ပြောပီးသားနော် ... တစ်ပတ်ပြည့်ပီးတာနဲ့ ကိုယ်နဲ့အတူ လာနေရမှာနော် ^

^ မောင့်သဘောအတိုင်းပါပဲ ^ ပြုံးပီးပြောလိုက်တော့ Yibo နူဖူးကို နှာခေါင်းလေးနဲ့ နမ်းပြန်လေရက် ...

^ အော် ... Wang သင်တဲ့ ကလေးတွေနဲ့ မောင်တို့ သူငယ်ချင်းတွေကို ပေါင်းပီး Dinner လေးဖစ်ဖစ် ကျွေးရအောင်လား ... မောင်တို့ ချစ်သူပြန်ဖစ်တဲ့အထိမ်းအမှတ်အနေနဲ့ ^

^ အင်း ... ကျွန်တော်လဲ ပြောမလို့ ... မောင်ကဦးသွားတာ ... ဟီး ...ဘယ်နေ့ကျွေးချင်လဲ မောင် ... ^

^ မနက်ဖြန်ဆိုရင်ရော ... ကျိုးချန်က မောင့်ကြောင့် ခဏပြန်လာတာ ... သူလဲ သူ့မိန်းမကိုလွမ်းရောပေါ့ ^

ပြုံးရယ်ပီး ပြောနေတဲ့မောင်ကြောင့် သူ့စိတ်တွေလဲ အလိုလိုပျော်နေရတာပါပဲ ... မောင်ပျော်ရင် သူလဲထပ်တူပျော်တာမို့ ...

----------------------------------------------------------------------------------

၀မ်အိမ်တော်

^ သားသား‌လာမရ်ဆိုလို့ ပါးကမျှော်နေတာ ... ^ Yibo ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဧည့်ခန်းကနေပီး ပါးပါးက ခရီးဦးကြိုပြုလေရက် ...

^ ကျွန်တော်လဲ ပါးပါးကိုလွမ်းလို့ပြန်လာတာပါနော် ^ ပါးပါးကိုဖတ်ပီး ချွဲချွဲလေးပြောလိုက်တော့ ပါးပါးကရယ်လေတရ် ...

^ ပါးပါးကို လွမ်းလို့ပြန်လာတာဆိုတော့ မားမားကိုရော ^

ဒေါက်ဖိနပ်သံပြင်းပြင်းနဲ့ ပြုံးပီလျောက်လာတဲ့ မားကြောင့် Yibo ကိုယ့်ကမတ်ခနဲ ... အရင်အတိုင်းသာဆို မားကိုလဲ ဖတ်ပီး နှုတ်ဆတ်မိဦးမှာ ... ခုတော့

^ မားကိုလဲ သတိရပါတရ် ... ဒါနဲ့ ကျွန်တော် ပင်ပန်းလာလို့ နားတော့မရ်နော် ... ညစာက စားပီးလာပီရယ် ... ^ ပါးပါးကိုပြောပီးတာနဲ့ လှေကားကနေတဆင့် သူ့အခန့်းဆီသို့သာ ...

Yibo ဟာ မားရှေ့မှာတောင် ဟန်မဆောင်‌နိုင်လောက်အောင် မျက်နှာ ပျက်ယွင်းနေတာ အရိပ်အကဲဖတ်တာမြန်တဲ့ မားလဲ သိမှာ မလွဲ ...

ပါးပါးနဲ့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ မား မသိအောင် စကားပြောဖို့ Msg ပို့လိုက်တရ် ... မားထပ်ခြေလှမ်းသာနေမှ ဖြစ်မှာ ... ပါးပါးကိုသာ မား မောင့်အကြောင်း ဂုန်းမတိုက်ထားရင် အရာအားလုံးကို သူလက်ထဲမှာ ...

ပါးပါးက သူ့ကို မားထက်တောင် အလိုလိုက်တာမဟုတ်လား ... ညနက်ခါနီးအချိန်လောက်မှာ စာကြည့်ခန်းဆီသို့ လျောက်လာလိုက်တော့တရ် ... တံခါးမဖွင့်မိ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရ‌သေးတရ် ...

^ ပါးပါး ... ကျွန်တော့်မှာ လက်တွဲဖော်ရှိနေပီ ... ^

လက်တွဲဖော်လို့ သုံးလိုက်တာ Yibo အနေနဲ့ ချစ်သူဆိုတဲ့ စကားထက် ပိုလေးနက်စေချင်လို့ ...

^ ဟေ ^ ထိုင်ပီးတာနဲ့ စကားဦးမသန်းပဲ ဒဲ့ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် ပါးပါးက အံဩသွားပုံပင် ...

^ ဟုတ်တရ် ပါးပါး ... နောက်ပီး သူက မိန်းကလေးတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ဘူး ^

^ ဟေ ^ ၀မ်ချိုးရိမ် အံဩပီးရင် အံဩပါပဲ ... တစ်နှစ်တစ်ခါနေလိုမှ အိမ်ပြန်မလာတဲ့ သားက လာမဲ့လာတော့လဲ ဧရာမ ကိစ္စကြီးနဲ့ပါလား ...

‌ခေတ်မှီတဲ့ လူတစ်ယောက်မို့ ဒီကိစ္စတွေကို လက်ခံပေးလို့ရပါတရ်လေ ... သားသားက ချစ်တရ်ဆိုရင်ပေါ့ ... သားသား ချစ်သူဆိုတာကိုလဲ သူအနေနဲ့ အကဲခတ်ဖို့လိုသေးတရ် မဟုတ်လား ...

သားသားကို သူရည်မှန်းထားတဲ့ သူ့လုပ်ငန်း Partner သမီးတွေရှိနေပေမဲ့ သူတုန်းကတောင် သူစိတ်တိုင်းကျရွေးချယ်ခဲ့တာမှတ်လား ...

^ ပါးပါးနဲ့ တွေ့ပေးချင်တရ် ... ^ တုံးတိပြောတတ်တဲ့ သူ့သားအကြောင်းသိပေမဲ့ ဒီလောက်ထိ တုံးတိကြီးပြောချလိမ့်မရ်တော့ မထင်ထားမိဘူး ...

^ ဟေ ... အဟမ်း ... ပါးတွေ့ကြည့်ပီးမှ ဆုံးဖြတ်ပေးမရ် သားသား ... ဒီကိစ္စကို သားမားမားသိပီးပီလား ^

သူ့မားမားအကြောင်းပါတာနဲ့ မျက်နှာပျက်သွားတဲ့ သားသားကြောင့် သူမသိရသေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိနေမှာအမှန် ...အရင်တုန်းကဆို သားသားပြန်လာတာနဲ့ သူ့မားမားဆီကိုချွဲနေကြကလေးက ဒီနေ့မှ ခပ်တန်းတန်းဆက်ဆံနေပြန်တော့ ...

အရွယ်ရောက်လာလို့ အနေစိမ်းသွားတရ် ပြောရအောင်လဲ သူ့မားမားနဲ့က အဆက်အသွယ်မပြတ်ဘူးမဟုတ်လား ...

^ ထားပါ ... သားမားမားနဲ့ နောက်မှတွေ့ပေးတာပေါ့ ... သားသားကို ပါးတို့ ချစ်လဲချစ်သလို ယုံလဲယုံတရ် ... သားသား ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူဟာ သားသားအတွက် လက်တွဲဖော်ကောင်းပဲ ဖြစ်မှာပါ ... ပါးအားတဲ့တစ်နေ့ ပိတ်ရက်တစ်ရက်ရက် တွေ့ကြတာပေါ့ ^

ပါးပါး စကားကြောင့် သူ‌ပျော်လွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ဝဲမိပါတရ် ...

^ ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ပါးပါး ... ဒီကိစ္စက ပါးပါးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ Secret နော် ^

^ ဟား ... ဟား .... ဟုတ်ပါပီ သားသားရယ် ^

တစ်ဆင့်တော့အောင်မြင်သွားပီ မောင် ...

-----------------------------------------------------------------------------

မနက်စောစော နိုးစက်သံကြားတာနဲ့ Yibo မျက်လုံးအတင်းဖွင့်ပီး ပြင်ဆင်တော့တာပဲ ... အဓိကက မောင်အကြာကြီးစောင့်နေရမှာစိုးလို့ ... နောက်ပီး မနက်စောစော နိုးတတ်တဲ့ မားနဲ့ တွေ့သွားမှာစိုးလို့ ...

ပထမတော့ အိမ်တော်ကိုပဲ လာခေါ်လို့ပြောထားပေမဲ့ မားကြောင့် သူ့အနီးနားမှာပဲ စောင့်ခိုင်းလိုက်တော့တရ် ... မားနဲ့တွေ့ဖို့ အချိန်မတန်သေးဘူးမဟုတ်လား ...

^ Hello မောင် ... ကျွန်တော်ပီးပီ ^

^ Okay ... ဒါဆိုထွက်လာပီနော် ... အပြင်ကို ထွက်မလာနဲ့နော် ... ^

မနက်တိုင်းလမ်းလျောက်တတ်တဲ့ မားနဲ့‌တိုးသွားမှာလဲ စိုးရသေးတရ်ရယ် ...

^ သားငယ် ... အစောကြီး ... အလုပ်ကိုသွားတော့မလို့လား ... မနက်စာတောင်မစားပဲနဲ့ မားလိုက်ပို့ပေးမှာပေါ့ ^

^ ရတရ် မား ... ဟောက်ရွမ်းလာခေါ်နေပီ ^

^ နေဦး သားငယ် ... မား မနက်စာထည့်ပေးလိုက်မရ် ... ဟောက်ရွမ်းအတွက်ရော ... ^

^ မလိုဘူး မား ... ရတရ် ^

^ လူကြီးစကားနာထောင်လေ သားငယ် ... မားက ဗိုက်ဆာမှာစိုးလို့ စေတနာနဲ့ ကို ^

နာခံနေချ စကားတွေကြောင့် Yibo ရပ်ပီးစောင့်နေခဲ့ရတရ် ... ကျွန်တော် သတ္တိထပ်မွေးဖို့ လိုအပ်နေသေးတရ် မောင်ရယ် ... ကိုယ့်ကိုတောင် အားမရလိုက်တာ ...

ငယ်စဉ်ကတည်းက မားစကားတွေ ကိုနားထောင်ခဲ့တာမို့ ကလန်ကဆန်လုပ်ဖို့က သူ့အတွက်ခဲယဉ်းလွန်းတရ် ...

^ မားလိုက်ပို့ပေးမရ်လေ သားငယ် ^

^ ရတရ်မား ... ကျွန်တော် သယ်နိုင်တရ် ^

^ အို ... မားက ဟောက်ရွမ်းနဲ့လဲတွေ့ချင်သေးလို့ပါကွယ် ... ^

Idol နှစ်ယောက်အပေါ်ထိခိုက်စေလိုသော အသုံးအနှုန်းများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ ေဂ်ာက္ ^

တံခါးဖြင့္သံၾကားတာနဲ႔ ေမာင့္ကိုယ့္ကို တြန္းပလိုက္ေတာ့ ေနာင့္ေပါင္ထိုင္ေနတဲ့သူကပဲျပဳတ္က်မလိုဖစ္သြားတာမို႔ ေမာင္ကျပန္ထိန္းေပးရေသးတရ္ ...

^ ဟာ ... မင္းတို႔က ဧည့္ခန္းႀကီးထဲမွာ ... ဟမ္ ... ေနပါဦး ... ဘယ္တုန္းကေဆး႐ုံဆင္းလာၾကတာလဲ ... ^

အေပါက္၀မွာ က်ိဳးခ်န္ေကာနဲ႔ ယြီပင္းေကာ အထုပ္ႀကီး အထုပ္ငယ္ကိုင္ပီး အေတာင့္လိုက္ႀကီးရပ္ပီးေမးလာေတာ့ ... သူ႔မွာ ေမာင့္ ေပါင္ေပၚက ကပ်ာကယာ ဆင္းရေသးတရ္ ...

မရွိတဲ့အရွက္ေတြေတာ့ ကြဲျပန္ပီ ... အဲ့ဒါေမာင့္ေၾကာင့္ ...

^ မၾကာေသးဘူး ... ေစာနေလးတင္ျပန္ေရာက္တာ ... Wang သူငယ္ခ်င္းလိုက္ပို႔ေပးတာ ... မင္းတို႔ကိုေခၚဖို႔ ငါ့ဖုန္းကလဲ အိမ္မွာက်န္ခဲ့တာဆိုေတာ့ ^

ေျပာလဲေျပာ ေဘးနားမွာရွိတဲ့ Yibo ခါးကိုလဲ ဖက္ထားေသးတရ္ ... သဲသဲကဲကဲအတြဲေတြ ...

^ ေအး ... ေဆး႐ုံကဆင္းလာတဲ့သူက အရမ္းေတြအားေတြရွိေနတာေနာ္ ... ဆက္လုပ္ၾက ... ဆက္လုပ္ၾကပါ ... ငါ့တို႔ေရွာင္ေပးပါမရ္ ^

မ်က္ေစာင္းႀကီးထိုးပီးေျပာသြားတဲ့ က်ိဳးခ်န္ေကာေနာက္ကို ယြီပင္းေကာကပါ ရယ္ပီးလိုက္သြားေလတဲ့ ... ‌ေကာတို႔မီးဖိုခန္းထဲ ၀င္သြားခါမွ သူမွာ ေမာင့္လက္ေမာင္းကိုတျဖန္းျဖန္းနဲ႔ေဆာ္လိုက္ေတာ့တရ္ ...

^ ေမာင္ေနာ္ ... တကယ္ပါပဲ ... ေကာတို႔ေရွ႕ကို အေနအထိုင္ကို မဆင္ျခင္ဘူး ^

^ ဟာ Wang ကလဲ ... ေမာင့္က Wang နဲ႔အနီးကပ္ဆုံးေနရတာေတာင္ တင္းတိမ္ႏိုင္တာမဟုတ္ဘူး ... Wang အသားေလးနဲ႔ထိထားလိုက္ရမွ နည္းနည္းေလး ေက်နပ္တာရယ္ ^

^ ေတာ္ ... တိတ္ ... ကြၽန္ေတာ့္နား ၂နာရီေလာက္ ကပ္ခြင့္ပိတ္လိုက္တရ္^

ဟာ Wang ေနာ္ဆိုပီး ထပ္ဖက္ဖို႔ျပင္ေနတဲ့ေမာင္ေၾကာင့္ ေနာက္ကိုအျမန္ဆုတ္လိုက္ရတရ္ ...

^ တကယ္ေျပာေနတာေနာ္ ... ေကာတို႔နဲ႔ သြားကူလိုက္ဦးမရ္ ... ေမာင္လဲ အ၀တ္အစားေလးလွဲပီး ခဏနားလိုက္ဦး ... ‌ကြၽန္ေတာ္ မေခၚမခ်င္းထြက္မလာနဲ႔ ... ထြက္လာရင္ အခ်ိန္ထပ္တိုးမရ္ ^

ေမာင့္အေပၚ အၿမဲကူညီေပးထားတဲ့ ေကာတို႔က ခုလဲ သူတို႔စားေသာက္ဖို႔ကိုပါ ထပ္လုပ္ေပးေနရတရ္ ဆိုတာကေတာ့ မဟုတ္ေသး ... ေမာင္တစ္ေယာက္ထဲဆို ကိစၥမရွိေပမဲ့ ... ခုသူပါရွိေနေတာ့ ကူညီမွေကာင္းမွာမလား ...

ေနာက္ပီးေမာင္ ေဘးမွာရွိေနရင္လဲ Yibo ကအလုပ္လုပ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ ေမာင့္ကိုမနည္းေျပာလိုက္ရတရ္ ...

ေျခေထာက္ကို အသံျမည္ေအာင္ေဆာင့္ပီး သြားတဲ့ေမာင္က မ်က္ေစာင္းထိုးဖို႔လဲမေမ့ခဲ့ ... သူသိတာေပါ့ ...

သူ႔ယုန္ႀကီးက မနမ္းရထဲက စိတ္ေကာက္သြားတာ ... ခုဆို အနားကပ္ခြင့္ပိတ္လိုက္ေတာ့ Double စိတ္ေကာက္သြားတာ ... တကယ္ပဲ ... ေမာင္က စားရတဲ့ကေလး ပိုငတ္တရ္ဆိုတဲ့အတိုင္းပဲ ...

Xiao Zhan မွာလဲ အခ်ိန္ကိုက္ ေရာက္လာတဲ့ေကာင္ေတြေၾကာင့္ ရင္ထဲတႏုန႔္ႏုန႔္နဲ႔ ... နည္းနည္းေလးပဲေနာက္က်လာလိုက္ပါေတာ့လား ...

Wang ကလဲရက္ရက္စက္စက္ ... ၂ နာရီႀကီးမ်ားေတာင္ သူ႔ကိုႏွင္ထုတ္ထားတရ္ ...

ခုေတာ့ေျပးထားဦးေပါ့ မုန္လာဥေလးေရ ... ေနာက္ဆို ဒီကယုန္ေလးက တဂြၽတ္ဂြၽတ္ျမည္ေအာင္ စား ... အဲေလ ... ဖတ္ထားပီး အာဘြားေတြေပးပစ္ဦးမွာ ...

ခုေတာ့ ေမာင့္ Wang စကားနားေထာင္ပီး အ၀တ္အစားလွဲဖို႔ျပင္လိုက္ပီးခါမွ ယွဥ္လ်က္ေတြ႕ရတဲ့ စားပြဲေပၚက ဖုန္းေၾကာင့္ ေကာက္ကိုင္ၾကည့္မိလိုက္တရ္ ...

^ ဟင္ ... ဒါေလးက Wang ဖုန္းမလား ... ^

ဘယ္ေလာက္ပဲ Password သိေနပါေစ ... ကိုယ့္အသည္းအသက္ေလးလဲျဖစ္ေနပါေစ ... Privacy ဆိုတာရွိတရ္မဟုတ္လား ... Wang ဖုန္းကို ၾကည့္ခ်င္ရင္လဲ ေနာက္မွ သူခြင့္ေတာင္းပီးမွၾကည့္ေတာ့မရ္လို႔ ေတးထားလိုက္သည္။

အာ ... ဖုန္းဆိုမွ ... သူ Dew ကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေတာင္ လွမ္းမေျပာရေသးဘူးပဲ ... သူ႔ၾကားက‌ေန စာအေပးအယူ လုပ္မို႔သာ Wang ကသူ႔ကိုျပန္လက္ခံေပးတာမလား ...

သူျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲ Yinn Dew ဆိုတဲ့ Contact ကိုႏွိပ္ပလိုက္ေတာ့တရ္ ... ပီးတာနဲ႔ သူလဲတေရးတေမာ ခဏျပန္အိပ္ဦးမရ္ေလ ...Wang စကားအတိုင္း ...

^ Hello Dew ... ေက်းဇူးတင္ပါတရ္ကြာ ... မင္းကိုေနာက္ေန႔ငါတစ္ဝိုင္းေကြၽးမရ္ေနာ္ ^ Dew ရဲ႕ စကားျပန္ေတာင္ မလာေသး တဆက္ထဲေျပာလိုက္ေတာ့ ...

^ ဟိုေလ ... မဟုတ္ေသးဘူး ... ငါမေပးရေသးဘူး ... ေနာက္ပီး ငါႀကိဳေတာင္းပန္ထားပါရေစ ... ညီညီက Yibo ကိုစိတ္၀င္စားေနတရ္ Sean ^

^ ဘာ ^

Xiao Zhan ဘယ္ေလာက္ပဲရိပ္မိပါေစ ... ခုလို အစ္ကိုျဖစ္သူကိုယ္တိုင္ကလာေျပာရတဲ့အေျခအေနဆိုေတာ့ Yinn Dream က Wang ကိုေတာ္ေတာ္အသည္းအသန္ျဖစ္ေနပုံရတရ္ ... ေတာက္ ... ရာရာစစ ... သူ႔အပိုင္ကိုမ်ား ...

^ Wait Sean ... ငါစကားမဆုံးေသးဘူး ... ညီညီက အရမ္းငယ္ေသးေတာ့ တစ္ခုခုဆို အမွားအယြင္းလုပ္ခဲ့တာမ်ိဳးရွိရင္ ငါကိုယ္တိုင္ဆုံးမေပးမွာမို႔ မင္းစိတ္ပူစရာမရွိပါဘူး ... စာ ကိစၥအတြက္ ငါေတာင္းပန္ပါတရ္ ... Dream ေတြ႕မိသြားပီး ၿဖဲလိုက္ေတာ့ Yibo ကိုမေပးလိုက္ရဘူး Sean ... ငါအာ့အတြက္လဲ ညီညီကိုသတိေပးပီးပါပီ ... ေနာက္ေနာင္ ဒါမ်ိဳးထပ္မျဖစ္ေစရပါဘူး ^

စကားေတြအမ်ားႀကီးေျပာသြားတဲ့ Dew ကို သူသက္ျပင္းခ်ပီးသာတုန္ျပန္လိုက္ပီး Wang ကိုတစ္ရက္အနားေပးပါလို႔သာေျပာပီး ဖုန္းခ်ပလိုက္တရ္ ...

Yinn Dream ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးက အသက္ငယ္သလို တဇြတ္ထိုးတ‌ေဇာက္ကန္း စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးရွိတာကေပၚလြင္ေနတာ ... Wang အေပၚ ခံစားခ်က္ကို သူ႔အစ္ကိုကိုေတာင္ ေျပာျပထားပုံအရ အေျခအေနေတြက မတင္းမာသင့္ပဲ တင္းမာရဦးမရ္ထင္ပါတရ္ ...

စိတ္မရွိပါနဲ႔ Yinn Dream ... Wang Yibo ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးက ဒီဘ၀မေျပာနဲ႔ ေနာင္ဘ၀အဆက္ဆက္မွာေတြ႕ခဲ့ရင္ေတာင္ Xiao Zhan ဆိုတဲ့သူအပိုင္ပဲ ျဖစ္ေနမွာမို႔ ...

ဒါနဲ႔ Wang ... သူ႔စာကိုမဖတ္ရေသးဘဲနဲ႔ သူ႔ကိုခြင့္လြတ္ပီး အနားျပန္ေရာက္ေနရတာလဲ ... သူ႔ကို ဝိုင္းလိမ္ထားတရ္လို႔ ထင္ရေအာင္လဲ Wang အျပဳအမူေတြက စစ္မွန္ေၾကာင္းသက္ေသျပေနျပန္တရ္ ...

Wang မသိေစခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုရွိေကာင္းရွိလိမ့္မွာ ... သူ႔အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ခဲ့လဲဆိုတာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို ေမးရင္ေတာ့ သိႏိုင္မွာပါပဲေလ ...

သူ ဘယ္ေလာက္စိတ္ဒုကၡေတြရွိပါေစ သူ႔ေ႐ြရင္ေအးေလး Wang အနားမွာ ရွိသေ႐ြ႕အကုန္အဆင္ေျပတရ္ ...

----------------------------------------------------------------------------------

^ ေမာင္နဲ႔ တူတူအိပ္ပါဆို ^

ဆူေအာင့္ပီးေျပာတဲ့ ေမာင္ကို မသနားႏိုင္ ... ေန႔ခင္းအိပ္အေပ်ာ္လြန္ပီး ညေနမွ ႏိုးလာလို႔ ညစာနဲ႔ေပါင္းစားလိုက္ရတဲ့ ေမာင့္အျဖစ္ရယ္ပါ ...

ခုလဲ သူအိမ္မျပန္ဖို႔ႏိုးေဆယ္ေနျပန္ပီ ...

^ မရဘူးဆို ... ေနာက္အပတ္ကစပီ ေမာင့္ဆီမွာ လာေနမွာ ^ အာ့ေတာ့ တစ္ခ်က္ၿငိမ္သြားေသး ... ေနာက္ေတာ့လဲ တုံ႔ရင္းကတုံရင္းပါပဲ ...

သူခုျပန္မွာက ေဟာက္႐ြမ္းနဲ႔တူတူေနတဲ့ အိမ္ကိုေတာ့မဟုတ္ဘူး ... ၀မ္အိမ္ေတာ္ကို ... ပါးပါးနဲ႔ေျပာစရာစကားေတြ သူမွာရွိေနသလို ... မားမားနဲ႔ ျပႆနာတစ္ခ်ိဳ႕လဲေျဖရွင္းစရာက ရွိေသးတရ္ မဟုတ္လား ...

လာမဲ့ေဘး ေျပးေတြ႕ဆိုသလို Yibo ကျမန္ျမန္ပဲ ေမာင္နဲ႔ ေဝးရတဲ့ ကိစၥ မွန္သမွ် အကုန္ ရွင္းပစ္လိုက္ခ်င္ပီ ...

^ မြ ... လိမၼာပါတရ္ ... ေမာင္ကလဲ ... ေဟာက္႐ြမ္းလဲေရာက္ေတာ့မွာ ^ ပါးမို႔ေလးကို အနမ္းေပးပီးေခ်ာ့ေတာ့ ယုန္သြားႀကီးက ထင္းခနဲ ...

^ Okay ... ေမာင္ နဲ႔အလုပ္ကိုေတာ့ တူတူသြားရမရ္ေနာ္ ^

^ ေကာင္းပါပီဗ် ... ဒါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ကို ၀င္ေခၚရင္ အရင္ေနရာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္ ... ၀မ္အိမ္ေတာ္မွာ ျပန္သြားေနဦးမလို႔ ^

၀မ္အိမ္ေတာ္လို႔ ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ျပတ္ယြင္းသြားတဲ့ ေမာင့္မ်က္ႏွာက ခဏတာမွ် ...

^ လာေခၚမရ္မလား ေမာင္ ... ကြၽန္ေတာ္ ေစာင့္ေနမရ္ ^

^ ေမာင့္ Wang ကိုလာလဲေခၚမရ္ ... ျပန္လဲလိုက္ပို႔မရ္ ... ေျပာပီးသားေနာ္ ... တစ္ပတ္ျပည့္ပီးတာနဲ႔ ကိုယ္နဲ႔အတူ လာေနရမွာေနာ္ ^

^ ေမာင့္သေဘာအတိုင္းပါပဲ ^ ၿပဳံးပီးေျပာလိုက္ေတာ့ Yibo ႏူဖူးကို ႏွာေခါင္းေလးနဲ႔ နမ္းျပန္ေလရက္ ...

^ ေအာ္ ... Wang သင္တဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ ေမာင္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေပါင္းပီး Dinner ေလးဖစ္ဖစ္ ေကြၽးရေအာင္လား ... ေမာင္တို႔ ခ်စ္သူျပန္ဖစ္တဲ့အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ ^

^ အင္း ... ကြၽန္ေတာ္လဲ ေျပာမလို႔ ... ေမာင္ကဦးသြားတာ ... ဟီး ...ဘယ္ေန႔ေကြၽးခ်င္လဲ ေမာင္ ... ^

^ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ေရာ ... က်ိဳးခ်န္က ေမာင့္ေၾကာင့္ ခဏျပန္လာတာ ... သူလဲ သူ႔မိန္းမကိုလြမ္းေရာေပါ့ ^

ၿပဳံးရယ္ပီး ေျပာေနတဲ့ေမာင္ေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ေတြလဲ အလိုလိုေပ်ာ္ေနရတာပါပဲ ... ေမာင္ေပ်ာ္ရင္ သူလဲထပ္တူေပ်ာ္တာမို႔ ...

----------------------------------------------------------------------------------

၀မ္အိမ္ေတာ္

^ သားသား‌လာမရ္ဆိုလို႔ ပါးကေမွ်ာ္ေနတာ ... ^ Yibo ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ဧည့္ခန္းကေနပီး ပါးပါးက ခရီးဦးႀကိဳျပဳေလရက္ ...

^ ကြၽန္ေတာ္လဲ ပါးပါးကိုလြမ္းလို႔ျပန္လာတာပါေနာ္ ^ ပါးပါးကိုဖတ္ပီး ခြၽဲခြၽဲေလးေျပာလိုက္ေတာ့ ပါးပါးကရယ္ေလတရ္ ...

^ ပါးပါးကို လြမ္းလို႔ျပန္လာတာဆိုေတာ့ မားမားကိုေရာ ^

ေဒါက္ဖိနပ္သံျပင္းျပင္းနဲ႔ ၿပဳံးပီေလ်ာက္လာတဲ့ မားေၾကာင့္ Yibo ကိုယ့္ကမတ္ခနဲ ... အရင္အတိုင္းသာဆို မားကိုလဲ ဖတ္ပီး ႏႈတ္ဆတ္မိဦးမွာ ... ခုေတာ့

^ မားကိုလဲ သတိရပါတရ္ ... ဒါနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ပင္ပန္းလာလို႔ နားေတာ့မရ္ေနာ္ ... ညစာက စားပီးလာပီရယ္ ... ^ ပါးပါးကိုေျပာပီးတာနဲ႔ ေလွကားကေနတဆင့္ သူ႔အခန႔္းဆီသို႔သာ ...

Yibo ဟာ မားေရွ႕မွာေတာင္ ဟန္မေဆာင္‌ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်က္ႏွာ ပ်က္ယြင္းေနတာ အရိပ္အကဲဖတ္တာျမန္တဲ့ မားလဲ သိမွာ မလြဲ ...

ပါးပါးနဲ႔ စာၾကည့္ခန္းထဲမွာ မား မသိေအာင္ စကားေျပာဖို႔ Msg ပို႔လိုက္တရ္ ... မားထပ္ေျခလွမ္းသာေနမွ ျဖစ္မွာ ... ပါးပါးကိုသာ မား ေမာင့္အေၾကာင္း ဂုန္းမတိုက္ထားရင္ အရာအားလုံးကို သူလက္ထဲမွာ ...

ပါးပါးက သူ႔ကို မားထက္ေတာင္ အလိုလိုက္တာမဟုတ္လား ... ညနက္ခါနီးအခ်ိန္ေလာက္မွာ စာၾကည့္ခန္းဆီသို႔ ေလ်ာက္လာလိုက္ေတာ့တရ္ ... တံခါးမဖြင့္မိ အသက္ကိုျပင္းျပင္းရႉလိုက္ရ‌ေသးတရ္ ...

^ ပါးပါး ... ကြၽန္ေတာ့္မွာ လက္တြဲေဖာ္ရွိေနပီ ... ^

လက္တြဲေဖာ္လို႔ သုံးလိုက္တာ Yibo အေနနဲ႔ ခ်စ္သူဆိုတဲ့ စကားထက္ ပိုေလးနက္ေစခ်င္လို႔ ...

^ ေဟ ^ ထိုင္ပီးတာနဲ႔ စကားဦးမသန္းပဲ ဒဲ့ေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ ပါးပါးက အံဩသြားပုံပင္ ...

^ ဟုတ္တရ္ ပါးပါး ... ေနာက္ပီး သူက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ^

^ ေဟ ^ ၀မ္ခ်ိဳးရိမ္ အံဩပီးရင္ အံဩပါပဲ ... တစ္ႏွစ္တစ္ခါေနလိုမွ အိမ္ျပန္မလာတဲ့ သားက လာမဲ့လာေတာ့လဲ ဧရာမ ကိစၥႀကီးနဲ႔ပါလား ...

‌ေခတ္မွီတဲ့ လူတစ္ေယာက္မို႔ ဒီကိစၥေတြကို လက္ခံေပးလို႔ရပါတရ္ေလ ... သားသားက ခ်စ္တရ္ဆိုရင္ေပါ့ ... သားသား ခ်စ္သူဆိုတာကိုလဲ သူအေနနဲ႔ အကဲခတ္ဖို႔လိုေသးတရ္ မဟုတ္လား ...