^ ဟာ ဟေ့ကောင် ^

တံခါးဖွင့်သံကြားပီး မော့ကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာချင်းဆိုင်က ကောတို့၀င်လာတာကိုမြင်တော့ ခွာမရ် လုပ်ပြန်တော့လဲ မောင်ကဖတ်ထားတာကို မလွတ် ...

တော်သေးတာပေါ့ သူတို့ ဟိုဟာနေတုန်းက မမြင်လိုက်လို့ .. မြင်သာမြင်လိုက်ရင် Yibo ရှက်လွန်းလို့ မောင့် ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ မျက်နှာအပ်ထားတော့မှာ ...

^ ကလေးကိုနည်းနည်းလောက်လဲ လွတ်ပေးလိုက်ပါဦးကွာ ... Yibo လဲ မင်းဆီတန်းလာပုံရတရ် ... ဘာမှ စားရဦးမှာမဟုတ်ဘူး ... အဓိက က မင်း ... မနေ့က လဲဘာမှမမြိုထားဘူး မှတ်လား ... ^

ကျိုးချန်ကောရဲ့ စကားကြောင့် သူ မောင့်ကိုယ့်ကို အတင်းဖယ်ရတော့တရ် ...

^ ဟုတ်သားပဲ ... ကျွန်တော်လဲ ဘာမှမစားရသေးဘူး ... မောင်လဲ ဗိုက်ဆာရောပေါ့ ^

မောင် ဆိုတဲ့ အသံလေးက တိုးတိုးလေးကပ်ပီးပြောလိုက်တာမို့ မောင်က အသံထွက်အောင်ရယ်လေတော့တရ် ...

ကောတို့ရှေ့မှာ သူ့ မောင် လို့ခေါ်ဖို့ မရဲသေးဘူးရယ် ...

^ မောင်က စောနလေးတင် ဗိုက်ပြည့်ထားတာကို ... ထပ်စားရမဲ့ဆိုရင်လဲ Wang ကပဲထပ်ကျွေးပါလား ^

သူ့နည်းတူ တိုးတိုးလေးကပ်ပီး ကလူနေတဲ့ မောင့်ကိုအသည်း တယားယား ... မရှိတဲ့ ဗိုက်ခေါက်ကို အသာလေးလိမ်ပီး ခုတင်ပေါ်ကသာ ဆင်းလာလိုက်တရ် ...

^ ကော ကျွန်တော် ဘာကူရမလဲ ^

ကျိုးချန်ကော က မိန်းမ ဖုန်းလာလို့ ဆိုပီး အပြင်ထွက်ပီးပြောနေတော့ ယွီပင်းကော တစ်ယောက်ထဲ အလုပ်ရှုတ်နေတော့တရ် ...

^ နေ နေ ... ဟိုကောင်နားမှာသာနေ ... မျက်ခွက်ကိုကြည့်ဦး ... Yibo သူ့နားမရှိတာနဲ့ ^

ကောအပြောကြောင့် လှည့်ကြည့်မိလိုက်တော့ တကယ်ကြီးကို ဗိုက်လေးကို ပွတ်ပီး ဆူပုတ်နေတဲ့ မောင် က မျက်နှာမသစ်ရသေးလဲ ချစ်စရာကြီး ...

^ ဟို အစ်ကို မျက်နှာသွားသစ်ရအောင်လား ... ^

ပြောပီးတာနဲ့ လက်မောင်းနားက အကျီစလေးကိုဆွဲတော့ ခါထုတ်ပစ်ပြန်တရ် ...

^ ဟင် ... မသစ်ဘူးလား ... ကိုယ်လက်သန့်စင်ပီးမှ မုန့်စားလေ ... မောင် က လူညစ်ကြီးလား ^

^ စောနက အစ်ကို ဆို ... နောက်ပီး စောနကပဲ အာ့လူညစ်ကြီးနဲ့ ဒီလိုလုပ်ထားတာကို ... ^

‌နှုတ်ခမ်းဆူပီး ပြောနေတဲ့ မောင် က တကယ်ကို လူစားထိုးခံရသလို ...

^ ကျွန်တော် ရှက်လို့ပါဆို ... တကယ်ထဲမှပဲ ^

^ ရှက်စရာလား မောင့် Wang ရဲ့ ... ဟိုကောင်တွေ ဟားမှာဆိုးလို့လား ... သူတို့များ Wang ကိုတချက်ဆွေ့ကြည့်ကြည့် မောင်က နရင်းအုတ်ပီးသားပဲ ^

တကယ်ကိုပဲ Wang မျက်နှာလေးက ရှက်စိတ်ကြောင့် ရဲတွတ်နေတာ ... အသည်းတယားယား ပါးဖောင်းလေးကို ကိုက်ချင်မိတာ ဟိုကောင်ရှိနေလို့ ...

တဖြေးဖြေးနဲ့ အကြည့်တွေက Wang နှုတ်ခမ်းနား‌လေးရောက်လာတော့ Xiao Zhan မှာအကြည့်မခွာနိုင် ...

တကယ့်ကို တစ်ခါဆိုတစ်ခါထဲသာ မြည်းစမ်းလိုက်ရတဲ့ အာ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ထိတွေ့ချင်သေးတရ် ... ခုလဲ သူ့လက်ချက်ကြောင့် နှုတ်ခမ်းလေးက ပိုဖောင်းနေသယောင် ...

^ ဟာ ဘာတွေကြည့်နေပြန်တာလဲ ... သွားဆို ^

သန့်စင်ခန်းကို အတင်းလွတ်နေတဲ့ အရှက်လွန်နေတဲ့ ကောင်လေးကြောင့် Xiao Zhan စချင်စိတ်ကတဖွားဖွား ...

^ မောင် လို့ အကျယ်ကြီး ခေါ်ရင် သွားမရ် ... မဟုတ်ရင် မသွားဘူး ... ^

^ ဟာ ... ကျွန်တော် ဗိုက်အရမ်း‌ဆာနေပီကို ... မောင်က ညစ်ပတ်နေတာ ... ^

ငိုမယောင် ဖြစ်လာတဲ့ကောင်လေးကို သူထပ်စချင်ပင်မဲ့အသည်း အသက်လေးက ဗိုက်ဆာ‌တရ်ဆိုတော့ သူသုတ်သုတ်ပဲ သွားလိုက်ပါတရ် ... သန့်စင်ခန်းမ၀င်ခင် ကြားလိုက်ရတဲ့ ...

^ မောင် ... ဖြေးဖြေးလုပ်နော် ... ကျွန်တော် စောင့်နေမရ် ^

ဆိုတဲ့ စကားလေးကြောင့် Xiao Zhan နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ကိုပြုံးမိသွားတရ် ... တကယ်ပါ ... မောင့် Wang ကအလိုလိုက်မှန်းသိလို့ မောင်ကဆိုးချင်မိတာပါ ...

မောင့် အလိုကျသာ ‌ပြောပေးလိုက်ရတရ် ... ရှက်စိတ်ကြောင့် Yibo မှာ ခေါင်းတောင်မမော့နိုင် ...

ယွီပင်းကောကတော့ ဟန်မပျက်လုပ်စရာရှိတာသာ လုပ်နေလို့တော်သေး ...

^ လာ ညီလေး ... ဟိုကောင်က ကြာမှာ ... စားနှင့် ... နောက်ပီး ကောတို့ကိုလဲ ဘာမှရှက်စရာမလိုဘူးနော် ^

သူ့ပုံစံကိုကြည့်ပီး တစ်ပြုံးပြုံး‌နဲ့ ပြောနေတာမို့ သူလဲ စိတ်သက်သာရာ ရ‌ပြန်တရ် ...

^ ကျွန်တော် စောင့်လိုက်ဦးမရ် ... ကောတို့စားနှင့် ^

ဆိုဖာနားထိုင်ပီး ပြောလိုက်တော့ ကောကပါ သူ့ဘေးနား၀င်ထိုင်တရ် ...

^ ကောတို့က စားလာပီးပါပီ ... မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုးလေးတွေ့ရတာ ကောတို့လဲတကယ် ပျော်တရ် ... ဒါနဲ့ Yibo မင်းရဲ့ ၃နှစ်တာကာလကိုလဲ Xiao Zhan ကိုပြောပြသင့်တရ် ထင်တရ် ... နောက်ပီး မနေ့က ကျိုချန်ဘက်က ပြောတာလွန်သွားတာမို့ ကောတောင်းပန်ပါတရ်နော် ^

ဟောက်ရွမ်းမနေ့က ပြောထားတာမို့ Yibo ရဲ့ အခြေအနေကိုသိပီး ကောတို့က စိတ်လဲမကောင်း အားလဲနာဖြစ်နေပံာရတရ် ...

သူကတကယ်ဆို ကောတို့ကိုတောင် ကျေးဇူးတင်မိတာ ...

မောင့် အနားမှာ ကောတို့လို သူငယ်ချင်းတွေသာမရှိရင် မတွေးရဲဘူးလေ ...

^ ကောတို့ကလဲဗျာ ... အလှည့်ကျကို တောင်းပန်နေတော့တာပဲ ... မလိုပါဘူးဆို ... မောင့်ကို အာ့ကိစ္စတွေမပြောတော့ဘူး ... မောင့် အတွေးထဲမှာ သူရေးထားတဲ့စာကိုဖတ်ပီး မောင့်အနားပြန်ရောက်လာတရ်လို့ပဲ သိထားတာ ကောင်းပါတရ် ... ကျွန်တော်က စာမဖတ်လိုက်ရလဲ ကိစ္စမရှိပါဘူး ... ဒါပေမဲ့ မောင့်စာလေးကို နှမြောမိသား ... မောင်က သိပ်ကို အားထုတ်ထားရတာမလား ... စာလေးတစ်စောင်အတွက် ...နောက်ပီး ကျွန်တော်တို့ မနေ့ကအဖြစ်အပျက်တွေကို မောင့်ကိုပြန်ပီး‌မပြောပြပါနဲ့နော် ... အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်အကြောင်း ဟောက်ရွမ်းပြောတာတွေ ... မောင် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားမှာမလိုလားလို့ပါ ^

ပြုံးပြုံးရွင်ရွင်ပဲ ပြောပြလိုက်တော့ ကောက သက်ပြင်းချပီး ခေါင်းညိမ့်ပြတော့တရ် ...

Yibo ဖြစ်ချင်တာကတော့ မောင့်ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ထပ်ပီးမထိခိုက်စေချင်တော့တာပါပဲ ...

နောက်လာမဲ့နေ့ရက်တွေမှာ သူတို့နှစ်ယောက်အတွက် ပျော်ရွင်ခြင်းအတိပဲ ဖြစ်‌စေချင်တော့တရ် ... ဖြစ်ကိုဖြစ်လာအောင်လဲ Yibo ကဖန်တီးသွားမှာပင် ...

ပြုံးနေတဲ့ကောင်လေးကိုကြည့်ပီး ယွီပင်းအတွေးတွေက မနေ့ကညဆီသို့ ...

ဟောက်ရွမ်း Yibo အကြောင်း ပြောပြောပီးခြင်း ကျိုးချန်ရော သူရော တော်တော် တုန်လှုပ်သွားခဲ့တာ ... ကြားရတဲ့လူတောင် မခံစားနိုင်တာ လက်တွေ့ခံခဲ့ရတဲ့သူသာဆို ဘယ် လောက် တောင်မှ ထိခိုက်နာကျင်ခဲ့ရမလဲ ...

Xiao Zhan သိရင် သူတို့ထက်ပိုဆိုးမှာမို့ Yibo တားလိုက်မှန်းလဲသိပါတရ် ... ခုချိန်မှာ Xiao Zhan ဟာ Yibo ကိုဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လက်မလွတ်တော့ဘူးဆိုတာသိပေမဲ့ ကံကြမ္မာ နောက်ထပ်ကျီစားလာရင် Xiao Zhan တွေဝေသွားမှာ ကိုစိုးရိမ်မိပါတရ် ...

အာ့ကြောင့် Yibo ရဲ့ ခံစားခဲ့ရသမျှကိုလဲ Xiao Zhan ကိုသိစေချင်မိတရ် ... အဲ့တာမှ Xiao Zhan လဲ သူစပီးလမ်းခွဲခဲ့တဲ့ အကျိုးဆက်ကိုသိရမှာမဟုတ်လား ...

ပွဲကြည့်ပရိတ်သတ်ဖြစ်တဲ့ သူတို့အတွက်တော့ အားလုံးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ဖြစ်စေချင်တော့တာ ... သိုသော့် ကာယကံရှင် ဆန္ဒက အရေးကြီးဆုံးမလား ...

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကတော့ Xiao Zhan ဟာ Yibo ကိုပိုချစ်တရ်လို့ ထင်တရ် ... ခုနောက်ပိုင်းတော့ Yibo က Xiao Zhan ကိုပိုချစ်တရ်လို့ထင်လာမိပြန်ရော ...

လက်ရှိ FA ဘွဲ့ခံယူထားတဲ့ ယွီပင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ Wang Yibo နဲ့ Xiao Zhan လောက်မှချစ်တတ်တဲ့သူကို မတွေ့မချင်း ချစ်သူမတော်တော့ဘူး ဆိုတာပင် ...

အတော်ကြာ ကိုယ်ဆီအတွေးတွေနဲ့အသံတိတ်နေတုန်း ...

^ ဟေ့ကောင် ... မင်း ငါ့ကလေးကိုဆူထားတာလား ^

မျက်နှာသုတ်ပဝါနဲ့ ပစ်ပေါက်ပီးမေးတဲ့ မောင်က သူ့ဘေးနားကိုလဲ အလျင်အမြန်ရောက်လို့လာပြန်တရ် ...

^ အမလေး ... မလုပ်ရဲပါဘူးဗျာ ... ဒီက ငယ်ကျွန်ကြီးက ပြင်ဆင်ပီးပါပီ ... သခင်လေးတို့ သုံးဆောင်ကြပါ ^

ယွီပင်းကောရဲ့ ရွဲ့ပီးဖြေလိုက်တဲ့ အဖြေကြောင့် Yibo မှာအသံထွက်အောင်တောင် ရယ်မိတရ် ...

^ အေး ... ပီးရင် ဒိုးတော့ ... Wang နဲ့ပဲ အတူတူရှိချင်တရ် ^

သူ့ပခုံးကိုဖတ်ပီး ပြောလာတဲ့ မောင်ကြောင့် တံတောင်ကိုအသာထိပီး သတိပေးရသေးတရ် ...

မောင်ကလေ အားမနာလျှာမကျိုး ကိုပြောချပစ်နေတာ ...

^ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ယုန်စုတ် ယုန်နာ ... ^

မောင့်ကို ပြောဆိုပီးတာနဲ့ Yibo ကိုနှုတ်ဆတ်ပီး ကောတို့ပြန်သွားတော့မှ မောင့် ကိုပြောရသေးတရ် ...

^ မောင်ကလဲ... ကောတို့ကို အားနာစရာ ^

^ ဘာအားနာစရာလိုလို့လဲ Wang ကလဲ .. တကယ်ဆို သူတို့ကိုယ်တိုင်က အလိုက်တသိရှောင်ပေးရမှာကို ... မတွေ့ရတာ ကြာတဲ့ ချစ်သူနှစ်ယောက်အလွမ်းသယ်ချင်သေးတာကို ... ဒါပဲနော် Wang ... ဒီနေ့ အလုပ်မသွားရဘူး ... မောင့်ကိုပဲ အဖော်ပြုပေး ... ^

^ အချိန်ကိုလဲကြည့်ပါဦးလို့ ... မသွားပါဘူးဗျာ ... မောင့်နားမှာ ဟော့သည့်လိုလေး ကပ်နေမှာ ^

မောင့်ရင်ခွင်ထဲ တိုး၀င်ပီးပြောလိုက်တော့ မောင်က အသည်းယားသွားဟန် သူ့ကိုဖတ်တဲ့အရှိန်ကိုပိုတင်းလိုက်တော့ သူ့အဖြစ်က ဖားပျံလေးကပ်နေသလိုပဲ ...

^ ကဲ ... မနက်စာ စားအုံး ... ကောတို့က ဆန်ပြုတ်လေး ၀ယ်ထားပေးတရ် ...^

^ အင်းပါ ... မောင့် Wang ခွံပေး ^

တစ်ပန်းကန်လုံး ပြောင်စင်အောင် စားသွားတဲ့ မောင် က ဗိုက်ပြည့်ပုံမပေါ်သေး ... Yibo စားမဲ့အထဲကပါ မောင့်ကိုခွံကျွေးတော့ မောင်ကငြင်းပြန်တရ် ...

^ Wang မ၀ပဲနေမှာပေါ့ ... ကိုယ့်က ၀ပီရယ် ... Energy လေးပဲ ဖြည့်ဖို့ကျန်တော့တာ ^

^ ဟင် ... မောင်က ဆေးသွင်းစရာလိုသေးတာလား ^

^ အာ ... Wang ကတော့ပြောတော့မရ်ကွာ ... အဲ့တာက Wang ဆီကပဲရမှာ ... မြန်မြန်စားနော် ကလေးလေး ^

မောင့်ရဲ့အပြောကြောင့် ကြက်သီးတွေတဖြန်းဖြန်းထလာပြန်‌ တော့သည်။ အရင်ကနဲ့ မတူတဲ့မောင်က ခုဆိုခြေသွက် လက်သွက်နဲ့ရယ် ...

^ မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ လျောက်‌မလုပ်နဲ့နော် ... ဒီမှာက အမြဲ Nurse တွေက Round ပေးနေတာကို ^

ပြီတိတိနဲ့ ခေါင်းညိမ့်လိုက်တဲ့ မောင့်ဟာ တစ်စက်မှ အချိုးကိုပြေမနေ ... ချစ်တော့လဲ သည်းခံ Wang Yibo ရေ ...

သိပ်မကြာလိုက် Yibo စားနေတာတောင် မပီးသေး မောင် က ဆိုဖာပေါ်တတ်လာပီး သူ့ကိုသိမ်းကြုံးပွေ့ထားပြန်တရ် ... ဖတ်ထားတာလဲမဟုတ် ...

သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းလုံးက မောင့်ပေါင်ပေါ်မှာ ... မောင်က သူကို ခါးကနေ လက်လျိုထုတ်ထားပီး သူ့လက်တစ်ဖက်ကို မောင့်ပုခုံးပေါ်တင်စေကာ ... မောင်က သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ မျက်နှာကိုကပ်ထားလေးရက် ... စားနေတာကိုရပ်ပီး ရင်ခွင်ထဲကညမောင့်ကိုပဲ ပြန်ဖတ်ထားလိုက်တော့သည်။

အင်း ... ဒီနေ့က မနက်စာငတ်တရ်ကွယ် ...

ဆိုးလွန်းတဲ့မောင်က Nurse တွေလာကြည့်လဲ သူ့ကိုဖတ်ထားတာက မဖြုတ် ... Doctor ကိုယ်တိုင် Round လဲ ဆိုဖာပေါ်ကမဆင်း ...

ဟိုကဘာမှတောင်မပြောရသေးဘူး ဆေးရုံဆင်းမရ်ဆိုတာကစပြောလို့ Doctor တောင် ရယ်သွားသေးတရ် ...

တကယ်လဲ မောင်ကအားနည်းလို့သာ ဆေးရုံတင်ထားရတာဆိုတော့ ခုထဆင်းလဲ ပြဿနာကမရှိ ...

ခုပြဿနာက Yibo ရှူးရှူးပေါက်ချင်တာပဲ ...

^ ကျွန်တော်မရတော့ဘူး ... Toilet သွားချင်လို့ ... ခဏလွတ်ဦး ^ မရမက ဖယ်ပီးသွားတာမို့ မောင်ကမလွတ်ချင်လွတ်ချင်နဲ့လွတ်လိုက်ရတရ် ...

^ မြန်မြန်လုပ်နော် Wang ... မောင် မစောင့်နိုင်ရင် ၀င်လာမှာနော် ^ အကဲပိုလိုက်တာလို့ ပြောချင်ပေမဲ့လဲ သူကိုယ်တိုင်ကလဲ မောင်နဲ့တဖွားမခွာ အနီးဆုံးမှာနေချင်တဲ့သူမို့ ...

နှစ်ယောက်ကမ္ဘာတည်နေတဲ့ အတွဲချိုချိုလေးရှိသလို ဒေါသထွက်ပေါက်ကွဲပီး တံခါးပိတ်ငိုနေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်လဲ ရှိသတဲ့ ...

Idol နှစ်ယောက်နဲ့ပတ်သတ်ပီး အသုံးအနှုန်းအဆင်မပြေတာများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ ဟာ ေဟ့ေကာင္ ^

တံခါးဖြင့္သံၾကားပီး ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ေကာတို႔၀င္လာတာကိုျမင္ေတာ့ ခြာမရ္ လုပ္ျပန္ေတာ့လဲ ေမာင္ကဖတ္ထားတာကို မလြတ္ ...

ေတာ္ေသးတာေပါ့ သူတို႔ ဟိုဟာေနတုန္းက မျမင္လိုက္လို႔ .. ျမင္သာျမင္လိုက္ရင္ Yibo ရွက္လြန္းလို႔ ေမာင့္ ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ မ်က္ႏွာအပ္ထားေတာ့မွာ ...

^ ကေလးကိုနည္းနည္းေလာက္လဲ လြတ္ေပးလိုက္ပါဦးကြာ ... Yibo လဲ မင္းဆီတန္းလာပုံရတရ္ ... ဘာမွ စားရဦးမွာမဟုတ္ဘူး ... အဓိက က မင္း ... မေန႔က လဲဘာမွမၿမိဳထားဘူး မွတ္လား ... ^

က်ိဳးခ်န္ေကာရဲ႕ စကားေၾကာင့္ သူ ေမာင့္ကိုယ့္ကို အတင္းဖယ္ရေတာ့တရ္ ...

^ ဟုတ္သားပဲ ... ကြၽန္ေတာ္လဲ ဘာမွမစားရေသးဘူး ... ေမာင္လဲ ဗိုက္ဆာေရာေပါ့ ^

ေမာင္ ဆိုတဲ့ အသံေလးက တိုးတိုးေလးကပ္ပီးေျပာလိုက္တာမို႔ ေမာင္က အသံထြက္ေအာင္ရယ္ေလေတာ့တရ္ ...

ေကာတို႔ေရွ႕မွာ သူ႔ ေမာင္ လို႔ေခၚဖို႔ မရဲေသးဘူးရယ္ ...

^ ေမာင္က ေစာနေလးတင္ ဗိုက္ျပည့္ထားတာကို ... ထပ္စားရမဲ့ဆိုရင္လဲ Wang ကပဲထပ္ေကြၽးပါလား ^

သူ႔နည္းတူ တိုးတိုးေလးကပ္ပီး ကလူေနတဲ့ ေမာင့္ကိုအသည္း တယားယား ... မရွိတဲ့ ဗိုက္ေခါက္ကို အသာေလးလိမ္ပီး ခုတင္ေပၚကသာ ဆင္းလာလိုက္တရ္ ...

^ ေကာ ကြၽန္ေတာ္ ဘာကူရမလဲ ^

က်ိဳးခ်န္ေကာ က မိန္းမ ဖုန္းလာလို႔ ဆိုပီး အျပင္ထြက္ပီးေျပာေနေတာ့ ယြီပင္းေကာ တစ္ေယာက္ထဲ အလုပ္ရႈတ္ေနေတာ့တရ္ ...

^ ေန ေန ... ဟိုေကာင္နားမွာသာေန ... မ်က္ခြက္ကိုၾကည့္ဦး ... Yibo သူ႔နားမရွိတာနဲ႔ ^

ေကာအေျပာေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ တကယ္ႀကီးကို ဗိုက္ေလးကို ပြတ္ပီး ဆူပုတ္ေနတဲ့ ေမာင္ က မ်က္ႏွာမသစ္ရေသးလဲ ခ်စ္စရာႀကီး ...

^ ဟို အစ္ကို မ်က္ႏွာသြားသစ္ရေအာင္လား ... ^

ေျပာပီးတာနဲ႔ လက္ေမာင္းနားက အက်ီစေလးကိုဆြဲေတာ့ ခါထုတ္ပစ္ျပန္တရ္ ...

^ ဟင္ ... မသစ္ဘူးလား ... ကိုယ္လက္သန႔္စင္ပီးမွ မုန႔္စားေလ ... ေမာင္ က လူညစ္ႀကီးလား ^

^ ေစာနက အစ္ကို ဆို ... ေနာက္ပီး ေစာနကပဲ အာ့လူညစ္ႀကီးနဲ႔ ဒီလိုလုပ္ထားတာကို ... ^

‌ႏႈတ္ခမ္းဆူပီး ေျပာေနတဲ့ ေမာင္ က တကယ္ကို လူစားထိုးခံရသလို ...

^ ကြၽန္ေတာ္ ရွက္လို႔ပါဆို ... တကယ္ထဲမွပဲ ^

^ ရွက္စရာလား ေမာင့္ Wang ရဲ႕ ... ဟိုေကာင္ေတြ ဟားမွာဆိုးလို႔လား ... သူတို႔မ်ား Wang ကိုတခ်က္ေဆြ႕ၾကည့္ၾကည့္ ေမာင္က နရင္းအုတ္ပီးသားပဲ ^

တကယ္ကိုပဲ Wang မ်က္ႏွာေလးက ရွက္စိတ္ေၾကာင့္ ရဲတြတ္ေနတာ ... အသည္းတယားယား ပါးေဖာင္းေလးကို ကိုက္ခ်င္မိတာ ဟိုေကာင္ရွိေနလို႔ ...

တေျဖးေျဖးနဲ႔ အၾကည့္ေတြက Wang ႏႈတ္ခမ္းနား‌ေလးေရာက္လာေတာ့ Xiao Zhan မွာအၾကည့္မခြာႏိုင္ ...

တကယ့္ကို တစ္ခါဆိုတစ္ခါထဲသာ ျမည္းစမ္းလိုက္ရတဲ့ အာ့ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးကို ထိေတြ႕ခ်င္ေသးတရ္ ... ခုလဲ သူ႔လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးက ပိုေဖာင္းေနသေယာင္ ...

^ ဟာ ဘာေတြၾကည့္ေနျပန္တာလဲ ... သြားဆို ^

သန႔္စင္ခန္းကို အတင္းလြတ္ေနတဲ့ အရွက္လြန္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးေၾကာင့္ Xiao Zhan စခ်င္စိတ္ကတဖြားဖြား ...

^ ေမာင္ လို႔ အက်ယ္ႀကီး ေခၚရင္ သြားမရ္ ... မဟုတ္ရင္ မသြားဘူး ... ^

^ ဟာ ... ကြၽန္ေတာ္ ဗိုက္အရမ္း‌ဆာေနပီကို ... ေမာင္က ညစ္ပတ္ေနတာ ... ^

ငိုမေယာင္ ျဖစ္လာတဲ့ေကာင္ေလးကို သူထပ္စခ်င္ပင္မဲ့အသည္း အသက္ေလးက ဗိုက္ဆာ‌တရ္ဆိုေတာ့ သူသုတ္သုတ္ပဲ သြားလိုက္ပါတရ္ ... သန႔္စင္ခန္းမ၀င္ခင္ ၾကားလိုက္ရတဲ့ ...

^ ေမာင္ ... ေျဖးေျဖးလုပ္ေနာ္ ... ကြၽန္ေတာ္ ေစာင့္ေနမရ္ ^

ဆိုတဲ့ စကားေလးေၾကာင့္ Xiao Zhan ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ကိုၿပဳံးမိသြားတရ္ ... တကယ္ပါ ... ေမာင့္ Wang ကအလိုလိုက္မွန္းသိလို႔ ေမာင္ကဆိုးခ်င္မိတာပါ ...

ေမာင့္ အလိုက်သာ ‌ေျပာေပးလိုက္ရတရ္ ... ရွက္စိတ္ေၾကာင့္ Yibo မွာ ေခါင္းေတာင္မေမာ့ႏိုင္ ...

ယြီပင္းေကာကေတာ့ ဟန္မပ်က္လုပ္စရာရွိတာသာ လုပ္ေနလို႔ေတာ္ေသး ...

^ လာ ညီေလး ... ဟိုေကာင္က ၾကာမွာ ... စားႏွင့္ ... ေနာက္ပီး ေကာတို႔ကိုလဲ ဘာမွရွက္စရာမလိုဘူးေနာ္ ^

သူ႔ပုံစံကိုၾကည့္ပီး တစ္ၿပဳံးၿပဳံး‌နဲ႔ ေျပာေနတာမို႔ သူလဲ စိတ္သက္သာရာ ရ‌ျပန္တရ္ ...

^ ကြၽန္ေတာ္ ေစာင့္လိုက္ဦးမရ္ ... ေကာတို႔စားႏွင့္ ^

ဆိုဖာနားထိုင္ပီး ေျပာလိုက္ေတာ့ ေကာကပါ သူ႔ေဘးနား၀င္ထိုင္တရ္ ...

^ ေကာတို႔က စားလာပီးပါပီ ... မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဒီလိုမ်ိဳးေလးေတြ႕ရတာ ေကာတို႔လဲတကယ္ ေပ်ာ္တရ္ ... ဒါနဲ႔ Yibo မင္းရဲ႕ ၃ႏွစ္တာကာလကိုလဲ Xiao Zhan ကိုေျပာျပသင့္တရ္ ထင္တရ္ ... ေနာက္ပီး မေန႔က က်ိဳခ်န္ဘက္က ေျပာတာလြန္သြားတာမို႔ ေကာေတာင္းပန္ပါတရ္ေနာ္ ^

ေဟာက္႐ြမ္းမေန႔က ေျပာထားတာမို႔ Yibo ရဲ႕ အေျခအေနကိုသိပီး ေကာတို႔က စိတ္လဲမေကာင္း အားလဲနာျဖစ္ေနပံာရတရ္ ...

သူကတကယ္ဆို ေကာတို႔ကိုေတာင္ ေက်းဇူးတင္မိတာ ...

ေမာင့္ အနားမွာ ေကာတို႔လို သူငယ္ခ်င္းေတြသာမရွိရင္ မေတြးရဲဘူးေလ ...

^ ေကာတို႔ကလဲဗ်ာ ... အလွည့္က်ကို ေတာင္းပန္ေနေတာ့တာပဲ ... မလိုပါဘူးဆို ... ေမာင့္ကို အာ့ကိစၥေတြမေျပာေတာ့ဘူး ... ေမာင့္ အေတြးထဲမွာ သူေရးထားတဲ့စာကိုဖတ္ပီး ေမာင့္အနားျပန္ေရာက္လာတရ္လို႔ပဲ သိထားတာ ေကာင္းပါတရ္ ... ကြၽန္ေတာ္က စာမဖတ္လိုက္ရလဲ ကိစၥမရွိပါဘူး ... ဒါေပမဲ့ ေမာင့္စာေလးကို ႏွေျမာမိသား ... ေမာင္က သိပ္ကို အားထုတ္ထားရတာမလား ... စာေလးတစ္ေစာင္အတြက္ ...ေနာက္ပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ မေန႔ကအျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေမာင့္ကိုျပန္ပီး‌မေျပာျပပါနဲ႔ေနာ္ ... အထူးသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္အေၾကာင္း ေဟာက္႐ြမ္းေျပာတာေတြ ... ေမာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမွာမလိုလားလို႔ပါ ^

ၿပဳံးၿပဳံး႐ြင္႐ြင္ပဲ ေျပာျပလိုက္ေတာ့ ေကာက သက္ျပင္းခ်ပီး ေခါင္းညိမ့္ျပေတာ့တရ္ ...

Yibo ျဖစ္ခ်င္တာကေတာ့ ေမာင့္ကို ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာ ထပ္ပီးမထိခိုက္ေစခ်င္ေတာ့တာပါပဲ ...

ေနာက္လာမဲ့ေန႔ရက္ေတြမွာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ေပ်ာ္႐ြင္ျခင္းအတိပဲ ျဖစ္‌ေစခ်င္ေတာ့တရ္ ... ျဖစ္ကိုျဖစ္လာေအာင္လဲ Yibo ကဖန္တီးသြားမွာပင္ ...

ၿပဳံးေနတဲ့ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ပီး ယြီပင္းအေတြးေတြက မေန႔ကညဆီသို႔ ...

ေဟာက္႐ြမ္း Yibo အေၾကာင္း ေျပာေျပာပီးျခင္း က်ိဳးခ်န္ေရာ သူေရာ ေတာ္ေတာ္ တုန္လႈပ္သြားခဲ့တာ ... ၾကားရတဲ့လူေတာင္ မခံစားႏိုင္တာ လက္ေတြ႕ခံခဲ့ရတဲ့သူသာဆို ဘယ္ ေလာက္ ေတာင္မွ ထိခိုက္နာက်င္ခဲ့ရမလဲ ...

Xiao Zhan သိရင္ သူတို႔ထက္ပိုဆိုးမွာမို႔ Yibo တားလိုက္မွန္းလဲသိပါတရ္ ... ခုခ်ိန္မွာ Xiao Zhan ဟာ Yibo ကိုဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ လက္မလြတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာသိေပမဲ့ ကံၾကမၼာ ေနာက္ထပ္က်ီစားလာရင္ Xiao Zhan ေတြေဝသြားမွာ ကိုစိုးရိမ္မိပါတရ္ ...

အာ့ေၾကာင့္ Yibo ရဲ႕ ခံစားခဲ့ရသမွ်ကိုလဲ Xiao Zhan ကိုသိေစခ်င္မိတရ္ ... အဲ့တာမွ Xiao Zhan လဲ သူစပီးလမ္းခြဲခဲ့တဲ့ အက်ိဳးဆက္ကိုသိရမွာမဟုတ္လား ...

ပြဲၾကည့္ပရိတ္သတ္ျဖစ္တဲ့ သူတို႔အတြက္ေတာ့ အားလုံးကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းသာ ျဖစ္ေစခ်င္ေတာ့တာ ... သိုေသာ့္ ကာယကံရွင္ ဆႏၵက အေရးႀကီးဆုံးမလား ...

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြကေတာ့ Xiao Zhan ဟာ Yibo ကိုပိုခ်စ္တရ္လို႔ ထင္တရ္ ... ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ Yibo က Xiao Zhan ကိုပိုခ်စ္တရ္လို႔ထင္လာမိျပန္ေရာ ...

လက္ရွိ FA ဘြဲ႕ခံယူထားတဲ့ ယြီပင္းရဲ႕စိတ္ထဲမွာေတာ့ Wang Yibo နဲ႔ Xiao Zhan ေလာက္မွခ်စ္တတ္တဲ့သူကို မေတြ႕မခ်င္း ခ်စ္သူမေတာ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာပင္ ...

အေတာ္ၾကာ ကိုယ္ဆီအေတြးေတြနဲ႔အသံတိတ္ေနတုန္း ...

^ ေဟ့ေကာင္ ... မင္း ငါ့ကေလးကိုဆူထားတာလား ^

မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါနဲ႔ ပစ္ေပါက္ပီးေမးတဲ့ ေမာင္က သူ႔ေဘးနားကိုလဲ အလ်င္အျမန္ေရာက္လို႔လာျပန္တရ္ ...

^ အမေလး ... မလုပ္ရဲပါဘူးဗ်ာ ... ဒီက ငယ္ကြၽန္ႀကီးက ျပင္ဆင္ပီးပါပီ ... သခင္ေလးတို႔ သုံးေဆာင္ၾကပါ ^

ယြီပင္းေကာရဲ႕ ႐ြဲ႕ပီးေျဖလိုက္တဲ့ အေျဖေၾကာင့္ Yibo မွာအသံထြက္ေအာင္ေတာင္ ရယ္မိတရ္ ...

^ ေအး ... ပီးရင္ ဒိုးေတာ့ ... Wang နဲ႔ပဲ အတူတူရွိခ်င္တရ္ ^

သူ႔ပခုံးကိုဖတ္ပီး ေျပာလာတဲ့ ေမာင္ေၾကာင့္ တံေတာင္ကိုအသာထိပီး သတိေပးရေသးတရ္ ...

ေမာင္ကေလ အားမနာလွ်ာမက်ိဳး ကိုေျပာခ်ပစ္ေနတာ ...

^ ေက်းဇူးကန္းတဲ့ ယုန္စုတ္ ယုန္နာ ... ^

ေမာင့္ကို ေျပာဆိုပီးတာနဲ႔ Yibo ကိုႏႈတ္ဆတ္ပီး ေကာတို႔ျပန္သြားေတာ့မွ ေမာင့္ ကိုေျပာရေသးတရ္ ...

^ ေမာင္ကလဲ... ေကာတို႔ကို အားနာစရာ ^

^ ဘာအားနာစရာလိုလို႔လဲ Wang ကလဲ .. တကယ္ဆို သူတို႔ကိုယ္တိုင္က အလိုက္တသိေရွာင္ေပးရမွာကို ... မေတြ႕ရတာ ၾကာတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္အလြမ္းသယ္ခ်င္ေသးတာကို ... ဒါပဲေနာ္ Wang ... ဒီေန႔ အလုပ္မသြားရဘူး ... ေမာင့္ကိုပဲ အေဖာ္ျပဳေပး ... ^

^ အခ်ိန္ကိုလဲၾကည့္ပါဦးလို႔ ... မသြားပါဘူးဗ်ာ ... ေမာင့္နားမွာ ေဟာ့သည့္လိုေလး ကပ္ေနမွာ ^

ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲ တိုး၀င္ပီးေျပာလိုက္ေတာ့ ေမာင္က အသည္းယားသြားဟန္ သူ႔ကိုဖတ္တဲ့အရွိန္ကိုပိုတင္းလိုက္ေတာ့ သူ႔အျဖစ္က ဖားပ်ံေလးကပ္ေနသလိုပဲ ...

^ ကဲ ... မနက္စာ စားအုံး ... ေကာတို႔က ဆန္ျပဳတ္ေလး ၀ယ္ထားေပးတရ္ ...^

^ အင္းပါ ... ေမာင့္ Wang ခြံေပး ^

တစ္ပန္းကန္လုံး ေျပာင္စင္ေအာင္ စားသြားတဲ့ ေမာင္ က ဗိုက္ျပည့္ပုံမေပၚေသး ... Yibo စားမဲ့အထဲကပါ ေမာင့္ကိုခြံေကြၽးေတာ့ ေမာင္ကျငင္းျပန္တရ္ ...

^ Wang မ၀ပဲေနမွာေပါ့ ... ကိုယ့္က ၀ပီရယ္ ... Energy ေလးပဲ ျဖည့္ဖို႔က်န္ေတာ့တာ ^

^ ဟင္ ... ေမာင္က ေဆးသြင္းစရာလိုေသးတာလား ^

^ အာ ... Wang ကေတာ့ေျပာေတာ့မရ္ကြာ ... အဲ့တာက Wang ဆီကပဲရမွာ ... ျမန္ျမန္စားေနာ္ ကေလးေလး ^

ေမာင့္ရဲ႕အေျပာေၾကာင့္ ၾကက္သီးေတြတျဖန္းျဖန္းထလာျပန္‌ ေတာ့သည္။ အရင္ကနဲ႔ မတူတဲ့ေမာင္က ခုဆိုေျခသြက္ လက္သြက္နဲ႔ရယ္ ...

^ မဟုတ္ကဟုတ္ကေတြ ေလ်ာက္‌မလုပ္နဲ႔ေနာ္ ... ဒီမွာက အၿမဲ Nurse ေတြက Round ေပးေနတာကို ^

ၿပီတိတိနဲ႔ ေခါင္းညိမ့္လိုက္တဲ့ ေမာင့္ဟာ တစ္စက္မွ အခ်ိဳးကိုေျပမေန ... ခ်စ္ေတာ့လဲ သည္းခံ Wang Yibo ေရ ...

သိပ္မၾကာလိုက္ Yibo စားေနတာေတာင္ မပီးေသး ေမာင္ က ဆိုဖာေပၚတတ္လာပီး သူ႔ကိုသိမ္းႀကဳံးေပြ႕ထားျပန္တရ္ ... ဖတ္ထားတာလဲမဟုတ္ ...

သူ႔ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းလုံးက ေမာင့္ေပါင္ေပၚမွာ ... ေမာင္က သူကို ခါးကေန လက္လ်ိဳထုတ္ထားပီး သူ႔လက္တစ္ဖက္ကို ေမာင့္ပုခုံးေပၚတင္ေစကာ ... ေမာင္က သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ မ်က္ႏွာကိုကပ္ထားေလးရက္ ... စားေနတာကိုရပ္ပီး ရင္ခြင္ထဲကညေမာင့္ကိုပဲ ျပန္ဖတ္ထားလိုက္ေတာ့သည္။

အင္း ... ဒီေန႔က မနက္စာငတ္တရ္ကြယ္ ...

ဆိုးလြန္းတဲ့ေမာင္က Nurse ေတြလာၾကည့္လဲ သူ႔ကိုဖတ္ထားတာက မျဖဳတ္ ... Doctor ကိုယ္တိုင္ Round လဲ ဆိုဖာေပၚကမဆင္း ...

ဟိုကဘာမွေတာင္မေျပာရေသးဘူး ေဆး႐ုံဆင္းမရ္ဆိုတာကစေျပာလို႔ Doctor ေတာင္ ရယ္သြားေသးတရ္ ...

တကယ္လဲ ေမာင္ကအားနည္းလို႔သာ ေဆး႐ုံတင္ထားရတာဆိုေတာ့ ခုထဆင္းလဲ ျပႆနာကမရွိ ...

ခုျပႆနာက Yibo ရႉးရႉးေပါက္ခ်င္တာပဲ ...

^ ကြၽန္ေတာ္မရေတာ့ဘူး ... Toilet သြားခ်င္လို႔ ... ခဏလြတ္ဦး ^ မရမက ဖယ္ပီးသြားတာမို႔ ေမာင္ကမလြတ္ခ်င္လြတ္ခ်င္နဲ႔လြတ္လိုက္ရတရ္ ...

^ ျမန္ျမန္လုပ္ေနာ္ Wang ... ေမာင္ မေစာင့္ႏိုင္ရင္ ၀င္လာမွာေနာ္ ^ အကဲပိုလိုက္တာလို႔ ေျပာခ်င္ေပမဲ့လဲ သူကိုယ္တိုင္ကလဲ ေမာင္နဲ႔တဖြားမခြာ အနီးဆုံးမွာေနခ်င္တဲ့သူမို႔ ...

ႏွစ္ေယာက္ကမာၻတည္ေနတဲ့ အတြဲခ်ိဳခ်ိဳေလးရွိသလို ေဒါသထြက္ေပါက္ကြဲပီး တံခါးပိတ္ငိုေနတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လဲ ရွိသတဲ့ ...

Idol ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သတ္ပီး အသုံးအႏႈန္းအဆင္မေျပတာမ်ားရွိရင္ အားမနာတမ္းလာေျပာလို႔ရပါတရ္ရွင့္ ...

ပုံေတြအားလုံး Credit ေပးပါတရ္ရွင့္ ...

#Violet