^ မောင် ^

Yibo မျက်လုံးပွင့်တာနဲ့ တမ်းတမိတာ သူ့ ရှင်သန်ရာ‌လေး ကိုပင် ...

နာရီကို ကြည့်လိုက်မိတော့ ၈နာရီ ကျော်‌‌ကျော် ... ညကအစောကြီး အိပ်ယာ၀င်ခဲ့တာမို့ ဒီအချိန်လောက်‌ဆို မောင်လဲနိုးလောက်ရောပေါ့ ...

မောင်အကြောင်း တွေးလိုက်တာနဲ့ ကြည်နူးမှု့တွေက ရင်ထဲမှတစ်သိမ့်သိမ့်ပဲ ... အလုပ်က ဒီနေ့သွားဖို့လဲ စိတ်ကူးကရှိမနေ ...

မောင်သက်သာမှပဲ မောင့်ကားလေးနဲ့ အတူတူရုံးတတ်ဖို့ရည်ရွယ်ထားတရ် ... ဒါမှမဟုတ် မောင်က သူ့ခါးလေးကို ဖတ်ပီး ဆိုင်ကယ်လိုက်စီးပေါ့ ...

အဟိ ... အတွေးနဲ့ထပ်တူ အပြင်က ကိုယ့်ရယ်သံကိုကြားလိုက်မိတော့ Yibo ဘယ်သူ့မှမရှိတဲ့အခန်းမှာလဲ ကိုယ့်ကို မလုံမလဲ ...

မောင့် အခန်းမှာပဲ ကိုယ်လက်သန့်စင်ပီး မောင့် အကျီပွပွကြီး၀တ်ပီးပဲ ဆေးရုံသွားဖို့ပြင်ရတော့တရ် ... ‌

အခန်းထဲကအပြင်အထွက်မှ ညကဟောက်ရွမ်းပါလာတာ သတိပြန်ရတရ် ...

ဧည့်ခန်းရဲ့ ကြမ်းပြင်မှာ ဘာမှမခင်းပဲ အိပ်နေတဲ့ ကျိရန်ကောနဲ့ ဟောက်ရွမ်း ... ဟောက်ရွမ်းလဲ သူ့ကြောင့်နဲ့ ပင်ပန်းရတာ နည်းတာမှမဟုတ်ပါ ... ခုဆို ကျိရန်ကောပါ အဆစ်ပါနေသေး ...

ဒါပေမဲ့လဲ ဧည့်ခန်းမှာ ဟောက်ရွမ်းလက်မောင်းပေါ် ခေါင်းအုံးအိပ်နေတဲ့ ကျိရန်ကောတို့ အတွဲကို ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ခဏကြည့်နေမိသေးတရ် ...

မနိုးရင်လဲ မောင့်ဆီသွားဖို့ ဘယ်သူ့ကို လိုက်ပို့ခိုင်းရမှာလဲ ...

သူက ကားမောင်းဖို့ကို စိတ်မ၀င်စား ... မောင်းမိပြန်ရင်လဲ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု ၀င်ကြုံးပစ်လိုက်ရမှဆိုတော့ကား ... ဆောရီးပါ သူငယ်ချင်းလေးရေ ...

^ ဟောက်ရွမ်း ... သားကြီး ... ငါ့ကို လိုက်ပို့ပါဦးကွာ ^

^ ဟင် ... အင်း ... ^ အအိပ်စက်တဲ့ ဟောက်ရွမ်းက လေသံလေးနဲ့နိုးတာတောင် ခဏမကြာလိုက် ...

^ မင်းနိုးပီလား ... ဟမ် ... အ၀တ်အစားတွေတောင် လဲပီးသွားပီးလား ... ရှူး ... ကောအိပ်နေတရ် ... ^

အေး ... မင်းတစ်ယောက်ထဲပြောပီး မင်းတစ်ယောက်ထဲ ရှူးနေလိုက် ... သူ့ ဒုက္ခတွေမှန်သမျှ သည်းခံခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းမို့ သူ့ဘာမှမပြောပဲ သွားဖြဲပြလိုက်တရ် ... ပီးမှ ကျိရန်ကောကိုသတိရလိုက်တာမို့ ...

^ ကျိရန်ကောကို ဟိုဘက်အခန်းကို ပို့လိုက်ပါလား ... ပင်ပန်းထားတဲ့ပုံပဲ ... ခုထိအိမ်မောကျနေတုန်း ^

မချိသွားဖြဲပြတဲ့ Yibo ကို မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးပီး သူ့ကောကို အသာမပီး မောင့်ဘေးအခန်းကို ပွေ့ပီးသွားလေတရ် ...

^ ဟေ့ကောင် ... မနေ့ကတော့ ချက်ချင်းသေတော့မဲ့ အတိုင်း ... ခုက ပွင့်လန်းနေတဲ့ ပန်းကြီးလိုပဲ ... မနေ့က ငါဘယ်လောက်စိတ်ပူလိုက်ရလဲ သိသား ... ငနာကောင်ရဲ့ ... ^

Yibo လက်မောင်းကို တဖြန်းဖြန်းရိုက်ပီး ပြောနေတဲ့ ဟောက်ရွမ်းက ဆဲနေပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကတော့ပြုံးနေတရ် ... သူသိတာပေါ့ ... သူ့ခုလက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ပီး ဟောက်ရွမ်းပါပျော်နေမရ်ဆိုတာ ...

ခုလက်ရှိခံစားချက်တွေက အရင်ကလိုရှုပ်မထွေးနေဘူး ... တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ပေါက်စလိုမျိုး အရင်က မောင်နဲ့ 1st Date လိုခံစားချက်မျိုး ...

^ ဟီး ... မင်းကလဲကွာ ... ငါ့ကိုလိုက်ပို့ဦးနော် ... ငါကမင်းကားလေးကိုသနားလို့ ကားသော့တွေ့ပါရက်နဲ့တောင် မမောင်းပဲနေတာ‌ နော် ... ^

^ အေးပါ ... ကျေးဇူးရှင်လေးရယ် ... ကျေးဇူးမဟားတရားတင်ပါတရ် ... ငါ ကောဖို့ စာရေးပီးထားခဲ့လိုက်ဦးမရ် ... ငါတို့ကိုမတွေ့တော့ ကြောင်သွားမှာစိုးလို့ ... မင်း မနက်စာစားပီးမှသွားမှာလား ... ငါ့တော့ သွားမတိုက်ဘာမတိုက်နဲ့ မစားတော့ဘူး ... နီးစပ်ရာ Mart တစ်ခုတော့အရင်၀င်လိုက်ဦးမရ် ... ပီးမှ လိုက်ပို့မရ် ... ^

ပြောလဲပြော စာရွက်နဲ့ဘောပင်ရှာပီး သူ့ကောရှိရာအခန်းထဲသို့၀င်သွားလေရက် ...

တင်ခနဲမြည်သွားတဲ့ ဖုန်းသံကြောင့် ဖုန်းကိုထုတ်ကြည့်မိလိုက်တော့ Dream ဆီက ...

ကြည့်ရတာ Yibo မလာဘူးလားလို့ မေးထားထင်တရ် ... ဒီကောင်လေးတွေက မလာဘူးပြောရင် ရစ်နေဦးမှာမို့ ဖုန်းကိုတစ်ခါထဲစက်ပိတ်ပီး အစ်ကိုဖုန်းဘေးနားမှာပဲ ကပ်ပီးထားခဲ့လိုက်တော့တရ် ...

လွမ်းရင် ပြန်ကြည့်ဖို့အတွက် ဓါတ်ပုံမလိုတော့ဘူးလေ ... အနီးနားမှာရှိတဲ့ တစ်ကယ့်လူကိုသာ ကြည့်ပီး အလွမ်းဖြေတော့မှာပေါ့ ...

^ ကဲ ... သွားမရ် Yibo ^

----------------------------------------------------------------------------------

Yibo ဆေးရုံကိုရောက်ပီး မောင့် အခန်း၀ကို ၀င်ဖို့ ဟိုလျောက်ဒီလျောက် လုပ်နေမိသေး ... တွေ့လဲ တွေ့ချင်တရ် ... တွေ့ရမှာလဲ ဘယ်လိုရှက်လို့ရှက်နေမှန်းမသိဘူး ...

ခုချိန်လောက်ဆို မောင်က ကောတို့နှစ်ယောက်ဆီက Yibo ရောက်တဲ့အကြောင်းသိပီး မျှော်နေဦးမှာပဲ ... စိတ်ဒုန်းဒုန်းချပီး မောင့်အခန်းဖွင့်လိုက်တော့ ...

ဆိုဖာပေါ် အိပ်နေတဲ့ ကောနှစ်ယောက်လဲ ခုထိမနိုးသေးသလို ... မောင်ကလဲ ခုထိအိပ်ကောင်းတုန်းပင် ...

ခြေသံဖွဖွနဲ့ လျောက်လာတာတောင် နိုးသွားတဲ့ ကျိုးချန်ကောက အအိပ်ဆက်ပုံရတရ် ...

^ ဟင် ... လာပီလား Yibo ^

^ ဟုတ် ကော ^ Yibo တစ်ချက်ပြုံးပီး မောင့်ဘေးနားမှာသွား၀င်ထိုင်နေလိုက်တော့တရ် ...

^ Xiao Zhan ညလယ်‌ပိုင်းလောက်ကနိုးလာပီး ပြဿနာရှာသေးတရ် ... ကောတို့က Yibo လာသွားတရ်လို့ပြောတာလဲ မယုံဘူး ... ပစ္စည်းတွေပစ်ပီး သောင်းကျန်းလို့၀မှ ခဏနေမှအိပ်ဆေးအရှိန် မပြယ်သေးတာကြောင့် ပြန်အိပ်ပျော်သွားတာ ခုထိပဲ ... ^

^ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်တာမဟုတ်ဘူး ... ကျွန်တော်ဖုန်းဖွင့်အိပ်တာပါ ... ^

^ ကောတို့က Yibo ပင်းပန်မှာစိုးလို့ပါကွယ် ... နောက်ပီး မနေ့က ကိစ္စမှာ ကောစကားလွန်သွားတာ တောင်းပန်ပါတရ် ^

^ မဟုတ်တာ ... ကျွန်တော်ကတောင် ပြန်အားနာနေရမှာ ... ^

တကယ်လဲ ကျိုးချန်ကောက သူ့ကိုအားနာစရာမလိုပါဘူး ... တကယ်ဆို သူကတောင် ပြန်တောင်းပန်သင့်တာလေ ...

ဒီကိစ္စအားလုံးရဲ့ အရင်းခံက သူ့မားမား မဟုတ်လား ... ကြားထဲက နှစ်ဖက်သူငယ်ချင်း တွေကပါ ၀င်ပါပီး ရန်ဖစ်ပေးနေကြတာ ...

^ မင်း အမှားတစ်ခုမှမရှိပါဘူး Yibo ရယ် ... အင်း ... ကံကြမ္မာကိုပဲ အပြစ်ပုံချကြတာပေါ့ ... ကော ယွီပင်းကို နိုးပီးမနက်စာသွား၀ယ်လိုက်ဦးမရ် ... ^

Yibo ရဲ့ ဆံပင်ကိုဖွပီး ပြောသွားတဲ့ ကောက သူ့အတွက်တော့ အစ်ကိုရင်းတစ်ယောက်လိုပါပဲ ... ဂရုဏာဒေါသနဲ့ ပြောတဲ့စကားတွေကို ကျွန်တော်က အပြစ်မမြင်မိပါဘူး ကောရယ် ...

ကောတို့ သွားပီး ခဏအကြာမှာ မောင်က လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်လာတရ် ... မျက်မှောင်ကြီးကို အရင်ကြုတ်ပီး မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တဲ့ မောင်က ချစ်စရာကြီး ... နောက်ပီး Yibo ကိုတွေတွေကြီး ကြည့်နေပြန်တရ် ...

^ ကိုယ်ကခုထိ Wang ကိုမြင်ယောင်နေမိတုန်းပဲလား ... အရင်ကအတိုင်းပဲ Wang က ကိုယ့် Hoodie လေး၀တ်ပီး ကိုယ့်ဘေးနားမှာ ရှိနေတုန်းပဲ ^

Yibo ကိုပုံရိပ်ယောင်လိုထင်ပီး စကားတွေပြောနေတဲ့ မောင့်ကြောင့် Yibo မှာ စောစောစီးစီး ငိုချင်လာတရ် ...

^ Wang သိလား ... အရင်ကဆို ကိုယ်က အမြဲအရက်သောက်ဖို့နဲ့ပဲ ကြိုးစားမိတာ ... အရက်နံတောင် မခံနိုင်တဲ့ကိုယ်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက အရက်သမားအတိုင်းပဲ ... ကိုယ်မူးလဲ ဘာအရေးလဲ ... အာ့အချိန်တွေဆို ကိုယ့် Wang ကို မြင်နေရတရ်လေ ... ဒါပေမဲ့ ကိုယ့် Wang ကိုထွေးပွေ့ချင်တဲ့အခါ ... နမ်းရှုတ်ချင်တဲ့အခါမျိုးဆိုရင်‌တော့ ကိုယ် Wang ကိုဖမ်းဆုပ်‌လိုက်တိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတတ်တာမို့ ကိုယ်က ငေးပဲငေးတော့တရ် ^

ပြောရင်းနဲ့ မျက်ရည်တွေကျလာတဲ့ မောင်ကြောင့် အလျင်အမြန် ပါးပေါ်က မျက်ရည်တွေကိုသုတ်ပေးမိတရ် ...

^ မောင် ... ^

Yibo မောင့်ပါးကို ထိလိုက်တာနဲ့ မောင်ရဲ့ ဟင် ဆိုတဲ့ အာမေဍိတ်အသံကပါ တစ်ဆတ်ထဲကြားလိုက်ရတရ် ... ပီးတာနဲ့ Yibo ပါးပေါ် ထပ်အုပ်မိုးလိုက်ပီး ...

^ တကယ့်ပဲ Wang ... တကယ်ပဲ မောင့်ရဲ့ Wang လား ^

^ တကယ်ပဲ မောင့်ရဲ့ Wang ပါ ... အာ့တော့ မငိုနဲ့တော့နော် ... နိုးနိုးခြင်းကြီးငိုနေရင် ခေါင်းတွေကိုက်နေလိမ့်မရ် ... ^

Yibo စကားဆုံးတာနဲ့ ကြုံးထလိုက်တဲ့ မောင် ဟာ သူ့ကိုယ့်လဲ သိမ်းကြုံးဖတ်ထားသေးတာ ... သူကတော့ မောင့် ခါးကိုပြန်ဖတ်ပီး မောင့် ကျောပြင်လေး ကိုပဲ ဖြေးဖြေးလေးပုတ်ပေးနေလိုက်တရ် ...

^ ဟင့် ... ကိုယ့်က Wang ကိုယ့်ကို ခွင့်မလွတ်နိုင်တော့လို့ မလာတော့ဘူးထင်ထားတာ ... အရင်က ကိုယ့်အမှားတွေ ... ^

^ မောင်က ဘာမှမမှားခဲ့တာမို့ တောင်းပန်စရာကို မရှိဘူး ... ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိနဲ့ အနာဂတ် ကိုပဲကြည့်ကြမရ် မောင် ... အတိတ်က အသုံးမှမ၀င်တော့တာ ... ဒါပေမဲ့ အတိတ်က Wang Yibo ကဘဲ Xiao Zhan ကို ချစ်ခဲ့သလို ... ခု Wang Yibo ကလဲ Xiao Zhan တစ်ယောက်ထဲကို ချစ်တရ် ... အဲ့ဒါလေးကို အမြဲမှတ်ထားပေး ... နောက်ပီး မောင်သိထားဖို့က ... မောင့်လက်ကို ကျွန်တော်က ဒီတစ်သတ်မလွတ်တော့ဘူး ဆိုတာပဲ ... ဘယ်သူကြောင့်နဲ့မှပေါ့ ^

အတိတ်ကို နောက်ကြောင်းပြန်နေရင် မောင်အတွက် နာကျင်စရာတွေပဲရှိလာမှာမို့ သူလဲ ဆက်ပီးမပြောချင်ဘူး ...

^ အင်း ... မောင်လဲလေ... မောင့် Wang ကိုချစ်တရ် ... သိပ်ချစ်တရ် ^

ပြောပီးတာနဲ့ သူ့ပခုံးစွန်းကိုနမ်းပီး ပိုပီးတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖတ်ထားပြန်တရ် ... မောင့်ရဲ့ ချစ်စကားကို သူ့အခါခါကြားဖူးပေမဲ့ ကြားရတဲ့ အချိန်တိုင်းက သူ့ရင်ကိုလှုပ်ခတ်ဆဲ ...

ရိုးအီသွာတဲ့အထဲမှာ မောင့်အပေါ်ထားတဲ့အချစ်တွေမပါဘူး ... ကျွန်တော့်အချစ်က Expire မရှိဘူး မောင် ...

အချိန်တစ်ခုထိ ဖတ်ထားပီးခါမှ မောင်ကရုတ်တရတ် လွတ်လိုက်လေရက် ...

^ မောင် ဖတ်ထားတာ အရမ်းကြာသွားပီရယ် ... Wang မတ်တပ်ရပ်နေရတာ ညောင်းလှရောပေါ့ ... ခုတင်ပေါ် ထိုင်လိုက်ပါလား ^

သူ့ညောင်းနေတာမှန်ပေမဲ့လဲ မောင် ဖတ်ထားတာလဲ ခံချင်သေးတာမို့ ခုတင်ပေါ်သာ တတ်ထိုင်လိုက်တော့တရ် ...

တစ်ယောက်အိပ်မို့ ယောက်က်ျာလေး ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ယောက်မို့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်မရှိတာမှန်ပေမဲ့ မောင့်အလိုကျပေါ့လေ ...

^ ဗိုက်ဆာပီလား မောင် ... ကောတို့နှစ်ယောက် မုန့်သွား၀ယ်တရ်ရယ် ... ကျွန်တော် မနေ့ကလဲလာသေးတရ် သက်လား ... မောင်က အိပ်ပုတ်ကြီးနေတာ ^

မောင့် ပခုံးပေါ် ခေါင်းမှီပီး နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုတ်ပီး ပြောလိုက်တော့ မောင်ကသဘောတကျရယ်လေတရ် ...

^ မောင့်ကို ပြောပါတရ် ... မောင်က မယုံမိတာပါ ... ခုလို Wang မောင့်ရင်ခွင်ထဲရောက်နေတာတောင် မောင်က အိပ်မက်မက်နေတရ်တောင် ထင်တာ ... ^

^ အိပ်မက်မဟုတ်ပါဘူး မောင်ရယ် ... ကျွန်တော်က မနေက မောင့်အခန်းမှာ အိပ်တာ ... မောင့်ဆီက ကျွန်တော့်ပုံတွေက ပြခန်းဖွင့်လို့တောင်ရတရ် ... အဟီး ... မောင့် ဒိုင်ယာရီတွေလဲ အကုန်ဖတ်ပီးသွားပီ ... မောင့် အကျီလေးကိုတောင် ဖတ်ပီးအိပ်လာသေးတရ် ... မနက်လဲ နိုးလားရော မောင့်ကို တွေ့ချင်ဇောနဲ့ ဟောက်ရွမ်းကိုအတင်းနိုးပီး လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်ရော ... ကျွန်တော် ပြောတာ ကြားလာလို့ ^

မောင့် ပခုံးပေါ် မေးတင်းပီး ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ပြောပြနေပေမဲ့ မောင်ကပြုံးပြုံးကြည့်နေတာမို့ သူ့မေးခွန်းထုတ်လိုက်တော့ ...

^ ကြားပါတရ် Wang ရယ် ... ဒါနဲ့လေ ... မောင် ဗိုက်ဆာလာပီသိလား ^

^ ဟင် ... ဗိုက်ဆာပီလား ... ကောတို့ကသွားတာ နည်းနည်းကြာပီရယ် ... ပြန်ရောက်တော့မှာ ... ရေလေးအရင်သောက်ထားလိုက်နော် ... ^

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ရေခွက်သွားယူဖို့ ထနေတဲ့ Wang ကြောင့် သူ့ပါထလိုက်ပီး Wang နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်တရ် ...

^ မောင် ဘာစားချင်ချင် ကျွေးမှာလား ... ^

^ အင်း ... ^ ခေါင်းလေးတဆတ်ဆတ် ငြိမ့်ပြနေတဲ့ သူ့အကောင်ပေါက်လေးက တကယ်ကိုအသည်းယားစရာလေး ...

^ မောင်ကဘာစားချင် ... အု ^

ထိကပ်လာတဲ့ နူးနူးအိအိ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကြောင့် Yibo စကားတွေက ပြန်၀င်သွားရပြန်တရ် ... ပါးနဲ့ နဖူးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မောင် နမ်းဖူးပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းကတော့ ဒါသူတို့နှစ်ယောက်အတွက် ပထမဆုံး ...

‌ပထမ ထိရုံလေးတင်ထိထားတဲ့ မောင်က ကျေနပ်ပုံမရပဲ အပေါ်နှုတ်ခမ်းနဲ့ အောက်နှုတ်ခမ်းကို တဖြေးဖြေး အလှည့်ကျ စုပ်ယူနမ်းရှိုက် နေတဲ့ မောင့်ကို သူမတားမြစ်ပေမဲ့ သူကတော့ မောင်နမ်းနေတာကို တောင့်တောင့်ကြီးသာ ခံယူနေတော့တာ ...

အဆုံးသတ်လေးကို အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွဖွကိုက်ပီး တစ်ချက်ဆွဲလိုက်သေးတဲ့ မောင်ဟာ အင်မတန်ကို ကျွမ်းကျင်လွန်းနေသယောင် ... ‌‌

ဒီကိစ္စကို မောင် ဆေးရုံကဆင်းမှ ရန်ပြန်တွေ့ရမရ်လို့ တေးထားလိုက်တရ် ... ခုတော့ လူနာရှင်ဖစ်တဲ့ မောင့်ကို မရစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်တော့သည် ။

ခဏအကြားပူးကပ်ထားတဲ့ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကိုခွာပီးတာနဲ့ နဖူး နှာခေါင်း ပါး မျက်ခွံတွေကအစ တယုတယ လိုက်နမ်းနေတဲ့မောင်ကြောင့် တကယ့်ကို ယားကျိကျိနဲ့ ...

^ အဟင်း ... မောင် ဗိုက်ပြည့်သွားပီ ^

ခဏအကြာမှာ ခွာလိုက်ပီး သူ့ကို တန်းပီးဖတ်လာတဲ့ မောင်က နားဖျားလေးက ရဲတွတ်နေသေးတာ ... စနမ်းပီး ရှက်နေရလားမောင်ရယ် ... သူရှက်ဖို့လဲ ထားပါဦး ...

အင်း ... သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ First Kiss က ဆေးရုံက မောင့် ခုတင်ပေါ်မှာ ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ် ထိခိုက်စေလိုသော အသုံးအနှုန်းများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ ေမာင္ ^

Yibo မ်က္လုံးပြင့္တာနဲ႔ တမ္းတမိတာ သူ႔ ရွင္သန္ရာ‌ေလး ကိုပင္ ...

နာရီကို ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ၈နာရီ ေက်ာ္‌‌ေက်ာ္ ... ညကအေစာႀကီး အိပ္ယာ၀င္ခဲ့တာမို႔ ဒီအခ်ိန္ေလာက္‌ဆို ေမာင္လဲႏိုးေလာက္ေရာေပါ့ ...

ေမာင္အေၾကာင္း ေတြးလိုက္တာနဲ႔ ၾကည္ႏူးမႈ႕ေတြက ရင္ထဲမွတစ္သိမ့္သိမ့္ပဲ ... အလုပ္က ဒီေန႔သြားဖို႔လဲ စိတ္ကူးကရွိမေန ...

ေမာင္သက္သာမွပဲ ေမာင့္ကားေလးနဲ႔ အတူတူ႐ုံးတတ္ဖို႔ရည္႐ြယ္ထားတရ္ ... ဒါမွမဟုတ္ ေမာင္က သူ႔ခါးေလးကို ဖတ္ပီး ဆိုင္ကယ္လိုက္စီးေပါ့ ...

အဟိ ... အေတြးနဲ႔ထပ္တူ အျပင္က ကိုယ့္ရယ္သံကိုၾကားလိုက္မိေတာ့ Yibo ဘယ္သူ႔မွမရွိတဲ့အခန္းမွာလဲ ကိုယ့္ကို မလုံမလဲ ...

ေမာင့္ အခန္းမွာပဲ ကိုယ္လက္သန႔္စင္ပီး ေမာင့္ အက်ီပြပြႀကီး၀တ္ပီးပဲ ေဆး႐ုံသြားဖို႔ျပင္ရေတာ့တရ္ ... ‌

အခန္းထဲကအျပင္အထြက္မွ ညကေဟာက္႐ြမ္းပါလာတာ သတိျပန္ရတရ္ ...

ဧည့္ခန္းရဲ႕ ၾကမ္းျပင္မွာ ဘာမွမခင္းပဲ အိပ္ေနတဲ့ က်ိရန္ေကာနဲ႔ ေဟာက္႐ြမ္း ... ေဟာက္႐ြမ္းလဲ သူ႔ေၾကာင့္နဲ႔ ပင္ပန္းရတာ နည္းတာမွမဟုတ္ပါ ... ခုဆို က်ိရန္ေကာပါ အဆစ္ပါေနေသး ...

ဒါေပမဲ့လဲ ဧည့္ခန္းမွာ ေဟာက္႐ြမ္းလက္ေမာင္းေပၚ ေခါင္းအုံးအိပ္ေနတဲ့ က်ိရန္ေကာတို႔ အတြဲကို ၾကည့္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ခဏၾကည့္ေနမိေသးတရ္ ...

မႏိုးရင္လဲ ေမာင့္ဆီသြားဖို႔ ဘယ္သူ႔ကို လိုက္ပို႔ခိုင္းရမွာလဲ ...

သူက ကားေမာင္းဖို႔ကို စိတ္မ၀င္စား ... ေမာင္းမိျပန္ရင္လဲ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ၀င္ႀကဳံးပစ္လိုက္ရမွဆိုေတာ့ကား ... ေဆာရီးပါ သူငယ္ခ်င္းေလးေရ ...

^ ေဟာက္႐ြမ္း ... သားႀကီး ... ငါ့ကို လိုက္ပို႔ပါဦးကြာ ^

^ ဟင္ ... အင္း ... ^ အအိပ္စက္တဲ့ ေဟာက္႐ြမ္းက ေလသံေလးနဲ႔ႏိုးတာေတာင္ ခဏမၾကာလိုက္ ...

^ မင္းႏိုးပီလား ... ဟမ္ ... အ၀တ္အစားေတြေတာင္ လဲပီးသြားပီးလား ... ရႉး ... ေကာအိပ္ေနတရ္ ... ^

ေအး ... မင္းတစ္ေယာက္ထဲေျပာပီး မင္းတစ္ေယာက္ထဲ ရႉးေနလိုက္ ... သူ႔ ဒုကၡေတြမွန္သမွ် သည္းခံခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမို႔ သူ႔ဘာမွမေျပာပဲ သြားၿဖဲျပလိုက္တရ္ ... ပီးမွ က်ိရန္ေကာကိုသတိရလိုက္တာမို႔ ...

^ က်ိရန္ေကာကို ဟိုဘက္အခန္းကို ပို႔လိုက္ပါလား ... ပင္ပန္းထားတဲ့ပုံပဲ ... ခုထိအိမ္ေမာက်ေနတုန္း ^

မခ်ိသြားၿဖဲျပတဲ့ Yibo ကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးပီး သူ႔ေကာကို အသာမပီး ေမာင့္ေဘးအခန္းကို ေပြ႕ပီးသြားေလတရ္ ...

^ ေဟ့ေကာင္ ... မေန႔ကေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေသေတာ့မဲ့ အတိုင္း ... ခုက ပြင့္လန္းေနတဲ့ ပန္းႀကီးလိုပဲ ... မေန႔က ငါဘယ္ေလာက္စိတ္ပူလိုက္ရလဲ သိသား ... ငနာေကာင္ရဲ႕ ... ^

Yibo လက္ေမာင္းကို တျဖန္းျဖန္း႐ိုက္ပီး ေျပာေနတဲ့ ေဟာက္႐ြမ္းက ဆဲေနေပမဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြကေတာ့ၿပဳံးေနတရ္ ... သူသိတာေပါ့ ... သူ႔ခုလက္ရွိအေျခအေနကို ၾကည့္ပီး ေဟာက္႐ြမ္းပါေပ်ာ္ေနမရ္ဆိုတာ ...

ခုလက္ရွိခံစားခ်က္ေတြက အရင္ကလိုရႈပ္မေထြးေနဘူး ... တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ေပါက္စလိုမ်ိဳး အရင္က ေမာင္နဲ႔ 1st Date လိုခံစားခ်က္မ်ိဳး ...

^ ဟီး ... မင္းကလဲကြာ ... ငါ့ကိုလိုက္ပို႔ဦးေနာ္ ... ငါကမင္းကားေလးကိုသနားလို႔ ကားေသာ့ေတြ႕ပါရက္နဲ႔ေတာင္ မေမာင္းပဲေနတာ‌ ေနာ္ ... ^

^ ေအးပါ ... ေက်းဇူးရွင္ေလးရယ္ ... ေက်းဇူးမဟားတရားတင္ပါတရ္ ... ငါ ေကာဖို႔ စာေရးပီးထားခဲ့လိုက္ဦးမရ္ ... ငါတို႔ကိုမေတြ႕ေတာ့ ေၾကာင္သြားမွာစိုးလို႔ ... မင္း မနက္စာစားပီးမွသြားမွာလား ... ငါ့ေတာ့ သြားမတိုက္ဘာမတိုက္နဲ႔ မစားေတာ့ဘူး ... နီးစပ္ရာ Mart တစ္ခုေတာ့အရင္၀င္လိုက္ဦးမရ္ ... ပီးမွ လိုက္ပို႔မရ္ ... ^

ေျပာလဲေျပာ စာ႐ြက္နဲ႔ေဘာပင္ရွာပီး သူ႔ေကာရွိရာအခန္းထဲသို႔၀င္သြားေလရက္ ...

တင္ခနဲျမည္သြားတဲ့ ဖုန္းသံေၾကာင့္ ဖုန္းကိုထုတ္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ Dream ဆီက ...

ၾကည့္ရတာ Yibo မလာဘူးလားလို႔ ေမးထားထင္တရ္ ... ဒီေကာင္ေလးေတြက မလာဘူးေျပာရင္ ရစ္ေနဦးမွာမို႔ ဖုန္းကိုတစ္ခါထဲစက္ပိတ္ပီး အစ္ကိုဖုန္းေဘးနားမွာပဲ ကပ္ပီးထားခဲ့လိုက္ေတာ့တရ္ ...

လြမ္းရင္ ျပန္ၾကည့္ဖို႔အတြက္ ဓါတ္ပုံမလိုေတာ့ဘူးေလ ... အနီးနားမွာရွိတဲ့ တစ္ကယ့္လူကိုသာ ၾကည့္ပီး အလြမ္းေျဖေတာ့မွာေပါ့ ...

^ ကဲ ... သြားမရ္ Yibo ^

----------------------------------------------------------------------------------

Yibo ေဆး႐ုံကိုေရာက္ပီး ေမာင့္ အခန္း၀ကို ၀င္ဖို႔ ဟိုေလ်ာက္ဒီေလ်ာက္ လုပ္ေနမိေသး ... ေတြ႕လဲ ေတြ႕ခ်င္တရ္ ... ေတြ႕ရမွာလဲ ဘယ္လိုရွက္လို႔ရွက္ေနမွန္းမသိဘူး ...

ခုခ်ိန္ေလာက္ဆို ေမာင္က ေကာတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆီက Yibo ေရာက္တဲ့အေၾကာင္းသိပီး ေမွ်ာ္ေနဦးမွာပဲ ... စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ပီး ေမာင့္အခန္းဖြင့္လိုက္ေတာ့ ...

ဆိုဖာေပၚ အိပ္ေနတဲ့ ေကာႏွစ္ေယာက္လဲ ခုထိမႏိုးေသးသလို ... ေမာင္ကလဲ ခုထိအိပ္ေကာင္းတုန္းပင္ ...

ေျခသံဖြဖြနဲ႔ ေလ်ာက္လာတာေတာင္ ႏိုးသြားတဲ့ က်ိဳးခ်န္ေကာက အအိပ္ဆက္ပုံရတရ္ ...

^ ဟင္ ... လာပီလား Yibo ^

^ ဟုတ္ ေကာ ^ Yibo တစ္ခ်က္ၿပဳံးပီး ေမာင့္ေဘးနားမွာသြား၀င္ထိုင္ေနလိုက္ေတာ့တရ္ ...

^ Xiao Zhan ညလယ္‌ပိုင္းေလာက္ကႏိုးလာပီး ျပႆနာရွာေသးတရ္ ... ေကာတို႔က Yibo လာသြားတရ္လို႔ေျပာတာလဲ မယုံဘူး ... ပစၥည္းေတြပစ္ပီး ေသာင္းက်န္းလို႔၀မွ ခဏေနမွအိပ္ေဆးအရွိန္ မျပယ္ေသးတာေၾကာင့္ ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ခုထိပဲ ... ^

^ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေခၚလိုက္တာမဟုတ္ဘူး ... ကြၽန္ေတာ္ဖုန္းဖြင့္အိပ္တာပါ ... ^

^ ေကာတို႔က Yibo ပင္းပန္မွာစိုးလို႔ပါကြယ္ ... ေနာက္ပီး မေန႔က ကိစၥမွာ ေကာစကားလြန္သြားတာ ေတာင္းပန္ပါတရ္ ^

^ မဟုတ္တာ ... ကြၽန္ေတာ္ကေတာင္ ျပန္အားနာေနရမွာ ... ^

တကယ္လဲ က်ိဳးခ်န္ေကာက သူ႔ကိုအားနာစရာမလိုပါဘူး ... တကယ္ဆို သူကေတာင္ ျပန္ေတာင္းပန္သင့္တာေလ ...

ဒီကိစၥအားလုံးရဲ႕ အရင္းခံက သူ႔မားမား မဟုတ္လား ... ၾကားထဲက ႏွစ္ဖက္သူငယ္ခ်င္း ေတြကပါ ၀င္ပါပီး ရန္ဖစ္ေပးေနၾကတာ ...

^ မင္း အမွားတစ္ခုမွမရွိပါဘူး Yibo ရယ္ ... အင္း ... ကံၾကမၼာကိုပဲ အျပစ္ပုံခ်ၾကတာေပါ့ ... ေကာ ယြီပင္းကို ႏိုးပီးမနက္စာသြား၀ယ္လိုက္ဦးမရ္ ... ^

Yibo ရဲ႕ ဆံပင္ကိုဖြပီး ေျပာသြားတဲ့ ေကာက သူ႔အတြက္ေတာ့ အစ္ကိုရင္းတစ္ေယာက္လိုပါပဲ ... ဂ႐ုဏာေဒါသနဲ႔ ေျပာတဲ့စကားေတြကို ကြၽန္ေတာ္က အျပစ္မျမင္မိပါဘူး ေကာရယ္ ...

ေကာတို႔ သြားပီး ခဏအၾကာမွာ ေမာင္က လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြျဖစ္လာတရ္ ... မ်က္ေမွာင္ႀကီးကို အရင္ၾကဳတ္ပီး မ်က္လုံးဖြင့္လိုက္တဲ့ ေမာင္က ခ်စ္စရာႀကီး ... ေနာက္ပီး Yibo ကိုေတြေတြႀကီး ၾကည့္ေနျပန္တရ္ ...

^ ကိုယ္ကခုထိ Wang ကိုျမင္ေယာင္ေနမိတုန္းပဲလား ... အရင္ကအတိုင္းပဲ Wang က ကိုယ့္ Hoodie ေလး၀တ္ပီး ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ရွိေနတုန္းပဲ ^

Yibo ကိုပုံရိပ္ေယာင္လိုထင္ပီး စကားေတြေျပာေနတဲ့ ေမာင့္ေၾကာင့္ Yibo မွာ ေစာေစာစီးစီး ငိုခ်င္လာတရ္ ...

^ Wang သိလား ... အရင္ကဆို ကိုယ္က အၿမဲအရက္ေသာက္ဖို႔နဲ႔ပဲ ႀကိဳးစားမိတာ ... အရက္နံေတာင္ မခံႏိုင္တဲ့ကိုယ္က လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြက အရက္သမားအတိုင္းပဲ ... ကိုယ္မူးလဲ ဘာအေရးလဲ ... အာ့အခ်ိန္ေတြဆို ကိုယ့္ Wang ကို ျမင္ေနရတရ္ေလ ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ Wang ကိုေထြးေပြ႕ခ်င္တဲ့အခါ ... နမ္းရႈတ္ခ်င္တဲ့အခါမ်ိဳးဆိုရင္‌ေတာ့ ကိုယ္ Wang ကိုဖမ္းဆုပ္‌လိုက္တိုင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္တာမို႔ ကိုယ္က ေငးပဲေငးေတာ့တရ္ ^

ေျပာရင္းနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြက်လာတဲ့ ေမာင္ေၾကာင့္ အလ်င္အျမန္ ပါးေပၚက မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္ေပးမိတရ္ ...

^ ေမာင္ ... ^

Yibo ေမာင့္ပါးကို ထိလိုက္တာနဲ႔ ေမာင္ရဲ႕ ဟင္ ဆိုတဲ့ အာေမဍိတ္အသံကပါ တစ္ဆတ္ထဲၾကားလိုက္ရတရ္ ... ပီးတာနဲ႔ Yibo ပါးေပၚ ထပ္အုပ္မိုးလိုက္ပီး ...

^ တကယ့္ပဲ Wang ... တကယ္ပဲ ေမာင့္ရဲ႕ Wang လား ^

^ တကယ္ပဲ ေမာင့္ရဲ႕ Wang ပါ ... အာ့ေတာ့ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္ ... ႏိုးႏိုးျခင္းႀကီးငိုေနရင္ ေခါင္းေတြကိုက္ေနလိမ့္မရ္ ... ^

Yibo စကားဆုံးတာနဲ႔ ႀကဳံးထလိုက္တဲ့ ေမာင္ ဟာ သူ႔ကိုယ့္လဲ သိမ္းႀကဳံးဖတ္ထားေသးတာ ... သူကေတာ့ ေမာင့္ ခါးကိုျပန္ဖတ္ပီး ေမာင့္ ေက်ာျပင္ေလး ကိုပဲ ေျဖးေျဖးေလးပုတ္ေပးေနလိုက္တရ္ ...

^ ဟင့္ ... ကိုယ့္က Wang ကိုယ့္ကို ခြင့္မလြတ္ႏိုင္ေတာ့လို႔ မလာေတာ့ဘူးထင္ထားတာ ... အရင္က ကိုယ့္အမွားေတြ ... ^

^ ေမာင္က ဘာမွမမွားခဲ့တာမို႔ ေတာင္းပန္စရာကို မရွိဘူး ... ကြၽန္ေတာ္တို႔ လက္ရွိနဲ႔ အနာဂတ္ ကိုပဲၾကည့္ၾကမရ္ ေမာင္ ... အတိတ္က အသုံးမွမ၀င္ေတာ့တာ ... ဒါေပမဲ့ အတိတ္က Wang Yibo ကဘဲ Xiao Zhan ကို ခ်စ္ခဲ့သလို ... ခု Wang Yibo ကလဲ Xiao Zhan တစ္ေယာက္ထဲကို ခ်စ္တရ္ ... အဲ့ဒါေလးကို အၿမဲမွတ္ထားေပး ... ေနာက္ပီး ေမာင္သိထားဖို႔က ... ေမာင့္လက္ကို ကြၽန္ေတာ္က ဒီတစ္သတ္မလြတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာပဲ ... ဘယ္သူေၾကာင့္နဲ႔မွေပါ့ ^

အတိတ္ကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေနရင္ ေမာင္အတြက္ နာက်င္စရာေတြပဲရွိလာမွာမို႔ သူလဲ ဆက္ပီးမေျပာခ်င္ဘူး ...

^ အင္း ... ေမာင္လဲေလ... ေမာင့္ Wang ကိုခ်စ္တရ္ ... သိပ္ခ်စ္တရ္ ^

ေျပာပီးတာနဲ႔ သူ႔ပခုံးစြန္းကိုနမ္းပီး ပိုပီးတင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖတ္ထားျပန္တရ္ ... ေမာင့္ရဲ႕ ခ်စ္စကားကို သူ႔အခါခါၾကားဖူးေပမဲ့ ၾကားရတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းက သူ႔ရင္ကိုလႈပ္ခတ္ဆဲ ...

႐ိုးအီသြာတဲ့အထဲမွာ ေမာင့္အေပၚထားတဲ့အခ်စ္ေတြမပါဘူး ... ကြၽန္ေတာ့္အခ်စ္က Expire မရွိဘူး ေမာင္ ...

အခ်ိန္တစ္ခုထိ ဖတ္ထားပီးခါမွ ေမာင္က႐ုတ္တရတ္ လြတ္လိုက္ေလရက္ ...

^ ေမာင္ ဖတ္ထားတာ အရမ္းၾကာသြားပီရယ္ ... Wang မတ္တပ္ရပ္ေနရတာ ေညာင္းလွေရာေပါ့ ... ခုတင္ေပၚ ထိုင္လိုက္ပါလား ^

သူ႔ေညာင္းေနတာမွန္ေပမဲ့လဲ ေမာင္ ဖတ္ထားတာလဲ ခံခ်င္ေသးတာမို႔ ခုတင္ေပၚသာ တတ္ထိုင္လိုက္ေတာ့တရ္ ...

တစ္ေယာက္အိပ္မို႔ ေယာက္က္်ာေလး ခႏၶာကိုယ္ႏွစ္ေယာက္မို႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မရွိတာမွန္ေပမဲ့ ေမာင့္အလိုက်ေပါ့ေလ ...

^ ဗိုက္ဆာပီလား ေမာင္ ... ေကာတို႔ႏွစ္ေယာက္ မုန႔္သြား၀ယ္တရ္ရယ္ ... ကြၽန္ေတာ္ မေန႔ကလဲလာေသးတရ္ သက္လား ... ေမာင္က အိပ္ပုတ္ႀကီးေနတာ ^

ေမာင့္ ပခုံးေပၚ ေခါင္းမွီပီး ႏွာေခါင္းတစ္ခ်က္ရႈတ္ပီး ေျပာလိုက္ေတာ့ ေမာင္ကသေဘာတက်ရယ္ေလတရ္ ...

^ ေမာင့္ကို ေျပာပါတရ္ ... ေမာင္က မယုံမိတာပါ ... ခုလို Wang ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနတာေတာင္ ေမာင္က အိပ္မက္မက္ေနတရ္ေတာင္ ထင္တာ ... ^

^ အိပ္မက္မဟုတ္ပါဘူး ေမာင္ရယ္ ... ကြၽန္ေတာ္က မေနက ေမာင့္အခန္းမွာ အိပ္တာ ... ေမာင့္ဆီက ကြၽန္ေတာ့္ပုံေတြက ျပခန္းဖြင့္လို႔ေတာင္ရတရ္ ... အဟီး ... ေမာင့္ ဒိုင္ယာရီေတြလဲ အကုန္ဖတ္ပီးသြားပီ ... ေမာင့္ အက်ီေလးကိုေတာင္ ဖတ္ပီးအိပ္လာေသးတရ္ ... မနက္လဲ ႏိုးလားေရာ ေမာင့္ကို ေတြ႕ခ်င္ေဇာနဲ႔ ေဟာက္႐ြမ္းကိုအတင္းႏိုးပီး လိုက္ပို႔ခိုင္းလိုက္ေရာ ... ကြၽန္ေတာ္ ေျပာတာ ၾကားလာလို႔ ^

ေမာင့္ ပခုံးေပၚ ေမးတင္းပီး ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပေနေပမဲ့ ေမာင္ကၿပဳံးၿပဳံးၾကည့္ေနတာမို႔ သူ႔ေမးခြန္းထုတ္လိုက္ေတာ့ ...

^ ၾကားပါတရ္ Wang ရယ္ ... ဒါနဲ႔ေလ ... ေမာင္ ဗိုက္ဆာလာပီသိလား ^

^ ဟင္ ... ဗိုက္ဆာပီလား ... ေကာတို႔ကသြားတာ နည္းနည္းၾကာပီရယ္ ... ျပန္ေရာက္ေတာ့မွာ ... ေရေလးအရင္ေသာက္ထားလိုက္ေနာ္ ... ^

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ေရခြက္သြားယူဖို႔ ထေနတဲ့ Wang ေၾကာင့္ သူ႔ပါထလိုက္ပီး Wang နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လိုက္တရ္ ...

^ ေမာင္ ဘာစားခ်င္ခ်င္ ေကြၽးမွာလား ... ^

^ အင္း ... ^ ေခါင္းေလးတဆတ္ဆတ္ ၿငိမ့္ျပေနတဲ့ သူ႔အေကာင္ေပါက္ေလးက တကယ္ကိုအသည္းယားစရာေလး ...

^ ေမာင္ကဘာစားခ်င္ ... အု ^

ထိကပ္လာတဲ့ ႏူးႏူးအိအိ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံေၾကာင့္ Yibo စကားေတြက ျပန္၀င္သြားရျပန္တရ္ ... ပါးနဲ႔ နဖူးကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေမာင္ နမ္းဖူးေပမဲ့ ႏႈတ္ခမ္းကေတာ့ ဒါသူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ပထမဆုံး ...