^ ယွီပင်းကော ^

^ အင်း ... ကောပဲ ... Yibo မင်းဖုန်းက ဆက်တိုင်း အမြဲစက်ပိတ်ထားတရ်ဆိုတာကြီးပဲ ... ခု Xiao Zhan ... ^

^ သူ ကျွန်တော် ဆီမလာဘူး ကော ^

မောင်နဲ့ ပြတ်သွားပီးနောက်ပိုင်းလဲ ယွီပင်းကောနဲ့ ကျိုးချန်ကောတို့က Yibo ကို ညီတစ်ယောက်လို ဂရုစိုက်ဆဲမို့ ကောတို့က သူ့အတွက်အစ်ကိုရင်းတစ်ယောက်လိုပင်

^ ဟုတ်တရ် ... ခု Xiao Zhan က ... ^

^ ကိုကို ... သိလို့လား ... ကျွန်တော်တို့ နောက်ကျသွားဦးမရ် ^

Dream က ယွီပင်းကောဆွဲထားတဲ့လက်ကိုဖြုတ်ချပီး မေးလာပြန်တရ် ... ကြည့်ရတာ မောင့်ကို ရှာမတွေ့လို့နဲ့တူပါရက် ... မောင်က ကျွန်တော့်ကိုတင်မက ကောတို့ကိုပါ ရှောင်လေသလား ...

ဝဲတတ်လာတဲ့ မျက်ရည်တွေကို အသာထိန်းပီး ...

^ ကော ... ‌အစ်ကို ကို ဖုန်းဆက်ကြည့်လိုက်ပေါ့ ... ကျွန်တော် သွားလိုက်ဦးမရ် ... ^

^ မဟုတ်ဘူး ... ခု Xiao Zhan က ... ^

^ Yibo ...^ အာပြဲသံတစ်ခုကြောင့် ယွီပင်းနားတောင် အူသွားသလိုပဲ ...

လှည့်ကြည့်မိလိုက်တော့ ၀မ်ဟောက်ရွမ်း ... မင်းလဲ အလန့်တကြားနဲ့ ... အင်း ... ကားပါကင်မှာ လူစုမိနေကြတာပဲ ... ဒါနဲ့ ငါလဲစကားဆုံးအောင်ပြောပြရစေဦး ... မင်းတို့ကြီးပဲ ဖြတ်ပြောနေကြတာ ...

^ မင်းဖုန်းကလဲ စက်ပိတ်ထားတရ် ဆိုတာကြီးပဲ ... ပြန်မရ်လေ ... ဟင်... ယွီပင်းကော ^

ဟင် ... သူ့ဖုန်းက စိတ်ပိတ်ထားတာမှမဟုတ်တာ ... ယွီပင်းကော ပြောတုန်းက Line ကောင်းလို့နေမှာပါလို့ သတ်မှတ်လို့ရပေမဲ့ ဟောက်ရွမ်းပါ ပြောလာတာမို့ ဖုန်းရှာပီး ကြည့်လိုက်မိတော့ ဖုန်းက Power off ...

ဖုန်းဖွင့်ကြည့်မိလိုက်တော့ ခေါ်ထားတဲ့ နံပါတ်တွေက Unknown တွေရော Boss ဖုန်းနံပါတ်တွေရော အများအပြား ...

မောင် နံပါတ်များ ပါမလား ကြည့်မိပေမဲ့ မပါလာပြန်ဘူး ... ဘာတွေမျော်လင့်နေပြန်ပီလဲ Yibo ရယ် ...

^ ပြန်ကြရအောင် ဟောက်ရွမ်း ... ငါအရမ်းပင်ပန်းနေပီ ... ယွီပင်း‌ ကော သွားလိုက်ဦးမရ်နော် ... ကလေးတွေ ကောသွားပီ ^

ထွက်သွားပီး ခြေလှမ်းလှမ်းရုံပင်ရှိသေး ...

^ Xiao Zhan ဆေးရုံမှာရောက်နေတရ် Yibo ... မင်းသိရက်နဲ့ ဘာလို့မလာတာလဲ ^

လက်မှာ ဖုန်းရှာတုန်းက ကိုင်ထားတဲ့ အိတ်လေးကလဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ...

^ ဟင် ... အစ်ကိုက ဆေးရုံမှာ ... ဘာဖစ်တာလဲ ... တတ်ရတာကြာပီလား ... ^

^ မနေ့ကထဲကတင်လိုက်ရတာ ... မင်းကို စာပို့ထားတရ်ပြောတရ် ... မဖတ်ရသေးဘူးလား ... ဆေးရုံမှာ Xiao Zhan ကမနက်ထဲကမင်းကို မေးနေတာ ... ဖုန်းတွေဆက်တာလဲခေါ်လို့မရ ... အစားစာချိန်မမှန်လို့ ဆေးရုံတတ်ရတဲ့ကောင်က ခုဘာမှမစားပဲနဲ့ မင်းကိုပဲ မျှော်နေလို့ ငါလာခေါ်ရတာ ... ^

ယွီပင်းကောရဲ့ စကားသံအဆုံးမှာ ‌Yibo ခြေထောက်တွေတောင် ကောင်းကောင်းရပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ ဟောက်ရွမ်းကထိန်းထားပေးရှာတရ် ...

^ ဘယ်လို ... ကျွန်တော် အတွက် စာ ... မရောက်လာဘူး ... အစ်ကိုသာ ဆေးရုံတတ်မှန်းသိရင် ကျွန်တော်က ဒီနေ့အလုပ်တောင်တတ်မှာမဟုတ်ဘူး ^

^ မင်းတို့ Boss ဆီမှာပေးထားတရ် ပြောတာပဲ ... ခု Yibo ညီလေး လိုက်မရ်မလား ... ဟိုမှာ Xiao Zhan ကိုဘယ်သူ့မှပြောမနိုင်ဘူး .. မင်းမေးထားတဲ့ မေးခွန်းတွေကို သူစာနဲ့ရေးပီး မင်းကိုပို့ထားပေးတာ ... ခုထိ မင်းကမဖတ်ရသေးတော့ ... ^

^ ကျွန်တော် လိုက်မှာပါ ကော ... နော် ... ဟောက်ရွမ်း ... ငါတို့လိုက်သွားရအောင် ... ^

ဟောက်ရွမ်းကလဲ Yibo သွေးပျက်နေတာကို မြင်တော့ လေးလေးပင်ပင်ခေါင်းကို ညိမ့်ပြတရ် ...

^ ကိုကို ... ^

အာ ... ဟုတ်သားပဲ ... ကလေးတွေရှိနေတာ ... သူမေ့သွားတာ ... မောင်နဲ့ပတ်သတ်ရင် အားလုံးကို မေ့တတ်တာသူ့အကျင့် ...

^ အင်း ... ကော သွားစရာတစ်ခုရှိလို့ ... နောက်မှ သွားစားကြမရ်နော် ... ဟောက်ရွမ်း ... သွားရအောင် မြန်မြန် ^

ကိုကိုရာ ... Sean အပေါ် အာ့လောက်တောင်ပဲလား ... ဆေးရုံတတ်ရတဲ့သတင်းကိုကြားရတာတောင် ကိုကို အာ့လောက်ဖြစ်နေရလားဗျာ ...

ကျွန်တော်ဘက်ကိုလဲ နည်းနည်းလေးလောက်တော့ ကြည့်ပေးပါလားဗျာ ... ကျွန်တော့် ခံစားချက်တွေကို ကိုကိုမမြင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်မယုံဘူး ...

^ Dream ... မင်းသိသိကြီးနဲ့လုပ်တာလား ^

Lucas ရဲ့မကျေနပ်သံနဲ့အတူ Alex နဲ့ Ethan ပါ သူ့ဘေးနားရောက်လာတော့သည်။

ကိုကို ဖုန်းဆက်ပိတ်လိုက်တာ သူတို့အားလုံးအမြင်မဟုတ်လား ... ငြင်းဆန်ဖို့လဲ စိတ်ဆန္ဒမရှိနေ ...

သူက လုပ်ရဲရင် ခံရဲတရ် ... တစ်ခုပဲ ကိုကို သူ့အနားမရှိမှာ မုန်းသွားမှာ သိပ်ကြောက်တရ် ... သိပ်မကြာသေးတဲ့ ကာလတစ်ခုမှာ ကိုကို အပေါ် စိတ်အစုံနှစ်၀င်သွားမှု့ကို ကိုယ့်ကိုလဲ အံဩသင့်ရပါတရ် ...

^ ဟုတ်တရ် ... ^

^ မင်းကွာ ... မင်း ^ Lucas ရဲ့ မချိမကင် အသံကြီးက Dream ကိုပိုခံရခက်စေတရ် ... မင်းတို့တွေကပါ ငါဘက်ကမဟုတ်ကြတော့ဘူးလား ...

^ ဘာလဲ Lucas ... မင်းတို့ကောင်တွေကရော ငါမှားသွားတရ် ထင်နေတာလား ... ဟင်အင်း ... ကိုကိုနဲ့ Sean ဝေးဖို့ဆိုရင် ဒီထက်ဆိုးတာတွေတောင် လုပ်နိုင်သေးတာ ... ^

^ ငါ့တို့ သူငယ်ချင်းက အချစ်အတွက်နဲ့ အကျင့်တွေပြတ်သွားပီလား ... နောက်ကွယ်ကကြံစည်တာ ယောက်ျားကောင်းတွေရဲ့အလုပ်မဟုတ်ဘူးဆို ... ခုက မင်းကွာ ^

Alex ကပါပြောနေတော့ Dream ပါးပေါ်က ဘယ်တုတ်းထဲက ကျမှန်းမသိတဲ့ မျက်ရည်တွေကိုဆွဲသုတ်လိုက်ပီး ...

^ မင်းတို့ဘာသိလို့လဲ ... ဒီတစ်ခေါက်သာ ကိုကို တို့ပြန်အဆင်ပြေသွားရင် ငါ့အတွက် သွားပီပဲ ... ကောက်ရိုးမျှင်တစ်ချောင်ပဲဖစ်ဖစ် ရသမျှ ငါဖမ်းဆုပ်ထားမှာပဲ ... ငါ့ဘက်ကိုလဲ ၀င်ကြည့်ကြပါဦးကွာ ... ငါလဲ တစ်ခါမှမခံစားဖူးတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ရူးတော့မှာကွ ... ^

^ မင်းအာ့လိုလုပ်တာနဲ့ပဲ ကောက မင်းကိုချစ်လာမှာတဲ့လား ကွာ ^

Ethan အပြောက Dream အရှိုက်ကိုတည့်တည့်ထိပါတရ်လေ ... ဟုတ်တရ် ... ကိုကိုကပြန်ချစ်လာမှမဟုတ်ဘူး ...

ဒါပေမဲ့လဲ ပိုင်ရှင်မရှိသေးတဲ့ ကိုကို ကိုငေးရတာ ပိုပျော်တရ် ... တစ်ချိန်ချိန်မှာ Dream အပေါ် စိတ်မယိုင်လာပါဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်လို့လဲ ... ကိုကိုနဲ့ သူ့ကြားမှာ ဘာစည်းမှ မရှိစေချင်ဘူး ...

တတိယလူပေါ့ ... ဒါမှမဟုတ် သူကပဲ Sean နဲ့ ကိုကို ကြားက တတိယလူဖြစ်နေပြန်တာလား ...

^ ငါလဲ ကိုကို ဆီကအချစ်ခံချင်လိုက်တာ ...၅၂၈ ထက်ပိုတဲ့ ချစ်ခြင်းမျိုးနဲ့ပေါ့ ... တွေ့လား ... Sean လို့ကြားလိုက်တာနဲ့ ကိုကိုမှာပြာနေတာ ... တကယ်လို့သာ ငါသာကိုကို နဲ့အရင်တွေ့ခဲ့မရ်ဆိုရင် ကိုကိုကိုပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလား ... ဟင် ... ^

ကားပါကင်ရဲ့ ကြမ်းပြင်မှာ ထိုင်ပီး ငိုနေရင်းပြောနေတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းကိုကြည့်ပီး Lucas တောင်မျက်ရည်ဝဲမိပါတရ် ...

^ အင်း ... မင်းသာ ကောနဲ့အရင်တွေ့ရင် ကော မင်းကိုပဲ ချစ်မိမရ်ဆိုတာ ငါရဲရဲကြီးပြောရဲတရ်ကွာ ... ခုတော့ ငါ့တို့လဲ Dorm ပြန်ပီးပဲ အနားယူလိုက်ရအောင် ... မင်းဘေးမှာ ငါတို့တွေရှိပါသေးတရ် ...^

Alex က Dream ကိုမပီး Company ထဲပဲပြန်၀င်လာလိုက်တော့သည်။ အရှေ့ရက်တွေက Sean ကို ကော အနားမှာမတွေ့ရဘူးဆိုပီး ပျော်နေတဲ့ Dream အတွက် ခုအဖြစ်အပျက်က မျက်လှည့်တစ်ခုလိုပင် ...

----------------------------------------------------------------------------------

^ ဟောက်ရွမ် ... ‌ယွီပင်းကော ကားကိုမျက်ခြေပျက်သွားမရ်နော် ... ဟိုကလဲ လောလောနဲ့ ဘယ်ဆေးရုံမှန်းမပြောသွားဘူး ... ဖုန်းဆက်ဖို့ကြတော့လဲ ငါ့လက်တွေက ... ကျစ် ^

ကားပေါ်ရောက်တဲ့ အထိ တုန်ယင်နေတဲ့ လက်တွေကို အချင်းချင်းတင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပီး ဟောက်ရွမ်းကို ပြောမိတော့ ...

^ Wang Yibo ... မင်းနဲ့နဲ့လောက် ငြိမ်နေစမ်း ... ငါစိတ်ပေါက်လာရင် ကန်ချမှာနော် ^

ဂဏှာမငြိမ်ဖစ်နေတဲ့ ကောင်ကို ဟောက်ရွမ်း တစက်မှကြည့်မရ ... ပျာယာကို ခတ်နေတာပဲ ... သူသင်တဲ့ ကလေးတွေရှေ့မှာ ... ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်နဲ့ ...

မင်းရဲ့ cool guy image ကြီးက ဘယ်ချောင်ထဲရောက်သွားပီလဲ ... အမှန်ဆို လိုက်တောင်ပို့ပေးချင်တာမဟုတ်ဘူး ...

ကျိရန်ကောရဲ့ ၀င်မပါနဲ့ဆိုတာရယ်... Yibo ရဲ့အခြေအနေကြောင့်သာ သူလိုက်ပို့လိုက်ရတာ ...

ဒီတခေါက် သူ့သူငယ်ချင်းကို ခံစားရအောင်လုပ်ရင် သူကိုယ်တိုင်ဆွဲထိုးပစ်တော့မှာ ...

^ ရောက်ပီနဲ့ တူတရ် ဟောက်ရွမ်း ... သွားကြအောင် ^

သွားဖို့ပြောတဲ့သူက ကားတံခါးကိုတောင် မဖွင့်နိုင်တော့ဘူး ...

^ ခဏနေဦး ... ငါလာလုပ်ပေးမရ် ... ^

Xiao Zhan ကိုမမြင်ချင်လို့ အစက အပေါ်ထိမလိုက်ဖူးလို့ စဉ်းစားထားပေမဲ့ Yibo ရဲ့အခြေအနေက ဘေးမှာ တစ်ယောက်ယောက် ထိန်းထားပေးမှဖြစ်မှာ ...

^ လာ Yibo ... ^ ယွီပင်းကောလဲ အလျင်လိုနေဟန်ပဲ ... တဂယ်ပဲ ဘယ်လောက်ထိဖြစ်လို့ ဒီလောက်ထိလောနေကြတာလဲဆိုတာ ဟောက်ရွမ်းတဂယ်နားမလည်ဘူး ...

Elevator စီးပီး တံခါးဖွင့်တာနဲ့ မပြေးရုံတမယ် လောလော နဲ့သွားနေတဲ့ နောက်ကို Yibo ကိုထိန်းပီးလိုက်ပို့ပေးရတရ် ...

တံခါးဖွင့်ပီးတာနဲ့ ...

^ ဟေ့ကောင် ... တွေ့လာလား ^

^ တွေ့လာတရ် ... Yibo က ^

ယွီပင်းကော စကားတောင်မဆုံးသေးဘူး ကျိုးချန်က Yibo ကိုမြင်တာနဲ့ ...

^ မင်းကွာ ... Xiao Zhan တစ်ခုခုဆို မင်းဘာမှတောင်သိလိုက်မှာမဟုတ်ဘူး ... ခုလဲ သောင်းကျန်းလွန်းလို့ ငါလဲမနိုင်တာနဲ့ ဆရာ၀န်တွေလာပီး အိပ်ဆေးထိုးပေးလိုက်လို့ စောနလေးတင် အိပ်ပျော်သွားတာ ^

Yibo မောင့် ဘေးနား ဖြေးဖြေးလေးသွားပီး ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်မိတော့ မောင်က ပစ္စည်းတွေကို ပစ်ပေါက်ထားပုံရတရ် ...

ဖန်ခွက်တွေကလဲ ကြမ်းပြင်မှာကွဲနေပီး ခေါင်းအုံးနဲ့ စောင်တွေကအစ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပြန်ကျဲ့‌လို့နေတရ် ...

ဆေးသွင်းထားတဲ့ မောင့် လက်တစ်ဖက်ကို ဖွဖွကိုင်ပီး ကြည့်မိတော့ မောင့်ပါးပြင်ပေါ်မှာ မျက်ရည်စတွေတောင်မခြောက်သေး ...

ကျွန်တော်တို့တွေက ဘယ်ကစပီး ထပ်လွဲကြပြန်ပီလဲ မောင်ရယ် ...

^ မင်း အခုမှ လာငိုမနေနဲ့ Yibo ... Xiao Zhan မှာ မနက်ထဲက တမေးမေးနဲ့ ... မင်းကိုမျော်နေတာ ... သူဖုန်းကလဲ အိမ်မှာကျန်ခဲ့တော့ ငါ့တို့ဖုန်းနဲ့ဆက်ခိုင်းတော့လဲ မင်းဖုန်းက အမြဲပိတ်ထားပြန်တရ်... ဘာလဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်စာအတွက် လက်စားချေလိုက်တာလား ... ^

ကျိုးချန်ကောရဲ့ တလတ်ဆတ်စကားကြောင့် ယွီပင်းကောကလဲ ဖြတ်ပြောဖို့ပြင်လိုက်ပေမဲ့ မအောင်မြင်လိုက် ...

ဟောက်ရွမ်းကလဲ လက်သီးဆုပ်ထားတာတွေ့လိုက်တာမို့ မျက်ရိပ်သာပြလိုက်ရ‌တရ် ...

လူနာရှေ့မှာ ရန်ဖြန်နေစရာလား ... ကျိုးချန်ကော ပြောတာလဲ မှန်တာပဲ ... သူ့ပေါ့ဆမှု့တွေပေါ့ ... မောင် တစ်ခုခုသာဖြစ်ရင် သူသေသွားနိုင်တရ် ...

ဘာမှ စကားပြန်မလာတဲ့ Yibo ကြောင့် ကျိုးချန်ကောက အထင်လွဲပီး ဒေါသပိုထွက်သွားပုံရတရ် ...

^ မေးနေတရ်လေ Yibo ... လက်စားချေလိုက်တာလား .. လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်တာ ကာလမှာ မင်းတစ်ယောက်ထဲ ခံစားနေရတရ် မထင်နဲ့ ... Xiao Zhan က အာ့တုန်းက အရူးတစ်ယောက်သာသာပဲ ... မင်းကိုမြင်ရင် မနေနိုင်မှာစိုးလို့ ကျောင်းထွက်ခဲ့တရ် ... ဟက် ... မတွေ့ရမနေနိုင်ပြန်တော့လဲ မင်းနောက်ကို ခိုးလိုက်ပြန်တရ် ... ဓါတ်ပုံတွေကို ကြည့်ပီး အရုးတစ်ယောက်လိုပဲ တပြုံးပြုံးနဲ့ ... မိုးလင်းရင် မင်ပုံကိုစဆွဲတရ် ... မိုးချုပ်ရင် အရက်နဲ့ နှစ်ပါးသွားတရ် ... အစားစားချိန်မမှန်လို့ ခဏခဏ ဆေးရုံတင်ရလဲ ဒီပုံစံက ဒီပုံစံပဲ ... မင်းနဲ့ လမ်းခွဲတုန်းက ၀တ်တဲ့အကျီဆို ခုချိန်ထိ သူ့ခုတင်ပေါ်မှာပဲ ... မင်းအငွေ့အသက်တွေပါနေလို့တဲ့ ... ရော့ ... ဒီမှာ တိုက်ခန်းသော့ ... မင်းမယုံရင် ကိုယ်တိုင်သွားကြည့် ^

အာ့လောက်ထိ ကျွန်တော် အပေါ်ချစ်ခဲ့တာလား‌ မောင် ... မားပြောသလို မောင်အပေါ် ဖြေရှင်းချက်မတောင်းပဲ မောင့် တိုက်ခန်းကိုပဲ သွားကြည့်လိုက်ရမှာ ... ဒါဆိုမောင်လဲ ဆေးရုံတတ်စရာလိုမှာမဟုတ်ဘူး ...

ကျွန်တော်က ဆိုးတဲ့မလား မောင် ... မောင်ခေါ်နေကြသလို အဆိုးလေးပေါ့ ... မောင်ရဲ့ အဆိုးလေးကို ဆုံးမပေးဖို့ မောင်က အမြန်ဆုံးပြန်သက်သာဖို့လိုတရ်နော် ...

ပြောရင်းနဲ့ အားပါလာပုံရတဲ့ ကျိုးချန်ကောက တဖြေးဖြေး Yibo နားကို နီးကပ်လာတာမို့ ယွီပင်းကောကလဲ ဆွဲလိုက်သလို ဟောက်ရွမ်းကလဲ Yibo ရှေ့ကနေကာလိုက်သည်။

Yibo မှာ ဟောက်ရွမ်းကို တားနိုင်တဲ့အင်အားဆိုတာလဲ မရှိတော့သလောက်ပါပဲ ... မောင်မျက်နှာလေးကိုပဲ ငေးပီးကြည့်နေမိတောတရ် ... ဆူညံသံတွေကြောင့် မောင်နိုးသွားရင်အခက်သားလား ... ဒါပေမဲ့လဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်နေတဲ့ မောင် က အရမ်းပင်ပန်းခဲ့လို့ထင်တရ် ...

^ ခင်ဗျားသူယ်ချင်းက စလမ်းခွဲခဲ့တာလေ ... အာ့အချိန် ခင်ဗျသူငယ်ချင်းက အရူးတစ်ယောက်သာသာပဲဆို ... ကျုပ်သူငယ်ချင်းက အရူးပဲ ... တစ်ယောက်ထဲ အခန်းထဲမှာနေပီးကိုယ့်ကို နာကျင်အောင်လုပ်ပီး ငိုတရ် ... ကျွန်တော်သာ အနားမှာမရှိရင် ခင်ဗျားအပြစ်တင်နေတဲ့ Yibo ကိုအသက်ရှင်လျက်မြင်ရမှာတောင် မဟုတ်ဘူး ... ခင်ဗျားတို့က ထိမှ နာတတ်တာမလား ... ခင်ဗျားတို့ သူငယ်ချင်း ခံစား‌နေရတာ Yibo ရဲ့ တ၀က်တောင်မရှိဘူး ... Yibo က Consultant Doctor ထိတောင်တွေ့ရဖို့ ဖြစ်သွားခဲ့တာ ... နှစ်နှစ်ကျော် နီးပါး အရူးလို အခန်းပိတ်ပီးငိုတရ် ... ပီးရင် မိုးလင်းလာတာနဲ့ ဘာဆိုဘာမှ မသိတော့ဘူး ... အဲ့တာတောင် Xiao Zhan ကိုအပြစ်တင်စကား တစ်ချက်ပြောခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ... အခြေအနေပြန်ကောင်းလာပြန်တော့လဲ ခင်ဗျားတို့ သူငယ်ချင်းက ပြန်ပေါ်လာပီး လာနွယ်ပြန်တရ် ... အေး ... ဒီလောက် အတန်တန်တားထားတဲ့ ကောင်ကလဲ အမှတ်မရှိ ပြန်ပတ်သတ်တရ် ... အဲ့ဒါတောင် ခင်ဗျားက Yibo ကို လက်စားချေတာလား လို့မေးရက်တာလား ... ဟမ် ... ဘယ်သူက စပီး လမ်းခွဲခဲ့တာလဲ ... Wang Yibo မဟုတ်ဘူး ... Xiao Zhan ... ခင်ဗျား သူငယ်ချင်း Xiao Zhan က အရင်ထားခဲ့တာပါ ... ^

ဟောက်ရွမ်းရဲ့ လက်ညိုးတထိုးထိုးနဲ့ ပြန်ချေပမှု့ကြောင့် ကောတို့ နှစ်ယောက်လုံးက ကြောင်ပီးကြည့်နေကြတရ် ...

ခဏနေမှ ထွက်လာတဲ့ ကျိုးချန်ကော အသံကြောင့် Yibo ခဏတာ လောကကြီးနဲ့ အဆက်သွယ်ပြတ်သွားခဲ့တရ် ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ် ထိခိုက်စေလိုသော အသုံးအနှုန်းများရှိရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ ယြီပင္းေကာ ^

^ အင္း ... ေကာပဲ ... Yibo မင္းဖုန္းက ဆက္တိုင္း အၿမဲစက္ပိတ္ထားတရ္ဆိုတာႀကီးပဲ ... ခု Xiao Zhan ... ^

^ သူ ကြၽန္ေတာ္ ဆီမလာဘူး ေကာ ^

ေမာင္နဲ႔ ျပတ္သြားပီးေနာက္ပိုင္းလဲ ယြီပင္းေကာနဲ႔ က်ိဳးခ်န္ေကာတို႔က Yibo ကို ညီတစ္ေယာက္လို ဂ႐ုစိုက္ဆဲမို႔ ေကာတို႔က သူ႔အတြက္အစ္ကိုရင္းတစ္ေယာက္လိုပင္

^ ဟုတ္တရ္ ... ခု Xiao Zhan က ... ^

^ ကိုကို ... သိလို႔လား ... ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေနာက္က်သြားဦးမရ္ ^

Dream က ယြီပင္းေကာဆြဲထားတဲ့လက္ကိုျဖဳတ္ခ်ပီး ေမးလာျပန္တရ္ ... ၾကည့္ရတာ ေမာင့္ကို ရွာမေတြ႕လို႔နဲ႔တူပါရက္ ... ေမာင္က ကြၽန္ေတာ့္ကိုတင္မက ေကာတို႔ကိုပါ ေရွာင္ေလသလား ...

ဝဲတတ္လာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကို အသာထိန္းပီး ...

^ ေကာ ... ‌အစ္ကို ကို ဖုန္းဆက္ၾကည့္လိုက္ေပါ့ ... ကြၽန္ေတာ္ သြားလိုက္ဦးမရ္ ... ^

^ မဟုတ္ဘူး ... ခု Xiao Zhan က ... ^

^ Yibo ...^ အာၿပဲသံတစ္ခုေၾကာင့္ ယြီပင္းနားေတာင္ အူသြားသလိုပဲ ...

လွည့္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ၀မ္ေဟာက္႐ြမ္း ... မင္းလဲ အလန႔္တၾကားနဲ႔ ... အင္း ... ကားပါကင္မွာ လူစုမိေနၾကတာပဲ ... ဒါနဲ႔ ငါလဲစကားဆုံးေအာင္ေျပာျပရေစဦး ... မင္းတို႔ႀကီးပဲ ျဖတ္ေျပာေနၾကတာ ...

^ မင္းဖုန္းကလဲ စက္ပိတ္ထားတရ္ ဆိုတာႀကီးပဲ ... ျပန္မရ္ေလ ... ဟင္... ယြီပင္းေကာ ^

ဟင္ ... သူ႔ဖုန္းက စိတ္ပိတ္ထားတာမွမဟုတ္တာ ... ယြီပင္းေကာ ေျပာတုန္းက Line ေကာင္းလို႔ေနမွာပါလို႔ သတ္မွတ္လို႔ရေပမဲ့ ေဟာက္႐ြမ္းပါ ေျပာလာတာမို႔ ဖုန္းရွာပီး ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ဖုန္းက Power off ...

ဖုန္းဖြင့္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ေခၚထားတဲ့ နံပါတ္ေတြက Unknown ေတြေရာ Boss ဖုန္းနံပါတ္ေတြေရာ အမ်ားအျပား ...

ေမာင္ နံပါတ္မ်ား ပါမလား ၾကည့္မိေပမဲ့ မပါလာျပန္ဘူး ... ဘာေတြေမ်ာ္လင့္ေနျပန္ပီလဲ Yibo ရယ္ ...

^ ျပန္ၾကရေအာင္ ေဟာက္႐ြမ္း ... ငါအရမ္းပင္ပန္းေနပီ ... ယြီပင္း‌ ေကာ သြားလိုက္ဦးမရ္ေနာ္ ... ကေလးေတြ ေကာသြားပီ ^

ထြက္သြားပီး ေျခလွမ္းလွမ္း႐ုံပင္ရွိေသး ...

^ Xiao Zhan ေဆး႐ုံမွာေရာက္ေနတရ္ Yibo ... မင္းသိရက္နဲ႔ ဘာလို႔မလာတာလဲ ^

လက္မွာ ဖုန္းရွာတုန္းက ကိုင္ထားတဲ့ အိတ္ေလးကလဲ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ ...

^ ဟင္ ... အစ္ကိုက ေဆး႐ုံမွာ ... ဘာဖစ္တာလဲ ... တတ္ရတာၾကာပီလား ... ^

^ မေန႔ကထဲကတင္လိုက္ရတာ ... မင္းကို စာပို႔ထားတရ္ေျပာတရ္ ... မဖတ္ရေသးဘူးလား ... ေဆး႐ုံမွာ Xiao Zhan ကမနက္ထဲကမင္းကို ေမးေနတာ ... ဖုန္းေတြဆက္တာလဲေခၚလို႔မရ ... အစားစာခ်ိန္မမွန္လို႔ ေဆး႐ုံတတ္ရတဲ့ေကာင္က ခုဘာမွမစားပဲနဲ႔ မင္းကိုပဲ ေမွ်ာ္ေနလို႔ ငါလာေခၚရတာ ... ^

ယြီပင္းေကာရဲ႕ စကားသံအဆုံးမွာ ‌Yibo ေျခေထာက္ေတြေတာင္ ေကာင္းေကာင္းရပ္ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ ေဟာက္႐ြမ္းကထိန္းထားေပးရွာတရ္ ...

^ ဘယ္လို ... ကြၽန္ေတာ္ အတြက္ စာ ... မေရာက္လာဘူး ... အစ္ကိုသာ ေဆး႐ုံတတ္မွန္းသိရင္ ကြၽန္ေတာ္က ဒီေန႔အလုပ္ေတာင္တတ္မွာမဟုတ္ဘူး ^

^ မင္းတို႔ Boss ဆီမွာေပးထားတရ္ ေျပာတာပဲ ... ခု Yibo ညီေလး လိုက္မရ္မလား ... ဟိုမွာ Xiao Zhan ကိုဘယ္သူ႔မွေျပာမႏိုင္ဘူး .. မင္းေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းေတြကို သူစာနဲ႔ေရးပီး မင္းကိုပို႔ထားေပးတာ ... ခုထိ မင္းကမဖတ္ရေသးေတာ့ ... ^

^ ကြၽန္ေတာ္ လိုက္မွာပါ ေကာ ... ေနာ္ ... ေဟာက္႐ြမ္း ... ငါတို႔လိုက္သြားရေအာင္ ... ^

ေဟာက္႐ြမ္းကလဲ Yibo ေသြးပ်က္ေနတာကို ျမင္ေတာ့ ေလးေလးပင္ပင္ေခါင္းကို ညိမ့္ျပတရ္ ...

^ ကိုကို ... ^

အာ ... ဟုတ္သားပဲ ... ကေလးေတြရွိေနတာ ... သူေမ့သြားတာ ... ေမာင္နဲ႔ပတ္သတ္ရင္ အားလုံးကို ေမ့တတ္တာသူ႔အက်င့္ ...

^ အင္း ... ေကာ သြားစရာတစ္ခုရွိလို႔ ... ေနာက္မွ သြားစားၾကမရ္ေနာ္ ... ေဟာက္႐ြမ္း ... သြားရေအာင္ ျမန္ျမန္ ^

ကိုကိုရာ ... Sean အေပၚ အာ့ေလာက္ေတာင္ပဲလား ... ေဆး႐ုံတတ္ရတဲ့သတင္းကိုၾကားရတာေတာင္ ကိုကို အာ့ေလာက္ျဖစ္ေနရလားဗ်ာ ...

ကြၽန္ေတာ္ဘက္ကိုလဲ နည္းနည္းေလးေလာက္ေတာ့ ၾကည့္ေပးပါလားဗ်ာ ... ကြၽန္ေတာ့္ ခံစားခ်က္ေတြကို ကိုကိုမျမင္ဘူးဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္မယုံဘူး ...

^ Dream ... မင္းသိသိႀကီးနဲ႔လုပ္တာလား ^

Lucas ရဲ႕မေက်နပ္သံနဲ႔အတူ Alex နဲ႔ Ethan ပါ သူ႔ေဘးနားေရာက္လာေတာ့သည္။

ကိုကို ဖုန္းဆက္ပိတ္လိုက္တာ သူတို႔အားလုံးအျမင္မဟုတ္လား ... ျငင္းဆန္ဖို႔လဲ စိတ္ဆႏၵမရွိေန ...

သူက လုပ္ရဲရင္ ခံရဲတရ္ ... တစ္ခုပဲ ကိုကို သူ႔အနားမရွိမွာ မုန္းသြားမွာ သိပ္ေၾကာက္တရ္ ... သိပ္မၾကာေသးတဲ့ ကာလတစ္ခုမွာ ကိုကို အေပၚ စိတ္အစုံႏွစ္၀င္သြားမႈ႕ကို ကိုယ့္ကိုလဲ အံဩသင့္ရပါတရ္ ...

^ ဟုတ္တရ္ ... ^

^ မင္းကြာ ... မင္း ^ Lucas ရဲ႕ မခ်ိမကင္ အသံႀကီးက Dream ကိုပိုခံရခက္ေစတရ္ ... မင္းတို႔ေတြကပါ ငါဘက္ကမဟုတ္ၾကေတာ့ဘူးလား ...

^ ဘာလဲ Lucas ... မင္းတို႔ေကာင္ေတြကေရာ ငါမွားသြားတရ္ ထင္ေနတာလား ... ဟင္အင္း ... ကိုကိုနဲ႔ Sean ေဝးဖို႔ဆိုရင္ ဒီထက္ဆိုးတာေတြေတာင္ လုပ္ႏိုင္ေသးတာ ... ^

^ ငါ့တို႔ သူငယ္ခ်င္းက အခ်စ္အတြက္နဲ႔ အက်င့္ေတြျပတ္သြားပီလား ... ေနာက္ကြယ္ကႀကံစည္တာ ေယာက္်ားေကာင္းေတြရဲ႕အလုပ္မဟုတ္ဘူးဆို ... ခုက မင္းကြာ ^

Alex ကပါေျပာေနေတာ့ Dream ပါးေပၚက ဘယ္တုတ္းထဲက က်မွန္းမသိတဲ့ မ်က္ရည္ေတြကိုဆြဲသုတ္လိုက္ပီး ...

^ မင္းတို႔ဘာသိလို႔လဲ ... ဒီတစ္ေခါက္သာ ကိုကို တို႔ျပန္အဆင္ေျပသြားရင္ ငါ့အတြက္ သြားပီပဲ ... ေကာက္႐ိုးမွ်င္တစ္ေခ်ာင္ပဲဖစ္ဖစ္ ရသမွ် ငါဖမ္းဆုပ္ထားမွာပဲ ... ငါ့ဘက္ကိုလဲ ၀င္ၾကည့္ၾကပါဦးကြာ ... ငါလဲ တစ္ခါမွမခံစားဖူးတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ႐ူးေတာ့မွာကြ ... ^

^ မင္းအာ့လိုလုပ္တာနဲ႔ပဲ ေကာက မင္းကိုခ်စ္လာမွာတဲ့လား ကြာ ^

Ethan အေျပာက Dream အရႈိက္ကိုတည့္တည့္ထိပါတရ္ေလ ... ဟုတ္တရ္ ... ကိုကိုကျပန္ခ်စ္လာမွမဟုတ္ဘူး ...

ဒါေပမဲ့လဲ ပိုင္ရွင္မရွိေသးတဲ့ ကိုကို ကိုေငးရတာ ပိုေပ်ာ္တရ္ ... တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ Dream အေပၚ စိတ္မယိုင္လာပါဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္လို႔လဲ ... ကိုကိုနဲ႔ သူ႔ၾကားမွာ ဘာစည္းမွ မရွိေစခ်င္ဘူး ...

တတိယလူေပါ့ ... ဒါမွမဟုတ္ သူကပဲ Sean နဲ႔ ကိုကို ၾကားက တတိယလူျဖစ္ေနျပန္တာလား ...

^ ငါလဲ ကိုကို ဆီကအခ်စ္ခံခ်င္လိုက္တာ ...၅၂၈ ထက္ပိုတဲ့ ခ်စ္ျခင္းမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့ ... ေတြ႕လား ... Sean လို႔ၾကားလိုက္တာနဲ႔ ကိုကိုမွာျပာေနတာ ... တကယ္လို႔သာ ငါသာကိုကို နဲ႔အရင္ေတြ႕ခဲ့မရ္ဆိုရင္ ကိုကိုကိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မွာလား ... ဟင္ ... ^

ကားပါကင္ရဲ႕ ၾကမ္းျပင္မွာ ထိုင္ပီး ငိုေနရင္းေျပာေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုၾကည့္ပီး Lucas ေတာင္မ်က္ရည္ဝဲမိပါတရ္ ...

^ အင္း ... မင္းသာ ေကာနဲ႔အရင္ေတြ႕ရင္ ေကာ မင္းကိုပဲ ခ်စ္မိမရ္ဆိုတာ ငါရဲရဲႀကီးေျပာရဲတရ္ကြာ ... ခုေတာ့ ငါ့တို႔လဲ Dorm ျပန္ပီးပဲ အနားယူလိုက္ရေအာင္ ... မင္းေဘးမွာ ငါတို႔ေတြရွိပါေသးတရ္ ...^

Alex က Dream ကိုမပီး Company ထဲပဲျပန္၀င္လာလိုက္ေတာ့သည္။ အေရွ႕ရက္ေတြက Sean ကို ေကာ အနားမွာမေတြ႕ရဘူးဆိုပီး ေပ်ာ္ေနတဲ့ Dream အတြက္ ခုအျဖစ္အပ်က္က မ်က္လွည့္တစ္ခုလိုပင္ ...

----------------------------------------------------------------------------------

^ ေဟာက္႐ြမ္ ... ‌ယြီပင္းေကာ ကားကိုမ်က္ေျခပ်က္သြားမရ္ေနာ္ ... ဟိုကလဲ ေလာေလာနဲ႔ ဘယ္ေဆး႐ုံမွန္းမေျပာသြားဘူး ... ဖုန္းဆက္ဖို႔ၾကေတာ့လဲ ငါ့လက္ေတြက ... က်စ္ ^

ကားေပၚေရာက္တဲ့ အထိ တုန္ယင္ေနတဲ့ လက္ေတြကို အခ်င္းခ်င္းတင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ပီး ေဟာက္႐ြမ္းကို ေျပာမိေတာ့ ...

^ Wang Yibo ... မင္းနဲ႔နဲ႔ေလာက္ ၿငိမ္ေနစမ္း ... ငါစိတ္ေပါက္လာရင္ ကန္ခ်မွာေနာ္ ^

ဂဏွာမၿငိမ္ဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္ကို ေဟာက္႐ြမ္း တစက္မွၾကည့္မရ ... ပ်ာယာကို ခတ္ေနတာပဲ ... သူသင္တဲ့ ကေလးေတြေရွ႕မွာ ... ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္နဲ႔ ...

မင္းရဲ႕ cool guy image ႀကီးက ဘယ္ေခ်ာင္ထဲေရာက္သြားပီလဲ ... အမွန္ဆို လိုက္ေတာင္ပို႔ေပးခ်င္တာမဟုတ္ဘူး ...

က်ိရန္ေကာရဲ႕ ၀င္မပါနဲ႔ဆိုတာရယ္... Yibo ရဲ႕အေျခအေနေၾကာင့္သာ သူလိုက္ပို႔လိုက္ရတာ ...

ဒီတေခါက္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ခံစားရေအာင္လုပ္ရင္ သူကိုယ္တိုင္ဆြဲထိုးပစ္ေတာ့မွာ ...

^ ေရာက္ပီနဲ႔ တူတရ္ ေဟာက္႐ြမ္း ... သြားၾကေအာင္ ^

သြားဖို႔ေျပာတဲ့သူက ကားတံခါးကိုေတာင္ မဖြင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ...

^ ခဏေနဦး ... ငါလာလုပ္ေပးမရ္ ... ^

Xiao Zhan ကိုမျမင္ခ်င္လို႔ အစက အေပၚထိမလိုက္ဖူးလို႔ စဥ္းစားထားေပမဲ့ Yibo ရဲ႕အေျခအေနက ေဘးမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ထိန္းထားေပးမွျဖစ္မွာ ...

^ လာ Yibo ... ^ ယြီပင္းေကာလဲ အလ်င္လိုေနဟန္ပဲ ... တဂယ္ပဲ ဘယ္ေလာက္ထိျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ထိေလာေနၾကတာလဲဆိုတာ ေဟာက္႐ြမ္းတဂယ္နားမလည္ဘူး ...

Elevator စီးပီး တံခါးဖြင့္တာနဲ႔ မေျပး႐ုံတမယ္ ေလာေလာ နဲ႔သြားေနတဲ့ ေနာက္ကို Yibo ကိုထိန္းပီးလိုက္ပို႔ေပးရတရ္ ...

တံခါးဖြင့္ပီးတာနဲ႔ ...

^ ေဟ့ေကာင္ ... ေတြ႕လာလား ^

^ ေတြ႕လာတရ္ ... Yibo က ^

ယြီပင္းေကာ စကားေတာင္မဆုံးေသးဘူး က်ိဳးခ်န္က Yibo ကိုျမင္တာနဲ႔ ...

^ မင္းကြာ ... Xiao Zhan တစ္ခုခုဆို မင္းဘာမွေတာင္သိလိုက္မွာမဟုတ္ဘူး ... ခုလဲ ေသာင္းက်န္းလြန္းလို႔ ငါလဲမႏိုင္တာနဲ႔ ဆရာ၀န္ေတြလာပီး အိပ္ေဆးထိုးေပးလိုက္လို႔ ေစာနေလးတင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ^

Yibo ေမာင့္ ေဘးနား ေျဖးေျဖးေလးသြားပီး ေဘးပတ္လည္ကို ၾကည့္မိေတာ့ ေမာင္က ပစၥည္းေတြကို ပစ္ေပါက္ထားပုံရတရ္ ...

ဖန္ခြက္ေတြကလဲ ၾကမ္းျပင္မွာကြဲေနပီး ေခါင္းအုံးနဲ႔ ေစာင္ေတြကအစ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ျပန္က်ဲ႕‌လို႔ေနတရ္ ...

ေဆးသြင္းထားတဲ့ ေမာင့္ လက္တစ္ဖက္ကို ဖြဖြကိုင္ပီး ၾကည့္မိေတာ့ ေမာင့္ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္စေတြေတာင္မေျခာက္ေသး ...

ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြက ဘယ္ကစပီး ထပ္လြဲၾကျပန္ပီလဲ ေမာင္ရယ္ ...

^ မင္း အခုမွ လာငိုမေနနဲ႔ Yibo ... Xiao Zhan မွာ မနက္ထဲက တေမးေမးနဲ႔ ... မင္းကိုေမ်ာ္ေနတာ ... သူဖုန္းကလဲ အိမ္မွာက်န္ခဲ့ေတာ့ ငါ့တို႔ဖုန္းနဲ႔ဆက္ခိုင္းေတာ့လဲ မင္းဖုန္းက အၿမဲပိတ္ထားျပန္တရ္... ဘာလဲ... လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးႏွစ္စာအတြက္ လက္စားေခ်လိုက္တာလား ... ^

က်ိဳးခ်န္ေကာရဲ႕ တလတ္ဆတ္စကားေၾကာင့္ ယြီပင္းေကာကလဲ ျဖတ္ေျပာဖို႔ျပင္လိုက္ေပမဲ့ မေအာင္ျမင္လိုက္ ...

ေဟာက္႐ြမ္းကလဲ လက္သီးဆုပ္ထားတာေတြ႕လိုက္တာမို႔ မ်က္ရိပ္သာျပလိုက္ရ‌တရ္ ...

လူနာေရွ႕မွာ ရန္ျဖန္ေနစရာလား ... က်ိဳးခ်န္ေကာ ေျပာတာလဲ မွန္တာပဲ ... သူ႔ေပါ့ဆမႈ႕ေတြေပါ့ ... ေမာင္ တစ္ခုခုသာျဖစ္ရင္ သူေသသြားႏိုင္တရ္ ...

ဘာမွ စကားျပန္မလာတဲ့ Yibo ေၾကာင့္ က်ိဳးခ်န္ေကာက အထင္လြဲပီး ေဒါသပိုထြက္သြားပုံရတရ္ ...