^ ကျန့်ကျန့် ^ ခေါ်သံကြောင့် Xiao Zhan မော့ကြည့်မိလိုက်တော့ ...

^ မား ^ ဆိုတဲ့ အံဩသံတစ်ခုနဲ့အတူ Wang ကတွဲထားတဲ့ လက်တွေကိုရုန်းတော့တာပဲ ...

^ မားက တူတရ်ဆိုပီးကြည့်နေတာ ... ^ ပြုံးပီး Xiao Zhan အနီးနားကို ရောက်လာလေ သူ့အကောင်ပေါက်လေးက သူကျောနဲ့ကွယ်လာလေပဲ ...

မောင်က မင်းလေးကို လူမသိအောင်ဖွက်ထားချင်တာမှန်ပေမဲ့ ဆွေပြမျိုးပြ တစ်မြိုလုံးပြပီး ကိုယ်အပိုင်အဖြစ်တော့ကြွားချင်မိသေးတာ ...

မားကို တစ်ချက်ပြုံးပြပီး နောက်ကျောဘက်ကို တဖြေးဖြေးကွယ်သွားတဲ့ အကောင်ပေါက်လေးကိုညလက်တစ်ဖက်နဲ့ဆွဲပီး ထုတ်လိုက်တော့ သူ့Wang ကပြူးပြီးကြည့်လာတရ် ...

ဘယ်လိုတောင်ချစ်ဖို့ကောင်းနေတာတုန်း မောင့် Wang လေး ...

အသည်းတယားယားနဲ့ ကြည့်နေတုန်း မားရဲ့

^ သား၀မ်လေး ^ ဆိုတဲ့ High Tone ကြောင့် ကိုယ်တင်မက ကလေးပါ လန့်သွားသေးတာ ...

^ မားကလဲ ဖြေးဖြေးခေါ်ပါ ... ကလေး လန့်သွားပီရယ် ^ မားကိုလဲတပြောပြောနဲ့ Wang ပခုံးလေးကို ခပ်ဖွဖွလေးပုတ်ပေးမိတယ် ...

^ နင် လာစမ်း ... လာစမ်း ... ပြန်ရောက်တာတောင် ဖုန်းလေးတစ်ချက်ဆက်ပီး အိမ်ကိုလှည့်မလာဘူး ... ^ နားရွက်တစ်ဖက်ကို လှိမ်ဆွဲပီး ပြောလာတော့ Xiao Zhan မှာ သူ့ Wang ရှေ့မှာ မရှိတဲ့အရှက်တွေ ကွဲရပြန်တရ် ...

Wang ကတော့ ခုထိ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြူးတူးတူးလေးကြည့်နေတုန်း ...

^ မားကလဲ ... သားကလုပ်ငန်းခွင် ၀င်နေပီမို့ပါ ^

Wang ရဲ့ မားမားအပေါ် မားက အမြင်မကြည်‌ပင်မဲ့ Wang အပေါ် မေတ္တာမပျက်ခဲ့ဘူး ...

ပါးနဲ့မတူတာတဲ့အချက်က မားနဲ့ က ငယ်ငယ်ထဲက သူငယ်ချင်းပေါင်း ပေါင်းလာတဲ့အတွက် ဖြစ်ခဲ့သမျှ ခံစားရသမျှကို မားကို အလုံးစုံရင်ဖွင့်ပြောလို့ရတရ် ...

မားက သူ၂နှစ်ကျော်လောက် အချိန်ဗြုန်းခဲ့တာကိုလဲ ဘာတစ်ခွန်းမှ အပြစ်တင်ပြောခြင်းမရှိသလို Wang အပေါ်ကိုလည်း သားအရင်းဖြစ်တဲ့ သူ့ထက်တောင် ပိုပီးချစ်သေးတာ ...

မားက သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တစ်ခါမှ ဝေဖန်ခြင်း ဆန့်ကျင်ခြင်း မပြုပဲ အားပေးမှု့သာပြုခဲ့တရ် ... တစ်ခါတလေ ပါးနဲ့အခက်မသင့်လို့ စကားများကြရင်တောင် မားက သူ့ဘက်ကပဲ ရပ်တည်ပေးခဲ့တာ ...

^ လွတ်ဦးလေ မားရာ ... သား Wang နဲ့ Dinner စားမလို့ ... မားလဲ ပြန်တော့လေ ^

မားကို နှင်တာတော့မဟုတ်ပင်နဲ့ သူလဲ Wang နဲ့နှစ်ယောက်ထဲအတူရှိချင်တာရယ် ... Wang လဲအနေခက်မှာဆိုးတာကြောင့်ရယ် ...

^ အို ... ကလေးကို နင်နဲ့ စိတ်မချဘူး ... မားက ဒီ‌ဘက်က Market မှာ Shopping လာလုပ်တာ ... Dinner လဲမစားရသေးဘူး ... အပြင်စာတွေက မသန့်ရှင်းဘူး ... မားအိမ်မှာ ဟင်းချက်ကျွေးမရ် ... လိုက်ခဲ့နော် ၀မ်လေး ^

သူ့နားရွက်ကို လွတ်ပီးတာနဲ့ စကားတွေတရစပ်လွတ်ပီး Wang ဘေးနားရောက်သွားတာများမြန်ချက် ... ဆွဲချိန်တောင် မရလိုက် ...

Yibo မှာလဲ အစ်ကိုမားရဲ့ သား၀မ်‌ ဆိုတဲ့အသံကြားပီးထဲက ပျာယာတွေခတ်နေတာ ... အစ်ကို မားက သူ့ကိုသိနေတာလား ... အစ်ကိုက သူ့အကြောင်း မိသားစု၀င်တွေကို ပြောပြထားပါလားဆိုတဲ့ စိတ်ကြောင့်ရင်ထဲ တသိမ့်သိမ့်ပဲ ...

^ နော် ၀မ်လေး ... မားက သားအကြိုက် ပင်လယ်စာထမင်းကြော်စပ်စပ်လေးလဲ လုပ်ပေးဦမှာ ... ဟို ကောင် ကြော်တာထက်တောင် ကောင်းလွန်းလို့ မား လက်ရာမှ မားလက်ရာ ဖြစ်သွားမှာ မြင်ယောင်သေးတရ် ... မားပြောချင်တာတွေလောပီး ကိုယ့်ကိုတောင် မိတ်မဆတ်လိုက်ရသေးဘူး ... မားနာမည်က ရှောင်ဝှားဟယ် ပါ ... သားလေးမှတ်ထားဦးနော် ^

အစ်ကိုကို မျက်စောင်းတထိုးထိုးနဲ့ ပြောနေတဲ့ အစ်ကို မားက တကယ်ကို သွက်သွက်လက်လက် ...

နောက်ပီး အစ်ကိုက သူ့အကြောင်းတွေကို မားကို ခရေစေ့တွင်းကျ ပြောထားပုံလဲ ရသေးတရ် ...

Yibo လဲ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိတော့ စစ်ကူတောင်းမလို့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မားကိုဆူပုတ်ပီးကြည့်နေတဲ့ ကလေးကြီး‌ကြောင့် ပြုံးမိသွားတယ် ...

^ ဟဲ့ ... ကလေးက ရှိန်နေမှာပေါ့ ငါ့ကို ... နင်ကလဲ ငါ့ကိုကြည့်တဲ့အကြည့်ကိုက ... မိထွေးမဟုတ်ပါဘူး ငါ့သားလေးရယ် ... နင့်အမေရင်းပါ ... အကြည့်တွေကို ပြင်လိုက်စမ်း ^

^ မားနော် ... ကျွန်တော်ကို အနိုင်မကျင်နဲ့ ... Wang က ကျွန်တော် လက်ရာမှ ကျွန်တော်လက်ရာပဲ ... ခုလဲ Wang နဲ့အတူတူရှိချင်လို့ ထွက်လာပါတဲ့ဆိုနေမှ မားနဲ့ပြန်လိုက်စရာလား ^

အော် ... အာ့လိုကြီးပြောလိုက်ရလား ... Xiao Zhan ရယ် ...

Yibo မှာ အငွေ့တောင်ပြန်ချင်တရ် ... ဒီသားအမိနှစ်ယောက်နဲ့ ...

ရန်ဖြစ်နေတာများ ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေကြလို့ ...

သူမားမားကို တောင် သတိရမိသေးတရ် ... အစ်ကိုနဲ့ လမ်းခွဲပီးထဲက ကြားထဲမှာ တွေ့ဖြစ်တဲ့အချိန်ကအရမ်းနည်းသွားတရ် ... မားမားကတွေ့တာနဲ့ မေးရှာပါတရ် ... သားကြီးရော ဆိုပီး ...

အစ်ကို မားနဲ့ မတူတဲ့အချက်က မားမားကို Yibo ကချစ်သလို ရှိန်လဲရှိန်တရ် ... ပါးပါးထက် မားမားက မိသားစုမှာ အခရာ လိုဖြစ်နေတော့ စည်းကမ်းကြီးတဲ့မားမားကို ကြောက်လဲကြောက်ရသေးတရ် ...

ဒါပေမဲ့ ပါးပါးဒေါသထွက်လာရင် မားမားပါငြိမ်နေရသေးတာ ... ခု အစ်ကိုကိုကြည့်ပြန်တော့ သူ့မားမားကို ကြောက်ပုံလဲမရ ... မောင်နှမတွေလိုရန်ဖြစ်နေကြသေးတာ ...

မားမားနဲ့ တူတဲ့ အချက်ကတော့ နှစ်ယောက်လုံးက ကျက်သရေရှိပီး ယဉ်ယဉ်လေးနဲ့ လှကြတာပဲ ...

ဆိုင်ရှေ့မှာ အကြည့်နဲ့ ရန့်ဖြစ်နေကြတဲ့ သားအမိနှစ်ယောက်ကြား Yibo ကပဲ

^ ဟိုလေ အားရီ ... ကျွန်တော် ... ^

^ သားကလဲ မားလို့ပဲ ခေါ်ပါ ... နောက်ပီးလေ အိမ်မှာက သားပါးကလဲ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးသွားတရ် ... မားက အိမ်ကြီးမှာ တစ်ယောက်ထဲရယ် ... ဟိုမွေးစားသားကလဲ အိမ်ကိုပြန်လာတာမဟုတ်ဘူး ... သားလေးသဘောပါလေ ... သားက ဟိုကောင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲရှိချင်တရ်ဆိုလဲ ဒီကမားကပဲ အထီးကျန်စွာ အိမ်ပြန်လိုက်ပါမရ်လေ ^

Xiao Zhan စိတ်ထဲမှာတော့ သူ့မိခင် Drama Queen ကိုထိုင်ရှိခိုးချင်မိတော့တာပဲ ...

^ ဟိုလေ ... ကျွန်တော် မားနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ့မရ် ^

^ အဟင်း ... သားလေးကမှ သိတတ်ဦးမရ် ... မွေးစားသားလေး မားမားအထုတ်တွေဆွဲခဲ့နော် ^

အစ်ကိုကို ပြောဆိုပီးတာနဲ့ တခါထဲ Yibo လက်ကို ဆွဲပီးခေါ်သွားတော့တယ် ...

စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိတဲ့ အစ်ကိုအကျင့်က မား ဆီကရလာတာဖြစ်မရ် ... အစ်ကိုဆီလှည့်ကြည့်လိုက်မိ‌တော့ ခြေတစ်ဖက်ဆောင့်ပီးမှ အထုပ်တွေကို ကောက်ပီးဆွဲနေတာမြင်တော့ Yibo ဟန်မဆောင်နိုင်အောင်ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဘယ်လိုတောင် ချစ်ဖို့ကောင်းမှု့ကြီးတုန်း အစ်ကိုရယ် ...

^ ဟာ ... မား ... ဘယ်ကားပေါ်တတ်နေတာတုန်း ... ကိုယ့်ကားနဲ့ကိုယ်ပြန်လေ ^

^ ဟိုမှာ Driver ရှင်း ပါတရ် ... သူ့ဘာသာမောင်းပြန်လိမ့်မရ် ... ငါ့က ငါ့သားနဲ့အတူတူ လိုက်မှာပေါ့ ... ^

^ လိုက်တာက မတားပါဘူး ... ဘာကိစ္စ Wang ကိုပါ နောက်ခန်းထဲ ထိုင်ခိုင်းစရာလား ... လာ Wang ... ရှေ့ခန်းကို ^

မားအထုပ်တွေ နေရာချပီးတာနဲ့ Yibo ဘေးတံခါးကိုဖွင့်ပီး ဆွဲခေါ်နေတဲ့ အစ်ကိုနဲ့ ဘေးက လက်ဆွဲထားတဲ့ မားကြောင့် Yibo မှာ ကျဉ်းထဲကြပ်ထဲ ...

^ ဟဲ့ ... ငါက ခုမှတွေ့ရတာလေ ... စကားလေးဘာလေးပြောပါရစေဦး ... တကယ်ထဲ ငါမွေးလို့ လူဖြစ်လာတဲ့သူက ငါ့ပါမချန် အူတိုနေရတရ်လို့ ^

မားအပြောကြောင့် ပူတတ်သွားတဲ့ Yibo မျက်နှာနဲ့အတူ အစ်ကိုကလဲ ဆူပုတ်ပုတ်နဲ့ လက်ကိုလွတ်ပီး တံခါးကို ပြန်ပိတ်သွားသေးတရ် ...

တစ်လမ်းလုံး မားရဲ့ စကားသံတွေနဲ့ အိမ်တော်ရောက်တာတောင် မျက်နှာဆူပုတ်နေတဲ့ အစ်ကို ကိုကြည့်ပီး Yibo ရယ်ချင်စိတ်ကို မနဲထိန်းထားရတရ် ...

^ လာ သား၀မ် ... မား အ၀တ်အစားလဲပီး ချက်ပြုတ်လိုက်ဦးမရ် ... ကိုယ့်အိမ်ဖြစ်လာမဲ့အတူတူ ကိုယ့်အိမ်လိုပဲ သဘောထားနော် ... နောက်ပီး ဟိုဆူပုတ်နေတဲ့ မွေးစားသားလေးကို မား ကိုယ်စားချော့‌ထားပေးဦးနော် ^

အဆုံးသတ်နားလေးကို တိုးတိုးလေးကပ်ပြောသွားတဲ့ မားကြောင့် အစ်ကိုကို ကြည့်ပီး မားကို ပြုံးပြပီး ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်တယ် ...

အစ်ကိုထိုင်တဲ့ ဆိုဖာ နားထိုင်လိုက်တော့ တချက်ကြည့်ပီး ဖုန်းကိုအကြည့်မပျက်တဲ့အစ်ကို က စိတ်ဆိုးမပြေသေးပုံ ...

^ အစ်ကို ရောအ၀တ်အစားသွားမလှဲဘူးလား ... မားကတော့ ချက်ဖို့ပြုတ်ဖို့သွားလေတရ် ... ^

ဟွန့် ခနဲတစ်ချက်အသံပြုပီး စကားသံပြန်မလာတာကြောင့် ၀မ်းနည်းမိသွားသည်။

အစ်ကိုက Yibo ကိုများ အိမ်မခေါ်ချင်လို့များလား ... Yibo မျက်နှာပျက်သွားတာကို မြင်တာနဲ့ ...

^ ဗိုက်ဆာလို့လား Wang ... အာ့ မားကလေ ဇွတ်တရွတ် ... ^

^ အစ်ကိုက ကျွန်တော်ကိုများ အိမ်လိုက်လည်တာ မကြိုက်လို့များလားလို့ ^

^ ဟာ... မဟုတ်တာ Wang ရယ် ... မောင်က မားကို စိတ်ကောက်နေတာရယ်ပါ ... Wang နဲ့တူတူနှစ်ယောက်ထဲ Date ချင်တဲ့ဟာကို ... ဘိုကင်အကုန်ယူပီးခါမှ မားကြောင့် ပျက်သွားရပြန်တရ် ... နက်ဖြန်အာ့ဆိုင်မှာ သွားစားမရ်နော် ^

^ ရပါတရ် အစ်ကိုရဲ့ ... ကျွန်တော်က Sushi ထက် အစ်ကို ကြော်ပေးတဲ့ ထမင်းကြော်ကိုပိုကြိုက်တရ် ^ ပြုံးပြုံးပြောလိုက်တဲ့ သူ့ရဲ့ Wang ကြောင့် Xiao Zhan မှာ ဝိညာဉ်လွင့်သွားသလို ...

နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက် ပြုံးလိုက်ရင် မျက်ပေတုန်းလေးတွေပါ ပြုံးသွားသလိုမျိုး ...

မောင်ရဲ့ Wang ကပြုံးတာကအစ အူယားစရာလေး ... ပီးတော့မှ သတိရလာတာက ထမင်းကြော် ... မား မကြော်ခင် သူဦးအောင် သွားကြော်ဦးမှ ...

^ ကိုယ် ထမင်းသွားကြော်လိုက်ဦးမရ် Wang ရေ ^ ပြာပြာသလဲလဲ ပြောပီး ပြေးသွားတဲ့ အစ်ကိုကြောင့် Yibo မျက်နှာက အပြုံးတွေထွက်ပေါ်လာရပြန်တရ် ...

တကယ်ပါ အစ်ကိုက Yibo အတွက် Happy Pill လေး ...

Yibo အငေးလွန်နေတာများ မား လှေကားက ဆင်းလာတာကိုလဲ သတိမရ ...

^ ၀မ်လေး ... မားရဲ့ မွေးစားသား‌လေးဘယ်ရောက်သွားပီလဲ^

^ ဟိုလေ ... ထမင်းသွားကြော်တရ် မား ^ ပြောရတာလဲ မျက်နှာပူရပါတရ် ...

^ အဟင်း ... ၀မ်လေးက ရှက်သွားရင်အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ ... ^ Yibo ပါးလေးကို ဖြေးဖြေးလေးညစ်ပီး ပြောတဲ့ မားကပြုံနေသေးတာ ...

^ သားက တစ်ခါမှ မီးဖိုခန်းမ၀င်ဘူး ... ဦးဆုံး၀င်တာ သူ့ချစ်သူဖို့ တစ်ခုခုချက်ကျွှေးချင်လို့တဲ့ ... အဲ့ဒါနဲ့ မားကို သင်ခိုင်းတော့တာပဲ ... အမလေး ... ချက်လဲချက်တတ်ရော မားတို့ဖို့ ချက်ပေးပါလား ဆို ဆရာသမားက လုံး၀ကို မချက်ကျွေးတာ သားလေးရေ ... နေဦး ... သားလေးဖို့ အအေးနဲ့ အသီးလေးတွေ လုပ်ပေးမရ်နော် ... အားရီရေ ... ၀မ်လေးဖို့ စီစဉ်ပေးပါဦး ^

ပြောပီးတာနဲ့ Yibo ဘက်ကိုလှည့်ပီး Yibo လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လာတရ် ...

^ ကျန့်ကျန်က သားလေးကို အရမ်းချစ်တာ ... မားနဲ့စကားပြောပီဆို ဆယ်ခွန်းမှာ ကိုးခွန်းက ၀မ်လေးအကြောင်းပဲ ... သူ့ပါးကတောင် တခါတလေ သား၀မ်းအကြောင်းမပါရင်မပြောတတ်ဘူးလား မေးရင် ရှက်ပီးပြေးပါလေရော ^

Yibo မသိရသေးတဲ့ အစ်ကိုအကြောင်းတွေပြောပြနေတဲ့ မားက မျက်ရည်တွေသိုင်းနေသလို ...

^ သားတို့ လမ်းခွဲတုန်းကဆို ကျန့်ကျန့်က မားတို့ကိုပါ အဆက်အသွယ် ဖြတ်သွားတာ ... ကြားထဲမှာလဲ ကျိုးချန်နဲ့ ယွီပင်း တို့ကိုပဲ အကူအညီတောင်းပီး ကြည့်ခိုင်းရသေးတာ ... ယွီပင်းတို့ဆီကများ ဖုန်းလာရင် မားမှာလေ ရင်တထိပ်ထိပ်နဲ့ ... အရက်နာကျပီး အစာအသောက်ကလဲ မမှန်တော့ ဆေးရုံလဲ ခဏခဏတတ်ရသေးတရ် ... မား တစ်ရက် ကျန့်ကျန့်ကို ဆေးရုံမှာ သွားကြည့်တုန်းကဆို မားရင်တွေနာလိုက်တာဆိုတာ ... ပိန်ချုံးကျသွားပီး ဖုန်းကိုသာ ငေးကြည့်နေတဲ့ သားကိုညကြည့်ပီး အကွယ်ကနေ မျက်ရည်ခိုးကျနေရတာ ... သားက သူချစ်တဲ့သူတွေကိုဆို ၀မ်းမနည်းစေချင်ဘူးလေ ... အဲ့ဒါကြောင့် ၀မ်လေးနဲ့ လမ်းခွဲပီးထဲက မားတို့ဆီတစ်ချက်လေးတောင်မလာတာကြည့် ... Landon သွားခါနီးမှ လာကန်တော့သွားတာ ... ဒီအကြောင်းတွေကို ၀မ်လေးကို ပြောပြတာသိရင် မားကို ကျန့်ကျန့်က ဒေါသထွက်တော့မှာ အသေအချာပဲ ... ^

မား ပြောပီးတဲ့ စကားတွေကိုကြားပီးနောက် Yibo မှာ အသိစိတ်ကင်းမဲ့သွားသယောင် ...

ကျွန်တော်ကို ချစ်ရက်နဲ့များ ဘာအတွက်ကြောင့် ထားဖို့ကြံစည်ခဲ့သေးတာလဲ ... အစ်ကို မိသားစုကိုပါ ကျွန်တော်အကြောင်းတွေပြောထားသေးတာပဲ ... မိသားစုတွေလဲ ကန်ကွက်ထားခြင်းမရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ချစ်ခြင်းက ဘာလို့ ဝေးသွားကြရတာလဲ ...

^ ဒီနေ့ ၀မ်လေးနဲ့ ကျန့်ကျန့်ကို တွဲတွေ့ရတာ အရင်က ကျန့်ကျန့်လေး ကို ပြန်မြင်ရသလိုပဲ ... သားလဲ ၀မ်လေးကို လမ်းခွဲခဲ့တာ သူ့အကြောင်းနဲ့သူရှိမှာပေါ့လေ ... မားက ဒီလောက်ထိ ၀င်ပြောတာတောင် လွန်လှပီမဟုတ်လား ... နောက်ပီး သားတိုက်ခန်းကို ၀မ်လေး အချိန်ရရင် သွားကြည့်လိုက်ပါ ... သား၀မ်ရဲ့ ‌ကျန့်ကျန့် ထပ်ပီး လွတ်ချခဲ့မှာ ဆိုးတဲ့ကြောက်စိတ်တွေ ရာခိုင်နှုန်းအပြည့်ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူးလို့ မားပြောရဲတရ် ... ^

ရှောင်ဝှားဟယ် မြင်နေရပါတရ် ...

ဝမ်လေးရဲ့ သားအပေါ်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းတရားနဲ့ အကြောက်တရားတွေကိုပေါ့ ...

၀မ်လေးမပြောပါနဲ့ ဘယ်သူမဆို လမ်းခွဲပီးခါမှပြန်ပတ်သတ်ချင်နေတဲ့သူနဲ့ လက်တွဲဖို့က စဉ်းစားစရာတွေအများကြီးရှိနေဦးမှာ ... အကြောက်တရားတွေနဲ့အတူပေါ့ ...

ဒါပေမဲ့ သားကျန့်က ကံကောင်းပါတရ် ... ၀မ်လေးက သူ့အပေါ် နာကျည်းမှု့ တစ်စက်တလေတောင်မရှိပဲ မေတ္တာတရားတွေဖုံးလွမ်းနေသေးတာ ဘေးကကြည့်တဲ့ သူတောင် အရှင်းသားမြင်ရပါတယ်လေ ...

နောက်လာမဲ့အနာဂတ်မှာ သားနှစ်ယောက်လုံးကို ပျော်ရွင်စေချင်တာ သူရဲ့ ဆန္ဒပါပဲ ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ်ထိခိုက်စေသောအသုံးအနှုန်းများပါခဲ့ရင်အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး Credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ က်န႔္က်န႔္ ^ ေခၚသံေၾကာင့္ Xiao Zhan ေမာ့ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ...

^ မား ^ ဆိုတဲ့ အံဩသံတစ္ခုနဲ႔အတူ Wang ကတြဲထားတဲ့ လက္ေတြကို႐ုန္းေတာ့တာပဲ ...

^ မားက တူတရ္ဆိုပီးၾကည့္ေနတာ ... ^ ၿပဳံးပီး Xiao Zhan အနီးနားကို ေရာက္လာေလ သူ႔အေကာင္ေပါက္ေလးက သူေက်ာနဲ႔ကြယ္လာေလပဲ ...

ေမာင္က မင္းေလးကို လူမသိေအာင္ဖြက္ထားခ်င္တာမွန္ေပမဲ့ ေဆြျပမ်ိဳးျပ တစ္ၿမိဳလုံးျပပီး ကိုယ္အပိုင္အျဖစ္ေတာ့ႂကြားခ်င္မိေသးတာ ...

မားကို တစ္ခ်က္ၿပဳံးျပပီး ေနာက္ေက်ာဘက္ကို တေျဖးေျဖးကြယ္သြားတဲ့ အေကာင္ေပါက္ေလးကိုညလက္တစ္ဖက္နဲ႔ဆြဲပီး ထုတ္လိုက္ေတာ့ သူ႔Wang ကျပဴးၿပီးၾကည့္လာတရ္ ...

ဘယ္လိုေတာင္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနတာတုန္း ေမာင့္ Wang ေလး ...

အသည္းတယားယားနဲ႔ ၾကည့္ေနတုန္း မားရဲ႕

^ သား၀မ္ေလး ^ ဆိုတဲ့ High Tone ေၾကာင့္ ကိုယ္တင္မက ကေလးပါ လန႔္သြားေသးတာ ...

^ မားကလဲ ေျဖးေျဖးေခၚပါ ... ကေလး လန႔္သြားပီရယ္ ^ မားကိုလဲတေျပာေျပာနဲ႔ Wang ပခုံးေလးကို ခပ္ဖြဖြေလးပုတ္ေပးမိတယ္ ...

^ နင္ လာစမ္း ... လာစမ္း ... ျပန္ေရာက္တာေတာင္ ဖုန္းေလးတစ္ခ်က္ဆက္ပီး အိမ္ကိုလွည့္မလာဘူး ... ^ နား႐ြက္တစ္ဖက္ကို လွိမ္ဆြဲပီး ေျပာလာေတာ့ Xiao Zhan မွာ သူ႔ Wang ေရွ႕မွာ မရွိတဲ့အရွက္ေတြ ကြဲရျပန္တရ္ ...

Wang ကေတာ့ ခုထိ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ျပဴးတူးတူးေလးၾကည့္ေနတုန္း ...

^ မားကလဲ ... သားကလုပ္ငန္းခြင္ ၀င္ေနပီမို႔ပါ ^

Wang ရဲ႕ မားမားအေပၚ မားက အျမင္မၾကည္‌ပင္မဲ့ Wang အေပၚ ေမတၱာမပ်က္ခဲ့ဘူး ...

ပါးနဲ႔မတူတာတဲ့အခ်က္က မားနဲ႔ က ငယ္ငယ္ထဲက သူငယ္ခ်င္းေပါင္း ေပါင္းလာတဲ့အတြက္ ျဖစ္ခဲ့သမွ် ခံစားရသမွ်ကို မားကို အလုံးစုံရင္ဖြင့္ေျပာလို႔ရတရ္ ...

မားက သူ၂ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ အခ်ိန္ျဗဳန္းခဲ့တာကိုလဲ ဘာတစ္ခြန္းမွ အျပစ္တင္ေျပာျခင္းမရွိသလို Wang အေပၚကိုလည္း သားအရင္းျဖစ္တဲ့ သူ႔ထက္ေတာင္ ပိုပီးခ်စ္ေသးတာ ...

မားက သူ႔ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို တစ္ခါမွ ေဝဖန္ျခင္း ဆန႔္က်င္ျခင္း မျပဳပဲ အားေပးမႈ႕သာျပဳခဲ့တရ္ ... တစ္ခါတေလ ပါးနဲ႔အခက္မသင့္လို႔ စကားမ်ားၾကရင္ေတာင္ မားက သူ႔ဘက္ကပဲ ရပ္တည္ေပးခဲ့တာ ...

^ လြတ္ဦးေလ မားရာ ... သား Wang နဲ႔ Dinner စားမလို႔ ... မားလဲ ျပန္ေတာ့ေလ ^

မားကို ႏွင္တာေတာ့မဟုတ္ပင္နဲ႔ သူလဲ Wang နဲ႔ႏွစ္ေယာက္ထဲအတူရွိခ်င္တာရယ္ ... Wang လဲအေနခက္မွာဆိုးတာေၾကာင့္ရယ္ ...

^ အို ... ကေလးကို နင္နဲ႔ စိတ္မခ်ဘူး ... မားက ဒီ‌ဘက္က Market မွာ Shopping လာလုပ္တာ ... Dinner လဲမစားရေသးဘူး ... အျပင္စာေတြက မသန႔္ရွင္းဘူး ... မားအိမ္မွာ ဟင္းခ်က္ေကြၽးမရ္ ... လိုက္ခဲ့ေနာ္ ၀မ္ေလး ^

သူ႔နား႐ြက္ကို လြတ္ပီးတာနဲ႔ စကားေတြတရစပ္လြတ္ပီး Wang ေဘးနားေရာက္သြားတာမ်ားျမန္ခ်က္ ... ဆြဲခ်ိန္ေတာင္ မရလိုက္ ...

Yibo မွာလဲ အစ္ကိုမားရဲ႕ သား၀မ္‌ ဆိုတဲ့အသံၾကားပီးထဲက ပ်ာယာေတြခတ္ေနတာ ... အစ္ကို မားက သူ႔ကိုသိေနတာလား ... အစ္ကိုက သူ႔အေၾကာင္း မိသားစု၀င္ေတြကို ေျပာျပထားပါလားဆိုတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ရင္ထဲ တသိမ့္သိမ့္ပဲ ...

^ ေနာ္ ၀မ္ေလး ... မားက သားအႀကိဳက္ ပင္လယ္စာထမင္းေၾကာ္စပ္စပ္ေလးလဲ လုပ္ေပးဦမွာ ... ဟို ေကာင္ ေၾကာ္တာထက္ေတာင္ ေကာင္းလြန္းလို႔ မား လက္ရာမွ မားလက္ရာ ျဖစ္သြားမွာ ျမင္ေယာင္ေသးတရ္ ... မားေျပာခ်င္တာေတြေလာပီး ကိုယ့္ကိုေတာင္ မိတ္မဆတ္လိုက္ရေသးဘူး ... မားနာမည္က ေရွာင္ဝွားဟယ္ ပါ ... သားေလးမွတ္ထားဦးေနာ္ ^

အစ္ကိုကို မ်က္ေစာင္းတထိုးထိုးနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ အစ္ကို မားက တကယ္ကို သြက္သြက္လက္လက္ ...

ေနာက္ပီး အစ္ကိုက သူ႔အေၾကာင္းေတြကို မားကို ခေရေစ့တြင္းက် ေျပာထားပုံလဲ ရေသးတရ္ ...

Yibo လဲ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိေတာ့ စစ္ကူေတာင္းမလို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔မားကိုဆူပုတ္ပီးၾကည့္ေနတဲ့ ကေလးႀကီး‌ေၾကာင့္ ၿပဳံးမိသြားတယ္ ...

^ ဟဲ့ ... ကေလးက ရွိန္ေနမွာေပါ့ ငါ့ကို ... နင္ကလဲ ငါ့ကိုၾကည့္တဲ့အၾကည့္ကိုက ... မိေထြးမဟုတ္ပါဘူး ငါ့သားေလးရယ္ ... နင့္အေမရင္းပါ ... အၾကည့္ေတြကို ျပင္လိုက္စမ္း ^

^ မားေနာ္ ... ကြၽန္ေတာ္ကို အႏိုင္မက်င္နဲ႔ ... Wang က ကြၽန္ေတာ္ လက္ရာမွ ကြၽန္ေတာ္လက္ရာပဲ ... ခုလဲ Wang နဲ႔အတူတူရွိခ်င္လို႔ ထြက္လာပါတဲ့ဆိုေနမွ မားနဲ႔ျပန္လိုက္စရာလား ^

ေအာ္ ... အာ့လိုႀကီးေျပာလိုက္ရလား ... Xiao Zhan ရယ္ ...

Yibo မွာ အေငြ႕ေတာင္ျပန္ခ်င္တရ္ ... ဒီသားအမိႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ...

ရန္ျဖစ္ေနတာမ်ား ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ေတြၾကလို႔ ...

သူမားမားကို ေတာင္ သတိရမိေသးတရ္ ... အစ္ကိုနဲ႔ လမ္းခြဲပီးထဲက ၾကားထဲမွာ ေတြ႕ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ကအရမ္းနည္းသြားတရ္ ... မားမားကေတြ႕တာနဲ႔ ေမးရွာပါတရ္ ... သားႀကီးေရာ ဆိုပီး ...

အစ္ကို မားနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္က မားမားကို Yibo ကခ်စ္သလို ရွိန္လဲရွိန္တရ္ ... ပါးပါးထက္ မားမားက မိသားစုမွာ အခရာ လိုျဖစ္ေနေတာ့ စည္းကမ္းႀကီးတဲ့မားမားကို ေၾကာက္လဲေၾကာက္ရေသးတရ္ ...

ဒါေပမဲ့ ပါးပါးေဒါသထြက္လာရင္ မားမားပါၿငိမ္ေနရေသးတာ ... ခု အစ္ကိုကိုၾကည့္ျပန္ေတာ့ သူ႔မားမားကို ေၾကာက္ပုံလဲမရ ... ေမာင္ႏွမေတြလိုရန္ျဖစ္ေနၾကေသးတာ ...

မားမားနဲ႔ တူတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးက က်က္သေရရွိပီး ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ လွၾကတာပဲ ...

ဆိုင္ေရွ႕မွာ အၾကည့္နဲ႔ ရန႔္ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သားအမိႏွစ္ေယာက္ၾကား Yibo ကပဲ

^ ဟိုေလ အားရီ ... ကြၽန္ေတာ္ ... ^

^ သားကလဲ မားလို႔ပဲ ေခၚပါ ... ေနာက္ပီးေလ အိမ္မွာက သားပါးကလဲ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ခရီးသြားတရ္ ... မားက အိမ္ႀကီးမွာ တစ္ေယာက္ထဲရယ္ ... ဟိုေမြးစားသားကလဲ အိမ္ကိုျပန္လာတာမဟုတ္ဘူး ... သားေလးသေဘာပါေလ ... သားက ဟိုေကာင္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိခ်င္တရ္ဆိုလဲ ဒီကမားကပဲ အထီးက်န္စြာ အိမ္ျပန္လိုက္ပါမရ္ေလ ^

Xiao Zhan စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူ႔မိခင္ Drama Queen ကိုထိုင္ရွိခိုးခ်င္မိေတာ့တာပဲ ...

^ ဟိုေလ ... ကြၽန္ေတာ္ မားနဲ႔ လိုက္ခဲ့ပါ့မရ္ ^

^ အဟင္း ... သားေလးကမွ သိတတ္ဦးမရ္ ... ေမြးစားသားေလး မားမားအထုတ္ေတြဆြဲခဲ့ေနာ္ ^

အစ္ကိုကို ေျပာဆိုပီးတာနဲ႔ တခါထဲ Yibo လက္ကို ဆြဲပီးေခၚသြားေတာ့တယ္ ...

စိတ္ျမန္လက္ျမန္ရွိတဲ့ အစ္ကိုအက်င့္က မား ဆီကရလာတာျဖစ္မရ္ ... အစ္ကိုဆီလွည့္ၾကည့္လိုက္မိ‌ေတာ့ ေျခတစ္ဖက္ေဆာင့္ပီးမွ အထုပ္ေတြကို ေကာက္ပီးဆြဲေနတာျမင္ေတာ့ Yibo ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ၿပဳံးလိုက္မိသည္။

ဘယ္လိုေတာင္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းမႈ႕ႀကီးတုန္း အစ္ကိုရယ္ ...

^ ဟာ ... မား ... ဘယ္ကားေပၚတတ္ေနတာတုန္း ... ကိုယ့္ကားနဲ႔ကိုယ္ျပန္ေလ ^

^ ဟိုမွာ Driver ရွင္း ပါတရ္ ... သူ႔ဘာသာေမာင္းျပန္လိမ့္မရ္ ... ငါ့က ငါ့သားနဲ႔အတူတူ လိုက္မွာေပါ့ ... ^

^ လိုက္တာက မတားပါဘူး ... ဘာကိစၥ Wang ကိုပါ ေနာက္ခန္းထဲ ထိုင္ခိုင္းစရာလား ... လာ Wang ... ေရွ႕ခန္းကို ^

မားအထုပ္ေတြ ေနရာခ်ပီးတာနဲ႔ Yibo ေဘးတံခါးကိုဖြင့္ပီး ဆြဲေခၚေနတဲ့ အစ္ကိုနဲ႔ ေဘးက လက္ဆြဲထားတဲ့ မားေၾကာင့္ Yibo မွာ က်ဥ္းထဲၾကပ္ထဲ ...

^ ဟဲ့ ... ငါက ခုမွေတြ႕ရတာေလ ... စကားေလးဘာေလးေျပာပါရေစဦး ... တကယ္ထဲ ငါေမြးလို႔ လူျဖစ္လာတဲ့သူက ငါ့ပါမခ်န္ အူတိုေနရတရ္လို႔ ^

မားအေျပာေၾကာင့္ ပူတတ္သြားတဲ့ Yibo မ်က္ႏွာနဲ႔အတူ အစ္ကိုကလဲ ဆူပုတ္ပုတ္နဲ႔ လက္ကိုလြတ္ပီး တံခါးကို ျပန္ပိတ္သြားေသးတရ္ ...

တစ္လမ္းလုံး မားရဲ႕ စကားသံေတြနဲ႔ အိမ္ေတာ္ေရာက္တာေတာင္ မ်က္ႏွာဆူပုတ္ေနတဲ့ အစ္ကို ကိုၾကည့္ပီး Yibo ရယ္ခ်င္စိတ္ကို မနဲထိန္းထားရတရ္ ...

^ လာ သား၀မ္ ... မား အ၀တ္အစားလဲပီး ခ်က္ျပဳတ္လိုက္ဦးမရ္ ... ကိုယ့္အိမ္ျဖစ္လာမဲ့အတူတူ ကိုယ့္အိမ္လိုပဲ သေဘာထားေနာ္ ... ေနာက္ပီး ဟိုဆူပုတ္ေနတဲ့ ေမြးစားသားေလးကို မား ကိုယ္စားေခ်ာ့‌ထားေပးဦးေနာ္ ^

အဆုံးသတ္နားေလးကို တိုးတိုးေလးကပ္ေျပာသြားတဲ့ မားေၾကာင့္ အစ္ကိုကို ၾကည့္ပီး မားကို ၿပဳံးျပပီး ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္တယ္ ...

အစ္ကိုထိုင္တဲ့ ဆိုဖာ နားထိုင္လိုက္ေတာ့ တခ်က္ၾကည့္ပီး ဖုန္းကိုအၾကည့္မပ်က္တဲ့အစ္ကို က စိတ္ဆိုးမေျပေသးပုံ ...

^ အစ္ကို ေရာအ၀တ္အစားသြားမလွဲဘူးလား ... မားကေတာ့ ခ်က္ဖို႔ျပဳတ္ဖို႔သြားေလတရ္ ... ^

ဟြန႔္ ခနဲတစ္ခ်က္အသံျပဳပီး စကားသံျပန္မလာတာေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းမိသြားသည္။

အစ္ကိုက Yibo ကိုမ်ား အိမ္မေခၚခ်င္လို႔မ်ားလား ... Yibo မ်က္ႏွာပ်က္သြားတာကို ျမင္တာနဲ႔ ...

^ ဗိုက္ဆာလို႔လား Wang ... အာ့ မားကေလ ဇြတ္တ႐ြတ္ ... ^

^ အစ္ကိုက ကြၽန္ေတာ္ကိုမ်ား အိမ္လိုက္လည္တာ မႀကိဳက္လို႔မ်ားလားလို႔ ^

^ ဟာ... မဟုတ္တာ Wang ရယ္ ... ေမာင္က မားကို စိတ္ေကာက္ေနတာရယ္ပါ ... Wang နဲ႔တူတူႏွစ္ေယာက္ထဲ Date ခ်င္တဲ့ဟာကို ... ဘိုကင္အကုန္ယူပီးခါမွ မားေၾကာင့္ ပ်က္သြားရျပန္တရ္ ... နက္ျဖန္အာ့ဆိုင္မွာ သြားစားမရ္ေနာ္ ^

^ ရပါတရ္ အစ္ကိုရဲ႕ ... ကြၽန္ေတာ္က Sushi ထက္ အစ္ကို ေၾကာ္ေပးတဲ့ ထမင္းေၾကာ္ကိုပိုႀကိဳက္တရ္ ^ ၿပဳံးၿပဳံးေျပာလိုက္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ Wang ေၾကာင့္ Xiao Zhan မွာ ဝိညာဥ္လြင့္သြားသလို ...

ႏွစ္ႏွစ္ခ်ိဳက္ခ်ိဳက္ ၿပဳံးလိုက္ရင္ မ်က္ေပတုန္းေလးေတြပါ ၿပဳံးသြားသလိုမ်ိဳး ...

ေမာင္ရဲ႕ Wang ကၿပဳံးတာကအစ အူယားစရာေလး ... ပီးေတာ့မွ သတိရလာတာက ထမင္းေၾကာ္ ... မား မေၾကာ္ခင္ သူဦးေအာင္ သြားေၾကာ္ဦးမွ ...

^ ကိုယ္ ထမင္းသြားေၾကာ္လိုက္ဦးမရ္ Wang ေရ ^ ျပာျပာသလဲလဲ ေျပာပီး ေျပးသြားတဲ့ အစ္ကိုေၾကာင့္ Yibo မ်က္ႏွာက အၿပဳံးေတြထြက္ေပၚလာရျပန္တရ္ ...

တကယ္ပါ အစ္ကိုက Yibo အတြက္ Happy Pill ေလး ...

Yibo အေငးလြန္ေနတာမ်ား မား ေလွကားက ဆင္းလာတာကိုလဲ သတိမရ ...

^ ၀မ္ေလး ... မားရဲ႕ ေမြးစားသား‌ေလးဘယ္ေရာက္သြားပီလဲ^

^ ဟိုေလ ... ထမင္းသြားေၾကာ္တရ္ မား ^ ေျပာရတာလဲ မ်က္ႏွာပူရပါတရ္ ...

^ အဟင္း ... ၀မ္ေလးက ရွက္သြားရင္အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ ... ^ Yibo ပါးေလးကို ေျဖးေျဖးေလးညစ္ပီး ေျပာတဲ့ မားကၿပဳံေနေသးတာ ...

^ သားက တစ္ခါမွ မီးဖိုခန္းမ၀င္ဘူး ... ဦးဆုံး၀င္တာ သူ႔ခ်စ္သူဖို႔ တစ္ခုခုခ်က္ကႊၽေးခ်င္လို႔တဲ့ ... အဲ့ဒါနဲ႔ မားကို သင္ခိုင္းေတာ့တာပဲ ... အမေလး ... ခ်က္လဲခ်က္တတ္ေရာ မားတို႔ဖို႔ ခ်က္ေပးပါလား ဆို ဆရာသမားက လုံး၀ကို မခ်က္ေကြၽးတာ သားေလးေရ ... ေနဦး ... သားေလးဖို႔ အေအးနဲ႔ အသီးေလးေတြ လုပ္ေပးမရ္ေနာ္ ... အားရီေရ ... ၀မ္ေလးဖို႔ စီစဥ္ေပးပါဦး ^

ေျပာပီးတာနဲ႔ Yibo ဘက္ကိုလွည့္ပီး Yibo လက္ကို ဆုပ္ကိုင္လာတရ္ ...

^ က်န႔္က်န္က သားေလးကို အရမ္းခ်စ္တာ ... မားနဲ႔စကားေျပာပီဆို ဆယ္ခြန္းမွာ ကိုးခြန္းက ၀မ္ေလးအေၾကာင္းပဲ ... သူ႔ပါးကေတာင္ တခါတေလ သား၀မ္းအေၾကာင္းမပါရင္မေျပာတတ္ဘူးလား ေမးရင္ ရွက္ပီးေျပးပါေလေရာ ^

Yibo မသိရေသးတဲ့ အစ္ကိုအေၾကာင္းေတြေျပာျပေနတဲ့ မားက မ်က္ရည္ေတြသိုင္းေနသလို ...