^ ကျွန်တော်တို့ Lunch တူတူစားမလား ^ မေးပီးတာနဲ့ အစ်ကိုက ခပ်သွက်သွက်ခေါင်းညိမ့်ပြတရ် ...

^ အင်း ... သွားမရ် ... Wang နဲ့ဆို ဘယ်ဘဲဖစ်ဖစ်... ^ တဲ့ ...

ခုထိလက်ကိုင်ထားဆဲဖစ်နေတာမို့ ဘယ်လောက်ပဲလူရှင်းတဲ့နေရာဖစ်ပါစေ ... အများအမြင်လဲရှိသေးတာမို့ ရုန်းလိုက်တော့ အစ်ကိုက ဆွဲပီး ရင်ခွင်ထဲထည့်ပီး သိမ်းကြုံးဖတ်ပြန်တရ် ...

နည်းနည်းလေးအလျော့ပေးလိုက်တော့ အများကြီးအခွင့်အရေးပြန်ယူတဲ့ အစ်ကိုက ဆိုးလိုက်တာ ...

^ Wang ... ဟိုလေ ... ကိုယ်တို့ Lunch စားမဲ့အစား အပြန်မှ Dinner သွားစားပီး ကိုယ်ပြန်လိုက်ပို့ပေးမရ်လေ ^ မရဲတရဲ ထွက်လာတဲ့အစ်ကိုလေသံက ခပ်တိုးတိုး ...

Yibo လည်းလက်ခံချင်ပေမဲ့ ကျိရန်ကောက လာကြိုမှာရယ် ... ဟောက်ရွမ်းသိသွားရင်လဲဆူခံရမှာကြောင့် မငြင်းချင်းပေမဲ့ ငြင်းရပေဦးမည်သာ ...

^ ကိုယ်က Lunch တူတူမစားချင်လို့မဟုတ်ဘူးနော် ... Lunch စားချိန်က တအားတိုလွန်းတရ် ... ကိုယ်က Wang နဲ့အချိန်ကြာကြာတူတူရှိချင်သေးလို့ ... အဟီး ... သွားမရ်မဟုတ်လား Wang ^ ငြင်းဖို့စကားဦးသန်းနေတဲ့ Yibo မှာ အစ်ကိုရဲ့ရွင်ပြပြအသံကြောင့် မငြင်းရက် ...

အင်းလို့ တစ်ချက်ဆိုလိုက်တော့ အစ်ကိုက တိုးဖတ်ပြန်တယ် ...

အစ်ကိုနောက်လိုက်လာတာလဲကြာပီမို့ ရုန်းလိုက်ပီး အစ်ကိုကို ကြည့်မိ‌တော့ ၃နှစ်သားလေးက နှုတ်ခမ်းဆူချင်သယောင် ...

တကယ်ပါ ... အစ်ကိုနဲ့ ချစ်သူဖြစ်တုန်းက Yibo ရဲ့ ချွဲနည်း ဆိုးနည်းတွေမှန်သမျှ အစ်ကိုက ထုတ်သုံးပြနေတာ ...

^ ကျွန်တော် ထွက်လာတာကြာပီလေဗျာ ... သွားတော့မရ် ... ကလေးတွေနဲ့ပဲ အတူတူစားလိုက်တော့မရ် ... ညနေမှတွေ့မရ်လေနော် ^

အင်းပါ လို့ပြောလိုက်တော့ Yibo လဲ လာရာလမ်းအတိုင်းပြန်အလှည့် ...

^ ညနေကို ကိုယ်တို့နှစ်ယောက် Date လို့သတ်မှတ်လိုက်မရ် Wang ... ကျေးဇူးတင်ပါတရ် Wang ... ကိုယ့်ကိုလိုက်လျောပေးလို့ ... နောက်ပီး ကိုယ်ဒီနေ့ပြောသမျှ စကားတွေက ကိုယ်ရင်ထဲက လာတာတွေချည်းပဲ Wang ... Wang ကိုနောက်ထပ် ကျောခိုင်သွားဖို့ဆိုတာ ကိုယ်သေမှပဲရမှာ ^

အမှန်ဆို ဒီနေ့ အစ်ကိုစကားတွေကြောင့် Yibo ရဲ့စိတ်ထဲမှာ အရင်ကလောက် အစိုးအရိမ်တွေမရှိတော့ပေ ...

အာ့ကြောင့်လဲ အစ်ကို လို့ ပြန်ခေါ်နိုင်ခဲ့တာ ... နှလုံးသားက ဒီလူသားမှ ဒီလူသားဖြစ်နေတော့လဲ သူလဲ နာကျင်ခံပီး ဆက်မငြင်းဆန်ချင်တော့ ...

ဒါပေမဲ့လဲ ... အစိုင်အခဲလေးကတော့ ရှိစမြဲမို့ အစ်ကို ကိုပြန်လက်ခံဖို့ဆိုတော့ သူ့အတွက်တော့ ဧရာမ အခက်အခဲပါ ...

^ နောက်ပီး Yinn Dream နဲ့ ဝေးဝေးနေပေးပါ Wang ... ကိုယ် သူ့အကြည့်နဲ့အပြောတွေကို မကြိုက်ဘူး ... အ၀တ်အစားလဲဦးနော် Wang ^

နောက်ဆုံးတစ်ခွန်းကို ဆောင့်အောင့်ပီး ပြောလိုက်တာမို့ Yibo ပြုံးလိုက်မိသည် ... သူလဲ ခေါင်းတစ်ချက်ညိမ့်ပီးသာ အဖြေပြန်ပေးလိုက်တော့သည်။

----------------------------------------------------------------------------------

သူပြန်ရောက်တော့ Boss ရော ကျဲနှစ်ယောက်လုံးမရှိတော့ပေ။ သူလဲ အစ်ကိုနောက်ကို ဘာ‌မပြောညာမပြောနဲ့ ပြေးလိုက်သွားတာဆိုတော့ နှုတ်မဆတ်ပဲသွားတာရိုင်းရာကြသွားပေမဲ့လဲ မတတ်နိုင် ...

သူ့အတွက် အစ်ကိုကအရေးကြီးဆုံးမဟုတ်‌လား ...

^ ကဲ ... ကလေးတွေ အားလုံးပီးပီဆိုတော့ ကောတို့လဲ ခဏနားပီး Lunch Break လိုက်ကြတာပေါ့ ... စားပီး နာရီ၀က်နားပီးမှ စောနက ကောတို့ကတာတွေပြန့်ကြည့်ပီး ထပ်လေ့ကျင့်ကြတာပေါ့ ^

^ ဟုတ် ကော ^ အကုန်လုံးကတပြေးညီအသံထွက် လာပေမဲ့ အသံတိတ်ပီး ဆူပုတ်နေပြန်တာက Dream ...

Yibo လဲ မြားဦးက သူ့ဘက်လှည့်လာမှာစိုးတာနဲ့ ...

^ Lucas ... ကောတို့ Canteen က Lunch Box တွေသွားယူကြမလား ... အောက်မှာဆို လူများနေလိမ့်မရ် ... မဟုတ်ရင် မင်းတို့အောက်ဆင်းချင်ရင်လဲဆင်းစားကြ ... ကောကတော့ အပေါ်မှာပဲ စားတော့မရ် ^

အားလုံးကလည်း လူရှုပ်တာမကြိုက်ကြတဲ့ပုံပင် ...

^ ဒါဆိုကော ကျွန်တော်တို့သွားယူရအောင် ... ကျွန်တော် ကူသယ်ပေးမရ်ရယ် ^ ခပ်သွက်သွက် Lucas ကဆိုလာတော့

^ ဘာကိစ္စ မင်းကကူသယ်မှာတုန်း ... ကိုကို နောက် ငါပဲလိုက်သွားမရ် ... မင်းတို့ ဒီမှာစောင့်နေကြ ^

Lucas နဲ့ သူ့ကြားထဲကို အတင်း၀င်ပီး Yibo လက်ကိုပါတစ်ပါထဲဆွဲသွားလေတော့တယ် ..

^ ဟေ့ကောင် ... လွတ်ဦး ... မင်းကအားကြီးနဲ့ ^

^ အဟမ်း ... Sry ကိုကို ^ ချောင်းဟန့်ပီးပြောလာပေမဲ့ Yibo ကိုတစ်ချက်မှပြန်မကြည့် ... ဒီကောင်လေး ဘာတွေကောက်နေမှန်းကိုမသိဘူး ...

^ မင်း ကော ကို စိတ်ဆိုးနေတာလား Dream ^

^ မဟုတ်ဘူး ^ ခြေမဆောင့်ရုံတမရ် ပြောလိုက်တဲ့သူ့ညီလေးကြောင့် အသံထွက်ရယ်မိသွားသည်။

ဘေးကိုမျက်နှာတည်ကြီးနဲ့ကြည့်နေတဲ့ကောင်လေးကြောင့် ဘာလဲ ဆိုပီးမေးမိလိုက်တော့ ...

^ ကိုကိုက ရယ်လိုက်ရင်သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ ... အာ့ကြောင့် စိတ်မဆိုးရက်တော့ဘူး ... ဟွန့် ^

^ အေးပါကွာ ... ငါ့ ညီသဘောအတိုင်းပါပဲ ဗျ ^ ပြောပီးတာနဲ့ Elevator ကထွက်ပီး Canteen ကိုတန်းတန်းမတ်မတ် လျောက်လာလိုက်တော့သည်။

အာ့လိုစကားမျိုးတွေသာ အစ်ကိုက ပြောလိုက်ရင်မနေတတ်မထိုင်တတ်ဖြစ်မှာအမှန် ... တခြားသူကပြောရင် ဘယ်လိုမှကို မခံစားနေ ... ချစ်ဖို့ကောင်းမှာပေါ့ ... ဘယ်သူ‌မို့ ... ငါလေ ... ငါ ... Wang Yibo ... It's me 😎

နောက်ကကောင်လေးမှာလဲ ကိုကို အပြုံးကိုမြင်လိုက်ရတာ‌မို့ ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်နဲ့ဖိပီး နောက်ကနေ တဖွားမခွာ လိုက်လာလိုက်တော့သည်။

ကလေးတွေနဲ့ ထမင်းစားသောက် ခဏပြန်နားပီး လေ့ကျင့်တုန်းကထိ အကောင်း ...ပြန်နာနီးကျမှ ညစာလိုက်စားဖို့ ရစ်နေတဲ့ အုပ်စုကို သူဘယ်လိုလုပ်ရမှန်းမသိ ...

^ ကောကလဲဗျာ ... ကျွန်တော်တို့နဲ့ တစ်ခါထဲသွားစားရအောင်လို့ ... ^ Lucas ကတစ်မျိုး

^ ‌ကောမလိုက်ရင် ကျွန်တော်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိမှာ ^ Alex ကတစ်ဖုံ

^ တလတ်စထဲ လိုက်ခဲ့ပါလား ကော ... ကျွန်တော်တို့ကို ခင်ရင် ^ Ethan ကတစ်မျိုး ...

ကြာသာမိုးကျိုး ငြိမ်နေတဲ့ Dream ကိုအားကိုတကြီး ကြည့်မိတော့ ...

မျက်မှောင်ကြုတ်နေတာမို့ ဒီကောင်လေး ငြိမ်နေတုန်း လစ်မှရမှာ ... မဟုတ်ရင် ... တစ်ဖွဲလုံးမှာ အရစ်ဆုံးအမောင် Dream ကိုသူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ...

^ ကောက ချိန်းပီးသားရှိလို့ပါ ငါ့ညီတို့ရာ ... နောက်မို့ဆို မင်းတို့နဲ့အတူတူသွားပါတရ် ^

^ ကျွန်တော်တို့က ဘိုကင်ပါတင်ပီးသားရယ်ကို ^ Yibo လက်ကိုဆွဲပီး လှုပ်ရမ်းပြောနေတဲ့ Lucas ကြောင့် ရယ်လိုက်မိတော့သည်။

^ နောက်တစ်ခေါက်ပေါ့ကွာ ... နော် ... ကော သွားတော့မရ် ... ကလေးတို့ ^ ဆိုပီး တံခါးဆီကို အလှည့် ...

ခါးပေါ်ကို ရစ်သိုင်းလာတဲ့ လက်တစ်စုံနဲ့ ချပ် ခနဲကြားလိုက်ရတဲ့ တံခါးဖွင့်သံ ...

^ အစ်ကို ^

အစ်ကိုကို တွေ့တာနဲ့ ခါးနားက လက်တစ်ဝိုက်ကို ချက်ချင်းရုန်းချပစ်လိုက်သည်။

Dream က သူ့အတွက် ညီတစ်ယောက်လိုဆိုပေမဲ့ အစ်ကိုက သဘောမကျဘူးမဟုတ်လား ...

သို့ပေမဲ့ ရုန်းလိုက်တာသာ အားကုန်သွားတရ် မလွတ်တဲ့ကောင်လေးကြောင့် Yibo လဲနည်းနည်း ပေါက်လာပီ ဖြစ်သည်။

ဘယ်နှယ် ... စတွေ့တုန်းက လူကို သတ်တော့မဲ့ပုံစံနဲ့ ခုများကျတော့ ...

^ Dream လွတ်ဦးကွာ ... ငါသွားစရာရှိတရ် ဆိုနေကာမှ ^ ပြောလဲပြော ရုန်းလဲရုန်း အစ်ကိုကိုလဲကြည့်ရနဲ့ Yibo အလုပ်ရှုပ်နေတော့သည်။

တဖြေဖြေး နီးကပ်လာတဲ့ အစ်ကိုကို သေချာမော့ကြည့်မိလိုက်တော့ ...

နီရဲနေတဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ တင်းတင်းစေ့ထားတဲ့ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံကြောင့် ဘယ်လောက် ဒေါသထွက်နေလဲဆိုတာ သိသာနေတရ် ...

^ Dream ... Sean ရောက်နေတရ် ... ကောကို လွတ်လိုက်ဦးလေ ^ Alex ရဲ့ ခပ်တိုးတိုးအသံကို အစ်ကိုစ၀င်လာထဲက ကြားရပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက ခေါင်းမာစွာနဲ့ မလွတ် ...

^ Wang ... ကိုယ်နဲ့ လိုက်မှာမလား ... Wang ကြာနေလို့ ၀င်ခေါ်လိုက်တာ ... Dream မင်း လွတ်သင့်နေပီ ^

Yibo ကိုနူးနူးညံ့ညံ့ ကြည့်ပီးပြောနေသလောက် Dream ကိုကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သားရဲတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားတာမို့ Yibo ကိုယ်တိုင်လဲ နည်းနည်းလန့်သွားသည်။

ဘေးကနေ Lucas တို့ကလာကူဖြုတ်ပေးတော့မှသာ Yibo မှာလွတ်သွားလေတော့သည်။

^ Dream ... မင်းလုပ်လိုက်ရင် အရမ်းကြီးပဲ ... ^ Yibo ဆူဆူပူပူ ပြောလိုက်‌တော့လဲ Yibo ကိုအဖတ်မလုပ်ပဲ အစ်ကို့ကို သာ စူးစူးရဲရဲကြည့်နေပြန်တယ် ...

^ ကိုကိုနဲ့ တူတူသွားမှာဆိုတာ Sean နဲ့လား ... နောက်ပီး နေ့ခင်းက Sean ဖတ်တာတောင် မငြင်းတဲ့ ကိုကိုက ကျွန်တော် ဖတ်တာကို ငြင်းနေတာလား ^

Dream စကားကြောင့် Yibo အလန့်တကြား အစ်ကိုကို ပြန်ကြည့်လိုက်မိ‌တော့ အစ်ကိုက ခပ်ထေ့ထေ့ပြုံးလိုက်သည်။

အံဩပုံမရတဲ့ အစ်ကိုက သိနေတာလား ...

Idol နှစ်ယောက်အပေါ် ထိခိုက်တဲ့အသုံးအနှုန်းများရှိခဲ့ရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံတွေအားလုံး credit ပေးပါတရ်ရှင့် ...

#Violet

^ ကြၽန္ေတာ္တို႔ Lunch တူတူစားမလား ^ ေမးပီးတာနဲ႔ အစ္ကိုက ခပ္သြက္သြက္ေခါင္းညိမ့္ျပတရ္ ...

^ အင္း ... သြားမရ္ ... Wang နဲ႔ဆို ဘယ္ဘဲဖစ္ဖစ္... ^ တဲ့ ...

ခုထိလက္ကိုင္ထားဆဲဖစ္ေနတာမို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲလူရွင္းတဲ့ေနရာဖစ္ပါေစ ... အမ်ားအျမင္လဲရွိေသးတာမို႔ ႐ုန္းလိုက္ေတာ့ အစ္ကိုက ဆြဲပီး ရင္ခြင္ထဲထည့္ပီး သိမ္းႀကဳံးဖတ္ျပန္တရ္ ...

နည္းနည္းေလးအေလ်ာ့ေပးလိုက္ေတာ့ အမ်ားႀကီးအခြင့္အေရးျပန္ယူတဲ့ အစ္ကိုက ဆိုးလိုက္တာ ...

^ Wang ... ဟိုေလ ... ကိုယ္တို႔ Lunch စားမဲ့အစား အျပန္မွ Dinner သြားစားပီး ကိုယ္ျပန္လိုက္ပို႔ေပးမရ္ေလ ^ မရဲတရဲ ထြက္လာတဲ့အစ္ကိုေလသံက ခပ္တိုးတိုး ...

Yibo လည္းလက္ခံခ်င္ေပမဲ့ က်ိရန္ေကာက လာႀကိဳမွာရယ္ ... ေဟာက္႐ြမ္းသိသြားရင္လဲဆူခံရမွာေၾကာင့္ မျငင္းခ်င္းေပမဲ့ ျငင္းရေပဦးမည္သာ ...

^ ကိုယ္က Lunch တူတူမစားခ်င္လို႔မဟုတ္ဘူးေနာ္ ... Lunch စားခ်ိန္က တအားတိုလြန္းတရ္ ... ကိုယ္က Wang နဲ႔အခ်ိန္ၾကာၾကာတူတူရွိခ်င္ေသးလို႔ ... အဟီး ... သြားမရ္မဟုတ္လား Wang ^ ျငင္းဖို႔စကားဦးသန္းေနတဲ့ Yibo မွာ အစ္ကိုရဲ႕႐ြင္ျပျပအသံေၾကာင့္ မျငင္းရက္ ...

အင္းလို႔ တစ္ခ်က္ဆိုလိုက္ေတာ့ အစ္ကိုက တိုးဖတ္ျပန္တယ္ ...

အစ္ကိုေနာက္လိုက္လာတာလဲၾကာပီမို႔ ႐ုန္းလိုက္ပီး အစ္ကိုကို ၾကည့္မိ‌ေတာ့ ၃ႏွစ္သားေလးက ႏႈတ္ခမ္းဆူခ်င္သေယာင္ ...

တကယ္ပါ ... အစ္ကိုနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္တုန္းက Yibo ရဲ႕ ခြၽဲနည္း ဆိုးနည္းေတြမွန္သမွ် အစ္ကိုက ထုတ္သုံးျပေနတာ ...

^ ကြၽန္ေတာ္ ထြက္လာတာၾကာပီေလဗ်ာ ... သြားေတာ့မရ္ ... ကေလးေတြနဲ႔ပဲ အတူတူစားလိုက္ေတာ့မရ္ ... ညေနမွေတြ႕မရ္ေလေနာ္ ^

အင္းပါ လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ Yibo လဲ လာရာလမ္းအတိုင္းျပန္အလွည့္ ...

^ ညေနကို ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ Date လို႔သတ္မွတ္လိုက္မရ္ Wang ... ေက်းဇူးတင္ပါတရ္ Wang ... ကိုယ့္ကိုလိုက္ေလ်ာေပးလို႔ ... ေနာက္ပီး ကိုယ္ဒီေန႔ေျပာသမွ် စကားေတြက ကိုယ္ရင္ထဲက လာတာေတြခ်ည္းပဲ Wang ... Wang ကိုေနာက္ထပ္ ေက်ာခိုင္သြားဖို႔ဆိုတာ ကိုယ္ေသမွပဲရမွာ ^

အမွန္ဆို ဒီေန႔ အစ္ကိုစကားေတြေၾကာင့္ Yibo ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ အရင္ကေလာက္ အစိုးအရိမ္ေတြမရွိေတာ့ေပ ...

အာ့ေၾကာင့္လဲ အစ္ကို လို႔ ျပန္ေခၚႏိုင္ခဲ့တာ ... ႏွလုံးသားက ဒီလူသားမွ ဒီလူသားျဖစ္ေနေတာ့လဲ သူလဲ နာက်င္ခံပီး ဆက္မျငင္းဆန္ခ်င္ေတာ့ ...

ဒါေပမဲ့လဲ ... အစိုင္အခဲေလးကေတာ့ ရွိစၿမဲမို႔ အစ္ကို ကိုျပန္လက္ခံဖို႔ဆိုေတာ့ သူ႔အတြက္ေတာ့ ဧရာမ အခက္အခဲပါ ...

^ ေနာက္ပီး Yinn Dream နဲ႔ ေဝးေဝးေနေပးပါ Wang ... ကိုယ္ သူ႔အၾကည့္နဲ႔အေျပာေတြကို မႀကိဳက္ဘူး ... အ၀တ္အစားလဲဦးေနာ္ Wang ^

ေနာက္ဆုံးတစ္ခြန္းကို ေဆာင့္ေအာင့္ပီး ေျပာလိုက္တာမို႔ Yibo ၿပဳံးလိုက္မိသည္ ... သူလဲ ေခါင္းတစ္ခ်က္ညိမ့္ပီးသာ အေျဖျပန္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။

----------------------------------------------------------------------------------

သူျပန္ေရာက္ေတာ့ Boss ေရာ က်ဲႏွစ္ေယာက္လုံးမရွိေတာ့ေပ။ သူလဲ အစ္ကိုေနာက္ကို ဘာ‌မေျပာညာမေျပာနဲ႔ ေျပးလိုက္သြားတာဆိုေတာ့ ႏႈတ္မဆတ္ပဲသြားတာ႐ိုင္းရာၾကသြားေပမဲ့လဲ မတတ္ႏိုင္ ...

သူ႔အတြက္ အစ္ကိုကအေရးႀကီးဆုံးမဟုတ္‌လား ...

^ ကဲ ... ကေလးေတြ အားလုံးပီးပီဆိုေတာ့ ေကာတို႔လဲ ခဏနားပီး Lunch Break လိုက္ၾကတာေပါ့ ... စားပီး နာရီ၀က္နားပီးမွ ေစာနက ေကာတို႔ကတာေတြျပန႔္ၾကည့္ပီး ထပ္ေလ့က်င့္ၾကတာေပါ့ ^

^ ဟုတ္ ေကာ ^ အကုန္လုံးကတေျပးညီအသံထြက္ လာေပမဲ့ အသံတိတ္ပီး ဆူပုတ္ေနျပန္တာက Dream ...

Yibo လဲ ျမားဦးက သူ႔ဘက္လွည့္လာမွာစိုးတာနဲ႔ ...

^ Lucas ... ေကာတို႔ Canteen က Lunch Box ေတြသြားယူၾကမလား ... ေအာက္မွာဆို လူမ်ားေနလိမ့္မရ္ ... မဟုတ္ရင္ မင္းတို႔ေအာက္ဆင္းခ်င္ရင္လဲဆင္းစားၾက ... ေကာကေတာ့ အေပၚမွာပဲ စားေတာ့မရ္ ^

အားလုံးကလည္း လူရႈပ္တာမႀကိဳက္ၾကတဲ့ပုံပင္ ...

^ ဒါဆိုေကာ ကြၽန္ေတာ္တို႔သြားယူရေအာင္ ... ကြၽန္ေတာ္ ကူသယ္ေပးမရ္ရယ္ ^ ခပ္သြက္သြက္ Lucas ကဆိုလာေတာ့

^ ဘာကိစၥ မင္းကကူသယ္မွာတုန္း ... ကိုကို ေနာက္ ငါပဲလိုက္သြားမရ္ ... မင္းတို႔ ဒီမွာေစာင့္ေနၾက ^

Lucas နဲ႔ သူ႔ၾကားထဲကို အတင္း၀င္ပီး Yibo လက္ကိုပါတစ္ပါထဲဆြဲသြားေလေတာ့တယ္ ..

^ ေဟ့ေကာင္ ... လြတ္ဦး ... မင္းကအားႀကီးနဲ႔ ^

^ အဟမ္း ... Sry ကိုကို ^ ေခ်ာင္းဟန႔္ပီးေျပာလာေပမဲ့ Yibo ကိုတစ္ခ်က္မွျပန္မၾကည့္ ... ဒီေကာင္ေလး ဘာေတြေကာက္ေနမွန္းကိုမသိဘူး ...

^ မင္း ေကာ ကို စိတ္ဆိုးေနတာလား Dream ^

^ မဟုတ္ဘူး ^ ေျခမေဆာင့္႐ုံတမရ္ ေျပာလိုက္တဲ့သူ႔ညီေလးေၾကာင့္ အသံထြက္ရယ္မိသြားသည္။

ေဘးကိုမ်က္ႏွာတည္ႀကီးနဲ႔ၾကည့္ေနတဲ့ေကာင္ေလးေၾကာင့္ ဘာလဲ ဆိုပီးေမးမိလိုက္ေတာ့ ...

^ ကိုကိုက ရယ္လိုက္ရင္သိပ္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ ... အာ့ေၾကာင့္ စိတ္မဆိုးရက္ေတာ့ဘူး ... ဟြန႔္ ^

^ ေအးပါကြာ ... ငါ့ ညီသေဘာအတိုင္းပါပဲ ဗ် ^ ေျပာပီးတာနဲ႔ Elevator ကထြက္ပီး Canteen ကိုတန္းတန္းမတ္မတ္ ေလ်ာက္လာလိုက္ေတာ့သည္။

အာ့လိုစကားမ်ိဳးေတြသာ အစ္ကိုက ေျပာလိုက္ရင္မေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္မွာအမွန္ ... တျခားသူကေျပာရင္ ဘယ္လိုမွကို မခံစားေန ... ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းမွာေပါ့ ... ဘယ္သူ‌မို႔ ... ငါေလ ... ငါ ... Wang Yibo ... It's me 😎

ေနာက္ကေကာင္ေလးမွာလဲ ကိုကို အၿပဳံးကိုျမင္လိုက္ရတာ‌မို႔ ရင္ဘတ္ႀကီးကို လက္နဲ႔ဖိပီး ေနာက္ကေန တဖြားမခြာ လိုက္လာလိုက္ေတာ့သည္။

ကေလးေတြနဲ႔ ထမင္းစားေသာက္ ခဏျပန္နားပီး ေလ့က်င့္တုန္းကထိ အေကာင္း ...ျပန္နာနီးက်မွ ညစာလိုက္စားဖို႔ ရစ္ေနတဲ့ အုပ္စုကို သူဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိ ...

^ ေကာကလဲဗ်ာ ... ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔ တစ္ခါထဲသြားစားရေအာင္လို႔ ... ^ Lucas ကတစ္မ်ိဳး

^ ‌ေကာမလိုက္ရင္ ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိမွာ ^ Alex ကတစ္ဖုံ

^ တလတ္စထဲ လိုက္ခဲ့ပါလား ေကာ ... ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို ခင္ရင္ ^ Ethan ကတစ္မ်ိဳး ...

ၾကာသာမိုးက်ိဳး ၿငိမ္ေနတဲ့ Dream ကိုအားကိုတႀကီး ၾကည့္မိေတာ့ ...

မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ေနတာမို႔ ဒီေကာင္ေလး ၿငိမ္ေနတုန္း လစ္မွရမွာ ... မဟုတ္ရင္ ... တစ္ဖြဲလုံးမွာ အရစ္ဆုံးအေမာင္ Dream ကိုသူႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး ...

^ ေကာက ခ်ိန္းပီးသားရွိလို႔ပါ ငါ့ညီတို႔ရာ ... ေနာက္မို႔ဆို မင္းတို႔နဲ႔အတူတူသြားပါတရ္ ^

^ ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဘိုကင္ပါတင္ပီးသားရယ္ကို ^ Yibo လက္ကိုဆြဲပီး လႈပ္ရမ္းေျပာေနတဲ့ Lucas ေၾကာင့္ ရယ္လိုက္မိေတာ့သည္။

^ ေနာက္တစ္ေခါက္ေပါ့ကြာ ... ေနာ္ ... ေကာ သြားေတာ့မရ္ ... ကေလးတို႔ ^ ဆိုပီး တံခါးဆီကို အလွည့္ ...

ခါးေပၚကို ရစ္သိုင္းလာတဲ့ လက္တစ္စုံနဲ႔ ခ်ပ္ ခနဲၾကားလိုက္ရတဲ့ တံခါးဖြင့္သံ ...

^ အစ္ကို ^

အစ္ကိုကို ေတြ႕တာနဲ႔ ခါးနားက လက္တစ္ဝိုက္ကို ခ်က္ခ်င္း႐ုန္းခ်ပစ္လိုက္သည္။

Dream က သူ႔အတြက္ ညီတစ္ေယာက္လိုဆိုေပမဲ့ အစ္ကိုက သေဘာမက်ဘူးမဟုတ္လား ...

သို႔ေပမဲ့ ႐ုန္းလိုက္တာသာ အားကုန္သြားတရ္ မလြတ္တဲ့ေကာင္ေလးေၾကာင့္ Yibo လဲနည္းနည္း ေပါက္လာပီ ျဖစ္သည္။

ဘယ္ႏွယ္ ... စေတြ႕တုန္းက လူကို သတ္ေတာ့မဲ့ပုံစံနဲ႔ ခုမ်ားက်ေတာ့ ...

^ Dream လြတ္ဦးကြာ ... ငါသြားစရာရွိတရ္ ဆိုေနကာမွ ^ ေျပာလဲေျပာ ႐ုန္းလဲ႐ုန္း အစ္ကိုကိုလဲၾကည့္ရနဲ႔ Yibo အလုပ္ရႈပ္ေနေတာ့သည္။

တေျဖေျဖး နီးကပ္လာတဲ့ အစ္ကိုကို ေသခ်ာေမာ့ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ...

နီရဲေနတဲ့ မ်က္ႏွာသြင္ျပင္နဲ႔ တင္းတင္းေစ့ထားတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံေၾကာင့္ ဘယ္ေလာက္ ေဒါသထြက္ေနလဲဆိုတာ သိသာေနတရ္ ...

^ Dream ... Sean ေရာက္ေနတရ္ ... ေကာကို လြတ္လိုက္ဦးေလ ^ Alex ရဲ႕ ခပ္တိုးတိုးအသံကို အစ္ကိုစ၀င္လာထဲက ၾကားရေပမဲ့ ဒီေကာင္ေလးက ေခါင္းမာစြာနဲ႔ မလြတ္ ...

^ Wang ... ကိုယ္နဲ႔ လိုက္မွာမလား ... Wang ၾကာေနလို႔ ၀င္ေခၚလိုက္တာ ... Dream မင္း လြတ္သင့္ေနပီ ^

Yibo ကိုႏူးႏူးညံ့ညံ့ ၾကည့္ပီးေျပာေနသေလာက္ Dream ကိုၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ သားရဲတစ္ေကာင္လို ျဖစ္သြားတာမို႔ Yibo ကိုယ္တိုင္လဲ နည္းနည္းလန႔္သြားသည္။

ေဘးကေန Lucas တို႔ကလာကူျဖဳတ္ေပးေတာ့မွသာ Yibo မွာလြတ္သြားေလေတာ့သည္။

^ Dream ... မင္းလုပ္လိုက္ရင္ အရမ္းႀကီးပဲ ... ^ Yibo ဆူဆူပူပူ ေျပာလိုက္‌ေတာ့လဲ Yibo ကိုအဖတ္မလုပ္ပဲ အစ္ကို႔ကို သာ စူးစူးရဲရဲၾကည့္ေနျပန္တယ္ ...

^ ကိုကိုနဲ႔ တူတူသြားမွာဆိုတာ Sean နဲ႔လား ... ေနာက္ပီး ေန႔ခင္းက Sean ဖတ္တာေတာင္ မျငင္းတဲ့ ကိုကိုက ကြၽန္ေတာ္ ဖတ္တာကို ျငင္းေနတာလား ^

Dream စကားေၾကာင့္ Yibo အလန႔္တၾကား အစ္ကိုကို ျပန္ၾကည့္လိုက္မိ‌ေတာ့ အစ္ကိုက ခပ္ေထ့ေထ့ၿပဳံးလိုက္သည္။

အံဩပုံမရတဲ့ အစ္ကိုက သိေနတာလား ...

Idol ႏွစ္ေယာက္အေပၚ ထိခိုက္တဲ့အသုံးအႏႈန္းမ်ားရွိခဲ့ရင္ အားမနာတမ္းလာေျပာလို႔ရပါတရ္ရွင့္ ...

ပုံေတြအားလုံး credit ေပးပါတရ္ရွင့္ ...

#Violet