《Late Regret ( COMPLETED )》Part 11
Advertisement
Xiao Zhan အခန်းထဲကို ၀င်ပီးတာနဲ့ သူ့ရဲ့အသည်းနှလုံးလေးကို ရှာမိတယ် ... ဟော ... တွေ့ပါပီ ... ချွေးကပ်နေတဲ့ အကျီဖြူဖြူလေးကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းလေးတစ်ချို့တောင် ထင်းနေသယောင် ...
ကိုယ့်ကိုဆို ပစ်စလတ်ခတ်နေတတ်တဲ့ သူ့ရဲ့ Wang က အကျီအပိုလဲ ထည့်လာမရ်မထင်ဘူး ...
Yibo ကိုငေးနေတဲ့ အစ်ကိုက ပြုံးပီးမှပြန်တည်သွားတာမို့ ဘာကြောင့်ပါလိမ့်ဆိုပီး စဉ်းစားနေတုန်း ...
^ ဆူဇီနဲ့ ရို့စ် ကလေးတွေကို ဆွဲထားတဲ့ Design လေးပြပီး ကိုယ်တိုင်းတိုင်းပေးလိုက် ... နောက်ပီး သူတို့လိုချင်တဲ့ Design Idea တွေကိုပါ ချရေးထား ... ကိုယ် Trainer လေးကို တိုင်းပေးလိုက်မရ် ^
ဟင် ... နေပါဦး ... Yibo ကပွဲထွက်မှာမှ မဟုတ်တာ ဘာကိစ္စလိုမှာတဲ့တုန်း ...
^ နေပါဦး ကော ... ကျွန်တော်က လိုမှမလိုတာ ^
^ လိုတာပေါ့ Yibo ရ ... YouTube မှာ ညီညီတို့အတွက် Channel လုပ်ပေးဦးမှာ .. အာ့မှာ Yibo ပါကပြရမှာဆိုတော့ Oufit ဆင်သယောင်ယောင်လေးမှ ကြည့်ကောင်းမှာပေါ့ ... ဒီမှာလေ ... Yibo ရဲ့ စီနီယာက Yibo အတွက် Sponsor ပေးမှာတဲ့ ^
မေးလိုက်တာ အစ်ကို ကိုဆိုပေမဲ့ ကြားဖြတ်ဖြေလိုက်တဲ့ Boss ကြောင့် အစ်ကိုက မျက်ခုံး တစ်ချက်ပင့်ပီး သက်ပြန်ချပြန်တယ် ...
ဘာတွေ အလိုမကျပြန်တာတုန်း အစ်ကိုရယ် ...
^ Dew မင်းညီတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပေးလိုက်ဦး ... ဟိုမှာရစ်နေဦးမရ် ... ငါ Wang ကို တစ်ချက်တိုင်းပီး လာခဲ့မယ် ^
Dew ကစကားပြောဟန်ပြင်ပီးကာမှ Okay လိုသာဆိုပီးသွားလေတော့သည်။
Training Room ဖြစ်တဲ့အလျောက် အခန်းဖွဲ့စည်းထားပုံအရ မကျဉ်းမကျယ်လေး ... မလှမ်းမကမ်းမှာ နံရံကိုမှီထိုင်နေတဲ့ ကလေးတွေက စိတ်ပါလက်ပါ ဆွေးနွေးနေတာကို မြင်နေရသေးတယ် ... Dream တစ်ယောက်ပဲ ဆူပုတ်ပုတ်ဖြစ်နေတာ Yibo တို့ဆီကို လှမ်းလှမ်းကြည့်နေတယ် ... ထုံးစံအတိုင်း ဘာတွေရစ်ချင်ပြန်ပီလဲမသိ ...
^ Wang ^ ချိုအိအိအသံက နားထဲတိုး၀င်လာတော့ အစ်ကိုဆီ အကြည့်လှည့်မိလိုက်သည်။
ဘယ်လောက်ပဲ အခန်းထဲမှာ Boss နဲ့ကလေးတွေအပါအ၀င် ကျဲတို့လဲ ရှိနေတယ်ဆိုပေမဲ့ အစ်ကိုနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် နှစ်ယောက်ထဲရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးက Yibo ကို ရင်ခုန်စေပါတယ် ...
^ Wang ... မုန့်တွေလဲမစားရသေးဘူးနော် ... နောက်ပီး အကျီအပိုမပါဘူးမှတ်လား ^
မေးခွန်းနှစ်ခုက ဆိုင်တော့မဆိုင်ဘူးဆိုပေမဲ့ မေးသူက အစ်ကိုဆိုတော့ Yibo ကပြန်မရစ်တော့ဘဲသေချာလေး ပြန်ဖြေပေးချင်မိတယ် ...
^ ကလေးတွေက 9 နာရီ Training စတာဆိုတော့ ကျွန်တော်က နောက်ကျမှာစိုးလို့ပါ ... ခုလို Break Time မျိုးမှာ စားမလို့ပါ ... ဟို ... အကျီအပိုက Hoodie ထပ်လာတော့ ၀တ်ထားတာကို ချွတ်ပီး Hoodie ပဲပြန်၀တ်သွားမလားလို့ ... ချွေးခြောက်တာ ကျွန်တော်က မြန်ပါတယ် ကောရဲ့ ^
ပြုံးပြုံးလေး Yibo ဖြေတာကို ကြည့်နေတဲ့ အစ်ကိုက ကော ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်လေး တစ်ခုမှာ မျက်နှာပျက်သွားတော့ Yibo လဲ စိတ်ထဲမကောင်းပေ ...
^ အစ်ကို လို့ Wang ပြန်ခေါ်တာ ကြားချင်လိုက်တာကွာ ^
^ အရင်လို ပြန်ခေါ်တိုင်း အရင်လို အခြေအနေမျိုး ပြန်ရောက်မှာမှမဟုတ်ပဲ ^
တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကို ... စကားနာထိုးတာမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့လဲ Yibo ရင်ထဲကအတိုင်းသာ ဆိုခဲ့တာ ...
^ အရင်ကလို ကိုယ့်အပေါ် ခံစားချက်ရှိနေသေးရင် ရပီ Wang ... အရင်အခြေအနေမျိုး ကိုယ် Wang ကိုကျောခိုင်းခဲ့တာမျိုး ဒီတစ်သက်မှာ ထပ်ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်လို့ ... Wang က ရပ်နေတဲ့ နေရာလေးမှာပဲ ရပ်နေပေပါ ... ကိုယ်က တစ်လှမ်းခြင်းလှမ်းလာပါ့မယ် ... ဒါလေးတော့ ကျေးဇူးပြုပီး ^
အစ်ကိုရဲ့ ဖွင့်ဟသံတစ်ချို့ကြောင့် Yibo လက်တွေ ရော ဒူတွေပါ တုန်လာတာမို့ မသိသာအောင် ထိုင်ချပလိုက်ပီး အစ်ကို ပေးတဲ့ Cookies တွေကိုယူစားနေတော့ ...
စောနက ညိုးရိပ်နေတဲ့ မျက်၀န်းတွေနဲ့ ပြောနေတဲ့ အစ်ကိုက ချက်ချင်း လင်းလက်လာပီး Yibo မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှေ့တည့်တည့်ကိုမှ လာထိုင်တယ် ...
^ ဘေးလာထိုင်လေ ... ဘယ်လိုဖြစ်ပီး အရှေ့မှာကွယ်နေတာတုန်း ... ကလေးတွေကို ကြည့်မလို့ပါဆို ^
^ ကိုယ့်ကိုကြည့်လေ ... ကိုယ်နဲ့ စကားပြော ...ကလေး တွေကိုကြည့်တော့ ဘာရမှာလဲ ... ကိုယ့်ကိုကြည့်ပီး ကိုယ်ကို ပြန်လက်ခံနိုင်အောင်သာလုပ် ... အဲ့တာက Wang တာ၀န်ပဲ ^
နှာခေါင်းထိပ်ကို လက်နဲ့ဆွဲချပီး ပြောလိုက်တဲ့ အစ်ကိုကြောင့် Yibo ရင်ထဲထိတ်ခနဲပဲ ... လုပ်ချင်မိရင် ရှေ့မကြည့်နောက်မကြည့်နဲ့ ... တော်သေးတာပေါ့ ... ကျောပေးထားတဲ့ အစ်ကိုကြောင့် ဘာမှမတွေ့လိုက်ကြတာ ...
အာ့လိုတွေသာ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် Yibo တော့ကြာရင် လုံးပါးပါးတော့မှာပဲ ... ချထားမိတဲ့ တစ်ချို့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေတော့ ယိုင်းနဲတော့မလို့ ...
" " တဲ့လား အစ်ကို ...
အစ်ကိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်ပေးနိုင်ပေမဲ့ ကံကြမ္မာကို မယုံရဲပြန်ဘူး ... အာ့အတွက်လဲ တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကို ...
အစ်ကိုနဲ့ ဒီအခြေအနေလေးမှာပဲ ပျော်လဲပျော်တယ် ... ကျေလဲကျေနပ်တယ် ...
အရင်ကလို ထင်ယောင်ထင်မှား အစ်ကိုရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကို မြင်ရတာမဟုတ်လို့လဲပျော်တယ် ... အစ်ကိုရဲ့ ချစ်ခြင်းတွေရော ကရုစိုက်မှု့တွေရနေသေးလို့လဲပျော်တယ် ...
Cookies ကို တမြုတ်မြုတ်ဝါးနေပီး Coffee သောက်နေတဲ့ Wang ရဲ့ပါးဖောင်းလေးကို ကြည့်ပီး ကိုက်ဆွဲချင်လိုက်တာ ...
ခုလဲ ဘာတွေတွေးနေမှန်းလဲမသိ ရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့ Xiao Zhan ကိုအဖတ်လဲမလုပ် ...
Dew ရဲ့ ညီ Wang ကို တကြည့်ကြည့် လုပ်နေတာတွေ့လို့ကို ရှေ့တည့်တည့် ပိတ်ထိုင်မိတာ ...
မြွေမြွေခြင်း ခြေမြင်တဲ့ ...
Wang ရဲ့ဘေးနားမှာ ပျားပိတုန်းတွေကလဲ များလိုက်တာ ...
ကိုယ်ကတော့ Wang ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော လိပ်ပြာလေးပဲ ဖြစ်ချင်မိတရ် ... ငေးနေလို့ ကောင်းတုန်းမှာပဲ Wang ကစားတာသောက်တာ အကုန်ပီးသွားတော့ ...
^ ကဲ ... စားလို့သောက်လို့ပီးရင် ကိုယ်တိုင်းယူရအောင် ... ထ တော့ Wang ^ ကြမ်းပြင်မှာ ထိုင်နေတဲ့ အစ်ကိုက လှမ်းပီး လက်ကမ်းပေးနေတာမို့ Yibo လဲဆွဲပီးသား ထ လိုက်တော့သည်။
Advertisement
^ ကိုယ် စတိုင်းပီနော် ^
တံတွေးမြိုချပီးသား Yibo ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။
Yibo ရဲ့ ကိုယ်တစ်လျောက်မှာ ပြေးနေတဲ့ ပေကြိုးနဲ့ တစ်ချက်ချက် ထိမိသွားတဲ့ အစ်ကို လက်တွေကြောင့် အသက်ရှူတောင်မမှန်ချင် ...
ခါးကိုတိုင်းခါနီးတော့ ပေကြိုနဲ့ ခါးကိုပတ်ပီးတာနဲ့ ...
^ အင်း ... နောက်ဆိုလဲ အစ်ကို လို့မခေါ်နဲ့တော့နော် ... မောင်လို့ ခေါ်ပေး ... ရှေ့ဆက်မဲ့အနာဂတ်မှာ စိတ်သစ်ကိုယ်သစ် ကိုယ်ချစ်တဲ့ Wang နဲ့ မောင် တို့ရှေ့ဆက်ကြတာပေါ့ ^
ဟုတ်တရ် ... ဘယ်လောက်ပဲ Xiao Zhan အနေနဲ့ Wang ခေါ်တဲ့ အစ်ကို ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရလေးကို မြတ်နိုးပါစေ ... တမ်းတမိပါစေ ... အတိတ်တစ်ခုမှာ Wang ဟာ အာ့ဝေါဟာရလေးကိုသုံးပီး သူ့ကိုဖတ်တွယ်ပီး ငိုခဲ့ဖူးသည်။
ရင်နာစရာ အတိတ်တွေကို အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုကြောင့်နဲ့တောင် Wang ကို စိတ်မညိုညင်စေချင်တော့ဘူး ...
Yibo မှာ အစ်ကိုရဲ့ လေသံ ဖျော့ဖျော့အေးအေးလေးနဲ့ နီးကပ်လွန်းတဲ့ သူတို့အနေအထားကြောင့် လေငွေ့တချို့ သူ့နားတစ်ဝိုက်ဖြတ်တိုက်သွားသေးတရ် ...
မောင် တဲ့လား အစ်ကိုရယ် ... ခင်ဗျားလဲ ကျွန်တော့်ကိုတော်ရုံခြွေပါ ...
အစ်ကို စကားအဆုံးအပီးမှာ သူ့နားတစ်ဖက်ကို အစ်ကို နှာခေါင်းနဲ့ပွတ်ဆွဲသွားသေးတာ ... ဆိုးလိုက်တာဗျာ
စကားနဲ့တင်မကသေး အပြုအမူနဲ့ပါ အစ်ကိုက ရူးအောင်လုပ်နေသလိုပဲ ...
ခွေကျသွားတဲ့ ဒူးကြောင့် အစ်ကိုက အသာလေး ထိန်းပီး ထိုင်စေပြန်တယ် ...ပြီးတာနဲ့ ...
^ မောင့်ဆီမှာ အ၀တ်အပိုထည့်လာတရ် ... Wang အတွက်သွားယူလိုက်ဦးမရ် ^
Yibo လဲ သဘောမတူရပါသေးဘဲနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ မောင် လို့သုံးလိုက်တဲ့ အစ်ကိုကို ထိုးပစ်လိုက်တရ် ... မျက်စောင်းနဲ့ ...
အတွေးထဲမှာတောင် မခေါ်ဝံတဲ့ နာမ်စားတစ်ခုကို သုံးနှုန်းသွားတာကြောင့် ရင်ထဲမှာလဲ တလှပ်လှပ်ပင် ...
အရင်ပုံစံနဲ့ကွဲထွက်သွားတဲ့ အစ်ကိုက အပြုအမူက အစ ရဲတင်းလာတယ် ... အရင်ကဆို လူကြားထဲတောင် နမ်းရှုံဖို့မပြောနဲ့ လက်တွဲသွားတာမျိုးတောင် မရှိသလောက်ရှားတရ် ...
ခုများတော့ Boss နဲ့ ကလေးအုပ်စုရှိတာတောင် Yibo ကိုဗြောင်းဆန်အောင် မရမက လုပ်သွားသေးတဲ့ အစ်ကိုက လူဆိုးလေး ...
^ ကိုကို ^
ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီး ထွက်လာတဲ့အသံကြောင့် Yibo တောင်လန့်သွားတရ် ...
^ လန့်လိုက်တာ Dream ရာ ... မင်းမလဲ ဘယ်လိုဖစ်လို့ စွတ်အော်တာတုန်း ^
Boss ကတော့ Yibo ကိုခေါ်လိုက်တဲ့အသုံးအနှုန်းကြောင့်ပဲ အံဩနေတာလား ... သူ့ညီနဲ့ပဲ အမြန်ရင်းနှီးသွားလို့ အံအားသင့်နေတာလား မသိပေမဲ့ ပါးစပ်ကြီးဟလို့ ... သိပ်မကြာလိုက်
^ ဟုတ်ပ ညီညီရယ် ... ကိုကြီးတောင် လန့်သွားတရ် ... ^ ဆိုတဲ့တုန့်ပြန်စကားထွက်လာတော့တယ် ...
Dream လဲဘယ်သူ့စကားမှ ပြန်မဖြေပဲ ဆေးဘူးယူပီး ကိုကို ရှေ့ထိုးပေးလိုက်တော့သည်။
ကိုကို ကို Sean ရောက်လာထဲက ကြည်နေတာတော့မဟုတ် ... တစ်သီးသန့်ခွဲလိုက်တာမို့ အထွန့်တတ်ချင်ပေမဲ့ အလုပ်ကိစ္စမို့သာ ငြိမ်နေလိုက်ရတာ ...
ငေးမယ်ကြံတော့လဲ ရှေ့ကနေ သူ့ကိုယ်ကြီးနဲ့က ကွယ်ထားသေး ... အဆိုးဆုံးက ကိုယ်တိုင်းယူနေတုန်းက အရမ်းနီးကပ်နေတာကိုပဲ ... နောက်ပီး ကိုကို မျက်နှာကလဲ ပန်းရောင်လေးသန်းနေသေးတယ် ...
^ ဆေးလိမ်းခိုင်းတာ လူသတ်တာကြနေတာပဲကွာ ... လိမ်းပေးမရ် ... ပေး ပေး ^
^ ကိုကို ပဲ လိမ်းပေးမရ်ပြောပီး ပလစ်ထားပီးတော့ ^
^ လိမ်းပေးမှာပေါ့ကွာ ... မင်းလဲစိတ်ကြီးပဲ ^ ရယ်သွေးသွေးပြောပီး ပတ်တီးဖြေနေတဲ့ ကိုကို မျက်နှာလေးကိုကြည့်ပီး
^ ကိုကိုနဲ့ Sean နဲ့က သိတာကြာပီလား ^ ပြုံးနေတဲ့ ကိုကိုမျက်နှာလေးက 1second လောက်ပျောက်သွားပီးမကြာလိုက် ...
^ Uni မှာ ကိုကို Senior လေ ^ တိုတိုတုတ်တုတ် ဖြေလာတဲ့ အဖြေက ရိုးရှင်းနေပေမဲ့ Dream စိတ်ထဲမတင်မကျ ...
တံခါးဖွင့်သံကြောင့် လှည့်ကြည့်မိလိုက်တော့ အိတ်တစ်အိတ်နဲ့ Sean ...
ပြုံးပီးလာတဲ့ မျက်နှာက ကိုကို နဲ့ သူ့ကို မြင်လိုက်တော့ မျက်နှာပျက်သွားသယောင် ...
^ ဒီမှာ Wang ဖို့ ... ချွေးတိတ်ရင် လဲလိုက်ဦးနော် ^ ဘေး၀င်ထိုင်ချလိုက်တဲ့ Sean ကို ကိုကို က ခေါင်းတစ်ချက်ညိမ့်ပြပီး ဆေးဆက်လူးပေးနေပြန်တယ် ...
ဒါပေမဲ့ ... ဘာလို့ ကိုကိုလက်က အေးလာတာလို့ ခံစားမိတာလဲ ... စောနက သတိမထားမိတာများလား ...
^ Sean နဲ့ ကိုကိုနဲ့က အရင်ထဲကသိတာဆို ^ ကိုကြီး နဲ့ Landon မှာခင်လာတာမို့ သူနဲ့လဲ မျက်မှန်းတန်းမိပေမဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီးတော့မရှိလှ ...
Dream ရဲ့အမေးကို ကိုကိုက
^ ကဲ ... ဆေးလိမ်းပီးပီ Dream ... အဖွဲ့ဆီပြန်သွားဦး ... ကျဲတို့တွေ ပြောလို့မပီးသေးဘူး ထင်တယ် ^
Sean ဆီက အဖြေကိုမကြားရခင်မှာပင် ကိုကို ကအတင်းနှင်ထုတ်နေတာမို့ ချစ်ရသူလေး စိတ်ချမ်းသာအောင် အလိုက်တသိထွက်လာပေးလိုက်ပါတယ် ...
^ ဟို ... ကျေးဇူးတင်ပါတရ် ကော ... အကျီအတွက် ^ Yibo ပြောလိုက်ပေမဲ့လဲ ပြန်ဖြေသံမကြားတာမို့ အစ်ကိုကို ခိုးကြည့်လိုက်မိတယ် ...
Dream အခေါ်အဝေါ်ကြောင့် အစ်ကို စိတ်မကြည့်ဖစ်သွားမှာလဲ ဆိုးပေမဲ့ ဘယ်လိုပြန်ရှင်းပြရမလဲဆိုတာလဲ မစဉ်းစားတတ်နိုင်အောင်ပဲ ...
^ အင်း ... ကိုယ် ပြန်တော့မရ် Wang ... နေ့ခင်းအချိန်မှန် စားဦးနော် ^ Yibo ဆံပင်ကို ဆော့ပီး ပြန်သွားတဲ့ အစ်ကိုက ဘယ်သူကိုမှလဲ မနှုတ်ဆတ် ... တစ်ချက် ... မျက်ရည်တွေများသိုင်းနေသေးလားလို့ ... ထွက်သွားတဲ့ အစ်ကိုနောက်ကို မှီအောင် မနဲလိုက်မိတယ် ...
ဘာလို လိုက်သွားလဲဆိုရင် သူမြင်လိုက်ရတဲ့ မထင်မရှား မျက်ရည်တွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မရ် ...
ခြေလှမ်းကျဲကျဲနဲ့သွားတတ်တဲ့အစ်ကိုက အရင်အတိုင်းပဲ ... Yibo မှာပြေးလိုက်ပီး မှီတာနဲ့ ကိုယ်ကို အားနဲ့ တစ်ဖက်ဆွဲလှည့်လိုက်တော့ ...
^ ဟင် ... Wang ^ ပါးပေါ်မှာ မျက်ရည်တစ်စက် ရှိသေးတဲ့အစ်ကိုက သုတ်ဖို့မေ့နေတရ် ထင်ပါရက် ...
Xiao Zhan မျက်ရည်တစ်စက် လွင့်သွားသလို Wang Yibo နှလုံးသားလဲ နာကျင်ခဲ့ရတရ် ...
အစ်ကို မျက်နှာပေါ်က မျက်ရည်စက်ကို သုတ်ပေးဖို့ လက်လှမ်းလိုက်တော့ အစ်ကို ကအသာယူပီး ရင်ဘတ်ပေါ်ကိုတင်ပေးတရ် ...
^ ကိုယ် မတရားမှန်းသိတရ် Wang ... တစ်ချက်လောက်ပဲ ကိုယ်ပေါ်ပြန်ကြည့်ပေးပါ ... Wang ရဲ့ တခြားသူပေါ် ကရုစိုက်မှု့တွေကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး ... ကိုယ့် ဒီထဲကနာတရ် ^
Advertisement
အစ်ကိုရဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို နောက်လက်တစ်ဖက်နဲ့ကိုင်လိုက်ပီး
^ ကျွန်တော်ကို ဆေးလိမ်းပေးဖို့ ဂျီကျနေတာပါ ... နောက်ပီး Dream က ကလေးသာသာပါ ... အစ်ကို စိတ်မပူပါနဲ့ ^
သူတို့နှစ်ယောက်အခြေအနေက ဘာလို့ခေါင်းစဉ်တပ်မရပေမဲ့ အစ်ကို့ မျက်ရည်တွေကို မလိုလားတာမို့ အမှန်ကန်ဆုံးရှင်းပြပေးလိုက်မိသည်။
^ ကိုယ့်ကို အစ်ကို လို့ခေါ်မိရင် နာကျင်ရတရ်မလား Wang ^
ခေါင်းအသာခါပြလိုက်တော့ ... အစ်ကိုက မျက်ရည်ကြားထဲက ပြုံးတရ် ...
^ ဒါဆို အခုတော့ အစ်ကို လို့ပဲခေါ်ထား ... တစ်ချိန်ကျရင် ကိုယ့်ခင်ပွန်းဖြစ်လာမဲ့သူကို မောင် လိုခေါ်တတ်ဖို့ကျင့်ထားနော် ^
အစ်ကိုက သူ့ကို ခုလက်ထပ်ဖို့ရည်ရွယ်ထားတာလား ... ဒါပေမဲ့လဲ အစ်ကိုရယ် ... ကျွန်တော်က ဒီအခြေအနေလေးကိုပဲ သဘောကျတာ ...
အစ်ကိုနဲ့ ထပ်ပီးဝေးရရင်လဲ အရင်လို ငါ့ကိုပစ်ချခဲ့ရလား ဆိုတဲ့ အစ်ကိုအပေါ်အပြစ်တင်ချက်တွေလဲ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူးမလား ... Negative Thinking ဆိုပေမဲ့ အစ်ကိုနဲ့ ပတ်သတ်လာရင် နီးဖို့ဆိုတာထပ် ဝေးဖို့အကြောင်းကို ပိုတွေးမိတရ် ... ထပ်ပီး ဖြစ်လာရင် ခံနိုင်ရည်ရှိအောင်လို့ရယ်ပါ ...
^ ကျွန်တော်တို့ Lunch တူတူစားမလား ^ Yibo ဘက်က ပထမဆုံး ကမ်းလှမ်းခြင်း ...
ဘယ်လောက်ပဲ အစ်ကိုနဲ့ မပတ်သတ်တော့ဘူး ပြောနေပါစေ ...
ဒီလူသားနဲ့ ပတ်သတ်ရင် သူကရှုံးမြဲ ရှုံးဆဲ ... တခါတလေဆို သူ့ကိုယ်သူတောင် မပိုင်တော့သလိုပဲ ... အစ်ကိုရဲ့ ညှို့ချက်တွေမှာ သူလိုလိုလားလား ညှတ်ဆင်းရပါတရ် ...
Idolနှစ်ယောက်ပေါ်ထိခိုက်တဲ့အသုံးအနှုန်းများရှိခဲ့ရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့်
ပုံတွေအားလုံး credit ပေးပါတရ်ရှင့်
#Violet
Xiao Zhan အခန္းထဲကို ၀င္ပီးတာနဲ႔ သူ႔ရဲ႕အသည္းႏွလုံးေလးကို ရွာမိတယ္ ... ေဟာ ... ေတြ႕ပါပီ ... ေခြၽးကပ္ေနတဲ့ အက်ီျဖဴျဖဴေလးေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္ေကာက္ေၾကာင္းေလးတစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ ထင္းေနသေယာင္ ...
ကိုယ့္ကိုဆို ပစ္စလတ္ခတ္ေနတတ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ Wang က အက်ီအပိုလဲ ထည့္လာမရ္မထင္ဘူး ...
Yibo ကိုေငးေနတဲ့ အစ္ကိုက ၿပဳံးပီးမွျပန္တည္သြားတာမို႔ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္ဆိုပီး စဥ္းစားေနတုန္း ...
^ ဆူဇီနဲ႔ ႐ို႕စ္ ကေလးေတြကို ဆြဲထားတဲ့ Design ေလးျပပီး ကိုယ္တိုင္းတိုင္းေပးလိုက္ ... ေနာက္ပီး သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ Design Idea ေတြကိုပါ ခ်ေရးထား ... ကိုယ္ Trainer ေလးကို တိုင္းေပးလိုက္မရ္ ^
ဟင္ ... ေနပါဦး ... Yibo ကပြဲထြက္မွာမွ မဟုတ္တာ ဘာကိစၥလိုမွာတဲ့တုန္း ...
^ ေနပါဦး ေကာ ... ကြၽန္ေတာ္က လိုမွမလိုတာ ^
^ လိုတာေပါ့ Yibo ရ ... YouTube မွာ ညီညီတို႔အတြက္ Channel လုပ္ေပးဦးမွာ .. အာ့မွာ Yibo ပါကျပရမွာဆိုေတာ့ Oufit ဆင္သေယာင္ေယာင္ေလးမွ ၾကည့္ေကာင္းမွာေပါ့ ... ဒီမွာေလ ... Yibo ရဲ႕ စီနီယာက Yibo အတြက္ Sponsor ေပးမွာတဲ့ ^
ေမးလိုက္တာ အစ္ကို ကိုဆိုေပမဲ့ ၾကားျဖတ္ေျဖလိုက္တဲ့ Boss ေၾကာင့္ အစ္ကိုက မ်က္ခုံး တစ္ခ်က္ပင့္ပီး သက္ျပန္ခ်ျပန္တယ္ ...
ဘာေတြ အလိုမက်ျပန္တာတုန္း အစ္ကိုရယ္ ...
^ Dew မင္းညီေတြကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ေပးလိုက္ဦး ... ဟိုမွာရစ္ေနဦးမရ္ ... ငါ Wang ကို တစ္ခ်က္တိုင္းပီး လာခဲ့မယ္ ^
Dew ကစကားေျပာဟန္ျပင္ပီးကာမွ Okay လိုသာဆိုပီးသြားေလေတာ့သည္။
Training Room ျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ အခန္းဖြဲ႕စည္းထားပုံအရ မက်ဥ္းမက်ယ္ေလး ... မလွမ္းမကမ္းမွာ နံရံကိုမွီထိုင္ေနတဲ့ ကေလးေတြက စိတ္ပါလက္ပါ ေဆြးေႏြးေနတာကို ျမင္ေနရေသးတယ္ ... Dream တစ္ေယာက္ပဲ ဆူပုတ္ပုတ္ျဖစ္ေနတာ Yibo တို႔ဆီကို လွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနတယ္ ... ထုံးစံအတိုင္း ဘာေတြရစ္ခ်င္ျပန္ပီလဲမသိ ...
^ Wang ^ ခ်ိဳအိအိအသံက နားထဲတိုး၀င္လာေတာ့ အစ္ကိုဆီ အၾကည့္လွည့္မိလိုက္သည္။
ဘယ္ေလာက္ပဲ အခန္းထဲမွာ Boss နဲ႔ကေလးေတြအပါအ၀င္ က်ဲတို႔လဲ ရွိေနတယ္ဆိုေပမဲ့ အစ္ကိုနဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္ ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးက Yibo ကို ရင္ခုန္ေစပါတယ္ ...
^ Wang ... မုန႔္ေတြလဲမစားရေသးဘူးေနာ္ ... ေနာက္ပီး အက်ီအပိုမပါဘူးမွတ္လား ^
ေမးခြန္းႏွစ္ခုက ဆိုင္ေတာ့မဆိုင္ဘူးဆိုေပမဲ့ ေမးသူက အစ္ကိုဆိုေတာ့ Yibo ကျပန္မရစ္ေတာ့ဘဲေသခ်ာေလး ျပန္ေျဖေပးခ်င္မိတယ္ ...
^ ကေလးေတြက 9 နာရီ Training စတာဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ေနာက္က်မွာစိုးလို႔ပါ ... ခုလို Break Time မ်ိဳးမွာ စားမလို႔ပါ ... ဟို ... အက်ီအပိုက Hoodie ထပ္လာေတာ့ ၀တ္ထားတာကို ခြၽတ္ပီး Hoodie ပဲျပန္၀တ္သြားမလားလို႔ ... ေခြၽးေျခာက္တာ ကြၽန္ေတာ္က ျမန္ပါတယ္ ေကာရဲ႕ ^
ၿပဳံးၿပဳံးေလး Yibo ေျဖတာကို ၾကည့္ေနတဲ့ အစ္ကိုက ေကာ ဆိုတဲ့ အေခၚအေဝၚေလး တစ္ခုမွာ မ်က္ႏွာပ်က္သြားေတာ့ Yibo လဲ စိတ္ထဲမေကာင္းေပ ...
^ အစ္ကို လို႔ Wang ျပန္ေခၚတာ ၾကားခ်င္လိုက္တာကြာ ^
^ အရင္လို ျပန္ေခၚတိုင္း အရင္လို အေျခအေနမ်ိဳး ျပန္ေရာက္မွာမွမဟုတ္ပဲ ^
ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္ကို ... စကားနာထိုးတာမ်ိဳး မဟုတ္ေပမဲ့လဲ Yibo ရင္ထဲကအတိုင္းသာ ဆိုခဲ့တာ ...
^ အရင္ကလို ကိုယ့္အေပၚ ခံစားခ်က္ရွိေနေသးရင္ ရပီ Wang ... အရင္အေျခအေနမ်ိဳး ကိုယ္ Wang ကိုေက်ာခိုင္းခဲ့တာမ်ိဳး ဒီတစ္သက္မွာ ထပ္ျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္လို႔ ... Wang က ရပ္ေနတဲ့ ေနရာေလးမွာပဲ ရပ္ေနေပပါ ... ကိုယ္က တစ္လွမ္းျခင္းလွမ္းလာပါ့မယ္ ... ဒါေလးေတာ့ ေက်းဇူးျပဳပီး ^
အစ္ကိုရဲ႕ ဖြင့္ဟသံတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ Yibo လက္ေတြ ေရာ ဒူေတြပါ တုန္လာတာမို႔ မသိသာေအာင္ ထိုင္ခ်ပလိုက္ပီး အစ္ကို ေပးတဲ့ Cookies ေတြကိုယူစားေနေတာ့ ...
ေစာနက ညိဳးရိပ္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ အစ္ကိုက ခ်က္ခ်င္း လင္းလက္လာပီး Yibo မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေရွ႕တည့္တည့္ကိုမွ လာထိုင္တယ္ ...
^ ေဘးလာထိုင္ေလ ... ဘယ္လိုျဖစ္ပီး အေရွ႕မွာကြယ္ေနတာတုန္း ... ကေလးေတြကို ၾကည့္မလို႔ပါဆို ^
^ ကိုယ့္ကိုၾကည့္ေလ ... ကိုယ္နဲ႔ စကားေျပာ ...ကေလး ေတြကိုၾကည့္ေတာ့ ဘာရမွာလဲ ... ကိုယ့္ကိုၾကည့္ပီး ကိုယ္ကို ျပန္လက္ခံႏိုင္ေအာင္သာလုပ္ ... အဲ့တာက Wang တာ၀န္ပဲ ^
ႏွာေခါင္းထိပ္ကို လက္နဲ႔ဆြဲခ်ပီး ေျပာလိုက္တဲ့ အစ္ကိုေၾကာင့္ Yibo ရင္ထဲထိတ္ခနဲပဲ ... လုပ္ခ်င္မိရင္ ေရွ႕မၾကည့္ေနာက္မၾကည့္နဲ႔ ... ေတာ္ေသးတာေပါ့ ... ေက်ာေပးထားတဲ့ အစ္ကိုေၾကာင့္ ဘာမွမေတြ႕လိုက္ၾကတာ ...
အာ့လိုေတြသာ ဆက္လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ Yibo ေတာ့ၾကာရင္ လုံးပါးပါးေတာ့မွာပဲ ... ခ်ထားမိတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြေတာ့ ယိုင္းနဲေတာ့မလို႔ ...
" အရင္အေျခအေနမ်ိဳး ကိုယ္ Wang ကိုေက်ာခိုင္းခဲ့တာမ်ိဳး ဒီတစ္သက္မွာ ထပ္ျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္လို႔ " တဲ့လား အစ္ကို ...
အစ္ကိုဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို ယုံၾကည္ေပးႏိုင္ေပမဲ့ ကံၾကမၼာကို မယုံရဲျပန္ဘူး ... အာ့အတြက္လဲ ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္ကို ...
အစ္ကိုနဲ႔ ဒီအေျခအေနေလးမွာပဲ ေပ်ာ္လဲေပ်ာ္တယ္ ... ေက်လဲေက်နပ္တယ္ ...
အရင္ကလို ထင္ေယာင္ထင္မွား အစ္ကိုရဲ႕ ပုံရိပ္ေယာင္ကို ျမင္ရတာမဟုတ္လို႔လဲေပ်ာ္တယ္ ... အစ္ကိုရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြေရာ က႐ုစိုက္မႈ႕ေတြရေနေသးလို႔လဲေပ်ာ္တယ္ ...
Cookies ကို တျမဳတ္ျမဳတ္ဝါးေနပီး Coffee ေသာက္ေနတဲ့ Wang ရဲ႕ပါးေဖာင္းေလးကို ၾကည့္ပီး ကိုက္ဆြဲခ်င္လိုက္တာ ...
ခုလဲ ဘာေတြေတြးေနမွန္းလဲမသိ ေရွ႕မွာ ထိုင္ေနတဲ့ Xiao Zhan ကိုအဖတ္လဲမလုပ္ ...
Dew ရဲ႕ ညီ Wang ကို တၾကည့္ၾကည့္ လုပ္ေနတာေတြ႕လို႔ကို ေရွ႕တည့္တည့္ ပိတ္ထိုင္မိတာ ...
ေႁမြေႁမြျခင္း ေျချမင္တဲ့ ...
Wang ရဲ႕ေဘးနားမွာ ပ်ားပိတုန္းေတြကလဲ မ်ားလိုက္တာ ...
ကိုယ္ကေတာ့ Wang ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ လိပ္ျပာေလးပဲ ျဖစ္ခ်င္မိတရ္ ... ေငးေနလို႔ ေကာင္းတုန္းမွာပဲ Wang ကစားတာေသာက္တာ အကုန္ပီးသြားေတာ့ ...
^ ကဲ ... စားလို႔ေသာက္လို႔ပီးရင္ ကိုယ္တိုင္းယူရေအာင္ ... ထ ေတာ့ Wang ^ ၾကမ္းျပင္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ အစ္ကိုက လွမ္းပီး လက္ကမ္းေပးေနတာမို႔ Yibo လဲဆြဲပီးသား ထ လိုက္ေတာ့သည္။
^ ကိုယ္ စတိုင္းပီေနာ္ ^
တံေတြးၿမိဳခ်ပီးသား Yibo ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္သည္။
Yibo ရဲ႕ ကိုယ္တစ္ေလ်ာက္မွာ ေျပးေနတဲ့ ေပႀကိဳးနဲ႔ တစ္ခ်က္ခ်က္ ထိမိသြားတဲ့ အစ္ကို လက္ေတြေၾကာင့္ အသက္ရႉေတာင္မမွန္ခ်င္ ...
ခါးကိုတိုင္းခါနီးေတာ့ ေပႀကိဳနဲ႔ ခါးကိုပတ္ပီးတာနဲ႔ ...
^ အင္း ... ေနာက္ဆိုလဲ အစ္ကို လို႔မေခၚနဲ႔ေတာ့ေနာ္ ... ေမာင္လို႔ ေခၚေပး ... ေရွ႕ဆက္မဲ့အနာဂတ္မွာ စိတ္သစ္ကိုယ္သစ္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ Wang နဲ႔ ေမာင္ တို႔ေရွ႕ဆက္ၾကတာေပါ့ ^
ဟုတ္တရ္ ... ဘယ္ေလာက္ပဲ Xiao Zhan အေနနဲ႔ Wang ေခၚတဲ့ အစ္ကို ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရေလးကို ျမတ္ႏိုးပါေစ ... တမ္းတမိပါေစ ... အတိတ္တစ္ခုမွာ Wang ဟာ အာ့ေဝါဟာရေလးကိုသုံးပီး သူ႔ကိုဖတ္တြယ္ပီး ငိုခဲ့ဖူးသည္။
ရင္နာစရာ အတိတ္ေတြကို အေခၚအေဝၚတစ္ခုေၾကာင့္နဲ႔ေတာင္ Wang ကို စိတ္မညိဳညင္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး ...
Yibo မွာ အစ္ကိုရဲ႕ ေလသံ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေအးေအးေလးနဲ႔ နီးကပ္လြန္းတဲ့ သူတို႔အေနအထားေၾကာင့္ ေလေငြ႕တခ်ိဳ႕ သူ႔နားတစ္ဝိုက္ျဖတ္တိုက္သြားေသးတရ္ ...
ေမာင္ တဲ့လား အစ္ကိုရယ္ ... ခင္ဗ်ားလဲ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေတာ္႐ုံေႁခြပါ ...
အစ္ကို စကားအဆုံးအပီးမွာ သူ႔နားတစ္ဖက္ကို အစ္ကို ႏွာေခါင္းနဲ႔ပြတ္ဆြဲသြားေသးတာ ... ဆိုးလိုက္တာဗ်ာ
စကားနဲ႔တင္မကေသး အျပဳအမူနဲ႔ပါ အစ္ကိုက ႐ူးေအာင္လုပ္ေနသလိုပဲ ...
ေခြက်သြားတဲ့ ဒူးေၾကာင့္ အစ္ကိုက အသာေလး ထိန္းပီး ထိုင္ေစျပန္တယ္ ...ၿပီးတာနဲ႔ ...
^ ေမာင့္ဆီမွာ အ၀တ္အပိုထည့္လာတရ္ ... Wang အတြက္သြားယူလိုက္ဦးမရ္ ^
Yibo လဲ သေဘာမတူရပါေသးဘဲနဲ႔ သူ႔ကိုယ္သူ ေမာင္ လို႔သုံးလိုက္တဲ့ အစ္ကိုကို ထိုးပစ္လိုက္တရ္ ... မ်က္ေစာင္းနဲ႔ ...
အေတြးထဲမွာေတာင္ မေခၚဝံတဲ့ နာမ္စားတစ္ခုကို သုံးႏႈန္းသြားတာေၾကာင့္ ရင္ထဲမွာလဲ တလွပ္လွပ္ပင္ ...
အရင္ပုံစံနဲ႔ကြဲထြက္သြားတဲ့ အစ္ကိုက အျပဳအမူက အစ ရဲတင္းလာတယ္ ... အရင္ကဆို လူၾကားထဲေတာင္ နမ္းရႈံဖို႔မေျပာနဲ႔ လက္တြဲသြားတာမ်ိဳးေတာင္ မရွိသေလာက္ရွားတရ္ ...
ခုမ်ားေတာ့ Boss နဲ႔ ကေလးအုပ္စုရွိတာေတာင္ Yibo ကိုေျဗာင္းဆန္ေအာင္ မရမက လုပ္သြားေသးတဲ့ အစ္ကိုက လူဆိုးေလး ...
^ ကိုကို ^
ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီး ထြက္လာတဲ့အသံေၾကာင့္ Yibo ေတာင္လန႔္သြားတရ္ ...
^ လန႔္လိုက္တာ Dream ရာ ... မင္းမလဲ ဘယ္လိုဖစ္လို႔ စြတ္ေအာ္တာတုန္း ^
Boss ကေတာ့ Yibo ကိုေခၚလိုက္တဲ့အသုံးအႏႈန္းေၾကာင့္ပဲ အံဩေနတာလား ... သူ႔ညီနဲ႔ပဲ အျမန္ရင္းႏွီးသြားလို႔ အံအားသင့္ေနတာလား မသိေပမဲ့ ပါးစပ္ႀကီးဟလို႔ ... သိပ္မၾကာလိုက္
^ ဟုတ္ပ ညီညီရယ္ ... ကိုႀကီးေတာင္ လန႔္သြားတရ္ ... ^ ဆိုတဲ့တုန႔္ျပန္စကားထြက္လာေတာ့တယ္ ...
Dream လဲဘယ္သူ႔စကားမွ ျပန္မေျဖပဲ ေဆးဘူးယူပီး ကိုကို ေရွ႕ထိုးေပးလိုက္ေတာ့သည္။
ကိုကို ကို Sean ေရာက္လာထဲက ၾကည္ေနတာေတာ့မဟုတ္ ... တစ္သီးသန႔္ခြဲလိုက္တာမို႔ အထြန႔္တတ္ခ်င္ေပမဲ့ အလုပ္ကိစၥမို႔သာ ၿငိမ္ေနလိုက္ရတာ ...
ေငးမယ္ႀကံေတာ့လဲ ေရွ႕ကေန သူ႔ကိုယ္ႀကီးနဲ႔က ကြယ္ထားေသး ... အဆိုးဆုံးက ကိုယ္တိုင္းယူေနတုန္းက အရမ္းနီးကပ္ေနတာကိုပဲ ... ေနာက္ပီး ကိုကို မ်က္ႏွာကလဲ ပန္းေရာင္ေလးသန္းေနေသးတယ္ ...
^ ေဆးလိမ္းခိုင္းတာ လူသတ္တာၾကေနတာပဲကြာ ... လိမ္းေပးမရ္ ... ေပး ေပး ^
^ ကိုကို ပဲ လိမ္းေပးမရ္ေျပာပီး ပလစ္ထားပီးေတာ့ ^
^ လိမ္းေပးမွာေပါ့ကြာ ... မင္းလဲစိတ္ႀကီးပဲ ^ ရယ္ေသြးေသြးေျပာပီး ပတ္တီးေျဖေနတဲ့ ကိုကို မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ပီး
^ ကိုကိုနဲ႔ Sean နဲ႔က သိတာၾကာပီလား ^ ၿပဳံးေနတဲ့ ကိုကိုမ်က္ႏွာေလးက 1second ေလာက္ေပ်ာက္သြားပီးမၾကာလိုက္ ...
^ Uni မွာ ကိုကို Senior ေလ ^ တိုတိုတုတ္တုတ္ ေျဖလာတဲ့ အေျဖက ႐ိုးရွင္းေနေပမဲ့ Dream စိတ္ထဲမတင္မက် ...
တံခါးဖြင့္သံေၾကာင့္ လွည့္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ အိတ္တစ္အိတ္နဲ႔ Sean ...
ၿပဳံးပီးလာတဲ့ မ်က္ႏွာက ကိုကို နဲ႔ သူ႔ကို ျမင္လိုက္ေတာ့ မ်က္ႏွာပ်က္သြားသေယာင္ ...
^ ဒီမွာ Wang ဖို႔ ... ေခြၽးတိတ္ရင္ လဲလိုက္ဦးေနာ္ ^ ေဘး၀င္ထိုင္ခ်လိုက္တဲ့ Sean ကို ကိုကို က ေခါင္းတစ္ခ်က္ညိမ့္ျပပီး ေဆးဆက္လူးေပးေနျပန္တယ္ ...
ဒါေပမဲ့ ... ဘာလို႔ ကိုကိုလက္က ေအးလာတာလို႔ ခံစားမိတာလဲ ... ေစာနက သတိမထားမိတာမ်ားလား ...
^ Sean နဲ႔ ကိုကိုနဲ႔က အရင္ထဲကသိတာဆို ^ ကိုႀကီး နဲ႔ Landon မွာခင္လာတာမို႔ သူနဲ႔လဲ မ်က္မွန္းတန္းမိေပမဲ့ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေတာ့မရွိလွ ...
Advertisement
- In Serial14 Chapters
Loving Violet
He was everything all at once.She made him loose his mind and find himself... When a girl runs into world renowned CEO at his favorite coffee shop, he never thought that his life would change so much. Everything is not always as perfect as it seems and sometimes life has a way of screwing up your plans, I guess life has a funny way of doing the unexpected, maybe that's for the best though... Excerpt: "I wouldn't be much of a gentleman if I let you pay now would I?" What the hell is wrong with me? I'm never this chivalrous... who kidnapped me and replaced me with this idiot?
8 159 - In Serial38 Chapters
A Second Chance ✔ (The Alpha's Mate)
Alpha Zach had long since forgotten about finding a mate. He was satisfied with how his life had turned out. Only things didn't go as planned when he suddenly found himself caught between a rock and a hard place. He now had to make a decision that will change his life for better or for worse. Katie's eighteenth birthday wasn't supposed to go the way it did. Out of all the scenarios she had thought of, what happened was the worst. Yet what she didn't know was that every love-story needed a memorable detail to make it special. And hers was full of them.--------** Copyright © 2021 by Farah Fekry. All rights reserved. No part of this document may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without prior written and signed permission by Farah Fekry (FanoshkaFlippo). **
8 544 - In Serial43 Chapters
Land of the Destined
In a land where everything is structured on destiny and fate, a single destiny may cause its bane.The Larkspear kingdom was a region of prosperity, magic, and destiny. People were peaceful and happy despite the lore and the truth of the Larkspear rule and its foretold downfall. But things changed after the birth of Prince Jayden Larkspear.The entire empire went silent as people waited for the king to announce the child's name and his fate. But all they got was a name and nothing else.The very next day, a decree was passed making the use of magic in public illegal. People who used magic in any corner of the territory were killed on sight. In fear, many people fled the region, and it took years for the nation to get peace once more.For almost sixteen years, the prince never appeared in public, and speculations began to grow that the prince didn't actually exist. To finally dispel these rumours, the prince finally makes his first appearance, and his life starts to change rapidly.On another end of the social ladder stood Elizah Cohen. She was a girl with just as many rumours as the prince himself. She has been shunned by those around her and has begun to lose hope for change. The only hope she had carried for so long was also starting to get snuffed out until her life began to change.A sudden meeting and an unexpected friendship interplay to form a combination of dastardly results and destruction that has barely begun.Can they figure out what destiny has in store for them before eternal chaos unfolds itself?
8 173 - In Serial53 Chapters
The Difference Between Getting and Needing
"Sometimes what you need isn't what you get, it's what you already have." 〰️〰️〰️Being stuck in a people-pleasing routine is what Bayla Barclay knows best. She's got every aspect of her strained relationship down to a science. She'll wear herself away to nothing without a second thought for whoever needs it. It's what she's best at.But maybe what you're best at isn't always what's best for you. Maybe what you need isn't what you get; it's what you already have. That's the difference between getting and needing.* 2nd place in the Late Lovers category for the Romance Reads contest 2019 *
8 90 - In Serial44 Chapters
Cinched Darkness
Maxine Sawyer just has to survive senior year of high school. Bailey Locke, the star lacrosse player and dark prince, is out for blood. Hers. He may be worth bleeding for.Ghost Riders Saga Book 1
8 231 - In Serial21 Chapters
For Life
Austin Silver is an underworld crime boss with a secret past who is laying low in Prison.With a secret prison phone and a wrong number, the last thing Austin expected was to feel something other than hate.***Rose Clark is selfless, She doesn't drink or swear.Rose is working multiple jobs while looking after her little brother, she never asks for anything and would do anything for anyone.When Rose gets a text from a mysterious man, she never expected to begin to feel something she has not felt in a long time.Hope.
8 118

