^ ဟောင်ရွမ်း ... ငါလေ ... ငါ ... ^ Yibo စကားဆက်ပြောဖို့ ‌ကြိုးစား ပေမဲ့ အသံတွေက ပြတ်ဆတ်နေတော့သည်။

^ ဖြေးဖြေးပြော Yibo ... အသက်ကို မှန်မှန်ရှူ မှန်မှန် ^ ဟောက်ရွမ်းက ရင်ဘတ်တွေကို လက်နဲ့သပ်ချပီး ပြောနေတော့ သတိထားမိတာက ခုသူက ‌လေ မရှူထားဘူးလား ... ဦးနှောက်ထဲဗလာနတ္ထိ ...

ဆက်တိုက်ပြောနေတဲ့ ဟောင်ရွမ်းအသံတွေ နားထဲတိုး၀င်လာတော့မှ ဦးနှောက်ကအလုပ်ပြန်လုပ်တော့တယ် ...

ပုံမှန် လေရှူသွင်းရှူထုတ်ပီးတော့ ပြောမယ်‌ပြင်ပြန်တော့လဲ

^ ခဏလေး ... ရေအရင်သောက်ဦး ... ငါသွားယူပေးမရ် ... အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းနဲ့ မှန်မှန်ရှူနော် ... ^

အလောတကြီးပြောပီး ထွက်သွားတဲ့ ဟောက်ရွမ်း ကို တားဖို့ကလဲအားမရှိ ...

သူအရမ်းပြောချင်နေတရ် ... ပြောရမှ သူ့ရင်ဘတ်ထဲက ထိန်းထားတာမှန်သမျှပေါ့သွားမှာ ... ခုချိန်မှ သူပြောမထွက်ရင် ကိုယ်ကိုတစ်ခုခု လုပ်ပစ်ချင်လောက်ထဲအထိ သူ့စိတ်က မီးကုန်ယမ်းကုန် ပူလောင်နေတရ် ...

ဟောက်ရွမ်းကို တွေ့တာနဲ့ လက်ကိုဆွဲချပီး ...

^ ငါလေ ... ငါ အစ်ကိုကို တွေခဲ့တရ်သက်လား ... သူအရမ်းပိန်သွားတရ် ... မျက်၀န်းတွေက မှေးမှိန်နေလိုက်တာကွာ ... အရင်လိုတော့ကြည့်ကောင်းတုန်းပဲ ... ငါပေးတဲ့လက်စွပ်လေး၀တ်ထားတရ် ... တောက် ... သူ့၀တ်စရာအကြောင်းရှိလား ဟောက်ရွမ်း ... မင်းဖြေစမ်းပါ ... သူနဲ့ဆိုင်လား ... ငါ့ရှေ့မှာတင် ပြစ်ခဲ့တဲ့လက်စွပ်က ဘာကိစ္စသူ့လက်ထဲပြန်ရောက်နေတာလဲ ... ဟီး ... ဥစ္စာရင်းမှန်လို့ ပြန်ရောက်တာများလား ... ငါကလေ အရမ်းလွမ်းနေတာ သိလား ... ၃နှစ် ဟောက်ရွမ်း ...၃နှစ် ရှိပီ ... ကျစ် ... မျက်နှာလေးတစ်ချက်တောင် မပြတဲ့သူက ပေါ်လာတော့လဲ ငါ့အလုပ်လုပ်မဲ့ Company မှာ ... အလုပ်ထွက်လိုက်ရမလား ဟောက်ရွမ်း ... အစ်ကို စိတ်ပျက်သွားမှာ ... ငါ့ကိုမြင်ရင် စိတ်ညစ်သွားမှာစိုးတရ် ... ^

တဖြေးဖြေး ပြောရင်းကနေ မျက်‌ကျောတွေဆင်းလာသလိုပဲ ... အင်း ... သူလဲပင်ပန်းလို့ အိပ်ချင်ပီ ... ဟောက်ရွမ်း မျက်ရည်တွေသုတ်ပေးနေသလိုပဲ ...

ဒီကောင်လဲ မကျတဲ့မျက်ရည်သုတ်ပေးနေတာ ရူးများနေသလားပဲ ... ပြန်ပြောဖို့လဲ အားမရှိတော့ ... ကြမ်းပြင်မှာ ခွေခွေလေးပဲ ဆွဲကြိုးနဲ့တွဲချိတ်ထားတဲ့ လက်စွပ်လေးကိုကိုင်ပီး အိပ်ပျော်သွားတော့တယ် ...

ခံစားချက်မျိုးစုံကို တစ်ပြိုင်ထဲ အမူအရာတွေ နဲ့ ပြောနေတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းကိုကြည့်ပီး ဟောက်ရွမ်းရင်တွေလဲနာရပါတယ် ...

ဒီနှစ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတွေက ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဆို ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ ...

Yibo ကိုပွေ့ပီး သူ့ခုတင်ပေါ်တင်ပေးပီး စောင်ခြုံပေးလိုက်ရတယ် ... လက်စွပ်လေးကို ကိုင်လျက်အိပ်ပျော်နေတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းကို ‌ကြည့်ပီး ဟောက်ရွမ်း မျက်ရည်ကျမိတယ် ...

မတွေးချင်တဲ့အတိတ်ကိုလဲ ပြန်မြင်ယောင်ရင်းပေါ့ ...

Xiao Zhan နဲ့ လမ်းခွဲပီးတဲ့ နောက်နေ့မှာပဲ Yibo ဟာစိတ်နဲ့လူနဲ့လဲမကပ်တော့သလို ... ချောင်ထဲမှာ လက်စွပ်လေးကိုကြည့်ပီး ငူငူငိုင်ငိုင်တစ်ယောက်ထဲနေတတ်တယ် ... တစ်လလောက် စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဆိုပီး လွတ်ထားပေးလိုက်တာ ဟောက်ရွမ်းရဲ့ မဟာအမှားပဲ ...

အာ့နေ့က လူသစ်စိတ်သစ် ပြန်ဖြစ်သွားတဲ့ Yibo ကိုကြည့်ပီး ဟောက်ရွမ်းသိပ်ပျော်ခဲ့တာ ... သူတို့နှစ်ယောက်က ဆိုးအတူကောင်းအတူမဟုတ်လား ...

^ ငါ့ကောင်ကြီးက လန်းလို့ပါလား ... ဘယ်သွားမလို့တုန်း ^

^ ငါ Training ရှိတရ် ... ပီးတော့ Basketball ဆော့ပီး Skate စီးပီမှ အိမ်ပြန်လာမရ် ^ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး Basketball လှည့်ပီးပြောနေတဲ့ Yibo က အများအမြင်မှာ သွက်လက်ပီးအပူအပင်မရှိတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်လေးလိုပဲ ... ပြောပီး တန်းထွက်သွားတဲ့ကောင်ကို ဟောက်ရွမ်းမှာ အော်ရပါသေးတယ် ...

^ ဟေ့ကောင် ... ကြားထဲမှာ ထမင်းစားဦးနော် ... ^ ငယ်ငယ်ထဲက အတူတူကြီးပြင်းလာတာမို့ ပေတေလွန်းတဲ့ Yibo အကြောင်းသိနေတော့ မပြောပဲမနေနိုင်ပေ ...

ကြားထဲမှာလဲ ပျော်ပျော်ရွင်ရွင်ဖြစ်လာတဲ့ Yibo ကို သူတဂယ်ပဲ အဆင်ပြေသွားပီလို့ ထင်ခဲ့မိတာ ...

ထမင်းစားဖို့သွားခေါ်တုန်း ၀င်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ Yibo ကဖုန်းနဲ့ကပ်ပီး ပြောနေတာမို့ သူလဲ ထမင်းစားဖို့အချက်ပြပီးထွက်လာလိုက်တော့တယ် ... ပေါက်ခွဲသံတွေ ကြားတော့မှသာ သူဝုန်းဒိုင်း၀င်သွားမိတာ ...

ဖရိုဖရဲပစ္စည်းတွေနဲ့ ဘလိတ်ဓါးတစ်ချောင်းနဲ့ Wang Yibo ...

သူကိုတွေ့တော့ ခုတင်အောက်ကနေ အတင်းကုန်းထလာပီး

^ အစ်ကိုကိုပြောပေးပါဦး ... ငါ့တို့ ခဏလောက်ဝေးနေရအောင်တဲ့ ... ငါ့တို့က ငယ်သေးတော့ စိတ်ကစားတာနေမှာတဲ့ ... ငါ့ခေါင်းလေးကို ဟော့သလိုဟော့သလိုပုတ်ပီး ပြောတာသက်လား ... နောက်ပီးလေ... ^

လက်တွေကိုပါယူပီး ခေါင်ကို ပုတ်ပြနေတဲ့ Yibo ဟာ ပြုံးနေပေမဲ့ မျက်ရည်တွေကကျလျက် ...

^ ငါပေးတဲ့ လက်စွပ်ကို‌လေ ရေထဲ ပစ်ချလိုက်တာ သက်လား ... ကြာလာရင် ခံစားချက်တွေလဲ ရေထဲချလိုက်တဲ့ လက်စွပ်လေးလိုပဲ အနည်ထိုင်လာလိမ့်မယ်တဲ့ ... အစ်ကို ဘယ်သွားသွား ကျွန်တော်ကလိုက်နေမှာ ဆိုတော့ ... Wang ကငယ်သေးတရ်တဲ့ ... အစ်ကိုထက် ဂရုစိုက်တတ်သူ ပိုချစ်တတ်တဲ့သူတွေ တွေ့ဦးမှာ ... နောက်ပီး အစ်ကိုက သ၀န်တိုလွန်းအားကြီးလို့ Wang ကြာရင် စိတ်ညစ်ရလိုက်မရ်တဲ့ ... ငါက အစ်ကိုသ၀န်တိုရင် ဘယ်လောက်ပျော်လိုက်လဲ မင်းလဲ အသိပဲကိုကွာ ... ခုငါဖုန်းဆက်တာ ကိုင်လဲမကိုင်ဘူး ... ငါကလေ မွေးနေ့ဆုတောင်းလေး ပေးချင်တာ သက်လား ... Msg ပို့လဲ စာမပြန်ဘူးရယ် ... ငါ့အစ်ကို အိမ်ကို သွားမိမှာစိုးလို့

ဘလိတ်ဓါးလေးနဲ့ ခြေထောက်ကိုမွန်းထားတာ ...ဟင့် ... သွေးထွက်တာ ခြေထောက်ဆိုပေမဲ့ ငါ့ဒီထဲကနာတာ သိလား ^

ရင်ဘတ်ကိုထုပီး ငိုကြီးချက်မ ပြောနေတဲ့ Yibo ကိုကြည့်ရတာ ဟောက်ရွမ်းရင်ထဲ မချိဘူး ...

Wang Yibo ကငိုခဲတယ် ... ဒဏ်ရာတစ်ခုခုရလို့ ဆေးထည့်ရင်လဲ စပ်တာတောင် မငိုဘူး ... Wang Yibo ငိုတာ လက်ချိုးရည်လို့ရတရ် ... အတန်းဖော်တွေ မနာလိုလို့ အတင်းပြောတာကြားလဲ Wang Yibo ကခပ်တင်းတင်းပဲ ...မထိတထိရန်စလဲ Wang Yibo ကခပ်ချေချေပဲ ... နောက်ဆုံး Senior နဲ့ လမ်းခွဲခဲ့တဲ့နေမှာတောင် ဟောက်ရွမ်းကို ပြတ်သွားပီ‌ဆိုပီး ပကတိ တည်ငြိမ်စွာပြောခဲ့တာ ...

မြိုသိပ်လွန်းအားကြီးတဲ့ Wang Yibo ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းက ဟောက်ရွမ်းထင်ထားတာထက် အပျက်အဆီးပိုများနေတယ် ...

ငိုတာများပီးညအိပ်ပျော်သွားတဲ့ Yibo ကို ခုတင်ပေါ်မတင်ပီး သူ့ရှရာတွေကို ဆေးထည့်ပေးရဦးမယ် ... အခန်းကိုလဲ အသံမထွက်အောင်ရှင်းပေးပီး သူ့ခုတင်အောက်မှာပဲ အခင်းခင်းပီး အိပ်ဖို့ပြင်လိုက်တော့သည်။

တခုခုဆို သူရှိနေရင် ဆိုးဆိုးရွားရွားကြီး မဖြစ်တန်လောက်ဘူးလေ ...

Wang Yibo ရဲ့ အခုအ‌ခြေအနေကို ကြည့်ပီး ဟောက်ရွမ်းပျာတတ်သွားတာအမှန် ... မနက်မိုးလင်းတော့မှ သေချာချော့မော့ပီး မေးမြန်းဦးမှ ဆိုပီးပဲ တွေးထားလိုက်တော့တယ် ..

မနက်မိုးလင်းတဲ့အချိန်မှာ Wang Yibo ရဲ့ ဟောက်ရွမ်း‌ ဆိုပီးအော်ခေါ်တဲ့ High Tone ကြောင့်နိုးလားခဲ့တယ် ... ဟုတ်တယ်လေ ... သူ့ကိုစိတ်ပူလို့ မအိပ်ပဲ ထထကြည့်နေတာကြောင့် အိပ်ရေမ၀တော့ အိပ်ယာထနောက်ကျတာမဆန်း...

^ မင်းအိပ်ရင်းများ ယောင်လာတာလားကွာ ... ငါတတ်နင်းမိတော့မလို့ ...^ ခေါင်းကိုကုတ်ရင်းပြောလာတဲ့ Yibo စိတ်ရှုပ်နေပုံပင် ...

^ မနေ့ညက ငါစိတ်ပူလို့ လာအိပ်ပေးတာပါကွ ... မင်းရော အခြေအ‌နေ အဆင်ပြေရဲ့လား ... ^

^ ငါက ... ဘာကို ... အော် ... ဒါလား ... Skate စီးရင်းထိမိတာနေမှာ ဖေ့သားကြီးက ဒီဒဏ်ရာလောက်လေးကို စိတ်ပူလို့လာတောင်အိပ်ပေးတာလား ^ သူ့ကိုယ်သူပြန်ကြည့်ပီးမှ မနေ့က ဒဏ်ရာကို Skate ကြောင့်လို့ပြောလိုက်တော့ ဟောက်ရွမ်းကြောင်သွားတာ အမှန် ...

^ မဟုတ်ဘူးလေ ... မင်းမနေ့က မမှတ်မိဘူးလား ... မင်းငိုပီး သောင်းကျန်း... ^

^ ရူးနေလား ... အလကားနေငိုစရာလား... မင်းအိမ်မက်တွေ လျောက်မက်တရ်နဲ့တူတရ် ... သွားတော့ ... ငါလဲ ရေမိုးချိုးပီး အပြင်သွားလိုက်ဦးမရ် ... ^

အိမ်မက်လို့ပြောရအောင်လဲ Yibo ခြေထောက်က ဒဏ်ရာက ပြောင်ပြနေသလို ...

ဟောက်ရွမ်းစိတ်ထဲမှာတော့ Yibo ရှက်လို့၀န်မခံရဲတာနဲ့ တူတရ်ထင်ပီး ထပ်မမေးပဲနေလိုက်တော့သည်။

အလားတူဖြစ်ရပ်မျိုးတွေ ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ Yibo ကို Consulting ယူဖို့ တိုက်တွန်းရတော့သည်။

ဘူးခံငြင်းနေဆဲ Yibo ကိုသက်သေအနေနဲ့ ရိုက်ထားတဲ့ Video ကိုကြည့်ပီးမှ ငြိမ်ကျသွားတော့တယ် ...

^ ငါက ဘယ်လိုဖစ်ပီး ဒီလိုမျိုးတွေ ... ^ ပြောစရာမရှိလောက်အောင် Yibo တုန်လှုပ်မိသွားတယ် ... တပြိုင်နက် ဟောက်ရွမ်းကိုလဲ အားနာမိသွားတယ် ...

^ Sorry ကွာ ... ငါကမမှတ်မိတော့ မင်းကိုချည်း အပြစ်ဖို့သလိုဖစ်နေတာ ... မင်းလဲ ငါနဲ့တူတူနေရတာ ကြာရင်ရူးမှာပဲ ... ငါတောင် ရူနေပီလားမသိပါဘူးကွာ ^ ဟောက်ရွမ်း လည်ပင်းဖက်ပီး ရယ်ဆ‌ဆပြောလိုက်တော့သည်။

^ မင်းလား ရူးမှာ ... ဘယ်အရူးမှ ကွကိုယ်ရူးတရ် မပြောဘူး ... မင်းက အာ့လိုဖစ်တဲ့ အချိန်က တဖြေးဖြေးနဲ့ စိတ်လာတရ် ... သွားပါကွာ ... ငါတုံကင်တင်ထားပေးပီးသား ^

Yibo လဲ မတတ်သာတဲ့အဆုံး Consultant နဲ့တွေ့ဖို့အေကြာင်းဖန်လာတော့သည်။

Idol နှစ်ယောက်ကို သုံးနှုန်းတဲ့စကားလုံးများ အဆင်မပြေရှိသွားခဲ့ရင် အားမနာတမ်းလာပြောလို့ရပါတရ်ရှင့် ...

ပုံလေးတွေအားလုံး Credit ပေးပါတယ်ရှင့် ...

# Violet

^ ေဟာင္႐ြမ္း ... ငါေလ ... ငါ ... ^ Yibo စကားဆက္ေျပာဖို႔ ‌ႀကိဳးစား ေပမဲ့ အသံေတြက ျပတ္ဆတ္ေနေတာ့သည္။

^ ေျဖးေျဖးေျပာ Yibo ... အသက္ကို မွန္မွန္ရႉ မွန္မွန္ ^ ေဟာက္႐ြမ္းက ရင္ဘတ္ေတြကို လက္နဲ႔သပ္ခ်ပီး ေျပာေနေတာ့ သတိထားမိတာက ခုသူက ‌ေလ မရႉထားဘူးလား ... ဦးေႏွာက္ထဲဗလာနတၳိ ...

ဆက္တိုက္ေျပာေနတဲ့ ေဟာင္႐ြမ္းအသံေတြ နားထဲတိုး၀င္လာေတာ့မွ ဦးေႏွာက္ကအလုပ္ျပန္လုပ္ေတာ့တယ္ ...

ပုံမွန္ ေလရႉသြင္းရႉထုတ္ပီးေတာ့ ေျပာမယ္‌ျပင္ျပန္ေတာ့လဲ

^ ခဏေလး ... ေရအရင္ေသာက္ဦး ... ငါသြားယူေပးမရ္ ... အသက္ကို ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မွန္မွန္ရႉေနာ္ ... ^

အေလာတႀကီးေျပာပီး ထြက္သြားတဲ့ ေဟာက္႐ြမ္း ကို တားဖို႔ကလဲအားမရွိ ...

သူအရမ္းေျပာခ်င္ေနတရ္ ... ေျပာရမွ သူ႔ရင္ဘတ္ထဲက ထိန္းထားတာမွန္သမွ်ေပါ့သြားမွာ ... ခုခ်ိန္မွ သူေျပာမထြက္ရင္ ကိုယ္ကိုတစ္ခုခု လုပ္ပစ္ခ်င္ေလာက္ထဲအထိ သူ႔စိတ္က မီးကုန္ယမ္းကုန္ ပူေလာင္ေနတရ္ ...

ေဟာက္႐ြမ္းကို ေတြ႕တာနဲ႔ လက္ကိုဆြဲခ်ပီး ...

^ ငါေလ ... ငါ အစ္ကိုကို ေတြခဲ့တရ္သက္လား ... သူအရမ္းပိန္သြားတရ္ ... မ်က္၀န္းေတြက ေမွးမွိန္ေနလိုက္တာကြာ ... အရင္လိုေတာ့ၾကည့္ေကာင္းတုန္းပဲ ... ငါေပးတဲ့လက္စြပ္ေလး၀တ္ထားတရ္ ... ေတာက္ ... သူ႔၀တ္စရာအေၾကာင္းရွိလား ေဟာက္႐ြမ္း ... မင္းေျဖစမ္းပါ ... သူနဲ႔ဆိုင္လား ... ငါ့ေရွ႕မွာတင္ ျပစ္ခဲ့တဲ့လက္စြပ္က ဘာကိစၥသူ႔လက္ထဲျပန္ေရာက္ေနတာလဲ ... ဟီး ... ဥစၥာရင္းမွန္လို႔ ျပန္ေရာက္တာမ်ားလား ... ငါကေလ အရမ္းလြမ္းေနတာ သိလား ... ၃ႏွစ္ ေဟာက္႐ြမ္း ...၃ႏွစ္ ရွိပီ ... က်စ္ ... မ်က္ႏွာေလးတစ္ခ်က္ေတာင္ မျပတဲ့သူက ေပၚလာေတာ့လဲ ငါ့အလုပ္လုပ္မဲ့ Company မွာ ... အလုပ္ထြက္လိုက္ရမလား ေဟာက္႐ြမ္း ... အစ္ကို စိတ္ပ်က္သြားမွာ ... ငါ့ကိုျမင္ရင္ စိတ္ညစ္သြားမွာစိုးတရ္ ... ^

တေျဖးေျဖး ေျပာရင္းကေန မ်က္‌ေက်ာေတြဆင္းလာသလိုပဲ ... အင္း ... သူလဲပင္ပန္းလို႔ အိပ္ခ်င္ပီ ... ေဟာက္႐ြမ္း မ်က္ရည္ေတြသုတ္ေပးေနသလိုပဲ ...

ဒီေကာင္လဲ မက်တဲ့မ်က္ရည္သုတ္ေပးေနတာ ႐ူးမ်ားေနသလားပဲ ... ျပန္ေျပာဖို႔လဲ အားမရွိေတာ့ ... ၾကမ္းျပင္မွာ ေခြေခြေလးပဲ ဆြဲႀကိဳးနဲ႔တြဲခ်ိတ္ထားတဲ့ လက္စြပ္ေလးကိုကိုင္ပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တယ္ ...

ခံစားခ်က္မ်ိဳးစုံကို တစ္ၿပိဳင္ထဲ အမူအရာေတြ နဲ႔ ေျပာေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုၾကည့္ပီး ေဟာက္႐ြမ္းရင္ေတြလဲနာရပါတယ္ ...

ဒီႏွစ္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ေတြက ပုံျပင္တစ္ပုဒ္ဆို ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ ...

Yibo ကိုေပြ႕ပီး သူ႔ခုတင္ေပၚတင္ေပးပီး ေစာင္ၿခဳံေပးလိုက္ရတယ္ ... လက္စြပ္ေလးကို ကိုင္လ်က္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကို ‌ၾကည့္ပီး ေဟာက္႐ြမ္း မ်က္ရည္က်မိတယ္ ...

မေတြးခ်င္တဲ့အတိတ္ကိုလဲ ျပန္ျမင္ေယာင္ရင္းေပါ့ ...

Xiao Zhan နဲ႔ လမ္းခြဲပီးတဲ့ ေနာက္ေန႔မွာပဲ Yibo ဟာစိတ္နဲ႔လူနဲ႔လဲမကပ္ေတာ့သလို ... ေခ်ာင္ထဲမွာ လက္စြပ္ေလးကိုၾကည့္ပီး ငူငူငိုင္ငိုင္တစ္ေယာက္ထဲေနတတ္တယ္ ... တစ္လေလာက္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ဆိုပီး လြတ္ထားေပးလိုက္တာ ေဟာက္႐ြမ္းရဲ႕ မဟာအမွားပဲ ...

အာ့ေန႔က လူသစ္စိတ္သစ္ ျပန္ျဖစ္သြားတဲ့ Yibo ကိုၾကည့္ပီး ေဟာက္႐ြမ္းသိပ္ေပ်ာ္ခဲ့တာ ... သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဆိုးအတူေကာင္းအတူမဟုတ္လား ...

^ ငါ့ေကာင္ႀကီးက လန္းလို႔ပါလား ... ဘယ္သြားမလို႔တုန္း ^

^ ငါ Training ရွိတရ္ ... ပီးေတာ့ Basketball ေဆာ့ပီး Skate စီးပီမွ အိမ္ျပန္လာမရ္ ^ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး Basketball လွည့္ပီးေျပာေနတဲ့ Yibo က အမ်ားအျမင္မွာ သြက္လက္ပီးအပူအပင္မရွိတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးလိုပဲ ... ေျပာပီး တန္းထြက္သြားတဲ့ေကာင္ကို ေဟာက္႐ြမ္းမွာ ေအာ္ရပါေသးတယ္ ...

^ ေဟ့ေကာင္ ... ၾကားထဲမွာ ထမင္းစားဦးေနာ္ ... ^ ငယ္ငယ္ထဲက အတူတူႀကီးျပင္းလာတာမို႔ ေပေတလြန္းတဲ့ Yibo အေၾကာင္းသိေနေတာ့ မေျပာပဲမေနႏိုင္ေပ ...

ၾကားထဲမွာလဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ြင္႐ြင္ျဖစ္လာတဲ့ Yibo ကို သူတဂယ္ပဲ အဆင္ေျပသြားပီလို႔ ထင္ခဲ့မိတာ ...

မွတ္မွတ္ရရ October 5 ရက္ Senior Xiao Zhan ေမြးေန႔မွာ Wang Yibo မ်က္ႏွာဖုံးကြာက်ခဲ့တယ္ ...

ထမင္းစားဖို႔သြားေခၚတုန္း ၀င္ၾကည့္လိုက္ေပမဲ့ Yibo ကဖုန္းနဲ႔ကပ္ပီး ေျပာေနတာမို႔ သူလဲ ထမင္းစားဖို႔အခ်က္ျပပီးထြက္လာလိုက္ေတာ့တယ္ ... ေပါက္ခြဲသံေတြ ၾကားေတာ့မွသာ သူဝုန္းဒိုင္း၀င္သြားမိတာ ...

ဖ႐ိုဖရဲပစၥည္းေတြနဲ႔ ဘလိတ္ဓါးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ Wang Yibo ...

သူကိုေတြ႕ေတာ့ ခုတင္ေအာက္ကေန အတင္းကုန္းထလာပီး

^ အစ္ကိုကိုေျပာေပးပါဦး ... ငါ့တို႔ ခဏေလာက္ေဝးေနရေအာင္တဲ့ ... ငါ့တို႔က ငယ္ေသးေတာ့ စိတ္ကစားတာေနမွာတဲ့ ... ငါ့ေခါင္းေလးကို ေဟာ့သလိုေဟာ့သလိုပုတ္ပီး ေျပာတာသက္လား ... ေနာက္ပီးေလ... ^

လက္ေတြကိုပါယူပီး ေခါင္ကို ပုတ္ျပေနတဲ့ Yibo ဟာ ၿပဳံးေနေပမဲ့ မ်က္ရည္ေတြကက်လ်က္ ...

^ ငါေပးတဲ့ လက္စြပ္ကို‌ေလ ေရထဲ ပစ္ခ်လိုက္တာ သက္လား ... ၾကာလာရင္ ခံစားခ်က္ေတြလဲ ေရထဲခ်လိုက္တဲ့ လက္စြပ္ေလးလိုပဲ အနည္ထိုင္လာလိမ့္မယ္တဲ့ ... အစ္ကို ဘယ္သြားသြား ကြၽန္ေတာ္ကလိုက္ေနမွာ ဆိုေတာ့ ... Wang ကငယ္ေသးတရ္တဲ့ ... အစ္ကိုထက္ ဂ႐ုစိုက္တတ္သူ ပိုခ်စ္တတ္တဲ့သူေတြ ေတြ႕ဦးမွာ ... ေနာက္ပီး အစ္ကိုက သ၀န္တိုလြန္းအားႀကီးလို႔ Wang ၾကာရင္ စိတ္ညစ္ရလိုက္မရ္တဲ့ ... ငါက အစ္ကိုသ၀န္တိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္လိုက္လဲ မင္းလဲ အသိပဲကိုကြာ ... ခုငါဖုန္းဆက္တာ ကိုင္လဲမကိုင္ဘူး ... ငါကေလ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေလး ေပးခ်င္တာ သက္လား ... Msg ပို႔လဲ စာမျပန္ဘူးရယ္ ... ငါ့အစ္ကို အိမ္ကို သြားမိမွာစိုးလို႔

ဘလိတ္ဓါးေလးနဲ႔ ေျခေထာက္ကိုမြန္းထားတာ ...ဟင့္ ... ေသြးထြက္တာ ေျခေထာက္ဆိုေပမဲ့ ငါ့ဒီထဲကနာတာ သိလား ^

ရင္ဘတ္ကိုထုပီး ငိုႀကီးခ်က္မ ေျပာေနတဲ့ Yibo ကိုၾကည့္ရတာ ေဟာက္႐ြမ္းရင္ထဲ မခ်ိဘူး ...

Wang Yibo ကငိုခဲတယ္ ... ဒဏ္ရာတစ္ခုခုရလို႔ ေဆးထည့္ရင္လဲ စပ္တာေတာင္ မငိုဘူး ... Wang Yibo ငိုတာ လက္ခ်ိဳးရည္လို႔ရတရ္ ... အတန္းေဖာ္ေတြ မနာလိုလို႔ အတင္းေျပာတာၾကားလဲ Wang Yibo ကခပ္တင္းတင္းပဲ ...မထိတထိရန္စလဲ Wang Yibo ကခပ္ေခ်ေခ်ပဲ ... ေနာက္ဆုံး Senior နဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့တဲ့ေနမွာေတာင္ ေဟာက္႐ြမ္းကို ျပတ္သြားပီ‌ဆိုပီး ပကတိ တည္ၿငိမ္စြာေျပာခဲ့တာ ...

ၿမိဳသိပ္လြန္းအားႀကီးတဲ့ Wang Yibo ရဲ႕ တစ္ဖက္ျခမ္းက ေဟာက္႐ြမ္းထင္ထားတာထက္ အပ်က္အဆီးပိုမ်ားေနတယ္ ...

ငိုတာမ်ားပီးညအိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ့ Yibo ကို ခုတင္ေပၚမတင္ပီး သူ႔ရွရာေတြကို ေဆးထည့္ေပးရဦးမယ္ ... အခန္းကိုလဲ အသံမထြက္ေအာင္ရွင္းေပးပီး သူ႔ခုတင္ေအာက္မွာပဲ အခင္းခင္းပီး အိပ္ဖို႔ျပင္လိုက္ေတာ့သည္။

တခုခုဆို သူရွိေနရင္ ဆိုးဆိုး႐ြား႐ြားႀကီး မျဖစ္တန္ေလာက္ဘူးေလ ...

Wang Yibo ရဲ႕ အခုအ‌ေျခအေနကို ၾကည့္ပီး ေဟာက္႐ြမ္းပ်ာတတ္သြားတာအမွန္ ... မနက္မိုးလင္းေတာ့မွ ေသခ်ာေခ်ာ့ေမာ့ပီး ေမးျမန္းဦးမွ ဆိုပီးပဲ ေတြးထားလိုက္ေတာ့တယ္ ..

မနက္မိုးလင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ Wang Yibo ရဲ႕ ေဟာက္႐ြမ္း‌ ဆိုပီးေအာ္ေခၚတဲ့ High Tone ေၾကာင့္ႏိုးလားခဲ့တယ္ ... ဟုတ္တယ္ေလ ... သူ႔ကိုစိတ္ပူလို႔ မအိပ္ပဲ ထထၾကည့္ေနတာေၾကာင့္ အိပ္ေရမ၀ေတာ့ အိပ္ယာထေနာက္က်တာမဆန္း...

^ မင္းအိပ္ရင္းမ်ား ေယာင္လာတာလားကြာ ... ငါတတ္နင္းမိေတာ့မလို႔ ...^ ေခါင္းကိုကုတ္ရင္းေျပာလာတဲ့ Yibo စိတ္ရႈပ္ေနပုံပင္ ...

^ မေန႔ညက ငါစိတ္ပူလို႔ လာအိပ္ေပးတာပါကြ ... မင္းေရာ အေျခအ‌ေန အဆင္ေျပရဲ႕လား ... ^

^ ငါက ... ဘာကို ... ေအာ္ ... ဒါလား ... Skate စီးရင္းထိမိတာေနမွာ ေဖ့သားႀကီးက ဒီဒဏ္ရာေလာက္ေလးကို စိတ္ပူလို႔လာေတာင္အိပ္ေပးတာလား ^ သူ႔ကိုယ္သူျပန္ၾကည့္ပီးမွ မေန႔က ဒဏ္ရာကို Skate ေၾကာင့္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ ေဟာက္႐ြမ္းေၾကာင္သြားတာ အမွန္ ...

^ မဟုတ္ဘူးေလ ... မင္းမေန႔က မမွတ္မိဘူးလား ... မင္းငိုပီး ေသာင္းက်န္း... ^

^ ႐ူးေနလား ... အလကားေနငိုစရာလား... မင္းအိမ္မက္ေတြ ေလ်ာက္မက္တရ္နဲ႔တူတရ္ ... သြားေတာ့ ... ငါလဲ ေရမိုးခ်ိဳးပီး အျပင္သြားလိုက္ဦးမရ္ ... ^

အိမ္မက္လို႔ေျပာရေအာင္လဲ Yibo ေျခေထာက္က ဒဏ္ရာက ေျပာင္ျပေနသလို ...

ေဟာက္႐ြမ္းစိတ္ထဲမွာေတာ့ Yibo ရွက္လို႔၀န္မခံရဲတာနဲ႔ တူတရ္ထင္ပီး ထပ္မေမးပဲေနလိုက္ေတာ့သည္။

အလားတူျဖစ္ရပ္မ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ Yibo ကို Consulting ယူဖို႔ တိုက္တြန္းရေတာ့သည္။

ဘူးခံျငင္းေနဆဲ Yibo ကိုသက္ေသအေနနဲ႔ ႐ိုက္ထားတဲ့ Video ကိုၾကည့္ပီးမွ ၿငိမ္က်သြားေတာ့တယ္ ...

^ ငါက ဘယ္လိုဖစ္ပီး ဒီလိုမ်ိဳးေတြ ... ^ ေျပာစရာမရွိေလာက္ေအာင္ Yibo တုန္လႈပ္မိသြားတယ္ ... တၿပိဳင္နက္ ေဟာက္႐ြမ္းကိုလဲ အားနာမိသြားတယ္ ...

^ Sorry ကြာ ... ငါကမမွတ္မိေတာ့ မင္းကိုခ်ည္း အျပစ္ဖို႔သလိုဖစ္ေနတာ ... မင္းလဲ ငါနဲ႔တူတူေနရတာ ၾကာရင္႐ူးမွာပဲ ... ငါေတာင္ ႐ူေနပီလားမသိပါဘူးကြာ ^ ေဟာက္႐ြမ္း လည္ပင္းဖက္ပီး ရယ္ဆ‌ဆေျပာလိုက္ေတာ့သည္။

^ မင္းလား ႐ူးမွာ ... ဘယ္အ႐ူးမွ ကြကိုယ္႐ူးတရ္ မေျပာဘူး ... မင္းက အာ့လိုဖစ္တဲ့ အခ်ိန္က တေျဖးေျဖးနဲ႔ စိတ္လာတရ္ ... သြားပါကြာ ... ငါတုံကင္တင္ထားေပးပီးသား ^

Yibo လဲ မတတ္သာတဲ့အဆုံး Consultant နဲ႔ေတြ႕ဖို႔ေအၾကာင္းဖန္လာေတာ့သည္။

Idol ႏွစ္ေယာက္ကို သုံးႏႈန္းတဲ့စကားလုံးမ်ား အဆင္မေျပရွိသြားခဲ့ရင္ အားမနာတမ္းလာေျပာလို႔ရပါတရ္ရွင့္ ...

ပုံေလးေတြအားလုံး Credit ေပးပါတယ္ရွင့္ ...

# Violet