May-ari ng JP Group of Companies, isa nanamang tinanghal sa Time.

Samu't-saring awards ang nakuha nito.

Rinig mo sa balita habang naglalakad ka sa kalye at naghahanap ng trabaho. You had to work for jobs, para sa mga kapatid mo who were still little dahil sa pang-uulila ng iyong mga magulang.

The sad part is, you didn't even get to 1st year highschool. You chose to work, iniwan kayo noong nasa grade five ka pa lang, sampung taong gulang ka lang noon at ang mga kapatid mo'y nasa edad lima at tres.

Sigaw mo habang babad ka sa initan, buhat-buhat ang paninda.

Janitress ka naman sa gabi hanggang madaling araw. Irregular ang iskedyul mo marahil ay hindi ka graduate.

'Para sa kanila, Tonton at Jimoy." You thought out of motivation. You looked up sa isang building, 'Sana lahat pribilehiyo, sana lahat may pambayad at hindi na iisipin ang gastos.'

Isip mo.

Naglakad ka na lang habang nagtitinda. Tanong ng isang ale.

"Ito ate labing-dalawa po. Mas mura na nga po 'to kesa sa palengke. Hahaha!" Saad mo.

Turo niya. Inilagay mo ito sa supot, Tanong niya.

Sagot mo at tanong.

Sambit niya sa'yo at ngumiti.

Sabi mo nang nakangiti.

Balik mo ngunit tinanggihan niya ito. "Hala, limang daan ho ito nay!"

"Ay nako, iha kunin mo na." Tutol ka pa sana sa kaniya kaso tumawid na ito bago mo pa nahabol.

'Sayang, hindi man lang ako nakapagpasalamat.' Sambit mo sa utak.

Patuloy kang nakababad sa arawan hanggang sa maubos mo ang paninda. Hindi ka kasi makapagbenta sa palengke dahil may upa roon.

Umuwi ka at sinalubong si Tonton at Jimoy. "ATEEE!" Sigaw nila.

Asar mo.

"Ate! Naka-perpek ako sa exam!" Tuwang saad ni Tonton, ang pangalawa, grade ten na siya. "Naku! Congratulations!"

Saad ni Jimoy, ang pangatlo, grade six.

Yakap mo sa dalawa.

"Heto! Nakabili ako ng tatlong hotdog. Malaki kasi ang naibigay sa'kin ngayong araw." Natuwa naman ang mga kapatid mo sa tatlong piraso ng hotdog.

Minsan lang kasi kayong makabili nito, pagnakaluwag lamang.

Tinawagan naman ako ng kumpaniya na pumunta raw ako ng alas-7 ng gabi para maglinis.

-

Naglilinis ako nang tawagin ako ni Kuya Robert, "Dai, 'lam mo ba? Dadating daw boss natin bukas?" Saad niya.

Umiling ako, wala ako masyadong kakilala rito maski boss, hindi.

Isip ko'y para lamang sa ikabubuhay ng mga kapatid ko.

-

Habang naglalako ako sa daan ay napaisip ako, saan na ba dapat ako kukuha ng pera? Mahina benta ngayon.

Naglakad ako ng malayo bitbit ang mga gulay. Naglako rito at roon. Tumawid ako.

'Shemz, may proyekto nga pala sila Tonton sa iskul, baka tipirin nanaman no'n baon niya!'

Isip ko, 'Paano pa si Jim---AAAAA!'

Muntik na ako masagasaan. Paano na mga kapatid ko kung wala ako?!

Nilapitan ko ang kotse at sinigawan, "HOI LABAS! PAANO NA LANG NGA KAPATID KO KUNG NAKALATAY AKO!" Galit na sigaw ko. Lumabas ito, suot-suot ang isang labgown? Basta 'yung pang doktor.

"Tss. Tonto." Sambit niya. "ANO? HOY ANONG TONTO!? GUSTO MO MABATO KITA NG TALONG?!" Sigaw ko, wala akong naintindihan. Wala na ang mga paninda ko! Nakalatay na ang mga ito sa daan, maski ng kamatis ay pisa't-pisa na.

Sigaw ko.

Tumalikod ito at pumasok sa kotse.

Syempre, humarang ako bago pa-humarurot itong babae na 'to. Maganda nga siya, hilig naman mangbunggo!

"Get out of there, stupid." Saad niya ng ingles. Umiling ako at pilit hinaharangan ang daan niya, makikipagpatintero ako kahit kailan!

Sigaw ko. Lumabas ito at binuhat ako paalis sa daan, tumakbo siya pabalik ng koste. Sakto, may kalahating kamatis akong dala.

Pinagbabato ko sa kaniya. Buti nga.

Sapul ito sa puting suot niya.

Lumingon pa si Ms. Ganda sa galit. Nakakatakot pero wala akong pakealam. "The heck?!" Sigaw niya.

"THE HECK MO MUKHA MO! BAYAD MUNA!" Sigaw ko ngunit umiling ito't nakasakay na. Pinaharurot pa nga kaya hindi ko na nasundan. "ARGH! NAKAKAINIS!" Wala na akong magawa kung hindi iuwi 'yung basket.

Sambit ni Tonton na papasok pa lamang sa eskwela dahil panghapon siya.

Tango lang ang naisagot ko. 'Bwiset 'yung babaeng 'yon, kampon ng kung sinong masama!'

Bigay ko sa kaniya. Ang tira'y para kay Jimoy.

Yakap niya sa'kin.

"Aba, syempre hindi 'no! Malagutan man ako ng hininga, hindi ko kayo iiwan." Yakap ko pabalik.

"O siya, kumain ka na?" Dagdag ko.

Tumango siya, Paalam niya. Sigaw ko.

Maliit lang ang bahay namin, walang mga kung ano-anong gamit dahil wala naman kaming pambili.

Naligo ako at nagbihis ng maayos dahil tinawagan ko ang kumpaniya para tanungin kung puwede ako maglinis.

"Lechugas kasing babae 'yan!" Inis na usal ko. 'Kung pinalad lang kami, hayss. Wala akong masisisi, maaring magulang ko. Kaso bulok nga ang sistema kaya't nagkanda-leche leche kami.'

-

Nilinis ko ang banyo, habang nag-momop ako'y binitawan ko ito dahil may nakita akong nag-text. "Tonton?" Tawag ko.

Sigaw niya.

"Is this what you do on work hours?" Bungad na boses ng isang babae, napalingon ako. Saad ko.

"Teka lang, Miss. May kausap pa ako." Sagot ko. Pagtataray nito at tinitigan ko na ito.

Sagot ko.

'yan sa work mo?" Taas-kilay na saad ng babae. Nagulat ako nang sumigaw si Tonton sa kabilang linya.

"Ate si Jimoy kasi! Nabangga!" Sigaw niya. Nanlumo ako, 'Huwag niyo muna kunin si Jimoy, hindi puwede!'

Sigaw ko sa utak ko. Napalingon naman ang masungit na babae sa narinig.

Tumakbo ako palabas, bahala siya riyan.

Sigaw ng babae ngunit hindi ko na ito pinansin. Tutal malapit lang ang ospital dito mga isang sakay, tinakbo ko na lang ito tutal sanay naman ako.

-

"Doc! Ano balita?" Bungad ko sa doktor at ang kapatid kong umiiyak.

"Ayaw ko umupo, sabihin mo na." Saad ko.

Pagmamakaawa ko, wala akong pera pero bahala na.

"Kakailanganin niyo ng kalahating milyon para maoperahan ang bata." Tumango lang ako.

"Sige ho, gagawan ko ng paraan." Naiiyak kong sambit. Saad niya't umalis.

Nanatili akong nakatayo at pinigilan ang luha kong nagbabadyang umagos para sa kapatid kong si Tonton.

"Ate sorry.." Hingi niya ng tawad.

Tanong ko. Iyak niyang sambit.

"Shh, tahan na, wala kang kasalanan nasa klase ka n'on." Saad at yakap ko.

You are fired from your position, for leaving your work unattended.

Ang naintindihan ko lang ay fired ako. Napahilamos na lang ako ng mukha nang mabasa ko ng text.

-

Naglalako ako at tuwing may nadadaanan akong grocery ay nagbibigay ako ng resume. Baka sakaling palarin. Naoperahan na si Jimoy ngunit nasa coma raw siya.

Mas lalong hindi ito palalabasin nang hindi kami nagbabayad.

"BALUT! PENOY! MANI! MAINIT-INIT PA!" Paglalako ko.

Nang may lumapit na dalawang lalaking matanda, mukhang lasing base sa pagewang-gewang nito.

Sigaw nila't halakhak, umalis ako ngunit hinawakan nila ako.

Tae! Ngayon pa talaga.

"Kuya bitaw!"

saad nung isa. Hindi kapani-paniwala.

Sinusubukan kong tanggalin ngunit malakas ang mga ito. Natakot na ako.

Jusko, malaki pa utang namin tapos eto pa mangyayari?

"AHHHH!" Akala ko mamatay na ako.

May humarurot na kotse papunta sa akin kaya't humiwalay ang dalawa.

"Hoi!" Katok nila sa magarang kotse. Lumabas naman ito, suot-suot 'yong tulad sa mga doktor.

Siya nanaman?! Feeling doktor ata?

Sigaw ng isa. Lumapit ang dalawa ngunit nagulat sila nang kumasa ang babae ng baril.

Pumunta ako sa likod ng masungit na babae na muntik na akong mabangga tulad noong nakaraan.

Tumakbo ang dalawa nang tutukan sila ng baril. "Sakay." Malamig na saad niya.

"Lah uy! May kasalanan ka pa sa'kin tapos mangkikidnap ka?" Tanong ko, gulat na gulat.

Tanong niya nang makapasok ako sa kotse. May baril siya eh, baka putukan pa 'ko! Hmmp!

"Wala sabi ko ganda mo." Asar ko. May hinila siya sa likod ko, tali?

Kinakabahang sambit ko dahil hindi ko matanggal ito. Pinaharurot niya ang kotse kaya natakot ako.

AAAAAAAAHHHH! ANG BILIS NIYA NAMANNN!

"OI BABAITA! KUNG GUSTO MO MAGPAKAMATAY 'WAG MO 'KO IDAMAYYY!" Sigaw ko at kapit ko sa upuan.

Bigla namang huminto ang kotse kaya't dumeretso ang noo ko. ARGH! SAKIT!

Parang may sira talaga 'tong babaeng 'to.

Papasakay tapos ibaba ka sa kawalan. Pero dahil nga baka iputok niya ang baril ay bumaba ako. "Huy! Ate bakit dito? Walang tao oh!" Usal ko.

Maingayan na siya kung maingayan. Nagtaka ako nang dinaanan niya lang ako kaya't lumingon ako.

H-HOTEL? HALA! BAKA IBENTA NA NIYA AKO SA MATANDA! AYAW KO!

Sinundan ko siya, para kapag kinuha ako ng tao, kakapitan ko siya, bahala siya d'yan.

Nang maabutan ko siya ay hinawakan ko ang laylayan ng damit niya. Saad niya, nagtataray.

"AYAW KO, IBEBENTA MO 'KO EH!" Laban ko. Naniningkit niyang sambit. Wala naman akong naiintindihan sa sinabi niya.

"Di mo 'ko ibebenta?" Tanong ko. "Mierda, hindi! Now, shoo!" Asik niya.

"Yan din sinasabi nila eh!" Boang ata itong babaita!? Pagkatapos akong dalhin dito ay papaalisin ako, 'di ko nga alam kung nasaan ako.

Nanatiling kapit ako sa damit niya. "Mierda, bahala ka." Sumabay ako nang pumasok siya sa elevator at naglakad-lakad hanggang sa makapasok kami sa kwarto.

Bilis naman niya maglakad! Mall ba 'to? Ba't ang lawak?!

"WAAAHHH!" Tili ko nang bigla niyang hinubad t-shirt niya.

Hawak-hawak ko ang t-shirt niya. MAMA--WALA NGA PALA KO NO'N! BA'T SIYA NAGHUHUBAD BASTA-BASTA!?

Lumingon ako sa likod at hinulog ang t-shirt niya. Nanatiling nakatalikod ako at nakatungo.

Sambit niya, malamig. Sabi niya pa.

Umiwas ako ng tingin, "Hindi kaya ko nagbla-blush." Bulong ko.

"Yes, you are. And it's blush not blas." Pagtatama niya, rinolyo ko lang mata ko. Arte! Different iskul! Different pronounciation! Hahaha!

Ungol ko dahil sa hapdi. Ginagamot ni Babaita ang sugat ko sa noo.

anymore." Lah, wala na nga ako panggastos sa mga kapatid ko, papaalisin pa ako sa trabaho?!

"Lah, sino ka ba?" Pagtataray ko. Bahala siya riyan.

"I've found all of your documents, you didn't graduate highschool?" Tanong niya. Umiling ako, Asik ko sa kaniya.

Saad niya kaya napatalon ako sa kinauupuan ko. dagdag niya.

Hapdi ng sugat!

Binagsak niya sa kama ang paper bag. Tiningnan ko lang iyon dahil hindi ko naman 'yon gamit. "Sa'yo 'yan." Sabi niya't umiwas ng tingin.

"Ma'am, 'di ko po 'to matatanggap, nagbigay ka na po ng trabaho. Okay na ho ako roon." Tanggi ko. "Kailangan mo 'to." Usal niya.

Ano ba laman?

Diin ko. Natakot naman ako nang naningkit ang mga mata niya.

"Who says you'll work as a janitress?" Sabi niya. Nagtaka naman ako, wala namang tumatanggap kasi na tao sa mga tulad ko.

Bulong ko.

Narinig niya pala!

Lumapit ang mukha niya sa'kin, nailang ako ngunit hindi ko makakaila ang kagandahan ng pagmumukha niya. Tumango na lang ako.

Jusme, bitchesa ata 'tong boss ko! Waaahhh! Pero keri na, maganda naman, matangkad, okay na kasi matutustusan ko na sila Jimoy.

"I'll pay you 50,000 every month." Nagulat ako sa sinabi niya dahil parang wala lang sa kaniya at nakuha pang magligpit ng suplay niya sa pers aid.

Tango lang ibinigay niya.

"Bakit? Ayaw mo? You want higher? Okay." Sabi niya pa. Nanlaki mata ko, "Hindi po! Sobra-sobra na ho 'yon. S-Salamat po." Nahihiya kong tugon.

Bulong ko. Ha?!

Saad ko, nakakahiya na hindi ko na kaya buhayin ang mga kapatid ko.

Lah parang timang, hahaha!

"Eh ayaw ko nga ma'am." Pilit ko. "Edi you pay for all of that." Nasamid naman ako sa sinabi niya,

'Eh halatadong mahal 'to.'

"Yes, love? Hmm?" Taas-kilay niya pa sa'kin, 'Narinig niya ba?!'

"Yes, I did hear you." Lah mind reader ba 'to?!

Ayaw ko na nga magsalita.

"I'll make hatid tomorrow." Ma'am 'wag po, char! Ehe!

Naningkit mata nito,"It's late, sleep now." Utos niya. "Bakit ka nasa sahig?" Naka-kunot noong tanong niya.

Malambot naman sahig niya, may balahibo pa nga ito. Ganda naman kasi ng banig niya!

"Hey, what are you doing there?!" Pangungulit niya. "Ma'am! Matutulog po! Di ba halata?"

"Huh? May bed oh!" Turo niya. "Ma'am, ang ganda ng banig niyo kaya keri na rito, malambot pa." Common sense lang ma'am, may banig na eh 'saka sa kaniya 'yan, bisita lang ako ng boss ko 'no!

"What?!"

"Bakit ma'am?!" Tanong ko dahil mukhang galit na siya. Nagulat ako nang buhatin niya ako. Tili ko.

Sabi niya.

Carpet? Lah, 'no 'yon?

"I forb--Bawal ka matulog diyan." Sabi niya.

Bahala siya.

Saad niya bago lumuwas ng kwarto.

Naka-ngisi pa nga ang gaga.