Naglalakad ka pauwi dahil nakalimutan ka nanamang sunduin ng magaling mong kasintahan. "Lagi na lang malamig, pweh!" Iyak mo sa ulan habang naglalakad sa kahabaan ng edsa. Wala ka na masakyan dahil pasado alas-11 na ng gabi at wala ng masakyan. Tutal malapit lang ang ospital dahil malayo na ang nalakad mo ay pumasok ka na.

Sabi ni kuya Guard at dumeretso ka na lang, ngumiti ka ng maliit sa kuya. "Ms. Y/N, dito po kayo." Turo ng nurse sa iyo sa isang kwarto. Sabi niya, umiling ka naman sa pang-aalok nito.

"Hindi ate, okay lang po, nasaan po si Tricia?" You asked. Nagtaka ka naman sa inasal ng nars, walang nabanggit ang jowa mo.

Tumango ka at nagtungo sa elevator, may pakiramdam kang hindi mo maipaliwanag. Napa-buntong hininga ka, ganito ang inaasal sa iyo ng jowa mo, malamig makitungo, walang updates, pinagbubuntungan ka ng galit atbp.

Napaisip ka kung anong rason ng pagkamalamig na pakikitungo, sa tingin mo'y hindi iyon makatarungan.

Tanong mo at pumasok ka sa opisina nito.

Wala siya roon at medyo makalaty ang gamit, 'Parang hindi naman si Tricia ganito.' You thought at dali-dali mong pinuntahan ang makeshift na kwarto niyang tago.

Alam mo na kung ano mangyayari base pa lang sa damit na nakakalat pero gusto mo pa rin malaman ang katotohanan at ikaw mismo ang humusga.

"T-Tricia? Please sana mali hinala ko." You pleaded to everybody's name in your head at dahan-dahan mong binuksan ang pintuan.

Nagulat ka pa rin kahit alam mong tama ang hinala mo, masakit para sa'yo na may kasama siyang iba sa kama at hindi ikaw 'yon.

"M-Minahal mo ba talaga ako?" Tanong mo kahit hubo't hubad ang dalawa, naghahalikan pa nga. Nagulat naman sila at nagtakip ng katawan.

Paghabol sa'yo ng doktora. Sampal ang inabot niya sa'yo, Tulak mo sa kaniya nang pilitin ka niyang yakapin.

Wala kang pakialam kahit basa ang damit mo. "Ayoko na! Sawang-sawa na ako! Ako naman!" Sigaw mo sa minamahal mo.

Kailangan mo nang bitawan, you both weren't growing and it was too toxic na.

"Y-Y/N please." She pleaded at nag-walk out ka naman. Tinakbo mo ang elevator dahil alam mong hahabulin ka niya.

Nang makababa ka sa ospital ay sinulong mo na ang ulan at hindi mo pinansin ng guwardiyang pilit kang tinatawag.

Nagulat ka nang may humarang na kotse sa harap mo. "Sakay." She said.

Sumakay ka naman, blangko ang mukha at prinoproseso pa ang pangyayari.

You asked yourself while the woman driving you was curious kaya't hininto niya muna sa gilid ang kotse.

Pag-aalala ay bakas sa mukha nito. You just nodded and she hugged you despite you being wet from the rain.

"P-Panget ba ako? I've done everything na gusto niya." You cried out.

She said.

"Sadyang bulag lang siya para makita ang kahalagahan mo. Sabi ko naman kasi sa'yo, ako na lang." She confessed and you were shocked.

"A-Akala ko joke mo lang 'yon." Sabi mo habang pinupunasan ng dalaga ang mga luha mo.

Umiling naman ito, She smiled apologetically while talking.

Tears were evident, "I'm sorry, I really am." You apologized. Umiling siya, "No, dapat hindi ako naging duwag kaya I'm sorry."

Nagulat ka nang may kumatok sa bintana. Tayo nito kahit umuulan, lumabas ka naman.

"Ano nanaman?" Tanong mo. Hawak niya pa sa kamay mo ngunit para kang istatwa at hindi mabasa.

Kumunot ang noo nito, Pag-iibang ekspresyon nito.

You replied softly.

"Why? Is this about Jillian? Siya na ba gusto mong makasama?!" Pagtaas nito ng boses sa iyo. "No, kasi you weren't like that manipulative person you are right now. The Tricia that I love wouldn't hurt me nor raise her voice to me." You painfully smiled.

Sigaw niya, frustrated.

You said. "Tapos ano? Si Jillian ang mamahalin mo?!" Sigaw nito sa iyo. Lumabas na si Jillian ng kotse, Jillian shouted.

Sigaw ng doktora at itinuon na ang atensyon sa iyo at hinahawakan ang kamay mo.

Pagmamakaawa nito na parang hindi siya nakipagtalik sa ibang tao.

"Mahal kita Tricia but--" Tumakbo ang doktora.

Nakita mong may paparating na 8-wheeler na truck. You jumped in and pushed her out of the way. You smiled at Tricia one last time, she watched in horror as you were flung out by the truck.

It was too late for Jillian to catch up. Tumakbo ang doktor at tiningnan ang pulso mo, you were breathing but alam na ni Tricia na bibigay ka na, your body was to frail.

You smiled at her when you tried to speak. Sabi ng doktora.

She was crying, afraid, and angry at herself. "No! No! Y-Y/N! 'Wag please!" Tricia shouted as paramedics took out the stretcher and put oxygen on you, sa kasamaang palad ay nagflat-line ka na.

"No! No!" Iyak ng doktora, "I haven't said sorry yet!" She continued on crying.

The paramedics tried to revive but wala talaga, you were pronounced as

Nagmamakaawa si Tricia sa mga doktor. They could only look in pity at her and they gave her time.

"HOW COULD YOU?! MINAHAL KO SIYA BUT ALL SHE DID WAS SAY YOUR NAME! KABAITAN NIYA PA RIN ANG PINAIRAL NIYA KAHIT SINAKTAN MO NA!" Bungad ni Jillian nang makasunod ito.

Iyak lang ang tanging maisagot ni Tricia. "She didn't hate you, napagod na siya sa kagaguhan mo." Jillian spoke.

"Ano bang nakita niya sa iyo Ate? N-Na wala ako? I would've treated her better than you did." She asked and was crying. Jillian cried out.

'It's all your fault! Antanga-tanga mo! Hindi mo pa rin pinapahalagahan! Wala kang kwenta! Mahal mo pero hindi mo mailigtas!'

Sigaw ni Tricia sa sarili niya.

All Tricia could do was self-loathe. Mababaliw na siya, wala ka na talaga sa mga braso niya.

Her breathing became ragged and quick as her vision started to darken too.

-

Tricia kept on hearing voices but can't move nga lang, it was unfortunate for you to not move around.

The same voice, Tricia heard you kaya she tried her best to find you.

Tricia called out.

All she could hear now was a loud beep sound.

-

Sigaw ng bunso mong kapatid.

Tanong mo. Umiling naman ito, nagalit ka nanaman, "Argh! Nasaan siya huwag mong itinatago si Y/N!" Pag-upo mo at akmang susugod sa kapatid kahit pa masakit ang likod mo.

Kumunot naman ang noo mo sa tanong ng iyong kapatid.

Nagulat ka nang may ipinalabas itong drama preview mo. Ganoon ang takbo ng istorya tulad ng nanggaling sa iyo.

Nahihiyang tanong mo. Tumango naman ito, Pang-ookray naman ng kapatid mo.

"Halika nga dito Jillian, need ko help mo." Pagpapalapit ng Doctor sa kapatid.

Tricia's POV

'Ah ganun?!' Lumapit naman si Jillian at naniwala.

Binatukan ko ang kapatid ko hindi lang dahil sa kakulitan niya kung hindi pati na rin ang nasa panaginip ko.

Sambit ko habang si Jillian ay hawak-hawak ang likod ng ulo kung saan ko binatukan.

Iling ni Jillian at nang-aasar, lumayo sa akin dahil balak ko talagang bigyan siya ng dalawa pang batok para,

Nang makalabas ako sa ospital ay pinagpahinga muna ako ng kumpanya namin. Simula ako ulit.

Narito ako kung saan nagtatrabaho si Y/N, 'Buti na lang panaginip lang 'yon.' Buntong-hininga ko.

Naalala ko rin kasi si Y/N na siya nga talaga ang tumulong sa akin dahil nga siya nga pala 'yong volunteer kela Mama na nagpapatawag sa akin.

Patuloy ko lang siyang pinagmamasdan, halatang-halata na bukal sa kalooban mo ang pagtulong, walang pilit at walang sawa.

Napangiti ako, nagulat ako nang lumingon ka sa kinaroroonan ko.

Umiwas ka ng tingin at nagulat naman ako nang may tumulak sa akin. "Bigay mo na 'yan." Bulong ng tao, wala namang tao sa paligid.

Lumingon-lingon ako pero wala talaga, weird.

"Ate kanina ka pa nakatayo r'yan manliligaw ka ba o hindi?!" Pang-aasar ni Jillian sa akin. "Wag mo 'kong prinepressure, Jill. 'Pag 'di kita matantsa, ihahampas ko sa'yo bulaklak na 'to." Biro ko sa kaniya.

"Bahala ka riyan ate! Sumbong kita kay Mama!" Biro rin niya. "Di ba gusto mo Jollibee?" Pang-uuto ko sa kaniya.

Tumango naman siya, "Edi bili ka!" Usal ko at kumaripas na ng takbo papunta sa iyo.

"Oh hello po, Doc. Tricia. Nakalabas na ho pala kayo " You greeted me, my heart would only belong to you.

"A-Ah yes, h-hello rin Y/N. Para sa'yo nga pala." I stuttered, you looked mesmerizing.

"Po? Salamat po pero hindi po ba dapat kayo ang binibigyan ng ganiyan? Volunteer naman po ako dito eh." You were confused, ang cute mo. Artista ka nga't kitang-kita sa pagmumukha mo ang kung ano ang sumasalamin sa puso mo.

You were really the person of my dreams but I won't let that happen sa kung ano man ang nasa bangungot ko.

"I just want to." I said, I want you to feel appreciated, I love it when I spoil you with my love.

'Bahala na kahit may election ban sa'min si mama.' I thought in my head and laughed at your reaction.

You asked, really curious that you decided to put down the utensils na you were fixing kanina.

I confessed. Napanganga ka naman,

You said, just what I thought. Napakamot ka na lang ng ulo sa sinabi ko.

I said truthfully.

Hindi kita tatantanan sa bawat buhay na mayroon ako, Y/N.

Napatahimik ka lang, kinabahan naman ako kasi I forgot to ask you if you have a lover, AAAAAAA!

TAE WRONG MOVE! BA'T KA BA KASI NA-EXCITE, JANINE?!

Na-cut off ang pagblablabber ko nang yakapin mo ako.

She said. Gusto kong sumigaw sa tuwa kaso baka malaman ni Mama!

AAAAAAAAAAHHHHHH!

Nanatili lang akong nakatayo at yakap-yakap ka. Pero bigla ka namang humiwalay. I saw fear in your eyes.

Umiling ako, I sincerely said.

You said as you smiled genuinely.

'I love your smile at ang imaheng nakikita kong pagngiti mo'y pwede ko nang dalhin hanggang sa susunod na habang buhay.'

Sigaw ni Ate Aika.

'Teka lang Ate ha? Baka pwede 'man lang akong lumove life saglit.' Umirap ako at natawa ka naman.

"Sige na, go there na." You signalled na I should go. "See you! Mamahalin pa kita at mahal pa rin kita." I whispered at your ear as I winked after and ran to my ate.

"Hoi, spill later, sino 'yon?" Ate Aiks asked. "Secret." I said as I went to the stage at the thought of you and it instantly brought a smile unto my face.

'Paninindigan kita araw-araw, Y/N.' I thought as my eyes went to yours nung nasa itaas ako ng stage at nakatingala ka.

'Thank you for giving me a chance.'

Accla4Tricia tsaka meh_Randyweeb, simp4jkstricia tsaka rosiemilk HEUDHHWHSHA E2 NA REQ NIO MHIE