note: good eveningggg!! sorry for the late update kahit sabi ko is 11pm hihi minove ko lang ng 1 hour para sakto HAHAHAHAHA anw, here's the ayudaaaa!! one last, rts and we'll say good bye to you. hindi pa ako nakakadecide when chap 47 but will announce! good luck, and sana huwag kayo mag cry cry hekhek sleep well and enjoy, readers!

"Patient Miguel Valdez has passed away."

The doctor covered Miguel's body using a clean white sheet.

"I know you're not in good terms with him.."

Mama held Y/N's hand at pinunasan ang luha na tumulo galing sa mata niya.

"But I'm sorry for your loss, anak,"

Y/N didn't answer, diretso lang ang tingin niya sa kama na nasa harap namin ngayon, kung saan nakahiga ang walang buhay na si Miguel.

"If you need anything, don't hesitate to ask us," Mama said at tinapik ang balikat niya bago ako tiningnan at tumango. "Let's leave Y/N alone for now,"

I looked at Y/N, worried. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak niya ngayon. Pero isa lang ang sigurado ako.. nasasaktan siya.

"Let's go to your Ate Aika muna," Mama held my hand habang dahan dahan akong hinihila palayo kay Y/N at papunta kina Ate Aiks.

"Prepare for the operation, move her to OR 2 please," the doctor said at tumango sa amin bago kami nilampasan.

Ate Aiks held Keith's hand who's still unconscious and intubated.

"I'm here, I'll wait for you," she whispered and kissed Keith's hand kahit na puro ito dugo. "Balikan mo ako, hmm? Hihintayin kita.. laloves,"

"Ma'am, excuse me po," one of the nurse said.

Lumapit kami kay Ate Aiks at dahan dahan siyang inilayo kay Keith.

"Kailangan na niya madala ron, Ate Aiks," I said at inakbayan siya. "Keith will be fine.. hopefully,"

"Masamang damo 'yon, Ate lalaban 'yon," biro ni Jill dahilan para matawa kami nang bahagya.

Mama hugged Ate Aiks and slowly rubbed her back. "Babalik siya sayo, babalikan ka niya, nak," she assured her. "Grabe ang pagkagusto ng batang 'yon sa'yo, hindi ka iiwan non,"

"Iiwan ba naman non ang laloves niya?" I said and smiled at her.

Nang mahimasmasan si Ate Aiks, naupo sila sa waiting area at ako naman ay hindi mapakali.

"You can go, Trish," Ate Aiks said at ngumiti. "Go to Y/N, kailangan ka niya. I have Jill and Mama here, I'll be fine,"

I smiled and hugged her bago tuluyang bumalik kay Y/N.

I saw him/her still standing in front of the bed. Nag desisyon akong mag stay na lang muna rito sa may dulo at panoorin siya.

Wala sa sarili siyang nagsimulang mag lakad palapit kay Miguel.

Nang makarating sa harap niya..

Y/N slowly removed the sheet that's covering Miguel's face with his/her shaky hands.

The moment he/she saw Miguel.. Y/N cried.

"Bakit.. bakit ka nand'yan? Why are you just peacefully laying there?" he/she said. "Dapat nasa kulungan ka, dapat nandoon ka.. pinagdudusahan at pinagbabayaran lahat ng ginawa mo,"

Napayuko siya at napahawak sa kama sa sobrang panghihina.

"Dalawang tao 'yong nagaagaw buhay ngayon dahil sa kagagawan mo.. tapos ikaw? Nakahiga at hindi na nakakaramdam ng sakit, how unfair is that?" pagpapatuloy niya. "Are you happy now? Masaya ka na bang nasira mo buhay naming lahat?"

"Ni minsan.. hindi ako nagalit na sinira niyo pamilya namin, hindi ko magawang magalit pero bakit.. bakit ganito 'yong ibabalik mo?"

"Sana nakikita mo ngayon lahat ng nangyayari ron sa dalawa, sana nakikita mo kung gaano sila nahihirapang lumaban.. and you'll live your life full of regrets and guilt,"

Tumayo siyang muli nang maayos. "Si Cha na walang kinalaman sa lahat ng 'to at gusto lang naman maging parte ng buhay namin, nandoon at nahihirapan. Si Keith.. si Keith, Miguel na kapatid mo.." pinunasan niya 'yong luha niya. "Si Keith na nagsisimula pa lang bumuo ng mga alaala kasama ng taong mahal niya.. she saved me, and I will always be thankful for her. At palagi kong ipagpapasalamat na hindi siya katulad mo, katulad niyo ng ama mo."

"You may be dead and will not suffer from pain anymore.. pero 'yong tatay mo, 'yong putanginang tatay mo," nanginginig na 'yong kamay niya sa galit. "I'll make sure he'll pay for what he did to Ate Mikhaila, ipaparanas ko sa kaniya kung gaano kahirap 'yong pinaramdam niya sa kapatid ko,"

"And oh, Lian.. don't worry, palalakihin ko nang maayos 'yong bata. At hindi kayo mageexist sa mundo niya. Hindi niyo deserve makilala ng isang katulad niya," Y/N said and was about to walk away pero napatigil siya at muling humarap doon.

Hinawakan niya 'yong kumot. "Hanggang huli, Miguel bauin mo lahat ng galit at hinagpis ko sa lahat ng ginawa mo," he/she smirked. "Kapatid man kita o hindi.. hindi rest in peace ang deserve mo,"

"Rot in hell, Miguel Valdez." he/she said at marahas na tinaklubang muli 'yong mukha niya katulad kanina.

Umayos ako nang tayo at nang makita niya ako ay napatigil siya sa paglalakad.

I gave him/her a small smile before opening my arms, signaling him/her to come.. and she did.

Y/N ran towards me at agad akong niyakap. Doon siya umiyak nang umiyak. Hindi ako nag salita, hinayaan ko lang siya at dahan dahan ko lang na hinahaplos ang likod niya.

"Cry it all out, nandito lang ako.." I said and kissed the side of his/her head. "Hindi na ako aalis,"

Inalalayan ko siya papunta sa waiting area kung saan ko iniwan sina Mama kanina.

When they saw Y/N, agad silang tumayo. Jill slowly walked towards Y/N at niyakap siya.

"We're here for you," she said. "Nandito kaming lahat para sa'yo,"

Ganun din ang ginawa ni Ate Aiks, but when she hugged him/her, a tear escaped Y/N's eyes.

"I'm sorry, Ate Aiks,"

"Shh, it's okay, it's alright," Ate Aiks rubbed his/her back, trying na patahanin siya. "It's not your fault, okay? Biktima ka lang din,"

"Keith.. saved me, kaya nandoon s'ya ngayon,"

"And that's her choice, Arki," hinarap niya si Y/N at pinunasan ang luha nito. "Keith sacrificed her life for you, that's how much she loves you," Ate Aiks smiled. "And hindi 'yon matutuwa na sinisisi mo ang sarili mo, sarili niyang desisyon 'yon.. dahil mabuting tao si Keith,"

Napayuko si Y/N and Mama held his/her hand bago tumingin sa aming lahat.

"You all should rest," she said. "The operation for sure will take a few hours, bumalik muna kayo sa hotel at mag pahinga,"

"How about you, Ma?" Ate Aiks asked.

"Your Tita Risa will be here any minute now, we'll be fine,"

"I'll stay here, Tita." Y/N said, agad naman kaming napatingin sa kaniya.

"Y/N.."

He/she looked at me. "Cha and Keith.. they're still inside, I can't leave them like that, Trish."

"Then let me stay with you," I said.

"Tri—"

"Please? Let me be here for you this time,"

Tinitigan niya muna ako saglit bago dahan dahang tumango, I smiled at him/her.

"I'll stay with Y/N also, Ma." Jill volunteered also.

"Jill, you should come with your Ate Aika muna, wala siyang kasama," someone from behind talked.

Nang linungin namin kung sino 'yon, it's Tita Risa.

"Tita.."

We greeted Tita Risa with a hug. When she looked at Y/N.. she gave him/her a sad smile.

"I heard about what happened from Leni, I'm sorry for your loss, Architect," she said at nakipagkamay kay Y/N.

Kahit papano, kapatid pa rin ni Y/N si Miguel, kaya siguro hindi na siya nagrereact kapag sinasabihan siya ng ganoon.

Sa kabila ng lahat nung nangyari, alam kong nananaig pa rin sa puso niya 'yong pagmamahal at pagintindi. Alam kong nasasaktan din siya dahil sa pangalawang pagkakataon.. nawalan na naman siya ng kapatid.

"How are you?" Tita Risa asked as she hugged Mama.

"Okay lang ako," Mama answered at tumingin sa amin. "Pinababalik ko muna ang mga bata sa hotel para makapagpahinga, pero si Tricia raw ay mag stay dito kasama si Y/N,"

"Jill, come with me na lang muna, I need some help para mag pack nung mga gamit," Ate Aiks said and grabbed the car key.

"Aika, let our driver drive," sabi ni Mama. "I know you're not okay, let him drive. Bring some guards with you,"

Ate Aiks and Jill hugged Mama and Tita Risa once again bago lumapit sa amin ni Y/N. I hugged Ate Aiks real tight.

I know she's really in pain pero ayaw niyang ipakita sa amin.

"Update me, hmm? Babalik kami agad," she said at agad naman akong tumango.

Nang lingunin namin si Y/N at Jill, they're both hugging each other.

Alam ko rin kung gaano kaworried si Jill kay Y/N, lalo na ngayon.

She kissed Y/N's cheeks bago tuluyang sumabay sa paglalakad ni Ate Aiks palayo sa amin at palabas ng ospital.

Tahimik lang kaming naupo ron at naghintay na may lumabas na doctor para balitaan kami sa nangyayari sa loob.

Few hours already passed at wala pa rin kaming nakukuhang balita.

When I looked at Y/N, tahimik lang siyang nakaupo sa tabi ko habang nakacross arms at nakasandal ang ulo sa pader. Bumabagsak bagsak na 'yong ulo niya sa sobrang pagod.

Ipinatong ko ang kamay ko sa kamay niya at dahan dahan itong hinaplos.

"Are you okay there? Gusto mo ba matulog muna?" I whispered.

Umiling iling siya. "I'm okay,"

"Anak," nagulat ako at napatingin kay Mama nang hawakan niya ang balikat ko. "We'll buy foods, may gusto ba kayo?" tanong niya at tumingin kay Y/N.

"Anything will do, Ma ingat po kayo," I said while smiling at them.

Mama kissed my forehead and gave me a smile before heading out with Tita Risa.

I'm really thankful that Tita Risa is here for Mama.. for us.

"That night.." napatingin ako kay Y/N. "Do you want to know my answer to your question?"

Pilit kong inaalala kung ano 'yong sinasabi niya.

And then I remembered the night that I left Miguel alone sa ospital and came back sa condo.. asking Y/N kung mahal niya pa ba ako.

"Why didn't you gave me an answer that same night?" I asked, dahil nung gabing 'yon, wala akong natanggap na sagot mula sa kaniya.

"It's not because I'm confused sa kung anong nararamdaman ko para sa'yo," panimula niya. "But because I was too afraid, Trish dahil tuwing pinipili ko 'yong kasiyahan ko.. may nasasaktan, and I can't bare to see my loved ones getting hurt because of me,"

"Ngayon ba.. puwede ko nang malaman kung ano 'yong isasagot mo dapat?"

Y/N looked at me and tighten the grip sa kamay ko.

He/she nodded. "Yes.. yes, Trish. Mahal pa rin kita, mahal na mahal pa rin kita,"

The moment I heard that, napayuko ako. Iniangat niya ang ulo ko at nginitian ako.

"Bakit mo ako iniwan noon?"

Hindi ko alam kung saan siya nakakuha ng lakas ng loob para itanong iyon, pero nang tingnan ko s'ya.. naalala ko 'yong usapan namin ni Doc Cy, kung gaano siya nasasaktan.

(flashback)

Nang lumabas si Ate Aiks ay nagkatinginan kami saglit ni Doc Cy bago bumalik sa kaniya kaniyang ginagawa.

Sabay kaming tumayo at nag tungo roon sa cabinet.

"Sa'yo na 'tong side," I said at tinuro 'yong kanang bahagi ng cabinet. "Konti lang naman gamit ko,"

"Thank you po," sagot niya at tumango.

"Do you have a twitter account? Let's follow each other," alok ko.

Seriously, I want to be friends with Doc Cy. Despite of our sagutan kanina, alam kong mabuti siyang tao. Plus, a doctor like me, mukhang madami kaming mapaguusapan.

Ibinigay niya 'yong username niya sa twitter at agad ko naman 'yong sinearch.

Nang lumabas ang account niya, agad na nakuha ng atensyon ko 'yong header niya.

I'm sure, it's Y/N.

I looked at Doc Cy na tahimik na naglalagay nung mga gamit niya sa cabinet.

"You really like Y/N, don't you?" napatingin s'ya sa akin. "I just saw your header,"

"I love him/her," diretsong sagot niya at ngumiti. "But don't worry, the feeling is not mutual,"

"What?"

"Sa'yo pa rin siya uuwi," aniya.

She gave me a sad smile before ituloy 'yong pagaayos niya.

"Mahal ka pa rin niya, Doc," dagdag niya.

"But.. he/she have you,"

"Hindi naman naging ako," sagot niya. "Ni minsan.. hindi naging ako, Doc. Palaging ikaw,"

"Doc Cy.."

Nilingon niya ako at dahan dahang lumapit sa akin. "It's okay, ayos lang po," she assured me at umupo sa tabi ko. "Kung sa'yo siya masaya, ano naman po karapatan kong pigilan kayo?"

"Are you.. letting go of Arki?"

"Matagal ko naman na pong tanggap," aniya. "Hindi ko man kayang pakawalan pa 'yong nararamdaman ko sa kaniya dahil hindi naman po ganoon kadali, diba? Pero siya po mismo.. pinapakawalan ko na," hinawakan niya ang kamay ko. "Nagpaparaya ako, Doc kaya sana po.. sana po huwag niyo sayangin 'yong pangalawang pagkakataon na ipinahihintulot sa inyo,"

"You do love him/her so much, paano mo siya nagawang bitawan?" I curiously asked.

Kung mahal mo ang isang tao, hindi ba mahirap bitawan at pakawalan sila?

Pero kay Doc Cy.. alam kong nasasaktan s'ya, pero hindi niya 'yon iniinda. Si Y/N lang ang palagi niyang iniisip.

"Mahal ko rin po ang sarili ko," sagot niya which made me looked at her with my teary eyes. "At alam ko po 'yong worth ko,"

Hindi ako makasagot.

Honestly, I admire Doc Cy's mindset.

Siya 'yong tunay na halimbawa kung bakit mahalagang piliin at mas mahalin ang sarili. At palaging isipin kung ano ba 'yong halaga mo. Isipin na..

Mahalaga ka rin.

"I know when to let go and to fight, Doc," dugtong niya. "And I would never settle for less, hindi po ako magsesettle na pangalawa lang ako, I know in myself I deserve something more than that," she smiled at me. "So this time, I'm letting go,"

"Thank you, Doc Cy.. and I'm sorry," I said and hugged her.

"Walang dapat ipagsorry, Doc. Choice kong buoin siya dahil sinira mo.. kahit alam kong sayo rin siya babalik," aniya. "Dahil kailanman, hindi mapupunan ng ibang tao 'yong pagmamahal na sa iba niya hinahanap at gustong makuha," dugtong niya. "Arki suffered a lot, huwag mo po sanang hayaan na bumalik siya sa posisyon na 'yon,"

I nodded. "Hindi na, hindi ko na siya iiwan ulit,"

"Always choose to fight for and with each other. Wala dapat maiiwan kapag mahirap na ang sitwasyon," she said and wiped her tears. "Dahil ang nagmamahal, nananatili."

"Tricia," I heard Y/N called me.

Hindi ko namalayan na ang tagal ko na palang hindi sumasagot dahil sa naisip ko na usapan namin ni Doc Cy.

"I'm sorry, may naisip lang," pagdadahilan ko.

"So, bakit? Bakit ka nawala?"

Nagulat ako sa tanong niya at hindi agad nakapagsalita. Punong puno ng sakit ang mga mata niya.

"Hindi ko ginustong iwan ka, Y/N," panimula ko. "Alam mong mahal kita,"

Nagsimulang bumagsak ang mga luha niya.

"Bakit mo kailangang iwan 'yong taong mahal mo? Bakit kailangan mong umalis kung hindi mo naman pala ginusto?"

Hindi ko mawari ang dapat kong isagot. Dapat ko bang aminin at sabihin na kahit umalis ako, hindi nagbago ang pagmamahal ko sa kaniya at hanggang ngayon ay siya pa rin?

"Ginawa ko 'yon dahil mahal kita," sagot ko. "Una pa lang, gusto na nilang kuhanin si Lian sa'yo, and I know, Y/N.. I know kung gaano kahalaga si Lian sa'yo," hindi ko mapigilan ang luha ko. "Siya na lang 'yong natitirang alaala ni Ate Mikhaila sa'yo, at alam kong kahit nand'yan ako para sa'yo, mas hindi mo kakayanin kung si Lian ang mawawala,"

"Hinding hindi ko ibibigay si Lian sa kaniya," ramdam na ramdan ang galit sa boses niya.

"Alam ko, pero alam kong alam mo rin na mas may karapatan si Engr. Valdez sa bata dahil siya ang ama, at kayang kaya niyang kunin si Lian when he pulled that card," paliwanag ko. "That's why sumama ako sa kanila. I did all that I can to protect and save you and Lian,"

"SkyArc.." he/she looked at me. "Ikaw din ba 'yong tumulong?"

Napatitig ako sa kaniya bago dahan dahang tumango.

"Tricia.." bigkas niya and he/she slowly wrapped his/her arms around my neck. "You've been through a lot also,"

"Para sa'yo naman lahat, kaya okay lang," sagot ko at niyakap siya pabalik. "And no, hindi lang ako. We.. we've been through a lot, Y/N."

"And we fought well, I guess?" natawa kami nang bahagya.

Tumango tango ako. "Uhuh, and I guess, it's time for us to.. rest,"

Y/N looked at me, with his/her confused eyes.

Hinawakan ko ang kamay niya at dahan dahan itong hinaplos.

"We.. we need to rest for a while, Y/N," panimula ko. "Pareho tayong naubos sa nangyari.. and we can't give our story a happy ending kung pareho tayong sira,"

"Trish.."

"This isn't goodbye, Y/N don't worry," I said and smiled. "Do the things that will make you happy, while me.. let me finish my Harvard School first. After that, let's see.." I paused for a moment.

"Kung kapag puwede na, puwede pa ba?"

"Hindi mo na ako iiwan ulit, hindi ba? Babalik ka naman, right?" tanong niya.

I nodded. "We'll just focus sa mga sarili natin saglit, pero.. uuwi ako sa'yo,"

"Kailan ang alis mo?" tanong niya.

Napalunok ako, isa pa 'to.

I don't want to leave him/her, but I also can't delay my flight.

Today is Thursday and my flight is on..

"Saturday."

Sasagot na sana si Y/N nang biglang lumabas 'yong mga doctor galing sa OR at kasunod nila ay tulak tulak nung mga nurse 'yong kama kung saan nakahiga si Keith.

Agad kaming lumapit ni Y/N doon.

"She's safe," the doctor said at tumango sa amin. "We'll transfer her to the Intensive Care Unit for further close monitoring. Our nurses right here will closely watch the patient minute by minute, so don't worry."

"Keith.." napalingon kami nang marinig si Ate Aiks.

They're back.

Agad siyang lumapit kay Keith. "Sabay pa tayo dumating at lumabas, ha.. crush mo ako so much," biro niya at natawa naman kami.

"Thank you, Keith." she said and a tear escaped her eyes.

Jill rubbed Ate Aiks' shoulders and when the doctor was about to walk away, Y/N stopped him.

"How.. how about the other gunshot patient?" he/she asked, nakita kong nanginginig ang kamay niya kaya agad ko 'yong hinawakan.

The doctor took a deep breath. "Honestly, I don't know what's happening inside the OR 01, but from what I heard.."

"W-What?"

"The patient is in critical condition,"