good evening! medyo early 'to ah HAHAHAHA maaga ko natapos e. maaga rin kasi ako nakastart. since ang coping mechanism ay mag write HAHAHAHA chz. anw, ito na, for da mixed emotions again tayo! have a great day and enjoy, readers!

"Bakit ang tahimik mo?"

I suddenly asked Keith na tahimik lang habang nakaupo sa tabi ko. Kanina pa siya hindi nagsasalita.

Sobrang behave niya, which is very unusual for her.

"Ayaw mo sa maingay," sagot niya.

I tried stop myself from smiling.

She's sweet.

Sinasaway ko kasi siya kapag nang aasar doon sa apat at palagi siyang sumusunod. Akala siguro niya ay hindi na puwedeng mag salita dahil doon.

"Okay lang kung ikaw," I whispered.

"Ano?"

"Huh?" pagpapatay malisya ko. "May sinabi ba ako?"

"Meron!" aniya at humarap sa akin. "Ano 'yon?"

"I didn't say anything kaya,"

"You did!?"

"Sinisigawan mo ba ako?" biro ko at tinaasan siya ng kilay.

Keith giggled at umayos sa pagkakaupo. "Hindi naman, sorry nadala lang. Feel na feel ko e,"

"Ang alin?"

"'Yong sinabi mo,"

Napatingin ako sa kaniya saglit bago ibinalik ang tingin sa daan, ang lawak ng ngiti niya.

"Akala ko hindi mo narinig?"

Napakamot siya sa ulo niya at nahihiyang yumuko. "Narinig ko.. gusto ko lang marinig ulit nang mas malinaw galing sayo,"

"Why?"

"Eh? Wala 'yon, gusto ko lang,"

"Meron e, sige na, bakit?" pagpipilit ko. "Hindi ako mangaasar, promise!"

"Promise ba 'yan?"

I nodded. Kahit deep inside ay medyo natatawa na ako dahil alam ko na ang isasagot niya.

"Kinikilig ka,"

"Kinikilig ako,"

Oops, correct!

Gulat siyang napatingin sa akin, bigla niyang izinipper 'yong jacket niya at nagtago doon.

"What's happening to you?" I asked her habang tumatawa. "Para kang bata na nag tatago because may ghost!"

Tumigil ako saglit sa gilid at kinuha ang cellphone ko sa likod ng kotse.

"Bakit ka tumigil?" tanong niya.

"Picturean kita, dali! Pang bati kapag birthday," pagdadahilan ko.

Agad niya akong tinalikuran at isinuot 'yong hood ng jacket niya. "Ayoko! Hindi naman ako palapicture,"

"Ako naman mag pipicture sayo e, dali na!"

"Kahit laloves kita, ayoko talaga," patuloy na tanggi niya, pabulong 'yon pero narinig ko pa rin.

"Laloves mo naman pala, e. So, sige na," pagpilit ko. "Isa lang!"

"Narinig mo 'yon?" tanong niya. "Anyway, ayoko pa rin,"

I squinted my eyes at pinicturean siya kahit nakatalikod.

Nang tingnan ko 'yon sa gallery ko, I smiled.

Okay na 'to. It's still her naman.

"Ano na? Huwag na kasi," she said pero hindi ko 'yon pinansin dahil may inaayos ako sa phone ko.

"Aika? Bakit hindi ka sumasago-"

Naputol ang sasabihin niya nang biglang mag vibrate ang phone niya.

I smiled at pinaandar nang muli ang sasakyan.

"You.. tweeted.. me?" hindi makapaniwalang tanong niya.

"Appreciation sa pag payag na sumama sakin dito sa sasakyan,"

Natawa ako nang bahagya when I saw how shocked she is until now. Hindi niya malaman ang sasabihin at nakatitig lang sa cellphone niya.

Lord, help this one.

Hinayaan ko na lang siyang kiligin doon at iprocess 'yong nakita niya. I focused sa daan, not until may madaanan kaming dagat.

Humanap ako ng puwedeng pagparkingan at nag park doon.

"Let's stay here saglit, ang kalmado," I said at inalis ang seatbelt ko.

Dali dali siyang tumango at patakbong lumabas.

Ano 'yon? Nauna pa sa akin? Iniwan ako?

I was about to open the door when someone already opened it for me.

It was Keith, habang nakangiti sa akin at nakalahad ang kamay sa harap ko.

I smiled and took her hand.

"Thank you,"

"Always, Aika." she said at ngumiti sa akin.

Pagbaba ko pa lang ng sasakyan ay sinalubong na ako ng sobrang lamig na hangin.

Nakapolo shirt lang ako at pants kaya ramdam na ramdam ko ang lamig. I forgot to bring my jacket.

"Malamig no?" Keith asked.

Bago ako sumagot ay napatingin ako sa kamay namin dahil naramdaman kong magkahawak pa rin 'yon. Napatingin din siya ron.

"Ay," dahan dahan niyang binitawan ang kamay ko. "Sorry, teka lang! D'yan ka lang ah!"

Bago pa ako makasagot ay tumakbo na siya pabalik sa kotse at tinatanaw ko lang siya mula rito sa pwesto ko.

"Laloves!" sigaw niya, habang iwinawagayway pa 'yong kamay niya na may hawak na jacket.

Napangiti ako at inilahad ang kamay ko kahit malayo pa siya.

Nang makarating siya sa harap ko ay iniabot niya 'yong jacket pero kinuha ko 'yon gamit ang kaliwang kamay ko. Hindi ko ibinaba 'yong kanan.

"Suot mo 'yan, saakin 'yan. Dalawa dinala ko in case lang kako makalimutan mo," she said at napatingin sa kamay ko. "A-Ano pang gusto mo?"

I looked at my hand bago siya tinaasan ng kilay.

"C-Can I.. hold it?" nauutal na tanong niya. "Like, really?"

Napahinga ako nang malalim at ako na mismo ang kumuha ng kamay niya.

"Ang bagal mo," biro ko at patakbo siyang hinila palapit doon sa mga alon.

Nang makarating kami ron, hindi ko binitawan ang kamay niya.

Nanatili kaming nakatayo at pinagmamasdan 'yong view sa harap namin.

Sobrang relaxing and calming, hindi ko alam kung dahil lang ba sa dagat.. o dahil din sa kasama ko?

I looked at Keith who's standing beside me. She's smiling while admiring the view in front of us.

"Hala,"

"Bakit?" gulat kong tanong.

"May sumpa yata 'tong mga paganito sa beach, kita mo 'yong kay Arki at Doc Trici-"

"Ikaw, ang kulit mo!" I said at hinampas ang braso niya. "Sumpa sumpa ka d'yan,"

"Joke lang! Pinapatawa ka lang, oh. Masyado ka kasing seryoso,"

"Walang sumpa kasi nasa tao naman 'yon," sagot ko. "Unless.."

"Ay nako! Wala akong bestfriend na ex, ha! I swear to God, laloves!" wala pa akong sinasabi ay nakasagot na siya agad.

"Defensive ka ha," biro ko at kinurot ang tagiliran niya.

Natawa kami pareho. "Gusto mong umupo?" alok niya.

Umiling naman ako habang diretso pa rin ang tingin sa dagat.

"Huwag na, aalis na rin tayo. I just need to ask you something,"

"Hmm?" she hummed as an answer at pinipilit maging kalmado pero ramdam kong nanlalamig na ang kamay niya.

I rubbed it using my thumb. And I felt her somehow relaxed a bit.

"Bakit ako?" I asked and looked at her. "Sa dami ng iba d'yan, bakit ako?"

Natahimik kami saglit bago siya nag salita.

"Bakit hindi?" sagot niya at ngumiti sa akin.

Binitawan niya ang kamay ko at hinawakan ang dalawang balikat ko para iharap ako sa kaniya.

"Oo, madami ngang iba d'yan, pero bakit hindi ikaw?" aniya. "Hindi ka mahirap gustuhin. Kung alam mo lang kung gaano ka pinapangarap ng nakararami,"

"Pero.. noong una, wala tayong kahit anong connection," I said. "Bakit ako pa rin ang pinipili mo?"

"Hmm, sa totoo lang, oo noon nawawalan ako ng pag asa. Alam mo 'yon, ikaw kasi 'yong babaeng mahirap abutin? Nasa taas ka, tapos ako normal lang. Ni kahit sa twitter nga hindi mo ako mapansin, hindi ba?" she explained at natawa kami pareho.

"Isa lang naman ang sagot kung bakit ako nanatili, Aika," she tucked my hair na nililipad ng hangin behind my ear at ngumiti. "'Yon ay dahil mahal kita. At kahit walang sigurado sa mundo.. ako, sigurado ako sayo,"

After hearing her say those words, I hugged her and let myself cry.

She's so genuine, sa lahat ng aspeto. Sa salita man o gawa, nararamdaman ko kung gaano ako kahalaga sa kaniya.

"Umiiyak ka ba?" tanong niya at pilit na itinataas ang ulo ko na nakasiksik sa leeg niya.

I heard her chuckled at tinigilan ang pangungulit. She just hugged me tighter at dahan dahang hinahaplos ang likod ko.

We stayed in that position for a few minutes, no one dared to talk. Tunog lang ng alon at ng malakas na hangin ang bumabalot sa amin.

When suddenly, I heard her humming a song.

Wise men say

Only fools rush in

But I can't help falling in love with you

And together, we started dancing slowly to the song she's singing.

Shall I stay?

Would it be a sin

If I can't help falling in love with you?

I closed my eyes and let my head rest sa dibdib niya.

Like a river flows

Surely to the sea

Darling, so it goes

Some things are meant to be

I feel like the scenery surrounding us disappeared.

It was just Keith and I, alone.

Take my hand,

Take my whole life, too

For I can't help falling in love with you

"For I.." Keith held my face at pinagdikit ang noo namin. "Can't help falling in love.." we're both starting to close the gap between us. "With you,"

When our lips was about to touch, yumuko ako.

She lifted her head and nodded slowly.

Keith hugged me.

"It's okay, laloves okay lang," she said and kissed my forehead.

Hindi ako nagsalita at nanatiling nakapikit habang nakalapat ang labi niya sa noo ko.

"I can wait," Keith whispered. "I'll wait for you," dagdag niya at humarap sa akin bago pinunasan ang luha ko. "Always, Aika."

"Everything all right here po?" one of the guards na nakasunod sa amin asked.

Agad akong tumalikod para punasan ang luha ko bago humarap kay Kuya at ngumiti.

"Okay lang po," sagot ko.

Tumango tango siya. "Ang ganda po rito, gusto niyo po picturean ko kayo?"

"Sige po!"

"Huwag na, Kuya,"

Nagkatinginan kami ni Keith nang sabay kaming sumagot.

"Sige na, isa lang," pilit niya. "Memories din!"

Wala akong nagawa kung hindi mag yes.

We both decided na gawin 'yong pose na nakatalikod kami at nakaakbay siya sa akin.

Iniabot niya 'yong phone niya kay Kuya. "Ito na po gamitin niyo,"

"One, two, three!"

After capturing the photo, sabay namin 'yong tiningnan at napangiti kami pareho.

"Cute niyo po d'yan!" Kuya said.

"Shipper ka ba, Kuya?" Keith joked around.

Sobrang gaan kasama at kausap ni Keith. Parang kapag siya ang kasama mo, hindi ka malulungkot. Malungkot man e mapapasaya ka niya agad.

Sobrang bait at maalaga niyang tao.

In short, Keith's a green flag and the standard.

"Oh, huwag pakatitigan, baka mainlove!" biro niya.

Hinampas ko ang braso niya at nag tawanan naman kami.

We decided na umalis na at pumunta sa hotel dahil nag text na rin si Mama na andon na raw sila.

I was about to enter the drivers seat nang pigilan niya ako.

"Oops oops, anong gagawin mo d'yan?

"Magdridrive?"

Umiling iling siya at itinuro ang shotgun seat. "Dito ka, ako mag dridrive,"

"Bakit?"

"Bakit hindi?" sagot niya pabalik.

Again, left with no choice, pumasok ako sa shotgun seat at siya ang nag maneho papunta sa hotel.

Malapit na lang 'yon kaya hindi na rin kami nag tagal sa byahe.

When we reached the hotel, sinalubong kami ni Arki, Jill and Doc Cy. Si Mama at Tricia raw ay nauna na sa mga kwarto nila.

The staff helped us sa mga dala namin. We were walking papunta sa elevator nang biglang may tumawag kay Keith.

"Keith!" the small girl shouted at lumapit kay Keith.

Agad niya itong sinunggaban ng yakap at si Keith naman ay hindi makagalaw.

"Omg! You're here!" the girl said.

Ang landi naman ng boses nito.

"True," nagulat ako nang sabay sabay silang tatlo bumulong sa tabi ko.

"Did I say that out loud?" tanong ko.

Tumango sila habang tumataas ang kilay.

"Kumusta ka na?" tanong ulit nung babae at nakipagbeso pa kay Keith.

Excuse me?

"Oh, shocks payag ka non, Ate Aiks may yakap na, may beso pa," bulong ni Arki sa akin.

"Oo nga, kung ako 'yan, kinaladkad ko na 'yang si ate girl," Jill agreed.

"Ang harsh naman," Doc Cy said. "Kunin ko na ba scalpel ko?"

"Huy," nagulat kami nang biglang sumulpot si Tricia sa likod namin. "Anong meron?"

"Nagseselos si Ate Aiks," sabay sabay ulit nilang sagot.

"Shhh!" saway ko dahil baka marinig sila.

"Nagseselos k-"

"Shh nga! Kapag tayo narinig," putol ko kay Tricia at tinakpan ang bibig niya.

Tahimik lang kaming nagttry na makinig sa usapan nila.

"Hindi ko marinig," reklamo ni Arki.

"Ang ingay niyo kasi," I said.

"Isa lang solusyon para marinig natin," sabi ni Jill at lahat kami ay napalingon sa kaniya. "Sorry, Ate Aiks,"

Naguluhan ako sa sinabi niya pero nagulat ako nang bigla niya akong itulak palapit kina Keith at doon sa babae.

"Sorry," paumahin ko dahil pareho silang napatingin sa akin.

I was about to walk away nang maramdaman kong may humawak sa palapulsuhan ko.

"Yun oh!" I heard Arki said at nakipagapir pa kina Jill.

"Go, go, go!" pagcheer nila sa akin with actions pa.

Napapikit ako at dahan dahang humarap sa kanilang dalawa bago ngumiti.

"Good afternoon," bati ko.

"Good afternoon too! You are?" the girl greeted me back and asked who I am.

Hindi niya ako kilala? Aba.

Ang harot harot tapos hindi kilala 'yong mga kasama ng hinaharot.

"Ah, this is Aika.." pakilala ni Keith sa akin.

I proudly said at inialok ang kamay ko.

"Manok namin ya-" I heard Jill shouted pero mukhang may pumigil sa kaniya dahil hindi niya 'yon natuloy.

"Oh, ikaw pala 'yon?"

Wait, the audacity?

I tried my best to calm. I nodded.

"Sorry for that, hindi ko naman alam," she said.

May attitude 'to, ah.

I was about to answer pero biglang nag salita si Keith.

"Yes, siya 'yon. The one and only Jessica Marie. Ngayon na alam mo na na siya 'yon, can you stop saying paulit ulit na hindi mo alam noon? Medyo hindi na kasi kapani paniwala," she said. She's so serious.

Oh, God ang.. hot?

Nagulat ako nang bigla niya akong hawakan sa bewang at inilapit nang bahagya sa kanya. Hindi sobrang lapit, hindi rin sobrang layo. 'Yong hawak niya, hindi madiin, hindi rin maluwag, sakto lang. I can feel that the respect is still there.

"And Aika here is not comfortable anymore," aniya. "So, can we go now if you'll excuse us? May mas mahalagang bagay pa kaming gagawin,"

"S-Sure,"

Napangiti ako nang ayon na lang ang naisagot nung babae. Ni hindi na niya naipakilala ang sarili niya.

Hindi rin naman ako interesadong makilala siya.

Nang malagpasan namin 'yong babae ay binitawan na rin niya ako.

"Sorry about that," aniya. "Sa kabila kasi 'yon, alam mo na," bulong niya at natawa naman kami pareho.

"Thanks tho,"

"Anything for you," sagot niya at ngumiti.

Nang makita niya si Arki ay agad itong tumakbo papunta sa kaniya.

Itong dalawang 'to talaga.

"Arki!" sigaw niya, excited pa, akala mo ilang taon hindi nag kita.

But it's cute tho. 'Yong friendship nila.

Nagchikahan silang dalawa at ganoon din kami nina Tricia. Itong si Jill, mukhang nahawa na kay Keith, kung ano anong ibinubulong sa akin na ganap kanina sa sasakyan nila.