note: ang dami nagdedemand ng double update today, sooooo hereeee!! grabe ano ba, hindi naman halata na marupok ako at love ko kayo so much! HAHAHAHAHA anw, mamayang umaga ko na sana 'to ippost pero sige ngayon na, bahala kayo d'yan hehe drink water and enjoy, readers!!

ps: last na 'to, huwag niyo ako pilitin, baka makapagsulat ulit nang wala sa oras, chz. babye.

"Nahihidaw taka, Arki." (I miss you, Arki.)

I smiled.

I opened my arms signaling her to come at agad naman siyang lumapit sa akin, hugging me so tight.

"Dios mabalos sa lahat, Ate Aiks."

"Warang ano man, lakas ka saakin, e!" sagot niya at natawa kami pareho.

Nang bumitaw siya sa akin ay pinunasan niya ang kaonting luha na lumabas sa mga mata niya.

"It feels weird talking to you using that dialect, tama na," aniya at hinampas ako.

"Well, that's true," I agreed. "I just want to flex na mas magaling na ako sayo,"

"Ang yabang mo pa rin," sabi niya.

Napatingin siya kay Keith na nasa likod ko at titig na titig sa kaniya.

Hala ka, the woman was too stunned to speak era ni Keith.

"Hello, Keith?" Ate Aiks greeted her.

Parang baliw 'tong si Keith. Para siyang nawala sa sarili bigla.

Siniko ko siya. "Hello raw,"

Doon lang siya natauhan at ngumiti.

"Magandang.. gabi po, Ma'am.. Aika," natawa ako nang bahagyan dahil nagsstutter pa siya.

"Nice to finally meet you,"

Mas lalo akong natawa nang pareho silang maguluhan sa kung paano babatiin ang isa't isa. Ate Aiks was about to hug her at sakto namang iniaabot ni Keith ang kamay niya.

Natawa sila pareho at napakamot naman si Keith sa ulo niya bago siya tuluyang niyakap ni Ate Aiks.

Parang napako sa kinatatayuan niya si Keith at dahan dahang yumakap din.

Napangiti ako.

Finally.

"Wow, cupid pa pala role ko rito, ah?" Asar ko at saka naman sila humiwalay sa yakap nila.

"What are you saying?" Ate Aiks said at natawa.

Keith tapped my shoulders at inakbayan ako.

"Ikaw ba kasi, Arki ang tanong ng lahat,"

"What?" I asked.

"Kamusta ang lovelif-"

Naputol ang sasabihin ni Keith nang biglang mag ring ang cellphone ko. Kinuha ko 'yon sa bulsa ko at lahat kami ay napatingin doon.

When I saw the caller, I quickly answered it.

"Speaking of lovelife, ayan na," I heard Ate Aiks whispered.

Pinanlakihan ko siya ng mata at lumayo ako kaonti sa kanila.

"Cha," panimula ko.

"Khit! I'm sorry hindi na kita naihatid kanina," she apologized. "Hindi ka na rin dumaan sa ospital?"

I smiled. "No need to say sorry, Ky. We will always stand with what we said na priorities first, right?"

"I know I know," sagot niya. "You're back to your strict self, ako kaya 'tong kausap mo baka lang naman nakakalimutan mo,"

We both laughed at napatingin naman sa akin 'yong dalawa kong kasama rito. They both gave me a mapangasar na tingin at inirapan ko lang sila.

"You're with them na?" Cha asked.

"Uhuh, kakarating ko lang din actually. Halos sabay lang kami ni Ate Aiks,"

"Kamusta ka?"

Napatahimik ako dahil doon..

"I'm okay," maikling sagot ko.

"Hmm, I know you. If you're not oka-"

"Bakit hindi magiging okay, Cha?" putol ko sa kaniya.

"You're back sa mundo mong sinira ka noon, how can I not worry, Khit?"

"I'm okay, I swear. That was almost a year ago," I said. "Nabitawan ko na lahat,"

"Are you sure? Do you want kasama ba pagluwas mo pabalik ng Manila?" she asked. "I can go there, mag take muna ako ng leave,"

I smiled. Mula noon, Cha always prioritize me over anything else.

"No need, I have Ate Aiks with me, and Keith. At isa pa, paano 'yong mga pasyente mo d'yan, diba?" I explained. Rejecting her offer in a nice way. "Ang daming umaasa sa magayon nilang Doctora,"

I heard her scoffed. "For sure ngayon umiirap ka na," habol ko.

"Whatever! You're such a tease!" aniya at natawa.

"Doc, sa room 203 daw po," I heard someone said, probably the nurse.

Cha is on duty right now.

"Amo, I'll be there," sagot niya. (Yes,) "I need to go. Are you sure you're okay?" she asked once again.

"I'm alright,"

"Promise, Khit?"

"I promise, Ky."

"Okay! Sabi mo 'yan!" aniya, ang sigla na naman niya. Akala mo ay hindi mahiyain. "Let's talk again later,"

"Yup! I'll update you sa ganaps," sagot ko. "Stay safe there, Doc!"

"Be safe and okay, Arki!"

Hinintay kong ibaba niya 'yon bago ko pinatay ang cellphone ko at bumalik kina Ate Aiks.

Hindi sila naguusap at tamang tingin lang sa mga cellphone nila.

Ang hihina naman nito.

Nakaupo silang dalawa sa buhangin at nang uupo na ako sa tabi ni Ate Aiks ay bigla silang nagsalita nang sabay.

"Dito ka na sa gitna,"

"Arki, sa gitna ka!"

Nagkatinginan sila at agad na iniwas din 'yon.

"Ang gulo niyo," I said at naupo sa gitna nila. "Hindi na lang mag landian kung gusto," I whispered.

"Ano 'yon, Y/N?" Ate Aiks said.

"Ah, wala sabi ko ang lamig, hindi ba kayo nilalamig?" pagiiba ko sa usapan namin.

"Perfect nga 'to, Arki!" Keith said at inaabutan ako nung bote ng soju.

Umiling iling ako. "I don't drink anymore,"

"Magagalit kasi si Doctora," Ate Aiks said at siya ang kumuha nung inaabot ni Keith.

Hindi ko sila pinansin at pinapanood ko lang ang bawat pag alon ng tubig. Enjoying the cold wind na bumabalot sa amin.

Ramdam kong hinahangin ang buhok ko kaya inipitan ko ito. Nagulat ako nang biglang mag salita si Keith.

"Arki, pansin ko lang," hinawakan niya ang buhok ko. "Parang humaba buhok mo,"

"I like it more this way," sagot ko.

"Sus, si Doctora kasi nag suggest kaya nagustuhan mo," asar muli ni Ate Aiks.

"Ate Aiks, masyado ka nang maraming nalalama-"

"Teka! Teka!" awat ni Keith at iniharang pa ang kamay niya sa amin ni Ate Aiks. "Parang naiiwan ako sa balita,"

"That's true,"

"Totoo, madami ka pang hindi alam,"

Hinawakan niya ang ulo niya. "Sumasakit ang ulo ko, teka," she said. "First of all, sino ba 'yang doctora na 'yan!? Kanina pa 'yan nababanggit hindi ko man lang maintindihan kung sino ba 'yan!"

"Doctora is Arki's girlfr-"

"Friend," putol ko kay Ate Aiks. Issue na naman 'to. "Cha is my friend, she's from Bicol. Doon ko siya nakilala noon,"

"Weh, Arki? Friend lang kayo ni Doc Cha?" Keith asked.

"You can call her Doc Cy," I said.

Natawa naman si Ate Aiks.

"Ay, ano 'yan? May special nickname na ikaw lang puwede tumawag, ganon?"

"Mismo, Keith," Ate Aiks answered. Uminom siya ron sa bote niya. "Siya lang tumatawag ng Cha at ano ba 'yon ulit? Ki.."

"Ky," pagtatama ko sa kaniya.

"Oh, ayon! Cha at Ky, siya lang puwede ron," Ate Aiks continued. "Doc Cy siya sa atin, Keith."

"Cy as in letter C," I reminded them.

"Grabe ka na, Arki! Si Doc Cy lang pala makakapagpaalis ng pagkacold mo!" Keith said.

I gave her a confused look.

"Tingnan mo, oh! Kapag siya ang usapan, kahit hindi ka tinatanong, nagsasalita ka," she said. "Tapos kanina sa amin, ang cold mo! Nakakatampo ka na, Arki!"

Charhy is a good friend of mine. She's a Doctor. I met her sa isang event sa Bicol na nandoon kaming mga volunteers. Naging pair ko siya sa isang laro at doon nag simula ang lahat.

We became close friends and buddies sa halos lahat ng bagay. Pagkain man 'yan, movie, tv shows, or kahit anong gawain. Kahit sa pagiyak ay buddy ko siya. Ganon kami kapagod sa buhay non na wala kaming ginawa kung hindi umiyak tuwing gabi sa kalsada at doon magsisigaw.

Noong mga panahon na wasak na wasak ako, Cha helped me a lot. Siya ang nakapagpatigil sa akin sa pag iinom halos every night dahil isang beses ay muntik na akong magkasakit. I don't want to be a burden to anyone kaya sinunod ko siya.

Hindi ako iniwan ni Cha kahit gaano ako kawasak non at halos itaboy ko lahat. She stayed through the good and bad times. She made me believe and realize na hindi pa katapusan ng mundo kapag iniwan ka.

Naging open kami sa isa't isa at isang araw umamin na lang siya na nagugustuhan na niya ako.

I treasure Cha a lot and I don't want to hurt her dahil lang binigyan ko siya ng chance kahit alam kong hindi pa ako buo at hindi ko pa kayang mag mahal muli.

I rejected her in a nice way, pero kahit ganon ay alam kong nasaktan ko siya. But Charhy being Charhy, she remain strong despite of the rejection.

Naniwala pa rin siya sa akin.

Naalala ko pa 'yong sinabi niya sa akin non na masakit din para sa akin dahil hindi ko maibalik 'yong pagmamahal na binibigay niya sa paraan na alam kong gusto niya.

"Khit, kung ang role ko lang sa buhay mo ay samahan ka sa mga oras na kailangan mo ng kasama.. hindi ako magsisisi at handa akong iwan lahat para sayo. Hayaan mo lang akong mahalin ka, kasi hindi ko naman 'yon mapipigilan. Don't worry.. I know when to let go."

She said she's willing to wait. Pero nilinaw ko na rin sa kaniya na kahit maging okay ako, walang kasiguraduhan, tho I'm not closing any doors because honestly, Cha is the standard.

And it's not impossible for me to fall for such an amazing human. It's just that now, I know I'm not yet ready to enter another relationship with someone.

I don't want to ruin someone just for me to be whole again.

Cha doesn't deserve to be taken for granted.

I got the Ky from Docky dahil ayon ang tawag sa kaniya ng mga bata doon. Siya naman ay Khit from Arkhitekton dahil related daw 'yon sa pagiging Architect ko. Hindi ko kinakaya ang katalinuhan niya, kahit nickname grabe kung pagisipan.

Nag kamustahan pa kaming tatlo bago nag desisyon na bumalik sa hotel at mag pahinga. Napansin ko rin na medyo naging close na rin 'yong dalawa at nagtatawanan na kahit sila lang ang magkausap.

I am happy seeing them happy. Deserve na deserve.

Sana lang ay maalala ni Keith lahat 'yon bukas dahil lasing na siya.

Nag desisyon ako na matulog na at magpahinga. Masyado rin maraming nangyari ngayong araw. I texted Cha na hindi muna ako makakatawag at hindi rin naman siya nagreply, mukhang busy sa mga pasyente niya.

This is it, tomorrow is another day, Arki. Keep fighting.

Kinaumagahan nang magising ako ay nagpaalam ako kina Ate Aiks na lalabas ako para mag grocery saglit.

Nagsuot ako ng cap at hoodie para wala masyadong makakilala sa akin dahil na rin nung nalaman ko kay Sir Driver kagabi.

Habang nag hahanap ako ng mga bibilhin ay ramdam kong kanina pang nagvivibrate ang cellphone ko.

Kinuha ko 'yon at binuksan para mabasa 'yong mga text from Ate Aiks and Keith.

Anong problema nitong mga 'to?

Weirdo, bakit naman ganito text ni Keith? Kakarating ko lang dito ay pinapabalik na agad ako.

Nang buksan ko ang convo namin ni Ate Aiks ay ganon din ang laman.

I continued walking and pushing my cart while reading their texts, until I bumped into someone.

"I'm sorry," I apologized.

Nalaglag 'yong mga dala niya dahil nakahand carry lang siya. I quickly helped her na kuhanin 'yong mga nabitawan niya.

The white shoes, it's familiar. Same as her scent.

Dahan dahan kong iniangat ang ulo ko habang inaabot sa kaniya 'yong mga dala niya.

The moment I saw her, I felt my body froze.

When I looked at her eyes, it's starting to water.

I saw how her eyes are longing for someone.

I saw pain.

But, I also saw hope.

"Bubby?"