note: hehehe surpriseee!! when i say i will bawi, this is what i mean hihi wala me yesterday so dasurv niyo ng double update today! anw, skl my tots while writing this: kailan ko 'to mararanasan??? ok lang ba mainggit sa sariling character HAHAHAHAHA eme. to those readers na finafollow ako sa twitter, hindi na 'to surprise sa inyo since i tweeted something about double update today hehe but still enjoy, readers!

"Lovie,"

I was shocked when I heard Tricia talked while I'm getting my clothes sa cabinet. I checked my eyes once again bago humarap sa kaniya, making sure na hindi halatang umiyak ako.

Remembering that night made me cry. It was one of the most painful night sa buong buhay ko.

"Hey, good morning," I smiled and greeted her. "I was about to wake you up pa lang,"

"Nauna na ako," she giggled. "Good morning, lovie!"

Matapos niya akong batiin ay hinalikan niya ako sa labi.

Lord, teka lang naman po.

"What a good morning indeed," biro ko.

Sinampal niya ako nang pabiro at bumangon. "Ang harot mo na naman,"

"Wow, ako ba 'yong humali—"

"Mag hihilamos na ako!" putol niya sa sinasabi ko at tumakbo papasok sa banyo.

Napatawa naman ako sa kakulitan niya, umagang umaga pa lang.

"Hey, Trish you should diretso na sa pagligo," I said dahil nandon na rin naman siya.

"Uhuh, okay!"

"I'll ayos your gamit and damit here, tell me kapag tapos ka na para maiabot ko sayo," I said and walked back papunta sa cabinet para kumuha ng damit niya.

Ang daming damit at hindi ko alam kung ano ang gusto niyang isuot, ayoko namang sirain ang pagkakatupi ng lahat para lang mamili.

"Trish! What do you want to wear today?" I asked her.

"I want us matchy!"

Binuklat ko 'yong damit sa pinakaibabaw at mukhang ang ganda non sa kaniya. "Itong pink na may rose sa gilid, ayaw m—"

"I said, I want us matchy! Igaya mo na lang sayo!"

"Fine, okay! Don't sigaw na, baka sumakit lalamunan mo,"

I had no choice na kalkalin 'yong cabinet para mahanap yung kapareho ng damit na isusuot ko.

Nang makita ko ito ay agad ko 'yong inihiwalay. Medyo nagulo 'yong mga damit kaya tinupi ko na lang ulit lahat bago kumuha ng pang baba niya.

I waited for her na matapos at nang tawagin niya ako ay agad kong iniabot 'yong mga kailangan niya.

When I was about to sit down again, I heard her called me. "Lovieee,"

"Yes?"

"Yung toothbrush ko pa pala,"

Agad ko namang hinanap 'yon at iniabot sa kaniya.

"Last, yung wipes ko, lovie nasa bag lang din,"

Bumalik ako ulit sa kung nasaan 'yong bag niya at ibinigay yung wipes na kailangan niya.

"Lovie,"

"I'm here, what do you need pa?" Hindi na ako umalis sa harap ng pinto ng banyo dahil baka may kailangan pa siya.

"Uhh.."

"What? Tell me,"

"I just got my period, love and I don't have pads.."

Agad kong kinuha ang bag ko at hinanap doon 'yong pads na dala ko.

"Can you bili for m—why do you have pads?"

Naputol ang sasabihin niya nang iabot ko sa kaniya 'yon.

"I uhh.. dala some extra pads for you, you know naisip ko in case of emergency," napakamot ako sa ulo ko, nahihiya na baka mali 'yong nabigay ko. "And ito na nga emergency. Uh mali ba 'yong nadala ko? I can just buy you a new on—"

"No, okay na 'to, lovie!" She said at binuksan ulit ang pinto. She gave me a sweet smile. "You're the best, thank you!"

Habang nag aayos siya ron sa loob ay tumambay pa rin ako sa harap ng pinto dahil baka kailanganin niya pa ako.

Hinintay ko siyang makalabas and when she did, she hugged me agad.

"Woah, teka hindi pa ako nakakaligo and bagong ligo ka, Trish," I said pero hindi siya humiwalay.

"Thank you for taking care of me," she thanked me. "Bakit hindi ka naiinis? Kanina pa kita inaabala,"

"Hindi ka naman abala,"

"E, bakit nga hindi ka naiinis? Paulit ulit ako sa pagtawag sayo at pabalik balik ka kahit puwedeng isahan na lang,"

"Ikaw naman pinagsisilbihan, okay lang,"

"Sayang, gusto pa naman kita inisin para may away tayo," she said and rolled her eyes.

"Hindi naman kita papatulan, Trish. You can away or be mad at me with out any reason, but don't expect na sasabayan kita," sagot ko at pinisil ang ilong niya. "I'd rather suyo you than away,"

"What if mas madami pa akong pinaabot kanina?"

"Iaabot ko pa rin,"

"Kahit pabalik balik?"

"Kahit saan pa 'yon nakalagay, Trish,"

"Kahit mapagod ka na kakakuha?"

"Hindi ako mapapagod kung para sayo,"

Nagisip pa siya ng ibabato na tanong. "Kahit na walang kwenta at hindi importante 'yong inuutos ko?"

"Lahat ng bagay tungkol sayo, Trish may kwenta at importante sa akin, so don't ask me that thing," I answered and held her face. "Kasi kahit 'yong weirdest thing na gusto mo, I will do my best to give it to you. Why am I willing to go that far for you? Dahil gusto kita, at ikaw lang."

She hugged me again. I noticed na teary eyed na rin siya.

"Dito ka lang, ha?"

"Dito lang."

"Sa akin lang?"

"Sayo lang, Doc."

"Ang harot mo na naman, Arki," she said and slightly punched my tummy. "Ikaw naman ang maligo ron!"

Sumunod na lang ako sa utos niya dahil ayoko rin namang malate kami. Bago sa mismong rally ay dadaan pa kami sa iba't ibang parte ng Batangas, kaya kailangan din namin mag madali.

Mabilis lang akong naligo at nag ayos dahil ayoko na rin naman paghintayin si Tricia.

Paglabas namin ng kwarto ay sinalubong kami ni Keith na ngiting ngiti.

"Keith! Akala ko wala ka na rito ngayong umaga?" I asked her. "Good morning, by the way,"

"Good morning, Keith. Nice to see you again," Tricia greeted her.

"Good morning, Doc!" She looked at me. "Sayo rin, Arki! Ayoko po kayo iwan bigla kaya hinintay ko na lang po kayo, lakas niyo po sa akin, e."

Natawa kaming lahat at inihatid niya kami sa baba. May sasakyan na nakaabang para sa amin kaya hindi ko na kailangan mag maneho.

"Doon na raw po sa unang lugar 'yong breakfast niyo," Keith said pagkasakay namin sa sasakyan. "Pero dahil mahal na mahal po kayo ng mga taga rito," inabutan niya kami ng isang balot nung tinapay. "Baon niyo po 'yan, alam ko pong gustong gusto ni Doc ng tinapay,"

"Thank you so much for this, Keith! You're truly the best, ha!" Tricia thanked her.

"Ingat po kayo!" She looked at me and winked before closing the door.

Alam ko na agad ang ibig sabihin ng wink na 'yon. I checked my phone at tama nga ako, kakatext niya lang.

"Lovie, do you want some?"

Nagulat ako nang bigla akong alukin ni Tricia. Agad kong pinatay ang cellphone ko at ibinalik ito sa bulsa ko.

Kinuha ko 'yong tinapay at kumain din. Hindi rin kami kumain masyadong madami dahil may breakfast nga.

Naging mabilis lang ang byahe, sa ganda ng tanawin sa bintana ay hindi ko na namalayan na nakarating na kami.

Hindi pa kami nakakababa ay ang dami nang tao ang nagaabang sa labas. When I opened the door, I heard all of them shouted at nagkagulo. Nauna akong bumaba at si Tricia ay hindi pa makababa dahil inaantay 'yong isang mag aassist.

"Trish, here!" I called her and she looked at me.

Pinicturean ko siya at agad namang naghiyawan ang mga tao sa likod ko.

"Sana all pinipicturean!"

"Ako rin, Arki!"

"Aabangan ko 'yan sa twitter mo, Arki!"

I looked at them and waved. "Sa akin lang 'to," biro ko.

"Ay, ang damot, Arki!"

"Gaga! Bakod 'yon, pero share n'yo naman po, please!"

Natawa ako sa kanila and I quickly tweeted the photo I captured dahil dumating na rin 'yong inaantay.

The program started and it went smoothly. Halos lahat ng nandito ay talagang simp na simp kay Tricia. Iyong iba ay halos mawalan na ng boses kakasigaw.

Ganon din ang nangyari sa ibang lugar pa na pinuntahan namin. Lahat sila ay winelcome kami nang buong puso at may pagmamahal. Inabot na kami ng gabi bago tuluyang nakarating doon sa venue.

Tricia and I decided na magpalit ng damit dahil basa na rin ng pawis 'yong kanina. Mabuti ay makapagdala ako ng extra. Muntikan pa namin 'yon pagawayan kanina pero mabuti ay napilit ko naman siya.

Sa backstage pa lang ay ang dami nang nagpapapicture kay Tricia at sa akin. 'Yong iba ay grabe pa makalingkis sa akin and I know Tricia is not liking that because sumasama na ang tingin niya sa akin kahit hindi ko naman kasalanan. Nginingitian ko lang siya and nadadala naman siya ron.

Bago siya tawagin sa stage ay kinurot niya ako. "Sige, subukan mo mag hanap ng iba d'yan, ah sumbong talaga kita kay Papa,"

Natawa ako. "Wala nang hahanapin pang iba, nahanap na kita."

"Bolero ka," sakto the host called her. "Come with me sa stage, ah?"

Nauna siyang umakyat at ako naman ay naupo ron sa may bandang likuran niya. Mas lalong lumakas ang sigawan nang makita nila na ako ang kasama ni Tricia.

Nang magsimulang magsalita si Tricia ay lahat kami ay makatuon ang atensyon sa kaniya. Not until I felt Keith poked my back.

Lumapit ako sa kaniya para marinig 'yong sinasabi niya.

"Arki, may slight problem po," she kinda shouted.

"What is it?"

"Umuulan po ron kaya hindi sila makapagset up, baka po mauna matapos 'tong rally,"

Kinakabahan ako. Baka hindi ayon sa plano ang mangyari.

"Sige, dalhin ko na lang muna sa Tricia somewhere, then text me kapag okay na para maibalik ko siya sa hotel, okay ba 'yon?"

"Opo, Arki!" she tapped my shoulders. "Huwag ka kabahan, boss! Magiging okay 'yan,"

She smiled at me and gave me a thumbs up before walking away.

Bago pa ako makaupong muli ay narinig kong naghiyawan ang mga tao.

"I'd like to introduce sa inyong lahat 'yong taong sinamahan ako at tumindig kasama ako mula pa kanina sa iba't ibang parte ng Batangas," she said and looked at me.

"Architect Y/N!" Pakilala niya and gestured me to come near her.

Nagpalakpakan ang mga tao, ang iba ay sumisigaw at tumitili pa. I waved and smiled at them. I saw someone sa gilid na nagaabot ng isang stem ng rose. I quickly grabbed it at nakipagkamay sa kaniya.

Nang makabalik ako kay Tricia ay inabot ko ito sa kaniya. Lalo namang lumakas ang sigawan kahit na hindi naman sakin galing 'yon kundi doon sa isang fan.

Tricia didn't talk at tinignan lang ako.

I got nervous.

Ayaw niya ba ng ganito?

Baka hindi okay sa kaniya 'yon?

My traumas are coming back.

Tricia held my hand.

"Thank you," she mouthed before hugging me.

I couldn't move for a moment.

Nang mabalik ako sa katinuan ay niyakap ko siya pabalik.

"And it's okay, lovie," she suddenly said habang yakap ako. "You being sweet sa akin in front of these people, okay lang,"

Humiwalay siya sa pagkakayakap sa akin at tiningnan ako sa mata.

"I'm proud that you are mine and I am yours."

There, I smiled at her.

Finally.

Someone who is proud and not afraid to show that she have me.

Someone who is willing to risk it all for me.

Someone who is willing..