im sorry for the late update today, i just got home but here is your ayuda for today's video, looks like nag sisimula na tayo sa exciting part hihi walang miguel for tudeis videyow dahil mahal ko kayo HAHAHAHA and since mahal ko nga kayo, may box ako ng tissue hir para sa inyo ah mwa hehe always mag ingat! drink a lot of water and enjoy, readers!

ps: thank you so much again sa support niyooo!! im super happy mabasa comments n'yo and how active kayo sa story ko. let us continue to overthink HAHAHAHA emz, read well!

"Can I have the kanin?"

Napatigil ako nang pareho kami ni Tricia na gumalaw ang kamay para iabot 'yong kanin kay Jill. Natigil kami pareho hanggang sa si Inay na ang kumuha at nag bigay kay Jill.

Yes, kumakain kami ulit. Nag luto si Inay dahil akala n'ya ay dito kami mag dinner ni Tricia. Kumain na lang din kami ulit para hindi masayang 'yong niluto and besides, Jill is here also.

Tahimik lang akong sumusubo at nag kwekwentuhan silang tatlo. Nakakita ako ng fried chicken at kukuha na sana ako nang biglang..

"Bubby, your allergy,"

"Hindi ba allergic ka sa chicken?"

Napatigil ako sa pag nguya at napatawa naman si Inay. "Sige na, hayaan n'yo na s'yang kumain. Minsan lang kumain ng manok 'yang batang iyan,"

Tinuloy ko ang pag kuha ng manok at hindi na sila hinintay na sumagot pa.

"Control, bub ha?" Jill reminded me and I just nodded.

"May stock ka ba ng meds mo?" Tricia asked.

Lord, ano 'to? Teka lang po.

Uminom si Jillian ng tubig at s'ya ang sumagot sa Ate Tricia n'ya. "Meron s'yang stock Ate, and meron din ako sa bag just in case of emergency,"

Tricia slowly nodded habang kumakain. "I see, let me know kapag wala na. I can check and buy his gamot sa ospital,"

"No need, Ate Trish. I can do tha—"

"No, I insist. Less hassle, right?"

Jill was about to talk pero pinigilan ko na. "It's fine. I'm fine, kumain kayo."

"Malaki na 'yan, mga ineng," Inay said. "Pero salamat sa pag aalala n'yo sa kaniya,"

They both smiled kay Inay. Jill even patted her back. Sila ang magkatabi at kami naman ni Tricia. Pero si Jill ang kaharap ko.

Close silang dalawa. Sa tagal ko nang kaibigan si Jill, madalas na rin s'yang nakikita ni Inay. Lalo pa't mula nung bumalik kami galing New York ay mas dumalas na ang pag dalaw ni Jill dito. Parang anak na rin ang turing n'ya rito.

Nakakatuwa rin na kahit kakakilala n'ya lang personally kay Tricia ay pinaparamdam nito na welcome s'ya rito.

"Kumusta naman 'yong pagkain?" Inay asked while we are having our dessert.

"The best, Nay!" Puri ni Tricia.

"Next time raw po kasama na sila Ate Aiks and Mama, kaya damihan n'yo pa po," request naman ni Jill.

"Walang problema! Naku, nakakatuwa talaga ang pamilya ninyo," sagot naman ni Inay. "Anong gusto n'yong almusal bukas? Ipagluluto ko kayo ulit, o gusto mo matikman luto ni Y/N, anak Tricia?"

"Sure po!"

"You cook, bubby tomorrow!"

Sabay na naman sila at nagkatinginan matapos sabihin iyon. Natawa naman sila pareho at mukhang gulat din.

Magkapatid nga, Lord.

"Hmm, sarap! Try this!" Tricia said at humarap sa akin habang hawak 'yong kutsara.

She's offering the dessert na matcha flavor.

"Ate Trish, hindi bet ni Y/N ang matcha," Jill said.

"Oh? Really?" I saw kung paano s'ya nalungkot but she tried to hide it.

I sighed.

Bahala na, Lord.

"It's fine, walang masama mag try ng ibang bagay," I said at hinawakan ang kamay ni Tricia para maisubo sa akin 'yong kutsara.

"How was it?" Tricia excitedly asked.

I hummed habang tumatango at ngumunguya. "It's okay,"

"You should try ibang foods na matcha flavor," she said and giggled. "Ganon orderin natin kapag may choice,"

I nodded and I noticed na natahimik si Jill. She's just looking at us at nang makita n'ya na nakatingin ako ay umiwas din s'ya agad.

"Nay, tulungan ko na po kayo," she offered help kay Inay dahil nag sisimula na s'yang mag ligpit.

Tumayo ako at kinuha kay Inay 'yong mga hawak n'ya. "Ako na po,"

Tricia was about to help when Inay held her hand. "Tricia, anak hayaan mo na sila d'yan. Samahan mo ako ron sa taas kay Lian,"

She looked at me and I nodded. "Konti lang 'to, sanay naman kami mag hugas dito,"

Matapos kong sabihin 'yon ay sumunod na s'ya kay Inay. Dinala ko naman sa sink 'yong mga pinggan na niligpit ko and I found Jill there na nagsisimula nang mag hugas.

"You uh.. said ipapasuyo mo na lang, sumama rin pala ikaw?" I said.

"Hmm yeah, I kinda want to visit and I miss Lian din kasi, e. So naisip ko I can sabay naman papunta rito," sagot n'ya. "And besides, Ate Trish is here also. It's not like hindi naman ako puwede rito kapag nandito si Ate, diba?"

"Yeah, nagulat lang din ako," ako ang nag aabot sa kaniya ng mga plato. "Kadadating mo lang din ba?"

She nodded and looked at me. "Naabutan ko pa kayo ni Ate Trish sa garahe,"

Nagulat ako sa sinabi n'ya.

So, she saw us?

"I did saw you both,"

"What?"

"Napalakas yata iniisip mo, bubby." She said at tumawa.

Ayoko nang mag isip, palagi na lang ganito. Ang lakas ko pala nasasabi.

Tahimik naming itinuloy ang pag huhugas nang bigla s'yang tumigil at humarap sa akin.

"Do you.."

I hummed as an answer habang inaayos 'yong mga pinggan sa lagayan.

I heard her took a deep breath.

"Do you have feelings for Ate Tricia?"

Shoot.

Napatigil ako.

"Jill,"

"Answer me, it's my Ate Tricia that we are talking about."

Hindi ako makasagot. Saktong tumunog ang cellphone n'ya at sinagot n'ya iyon.

"Ate aiks?"

"Hello, bb! Sorry for the biglaang tawag, are you busy?" I heard Ate Aiks said.

"No naman, Ate. Nag lilinis lang kami rito and I'm asking Y/N."

Napatingin ako sa kaniya.

"Asking what?"

"If.. may feelings s'ya for Ate Trish,"

Natahimik ang kabilang linya. "Y/N,"

"Ate, I'm here." Sagot ko.

"We want a clear answer,"

"Bubby, gusto mo ba siya?"

"May gusto ka ba sa kapatid namin, Y/N?"

I can't talk. Walang lumalabas na salita mula sa bibig ko. I'm just looking at Jill who's looking at me too, waiting for my answer.

"I guess, silence means yes?" She suddenly said.

"We will take your silence as a yes then," Ate Aiks agreed.

I heard pain sa boses ni Ate Aiks.

I saw pain sa mata ni Jillian.

And I felt my heart ached once again nang makita at marinig 'yon sa kanila.

Lumabas si Jillian habang kausap pa rin si Ate Aiks and left me alone here. Hindi ko mapigilang hindi mag isip ng mga bagay na nangyari noon, ng mga bagay na puwedeng mangyari ngayon.

I waited for ilang minutes pero walang Jill na bumalik. Ako ang tumapos ng mga naiwan na linisin at saka lumabas ng kusina.

Nang makarating ako sa sala ay wala akong taong nakita. I roamed around sa baba and wala rin si Jill don.

"Si Jill ba hinahanap mo, nak?" Nagulat ako nang bigla kong marinig si Inay.

Nasa hagdan s'ya at pababa mula sa taas. "Nandoon sa taas kasama ang Ate Tricia n'ya at si Lian,"

"Oh, I see. Thank you, Nay." I said and tried to smile at her.

Lumabas ako sa garden at umupo sa isang bench doon. I closed my eyes and started to think of many things. Hinahayaan kong salubungin ng katawan ko ang hangin kahit na mukhang nagulo na ang buhok ko.

I just want to relax for a while. Just for a while.

I was quietly thinking nang bigla kong maramdaman na may umupo sa tabi ko.

I didn't bother to check kung sino 'yon.

"Okay ka lang ba?"

The moment I heard Inay said that, I cried.

Inay didn't move, hinayaan n'ya lang akong umiyak nang umiyak.

Out of all people na kilala ko, si Inay ang may alam ng lahat. And she's the only one right now who can give me the comfort I know I need.

"Why.. why can't I just be genuinely happy, Nay?" I asked in between my sobs. "Bakit laging may hadlang? Bakit laging pilit bumabalik ng nakaraan?"

"Kasi, anak hindi mo pa tuluyang binibitawan. Hindi mo pa mabitawan, bakit? Kasi wala kang nakuhang dahil sa lahat ng bakit sa isip mo,"

"Do I really need na masaktan pa nang ganito for me to be happy?"

She held my hand and wiped my tears. "Anak, ang nag mamahal, nasasaktan. Hindi ka puwedeng mag mahal na wala kang sakit na mararamdaman," she explained.

I'm quietly listening to her habang umiiyak pa rin. Ayaw lang talagang tumigil. I guess I need to let this all out din naman.

"But why is it always me? Bakit ako na lang lagi?"

"Hindi ka kasi nag titira para sa sarili mo," she said at tinuro ang dibdib ko. "Iyan, iyang puso mo na 'yan, masyadong sugatan," tuloy n'ya. "Bigay ka nang bigay, nak. Hindi mo ba naisip na paano ka? Paano ang sarili mo?"

"Mahalaga kasi s'ya, Nay."

"Pero mahalaga ka rin,"

Natahimik ako. Hearing those words from Inay made me cry more.

Isang beses ko lang 'yon narinig sa buong buhay ko.

Isang beses lang. Ngayon lang.

"Nak," I heard Inay called me.

Hindi na ako sumagot pero alam kong alam n'yang nakikinig ako. I just keep on crying, I can't stop.

"Mahalin mo naman ang sarili mo, hmm?" She kissed my forehead. "Gawin mo ang mga bagay na gusto mo,"

She cupped my face at inihirap sa kaniya.

"Mahalin mo ang taong gusto mong mahalin, walang pipigil sa'yo, nak. Bigyan mo ng pagkakataon ang sarili mong mag mahal ulit."

After she said that, I realized something.

The answer to Ate Aiks and Jill's question.

Nahulog na nga ba ako?

Nahulog na nga.