this chapter contains the ganaps that night. take care of yourselves and your hearts! good luck and enjoy, readers!

Nang makauwi mula sa rally, pinauna ko sila mag bihis at ako ang nag pahuli. Dito na raw ako matulog dahil almost 1am na rin.

Nang makalabas ako ng cr, I saw Jill na nakahiga sa sofa, she's already sleeping.

Bakit hindi pa 'to pumasok sa kwarto?

Mukhang masarap ang tulog niya kaya nag patuyo muna ako ng buhok bago siya ginising.

Nang makalapit ako sa kaniya, I gently tapped her shoulders. "Bubby, wake up,"

She didn't even move a bit. I tried tapping her cheeks.

"Jill, come on. Lumipat ka na sa kwarto,"

Dahan dahan niyang iminulat ang mata niya at ngumiti sa akin. "Bubby," she said with full of excitement still evident sa boses niya despite of her antok. "You're done na?"

"Hey, yes tapos na. Why are you here? You're supposed to sleep sa room mo, not here."

I helped her stand up mula sa pagkakahiga. "I waited for you,"

"Why? Sana natulog ka na, I know how pagod you are, sumabay ka na sana kila Tita,"

"It's fine, bub. Gusto lang kita hintayin para may kasama ka,"

I didn't talk, instead I smiled as an answer. Tumayo siya at inayos ang buhok bago muling humarap sa akin.

"If you're okay now here, pasok na ako."

"Yeah, I'm alright, stop worrying so much, Jill hindi naman ako makikidnap dito," I joked around.

"Ha? Sana nga makidnap ka, e."

"Kailan ka pa naging harsh sa akin? Akala mo wala tayong pinagsamahan, ah." Pagdradrama ko at natawa naman kami pareho.

"Go on, sige na. Pumasok ka na at matulog,"

Nakakabingi na katahimikan ang sumakop sa amin matapos kong sabihin iyon. Nakatitig lang siya sa mga mata ko. She slowly walked towards me while still looking straight sa mata ko.

Napalunok ako, bakit ako kinakabahan?

Habang palapit siya nang palapit ay nararamdaman ko ang pagkabasa ng palad ko.

Nang tuluyan siyang makalapit, she slowly leaned her head towards me, without breaking the eye contact.

Napapikit ako.

Lord, what is this again?

Napamulat ako nang maramdaman ko ang labi niya na lumapat sa balat ko.

She kissed my forehead.

"Good night, Y/N. Have a very nice sleep, hmm?" She said and quickly turned around.

Napatulala ako. I know this is not the first time Jill kissed me, but it felt different this time.

Nang mag sink in sa akin ang nangyari. I looked at her and she's walking so fast.

"Jill," I called her.

Tumigil siya sa pag lalakad at tumingin sa akin, smiling.

"You're so red," I teased her.

Agad niyang tinakpan ang pisngi niya at binato ako ng unan. "Ano ba! Stop making fun of me! Skin care lang 'yan!"

"If you say so," I said while laughing because of her reaction. "But seriously, thank you, Jill."

I gave her a genuine smile.

She nodded at nag tuloy sa pag lalakad. I watched her enter her bedroom bago ako nag ayos ng higaan ko rito sa sofa. It's big enough for me kaya comfortable pa rin naman ako.

Nang tuluyan akong mahiga, I closed my eyes and tried to sleep.

But I can't. Ilang minuto na ang nakakalipas at hanggang ngayon, gising pa rin ako.

I opened my eyes at tumingin sa taas, I can't stop thinking about what happened.

What was that feeling?

My phone vibrated matapos kong mag tweet. I was shocked by the notification I saw. Doc Tricia replied to my tweet.

Lord, bakit po ganito sila? Help me.

Hindi ko na ito nireplyan and I pushed myself to sleep again. But I really can't.

I was about to stand up para umihi nang bigla akong makarinig ng pinto na bumukas. I heard footsteps. It must be Doc Tricia. Nag pretend akong natutulog para hindi na niya ako mapansin.

Pinakiramdaman ko kung may maririnig pa ako pero wala na. Hindi ko alam kung guni guni ko lang 'yong narinig ko, o nakabalik na siya sa loob. I slowly opened my eyes to check.

"See, I just know you're still gising,"

Napatayo ako sa gulat nang marinig 'yon. Si Doc Tricia nga. Nasa may bandang ulunan ko siya at mukhang nag aabang kung mumulat ako.

Maawa naman kayo sa dibdib ko.

She laughed at nag lakad papunta sa sofa kung saan ako matutulog sana. Naupo siya sa kabilang side at doon ko lang napansin na may hawak siyang gatas.

"Want some?" Alok niya.

"I don't drink milk. Coffee lang," sagot ko.

I prefer coffee than milk even before. Dual ang purpose ng kape sa akin, minsan pampatulog, minsan pampawala ng antok.

"It's yummy. Try mo," inaabot niya sa akin 'yong baso niya. "Favorite namin 'yan,"

Nakakahiya na tanggihan kaya tinanggap ko na lang. I took a sip and binalik sa kaniya 'yon.

She smiled at me. "How was it? Dali." She excitedly asked me.

"It's.. okay."

"What okay? That's an understatement for this milk!" Reklamo niya. "Milk hater ka ba, ha?"

Natawa ako sa reaksyon niya. Masyadong gigil and it shows sa muka niya.

"Stop being taray just because of the milk," I saway her habang tumatawa.

"Then stop laughing!"

I tried to stop laughing and looked at her. "Pareho kayo ni Jill, pikon."

"What!?" Gulat na tanong niya. "I'm not pikon. Well, maybe I am pero lamang siya,"

"Yeah, you're iyakin." I said remembering the time na pinaguusapan namin siya ni Jill.

Sa kanilang mag kakapatid, Doc Tricia ang pinakaiyakin. Very softie also.

"How did you know that?" Tanong niya. "Nakakahiya 'yon, ah pero totoo naman."

"Jill told me a lot about you," I said at inayos ang upo. "One time she said you cried dahil need niya umalis for her vacation,"

Tumawa siya at uminom sa gatas niya. "Yeah, I remember that. Paano ba naman hindi maiiyak? E, hindi naman ako sanay na wala rin siya. Plus, very bihira siya tumawag that time."

"Ako kasi katawagan," pambabara ko.

Tumingin siya sa akin. "Hmm, umamin ka nga."

"What?" kinakabahang tanong ko. "Anong aaminin ko?"

She squinted her eyes.

No, don't say it. Don't ask it.

Please.

"Inaagaw mo ba sa akin kapatid ko?"

Putangina.

Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan nang marinig ko 'yon. Natawa siya at nakisabay naman ako para hindi niya mahalata na kinabahan ako.

"Oo, pero secret lang natin."

I was just joking pero I saw her laughed nang sobra.

Her eyes, nawawala na.

Her cheeks na kitang kita at lumilitaw dahil sa laki ng ngiti niya.

Her smile, a very beautiful smile.

Sa sobrang focused ko sa details ng mukha niya, hindi ko napansin na kanina pa pala ako nakatitig sa kaniya.

"Huy, wag mo'ko titigan nang ganiyan," aniya at hinampas ako sa braso. "Mahulog ka sige,"

Nagulat ako sa huling linya niya.

"Sa upuan, mahulog ka sa upuan. Dito sa sofa, tignan mo kasi 'yan pwesto mo." lusot niya.

At napansin kong medyo hindi na nga ayos ang pwesto ko. Hindi na ako nag isip ng kung ano dahil baka 'yon lang talaga ang ibig niyang sabihin.

Katahimikan. Pareho kaming nakatitig sa kawalan nang bigla siyang mag salita.

"Saw your tweet, what happened?"

"Nothing, just confused about a lot of things,"

"Nag away kayo ni Jill?" tanong niya at tumayo. "Balik ko lang 'tong baso,"

I nodded. Hindi ko na sinagot ang tanong niya at nag hintay na lamang na makabalik siya.

When she came back, inayos niya ang tv at umupo muli. This time, mas malapit na sa akin.

I can smell her very sweet scent. The smell of her hair na hinangin kaya kumakalat ang amoy.

Ang bango, Lord.

"Nood tayo?" Alok niya, agad akong umiwas ng tingin at tumango na lang. "Anong gusto mo? Para kahit papano malibang utak mo,"

"Anything will do, Doc Tricia."

She stopped operating the tv. "Drop the formality, call me Trish na lang,"

"Okay, Trish."

It feels weird calling her just by her name, but if that's what she wants, it's fine with me. I just don't want to disrespect her in any way possible.

She played the movie "Ps: I love you"

I already watched it with Jill but I guess siya hindi pa, kaya hinayaan ko na lang. I'm enjoying the movie rin naman.

Almost an hour after niya i-play 'yong movie, naramdaman kong bumabagsak bagsak na ang ulo niya.

I looked at her and nakita ko siyang unti unti pumipikit ang mata. Nilalabanan ang antok. I moved a bit closer to her, for her to lean her head sa shoulders ko.

Maya maya pa ay naramdaman kong tuluyan na itong bumagsak. I let her stayed sa posisyon na 'yon for a while. Tinapos ko ang movie bago ko tuluyang pinatay ang tv.

Inalis ko ang salamin niya na sagabal sa mata niya ngayon.

I can't help myself to titig sa kaniya. She looks good even with out her glasses.

Inayos ko ang pwesto niya sa sofa para hindi siya mangawit. Nagsapin na lang muna ako sa sahig para doon mahiga habang tulog pa siya, lilipat naman siguro 'to kapag naalimpungatan.

I looked at her for the last time bago tuluyang mahiga.

"I had fun talking to you, Trish."

But little did I know, someone is also awake and she saw us.