မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၂၂):ယုခ်င္း (Part-1)

.....

လင္ဂ်ာေပါင္သည္ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္ဝန္းထဲတြင္ ပန္းခ်ီဆြဲလို့ေန၏။ဒီေန႔ ရာသီဥတုသာယာတာေၾကာင့္ ယြမ္ခ်င္းကို စာေရးကိရိယာပစၥည္းေတြကူသယ္ေစ၍ နန္းေဆာင္ဝန္းထဲတြင္ ဆင္းေနရန္စိတ္ကူးမိတာျဖစ္ေလသည္။

အရင္ ရွုးရႊမ္းရင္၏ကိစၥၿပီးထဲက ယြီရွန္းဖန္သို့သြားေရာက္ျခင္းကိုလဲ ပိတ္ပင္လိုက္သလို ေတာ္ဝင္ဥယ်ာဥ္ေတာ္ကိုသြားခ်င္ရင္ပင္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ကိုယ္တိုင္လိုက္ပို့ေပးမွပဲသြားရေလေတာ့သည္။သူ ဂ်ာေပါင္​ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကိုၾကားလိုက္ရတုန္းက သူဒီခ​ေလးငယ္ကုိ ​ေနာက္ထပ္ဆုံးရွုံးလိုက္ရျပန္ၿပီဟု ဆိုးဆိုးဝါးဝါးေတြအထိေတြးထင္ကာ ယူက်ဳံးမရျဖစ္ေနခဲ့သည္။

ဒီသတင္းက အခ်ိန္ခဏေလးပဲဆိုေပမဲ့ သူ႔အတြက္ေတာ့ လုံးဝကိုအသိစိတ္လြတ္ၿပီး အ႐ူးတပိုင္းျဖစ္သြားေစဖို့လုံေလာက္တယ္။ သူဘယ္နည္းနဲ႔မွ ခေလးငယ္ကိုထပ္ၿပီး အဆုံးရွုံးမခံနိုင္ဘူး!ျဖစ္နိုင္ရင္ ေခလးငယ္​ကို သူ႔ရဲ့ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ အလႊတ္တမ္းေပြ႕ဖက္ၿပီး သိမ္းဆည္းထားခ်င္ေနမိေတာ့တယ္....!

က်ားေပါင္အေနနဲ႔လဲ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္မွာ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲျဖစ္သြားတာကိုသိသလို သူကိုယ္တိုင္သည္လဲ ဒီလိုေနရတဲ့ဘဝကို ေၾကာက္လန႔္သြားခဲ့၏။နန္းေဆာင္တြင္းမွာပဲ ေနရတာေၾကာင့္ အနည္းငယ္ပ်င္းရိေနပါေသာ္လည္း က်ားေပါင္က အျပဳမူေကာင္းေတြရွိၿပီး ေအးေဆးသူပီပီအျပင္ထြက္ရန္အတြက္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ႏွင့္အတိုက္ခံ မလုပ္ခဲ့ပါေခ်။

အျပင္ထြက္မွာကို တားျမစ္ထားတာဟာ သူ႔အတြက္ေၾကာင့္ပဲဆိုတာကို နား လည္သလို၊ သူဆႏၵရွိတဲ့အရာအားလုံးကို ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က ေသခ်ာေပါက္ျဖည့္ဆည္းေပးမယ္ဆိုကိုလဲ က်ားေပါင္သိေနပါ၏။ဒါ့ေၾကာင့္ သူကလဲ အျပင္ထြက္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီးဂ်ီက်မေနပဲ လွေရးလွႏွင့္ ပုံဆြဲေလ့က်င့္ျခင္းတို့တြင္သာ သူ႔ရဲ့အခ်ိန္ေတြကို ပိုၿပီးျမႇုပ္ႏွံထားလိုက္ေလသည္။

က်ားေပါင္စကၠဴေပၚတြင္ ေရးဆြဲထားေသာ အလွေမြးငါးၾကင္းေလးေတြ၏ပုံသည္ အခ်ိဳးစားက်၍ အသက္ဝင္ေနေတာ့သည္။က်ားေပါင္က ပန္ခ်ီတြင္ေတာ့တကယ္ကို ပါရမီပါတဲ့ခေလးပင္။သူ႔ရဲ့ပုံေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ျဖင့္ အျမင္တမ်ိဳးဆန္းေနတတ္တာေၾကာင္ ဆရာႀကီးခ်ဳံးကပင္ အသိမွတ္ျပဳ သေဘာက်ေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္တြင္ ပန္ခ်ီဆြဲရန္ႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးဖို့ေကာင္းေသာ ဝန္းက်င္ငယ္တစ္ခုကိုဖန္တီးေပးခ်င္တာေၾကာင့္ ေရကန္ငယ္တစ္ခုတူးေဖာ္ေစ၍ အလွေမြးငါးၾကင္မ်ားကိုေမြးျမဴထားရန္ညႊန္ၾကားထားခဲ့တာေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ တစ္ေယာက္ နန္းေဆာင္၏ၿခံဝင္းထဲသို့ဝင္လာတဲ့အခါ သူ႔ရဲ့ခေလးေလးသည္ သစ္ပင္ရိပ္ေတြရဲ့ေအာက္မွာ ပန္းခ်ီဆြဲျခင္း၌ဈာန္အျပည့္ဝင္စားေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။ဒါေၾကာင့္ သူသည္လဲ ထိုခေလးငယ္အားေႏွာက္ယွက္ျခင္းမျပဳပဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးသာ အနီးနားမွရပ္ၾကည့္ေနလိုက္၏။ဂ်ာေပါင္ကတာ့ ပန္းခ်ီဆြဲျခင္း၌ စိတ္ေရာကိုယ္ပါႏွစ္ျမဳတ္ေနတာျဖစ္ေလရာ သူ႔ရဲ့ရွန္ကုန္းသူ႔အနားကိုေရာက္သည္လာကို သတိမိထားမိေခ်။

လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)သည္ ေနာက္ဆုံးစုတ္ခ်က္ကိုအေခ်ာသတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ပန္းခ်ီဆြဲျခင္းအမွုၿပီး ဆုံးသြားေလရာ စုတ္တံကိုေဘးသို့ခ် ထားလိုက္ေလ၏။ထို့ေနာက္ေဘးပတ္ဝန္းကို မ်က္စိကစားမိေလရာ ေဘးတြင္တိတ္ဆိတ္စြာရပ္ေနၿပီး သူ႔အားႏူးညံ့စြာၾကည့္ေနတဲ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့သည္။

ဂ်ာေပါင္သည္ အနည္းငယ္အားနာသြားကာ ေလသံခပ္တိုးတိုးျဖင့္ ''အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား ျပန္ေရာက္လာတာလား?''ဂ်ာေပါင္တေရးနိုးလာေတာ့ သူ႔ရဲ့အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကို မေတြ႕ရေတာ့တာေၾကာင့္ ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္ သည္။

"ခေလးေလး ပ်င္းေနၿပီလား?" ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ ဂ်ာေပါင္​ကို ဖက္ထားလိုက္ရင္း နား,နားကိုကပ္ ၍ တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္၏။အခုရက္ပိုင္းေတြမွာ ဒီအေကာင္ေပါက္ေလး ပ်င္းရိေနမွာကို သူ,ေသခ်ာသိေနခဲ့ပါသည္။

''ရပါတယ္ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ဂ်ာေပါင္ကပန္းခ်ီဆြဲရတာလဲႀကိဳက္တယ္ေလ....'' အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက အျမဲ းတမ္း အလုပ္မ်ားေနတဲ့သူျဖစ္တာေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့နားမွာပဲ တစ္ခ်ိန္လုံးကပ္ေနလို့မရနိုင္တာကို သူ,ေကာင္းေကာင္းသိပါ၏။

"ပန္ခ်ီက လက္ရာေျမာက္တာပဲ ..."ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ က ဂ်ာေပါင္ ရဲ့ နား,နားေလးကိုကပ္၍ ညင္သာစြာေျပာလိုက္ျပန္သည္။

''ရွန္ကုန္း မင္းကို ဒီေန႔နန္းေတာ္အျပင္ကိုေခၚသြားေပးမယ္..... ကိုယ္တို့ ဒီေန႔.... အဲ့မွာပဲ ည​ေနစာ,စားက်တာေပါ့...'

"တကယ္လာ​း?!"ဂ်ာေပါင္ဝမ္းသာအားရ ထခုန္ေတာ့သည္။

''အျပင္မွာ နည္းနည္းၾကာၾကာေနရေအာင္ ခ်ဴးယိတို့ကို အကၤ်ီျမန္ျမန္သြားျပင္ဆင္ခိုင္းေတာ့ေလ!'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္ရဲ့ျပဳံးေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးကို ၾကည့္ရင္းေျပာလိုက္၏။

ဂ်ာေပါင္သည္ နန္းေဆာင္အတြင္းသို့ အလ်င္အျမန္ ေျပးဝင္သြားေလ၏။ထို့ေနာက္ ခ်ဴးယိႏွင့္ခ်ဴးခ်င္းအား သူ႔ကို အကၤ်ီျမန္ျမန္ကူလဲေပးဖို့ အေလာတႀကီးေတာင္းဆိုေတာ့ သည္။နန္းေတာ္ထဲဝတ္ထားတဲ့အဝတ္စားေတြကိုလဲလွယ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ရိုးရိုးသာမာန္အဝတ္စားတြင္ ေက်ာက္စိမ္းဆြဲသီးေလးကိုသာ အဆင္တန္ဆာအေနျဖင့္ ထည့္ျဖည့္ဝတ္ဆင္ထားေသာေၾကာင့္ အကၤ်ီလဲျခင္းသည္ ခဏေလးအတြင္းမွာၿပီးသြားေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္လဲ သိပ္မေပၚလြင္တဲ့ အနက္ေရာင္ဝတ္စုံကို ေျပာင္းလဲဝတ္ဆင္ထားၿပီးျဖစ္ေလသည္။

"ယြမ္ခ်င္းတို့လဲ အျပင္ဖက္မွာေစာင့္ေနၾကတယ္!ညေနက်ရင္ ၿမိဳ့ေတာ္ရဲ့အေနာက္ပိုင္းက အေကာင္းဆုံးစားေသာက္ဆိုင္ ဟုန္ယန္းမွာစားၾကတာေပါ့...!အဲဒီ့ကဟင္းပြဲေတြကို ေတာ္ေတာ္းေလးလက္ရာေကာင္းလို့ မင္းေသခ်ာေပါက္ႀကိဳက္မွာပါ....''

ဂ်ာေပါင္က ဝမ္းသာအားရျဖင့္ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။ သူ စားေသာက္ဆိုင္မွာ တခါမွမစားဖူးသလို ၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ့ရွန္းကုန္းနဲ႔လဲ တစ္ခုမွအျပင္ထြက္လည္ၿပီးမစားဘူး,ဘူးေလ......!

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင္မင္းသား...... အိမ္ေရွ႕စံအရွင္မင္းသား.....''ဂ်ာေပါင္ျမင္းရထားေပၚသို႔တက္ခါနီးမွာ သူ႔ေနာက္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ေအာ္ေခၚသံကို ၾကား လိုက္ရသည္။လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပန္းေရာင္ဝတ္စုံကိုဝတ္ထားတဲ့ တစ္ခါမွ သူ,မျမင္ေတြ႕ဘူးသည့္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္!

⭐⭐⭐⭐⭐