မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၂၃):ေဆြမ်ိဳး

....

က်ဲမီလိႏွင့္လင္တ,ကၽြမ္းတို့လင္မယားသည္ ဒူးေထာက္ရာမွထလိုက္က်ၿပီးေနာက္ ကုတ္ကုတ္ျဖင့္အိမ္ထဲသို့ဝင္လာၾက၏။

ထို့ေနာက္ အိမ္ထဲတြင္လဲက်ဲမီလိသည္ ဒူးေထာက္လိုက္ျပန္ကာ "အစ္ကိုႀကီးနဲ႔အမႀကီး ငါတို့​ေလအရင္​က ပိုက္ဆံကိုပဲျမင္ၿပီးေတာ့ အသိတရားေတြေပ်ာက္သြားခဲ့တာပါ ေတာင္းပန္ပါတယ္"

"အစ္ကိုႀကီး ငါမွားမွန္းသိပါၿပီ။ မိသားစုစည္းကမ္းကိုခ်ိဳးေဖာက္မိပါတယ္!အကိုႀကီး က်ေတာ့္ကိုအရိုးထဲဆြဲေအာင္မုန္းေနမွာေပါ့...!အကိုႀကီး ကၽြန္႔ေတာ့္ေက်နပ္တဲ့အထိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ရိုက္ႏွက္ၿပီးဆုံးမပါ အကိုႀကီး ေက်နပ္တဲ့အထိ ရိုက္ပါ....''

လင္တ,လီသည္ သစ္သားေခ်ာင္းကိုရွာယူလိုက္ၿပီးေနာက္ သူ႔ေခါင္းကိုသူ႔ဘာသာပဲ သူ႔ေခါင္ကိုႏွစ္ခ်က္ဆင့္ၿပီး ခပ္ျပင္းျပင္းရိုက္ပစ္လိုက္၏။ထို့ေနာက္ ထိုသစ္သားေခ်ာင္းအား လင္တ,ကၽြမ္းလက္ထဲသို့ထည့္ေပးလိုက္ေလသည္။

လင္တ,ကၽြမ္း သည္ကား ညီျဖစ္သူရဲ့နဖူးမွေသြးမ်ား စီးက်ေနတာကို ခပ္ေအးေအးသာ ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္

သက္ျပင္းခ်လိုက္၏။

"ဘာလို့ ဒီလိုလုပ္ရတာလဲ?''

က်ဲမီလိက ငိုယိုၿပီးရွိုက္ႀကီးတငင္ေျပာေလသည္။

"ခ်န္အာ... ခ်န္အာ က်မတို့က အခက္ခဲျဖစ္ေနလို့ပါ...။ခ်ဳံရွီရဲ့သတို့သမီးျဖစ္လို့အားလုံးအတြက္ အထင္ုကီးစရာျဖစ္ေနေပမဲ့ သိတဲ့အတိုင္း က်မတို့မိသားစုက သူတို့အသိုင္းဝန္းမွာမဝင္ဆံ့သလို သူ႔အတြက္လဲအေထာက္ပံ့ေကာင္းမျဖစ္ေပးနိုင္ပါဘူး.... ။ခ်န္ အာ......ခ်န္အာမွာ မွီခိုအားထားျပဳလို့ရတဲ့ ညီအကိုေမာင္ႏွမ မရွိလို့ပါ...အိုး....."

''အစ္ကိုႀကီး အရင္ကအခ်ိန္ေတြကိုအျမဲေတြးျဖစ္ခဲ့တယ္။အေမနဲ႔အေဖက က်ေတာ္ငယ္ငယ္ေလးထဲက ကြယ္လြန္သြားၾကေတာ့ အကိုႀကီးကပဲ က်ေတာ့ကိုေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့တာ...။ အကိုႀကီးကပဲ အျမဲအနစ္နာခံေပးခဲ့တယ္။က်ေတာ့ေၾကာင့္ အကိုႀကီးအေနနဲ႔အမ်ားႀကီးခံစားခဲ့ရမွာပဲ! က်ေတာ္ကမေကာင္းဆိုးဝါးတစ္ေကာင္ဆိုတာကို သိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ က်ေတယ္ မရည္ရြယ္ပါဘူး.... ''လင္တ,လီ သည္ မ်က္ရည္​ေ​တြက်လ်က္ ဆို့နင့္စြာေျပာေလ၏။

လင္တ,ကၽြမ္းသည္လဲ ညီျဖစ္သူလင္တ,လီရဲ့ စကားကို နားေထာင္ၿပီးေနာက္ အရင္ကသူ႔တို့ညီကိုႏွစ္ေယာက္ရဲ့အတိတ္ေတြကိုျပန္သတိရလို့လာ၏။

"အစ္ကိုႀကီးဘယ္လိုပဲျဖစ္​ျဖစ္​ ငါတို့ကတမိထဲကေပါက္ထားတဲ့ ညီကိုအရင္းေတြပဲေလ! အေမနဲ႔အေဖရွိေနေသးရင္လဲ အခုလိုညီကိုႏွစ္ေယာက္ခုလို သေဘာထားကြဲလြဲမွာကို လိုခ်င္မွာမဟုတ္ပါဘူး။'' လင္တ,လီသည္ လင္တ,ကၽြမ္းေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္ခ်လိုက္ၿပီးေနာက္

''အကိုႀကီး အေမနဲ႔အေဖတို့ရဲ့မ်က္ႏွာကိုေထာက္ၿပီးေတာ့ျဖစ္ျဖစ္ က်ေတာ့္ကိုခြင့္လႊတ္ေပးပါ''

လင္တ,ကၽြမ္း သည္ဘာမွမေျပာပဲ ႏွုတ္ဆိတ္၍သာၾကည့္ေန၏။ထို့​ေနာက္ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ဖက္သို့ၾကည့္လိုက္ေလရာ ဘာတစ္ခြန္းမွဝင္မေျပာပဲ ခပ္ေတြေတြသာရပ္ၾကည့္ေနတဲ့မိန္မျဖစ္သူေၾကာင့္ သက္ျပင္းသာခ်၍ ''အရင္ ထလိုက္ပါ!''

သူမရဲ့ေယာက်ာ္းျဖစ္သူဟာ ညီျဖစ္နဲ႔ဆက္ဆံေရးျပတ္ေတာက္သြားၿပီလို့ ဘယ္ေလာက္ပဲေအာ္ေနခဲ့ေျပာေနခဲ့တကယ္တမ္းမွာေတာ့ လင္တ,ကၽြမ္းဟာ သူ႔ညီနဲ႔သူ႔ညီရဲ့မိသားစုကို သံ ေယာဇဥ္မျပတ္နိုင္ပဲ ေစာင္ေရွာက္ေပးခ်င္တုန္းပဲဆိုတာကို က်န္းေဟြ႕ေညာင္ေသခ်ာသိေနခဲ့ပါသည္။

''လုပ္ပါ! အစ္ကိုႀကီး က်ေတာ္တို့ကိုခြင့္လႊတ္ေပးမယ္မဟုတ္လား…'' က်ဲမီလိသည္ ငိုေနရာမွ ခ်က္ခ်င္းျပဳံးလိုက္ၿပီ "အစ္ကိုနဲ႔အမႀကီး အရင္က က်မတို့မလုပ္သင့္တဲ့အရာကိုလုပ္ခဲ့ၾကတယ္ဆိုေပမဲ့ ကံေကာင္းေထာက္မလို့ အမႀကီးတို့မိသားစုရဲ့ရတနာဟာ နန္းေတာ္မွာ အရမ္းအဆင္ေျပသြားခဲ့တယ္ေလ။ေနာက္က်ရင္ အမႀကီးတို့မိသားစုက အရမ္းရမ္းကိုအဆင္ေျပၿပီး ႀကီးပြားလာေတာ့မွာ.... !အဲ့အခါက်ရင္ က်မတို့ကိုေမ့မသြားနဲ႔ေနာ္...''

လင္တ,လီသည္ က်န္းေဟြ႕ေညာင္၏ ေဒါသရိပ္သန္းလာေသာမ်က္ႏွာသည္ ပိုပိုၿပီးမည္းေမွာင္သြားတာကိုေတြ႕လိုက္ရတာေၾကာင့္ က်ဲမီလိအားအလ်င္စလို တြန္းထိုးဆြဲယူလိုက္ၿပီး

''မင္း... ကိုယ့္အမႀကီးကို ဘယ္လိုစကားေတြေျပာေနတာလဲ....!''

လင္တ,လီႏွင့္ က်ဲမီလိသည္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မသိမသာမ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္ၾကေလ၏။

''ဟား ဟား အကိုႀကီးနဲ႔အမႀကီးစိတ္မဆိုးပါနဲ႔!ဒီက ညီငယ္ေလးနဲ႔ ညီမငယ္ေလးက အရမ္းရိုးသားပါတယ္''

က်ဲမီလိသည္ အေျခေနကိုေကာင္း ​ေကာင္းအကဲခတ္တတ္သူပီပီ အျခားေခါင္းစဥ္တစ္ခုကိုခ်က္ခ်င္းေျပာင္းလိုက္ေလသည္။

''ဂ်ာဝမ္ေကာ?ဘယ္သြားေနလဲ?သူ႔ကို မေတြ႕ပါလား....''

"စာဖတ္ခန္းမွာျဖစ္မယ္ ..." လင္တ,ကၽြမ္း က ျပန္ေျဖလိုက္၏။

"ဝမ္ရႊန္ မွာ...ဒါဆို သူ႔ကို​ေႏွာင့္ယွက္ဖို့က မလြယ္ေတာ့ဘူးေပါ့ ။ဂ်ာဝမ္ က အရမ္းႀကိဳးစားတာပဲ...!ခ်န္အာရဲ့ေယာက်ာ္းလဲ စာဖတ္ဝါသနာပါပါတယ္။ ေနာက္မွႏွစ္ေယာက္ဆုံေပးၿပီး စာေပအေၾကာင္းေဆြးေႏြးဖို့ေျပာရမယ္''

"ေျမးငယ္ေလးေကာ သူ႔ကိုက်​ေတာ္တို့ေတြ႕လို့ရမလား? ဒါက ငါတို့လင္မိသားစုရဲ့ ပထမဆုံးေျမးပါ" လင္ဒါလီက ေျပာသည္ ။

''အမႀကီးဒါက ၿမိဳ့ေတာ္ရဲ့အေကာင္းဆုံးေငြတိုက္က ႀကိဳတင္မွာထားတဲ့ေရႊ​ေလ'' က်ဲမီလိသည္ခ်ိဳသာစြာျပဳံး၍သူယူလာသည့္ ရွည္သြယ္သြယ္ေသာ့ခ်ိတ္ေလးကို က်န္းေဟြ႕ေညာင္ လင္ထုသို့ထည့္ေပးလိုက္၏။

က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္ကား အျပဳံးအရယ္မရွိပဲ ခပ္တည္တည္ျဖင့္သာ ယူထားလိုက္ေလ၏။ထို့ေနာက္ ကေလးအိပ္ေနရင္ အေႏွာက္ယွက္ျဖစ္မွာဆိုးတာေၾကာင့္ ထိုလင္မယားႏွစ္ေယာက္အား အခန္းျပင္တြင္သာေစာင့္ေနေစၿပီး ခ်ဳံအာကိုသာ ေပၚဂါးေလးအား သြားေခၚခိုင္းလိုက္၏။

မိန္းခေလးဝုသည္ သူ႔ရဲ့သားငယ္ကို ဖေယာင္း႐ုပ္ေလးကဲ့သို့ ေတာင့္ေတာင့္ေလးျဖစ္ေအာင္ အႏွီးျဖင့္ေသခ်ာထုတ္ပိုးထားေလသည္။က်ဲမီလိကေတာ့ကေလးငယ္၏သြင္ျပင္ကို လြန္လြန္ က်ဴးက်ဴးပင္​ခ်ီးမြန္းခန္းဖြင့္ေန၏။

"သားေလး....ကအရမ္းခ်စ္ဖို့ေကာင္းတာပဲ... ဒါက​ေဒၚေဒၚေလ မွတ္ထားေနာ္.... အိုး...တုတ္တုတ္ခဲခဲနဲ႔ဘယ္လိုေတာင္သန္မာတဲ့ကေလးလဲ ၾကည့္စမ္းပါဦး.....''

''ခစ္ခစ္…'' ေပၚဂါးဂါး ေလးသည္ သူ႔အားခ်ီးက်ဴးေနတာကို နားလည္ဟန္ျဖင့္ တခစ္ခစ္ရယ္ေနေတာ့၏။

"အစ္ကိုနဲ႔အမႀကီးတို့ရဲ့ အေျခေနလဲအရင္ကနဲ႔မတူေတာ့ဘူးေလ အေစခံနည္းနည္းပါးပါးေလာက္ဝယ္ပါလား။မပင္မပန္းနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနရတာေပါ့....။ဘယ္လိုရွာရမွန္းမသိရင္ က်မအိမ္မွာ၂ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္ ပို့ေပးရမလား.....''

"အိမ္မွာ မလိုဘူး အဆင္ေျပတယ္ ဘယ္အလုပ္သမားမွငွားဖို့မလိုဘူး''

ထိုလင္မယား ၂ေယာက္ဟာ အခုလိုလြယ္လြယ္အခ်ိဳးေျပာင္းသြားလိမ့္မည္ကို က်န္းေဟြ႕ေညာင္မယုံေခ်။

မိုးေမွာင္လာခ်ိန္တြင္ေတာ့ လင္တ,ကၽြမ္းတို့မိသားစုဟာ သည္ ေပကပ္ေနေနသည့္ လင္တ,လီ တို့ လင္မယားအား အတင္းျပန္လႊတ္ရေလေတာ့၏။

⭐⭐⭐⭐⭐