အခန္​း-၂၂

.......

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ လင္ခ်န္အာသည္သူမရဲ့မိဘေတြ အိမ္သို့ျပန္သြားခဲ့ေလသည္။လြန္ခဲ့သည့္ ၂ႏွစ္အတြင္းမွာလဲ လင္,တလီတို့ေတာ္ကာက်မည္ကိုသိေနခဲ့ေလသည္လင္မယားသည္ အကိုျဖစ္သူမိသားစုႏွင့္ေကာ ရြာကလူေတြႏွင့္ေကာ အဆင္မေျပခဲ့ၾကေပ။

ရြာသားေတြက သူတို့မိသားစုကိုသိပ္ၿပီး ဂ႐ုတစိုက္မရွိၾကတာကို လင္တ,လီက ေတာ့ သူတို့မိသားစုေကာင္းစားတာကိုမနာလိုက်လို့ပဲဟုေတြးထင္၍ ရြာသားေတြအားပိုၿပီးႏွိမ့္ခ်စြာဆက္ဆံခဲ့ေလသည္။

​ေနာက္တစ္ႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ လင္တ,လီတို့မိသားစုဟာ ရြာတြင္ေနထိုင္ရတာ ပိုပိုၿပီးအထီးက်န္လာတာေၾကာင့္ ပိုင္ၿမိဳ့တြင္ ေရြ႕ေျပာင္းေနထိုင္ၾကေတာ့သည္။ထို့​ေနာက္ဆိုင္ေသးေလးကိုဖြင့္ထားေလရာ သူ႔ဟာနဲ႔သူလည္ပတ္ေနနိုင္တာေၾကာင့္ စီးပြားေရးကေတာ့ သိပ္မဆိုးဘူးဟုဆိုနိုင္သည္။

"ဘာလို့ျပန္လာတာလဲ ခ်န္အာ" လင္ခ်န္အာ အိမ္ျပန္လာခ်ိန္တြင္ လင္တ,လီသည္ ပစၥည္းမ်ားကို လိုက္ပို့ေပးရန္ျပင္ ဆင္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။က်ဲမီလိကေတာ့ ဆိုင္ကအလုပ္သမားကို ပစၥည္းမ်ားေနရာခ်ရန္အတြက္ စီစဥ္ညႊန္ၾကားေနတာျဖစ္၏။

က်ဲမီလိ၏ဒုတိယသမီးလင္ရွန္အာ သည္လဲ ဆိုင္တြင္ရွိေနခဲ့ေလသည္။လင္ရွန္အာသည္ အမျဖစ္သူကို ေတြ႕သည္

ႏွင့္ လက္ဖက္ရည္အျမန္ငွဲ႕၍ ေလာကြတ္ျပဳ၏။

''အမ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ပါဦး။ အမ ဒီေန႔ဝတ္ထားတဲ့အဝတ္အစားေတြက အရမ္းလွတာပဲ။ အမ အရမ္းၾကည့္ေကာင္းေနတယ္!''

လင္ရွန္အာ သည္ က်ဲမီလိႏွင့္တူတာေၾကာင့္ ႏွုတ္ေလးကလဲခ်ိဳသလို ႐ုပ္ေလးကလဲလွ၏။လင္ရွန္အာ၏ငယ္ဘဝကေတာ့ လင္ခ်န္အာႏွင့္မတူပဲ အေတာ္ေလေျဖာင့္​ျဖဴးခဲ့သလို လွလွပပေလးႀကီးျပင္းလာခဲ့ရတာျဖစ္သည္။

လင္ခ်န္အာသည္လဲ ညီမျဖစ္သူ၏မနာလိုအားက်စြာျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းေနရတာကို သိတာေၾကာင့္ေက်နပ္ေနေတာ့သည္။ ရွန္အာ ေနခဲ့ရတဲ့ဘဝက သူမထက္စာရင္အမ်ားႀကီးပိုေကာင္းတယ္။

"ငါ ဒီဝတ္စုံကိုေနာက္ ထပ္နည္းနည္းဝတ္လိုက္ဦးမယ္ ေနာက္တစ္ေခါက္လာရင္ နည္းနည္းပါးပါးျပင္လာခဲ့ေပးမယ္။ အဲ့ေတာ့မွယူလိုက္ ဟုတ္ၿပီလား...!''

လင္ရွန္အာကေတာ့ သူ႔အမရဲ့စကားကို ခ်ိဳသာစြာျဖင့္ ေက်းဇူး တင္စကားဆို၏။ အိမ္ရဲ့အခုအေျခဟာ သူ႔အစ္မေၾကာင့္ပဲဆိုတာကိုသိေနခဲ့၏။ အမျဖစ္သူဟာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕နဲ႔နီးစပ္တဲ့အသိုင္းဝိုင္းထဲက အဖြားငယ္ရာထူးကိုရယူနိုင္ခဲ့သည္။ဒါကပဲ သူမကို အေတာ္ေလးအထင္ႀကီးေစခဲ့၏။

ဒါေပမဲ့ သူမရဲ့႐ုပ္ရည္အလွပနဲ႔ဆို အမျဖစ္သူထက္ပိုေကာင္းတဲ့ အိမ္ေထာင္ဖက္ကိုရွာနိုင္မွာေသခ်ာတယ္။

"အမ က်ိရွန္းေကာင္တီမွာ က်င္းပမဲ့ပန္းပြဲေတာ္ကို သြားရင္ ညီမ ကိုပါေခၚသြားေနာ္...!''

"အင္းပါ ေခၚသြားမွာေပါ့ စိတ္ခ်ထားလိုက္" လင္ခ်န္အာ ကေတာ့ သူ႔ညီမရဲ့အေတြးကိုသိမေနပါဘူး။ဒါေပမဲ့ သိေတာ့လဲ ဘာအေရးလဲ။တကယ္လို့ သူ႔ညီမကေနာက္ခံေကာင္းေကာင္းပုဂၢိဳလ္နဲ႔သာ အိမ္ေထာင္က်မယ္ဆိုရင္ သူမလဲ လင္ခ်န္အာအေနနဲ႔လဲ အေထာက္ပံ့ေကာင္းေကာင္းရမွာပဲေလ!ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးေတာင္ ဝင္ကူညီလိုက္ဦးမယ္...။

"အား!လာရင္းကိစၥကိုေမ့ေတာ့မလို့! အေမ ဒီလက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြကိုသိမ္းၿပီး ဦးေလးလင္တို့အိမ္ကိုသြားပို့ေပးပါဦး" လင္ခ်န္အာ သည္ က်ဲမီလိအားေျပာလိုက္၏။

"ဘာလို့သြားမွာလဲ?သူ႔ထက္ဝါရင္တဲ့သူေတြေတာင္ အဲ့ဒီ့ဝင္ခြင့္ကိုမေအာင္ၾကေသးတာ အဲ့ဒီ့ဂ်ာဝမ္လဲဝင္ခြင့္ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ငါ့တစ္သတ္ ဒီအရပ္မွာၿမိဳ့ေတာ္အဆင့္ထိ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲေအာင္တဲ့သူကို မေတြ႕ဘူးေသးဘူး။ သြားမေနနဲ႔ေတာ့! ''

က်ဲမီလီအတြက္ကေတာ့ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ကို ေအာက္က်ိဳ့ရတာေလာက္မုန္းတဲ့အရာမရွိဘူး...။

အရင္က က်န္းေဟြ႕ေညာင္တစ္ေယာက္ အားလုံးရဲ့ ေစာင္းေျမႇာင္းဖိႏွိပ္ပစ္တင္ျခင္းကိုခံခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္တုန္းက လင္တ,ကၽြမ္းကေတာ့ သူ႔မိန္းမဖက္က မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ေပးခဲ့သည္။

အဲ့ဒီ့ေနာက္ က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္​ ဖိနစ္နဲ႔နဂါး ေမာင္ႏွမကိုေမြးဖြားေပးခဲ့ေတာ့ လင္တ,ကၽြမ္းတစ္ေယာက္ သူ႔မိန္းမအားပိုပိုၿပီး သဲကဲလာေတာ့သည္။

သူမကေတာ့ သမီးႏွစ္ေယာက္ကိုသာ ေမြးဖြားနိုင္ေသးသည့္တိုင္ အားလုံးသိၾကတဲ့အတိုင္း လင္တ,လီကေတာ့ သူမကိုအျပစ္မတင္ခဲ့သလို မ်က္ႏွာသာလဲေပးေနျမဲပဲျဖစ္သည္။ ေနာက္ပိုင္း က်န္းေဟြ႕ေညာင္ အမႊာႏွစ္ေကာင္အားေမြးလာခါမွ ရြာသားမ်ားကလဲ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ဘက္ေျပာင္းသြားၾကေလ၏။ အရပ္တကာရဲ့ ခ်ီးမြန္းမွုေတြၾကားမွာ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာပြင့္ၿပီး ႂကြားဝါလာေတာ့သည္။

က်န္းေဟြ႕ေညာင္ရဲ့သား ၿမိဳ့ေတာ္အဆင့္ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲသာ ေအာင္သြားရင္က သူမရင္ဘတ္စည္တီးၿပီးေအာ္ငိုလိုက္မယ္!အမ​ေလး စာေပေလ့လာေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အသုံးစရိတ္က နည္းနည္းေနာေနာမိုလို့လား....! အဲ့ဒီ့ မိသားစုက သူမတို့ေလာက္ေတာင္ အဆင္ေျပမွာမဟုတ္ဘူး။

က်ဲမီလိေတြးလိုက္တာက သူမတို့ လင္မိသားစုက ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရွိၿပီးေတာ့ အေျခမပ်က္ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနနိုင္ေနတယ္။အႀကီးဆုံးသမီးက ရံဖန္ရံခါထေဖာက္တတ္တယ္ဆိုေပမဲ့လဲ အခ်ိန္တစ္ခုအထိေတာ့ သူ႔ဟာနဲ႔သူအဆင္ေျပေနဦးမွာပါပဲ။

သားအငယ္ေလးကေတာ့ ခရိုင္ပုဂၢလိကေက်ာင္းတစ္ခုမွာ ပညာ သင္ေနခဲ့ၿပီ!သူတို့ေျပာက်တာေတာ့ ပညာအရည္ခ်င္း ဒါမွမဟုတ္ ေငြေၾကးသာမရွိရင္ဒီေက်ာင္းကိုမတတ္နိုင္ဘူးတဲ့ေလ....!

သူမအထင္ေတာ့ သူမတို့ မိသားစုက မဆိုးဘူးလို့ထင္တာပဲ!သူမက အဲ့လိုေတြးေနခဲ့ေပမဲ့ သူမရဲ့သမီးႀကီးကေတာ့ လင္တ,လီတို့အိမ္နဲ႔ ျပန္ၿပီးေျပလည္နိုင္ဖို့ကိုပဲေတြးေနခဲ့တယ္။သူမအေနနဲ႔သိပ္စိတ္မပါေပမဲ့လဲ သမီးႀကီးရဲ့ေတာင္းဆိုခ်က္ေၾကာင့္ပဲ ထိုမိသားစုထံသို့လက္ေဆာင္ ပစၥည္းေတြကိုပါသယ္သြားၿပီး သူမတို့လင္မယားႏွစ္ေယာက္လုံး မ်က္ႏွာလုပ္ေအာက္ က်ိဳ့ေတာင္းပန္ခဲ့ၾကသည္။

​ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ရွိသမၽွအရွက္ေတြလဲအကုန္ကြဲေပါ့ေလ!အဲ့လို ေအာက္က်ိဳ့ခဲ့ေပမဲ့လဲ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ရဲ့ေအးစက္စက္မ်က္ႏွာေပးကိုသာျပန္ရခဲ့တာေၾကာင့္ သူမအေနနဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလး မခံမရပ္နိုင္ျဖစ္ခဲ့ရ၏။ဒါေၾကာင့္ပဲ ေနာက္တစ္ႀကိမ္သြားဖို့ကို လုံးဝ လ်စ္လ်ဴရွုပလိုက္ေတာ့တာပင္!

.

.

.

"အေမ အခုကမတူေတာ့ဘူး!လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)က နန္းေတာ္မွာ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ျဖစ္သြားၿပီတဲ့!အဲ့ဒါ အခု သူ႔တူရဲ့လျပည့္ပြဲအတြက္လက္ေဆာင္ပို့ေပးတာကို အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက လူတစ္ေယာက္ေစလႊတ္ၿပီးအခ်ိန္မွီပို့ခိုင္းလိုက္တာတဲ့...!" လင္ခ်န္အာသည္ က်ဲမီလိအား ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) အေၾကာင္းကို ေျပာျပလိုက္၏။

"အိမ္ေရွ႕စံမင္း.....သား.. ဒါ...ဒါကအမွန္ပဲလား?" က်ဲမီလိ ႏွင့္ လင္ရွန္အာတို့သည္ ​မယုံနိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္၍ ေအာ္ဟစ္ေနၾကေတာ့သည္။ သူတို့မိသားစုကဒီၿမိဳ့ေတာ္ကို ေျပာင္းလာၿပီးထဲက လင္ရြာကိုျပန္သြားခဲသလို ရြာနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ သတင္းေတြဟာလဲ သူမတို့မိသားစုႏွင့္ လုံးဝကိုအဆင္သြယ္ျပတ္ေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။လင္ခ်န္အာေျပာျပတဲ့အေၾကာင္းေတြကို သူမတို့မိသားစုဟာ ဘာတစ္ခုမွသိမေနခဲ့ေခ်။

''အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက စစ္ပြဲလဲေအာင္နိုင္ခဲ့တယ္တဲ့ ၿပီးေတာ့ သူကအရမ္းသတၱိရွိတာပဲလို့ေျပာတယ္..."လင္ရွန္အာသည္ ၿမိဳ့ေတာ္ရဲ့စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုတြင္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ ႀကီး က်ယ္ခမ္းနားတဲ့ေအာင္ပြဲအေၾကာင္းႏွင့္ သူ႔ရဲ့ဂုဏ္ျဒပ္ေတြအား ခ်ီးမြန္းေနခဲ့ၾကတာကို ၾကားလာတာေၾကာင့္ ျပန္ေျပာျပလိုက္၏။

"အားလုံးက အမွန္ပဲ!ၿမိဳ့ေတာ္က အထင္ကရ လူႀကီးေတြထဲက က်ိဖူေတာင္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းပို့ဖို့ လူလႊတ္လိုက္ေသးတယ္ဆိုပဲ...!''လင္ခ်န္အာ သည္ မ်က္ႏွာႀကီးရွုံတြလ်က္ မနာလိုမွုအျပည့္ျဖင့္ ေျပာလိုက္သည္။

''ဟို့!က်န္းေဟြ႕ေညာင္ကေတာ့ ဘဝင္ျမင့္လြန္းအားႀကီးၿပီး နတ္ျပည္ေရာက္ေတာ့မွာပဲ....ငါေတာ့မေတြးနိုင္ေတာ့ေအာင္ပဲ အဲ့မိန္းမ ဘယ္ေလာင္ေတာင္ ဘဝင္ကိုင္ေနလိုက္မလဲဆိုတာကို...''က်ဲမီလိသည္ ေတြးမိတိုင္းစိတ္တိုလာကာ

''ငါတို့ရွန္အာ,သာ ၂ႏွစ္ေလာက္ေစာေစာေမြးလာၿပီး နန္းေတာ္ထဲသာ ဝင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီ့ေနရာကေသခ်ာေပါက္ ငါတို့ရွန္အာရဲ့ေနရာပဲ!ရွန္အာ,က လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)ထက္ အမ်ားႀကီးပိုလွတယ္....''

လင္ရွန္အာသည္လဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္၍ဝမ္းနည္းသြားကာ မ်က္ႏွာေလးပ်က္သြားေလသည္။

"တိုတိုေျပာရရင္ေတာ့ အေဖနဲ႔အေမမနက္ျဖန္လင္ ရြာကိုျပန္သြားၿပီး ဦးေလးက ခြင့္လႊတ္ေပးဖို့ကိုေသခ်ာေျပာေပးပါ။တကယ္လို့ မိသားစုႏွစ္ခုျပန္ေျပလည္သြားက်ရင္ သမီးလဲဝမ္အိမ္ေတာ္ရဲ့ အေလးျမတ္ေပးခံရၿပီး အဆင္ေျပေျပနဲ႔ေနနိုင္လိမ့္မယ္။

သမီးရဲ့အနာဂတ္ေသခ်ာသြားရင္ သမီးတို့မိသားစုအတြက္ေကာ ညီမေလးေကာ ေမာင္ေလးအတြက္ပါ ေကာင္းမွာေနာ္! ၿပီး​ေတာ့ အေမနဲ႔အေဖကိုလဲ သက္သက္သာသာေကၽြးေမြး

ေစာင့္ေရွာက္ထားလို့ရလိမ့္မယ္...''

က်ဲမီလိရဲ့ တစ္ကိုယ္ရည္အေနနဲ႔ကေတာ့ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ေရွ႕မွာ ေအာက္က်ၿပီးမေတာင္းဆိုခ်င္​ေပ ။သို့ေပမဲ့လဲ သမီးႀကီးရဲ့စကားက က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေနတာေၾကာင့္ သူမအေနနဲ႔ ေခါင္းၿငိမ့္႐ုံမွတစ္ပါး အျခားေရြးခ်ယ္စရာမရွိေနပါေခ်။

ခ်န္အာတို့ညီအမသည္လဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေတြးေနခဲ့ၾကသည္။အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကိုဆြဲေဆာင္ဖို့ ဘယ္လိုအျပဳမူေတြမ်ားလုပ္ခဲ့လဲမသိဘူး......!ဒီလိုအရာမ်ိဳးကို သူမတို့ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိလုပ္ခ်င္ရင္ေတာင္ လုပ္နိုင္ပါ့မလား....။

ညေနေစာင္းတြင္ လင္တ,လီ ျပန္လာၿပီးေနာက္ သူ႔သမီးႀကီး ေျပာျပတာကို အားတတ္သေရာနားေထာင္ၿပီးေနာက္ အလြန္သေဘာေခြ႕ေနေတာ့၏။ "ဒီေသြးသားဆက္ဆံေရးက ဘယ္ေတာ့မွ ပ်က္မသြားေစရဘူး!"

ဒါေၾကာင့္ပဲ က်န္းေဟြ႕ေညာင္ႏွင့္ လင္ခ်ဳံအာတို့ သားအမိ အဆိုပါလင္မယား ၏ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးေနတဲ့ျမင္ကြင္းကိုျမင္ေနရတာပင္။က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္ ထိူလင္မယားကိုျမင္တာႏွင့္ ေဒါသေတြလွိမ့္ထြက္လာေတာ့၏။

သူမရဲ့ခေလးနန္းေတာ္ထဲေရာက္သြားရၿပီး အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားေရွ႕ကို သူမရဲ့ရတနာလုံးေလးေရာက္သြားတာလဲ ဒီလင္ မယားေၾကာင့္ပင္...!သို့ေပမဲ့လဲ သူမဟာ အႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ စိတ္ထိန္း၍

''မင္းတို့ဒီမွာဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ? အိမ္ ထဲဝင္ေလ!''

က်ဲမီလိသည္ အရင္ေခါက္ေတြတုန္းကလို က်န္းေဟြ႕ေညာင္ရဲ့ေဒါသဟာ အရမ္းမျပင္းထန္ေနတာကို ခံစားမိတာေၾကာင့္ ပိုပိုၿပီးငိုေႂကြးေတာ့၏။

'' အမႀကီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဒူးေထာက္ၿပီးေတာ့​ေတာင္းပန္ပါတယ္!က်မနဲ႔အမရဲ့ေမာင္ကို စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ေတာ့'' က်ဲမီလိသည္ ၿခံဝန္းအျပင္ဘက္တြင္ဒူးေထာက္လ်က္ေတာင္းပန္၏။

က်န္းေဟြ႕ေညာင္ကလဲလက္မခံပဲ မတ္တပ္ျပန္ရပ္ခိုင္းေလသည္။'' အမႀကီးခြင့္မလႊတ္မခ်င္း က်မ ဒီေနရာကေန မထဘူး မထနိုင္ဘူး။ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔​ေတာ့အမႀကီးရယ္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ''

လင္တ,လီကလဲ ဒူးေထာက္လိုက္ၿပီး ေတာင္းဆိုျပန္၏။အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ လာၾကည့္တဲ့လူေတြကလဲ ပိုပိုၿပီးမ်ားလာေလသည္။

လင္တကၽြမ္းသည္ ဆူညံသံမ်ားေၾကာင့္ ၿခံတံခါးဝသို့လာၾကည့္တာျဖစ္ေပမဲ့ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲအေျခေနကိုေတြ႕ျမင္လိုက္ရေလရာ ခပ္ဆတ္ဆတ္အသံျဖင့္ "အားလုံးဝင္​ခဲ့..."

⭐⭐⭐