မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၁၉):ခ်င္မိသားစု (Part-1)

.......

လင္,တကၽြမ္းႏွင့္သူ႔​အဖြဲ႕သည္ ေနာက္ဆုံးတြင္ခ်ဴခ်ဳံးသို့ျပန္ေရာက္ လာခဲ့ၾက၏။လင္,တကၽြမ္းတို့သုံးေယာက္သည္လဲ တစ္လမ္းလုံးေစာင့္ေရွာက္ရင္းလိုက္ပါလာခဲ့သည့္ ျမင္းတပ္သားမ်ားအား ေက်းဇူးတင္စကားဆိုၾက၏။ပိုင္စီရင္စုအထိ​ လိုက္ပါပို့ေဆာင္ရန္ျပင္ဆင္ေနသည့္ျမင္းတပ္သားမ်ားအား လင္,တကၽြမ္းသည္ ယဥ္ေက်းစြာျငင္းဆိုေလသည္။

ထို့ေနာက္အဆိုပါျမင္းတပ္သားမ်ားႏွင့္ ပိုင္ၿမိဳ့အဝင္လမ္းတြင္လမ္းခြဲခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ၿမိဳ့ေတာ္အတြင္းသို့မိမိအစီစဥ္ျဖင့္သာျပန္လာခဲ့ၾကေလသည္။

ျမင္းရထားငါးစီးျပန္လာၾကသည္ကို ၿမိဳ့ေစာင့္တပ္သားမ်ားျမင္ၾကတာေၾကာင့္ ခ်င္ေရွာင္ခိုင္အားရယ္ေမာလ်က္

"သခင္ေလးခ်င္ ဒီတစ္ေခါက္ေကာဘယ္ေနရာကို အေရာင္းဝယ္သြားလုပ္လာတာလဲ? မ်ားလွခ်ည္လား?''

ခ်င္ေရွာင္ခိုင္ က "နန္းၿမိဳ့ေတာ္ကပါလာတဲ့ ပစၥည္းေတြပါ။မိသားစုနဲ႔မိတ္ေဆြေတြအတြက္ လက္ေဆာင္အခ်ိဳ့ရယ္ ျပန္ေရာင္းမဲ့ကုန္ပစၥည္းအခ်ိဳ့ရယ္ပါ''

"ဟာဟား! သခင္ေလးခ်င္ ေနာက္မ်ားက်ဳပ္ေယာကၡမ အထည္လာဝယ္တဲ့အခါ ေစ်းနည္းနည္းပါးပါးေလ်ာ့ေပးပါဦး။သူဟိုရက္ေတြထဲက အထည္သစ္ေတြလိုခ်င္လို့ဆိုၿပီး ပြက္ေလာရိုက္ေနတာ...'

"ဟုတ္ပါၿပီ...''

ခ်င္အိမ္ေတာ္သို့ျပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည့္ သူ႔မိသားစုဝင္အခ်ိဳ့ႏွင့္ အလုပ္သမားမ်ားကိုပါလာေသာပစၥည္းမ်ားကို အတင္အခ်ျပဳလုပ္ေစ၏။ သူတို့ဝယ္လာခဲ့ေသာ လက္ ေဆာင္ပစၥည္းအခ်ိဳ့ႏွင့္အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားေပးလိုက္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ခပ္ႀကီးႀကီးျမင္းရထားတစ္ခုထဲသို့ေပါင္းထည့္ေစခဲ့သည္။

ထို့ေနာက္ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ ​ေယာကၡမျဖစ္သူႏွင့္ေယာက္ဖျဖစ္သူကို လင္ကြန္းရြာသို့ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်လိုက္ပို့ေပး၏။လင္ကြန္းရြာသို့ျပန္ေရာက္ခ်ိန္သည္ ညေနစာ,စားခ်ိန္သို့ေရာက္ေနၿပီျဖစ္၍ ရြာလည္လမ္းမ၌မည္သူမၽွရွိမေနေခ်။ညဦးယံေရာက္ခါနီးျဖစ္တာ​ေၾကာင့္အိမ္ေထာင္စုတိုင္းဟာ ကိုယ့္မိသားစုႏွင့္ကိုယ္အလုပ္ရွုပ္ေနၾကသလို သူတို့ျပန္လာသည္အားလည္း ဘယ္သူမွ သတိမထားမိၾကေပ။

လင္မိသားစုသည္လည္း ညေနစာ,စားေနၾကတာျဖစ္၏။အေဖျဖစ္သူႏွင့္အကိုႀကီးတို့ဟာ ႐ုတ္တရက္ျပန္ေရာက္လာတာျဖစ္တာေၾကာင့္ က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္ ည,စာစားေနရင္းတန္းလန္းျဖင့္ပင္ ဟင္းလ်ာတို့ကိုအလ်င္ျမန္ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္ေပးေလသည္။ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္လဲ ညစာ,စာအတူပါဝင္စားသုံးေလသည္။သူက အလုပ္အျမဲရွုပ္ေနသူျဖစ္တာေၾကာင့္ မိသားစုႏွင္အတူလက္စုံစားရသည့္ ထမင္းဝိုင္းတြင္ တကယ္ကိုေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့ေလသည္။

ထမင္းစားေနစဥ္တြင္ မိသားစုဝင္တိုင္းသည္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) ၏ အေျခအေနကို ေမးျမန္းၾကေလသည္။ လင္တကၽြမ္း က အေသခ်ာစဥ္စားၿပီးေနာက္

"ဂ်ာေပါင္ ေကာင္းေကာင္းေနရပါတယ္။ထမင္းအရင္ စားၾကရေအာင္! ခ်ိဳင္ေရွာင္မ်ားမ်ားထည့္စား! လမ္းမွာေတာ္ေတာ္ေလးပင္ပန္းခဲ့တယ္မလား..''

ဂ်ာေပါင္ေလး အဆင္ေျပတယ္ဆိုတာ အတည္ျပဳၿပီးသြားေတာ့ အားလုံးဟာစိတ္ေအးသြားၾက၏။ထို့ေနာက္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္အား အေနမခက္ေစရန္ စကားမ်ားေျပာ၍ အစားစာမ်ားထည့္ေပးၾကေလသည္။

လင္,တကၽြမ္းသည္ကား ဂ်ာေပါင္ (က်ားေပါင္)၏အေၾကာင္းကို က်န္းေဟြ႕ေညာင္အား အရင္ဆုံးေအးေဆးေဆးေျပာျပခ်င္သည့္အတြက္ သင့္ေတာ္မည့္အခ်ိန္ကိုအကဲခတ္ေနခဲ့၏။

ညေနစာ,စားၿပီးေနာက္ မိသားစုဝင္ေတြသည္ ပိုင္ၿမိဳ့သို့ျပန္မည့္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္အား ျပန္လည္ႏွုတ္ဆက္ပို့ေဆာင္ၾက ၏။အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ အားလုံးဟာသူတို့အတြက္ပါလာတဲ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြကိုဖြင့္ၾကည့္ရန္ အလုပ္ရွုပ္ေနၾကေတာ့၏။

"ဒီ ခ်ိဳင္ေရွာင္ကေတာ့ အပိုေငြေတြကုန္ေအာင္လို့!ေငြေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ကုန္လဲမသိဘူး။ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးသုံးဖို့မလိုတာကို..!'' က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္ အေရာင္တလက္လက္ျဖစ္ေနေသာ လက္ေဆာင္မ်ားကိုၾကည့္ရင္း ေစ်းႀကီးမည္ကိုအလိုလိုခံစား၍သိေနခဲ့၏။

လင္,တကၽြမ္းသည္ ပါးစပ္ပိတ္၍အေျခေနကို အကဲခတ္ေနရာမွ "ခ်ိဳင္ေရွာင္က ေကာင္းပါတယ္!သူ ေဘဂ်င္းမွာ အေရာင္းဝယ္လုပ္တာေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပလို့ မင္းကိုေလးစားသမွုနဲ႔ဝယ္လာေပးတာေလ...!အဲ့ဒါ မေကာင္းဘူးလား...''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ပို့ေပးလိုက္သည့္ လင္ေဆာင္ပစၥည္းေတြဟာ သူ႔ဟာနဲ႔သူအရည္ေသြးျမင့္ပစၥည္းေတြသာ ျဖစ္ သည္။ဂ်င္ဆင္း၊ငွက္သိုက္အားလုံးဟာ အရည္ေသြးျမင့္တဲ့ထဲကပဲဆိုတာကို က်န္းေဟြ႕ေညာင္အေနျဖင့္အလြယ္တကူသိနိုင္ေပမဲ့ ပစၥည္းေစ်းတန္ဖိုးကို​ေတာ့ သူမ,မခန္႔မွန္းနိုင္ေခ်။

ထိုလက္ေဆာင္ထဲတြင္ ပုလဲေခါင္းထိုးအဆင္တန္ဆာတစ္ခုရယ္၊နားကပ္တစ္စုံရယ္ႏွင့္ အျဖဴေရာင္ေက်ာက္ စိမ္းလက္ေကာက္တစ္ရံလည္း ပါဝင္သည္။ဒီအဆင္တန္ဆာ အစုံလိုက္သည္ က်န္းေဟြ႕ေညာင္အတြက္ သီးသန္႔လက္ေဆာင္ျဖစ္ေလသည္။ထိုအရည္ေသြးျမင့္ လက္ဝတ္ရတနာအစုံလိုက္သည္ လင္မိသားစုရွိအမ်ိဳးသမီးေတြရဲ့ႏွလုံးသားကို အျပည့္အဝဖမ္းစားလိုက္ေလ ၏။

က်န္းေဟြ႕ေညာင္က သူမရဲ့သားမက္ျဖစ္သူသည္ ပိုက္ဆံအမ်ားႀကီးသုံးလြန္းတယ္ဟု ဆူပူေနေပမဲ့လဲ သူမအေနနဲ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးပီတိျဖစ္ေနခဲ့တာျဖစ္သည္။သူမရဲ့ သားမက္ေလးက သူမအေပၚအရမ္းသိတတ္တာပဲ!

"ဒါကအရမ္းလွတယ္။အရမ္းလဲ ေစ်းႀကီးမွာပဲ!ရွင္က ရွင့္သားမက္ ဒီေလာက္ဝယ္ျခမ္းေနတာကို မတားဘူးလား?က်မ အေနနဲ႔ ဒီေလာက္တန္ဖိုးႀကီးၿပီးလွတဲ့ေခါင္းထိုးရွိဖို့မလိုပါဘူး။ဒါက ျဖဳန္းတီးလြန္းရာ မက်ဘူးလား?''

လင္,တကၽြမ္း၏စိတ္ထဲတြင္ကား သူက အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားေလ ငါက ဘယ္လိုလုပ္တားနိုင္မွာလဲဟူ၍..... ။

လင္ဂ်ာဝမ္၏ဇနီးႏွင့္ အျခားကေလးမ်ားသည္လဲ သူတို့အတြက္သီးသန္႔လက္ေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ ခမ္းနားထည္ဝါေသာ ေရာင္စုံေက်ာက္မ်က္ပု တီးမ်ားကိုၾကည့္ၿပီး လြန္စြာအံ့အားသင့္ေနၾက၏။မိန္းခေလးဝုသည္ပင္ ပုတီးေစ့မ်ားကို ဂ႐ုတစိုက္ကိုင္ေဆာင္ၾကည့္ရင္း လက္မ်ားပင္တုန္၍ေန၏။လင္ခ်ဳံအာသည္လဲ ပုတီးကုံးကိုယူၾကည့္ၿပီးေနာက္ ထည့္ယူလာသည့္ဖာေလးထဲသို့ ျပန္႔ထည့္ထားလိုက္ေလသည္ါ

လင္ဂ်ာဝမ္ က သူ႔အေမကိုၾကည့္၍

''အေမ ဒါေတြကအရမ္းတန္ဖိုးႀကီးလြန္းတယ္။ခ်ဳံအာက ငယ္ေသးတယ္ အေမပဲသိမ္းထားေပးလိုက္ပါ။ ေတာ္ၾကာေပ်ာက္ပ်က္ကုန္ရင္ ႏွေျမာဖို့ေကာင္းတယ္ "

လင္တကၽြမ္း "အင္း! ေနာက္မွေသခ်ာစီစဥ္ၾကတာေပါ့ ဂ်ာဝမ္,လဲပင္ပန္းလာမွာပဲ ေစာေစာနားၾကရေအာင္! လူလဲႏုံးခ်ိေနၿပီ''

ထို့ေနာက္ က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္လဲ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနေသာ ခင္ပြန္းႏွင့္သားျဖစ္သူေရခ်ိဳးသန္႔စင္ရန္အတြက္ ေရ ေႏြးႀကိဳေပးသလို လိုအပ္သည္မ်ားကိုလဲျပင္ဆင္လုပ္ကိုင္ေပးရင္း အလုပ္ရွုပ္ေနေတာ့၏။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ ခ်င္္အိမ္ေတာ္သို့ျပန္ေရာက္ခ်ိန္သည္ အေလးေမွာင္ေနခဲဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အဝတ္အစားလဲၿပီးေနာက္ 'ဘြားဘြားႀကီးကေမးစရာလို့ ဧည့္ခန္းကိုလာခဲ့ပါ'ဟု အိမ္အကူတစ္ေယာက္အား ေစခိုင္း ၍ အေခၚခံရေလ၏။

ခ်င္ခ်ိဳင္သည္နား​ေနခန္းသို့ေရာက္ေတာ့ သူ႔အေဖရယ္အေမရယ္ ၿပီးေတာ့ သူ႔အမ်ိဳးသမီးေလးဂ်င္အာပါ သူ႔အားထိုင္ေစာင့္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။

သခင္ႀကီးခ်င္ "ခ်ိဳင္ေရွာင္ ဒီတစ္ခါ ေဘဂ်င္းကို သြားရတာ အဆင္ေျပရဲ့လား?ပစၥည္းေတြအမ်ားႀကီးျပန္ဝယ္လာခဲ့တာလား....''

ေန႔လည္ခင္းတုန္းက သခင္မႀကီးခ်င္ႏွင့္ေခၽြးမျဖစ္သူ လင္ဂ်င္အာတို့သည္ ေဘက်င္းမွခ်ိဳင္ေရွာင္ ျပန္ပါလာခဲ့

သည့္ ပစၥည္းမ်ားကိုေနရာခ်ရင္းသိမ္း ဆည္းၾကည့္ရွုၾက၏။အစပိုင္းတုန္းကေတာ့ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ ဝယ္ယူခဲ့ေသာ ၿမိဳ့ေတာ္၏ တန္ဖိုးျမင့္ကုန္ပစၥည္းေတြကိုေတြ႕ရေပမဲ့ ခ်င္သခင္မႀကီးေကာ ဂ်င္အားေကာက ေထြေထြထူးထူးမခံစားရဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ခ်ိဳင္ေရွာင္က သူ,ဘယ္ေနရာမွာပဲ အေရာင္းဝယ္သြားလုပ္လုပ္ ျပန္လာရင္ အဲ့ေဒသရဲ့တန္ဖိုးျမင့္ကုန္ပစၥည္းေတြကိုျပန္ဝယ္လာတာတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဒါက သူမတို့အတြက္ပုံမွန္ကိစၥရပ္လို့ေတာင္ ဆိုနိုင္တယ္!

အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားနဲ႔ေတြ႕လိုက္ရတယ္လို့ သိလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ တစ္ခုခုေတာ့လြဲေန​ၿပီဆိုတာကို ခ်င္အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ ေသခ်ာသိလိုက္၏။ၿပီးေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ ဒီတစ္ေခါက္ျပန္လာတာ သယ္လာတဲ့ပစၥည္းေတြကမ်ားလြန္းတယ္ဟု ထပ္ခံစားမိၾကျပန္သည္။

အဲ့ဒီ့ေနာက္ ခ်င္အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ဟာ မသကၤာစိတ္ျဖင့္ ပစၥည္းမ်ားကိုဖြင့္ေဖာက္ေနရာခ်ေနၾက၏။အဲ့ဒီ့ေနာက္ လက္ေဆာင္စာရင္းကိုေတြ႕တဲ့အခါမွာေတာ့ အထိတ္ တလန႔္ျဖစ္ကုန္ၾကေတာ့သည္။လက္ေဆာင္ပစၥည္းစာရင္းထဲတြင္ လက္ရာ​ေျမာက္ေသာ အရည္ေသြးျမႇင့္လက္ဖက္ရည္ခြက္တစ္စုံ၊သခင္မႀကီး ခ်င္အတြက္ပုလဲေခါင္းထိုးႏွင့္ နားဆြဲအဆင္တန္ဆာ၊လင္ဂ်င္အာအတြက္ အရည္ေသြးျမင့္ ပတၱျမားပုတီးကုံးႏွင့္ ေနာက္ထပ္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေသးေသးေလး ၃ခုလဲပါရွိေသး၏။

ထိုစာရင္းတြင္ သခင္ႀကီးခ်င္အတြက္ အရည္ေသြးျမင့္ေက်ာက္စိမ္း႐ုပ္တစ္ခုလဲပါရွိ၏။နဂါးႏွင့္ဖီးနစ္တို့ကို ေရႊျဖင့္အနားသတ္ထားကာ ေက်ာက္စိမ္းသည္ကားၾကည္လင္၍ေတာက္ပေန၏။ထို့ျပင္ဂ်င္ဆင္းႏွင့္ငွက္သိုက္ကဲ့သို့ေသာ အားေဆးအခ်ိဳ့လည္း ပါရွိျပန္သည္။

ဒီပစၥည္းေတြရဲ့ေစ်းႏွုန္းကမနည္းဘူး။ဒါေတြအကုန္လုံးကို ေငြစ,ေထာင္ခ်ီေပးရင္ေတာင္ ဝယ္လို့မရေသးဘူး!

လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရသည္ကို ႏွစ္သက္ေသာ သခင္ႀကီးခ်င္ ကိုလက္ဖက္ရည္ခြက္အစုံႏွင့္လက္ဖက္ေျခာက္မ်ား အားျပသလိုက္ၾက၏။ ထိပ္တန္းအဆင့္ (လက္ဖက္ဦးရြက္ေျခာက္) သည္ ေငြႏွင့္ဝယ္၍မရပဲဂုဏ္ျပဳခ်ီးျမႇင့္ခံရသူသာ ေသာက္ခြင့္ရသည့္ လက္ဖက္ရည္ျဖစ္သည္။

ဒီလိုအရည္ ေသြးျမင့္ကုန္ပစၥည္းမ်ိဳးကို သူ႔ရဲ့သားက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးရလာရတာလဲ!သခင္ႀကီးခ်င္သည္ အလြန္စိတ္ရွုပ္ေထြးစြာၿပီး အံ့ၾသေနေတာ့၏။ သူ႔သားေငြဘယ္ေလာက္ပါသြားတယ္ဆိုတာကိုသူသိေန၏။သူ႔သား ယူသြားတဲ့ေငြႏွင့္ပါသြားတဲ့ကုန္ပစၥည္းေရာင္းရေငြေပါင္းရင္ေတာင္ ဒီပစၥည္းေတြဝယ္ဖို့ဆိုတာမျဖစ္နိုင္ဘူး!

"အင္း! မင္းသား ဘာေတြထပ္ပါလာေသးလဲ?'' ခ်င္ သခင္မႀကီးအား ေမးလိုက္၏။

ခ်င္ သခင္မႀကီးသည္ကား ယခင္သခင္မႀကီး က်ီဖူစီစဥ္သည့္ ပြဲတစ္ခုတြင္ သခင္မႀကီးက်ီဖူဝတ္ဆင္ထားသည့္ ေခါင္းထိုးအားျပန္ျမင္ေယာင္ေနခဲ့၏။အဲ့ဒီ့ေခါင္းထိုးက သူ႔သားယူလာခဲ့သည့္ ေခါင္းထိုးနည္းနည္းႀကီးမားေပမဲ့ အရည္ေသြးကေတာ့ သူမ,ေခါင္းထိုးေလာက္မေကာင္းတာေသခ်ာ၏။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ သည္ လက္ဖက္ရည္ခြက္ျပင္ေပးေနေသာ အကူေကာင္​မေလးအားထြက္သြားေစၿပီးေနာက္ ေခါင္းအနည္းငယ္ငုံ႔ကာ

"ဒါေတြက အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ ႏွုတ္ခြန္းဆက္လက္ေဆာင္ေတြပါ...''

ထိုအခါ ခ်င္ မ်ိဳးႏြယ္သုံးေယာက္တို့သည္ ဇေဝဇဝါျဖင့္

"အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား..... အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက ဘယ္သူနဲ႔ဘယ္လိုအဆက္ဆက္ရွိလို့တုန္း!"

"ဂ်ာေပါင္...ဒါေတြကဂ်ာေပါင္ေၾကာင့္ ရလာတဲ့ လက္ေဆာင္ေတြပါ။" ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ ခပ္တိုးတိုးဆို၏။

"ဂ်ာေပါင္ ! ဂ်ာေပါင္ကဘယ္လိုျဖစ္ၿပီးေတာ့လဲ?" လင္ဂ်င္အာသည္စိတ္လွုပ္ရွားစြာ ေမးျမန္းေတာ့သည္။

"လင္ဂ်ာေပါင္က အခုအိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္ျဖစ္ေနၿပီ!ဂ်ာေပါင္ကေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္ျမတ္နိုးခံရတယ္ထင္ပါရဲ့..။က်ေနာ္တို့ကိုတည္းခိုေဆာင္တစ္ခုမွာ ေအးေအး ေဆးေဆး ဂ်ာေပါင္နဲ႔သီးသန္႔ေတြ႕ဆုံခြင့္ေပးတဲ့အျပင္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြအမ်ားႀကီးကိုလဲ ထည့္ေပးလိုက္တယ္!

ၿပီးေတာ့ အျပန္လမ္းမွာလဲ က်ေနယ္တို့ကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို့ဆိုၿပီး ျမင္းတပ္သားအခ်ိဳ့ကိုထည့္ေပးလိုက္ပါေသးတယ္။ေယာကၡထီးျဖစ္သူက ဂ်ာေပါင္ရဲ့အ ေၾကာင္းကိုဖုံဖိထားခ်င္သလို အာ႐ုံစိုက္ခံရမွာလဲေၾကာက္တာေၾကာင့္ ပိုင္ၿမိဳ့အဝင္မွာပဲ က်ေနာ္တို့ ျမင္းတပ္သားေတြနဲ႔လမ္းခြဲခဲ့ၾကတာပါ...!'' ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ အေျခေနအားအက်ဥ္းခ်ဳံ႕ေျပာျပ လိုက္၏။

သခင္မႀကီးခ်င္က ဝမ္းသာအားရျဖင့္

''ဂ်ာေပါင္ လိမၼာၿပီးေတာ္တဲ့ခေလးပဲ..... အခုေတာ့ သူ

သူေကာင္းျပဳခံရၿပီေပါ့ေလ...!''

ဂ်င္အာသည္ သူမရဲ့ေမာင္ျဖစ္သူဟာအိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သြားတာကို တအံ့တၾသျဖင့္နားေထာင္ေနခဲ့သည္။ေယာကၡမျဖစ္သူက ဝမ္းသာအားရေပ်ာ္ေနေပမဲ့လဲ ဂ်င္အားသည္ကားအနည္းငယ္စိုးရိမ္စိတ္ဝင္ေနခဲ့ေလသည္။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္(ထိုက္ေရွာင္)သည္ ပထမဆုံးအႀကိမ္သြားေရာက္တဲ့ ေဘဂ်င္းရဲ့အေတြ႕အၾကဳံကို ေျပာျပခဲ့ၿပီးေနာက္ ခ်ီမိသားစု၏ကမ္းလွမ္းမွုအေၾကာင္းကိုပါ ခ်င္အႀကီးကဲသို့တင္ျပလိုက္၏။

သခင္ႀကီးခ်င္သည္ နာမည္ႀကီးခ်ီမိသားစု၏လုပ္ငန္းတံဆိပ္ျပားကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္လွုပ္ရွားစြာျဖင့္

''အင္း! ဒါက အရမ္းေကာင္းတဲ့အခြင့္အေရးပဲ!''

''ေယာကၡထီးျဖစ္သူက ခရိုင္ၿမိဳ့ေတာ္ကိုတရားဝင္သတင္းမေၾကျငာခင္အထိ ဖုံးဖိထားဖို့ဆႏၵရွိေနပါတယ္'' ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ သူ႔ေယာကၡထီးျဖစ္သူ၏ဆႏၵကိုေလးစားဟန္ျဖင့္ သူ႔မိဘမ်ားအား အသိေပး၏။

"အင္း၊ ငါ့ခမည္းခမက္ ေတြးတာမွန္တယ္။ဒီတစ္ေခါက္ကာသြားတဲ့သူေတြကို ေသခ်ာသတိေပးထားလိုက္"ခ်င္ သခင္ႀကီးသည္ ေခါင္းတဆက္ဆက္ၿငိမ့္လ်က္ ညႊန္ၾကားေလသည္။

"က်ေနာ္ဒီတစ္ေခါက္ေခၚသြားတဲ့ ခေလးေတြက ေျပာရဆိုရေကာင္းတဲ့သူေတြခ်ည္းပါပဲ! သတိေပးထားေပမဲ့ အခုထပ္ၿပီးသတိေပးထားလိုက္ပါ့မယ္''

ညဘက္အိပ္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ လင္ဂ်င္အာသည္ ေယာင္ေတာင္ေယာင္ျဖင့္မအိပ္နိုင္ပဲေျဖေနရာ အိပ္ေပ်ာ္ခါနီးသူ႔ေယာက်ာ္းအား တြန္းထုတ္၍

"ေယာက်ာ္း ဂ်ာေပါင္ကတကယ္ေကာ အဆင္ေျပရဲ့လားဟင္?''

⭐⭐⭐⭐⭐⭐