မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၁၅):ျပန္လည္ဆုံစည္းျခင္း (Part-1)

....

ေဆာင္းဦးရာသီပြဲေတာ္နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမၽွ လင္ဂ်ာေပါင္ ၏ စိတ္ခံစားခ်က္သည္လဲ ပိုပိုၿပီးဆိုးဝါးလာ၏။ ဂ်ာေပါင္၏အရိပ္ေျခကိုအျမဲတမ္းဂ႐ုတစိုက္ၾကည့္ေနသည့္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်နမ္သည္ကားသူ႔ခေလးဆီမွာ တစ္စုံတခုေသာစိုးရိမ္ဖိဆီးမွုရွိေနေၾကာင္းကို သိရွိေနေလသည္။

သူ႔အေနနဲ႔ ဒီေကာင္ငယ္ေလး၏ပူပင္မွုကို ရိပ္စားမိေနပါေသာ္လည္း သူ႔ကိုဖြင့္ဟအကူညီေတာင္းခံလာေစခ်င္သည့္အတြက္ 'တစ္ခုခုျဖစ္ေနလား?၊ပူပင္စရာရွိလို့လား?' ဟုအျမဲစကားလမ္းဖြင့္ေမးျမန္းေနပါေသာ္လည္း ထိုေကာင္ငယ္ေလးသည္ကား ႏွုတ္ဆိတ္လ်က္ေခါင္းခါေနျမဲပင္။

ဒီေကာင္ငယ္ေလး သူ႔ထံပြင့္လင္းစြာဖြင့္ဟအကူညီေတာင္းခံလာဖို့ အရိပ္ျ​ကည့္,ၾကည့္ျဖင့္အျမဲေစာင့္ဆိုင္းေနပါေသာ္လည္း သူ,ထပ္ၿပီးအခ်ိန္ဆြဲေနလို့မရေတာ့ေပ။ပိုပိုၿပီးႏြမ္းလ်လာတဲ့ အေကာင္ေပါက္ေလးေၾကာင့္ သူကိုယ္တိုင္သည္လဲ ဘယ္လိုမွသည္းခံၿပီ းေစာင့္စားေန၍မရေတာ့ေခ်။ ၾကည့္ရတာ သူ႔ရဲ့ခေလးက သူ႔ကိုမယုံၾကည္နိုင္ေသးဘူးထင္ပါရဲ့....။

မနက္ျဖန္ဆိုရင္ပဲ ပြဲေတာ္ေန႔ျဖစ္ေနၿပီ!

သူ႔ရဲ့ခေလးေလးကသူ႔ရဲ့မိသားစုအေၾကာင္းကို သူ႔အားဖြင့္ေျပာဖို့ လုံးဝအစီစဥ္မရွိဘူးပဲကို.......!

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ ေလးပင္စြာပ်က္ျပင္းခ်ရင္း...."က​ေလးကိုယ္တို့ စကားေျပာရေအာင္..."

ေန႔ခင္းဘက္တြင္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္​ အစိုးရေရးရာကိစၥမ်ား ကိုင္တြယ္ရန္အတြက္ စာၾကည္ေဆာင္သို့သြားရမည္ကိုေတာင္မသြားနိုင္ပဲ ေနခင္းတေရးတေမာအိပ္ေနေသာ ဂ်ာေပါင္အား ခုတင္ေပၚမွဆြဲထူ၍ထိုင္ခိုင္းလိုက္၏။

"က​ေလး! မင္းကိုယ့္ကို ေျပာခ်င္တာရွိလား?"

လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)က ေခါင္းငုံခ်ထားလ်က္ခပ္ျဖည္းျဖည္းေခါင္းခါလိုက္၏။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ သူ႔ခေလးရဲ့မ်က္ႏွာေလးကို ဆြဲေမာ့လိုက္ၾကည့္ၿပီး သူ႔အားၾကည့္ေစ၍ေမးလိုက္၏,

"ကိုယ္​က ဘယ္သူလဲ!''

"ေတာ္ဝင္....." လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) ရဲ့စကားမဆုံးခင္မွာပဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က အလ်င္ျမန္တားဆီးပိတ္ပင္ျခင္းကိုခံလိုက္ရ၏။ စကားလုံးေတြဟာ သူ႔ရဲ့ပါးစပ္အတြင္းမွာပဲေပ်ာက္ရွကုန္ေလသည္။ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္သူ႔ရဲ့လၽွာကို ဂ်ာေပါင္ရဲ့ခပ္သင္းသင္းခံတြင္းထဲသို့တိုးဝင္ၿပီး ဂ်ာေပါင္၏လၽွာေလးအား သူ႔လၽွာျဖင့္ေရာယွက္ေဆာ့ကစားေလသည္။

အတန္ၾကာမွသူ႔ကေလးရဲ့ခံတြင္းထဲမွ တြန႔္ဆုတ္စြာျဖင့္ ထြက္လိုက္ၿပီးေသခ်ာစြာေမးျပန္၏။

"က​ေလးကိုယ္က ဘယ္သူလဲ!

ကိုယ္က မင္းအတြက္ဘာလဲ!''

"ေယာက်ာ္း ... ဂ်ာေပါင္ရဲ့ေယာက်ာ္း " ထိုေတာ့မွလင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) သည္လဲ နာခံရိုက်ိဳးစြာျပန္ေျဖေလသည္။

"အင္း,ေတာ္တယ္! လိမၼာတဲ့ခေလးေလးပဲ။ ကိုယ္ကမင္းရဲ့ေယာက်ာ္း!မင္းရဲ့ေယာက်ာ္းကိုမင္းခံစားေနရတဲ့ အရာအားလုံး မေျပာျပပဲေနမလို့လား...''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနားေထာင္ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ဂ်ာေပါင္ေၾကာင့္မတတ္သာသည့္အဆုံး ရင္နာနာႏွင့္ပဲတည့္တိုးသာေျပာလိုက္ရေတာ့သည္။

''မင္းရဲ့ေယာက်ာ္းကို အခုထိမယုံၾကည္နိုင္ေသးတာလား...''

''မဟုတ္ပါဘူး..!'' လင္းက်ားေပါင္က တိုးလ်စြာေျဖ၏။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္ကိုသူ႔လက္ေမာင္းေတြၾကားထဲဆြဲထည့္​လိုက္ၿပီး ''ခေလးမင္းသိရဲ့လား မင္းအမ်ားနည္းတူမလုပ္နိုင္တာ ဘာတစ္ခုမွမရွိဘူး!ဘာေတြအရမ္းစိုးရိမ္ေနတာလဲ....''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) ၏ ပါးျပင္ေလးကို နမ္းလိုက္ၿပီး "အင္း... မင္းမိသားစုကိုေတြ႕ခ်င္လို့လား?"

လင္ဂ်ာေပါင္သည္ "မိသားစု" ဟူေသာစကားကိုၾကားလိုက္သည့္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ေခါင္းညိတ္လာသလိုရီေဝေဝမ်က္လုံးဝိုင္းေလးေတြထဲမွ မ်က္ရည္မ်ားသည္လဲ႐ုတ္ခ်ည္းဆိုသလို ျပည့္လၽွံ၍စီးက်လာေလသည္။

'သတိလဲရတယ္!ေတြ႕လဲေတြ႕ခ်င္တယ္!'

ရႊန္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္၏မ်က္ရည္ေလးမ်ားကို ဖိကပ္နမ္းလိုက္ၿပီး

"ခေလးေလးမငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္..! မနက္ျဖန္ မင္းရဲ့မိသားစုကို ေသခ်ာ ေပါက္ေတြ႕ရမွာေပါ့.....''

''ဒါေပ....မယ့္.... ဒါေပ....မယ့္ နန္း...ေတာ္..ရဲ့ စည္း..ကမ္း....ေတြ ...'' လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)က ငိုယိုၿပီး ေျပာေတာ့၏။

''ဟုတ္ၿပီ...ဟုတ္ၿပီမငိုပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္ ကိုယ့္အမွားပါကြာ...!

ဒီရက္ေတြမွာမင္းဘာေတြ စိတ္ပူေနခဲ့လဲဆိုတာ သိေပမယ့္ ကိုယ္အေတြးတိမ္သြားခဲ့တယ္...။ကိုယ့္ေၾကာင့္အမ်ားႀကီးဝမ္းနည္းခဲ့ရမွာပဲ...!

ကိုယ္ေတာင္းဆိုခ်င္တာက ကိုယ့္အေပၚကိုပြင့္လင္းေပးပါ။မင္းေယာက်ာ္းကေလ မင္းအတြက္သာဆိုရင္ဘယ္လိုခက္ခဲတဲ့အရာမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာကိုမွထည့္မတြက္ပဲ အားလုံးကိုေျဖရွင္းေပးနိုင္တယ္ဆိုတာသိရဲ့လား?''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ဂ်ာေပါင္ကိုဖက္ထားလ်က္ျဖင့္ ေနာက္ေက်ာေလးကိုဖြဖြပုတ္ေပးေနၿပီး၊ ဂ်ာေပါင္၏နားေလး,အနားသို့ကပ္၍ ႏူးညံ့စြာတီးတိုးေျပာေလသည္။

"ဂ်ာေပါင္ ...ဂ်ာေပါင္ သိတယ္ေပါ့!

​ေယာက်ာ္းက အရမ္းေကာင္းတယ္ !"လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)သည္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္​အားျပန္လည္ေပြ႕ဖက္ရင္းဆို၏။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ သူ႔အားဂ်ာေပါင္ကျပန္လည္ဖက္တြယ္လာသည္ကို လြန္စြာမွသေဘာေတြက်ေနေလေတာ့သည္။

''ေနာင္ မင္းဘယ္လိုအခက္ခဲေတြနဲ႔ပဲၾကဳံရၾကဳံရ မင္းရင္ထဲမွာရွိေနတဲ့ခံစားရသမၽွကို ကိုယ့္ကိုေျပာျပမယ္မလား?''

"အင္း!ဂ်ာေပါင္ေျပာျပပါ့မယ္!"လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) သည္ အေသအခ်ာကို ကတိေပးေလသည္။

"မနက္ျဖန္ယြမ္ဖူက သူတို့အတြက္စီစဥ္ေပးလိမ့္မယ္ စိတ္မပူနဲ႔ေတာ့ေနာ္!''ရႊမ္ရန္ဟန္ခ်န္သည္ငိုထားတာေၾကာင့္ ရဲေနတဲ့ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)၏အနီေရာင္ႏွာေခါင္းေလးကို ခ်စ္ျမတ္နိုးစြာျဖင့္နမ္းရွိုက္လိုက္သည္။

ေဆာင္းဦးရာသီပြဲေတာ္ေန႔တြင္ေတာ့ လင္,တကၽြမ္း၊ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ႏွင့္လင္ဂ်ာဝမ္ တို့ သုံးေယာက္တို့သည္ နန္းေတာ္ဝင္ေပါက္ဂိတ္ငါးဂိတ္၏ တံခါးမ်ားေရွ႕တြင္ေစာစီးစြာေစာင့္ေနၾကသည္။တျခားေသာ မိသားစုဝင္မ်ားစြာတို့သည္လည္း သူတို့သုံးေယာက္နည္းတူ နန္းေတာ္တံခါးဝမ်ား၌ စုေဝးေစာင့္ဆိုင္းေနၾကေလသည္။

Chen Shi (7:00-9:00)

(နဂါး) ခ်ိန္သို့နီးေသာအခ်ိန္တြင္ နန္းေတာ္တံခါးပြင့္လာၿပီးေနာက္ အေစာင့္အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕သည္ထြက္လာၿပီး လိုက္နာရမည့္စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကိုေၾကျငာ၏။ နန္းေတာ္ရွိ နန္းတြင္းအမွုထမ္းတို့၏အမည္မ်ားကို ယခင္အမည္အရင္းႏွင့္နန္းတြင္းအမည္မ်ားကိုပါတြဲ၍ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီေၾကျငာေပးၿပီးေနာက္ နန္းေတာ္ အမွုထမ္းတို့အားတစ္သုတ္စီခြဲ၍ လႊတ္ေပးေလသည္။

နန္းေတာ္တြင္းမွလူမ်ားတစ္အုပ္စုစီထြက္လာတိုင္း လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္မိသားစုဝင္ကိုအသည္းသန္ရွာေဖြမိၾက၏။ ​ေတြ႕သြားတဲ့မိသားစုဝင္ေတြကေတာ့ ေျပးလႊားေပြ႕ဖက္လ်က္ အခ်ိဳ့လဲ ငိုတဲ့သူလဲငိုရယ္တဲ့သူလဲရယ္ႏွင့္။

လူတိုင္းကလဲ ေတြ႕ဆုံသြားေသာသူေတြကိုအားက်ေနလ်က္...။သူတို့မိသားစုဝင္ေတြကိုလဲ​ေတြ႕ရဖို့ လူတိုင္းက

မေစာင့္နိုင္ေတာ့ဘူးဆိုေပမဲ့လဲ နန္းေတာ္အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္၏အမိန္႔ကိုလိုက္နာၿပီး သူတို့ရဲ့မ်က္ေတြနားေတြကိုသာလ်င္လ်င္ထား၍သာ လိုက္ရွာၾကရေလသည္။

သူတို့နာရီဝက္နီးပါးေလာက္ ေစာင့္ဆိုင္းၿပီးေနာက္ ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္ရွိလူစာရင္းကို ေၾကျငာမည္ျဖစ္ေၾကာင္းၾကားလိုက္ရ၏။လင္ဂ်ာဝမ္တို့ သုံးေယာက္လဲလည္ပင္းကိုဆန႔္တန္းလ်က္ အသင့္အေနထားျဖင့္နန္းေတာ္တံခါးကို ၾကည့္လိုက္ၾကသည္။နန္းေတာ္ အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္သည္ ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္ရွိ လူစာရင္းအားေၾကျငာခဲ့ေသာ္လည္း လင္းက်ားေပါင္(ဂ်ာေပါင္) ကိုေတာ့ မေတြ႕ခဲ့ရေပ။

အခ်ိန္အေတာ္တန္ၾကာေအာင္ ထပ္ေစာင့္စားၿပီးခ်ိန္တြင္လဲ လင္းက်ားေပါင္(ဂ်ာေပါင္) သည္ ေပ်ာက္ဆုံးေနဆဲျဖစ္တာေၾကာင့္ လင္,တကၽြမ္း သည္လဲစိုးရိမ္စိတ္ဝင္လာခဲ့ေတာ့သည္။ "ငါတို့ဂ်ာေပါင္က ဘာလို့ထြက္မလာတာလဲ?"

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္က လင္တကၽြမ္း အား

"အေဖ စိတ္မပူပါနဲ႔က်ေနာ္​ ေမးၾကည့္ပါဦးမယ္"

ထိုအခ်ိန္တြင္ နန္းေတာ္ေစာင့္အရာရွိသည္လဲ စာရင္းသြင္းေၾကျငာေပးျခင္းကို ေခတၱရပ္နားလိုက္ၿပီးျဖစ္ရာလင္,ဂ်ာဝမ္တို့သုံးေယာက္သည္ အေျခအေနကိုေမးျမန္းရန္အတြက္ အရာရွိဆီသို့ ေလၽွာက္သြားလိုက္ၾကသည္။

''အရာရွိ, ယုံေရွာင္ နန္းေဆာင္ကအမွုထမ္းေတြအားလုံး ထြက္လာၾကၿပီလား? ခင္ဗ်!" ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ က​ေရွ႕တိုး၍ဦးေဆာင္ၿပီး ေမးလိုက္၏။

အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္သည္ သူတို့သုံးေယာက္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္

"အင္း! နည္းနည္းေတာင္ၾကာေနၿပီေလ" လို့ ေျပာေလသည္။

ဒါကိုလဲ ၾကားလိုက္ေရာ လင္,တကၽြမ္း က စိုးရိမ္မွုကိုထိန္းမရေတာ့ပဲ "ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္လို့မေတြ႕ရတာလဲ? ငါ့ကေလး က အခုထိမထြက္လာေသးတာလား...?''

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္ လူရည္လည္စြာျဖင့္အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္နားကပ္လိုက္ၿပီး ''အဲ့ဒါဆိုလဲအရာရွိ က်ေနာ္တို့ကို ကူညီေပးလို့ရနိုင္မလား။ငါတို့ညီငယ္ေလး စာပို့တုန္းက သူ,ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္မွာတာဝန္က်ေနတယ္ဆိုၿပီး ေျပာထားခဲ့ပါတယ္!''

နန္းေတာ္အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္က စာရင္းစာ ရြက္ကိုတစ္ခ်က္ျပန္ၾကည့္ၿပီး "ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္ လူ,အကုန္ထြက္လာၿပီးၿပီ မင္းညီရဲ့နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ?"

"က်ေနာ့ညီရဲ့နန္းတြင္းနာမည္က လင္အန္ဇူပါ။အရာရွိ,အလုပ္ပိုသြားမယ္ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္တို့ကိုကူညီၿပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ေလာက္ထပ္ၾကည့္ေပးပါဦး'' လင္ဂ်ာဝမ္သည္လဲ အႏူးညြတ္ေတာင္းဆို၏။

"လင္အန္ဇူ..... ဒီနာမည္ကယုံေရွာင္နန္းေဆာင္လူစာရင္းမွာ မပါဘူး....။ တစ္ခုခုမ်ားမွားေနတာလား?" နန္းေတာ္ အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္က ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္လူစာရင္းကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီးေနာက္ စာရင္းစာရြက္​အား သူတို့ကိုျပေလသည္။

လင္ဂ်ာဝမ္သည္လဲ လ်င္ျမန္စြာစာရြက္အ​ား တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီးစစ္ေဆးလိုက္၏။ တကယ္ပဲ သူ႔ညီ၏ အမည္ကို မေဖာ္ျပထားေပ။တကယ္ကိုစိတ္ပူရတာပဲ! ။ ဘာလို့သူ႔ညီရဲ့နာမည္က စာရင္းမွာမပါလာရတာလဲ? စာထဲမွာသူ,ဧကရီမယ္မယ္ႀကီး၏ ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္မွာ တာဝန္က်ေနတာလို့ ေသေသခ်ာခ်ာေရးထားတာပဲကို....။

အေစာင့္တပ္မွူးက ေခတၱစဥ္းစားၿပီးေနာက္

"တျခား နန္းေဆာင္ကိုေျပာင္း ေရႊ႕သြားရတာလဲျဖစ္နိုင္တယ္ နည္းနည္းေစာင့္ၾကည့္လိုက္ပါဦး၊ေနာက္ထပ္ ထပ္ထြက္လာမယ့္အုပ္စုေတြရွိေသးတယ္'' ဟုေျပာလိုက္၏။နန္းေတာ္က အမွုထမ္းနဲ႔နန္းေဆာင္ေတြအေၾကာင္းသိပ္မသိေပမဲ့ ဒီလင္အန္ဇူ နာမည္ကိုေတာ့ရင္းရင္းႏွီးႏွီးၾကားဖူးေနသလိုပဲ။ဒီနာမည္သာအမွန္ဆိုရင္ေတာ့ နန္းေဆာင္တစ္ေဆာင္,ေဆာင္မွာရွိေနမွာပါ။

လင္,တကၽြမ္း တို့သည္လည္း အရာရွိ၏စကားကိုၾကားလိုက္ၿပီးေနာက္ ေက်းဇူးတင္စကားေျပာကာ ေဘးနားတြင္ ဆက္ေစာင့္ဆိုင္းေနလိုက္၏။ သုံးေယာက္သားကေတာ့ စိတ္ေတြရွုပ္ေထြးေႏွာက္က်ိေနဆဲပင္။

ခဏၾကာေတာ့ ကုန္းကုန္းတစ္ေယာက္ နန္းေတာ္တံခါးဝကို ေျပးလာၿပီး သူ႔ရဲ့တံဆိတ္ျပားကိုထုတ္ၿပီးအေစာင့္တပ္မွုးကိုေပးၿပီး စစ္ေဆးေစ၏။ ထို့ေနာက္ သူတို့ႏွစ္ေယာက္ ​စကားအနည္းငယ္ေျပာၿပီးေနာက္ အေစာင့္ေခါင္းေဆာင္ သည္ သူတို့​သုံးေယာက္ရပ္ေနသည့္ေနရာကို ညႊန္ျပသည္ကို ျမင္လိုက္ရေလသည္။အဲ့ဒီ့ေနာက္တြင္ေတာ့ ထိုကုန္းကုန္းငယ္ေလး သူတို့ဆီ ေျပးလာေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့သည္။

"လင္အန္ဇူရဲ့ မိသားစုဝင္သုံးေယာက္လား?" ယြမ္ခ်င္း က အနည္းငယ္ေမာေနေသာေလသံျဖင့္ ေမးလိုက္၏။

"ဟုတ္ပါတယ္။ငါတို့ကလင္အန္ဇူ ရဲ့ မိသားစုဝင္ေတြပါ။ ငါ့ညီငယ္က ဘာလို့ျဖစ္လို့ေႏွာင့္ေႏွးေနရတာလဲ?" လင္ဂ်ာဝမ္ က ယြမ္ခ်င္း ကို ေမးလိုက္သည္။

"ဟုတ္​ကဲ့ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး ကၽြန္​​ေတာ္​နဲ႔လိုက္​ခဲ့ၾကပါ။ ဒီ​ေနရာက စကား​ေျပာလို့မေကာင္းဘူးေလ...။''ယြမ္ခ်င္း သည္ နားလည္ရခက္ေသာပုံစံျဖင့္ေျပာလိုက္ၿပီးေနာက္ လင္,တကၽြမ္းတို့ သုံေယာက္အား သူ႔ေနာက္လိုက္လာရန္အခ်က္ျပလိုက္၏။

လင္တကၽြမ္းတို့သုံးေယာက္ဟာလဲ သူတို့ရဲ့စိတ္ထဲမွာ ကိုယ္စီသံသယျဖင့္ေမးစရာေတြရွိေနတာေၾကာင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းသို့ေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည့္ ယြမ္ခ်င္းေခၚေနေသာ စားေသာက္ဆိုင္ႀကီး ေနာက္သို့လိုက္သြားၾကေလသည္။ယြမ္ခ်င္းသည္ ဆိုင္ရွင္အား တိုကင္ငယ္တစ္ခု ထုတ္ေပးလိုက္ၿပီးေနာက္ ဆိုင္ရွင္သည္ ဆိုင္ရွင္မွအထူးဧည့္အိပ္ရိပ္သာေဆာင္တစ္ခုသို့ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က်လိုက္ပါပို့ေဆာင္ေပးေလသည္။

ဤထင္ဇီနံပါတ္တစ္​ ဧည့္ရိပ္သာေဆာင္သည္ အတြင္းခန္းႏွင့္ အျပင္ခန္း ႏွစ္ခန္းပါရွိကာအလြန္က်ယ္ဝန္းသည္။ အျပင္ခန္းတြင္ လူဆယ္ေယာက္ထိုင္နိုင္တဲ့ စားပြဲဝိုင္းႀကီးတစ္ခုပါရွိၿပီး အတြင္းခန္းတြင္ေတာ့ အစည္းအေဝးက်င္းပတဲ့ေနရာလိုမ်ိဳးေလးခင္းက်င္းေပးထားတာျဖစ္သည္။အခန္းတြင္ အလွဆင္ျခင္းသည္လည္ လြန္စြာမွလက္ရာေျမာက္ၿပီးအထက္တန္းက်ကာ အဆင့္တန္းျမင့္မား၏။နံရံေပၚတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ လက္ေရးလွႏွင့္ပန္းခ်ီကားမ်ားသည္ပင္ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္႐ုံႏွင့္ နာမည္ႀကီး အႏုပညာရွင္မ်ား၏ လက္ရာမ်ားဟု လြယ္လင့္တကူသိနိုင္ေလသည္။

ယြမ္ခ်င္းက လင္,တကၽြမ္းအား ဦးစြာေနရာခ်ေပး၍ ထိုင္ရန္ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေလသည္။လင္ဂ်ာဝမ္ က

''ကုန္းကုန္းဒီေနရာကို ဘာလို့က်ေနာ္တို့ကိုေခၚလာရတာလဲ'' ဟုမေနနိုင္စြာ ေမးလိုက္၏။

''ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး က အိမ္ေရွ႕စံရဲ့အေရွ႕ေဆာင္က ယြမ္ခ်င္းပါ။ စိတ္မပူပါနဲ႔...!မၾကာခင္ သခင္ေလးတို့လင္ေရွာင္ဇူးကိုေတြ႕ရေတာ့မွာပါ။'' ယြမ္ခ်င္း ကညင္သာစြာျပန္ေျဖေလသည္။

"လင္ေရွာင္ဇူ?" လင္,တကၽြမ္းတို့သုံးေယာက္လုံးသည္ မယုံနိုင္ျဖစ္ၿပီး အံ့ အားသင့္စြာျဖင့္ ေအာ္ေျပာၾကေတာ့၏။

ယြမ္ခ်င္းက ''သခင္ႀကီးတို့သုံးေယာက္လုံး အခုထိမသိေသးဘူးလား!လင္အန္ဇူ လင္ေရွာင္ဇူကို ၿပီးခဲ့တဲ့လ,ငါးရက္ေန႔ကပဲ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္အျဖစ္ ဧကရီမိဖုရားႀကီးကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ၿပီး ခန္႔အပ္ေပးလိုက္တယ္ေလ။ခရိုင္ကေဝးလို့ သတင္းၾကန္႔ၾကာေနတာထင္ပါရဲ့! အခုထိေတာင္ သတင္းမေရာက္ေသးမွာစိုးရတယ္...။''

ယြမ္ခ်င္းထံမွၾကားရေသာသတင္းေၾကာင့္ သုံးေယာက္သား ထိတ္လန႔္ကုန္ေတာ့၏။

"ဘယ္လို... ဘယ္လိုလုပ္ျဖစ္နိုင္မွာလဲ? ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) က အရမ္းငယ္ေသးတယ္ေလ ...!ဒါ...က...." လင္,တကၽြမ္းသည္ ဘယ္လိုမွဟန္ေဆာင္လို့မရေတာ့ေအာင္မခံမရပ္နိုင္ေအာင္ျဖစ္လ်က္ မတ္တပ္ပါထရပ္မိေလသည္။

သူ၏ကေလးငယ္ေလးသည္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီတဲ့လား....။ဆက္ၿပီးေျပာစကားေတြကို နားမေထာင္နိုင္ေလာက္ေအာင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရၿပီး ရင္နာေနမိေတာ့ သည္။ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကတျခားသူေတြထက္ သာလြန္တယ္ဆိုတာမွန္ေပမယ့္လဲ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ဆိုတာကေတာ့ လူခ်မ္းသာသူေကာင္းမ်ိဳးမိသားစုေတြအတြက္ အိမ္အသုံးေဆာင္ပစၥည္းတစ္ခုသာသာပဲ။

အင္း..…!ဒီမင္းသားငယ္ဟာအနာဂတ္မွာ ဧကရာဇ္ျဖစ္လာမဲ့သူ..။ၾကာလာေလေလ ပိုပိုရွုပ္ေထြးၿပီးအႏၲာရယ္မ်ားလာမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းဝိုင္းျဖစ္လာမွာ ။ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ သူ႔ရဲ့ခေလးငယ္ေလးက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးအံ့တုေနနိုင္ပါ့မလဲ!ဂ်ာေပါင္အတြက္ ဘယ္လိုစဥ္းစားစဥ္းစား ေကာင္းတဲ့ကိစၥမရွိနိုင္ဘူး...။ဂ်ာေပါင္ရဲ့ဘဝက ဘာလို့ဒီေလာက္ခက္ခဲေနရတာလဲ..။

လင္ဂ်ာဝမ္ ႏွင့္ ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာက္ႏွစ္ဦးစလုံးသည္ ျပင္းထန္ေနေသာ ေလထုထဲတြင္ေခတၱၿငိမ္သက္သြားၾကေလသည္။ လင္ဂ်ာဝမ္ သည္ ႐ုတ္တရက္ထ်င္းခ်ိခြမ္းေျပာခဲ့ေသာ အိမ္ေရွ႕ စံမင္းသား၏ ပုံျပင္ကိုျပန္သတိရသြားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္က သူ,အသာအယာသာျပဳံး၍သာ နားေထာင္ခဲ့ၿပီး အေလးအနက္မထားခဲ့ေပ။

အဲ့ဒီ့ေကာင္ငယ္ေလးကသူ႔ညီျဖစ္ေနမယ္လို့ လုံးဝမေမၽွာ္လင့္ထားဘူး။သူ႔ရဲ့ညီငယ္က ၁၄ႏွစ္ပဲရွိေသးၿပီး အရမ္းလဲငယ္ေသးသလို ခ်စ္စရာေကာင္းၿပီး ႏူးႏူးညံ့ႏွင့္ႏွစ္လိုဖြယ္ေလးဆိုေပမဲ့ နန္းတြင္းမွာရွိတဲ့ အလွမယ္ေတြနဲ႔ယွဥ္လိုက္ရင္ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္) အရမ္းႀကီး ထင္ထင္ေပၚေပၚျဖစ္ေနမွာ မဟုတ္တာေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။

သူ႔ရဲ့ညီငယ္ေလးကငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အရမ္းႏုံအၿပီး ၾကင္နာတတ္တယ္။ ဒီလိုရိုးအတဲ့အျဖဴထည္ခေလးငယ္ေလးက မ်က္ႏွာသာရဖို့၊အာဏာရဖို့စတဲ့,စတဲ့အေၾကာင္းမ်ိဳးစုံအတြက္ အၿပိဳင္ဆိုင္လၽွို့ဝွက္ေကာက္က်စ္စြာ တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကတဲ့ ေမာင္းမေဆာင္ထဲဘယ္လို ရပ္​တည္နိုင္ပါ့မလဲ!ဒီလိုရွုပ္ ေထြးလွနန္းေတာ္ႀကီးမွာ သူ႔ရဲ့ညီငယ္ေလးဘယ္လိုအလိုက္သင့္ေနမလဲဆိုတာကေတာ့ တကယ္ကိုစိတ္ဝင္စားစရာပင္။လင္ဂ်ာဝမ္သည္ ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)၏ေရွ႕ေရးကို ေတြးရင္း တကယ္ကိုပင္စိုးရိမ္ပူပင္ေနခဲ့ေလသည္။

ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္သည္လည္း တကယ္ကိုပင္ထိတ္လန႔္သြားခဲ့သည္။သူုရဲ့ေယာက္ဖ,ငယ္ေလး ဒီေလာက္ေအာင္ျမင္နိုင္လိမ့္မယ္လို့ မထင္ထားခဲ့ေပ။ ဧကရီမယ္မယ္ႀကီး ႏွင့္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားတို့၏ႏွစ္သက္မွာကိုပါ တစ္ခါထဲရရွိခဲ့သည္။ ဒါေပမယ့္ သူသည္လဲရဲ့အနာဂတ္ကို ေတြးၾကည့္မိလိုက္တာေၾကာင့္ တကယ္ကိုပင္စိုးရိမ္မိေလသည္။

ယြမ္ခ်င္း သည္ သူတို့သုံးေယာက္စလုံး၏ပူပင္၊ဝမ္းနည္း၊ေသာကျဖစ္ေနတဲ့ပုံစံေတြကို အတိုင္းသားျမင္ေနရတာ

ေၾကာင့္ နားလည္မွုလြဲသြားၾကမွာကိုလဲ ေၾကာက္မိေလရာ ''သခင္ႀကီးတို့ သုံးေယာက္လုံးစိတ္ေအးေအးထားပါ။လင္ေရွာင္ဇူ က အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့အေရွ႕နန္းေတာ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနပါတယ္။

အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကလဲလင္ေရွာင္ဇူကို အမ်ားႀကီးႏွစ္သက္ပါတယ္။တီးတိုးစကားေတြက အရမ္းေၾကာက္ဖို့ေကာင္းတယ္ဆိုေပမဲ့ ဒီလိုအရာမ်ိဳးဆိုတာ လူတိုင္းရနိုင္တဲ့အရာမဟုတ္ပါဘူး။အခုငါတို့အေရွ႕နန္းေဆာင္ အိမ္ေရွ႕မင္းသားရဲ့အေရးေပးခံဆုံးပုဂၢိဳလ္က ေရွာင္လင္ပါပဲ!''

⭐⭐⭐⭐⭐⭐