အပိုင္း(၁၁): ေယာက်ာ္း

...

ေနာက္ေန႔မနက္ေစာေစာမွာေတာ့ယြင္ဖူဟာ နန္းေဆာင္၏တံခါးဝကိုေစာေစာေရာက္လာ အခန္းတြင္းမွအေျခေနကိုအကဲခတ္နားေထာင္ေနေလ၏။

အတန္ၾကာတဲ့အထိ အခန္းတြင္းမွလွုပ္ရွားသံမၾကားရတာေၾကာင့္ သူ႔လည္ေခ်ာင္းကိုလွုပ္ကိုင္ရင္း အခန္းတြင္းမွၾကားရရန္အတြက္ အသံကိုအနည္းငယ္ျမႇင့္၍မတိုးမက်ယ္အသံျဖင့္ေျပာလိုက္၏။

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား ေနာက္က်ေနပါၿပီ''

အခန္းတြင္းမွလွုပ္ရွားသံအနည္း ငယ္ၾကားလိုက္တာႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ယြင္ဖူသည္ ရံေရြေတာ္အခ်ိဳ့ကိုဝတ္လဲေတာ္ႏွင့္ကိုယ္လက္သန႔္စင္ရန္အတြက္ အခန္းတြင္းသို့ဝင္ခိုင္းလိုက္ေတာ့၏။

''တိုးတိုးသက္သာလုပ္ !'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ေစာင္ျခဳံထဲအိပ္ေမာ က်ေနဆဲျဖစ္သည့္ သူ႔ခေလးငယ္ေလးကို ခ်စ္စိတ္အျပည့္ျဖင့္ၾကည့္ရင္း အမွုထမ္းေတြအားသတိေပးလိုက္သည္။

လင္ဂ်ာေပါင္သည္လဲ အခန္းတြင္းမွလွုပ္ရွားသြားလာေနၾကေသာအသံအခ်ိဳ့ေၾကာင့္ ေသခ်ာမပြင့္နိုင္ေသးေသာမ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ ေစာင္ျခဳံအတြင္းမွလွုပ္လီလွုပ္လဲ့ျဖင့္ထရန္ျပင္ေလ၏။

ဂ်ာေပါင္၏အမွတ္တမဲ့လွုပ္ရွားမွုေၾကာင့္ ျခဳံထားေသာေစာင္ေလၽွာ က်သြားလ်က္ ျဖဴေဖြးေသာပခုံးသားေလးအား လွစ္ဟျပသလိုျဖစ္သြားေတာ့သည္ ။ထိုျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးပခုံးသားေလးေပၚတြင္ ရဲေတာက္ေနေသာအခ်စ္အမွတ္ရာမ်ားျပည့္နက္ေနသည္မွာ ထိပ္လန႔္ဖြယ္ရာပင္။

သူ႔ရဲ့အိမ္ေရွ႕စံဟာ ဒီေကာင္ငယ္ေလးအေပၚဘယ္ေလာက္အေလးနက္ထားအခ်စ္ႀကီးသည္ကို သိေနၿပီးျဖစ္တာေၾကာင့္ ယြင္ဖူဟာသိပ္အံ့ၾသေနျခင္းလဲမရွိသလို ထိုေကာင္ငယ္ေလးအားေသခ်ာစြာလဲ ထပ္မၾကည့္ဝံ့ပါေခ်။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ အိပ္ခ်င္မူးတူး

ျဖစ္ေနေသာဂ်ာေပါင္အားအိပ္ရာေပၚသို့ျပန္လွဲေပးလိုက္ၿပီး''အိပ္ဦး!ေစာေသးတယ္ ကိုယ္ကမနက္ေစာ ေစာသြားစရာရွိလို့သာျပင္ဆင္ေနရတာ''

ထိုေနာက္နဖူးေလးအား ခ်စ္ျခင္းအျပည့္ျဖင့္ ဖြဖြနမ္းၿပီးေနာက္အခန္းတြင္မွ ထြက္ခြာသြားေတာ့သည္။

ဂ်ာေပါင္တစ္ေယာက္ထပ္နိုးလာခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္ေရွ႕စံအားမေတြ႕ရေတာ့ေပ။ဂ်ာေပါင္၏ လွုပ္ရွားသံကိုၾကားၿပီး အျပင္တြင္အသင့္ရပ္ေစာင့္ေနေသာရံေရြေတာ္၂ဦးသည္ အခန္းတြင္းသို့ဝင္ေရာက္လာေလသည္။

ထို၂ေယာက္ထဲမွအရပ္ပိုရွည္ေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္''လင္အန္ဇူ နိုးလာပါၿပီလား။ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမက လၽွိုယိလို့ေခၚၿပီး မင္းကိုခစားရမဲ့သူပါ။အိမ္ေရွ႕စံက စာၾကည့္ေဆာင္မွာေဆြးေႏြးမွုအခ်ိဳ့ျပဳလုပ္ေနပါတယ္။အခု မနက္စာ,စားရမယ့္အခ်ိန္ပါ။

ခ်ဴးယိက ပိန္ပါးၿပီးအရပ္ကာ အေနေအး၍ အိျႏၵေႀကီးၿပီးတည္ၿငိမ္ေလးနက္ဟန္ရွိသည္။

''ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမက ခ်ဴးခ်င္ပါ'' ထိုပိန္သြယ္သြယ္အမ်ိဳးသမီးသည္ အဝတ္ေတြကိုျပင္ဆင္ေပးရင္း ဆို ၏။ခ်ဴးခ်င္ရဲ့ေဖာ္ေရြတတ္ဟန္ရွိၿပီး သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစမွုက လင္ယန္ကိုပင္သတိရေစေလသည္။

''လင္အန္ဇူ, ဒီေန႔ ဘယ္ဝတ္စုံကိုဝတ္ခ်င္ပါသလဲ။ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမကေတာ့ ဒီအစိမ္းရင့္ေရာင္နဲ႔အျပာႏုႏုေလးႏွစ္ထည္ကိုေရြးေပးထားပါတယ္။စိတ္တိုင္း က်ပါရဲ့လား တျခားဝတ္စုံေရြးခ်င္ပါေသးလား?''

လွပေသာပိုးဖဲသားဝတ္စုံႏွစ္စုံကိုယူလာေပးရင္း လၽွိုခ်င္ကဆို၏။ဒီဝတ္စုံႏွစ္စုံကို မကိုင္ၾကည့္ရေသးပဲႏွင့္ေတာင္ အလြန္ကိုႏူးညံ့ၿပီးတန္ဖိုးႀကီးမည္ကို ခန႔္မွန္း၍ရေလသည္။

ဂ်ာေပါင္က အစိမ္းေရာင္ဝတ္စုံကိုေရြးကာဝတ္လိုက္ေလသည္။ ခ်ဴးခ်င္၏စကားနဲ႔ေျပာရမယ္ဆို သူ႔ကိုယ္သူ ၾကက္သြန္မိတ္ပင္လို့ခံစားေနရ၏။

အိမ္ေရွ႕စံ၏အေရွ႕နန္းေဆာင္ စာၾကည့္ေဆာင္၌ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ႏွင့္ လူႏွစ္ေယာက္သည္ လတ္တေလာျဖစ္ေပၚေနေသာ ကိစၥရပ္အခ်ိဳ့ကိုေဆြးေႏြးေနၾက၏။

''ခၽြဲယုံတစ္ေယာက္ က်န႔္နန္မွာသူ႔လူယုံႏွစ္ေယာက္ကိုဆုံးရွုံးလိုက္ရၿပီးေတာ့ အခုျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔ရဲ့အီလည္ လည္မ်က္ႏွာႀကီးကိုၾကည့္ရတာက အားရလိုကၱာဆိုတာ လူကိုလန္းဆန္းသြားတာပဲ'' လၽွိုဇီခ်ီကရယ္ရင္းေမာရင္းေျပာ၏။လၽွိုဇီခ်ီသည္ ရႊမ္းရမ္ဟန္ခ်န္၏ရဲေဘာ္ ရဲဘက္ လူယုံတစ္ေယာက္ျဖစ္ကာ အခုေတာ့ သူကကာကြယ္ေရးဝန္ ႀကီးဌာနတြင္ အမွုထမ္းေဆာင္ေနေသာ အရာရွိတစ္ေယာက္ျဖစ္၏။

လၽွိုဇီခ်ီႏွင့္ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ခင္မင္ရင္းႏွီးတာကိုထည့္မတြက္ဘူးဆိုရင္ေတာင္မွ သူဟာသူကသတၱိႏွင့္ျပည့္စုံၿပီး ရဲရင့္ကာကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးႂကြယ္ဝသူျဖစ္သည္။

ခၽြဲယုံဆိုသူသည္ ခၽြဲမယ္မယ္ႀကီး (အမ်ိဳးသားကြယ္လြန္)၏အကိုေတာ္စပ္သူျဖစ္ၿပီး အတြင္းဝန္အမတ္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္ကာ ခၽြဲအိမ္ေတာ္၏အႀကီးကဲလဲျဖစ္သည္။

''ခၽြဲအိမ္ေတာ္နဲ႔ဆက္ႏႊယ္သူေတြက ခၽြဲယုံကလြဲရင္ဘယ္သူမွေၾကာက္တာမွမဟုတ္ေတာ့ လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့အေလၽွာ့မေပးပဲ မရမကကယ္ဖို့လုပ္ၾကေသးတယ္။

ဒါေပမဲ့ကံေကာင္းစြာနဲ႔အိမ္ေရွ႕စံက သူတို့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ျပစ္မွုေတြကို သက္ေသျပဖို့အတြက္ လိုအပ္တဲ့အေထာက္ထားကို တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ပို့ခိုင္းလိုက္လို့သာ ခၽြဲအိမ္ေတာ္ကဘာမွမလွုပ္ရွားနိုင္ေတာ့ပဲ လက္ေလၽွာ့လိုက္ရတာ'' က်န႔္က်ားသည္ ခ်ဳံငုံသုံးသပ္ရင္းဆို၏။

က်န႔္က်ားသည္လဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏အားကိုးရေသာ လူယုံတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ႀကံရည္ဖန္ရည္လဲရွိသလို ရည္မြန္တဲ့က်န႔္က်ားဟာ နကၡတ္ေဗဒႏွင့္ပထဝီအေနထားကိုလဲကၽြမ္းက်င္ပိုင္နိုင္တာေၾကာင့္ ဉာဏ္ႀကီးရွင္တစ္ေယာက္ဟုဆိုနိုင္သည္။

အရင္ဘဝတုန္းကလဲ က်န႔္က်ားဟာသူ႔ကိုမ်ားစြာအေထာက္အပံ့ေပးခဲ့သလို နည္းပရိယာယ္ေတြ၊နည္းဗ်ဴ ဟာေတြမ်ားစြာကိုအစီစဥ္ခ်ေရးဆြဲေပးခဲ့ေလသည္။သို့ေပမဲ့ ကံမေကာင္းစြာနဲ႔ က်န႔္က်ားဟာခႏၶာကိုယ္အားနည္း​သူျဖစ္ေလရာ ပင္ပန္းၿပီးဖ်ားနာ၍ ​ေစာစီးစြာေသဆုံးသြားခဲ့သည္။

ဒါေၾကာင့္ဒီဘဝတြင္ေတာ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ဒီပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ေယာက္ရဲ့က်န္းမားေရးကို အထူးအေလးထားဂ႐ုစိုက္၍ သမားေတာ္ေစလႊတ္ၿပီး သူတို့ရဲ့ခႏၶာကိုယ္ေတြကိုမၾကာမၾကာစစ္ေဆးေစ၏။ဒါေၾကာင့္ပဲ သူတို့ကလဲအိမ္ေရွ႕စံကိုအထူးေလး စားခ်စ္ခင္လာၾကသလို အရင္ဘဝကထက္ပိုရင္းလာၾကေလသည္။

''အခုဆုံးရွုံးလိုက္ရတဲ့လူႏွစ္ေယာက္က ခၽြဲအိမ္ေတာ္ရဲ့အေရးပါတဲ့ဘယ္​လက္႐ုံးနဲ႔ ညာလက္႐ုံးလို့ဆိုနိုင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ က်န႔္နန္ဆိုတာကလဲ ခၽြဲအိမ္ေတာ္ရဲ့အဓိကေရ ေသာက္ျမစ္လို့ေျပာလို့ရတဲ့ အေျခကုတ္ယူထားတဲ့ေနရာပဲ။

ခၽြဲအိမ္ေတာ္ဟာ အေတာ္က်င္းထဲက်ပ္ထဲေရာက္ေနတယ္လို့ေျပာလို့ရတယ္။ ေခ်ာင္ပိတ္ရိုက္ခံရတဲ့ေခြး ျပန္ကိုက္ရင္ ပိုေၾကာက္ဖို့ေကာင္းတာေၾကာင့္ မင္းတို့ခၽြဲအိမ္ေတာ္ကို ကိုင္တြယ္တဲ့အခါ အခုကစၿပီးပိုသတိထားေတာ့။ၿပီးေတာ့ၿမိဳ့စား,လင္နဲ႔ဆက္ဆံေရးကိုလဲ မ်က္ေျခမပ်က္ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ေန'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာသူ႔လူႏွစ္ေယာက္ကို သတိေပးစကားဆိုရင္းမွာၾကား၏။

''နားလည္ပါၿပီ''

သူ,ဒီႏွစ္ေယာက္နဲ႔ရွိေနသည္မွာ မနက္အေစာပိုင္းထဲကျဖစ္တာေၾကာင့္ အခုခ်ိန္ေလာက္ဆို သူ႔ရဲ့ခေလးငယ္ေလးနိုးေနေလာက္ၿပီဆိုတာကိုေတြးမိလိုက္ၿပီး

''ဒီေန႔အတြက္ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ''

လၽွိုဇီခ်ီသည္ အနည္းငယ္ေတြးေတာၿပီးေတာ့

''အိမ္ေရွ႕စံမေန႔က လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ဖန္တီးခဲ့တယ္ဆိုတာကို ငါသြားရင္းလာရင္းၾကားလာခဲ့တယ္''

က်န႔္က်ားသည္လဲ သူစပ္စုလာတဲ့အေၾကာင္းအခ်ိဳ့ကို ဝင္ေျပာ၏။''ငါၾကားတာေတာ့ ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးပို့ေပးလိုက္တာတဲ့​။ ၾကည့္ရတာေတာ့ ငါတို့အိမ္ေရွ႕စံေတာ္ေတာ္ေလး ​ေက်နပ္ေနၿပီး ေပ်ာ္ေနတဲ့ပုံပါပဲ''

''ဟားဟား ေနာက္က်ရင္ မင္းတို့သူကိုေတြ႕ဖို့အခြင္ေရးရွိလာပါလိမ့္မယ္။ အဲ့က်ရင္ေတာ့ငါဘာလို့ေက်နပ္လဲဆိုတာ မင္းတို့သေဘာေပါက္သြားက်မွာပါ''

အိမ္ေရွစံရဲ့စကားကိုၾကားလိုက္တဲ့ လၽွိုဇီခ်ီနဲ႔က်န႔္က်ားဟာ အံ့ၾသလ်က္။ ဘယ္သူမိုလို့သူတို့ရဲ့အိမ္ေရွ႕စံက ဒီလိုမွတ္ခ်က္ကိုတကူးတက ထ,ေပးေနရတာလဲဆိုၿပီး သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပေနေလသည္။

ယြင္ဖန္ရယ္ ေနာက္ထပ္မိန္းမစိုးအမွုထမ္းငယ္တစ္ေယာက္ရယ္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တို့ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္ကိုျပန္လာခ်ိန္၌ ဂ်ာေပါင္သည္ မနက္စာစားၿပီးေနာက္ စားပြဲတြင္ပ်င္းရိစြာထိုင္ေနေလသည္။

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား!'' ဂ်ာေပါင္ဟာ အိမ္ေရွ႕စံကိုေတြ႕လိုက္သည္ႏွင့္အလ်င္ျမန္ထ၍ ႏွုတ္ဆက္အရိုေသေပးလိုက္၏။

ဂ်ာေပါင္ဟာ အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္ေတာ္ေတာ္ေလးရင္းႏွီးၿပီးလြန္လြန္က်ဴးက်ဴးဆက္ဆံေရးကို မေန႔ညက, စတင္လိုက္ၿပီျဖစ္ေပမယ့္​ သူဟာအိမ္ေရွ႕စံကိုေတြ႕လိုက္ရသည္ႏွင့္ တကယ္ကိုေနရခက္ၿပီး ရွက္ေနတုန္းပါပဲ။

''ခေလး,ဘယ္လိုေနလဲ?မနက္စာေကာစားၿပီးၿပီလား?'' အိမ့္ေရွ႕စံမင္းသားဟာ အနားရွိလူအားလုံးကိုခလ်စ္လ်ဴရွုလ်က္ ဂ်ာေပါင္၏ မ်က္ႏွာေလးအား ခပ္ဖြဖြထိကိုင္ရင္းနမ္းရွိုက္ေနေလေတာ့သည္။

အိမ္ေရွ႕စံ၏လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္၏မ်က္ေလးဟာ နီရဲ၍လာေလသည္။''ဌက္သိုက္ေပါင္းစြတ္ျပဳတ္တစ္ခြက္ရယ္ ပုဇြန္ဖက္ထုပ္ ၃ခုရယ္စားၿပီးပါၿပီ''

''အရသာရွိရဲ့လား? စားတာနည္းလြန္းတယ္ ''

''အရမ္းအရသာရွိပါတယ္ ဂ်ာေပါင္ဗိုက္ျပည့္ေနပါၿပီ'' လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ သူ႔ရဲ့ဗိုက္ေလးကိုမထိတထိပုတ္ျပရင္းဆို၏။

(T/N: ဒီေနရာကေနစၿပီးေတာ့ လင္ဂ်ာေပါင္စကားေျပာတဲ့ေနရာေတြမွာ ဂ်ာေပါင္လို့သူ႔နာမည္ပဲကိုထည့္သုံးပါ့မယ္ေနာ္ အဆင္မေျပရင္ေျပာေပးပါေနာ္)

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ဂ်ာေပါင္၏ခ်စ္စဖြယ္ဟန္ေလးကိုၾကည့္ရင္း ဂ်ာေပါင္၏ပါးခ်ိဳင့္ခြက္ခြက္ေလးအား နမ္းရွိုက္ခ်င္စိတ္ကိုတားမရခဲ့ေခ်။

''သူက ယြမ္ခ်င္းလို့ေခၚတယ္။ေနာက္က်ရင္ မင္းကိုခံစားရမဲ့သူပဲ'' ရႊမ္းရန္စန္ခ်န္ဟာ မိန္းမစိုးအမွုထမ္းငယ္ေလးကို လက္ညႇိုးညႊန္ျပရင္းေျပာေလသည္။

''အေစခံယြမ္ခ်င္း လင္အန္ဇူကိုဂါရဝျပဳပါတယ္။အနာဂတ္မွာသခင္ေလးကို ခစားရမယ့္သူျဖစ္တာေၾကာင့္ တစ္ခုခုေစခိုင္းစရာရွိရင္ ဒီအေစခံယြမ္းခ်င္းကိုေစခိုင္းနိုင္ပါတယ္။ယြမ္ခ်င္း စိတ္မပ်က္ရေအာင္ ႀကိဳးစားထမ္းရြက္ပါ့မယ္''

တကယ္ေတာ့ယြမ္ခ်င္းသည္လဲ အိမ္ေရွ႕စံဟာသူ႔ရဲ့သခင္ငယ္ေလးျဖစ္လာမဲ့သူကို နက္နက္ရွိုင္းရွိုင္းခ်စ္ၿပီးျမတ္နိုးတယ္ဆိုတာကို ယြမ္ဖူထံမွသိရွိထားၿပီးျဖစ္၏။ ဒါေၾကာင့္သူဟာသူ႔ရဲ့သခင္ငယ္ေလးကို ​ေကာင္းေကာင္းျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးနိုင္ေနသေရြ႕ သူ႔အနာဂတ္အတြက္လဲပူစရာလိုမည္မဟုတ္ေပ။

ထိုအခ်ိန္၌ယြင္ဖူသည္ အိမ္ေရွ႕စံအား

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား ခ်ဳံယိေရာက္လာပါၿပီ''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ေခါင္းညိတ္လ်က္လာခြင့္ေပးေၾကာင္း အသိေပးလိုက္၏။ ခ်ဳံယိသည္လင္ဂ်ာေပါင္အား အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္လင္ဂ်ာေပါင္ အားအရိုေသေပးလိုက္သည္။

''သူက အေရွ႕နန္းေဆာင္ရဲ့အမွုကိစၥေတြကို တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ေပးရတဲ့ အိမ္ေတာ္ထိန္းႀကီးခ်ဳံယိ ။ ေနာက္မင္းဘာပဲလိုလို သူ႔ကိုေျပာလို့ရတယ္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ လင္အန္ဇူအား ခ်ဳံယိႏွင့္ႏွုတ္ဆက္ေစ၏။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ အိမ္ေရွ႕စံ၏အေလးေပးျခင္းကိုအထူးရရွိထားတဲ့ လင္အန္ဇူဆိုတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေလးကို ယေန႔သူေတြ႕ရၿပီျဖစ္သည္။ ဒီေကာင္ငယ္ေလးဟာ ခေလးမ်က္ႏွာေလးႏွင့္ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းၿပီး က်က္သေရရွိကာလုံးဝကို အျဖဴထည္ေလးျဖစ္ေနေလရဲ့။ဒါဟာ သူ႔ရဲ့အေတြးထဲကပုံေဖာ္ထားသည့္ လင္အန္ဇူႏွင့္ လုံးဝကိုျခားနားေနေလသည္။

''မဂၤလာပါ ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္ ခ်ဳံ..'' ဒီလိုႏွုတ္ဆက္ျခင္းဟာ ဂ်ာေပါင္အတြက္ေတာ့ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ပုံမွန္ႏွုတ္ဆက္မွုပင္ျဖစ္သည္။ဂ်ာေပါင္ဟာသူ႔ထက္အႀကီးေတြကို အျမဲ တမ္းရိုရိုေသေသဆက္ဆံခဲ့တာပင္။

''လင္အန္ဇူ မင္းကႏွိမ့္ခ်တတ္ၿပီးေတာ့ အရမ္းယဥ္ေက်းတာပဲ!မင္းတစ္ခုခုအဆင္မေျပတာရွိရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ငါ့ဆီလႊတ္ၿပီးေျပာခိုင္းလို့ရပါတယ္'' ခ်ဳံယိဟာ အန္ဇူရဲ့ခ်စ္စဖြယ္ေကာင္းတဲ့သြင္ျပင္ေလးကို သေဘာအက်ႀကီးက်ရင္းဆို၏။

ထို့ေနာက္ ခ်ဳံယိသည္ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္ရွိ လင္သခင္ေလး အတြက္ခန႔္အပ္ေရြးခ်ယ္ထားေသာ အမွု ထမ္းေတြအေၾကာင္းအား အိမ္ေရွစံသို့တင္ျပေလသည္။ ''အခု လင္အန္ဇူမွာ ဒုတိယတန္းရံေရြေတာ္အမ်ိဳး သမီး၂ဦးကိုခန႔္အပ္ထားၿပီးပါၿပီ။အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား ထပ္တိုးခန႔္အပ္ခ်င္ပါေသးလား?''

တကယ္ဆိုရင္ေတာ့ဒီအေျခေနဟာ ကိုယ္လုပ္ေတာ္အဆင့္ရွိသူတစ္ေယာက္အတြက္ဆို ေတာ္ေတာ္ေလးခ်ီးျမႇင့္ေျမႇာက္စားခံထားရတဲ့ အ​ေနအထားဟုဆိုနိုင္သည္။ဒါေပမဲ့ ဒီေကာင္ငယ္ေလးအေပၚ အိမ္ေရွ႕စံ၏ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအေလးနက္ထားမွုအား ခ်ဳံယိ,ေသခ်ာစြာသိျမင္တာေၾကာင့္ ထိုသို့ရဲတင္းစြာေမးရဲျခင္းျဖစ္ေလသည္။

''အင္း အခုေတာ့ဒီအတိုင္းပဲသြားၾကတာေပါ့။ လြန္လြန္ကဲကဲလုပ္တာက မေကာင္းပါဘူးေလ။ ​ေနာက္မွလူထပ္တိုးခန႔္လိုက္ရတာက်ေတာ့လဲ သိပ္အဆင္မေျပတာမျဖစ္နိုင္ပါဘူး'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္စိတ္ထဲေတြးမိလိုက္သည္မွာ သူကဘယ္လိုစိတ္မ်ိဳးနဲ႔မ်ား သူ႔ရဲ့ခေလးငယ္ေလးကို သူ႔ရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္အဆင့္အေနနဲ႔ပဲထား,ထားနိုင္မွာလဲဟူ၍ပင္။

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း အိမ္ေရွ႕စံ၏အေရွ႕နန္းေဆာင္ရွိအေျခအေနမ်ားကို အိမ္ေရွ႕စံအားတင္ျပၿပီးေနာက္ ခ်ဳံယိဟာဂါရဝျပဳႏွုတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားေတာ့သည္။

''အင္း! မင္း ခ်ဴးယိနဲ႔ခ်ဴးခ်င္ကိုသိေနၿပီပဲ က်န္တဲ့ေလးေယာက္ကအေရးမႀကီးပါဘူး။ ​ေနာက္မွေတြ႕လိုက္ေတာ့ ''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ လင္ဂ်ာေပါင္ကိုႏူးညံ့စြာၾကည့္ရင္းဆိုလိုက္ၿပီးေနာက္ စုရွီနဲ႔ခ်ီယီဘက္သို့ၾကည့္လိုက္ၿပီး

"မင္းတို့ မင္းတို့ရဲ့သခင္ေလးကို ​ေကာင္းေကာင္းဂ႐ုစိုက္ရလိမ့္မယ္။သူကအရမ္းကိုငယ္ေသးၿပီး အရမ္းႏုနယ္သလို စိတ္ထားလဲေကာင္းတာေၾကာင့္ ေပါ့ေပါ့ပ်က္ပ်က္မလုပ္မိၾကေစနဲ႔။ တကယ္လို့ တစ္ခုခုအမွားယြင္းျဖစ္သြားခဲ့ရင္ မင္းတို့ရဲ့အဆုံးသတ္ကို ကိုယ့္ဘာသာေတြးထားၾက''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏စကားသံသည္ ၾကမ္းတမ္းေဒါသထြက္ေနတာမဟုတ္ပဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေျပာေနဟန္လို့ဆိုနိုင္ေပမဲ့ သူ႔ရဲ့ခန႔္မွန္းလို့မရနိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနသည္ ေအးတိေအးစက္ဟန္ပန္ႀကီးသည္ကား ခ်ဴးခ်င္ႏွင့္ခ်ဴးယိတို့ႏွစ္ေယာက္ကို ခ်က္ခ်င္းဒူးေထာက္ေစသည္အထိ စြမ္းေဆာင္နိုင္ေလ၏။

''ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို့သခင္ငယ္ေလးကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါႏွစ္၍ အမွုထမ္းရြက္ခ,စားပါ့မယ္''

လက္ေမာင္းၾကားထဲက သူ႔ရဲ့ရတနာငယ္ေလးသည္ကား ေၾကာက္ရြံ့၍ အနည္းငယ္တုန္ရီေနသည္ကို ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ေသခ်ာစြာ ခံစားမိလိုက္ေလေသာေၾကာင့္ ခပ္တင္းတင္းေပြ႕ဖက္လိုက္ရင္း ဂ်ာေပါင္၏နားေလးနားသို့ကပ္၍

''ကိုယ့္ခေလးေလးေၾကာက္သြားတာလား

မေၾကာက္နဲ႔ေနာ္....''

''......မေၾကာက္ပါဘူး....'' ကေမာက္ကမ အေျခေနေၾကာင့္ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ၿပီး ဂ်ာေပါင္သည္အိမ္ေရွ႕စံ၏လက္ေမာင္းေတြၾကားထဲမွအနည္းငယ္ တြန္းထိုး႐ုန္းကန္ရင္းေျဖ၏။

႐ုန္းကန္ေနေသာခေလးငယ္ေၾကာင့္ အတင္းၾကပ္ဖက္ထားတာရာကေန လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး ''အဲ့ဒါဆိုကိုယ့္ကိုနမ္း''

လင္ဂ်ာေပါင္သည္တကယ္ကိုစိတ္မသက္မသာျဖင့္

''လူေတြအမ်ားႀကီး ၾကည့္ေနၾကတယ္ေလ...''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ မ်က္လုံးတစ္ခ်က္ပင့္ၾကည့္လိုက္ရာ အားလုံးသည္ သူတို့ရွိေနေသာေနရာေတြမွအရိုေသေပး၍ အလိုက္တသိ ​ေခါင္းငုံထားလိုက္ၾကေလသည္။

''အခု ဘယ္သူမွမၾကည့္ေတာ့ဘူး''

သူကဂ်ာေပါင္အား အရိပ္ကဲျပလိုက္ရင္းဆို၏။

သူ႔ရဲ့ခေလးငယ္ေလးဟာ သူ,ဘာမွအႀကံမထုတ္ရေသးခင္ အလြန္ကိုျမန္ေသာအရွိန္ႏွုန္းျဖင့္ သူ႔ပါးအားခပ္ဖြဖြနမ္းသြားေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ တကယ္ကိုမေက်နပ္ရွိေနပါေသာ္လည္း သူ႔ရဲ့အေကာင္ေပါင္ေလးအား ထပ္၍က်ီစယ္ဖို့ကိုေတာ့ မဝံ့ရဲေတာ့ေပ။

''အင္း ေနာက္ေတာင္က်ေနၿပီ။ ကိုယ္တို့မယ္မယ္ႀကီးဆီကို ဂါရဝသြားျပဳေအာင္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကဂ်ာေပါင္အား ႏူးညံ့စြာၾကည့္ရင္းဆို၏။

''ဟင္အင္း'' ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးဆီကို သြားရမယ္လို့ၾကားလိုက္ရတာေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္တကယ္ကိုေၾကာက္လန႔္သြား၏။သူ အရင္ကလဲ ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးဆီမၾကာမၾကာ အခ,စားဝင္ဖူးတယ္ဆိုေပမဲ့လဲ အခုကအေျခေနမတူေတာ့ဘူးေလ။

''မေၾကာက္ပါနဲ႔ ကိုယ္,မင္းေဘးမွာရွိေနမွာေလ...''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ကႏွစ္သိမ့္ရင္းဆို၏။

သူတို့ႏွစ္ေယာက္သည္ေဝါယာဥ္ကိုစီးလ်က္ ကုန္းကုန္း၄ေယာက္ၿခံရံၿပီး ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္သို့ ထြက္ခြာလာၾကေလသည္။ဂ်ာေပါင္ဟာ ဘယ္တုန္းကမွမစီးခဲ့ဖူးေသာေဝါယာဥ္ေပၚကေန ေအးခ်မ္းၿပီးသာယာလွေသာမီးကုတ္စက္ဝိုင္းက်ယ္ႀကီးအား ေငးေမာစူးစမ္းေနမိေလသည္။

မၾကာခင္မွာပဲ သူတို့ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္သို့ ​ေရာက္ရွိသြား၏။

ရႊန္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂ်ာေပါင္ကိုပင္မခန္းမသို့ဆြဲေခၚ၍ သူ၏ မယ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕ဆုံေပးေလသည္။

ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးသည္သူ႔ရဲ့သား​ေတာ္ဟာ ဂ်ာေပါင္ရဲ့လက္ကိုဆြဲလ်က္ေလၽွာက္လာေနသည္ကို ​ေတြ႕လိုက္ရၿပီးေနာက္ ''ခ်န္အာ သားေတာ္ေရာက္လာၿပီပဲ''

''ဟုတ္ကဲ့!မယ္ေတာ့္​ကို ဂ်ာေပါင္ဂါရဝျပဳဖို့အတြက္ေခၚလာေပးတာပါ ။ ဂ်ာေပါင္ကိုအရမ္းသေဘာက်ၿပီးေတာ့ သားေတာ္ဆီကိုပို့ေဆာင္ေပးလို့ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ေလးေလးစားစား ေက်းဇူးတင္စကားဆိုေလသည္။

''ဂ်ာေပါင္?'' မယ္ေတာ္ဟာ သူ႔သားေတာ္၏စကားေတြထဲမွ သံသယျဖစ္စရာအခ်ိဳ့ကိုၾကားမိတာေၾကာင့္ ေရရြတ္မိလိုက္၏။

''အန္ဇူရဲ့နာမည္အရင္းက လင္ဂ်ာေပါင္(က်ားေပါင္)ေလ။ၿပီးေတာ့ နားေထာင္လို့ေကာင္းတဲ့အသံေလးေလ.. ဂ်ာေပါင္ ဂ်ာေပါင္ မိသားစုရဲ့အငယ္ဆုံးခေလးေလးေပါ့'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဂုဏ္ယူစြာေျပာေလသည္။

မယ္မယ္ႀကီးသည္လဲ သေဘာက်ရယ္ေမာရင္း

''တကယ္ကိုခ်စ္စရာနာမည္ေလးပဲ လာပါဦး

အနီးကပ္ေသခ်ာၾကည့္ရေအာင္''

လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ အိမ္ေရွ႕စံကိုေစာင္းငွဲ႕ၾကည့္မိေလရာ အိမ္ေရွ႕စံသည္ေက်နပ္စြာ စိတ္လိုလက္ရျပဳံးျပေနတာေၾကာင့္ မယ္မယ္ႀကီးဆီကို ခပ္ျဖည္းျဖည္းေလၽွာက္သြားလိုက္၏။

မိဖုရားႀကီးဟာ ဂ်ာေပါင္သည္စိတ္ထားေလးလဲေကာင္းသလို ႏုႏုနယ္နယ္ေလးႏွင့္ေက်ာ့ရွင္းလွပၿပီး တကယ့္ကိုမွစစ္မွန္တဲ့အလွေလးဆိုတာကို သိေနခဲ့ၿပီးသားျဖစ္သည္။အခု အစိမ္းေရာင္ဝတ္စုံကိုဝတ္ဆင္ထားတဲ့ ဒီေကာင္ငယ္ေလး၏သြင္ျပင္ ယခင္သူ႔နန္းေဆာင္မွရွိစဥ္က အမွုထမ္းဝတ္စုံႏွင့္တုန္းကထက္ ပိုပိုၿပီးအဆင့္တန္းျမင့္က်က္သေရရွိေနခဲ့ေလသည္။

''တကယ္ကို ခ်စ္စရာခေလးေလးပဲ'' မယ္မယ္ႀကီးဟာ ေျပာရင္းဆိုရင္း ဂ်ာေပါင္း၏အကၤ်ီလက္ေလးကို လွန္ၾကည့္လိုက္ရာ ေတအနီေရာင္အစက္ေလးဟာ ​ေတာက္ပ​ေနဆဲျဖစ္၏။သူမအေနနဲ႔ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္မွာကိုႀကိဳခန္႔မွန္းထားၿပီးမွအတည္ ျပဳျခင္းျဖစ္တာ​ေတာင္မွ စိတ္ထဲ၌မသက္မသာခံစားရေနေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာဂ်ာေပါင္ကို သူ႔ရဲ့လက္​ေမာင္းေတြၾကားထဲျပန္လည္ဆြဲသိမ္းယူထားလိုက္ၿပီးေနာက္ ျပဳံးစိစိျဖင့္သူ႔မယ္ေတာ္အားၾကည့္ရင္း

''မယ္ေတာ္ ဘာေတြစဥ္းစားေနတာလဲ?

ဂ်ာေပါင္က ငယ္ေသးတယ္ေလ....''

ဧကရီမယ္မယ္သည္အနည္းငယ္ရွက္သြားၿပီးေနာက္

''ဟုတ္ပါရဲ့ ငါကိုကအေတြးလြန္သြားတာပါ..။

​ေက်ာက္ယန္...!''

မယ္မယ္ႀကီးသည္ ေက်ာက္ယန္အားလွမ္းေခၚျပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္အားဆုခ်ီးျမႇင့္ေလသည္။''ဒါကမင္းအတြက္လက္ေဆာင္ပါ။ မင္းကအခု အိမ္ေရွ႕စံရဲ့အေရွ႕နန္းေဆာင္ကိုေရာက္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ဝင္မိသားစုဝင္ျဖစ္ေနၿပီ။မင္းေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ျပဳမူေနထိုင္ၿပီး အိမ္ေရွ႕စံအေပၚသစၥာရွိစြာနဲ႔ခစားရမယ္ေနာ္''

''မွန္လွပါ'' ဂ်ာေပါင္ဟာ စည္းစနစ္က်စြာႏွင့္ ရိုက်ိဳးစြာဆုလာဒ္ကိုလက္ခံယူေလသည္။

ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးကေတာ့ က်ာေပါင္ရဲ့ေလးစားမွုအျပည့္ျဖင့္ရိုက်ိဳးမွုကိုသေဘာအက်ႀကီးက်ေနေတာ့သည္။

''ခ်န္အာေန႔လည္ပဲေက်ာ္ေနၿပီ မယ္ေတာ္နဲ႔ထမင္းအတူစားသြားၾကပါလား'' မယ္မယ္ႀကီးဟာ အိမ္ေရွ႕စံအားရည္ညႊန္းရင္းဆိုေလသည္။

''မယ္ေတာ္ စိုးရြံ့မိပါတယ္။ သားေတာ္နဲ႔ဂ်ာေပါင္ထမင္းမစားခင္ ေဆးရည္ေသာက္သုံးရဦးမွာမို့ မယ္ေတာ္နဲ႔ထမင္းအတူစားေပးဖို့မျဖစ္နိုင္​ေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္'' အိမ္ေရွ႕စံဟာ အနည္းငယ္ေတြးေတာ ရင္းစိုးရြံ့ဟန္ျဖင့္ေျပာေလသည္။

မယ္မယ္ႀကီးသည္လဲ သူ႔သားေတာ္ရဲ့စကားအားအႂကြင္းမဲ့ယုံၾကည္လ်က္ ''အိုး... အဲ့ဒါဆိုသြားသြား ျပန္ၾကေတာ့။

ေဆးေသာက္ဖို့မေနာက္က်ေစနဲ႔ေလ...''

''အဲ့ဒါဆို သားေတာ္တို့ဂါရဝျပဳပါေတာ့မယ္။ ေနာက္က်ရင္လဲ ဂ်ာေပါင္နဲ႔အတူ လာေရာက္ဂါရဝျပဳပါဦးမယ္''အိမ္ေရွ႕စံသည္လဲ မယ္မယ္ႀကီးအားအရိုေသေပးၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္၏လက္ကိုကိုင္လ်က္ နန္းေဆာင္မွျပန္လည္ထြက္ခြာလာေတာ့သည္။

ဂ်ာေပါင္သည္ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား၏ေျခလွမ္းေတြေနာက္ကို ထက္ၾကပ္မကြာလိုက္လွမ္းေနရင္း အိမ္ေရွ႕စံအားမၾကာၾကာခိုးၾကည့္ေနမိေလ၏။

''အင္း....ခေလးကိုယ့္ကိုဘာေျပာခ်င္လို့လဲ? ေျပာေလ...''

''အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား ေဆးေသာက္ရမယ္လို့ေျပာခဲ့တယ္ေလ....အဲ့ဒါ ဘာျဖစ္လို့လဲေနမေကာင္ျဖစ္ေနလို့လားဟင္....''

''အင္း ကိုယ္ရဲ့အတြင္းဒဏ္ရာေတြကျပန္မေကာင္းေသးလို့ ေဆးေသာက္ေနရတာ'' ဂ်ာေပါင္ရဲ့မ်က္ႏွာေလးေပၚက အရိပ္ေျခတို့ကို အကဲခတ္ရင္းဆိုလိုက္၏။

ဂ်ာေပါင္သည္လဲ စိုးရိမ္ပူပန္စြာျဖင့္ ''ဘယ္လိုဒဏ္ရာမ်ိဳးလဲ?အရမ္းျပင္းထန္လား?

''ဟားဟား အ႐ူးေလး ကိုယ္လိမ္လိုက္တာ!ကိုယ္နဲ႔မယ္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္ထဲထမင္းစားေနရင္ မင္း,တစ္ေယာက္ထဲမတ္တပ္ရပ္ၿပီးေစာင့္ေနရမွာေပါ့'' ဂ်ာေပါင္၏ အနည္ငယ္တည္တင္းသြားေသာမ်က္ႏွာေလးအား ေခ်ာ့ေမာ့ရင္းေျပာလိုက္သည္။

''အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက ဂ်ာေပါင္အေပၚအရမ္းၾကင္နာတာပဲ! ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အရွင့္သား'' ဂ်ာေပါင္ဟာ အိမ္ေရွ႕စံ၏စကားကိုၾကားၿပီးေနာက္ ​ေက်းဇူးတင္စကားဆိုလိုက္၏။အိမ္ေရွ႕စံဟာသူ႔အတြက္ေတြးေပးလိုက္တာေၾကာင့္ မယ္မယ္ႀကီးဆီကေနျပန္လာခဲ့ရတာပင္။

''ခေလးေလး မင္းကိုယ့္ကိုအိမ္ေရွ႕စံမင္းသားလို့ မေခၚပါနဲ႔လား။ အဲ့လိုေခၚတာက ကိုယ္တို့ကိုပိုေဝးသြားေစတယ္လို့ထင္တယ္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က ဂ်ာေပါင္၏နားရြက္​ေ​​လးကိုကပ္ၿပီး အာေငြ႕ေႏြးေႏြးျဖင့္မွုတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္၏မ်က္ႏွာေလးအနီရင့္ေရာင္သို့ေျပာင္းလာတာကို ဆစာင့္ၾကည့္ေနေလ၏။

''ကိုယ့္ကို ဟန္ခ်န္လို့ေခၚရင္ေရာ ဘယ္လိုလဲ?''

ဂ်ာေပါင္ဟာ သူ႔ရဲနား,အနားသို့ကပ္ေနေသာ အပူကိုေရွာင္ရွားရင္း '' အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ နာမည္အရင္းကိုတိုက္ရိုက္ေခၚဆိုတာက နန္းတြင္းစည္းကမ္းနဲမကိုက္ပါဘူး.....''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က သူ႔အနားကေန႐ုန္းကန္ေနတာကို အလႊတ္ေပးပဲ ''အဲ့ဒါဆိုကိုယ္တို့ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ့အခ်ိန္ 'ေယာက်ာ္း'လို့ေခၚ !မင္းမွာေရြးစရာႏွစ္ခုရွိမယ္ 'ဟန္ခ်န္'လား 'ေယာက်ာ္း'လား မင္းႀကိဳက္တာတစ္ခုေရြး''

သူတကယ္ပဲ အိမ္ေရွ႕စံရဲ့နာမည္ကိုတိုက္ရိုက္ႀကီးမေခၚရဲသလို စည္းမ်ဥ္း​အရေခၚလို့လဲမျဖစ္နိုင္ေပ။ 'ေယာက်ာ္း'လို့ေခၚတာကိုေတာ့ နန္းတြင္းစည္းကမ္းအရတားျမစ္ထားျခင္းမရွိတာေၾကာင့္ သူ႔အေနနဲ႔လဲနည္းနည္းတစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ၿပီး ေခၚ၍ျဖစ္နိုင္သည္ဟုေတြးမိေလသည္။ဒါေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကိုအကဲခတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ အိမ္ေရွ႕စံ၏နားရြက္ဖ်ားေလးဆီသို့ နီးကပ္ေအာင္ကပ္လိုက္ၿပီး '​ေယာက်ာ္း' ဟု တိုးတိုးေလးေခၚလိုက္ေလသည္။

အိမ္ေရွ႕စံဟာ ထိုအသံတိုးေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးကိုၾကားၿပီးေနာက္ လြန္စြာသေဘာေခြ႕မေနာေတြ႕လ်က္ ရယ္ေမာေနၿပီးေနာက္ ''ကိုယ့္အခ်စ္ေလး ေနာက္ထပ္အႀကိမ္ေရနည္းနည္းေလာက္ထပ္ေခၚေပးပါဦးလား''

ဂ်ာေပါင္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးအရွက္သဲေနေပမဲ့လဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်နန္ကေတာ့ ဂ႐ုမစိုက္နိုင္ပဲအတင္းအၾကပ္ကိုတိုက္တြန္းေနတာေၾကာင့္ ထို'ေယာက်ာ္း'ဟူေသာ စကားလုံးေလးအား အႀကိမ္ေရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ထပ္ေခၚေပးခဲ့ရေလသည္။

သူ႔ကိုခ်စ္ျခင္းေမတၱာနည္းနည္းေလးေပးလိုက္ရင္ေတာင္ ထိုသူကအားကိုးတႀကီး၊မွီတြယ္သံေယာဇဥ္ထားကာ သူ႔ဘဝရဲ့အေရးႀကီးဆုံးလူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးခ်င္ေနေပလိမ့္မည္။ထိုသူကေတာ့ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏တန္ဖိုးအထားရဆုံး ရတနာလုံးေလးပင္ျဖစ္ေလသည္။

ဘယ္လိုေကာင္းခ်ီးေတြေၾကာင့္ ဘဝႏွစ္ခုလုံးတြင္ထိုရတနာေလးအား ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရလဲဆိုတာကို သူ,မသိေပ။အရင္ဘဝကဆုံးရွုံးလိုက္ရတာေတာင္မွပဲ ဘုရားသခင္ကေနာက္တစ္ႀကိမ္ျပန္ေမြးဖြားေစကာ ထိုရတနာေလးအားသူ႔လက္ထဲသို့ျပန္ထည့္ေပးခဲ့ျပန္သည္။ဒီဘဝမွာေတာ့ ဒီေကာင္ငယ္ေလးအတြက္ပဲ သူ,ရွင္သန္မယ္လို့ က်ိန္ဆိုပါသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ႏွင့္လင္ဂ်ာေပါင္တို့သည္ လမ္းတေလၽွာက္ၾကည္ႏူးစြာရယ္ေမာေနခဲ့ၾကၿပီး အိမ္ေရွ႕စံသည္ထိုေကာင္ငယ္ေလးအားလြန္စြာမွတန္ဖိုးထားသည္ဆိုေသာသတင္းသည္ အိမ္ေရွ႕စံ၏ ေမာင္းမေဆာင္(ဝါ)အေနာက္ေဆာင္သို့ အုတ္အုတ္ၾကပ္ၾကပ္ပ်ံ႕ႏွံ့သြားေလသည္။

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐