18+Warning🚨🚨🚨🚨

....

အပိုင္း(၁၀): အနီေရာင္ဖေယာင္းတိုင္

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္မွာလင္ယန္ဟာ အထိန္းေတာ္၂ေယာက္လာေရာက္ေခၚေဆာင္ျခင္းကို အန္ဇူအားအသင့္ေစာင့္စားေနေစ၏။

လင္ယန္ထက္အသက္ပိုႀကီးတဲ့ထိုအထိန္းေတာ္ရဲ့ႏွစ္ဦးဟာ လင္ဂ်ာေပါင္ကိုေတြ႕သည္ႏွင့္ အရိုေသေပးႏွုတ္ဆက္၏။ ''ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္ လင္အန္ဇူ''

အထိန္းေတာ္ထဲကတစ္ေယာက္က

''လင္အန္ဇူ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို့လာရျခင္းအေၾကာင္းက သင့္ကိုလိုအပ္သည့္က်င့္ဝတ္မ်ား သင္ၾကားျပသေပးရမည္ဟူေသာ ဧကရီမိဖုရားႀကီး၏အမိန႔္ေၾကာင့္ လာေရာက္ေခၚေဆာင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးနာမည္ကစုရွီပါ သူကေတာ့

ခ်ီယီပါ''

အခုမွစ​ေတြ့ဖူးတာျဖစ္ေၾကာင့္ လင္ဂ်ာေပါင္ဟာဘာေျပာရမွန္းမသိျဖစ္ေန၏။'' ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္ စုရွီနဲ႔ခ်ီယီ''

''အိုး စုရွီနဲ႔ခ်ီယီ ဒီေရာက္ေနတာပဲ'' လင္ယန္က ထိုအထိန္းေတာ္ႏွစ္ေယာက္လုံးကို သိတာေၾကာင့္ လာေရာက္ႏွုတ္ဆက္ၿပီး စကားလာေျပာေပးသည္။

''မေတြ႕တာေတာင္ၾကၿပီေနာ္လင္ယန္ ဒါေပမဲ့နင္ကအရင္လိုေၾကာက္ဖို့ေကာင္းေနတုန္းပဲ။အခုဆိုနင္က နန္းေတာ္ရဲ့မ်က္ကြယ္မျပဳဝံ့တဲ့ နာမည္ႀကီးအမွုထမ္းေတြထဲက တစ္ေယာက္ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့ ပိုေတာင္ေၾကာက္ဖို့ေကာင္းလာေသး''

လင္ယန္ဟာရယ္ေမာရင္း

'' ဒီကေလးရဲ့အနာဂတ္က အရမ္းကိုေတာက္ပေနတာဆိုေပမဲ့ သူကအရမ္းငယ္ေသးတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ဒီကႏွစ္ေယာက္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို့ဒုကၡေပးရေတာ့မွာပဲ။ အန္ဇူကိုေသခ်ာခ်ာအပင္ပန္းခံၿပီး အမ်ားႀကီးဂ႐ုစိုက္ေပးပါဦး''

စုရွီနဲ႔ခ်ီယီဟာ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ၿပီးေနာက္ လင္ယန္အားျပဳံးျပလိုက္၏။သူတို့ ေသေသခ်ာခ်ာသိတာေပါ့ ဒီလင္အန္ဇူဆိုတဲ့ေကာင္​ငယ္ေလးဟာ သာမာန္ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူးဆိုကို!

မေန႔ကပဲအိမ္ေရွ႕စံက လူတစ္ေယာက္လႊတ္ၿပီးသူတို့ကိုထပ္ခါ ထပ္ခါေသခ်ာဂ႐ုစိုက္ဖို့မွာၾကားေနခဲ့တာေလ။တကယ္လို့ တစ္ခုခုလြဲမွားသြားခဲ့ရင္ နန္းတြင္းမွာအခ်ိန္ၾကာႀကီးေနခဲ့စဥ္တစ္ေလၽွာက္ အဆိုးဝါးဆုံးပစ္ဒဏ္ကိုခံရင္ခံရနိုင္တယ္ဆိုတာ အေသခ်ာႀကီး ! ဒါကိုသိေနရဲ့သားနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး သူတို့ဒီေကာင္ငယ္ေလးကို ဂ႐ုမစိုက္ပဲေနရဲမွာတုန္း။

''လင္ယန္စိတ္ခ်ပါ ဟားဟား!''

ခ်ီယီကရယ္ေမာလ်က္ျပန္ေျဖ၏။

စုရွီ က'' လင္အန္ဇူ တျခားထပ္ထည့္စရာမရွိေတာ့ဘူးလား?မင္း အဝတ္နဲ႔အျခားအေရးႀကီးပစၥည္းေတြေကာ?''

ဂ်ာေပါင္က ေခါင္းညိတ္လိုက္ၿပီး ''အားလုံးထည့္ၿပီးပါၿပီ'' သူအိတ္ထဲ၌ အမွတ္တရပစၥည္းေတြအားလုံးကို လြယ္အိတ္ထဲထည့္ၿပီးယူလာျခင္းျဖစ္၏။

''သြားရေအာင္ ဒီေနရာနဲ႔'ဝူထုံးယြမ္'နဲ႔က နည္းနည္းလွမ္းတယ္ အခ်ိန္ဆြဲေနလို့မျဖစ္ဘူး'' ခ်ီယီက ေျပာလိုက္သည္။

ဂ်ာေပါင္က လင္ယန္ကိုဖက္လိုက္ၿပီး

''က်ေနာ္သြားရေတာ့မယ္''

လင္ယန္ကလဲ စိတ္လိုလက္ရျပန္ဖက္လိုက္ၿပီးေနာက္

''အင္း ေကာင္းေကာင္းသြား ! ​ေနာက္မင္းသေရစာမုန္႔စားခ်င္လို့ရွိရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ပိုလႊတၿပီးေျပာခိုင္းလိုက္ ငါ,မင္းအတြက္လုပ္ေပးပါ့မယ္''

''ဟုတ္ကဲ့!'' ဂ်ာေပါင္ဟာလင္ယန္ကိုအရိုေသေပးၿပီးေနာက္ အထိန္းေတာ္ႏွစ္ေယာက္ေနာက္သို့ လိုက္သြားေတာ့သည္။

ဂ်ာေပါင္၏ေနာက္ေက်ာကိုၾကည့္ရင္း လင္ယန္မ်က္လုံးတို့နီရဲ၍လာ၏။ အနာဂတ္မွာ ဒီခေလးေသခ်ာေပါက္ ​ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနရဖို့ သူ,တကယ္ပဲ ေမၽွာ္လင့္မိပါရဲ့..။

စုရွီနဲ႔ခ်ီယီတို့ဟာဂ်ာေပါင္​တစ္ေယာက္ အသံမထြက္ပဲက်ိတ္ငိုေနတာကိုၾကည့္ရင္း ေတာ္ေတာ္ေလး ဂ႐ုဏာသတ္မိေလသည္။ဒီေကာင္ငယ္ေလးကသံေယာဇဥ္လဲႀကီးသလို အရမ္းရိုးရွင္းၿပီးေက်းဇူးသိတတ္တဲ့ပုံပင္။

ဘာအဆိပ္ေတာက္မွမရွိပဲ ခန္႔မွန္းရလြယ္ၿပီးဒီလိုျဖဴစင္လွတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးဟာ အနာဂတ္မွာ ရွုပ္ေထြးလွေသာနန္းေတာ္ႀကီးထဲ၌ အလိုက္သင့္ေနထိုင္နိုင္ပါ့မလားဆိုတာ သူတို့လဲေသခ်ာေတာ့မသိပါေခ်။သူတို့အတန္ငယ္လမ္းေလၽွာက္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ဖ်င္​ေအာ္နန္းေဆာင္ေတာ္ဝန္းအတြင္းသို့ ေရာက္ရွိလို့လာ၏။

သူတို့ဥယ်ာဥ္ငယ္အတြင္းျဖတ္ေလၽွာက္လို့လာေတာ့ အေစခံအမွုထမ္းေတြက အရိုေသေပးၾက၏။ဂ်ာေပါင္ကနားမလည္နိုင္စြာနဲ႔ အ ထိန္းေတာ္ ဦးေလးႀကီးႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္မိေလသည္။

''ေနာက္က်ရင္ မင္းကိုအမွုထမ္းရမယ့္ သူေတြပါ''

ခ်ီယီကခပ္ျဖည္းျဖည္းရွင္းျပ၏။

ေနာက္သူ႔ကိုက်ယ္ဝန္းေသာ အေဆာင္တစ္ခုကိုေခၚသြာ၏။ထိုနန္းေဆာင္သည္အလြန္က်ယ္ဝန္းကာ ပန္းအိုးေတြႏွင့္အလွဆင္ထားေသာ အခန္းက်ယ္တစ္ခုရယ္, အတြင္းရယ္, အျပင္အိပ္ခန္းရယ္ေဘး၌ အိပ္ခန္းက်ယ္တစ္ခုအျပင္ စာၾကည့္ခန္းလဲပါရွိသည္။

ထို့အျပင္ဂ်ာေပါင္၏ကိုယ္တိုင္းအတိုင္းခ်ဳပ္ထားေသာ အဝတ္မ်ားစြာပါရွိသည့္အခန္းလဲပါရွိ၏။

''လင္အန္ဇူ ဒါက တရားဝင္ခန္႔အပ္ၿပီးတာနဲ႔ မင္းေနရမယ့္ေနရာပဲ။စိတ္ေက်နပ္မွုရွိပါရဲ့လား? မင္းထပ္ျဖည့္ခ်င္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခုလိုအပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ရွိလာခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးကို ေသာ္လည္း​ေကာင္း ခ်ီယီကိုေသာ္လည္းေကာင္း မွာၾကားလို့ရပါတယ္'' စုရွီကဂ်ာေပါင္အားနန္းေဆာင္အတြင္းသို့ လွည့္ပတ္ျပရင္းေျပာ၏။

''မလိုအပ္ပါဘူး ဒါကအရမ္းျပည့္စုံပါတယ္'' ဂ်ာေပါင္ဟာအရမ္းကိုေက်နပ္ေန၏။ ပန္းေတြႏွင့္အလွဆင္ထားေသာ ခန္းမက်ယ္ႀကီးကိုျမင္တဲ့အခါ ထိုခန္းမ၏စားပြဲ၌သြားေရာက္ထိုင္ခ်င္စိတ္ကိုတားမရေပ။

ဂ်ာေပါင္ကစားပြဲတြင္ထိုင္လိုက္ေပမဲ့ စုရွီႏွင့္ခ်ီယီတို့ကေတာ့ ရပ္ျမဲအတိုင္းရပ္ေနကာ ''ဒီေန႔ကစၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို့ႏွစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ္လုပ္ေတာ္တစ္ပါး၏ အမူက်င့္ေကာင္းေတြ၊တပ္သင့္တပ္အပ္တဲ့ပညာရပ္ေတြအျပင္ နန္းတြင္း၏ စည္းမ်ဥ္းအေသးစိတ္ေတြကို သင္ၾကားျပသေပးသြားပါမယ္''

''မင္းလြယ္လြယ္နဲ႔ အသားမက်နိုင္ေသးဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို့သိပါတယ္။အရမ္းမစိုးရမ္ပါနဲ႔ မင္းတျဖည္းျဖည္းနဲ႔အသားက်ၿပီး လက္ခံနိုင္လာမွာပါ'' ခ်ီယီက ဂ်ာေပါင္၏ စိတ္လွုပ္ရွားေနဟန္ကိုျမင္တာေၾကာင့္ ေျဖသိမ့္ေပး၏။

''ဟုတ္တာေပါ့!မင္းအတြက္ အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္... ငါတို့ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲသြားၾကတာေပါ့ ဒါေတြကမခက္ပါဘူး''စုရွိကလဲ အားေပး၏။

ဂ်ာေပါင္ဟာ သူတို့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့စကားေတြေၾကာင့္ အနည္းငယ္တည္ၿငိမ္သြားေတာ့သည္။ ''ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားၿပီးသင္ပါ့မယ္'' သူတကယ္ပဲ ႀကိဳးႀကိဳးစားစားနဲ႔သင္ယူလိုစိတ္ရွိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ သူက အျမဲတမ္းစိုးရိမ္စိတ္မ်ားေနခဲ့႐ုံသာ။

''ကဲ အခု​ေတာ့ အရင္ေရခ်ိဳးလိုက္ပါဦး မင္းအဝတ္ေတြလဲရမယ္။ အခုကစၿပီး ဒီအမွုထမ္းဝတ္စုံကိုဝတ္စရာမလိုေတာ့ဘူးေလ'' စုရွီတို့ႏွစ္ေယာက္ျပင္ဆင္ေပးရင္း ဆို၏။

ေရခ်ိဳးေဆာင္ရွိ ေရကန္ထဲတြင္ ေရပူမ်ားကိုအသင့္ျဖည့္ထားၿပီး အထိန္းေတာ္တို့က ဂ်ာေပါင္၏ဝတ္႐ုံကိုခၽြတ္ရန္ျပင္လာၾကသည္။

''ကိုယ့္ဘာသာပဲလုပ္လိုက္ပါ့မယ္'' လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ အထိန္းေတာ္တို့၏အျပဴမူေၾကာင့္ တကယ္ပင္ေနရခက္ေနေတာ့သည္။

ခ်ီယီ က''သခင္ေလး လင္,ဒါက နန္းတြင္ရံေရြေတာ္တို့ရဲ့ ေရခ်ိဳးေဆာင္အတြင္းလုပ္ရမယ့္ တာဝန္တစ္ခုပါပဲ။မင္းဒါကိုတျဖည္းျဖည္းအသားက်သြားမွာပါ''

ဂ်ာေပါင္ဟာ ေရြးစရာမရွိေတာ့ပဲမလွုပ္မယွက္ျဖင့္ သူတို့လုပ္ေပးသမၽွၿငိမ္ၿငိမ္ေလးရပ္ေနၿပီးေနာက္ ေရခ်ိဳးကန္အတြင္းသို့ဆင္းသြားေလ၏။ဒါဟာ သူ႔ဘဝမွာလူအမ်ားႀကီးေရွ႕၌ ပထမဆုံးအႀကိမ္ေရခ်ိဳးရျခင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ တကယ္ကိုပင္အရွက္ရေနေလ၏။

လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ တကယ္ကိုေနရခက္ခဲေနဟန္ေပၚေနေပမဲ့ စုရွီကေတာ့ သူ႔တာဝန္အတိုင္းခႏၶာကိုယ္ကိုပြတ္တိုက္သန္႔စင္ေပးေနသည္။

''လင္အန္ဇူရဲ့လက္က မေန႔ကမွအပူေလာင္ထားတာဆို​ေတာ့ ေရထိလို့မရေသးဘူး ေသခ်ာဂ႐ုစိုက္'' ခ်ီယီဟာပုဝါတစ္ထည္ျဖင့္ဂ်ာေပါင္လက္ကိုပတ္လိုက္ၿပီး ေရမစိုေစရန္ျပဳလုပ္လိုက္၏။

''အာ..,က်ေနာ္ေကာင္းေနပါၿပီ နည္းနည္းမွမနာေတာ့ပါဘူး"

''လင္အန္ဇူ ဒါကလုံးဝအရွင္းေပ်ာက္တာမဟုတ္ေသးဘူးေလ။မင္းရဲ့အသားရည္ကိုေကာင္း ေကာင္းဂ႐ုစိုက္ရမယ္။ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ စုရွီေဆးထည့္ေပးလိမ့္မယ္။မင္းအပူေလာင္တယ္ၾကားလို့ အိမ္ေရွ႕စံကမင္းအတြက္ေဆးတစ္မ်ိဳးလာပို့ေပးထာတယ္။ဒါလိမ္းၿပီးရင္ လုံးဝအမာရြတ္မက်န္ေတာ့ပဲ မင္းလက္ေလးေတြႏူးညံ့သြားလိမ့္မယ္''

ခ်ီယီကဆက္ၿပီး ''အဲ့ေဆးကအရမ္းေကာင္းၿပီးလြယ္လြယ္နဲ႔မရနိုင္ဘူး အိမ္ေရွ႕စံက တကယ္ပဲမင္းအေပၚၾကင္နာတယ္''

အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား......ဂ်ာေပါင္ အိမ္ေရွ႕စံ၏ၾကည့္ေကာင္းၿပီး ခန္႔ျငားလွေသာမ်က္ႏွာကိုျမင္ေယာင္လာ၏။

နန္းေတာ္၏အေစာပိုင္းကာလေတြ၌ အိမ္ေရွ႕စံသည္ရက္စက္ၿပီး သေဘာထားေသးသိမ္ေၾကာင္း စသည့္အတင္းဖ်င္းေတြကို မ်ားစြာၾကားခဲ့ရသည္။ သူလဲအစတုန္းအတင္းဖ်င္းေတြေၾကာင့္ အိမ္ေရွ႕အားေၾကာက္ရြံ့ခဲ့၏။ ဒါေပမဲ့လင္ယန္က မယ္မယ္ႀကီးနန္းေဆာင္သို့မၾကာမၾကာေခၚၿပီးတဲ့ေနာက္ အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္ေတြ႕ရဖန္မ်ားလာသည့္အခါ သူ,ထိုသတင္းေတြကိုမယုံၾကည္ေတာ့ေပ။

အိမ္ေရွ႕စံက သူ႔မယ္မယ္ႀကီးဆီကို မၾကာမၾကာဂါရဝလာျပဳေပးၿပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းေပးတတ္သည္။ဒီလိုသိတတ္တဲ့သားတစ္ေယာက္​က လူဆိုး,ဆိုတာဘယ္လိုလုပ္ျဖစ္နိုင္မွာလဲ။

အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားက တိတ္ဆိတ္ၿပီးအမူရာကင္းမဲ့ရင္တကယ္ေၾကာက္ဖို့ေကာင္းေပမဲ့ သူ,စကား ေျပာလိုက္ရင္​ေတာ့ ေၾကာက္ဖို့မေကာင္းေတာ့ေပ။ သူ႔အသံဟာ တကယ္ကိုၾသရွရွႏွင့္တည္ၿငိမ္ၿပီး လူႀကီးလူေကာင္းသံေပါက္ကာ အင္မတန္နားေထာင္၍ေကာင္းေလ၏။ၿပီး​ေတာ့သူက,မၾကာမၾကာဆုခ်ီးျမႇင့္တတ္ေသးသည္။

ေရခ်ိဳးေပးၿပီးေနာက္ အထိန္းေတာ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အားအလွဆီတစ္မ်ိဳးႏွင့္ႏွိပ္နယ္ေပးၾကျပန္သည္။ရလဒ္အေနျဖင့္ အေမႊးရနံ့ခပ္သင္းသင့္ျဖင့္သူ႔အသားရည္ဟာလဲ ပိုပိုၿပီးႏူးညံ့ၿပီးလာသလိုခံစားေနရ၏။

''ေနာက္ရက္ေတြမွာပဲ ဒီလိုပဲလုပ္ရမယ္။ မင္းကငယ္လဲငယ္ေသးၿပီးေတာ့ အသားရည္လဲေကာင္းတယ္ ဒါကိုဆက္ၿပီးထိန္းသိမ္းထားရမယ္။ဒါမွတရားဝင္ခန္႔အပ္ပြဲေန႔က်ရင္ အိမ္ေရွ႕စံကမင္းကိုအရမ္းသေဘာ က်သြားမွာ...''စုရွီက သူ႔ရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကိုေသခ်ာဂ႐ုစိုက္ရမည့္အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေျပာျပေန၏။

ဂ်ာေပါင္ဟာဝတ္စုံအသစ္ကိုဝတ္ၿပီးေနာက္ လက္ဝတ္တန္ဆာအနည္းငယ္ဝတ္ဆင္ရျပန္သည္။​ေနာက္ခ်ီယီက ေငြေရာင္ေသတၱာငယ္ေလးကိုယူလာၿပီးဖြင့္လိုက္ရာ ဖန္ခြက္အံ့ထဲထည့္ထားေသာ အစိမ္းေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ရွိ ရနံ့ခပ္သင္းသင္းလိမ္းေဆးဆီတစ္မ်ိဳးကိုေတြ႕ရ၏။

စုရွိက ဂ်ာေပါင္၏လက္ကိုဆြဲယူ၍ ညင္သာစြာလိမ္းေပးေလရာ ေတာ္ေတာ္ေလးေအးျမၿပီးသက္ေသာင့္သက္သာရွိသည္ဟု ခံစားလိုက္ရသည္။

အရာအားလုံးၿပီးေနာက္ ပန္းဧည့္ခန္းမေဆာင္ကိုျပန္လာၿပီး သူ႔ကိုေန႔လည္စာေကၽြး၏။ ဂ်ာေပါင္ဟာအားလုံး၏အၾကည့္ေအာက္တြင္ တစ္ေယာက္ထဲထီးထီး​ႀကီး ထမင္းစားေနရသည္မို့ ရွက္ရြံ့ေနရခက္ေနေတာ့သည္။

အစားစားေနစဥ္အတြင္း အထိန္းေတာ္၂ဦးသည္ နန္းေတာ္၏စည္းမ်ဥ္းႏွင့္မကိုက္ညီသည့္ လိုအပ္ေသာက်င့္ဝတ္အခ်ိဳ့ႏွင့္လိုက္နာရမည့္​အမူက်င့္ေကာင္းတို့ကိုသင္ျပေပး၏။

ထို့ေနာက္ သူ႔အားဟင္းပြဲတို့၏ အေခၚအေဝၚ၊ပါဝင္ပစၥည္းႏွင့္ခ်က္ျပဳတ္နည္း၊ပြဲေတာ္အစားစာမ်ား.. စသည္ျဖင့္ေျပာျပျပန္၏။

''သခင္ေလး အခုေျပာတာေတြအားလုံးကို အေသးစိတ္သိေနဖို့မလိုပါဘူး။မင္းအေနနဲ႔ ျမင္လိုက္ၾကားလိုက္ရရင္သိမိေနဖို့ပါ။ဒီအတိုင္းအေပၚယံမွတ္မိေနတာနဲ႔တင္ရပါၿပီ'' စုရွီဟာ အေသခ်ာလိုက္လံမွတ္သားေနေသာ ဂ်ာေပါင္ကိုၾကည့္ရင္းေျပာ၏။

ေန႔လည္စာစားၿပီးတဲ့ေနာက္ နန္းေဆာင္၏စည္းမ်ဥ္းအခ်ိဳ့ကိုထပ္ ေျပာျပၿပီးခ်ိန္တြင္ေတာ့ သူ႔ကိုတေရးတေမာအိပ္ရန္နားခြင့္ေပးသည္။

ဂ်ာေပါင္ဟာ အိပ္ရာတြင္လွဲေနၿပီး ''ေဟး က်ေနာ္က​ေန႔ခင္းတေရးတေမာမအိပ္တတ္ဘူးေလ။ က်ေနာ္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး''

''သခင္ မင္းကအခုမွဖြံ့ၿဖိဳးေနဆဲအရြယ္မွာေလ။ အအိပ္အစားဂ႐ုစိုက္ရပါမယ္။စိတ္ကိုေလ်ာ့ခ်လိုက္ ပါ အဲ့ဒါဆို တျဖည္းျဖည္းအိပ္ေပ်ာ္သြားပါလိမ့္မယ္'' စုရန္ကခပ္ျဖည္းျဖည္းရွင္းျပ၏။

ခ်ီယီကအခန္းေလထု သက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္ေစဖို့အတြက္ စႏၵာကူးအေမႊးတိုင္ကိုထြန္းလိုက္ၿပီး အေမႊးအိုးထဲသို့ထည့္လိုက္သည္။

လင္ဂ်ာေပါင္လဲ တျဖည္းျဖည္းသက္ေသာင့္သက္သာျဖစ္လာကာ ဘာမွမေတြးေတာေတာ့ပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့၏။

နာရီအနည္းငယ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ကိုနိုးကာပန္းလက္ဖက္ရည္တစ္မ်ိဳးကိုတိုက္ေလသည္။ ထို့ေနာက္ နန္းတြင္းက်င့္ဝတ္ေတြကိုဆက္သင္ၾကားေပး၏။

ေနာက္ရက္မ်ားစြာမွာလဲ ဂ်ာေပါင္ဟာနန္းတြင္းစည္းမ်ဥ္းေတြကိုသင္ၾကာေနရ၏။သူတို့က သူ႔ကိုစိတ္ရွည္ေပးၾကသလို ေလးစားသမွုလဲရွိၾကသည္။ ဒီရက္ေတြအတြင္းမွာ သူဟာအားျဖည့္စြတ္ျပဳတ္တစ္ခြက္ေန႔တိုင္းေသာက္ခဲ့ရသလို အသားရည္ႏွင့္ခႏၶာကိုယ္ကိုလဲ အျမဲထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာင္ေပးျခင္းကိုခံရ၏။ဒါေၾကာင့္ လဝက္အတြင္းမွာပဲဂ်ာေပါင္ဟာအရြယ္ေရာက္ဖြံ့ၿဖိဳးလာသလို သူ႔ရဲ့အသားရည္ဟာလဲ ရွိရင္းစြဲထက္ပိုၿပီးေတာ့ သလင္းေက်ာက္လိုၾကည္လင္၍ေတာက္ပလာေလသည္။

အထိန္းေတာ္၂ဦးဟာ နန္းေတာ္ရွိအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ရာထူးအဆင့္တန္းကြာျခားပုံ၊ သူတို့ႏွင့္ဆက္စပ္ေသာ ေတာ္ဝင္မိသားစုဝင္အခ်ိဳ့တို့၏ ဆက္ဆံေရးေတြအေၾကာင္းေတြကိုေျပာျပျပန္ေလရာ ဂ်ာေပါင္သည္လဲ အေသခ်ာနားေထာင္၏။

''သခင္ ဒါကိုလဲအကု​န္မွတ္မိေနဖို့မလိုအပ္ပါဘူး။သူတို့ေတြထဲက အေရးႀကီးတဲ့ တခ်ိဳ့သူေတြကိုပဲမွတ္မိဖို့ပဲ လိုအပ္ပါတယ္။တျခားအရာေတြကိုေတာ့ လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ထပ္ျဖည့္ေျပာေပးပါမယ္'' ခ်ီယီကသူ႔ကိုႏွစ္သိမ့္ရင္းဆို၏။

ၾသဂုတ္လရဲ့၅ရက္ေန႔မတိုင္ခင္သူ႔ကိုအေရးႀကီးၿပီး အေျခခံက်တဲ့သင္ခန္းစာ,စာအုပ္ကိုေပးမည္ဟု ​ေျပာခဲ့ေလသည္။

စုရွီ: ''ဒီေန႔ဟာကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို့ႏွစ္ေယာက္ သင္ၾကားျပသေပးရမယ့္ေနာက္ဆုံးရက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အေရးႀကီးဆုံးအရာကိုသင္ၾကားရပါမယ္။''

ခ်ီယီဟာ စာအုပ္ကိုကမ္းေပးၿပီးေနာက္

''မင္းရဲ့အနာဂတ္ဟာ ဒီစာအုပ္အေပၚမွာမူတည္ေနပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ ေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာရပါမယ္''

အထိန္းေတာ္ႏွစ္ေယာက္ေပးလာေသာ စာအုပ္ကိုဖြင့္ၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္မ်က္ႏွာဟာ အလြန္ကိုနီရဲ၍လာ၏။

''သင္ယူရမွာကိုမရွက္ပါနဲ႔ သခင္!အိမ္ေရွ႕စံကိုေကာင္းေကာင္းျပဳမူေပးနိုင္မွသာ သူ႔ကိုဆြဲေဆာင္ထားနိုင္မွာျဖစ္ၿပီး အိမ္ေရွ႕စံ၏အခ်စ္ကိုၾကာၾကာထိန္းသိမ္းထားနိုင္မွာပါ''စုရွီဟာ စာရြက္တစ္ကြက္ခ်င္းစီက အျပဳအမူ၊ကိုယ္ေနဟန္ထား၊လိုအပ္ ခ်က္ေတြ အစရွိသျဖင့္အေသးစိတ္ရွင္းျပေတာ့၏။

ခ်ီယီဟာ ေသတၱာခပ္ႀကီးႀကီးထဲမွ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္းနတ္ဘုရား (God of Bliss/Kangiten)႐ုပ္ထုငယ္ကိုျပေလ၏။ဒီ႐ုပ္ထုဟာ အသက္ဝင္လြန္းတာေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္ရဲ့မ်က္ႏွာဟာနီရဲလြန္းလို့အညိဳေရာင္ဖက္ပါသန္းေနၿပီျဖစ္သည္။

...

(T/N: ဒီမွာေျပာခ်င္တာ ဒီ Kangiten ကို မူရင္းTက Huanxi Buddhaဆိုၿပီးေရးထားေပးပါတယ္ ဒါေပမဲ့ Kangiten ဂ်ပန္နတ္ေတြထဲပဲရွာေတြ႕တယ္ေပါ့ေနာ္!ဒီနတ္ဟာဆင္ေခါင္းအထီး၊အမေပြ႕ထားဖတ္ထားတဲ့ပုံပါ။အေကာင္းအဆိုးဒြန္တြဲေနတဲ့နတ္ပါတဲ့ သူ႔ဆီမွာဆု​ေတာင္းရင္ ဘယ္လိုမွမျဖစ္နိုင္တဲ့ဆု​ေတာင္းကိုေတာင္မွျဖည့္ဆီးေပးတဲ့နတ္ပါတဲ့။သူနဲ႔ကံတရားအရဆက္ႏြယ္လိုက္ရင္(ပဋိသေႏၶ)ယူလိုက္ရင္ ေသသည္အထိေစာင့္ေရွာက္ပါတယ္တဲ့။

တစ္ဖက္မွာလဲ ဒီနတ္ဟာ အလိုဆႏၵရမက္ႀကီးတဲ့နတ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ တစုံတေယာက္ကိုပ်က္စီးေစခ်င္လို့ဆုေတာင္းရင္ပိုၿပီးဆု​ေတာင္းျပည့္ျမန္ပါတယ္တဲ့။အမွားမခံဘူးေပါ့ ဆိုလိုခ်င္တာက ၾကင္နာတတ္သလို၊နတ္ဆိုးဝိညာဥ္လဲရွိတယ္ေပါ့ေနာ္ ဒီေနရာမွာထပ္ေျပာခ်င္တာက ဆင္ေခါင္းဆိုေပမဲ့ေပါ့ေနာ္ အရွင္Ganeshaနဲ႔မတူတာက Kangitenဟာ ဘုရားေက်ာင္းေတြမွာကိုယ္ထင္ျပတဲ့နတ္မဟုတ္ပါဘူး။သူ႔ကိုယုံၾကည္သူအခ်င္းခ်င္းသာ လက္ဆင့္ကမ္းၾကတဲ့နတ္႐ုပ္ပုံစံမ်ိဳးပါ။ေသခ်ာေတာ့ရွာထားတာပါပဲ အမွားပါရင္လဲေျပာၾကေပါ့ေနာ္)

....

ရွီယီဟာ ဂ်ာေပါင္၏အလြန္ရွက္ရြံ့ေနတာကိုျမင္ေပမဲ့ အျခားအ ေၾကာင္းအရာတစ္ခုကိုဆက္ေျပာ၏။

''သခင္ေလး မင္းကအရမ္းငယ္ရြယ္ေသးတာေၾကာင့္ ခ်စ္စိတ္ျပင္းထန္တဲ့အခါ လက္ခံဖို့ခက္ခဲၿပီးအခက္ခဲမ်ားစြာရွိနိုင္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့လက္ရယ္ပါးစပ္ရယ္ကို အသုံးျပဳၿပီးအိမ္ေရွ႕စံေက်နပ္ေအာင္စြမ္းေဆာင္ေပးလို့ရပါေသးတယ္'' ဟု ဆိုတာ စုရွီသည္ နည္းစနစ္မ်ားစြာကိုေျပာဆို သင္ျပေလသည္။

အထိန္းေတာ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ တေန႔လုံးသင္ၾကားၿပီးမွသာ သူ႔အားေစာ ေစာအိပ္ရမည္ဟုဆိုကာနားခြင့္ေပး​ေတာ့သည္။သူဟာအိပ္ရာထဲတြင္လွဲေနရင္း မ်က္ႏွာက်က္ကိုၾကည့္ကာ သူဟာဘယ္လိုျဖစ္ၿပီးအိမ္ေရွ႕စံဆီဆက္သခံလိုက္ရတယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားေနမိ၏။

သူဟာဒြိလိင္ခေလးျဖစ္တာေၾကာင့္ တစ္ခါေလးမွလက္ထပ္ဖို့အေၾကာင္းကို မေတြးၾကည့္ခဲ့ဖူးေပ။ဒါေပမဲ့ မနက္ျဖန္မွာေတာ့ သူဟာ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္ျဖစ္လာေတာ့မည္။

.....

ၾသဂုတ္လ ၅ရက္ေန႔

လင္ဂ်ာေပါင္အတြက္အေရးႀကီးဆုံးေန႔ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေစာေစာထၿပီးေရခ်ိဳးေပးၾက၏ ။ေရခ်ိဳးရာ၌လဲအေမႊးဆပ္ျပာသုံးမ်ိဳးျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္တိုက္ၿပီး လင္ဂ်ာေပါင္တစ္ကိုယ္လုံးေမႊးႀကိဳင္ေနခါမွ ေရခ်ိဳးသန္႔စင္ျခင္းအမွုၿပီးကာ ဝတ္စုံလဲေပးၾကေတာ့သည္။

လင္ဂ်ာေပါင္သည္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာျပင္ဆင္ေပးျခင္း ခံခဲ့ရၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕စံ၏ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္၏ႀကီးမားေသာခုတင္ႀကီးေပၚသို့ ပို့ေဆာင္ျခင္းခံလိုက္ရေလသည္။

အနီေရာင္မဂၤလာအိ​ပ္ခန္းမ၏အျပင္ဆင္သည္ တကယ္ကိုရင္သက္ရွုေမာဖြယ္ရာပင္။ျပတင္းေပါက္​တြင္ မဂၤလာဆုေတာင္းစာတမ္းကိုကပ္ထားၿပီး စားပြဲေပၚတြင္လဲဖီးနစ္ႏွင့္နဂါးလာဘ္ေကာင္ပုံပါ အနီေရာင္ဖေယာင္းတိုင္ႏွစ္တိုင္ကိုထြန္းညႇိထား၏။အိမ္ေရွ႕စံ၏ အမွုထမ္းတစ္ေယာက္မဟုတ္သည့္တိုင္ သတို့သမီးအေနျဖင့္ သူ႔ရဲ့​သတို့သားကိုေစာင့္ေမၽွာ္ေနရသလိုခံစားခ်က္မ်ိဳးျဖင့္ ဂ်ာေပါင္ဟာအလြန္ကိုစိတ္လွုပ္ရွားကာတုန္ရီ၍ေနေလသည္။

(T/N:ဒီေနရာမွာေျပာခ်င္တာက ဂ်ာေပါင္ဟာ လက္ဆက္တာမဟုတ္ပါဘူး ဒီအတိုင္းကိုယ္လုပ္ေတာ္ခန္႔အပ္ခံလိုက္ရတာပါ။ဒါေၾကာင့္ဘာအခမ္းနားမွမရွိပဲ နန္းတြင္းဓေလ့ အတိုင္းလိုရင္းျဖစ္တဲ့ မဂၤလာခန္းကိုတန္းဝင္ရတာပါ)

....

အခန္းဟာလဲတိတ္ဆိတ္လြန္းလို့ သူ႔ရဲ့ႏွလုံးခုန္သံကိုေတာက္ ျပန္ၾကားေနရ၏။

နန္းေဆာင္အျပင္ဘက္မွ အိမ္ေရွ႕စံ၏​ေျခသံကိုလဲ ၾကားေနရၿပီး အိမ္ေရွ႕စံ၏ေျခသံဟာတျဖည္းျဖည္းျဖင့္ မဂၤလာအိပ္ခန္း၏အနီးသို့ ပိုပိုၿပီးနီးကပ္​၍လာေနေလရဲ့....။

အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား သူ႔ေရွ႕သို့ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ ဂ်ာေပါင္ရဲ့ႏွလုံးသားဟာ အျပင္သို့ခုန္ထြက္လာေတာ့မေယာင္ မထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ေအာင္ခုန္၍ေနခဲ့၏။

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား.....''

ဂ်ာေပါင္အလ်င္ျမန္ထ၍ အရိုေသေပးလိုက္သည္။

''မလိုဘူး ထပါ'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာဂ်ာေပါင္ကို အိပ္ရာေပါတြင္ထိုင္ရန္ကူညီေပးလိုက္သည္။

အိမ္ေရွ႕စံဟာ ေရႊခ်ည္ျဖင့္ထိုးထားေသာ ဖိနစ္၊နဂါး႐ုပ္ပုံပါ အနီေရာင္ပိတ္စတစ္ခုကို ကိုင္ထားၿပီး ဂ်ာေပါင္ကိုေမး၏။

''မင္း ႀကိဳက္ရဲ့လား?''

''​ႀကိဳက္....ပါ..တယ္'' ဂ်ာေပါင္ဟာ ထိုအနီေရာင္ပိတ္စကိုၾကည့္ရင္း နားမလည္နိုင္စြာနဲ႔စဥ္းစားၿပီးေနာက္ ​ေျဖလိုက္သည္။

''မင္း ႀကိဳက္ရင္ေကာင္းတယ္'' အိမ္ေရွ႕ဟာ ေျပာေနရင္းျဖင့္ သူ႔ေခါင္းေပၚသို့ ထိုပိတ္စအားလႊမ္းျဖန္႔တင္ေပးေလ၏။

ထို့ေနာက္သူဟာ ေခါင္းေဆာင္းဖယ္တံတုတ္ေခ်ာင္းကိုယူလိုက္ၿပီး ညႇင္သာစြာပုဝါစအား မတင္၍ဖယ္ရွားေပးျပန္သည္။

ေခါင္းအုပ္ပုဝါစအားမ,တင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ အိမ္ေရွ႕စံ၏မ်က္လုံးနက္နက္ေတြႏွင့္အၾကည့္စုံမိ၏။ထိုမ်က္ဝန္းနက္နက္ေတြထဲ၌ ဂ်ာေပါင္ဟာသူ႔ကိုယ္သူျပန္၍ ရွာေတြ႕လိုက္ေလသည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ သူ႔ခေလးရဲ့ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္းေလးျဖစ္ေနတဲ့ပုံကိုၾကည့္ၿပီးေနာက္ ထိုခေလးကိုဆြဲယူ၍ ဖက္ထားလိုက္ေတာ့သည္။သူ႔လက္ေမာင္းၾကားထဲမွ ခေလးငယ္ေလးဟာ ခပ္ေတာင္ေတာင့္ေလးျဖစ္ေနတာေၾကာင့္

'' မင္း.. ငါ့ကိုေၾကာက္ေနတာလား?''

''မ....မ....ေၾကာက္....ပါ....ဘူး..''ဂ်ာေပါင္ဟာ 'ဘူး'ခံျငင္းေနေပမဲ့လဲ သူ႔ရဲ့အသံဟာေတာ့ ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္တုန္ရီ၍ေနေလ၏။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ႏူးညံ့ညႇင္သာစြာျပဳံးလ်က္ ဂ်ာေပါင္ကိုၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ စိတ္မထိန္းနိုင္ပဲနဖူးေလးသို့ခပ္ဖြဖြနမ္းလိုက္မိေတာ့သည္။

ဂ်ာေပါင္ဟာ ထိုအခိုက္တန္႔ေလးမွာအသက္ရွုဖို့ေပေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ေလ၏။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲဂ်ာေပါင္ရဲ့ဗိုက္ထဲမွ တဂြီဂြီႏွင့္အသံစုံထြက္၍လာသည္။

''ဗိုက္​ဆာေနတာလား?''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ သူ႔ခ​ေလးေလး၏ပါးႏူးႏူးအိအိေလးကိုဖိနမ္းရင္း ေမးလိုက္၏။

''အင္း...''ဂ်ာေပါင္ဟာ ေခါင္းကိုငုံလ်က္ ရွက္ရြံ့စြာေလသံတိုးတိုးျဖင့္ျပန္ေျဖေလသည္။တကယ္လဲသူဟာ ဒီေန႔တစ္ေန႔လုံးဘာမွဟုတ္တိ ပတ္တိမစားရေသးေပ။ ဗိုက္အရမ္းႀကီးဆာတာမ်ိဳးမျဖစ္နိုင္ဘူးလို့ဆိုကာ အနံ့ေမႊးၿပီးခ်ိဳတဲ့ပန္းဝတ္ရည္တစ္မ်ိဳးကိုသာ သူ႔အား,စားသုံးေစခဲ့ျကတာျဖစ္သည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ဟာ တံခါးအျပင္ဘက္ကိုထြက္သြားၿပီးေနာက္ အေစာင့္အခ်ိဳ့အား တစ္စုံတစ္ခုမွာၾကားေနေလ၏။

​မၾကာခင္မွာပဲ ထိုအမွုထမ္းအေစခံဟာစြပ္ျ​ပဳတ္ပန္ကန္ငယ္ကိုကိုင္လ်က္ နန္းေဆာင္အတြင္းသို့ျပန္ဝင္လာေတာ့သည္။ပန္ကန္ထဲမွ ပူပူေႏြးေႏြးအေငြ႕တေထာင္းေထာင္းျဖင့္ေမႊ႕ႀကိဳင္လွေသာ ၾကက္စြတ္ျပဳတ္ရည္၏ရနံ့ေၾကာင့္ ဂ်ာေပါင္၏ဗိုက္အတြင္းမွအသံသည္ ပိုပိုၿပီးက်ယ္ေလာက္၍လာေလ၏။

''လာစား!'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာသူ႔ရဲ့ခေလးေလးအား လက္ယက္၍ ေခၚလိုက္သည္။

လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ စားပြဲသို့သြား၍ထိုင္ခုံတြင္ ထိုင္လိုက္ၿပီးေနာက္ တူကိုျမန္ျမန္ကိုင္လိုက္ကာ စတင္စားေသာက္ေတာ့၏။ျကက္​စြပ္ျ​ပဳတ္ကအရမ္းေကာင္းၿပီး ေခါက္ဆြဲကအရမ္းႏူညံ့တာပဲ။ဂ်ာေပါင္ဟာ ဗိုက္ဆာဆာျဖင့္အားရပါးရစားေသာက္ေလသည္။တစ္စုံတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႔ကိုေမ့ၿပီးအစားကိုပဲအာ႐ုံစိုက္ေနတဲ့ ထိုခေလးသူငယ္အားမၿငိဳျငင္နိုင္ပဲ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ​ေက်နပ္ေနေလရဲ့..။

ၾကက္သားေခါက္ဆြဲစြပ္ျ​ပဳတ္ ပန္ကန္ေသးတစ္ပန္ကန္လုံးဟာ ဂ်ာေပါင္လက္ခ်က္ျဖင့္ေဆးစရာမလိုေအာင္ အကုန္ေျပာင္စင္သြားေတာ့ သည္။

''စားေကာင္းလား?''

''ေကာင္းပါတယ္'' ဂ်ာေပါင္ကအနည္းငယ္စဥ္းစားၿပီး

''အိမ္ေရွ႕စံကေကာ ဗိုက္မဆာဘူးလား''

''အင္း, ကိုယ္စားၿပီးၿပီ။ ညဘက္အစားအမ်ားႀကီးစားတာမ်ိဳးကိုမလုပ္သင့္ဘူး အဲ့ဒါကအစာမေက်တာျဖစ္နိုင္တာမလို့ မင္းအတြက္ ကိုယ္,စိုးရိမ္တယ္။ၿပီးေတာ့တကယ္လို့မင္းႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္ မီးဖိုေဆာင္ကိုေျပာၿပီး အခ်ိန္မေရြးလုပ္ခိုင္း လိုက္လို့ရတယ္''

''အခု ကိုယ္တို့စကားေျပာၾကမလား?နန္းေတာ္ထဲ မလာခင္တုန္းက မင္း,ရဲ့နာမည္အရင္းကဘာလဲ?'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ဂ်ာေပါင္ရဲ့အေၾကာင္းကိုအားလုံးသိေနေပမဲ့ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ေမးလိုက္၏။

''က်ေနာ့ နာမည္အရင္းက လင္ဂ်ာေပါင္ပါ''

''အင္း ေနာက္ခါက်ရင္ မင္းကိုဂ်ာေပါင္လို့ေခၚမယ္ ဟုတ္ၿပီလား?'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ဂ်ာေပါင္ရဲ့လက္ေလးကိုဆြဲယူၿပီးေနာက္ ခပ္ဖြဖြအုပ္ကိုင္ထားရင္းေျပာလိုက္သည္။

''ဟုတ္ကဲ့...''

''အခုေတာ့ မင္းကိုခေလးလို့ေခၚမယ္ ရတယ္မလား'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ သူခပ္ဖြဖြအုပ္ကိုင္ထားတဲ့လက္ေသးေသးေလးကို သူ႔ႏွုတ္ခမ္းျဖင္ဖိကပ္နမ္းရွိုက္လိုက္ရင္းဆို၏။

''......ဟုတ္ကဲ့!''ဂ်ာေပါင္ သူ,အနည္း ငယ္ရွက္ရြံ့ေနတယ္ဆိုေပမဲ့လဲ အရွင့္သားဆီကေန သူ႔လက္ေသးေသးေလးကိုေတာ့ဆြဲမထုတ္မိခဲ့ေပ။

''ခေလး,မင္းရဲ့ငယ္ဘဝအေၾကာင္းကိုယ့္ကိုေျပာပါဦး,ဒါက အရမ္းခ်စ္ဖို့ေကာင္းတာပဲ'' ရႊမ္းဟန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ ဂ်ာေပါင္ရဲ့လက္ေလးေတြကို ထပ္ခါထပ္ခါဖိကပ္နမ္းရွိုက္ေနမိေလသည္။