အပိုင္း(၉):အေလးနက္ထားရွိျခင္း

....

၇လပိုင္း၇ရက္ ခ်ီရွိက်ယ္​​ေန႔ျဖစ္တာေၾကာင့္ နန္းေတာ္ထဲတြင္လဲလွုပ္လွုပ္ရွားရွားျဖစ္ေနေလ၏။ ဒီလိုေန႔၏အဓိကအစားစာ'ေခ်ာင္ေဂၚ'ကိုလဲအမ်ားျပားလုပ္ဖို့လိုအပ္ေနတာျဖစ္ၿပီး ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးနန္းေဆာင္ကို ပို့ေပးရမည္ျဖစ္သည္။

......

(T/N:တ႐ုတ္ျပကၡဒိန္၏ႏွစ္စဥ္ ၇လပိုင္း၇ရက္ေန႔ဟာ 'qiqiao festival' 'qixi festival'လို့ေခၚၿပီး အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ V-day တ႐ုတ္ver လို့သိၾကပါတယ္။

v-dayဆိုတဲ့အတိုင္း ခ်စ္သူခင္သူေတြအတူျပန္လည္ ဆုံ​ေတြ႕ၿပီးျဖတ္သန္းက်တဲ့ပြဲေတာ္ေပါ့ေနာ္။ အဲ့ေန႔ေရာက္ရင္အ္ိမ္ေထာင္ရွင္ေတြေတာင္ ဒီေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမွာဆင္ႏႊဲၾကပါတယ္တဲ့။ဒ႑ရီအရဆိုရင္ေတာ့ ႏြားေက်ာင္းသားနဲ႔နတ္သမီး(ဝါ)ရက္ကန္းသည္မေလးရဲ့ပုံျပင္လို့ ဆိုၾကပါတယ္။

နတ္ျပည္ကနတ္သမီးေလးနဲ ႔ႏြားေက်ာင္းသားေလးတို့ခ်စ္ခင္စုံမက္​ၾကတာကို နတ္ျပည္ကသူ႔ရဲ့အဖြားသိျမင္သြားတဲ့အခါ စိတ္ဆိုးၿပီးနတ္သမီးကို နတ္ျပည္သို့ျပန္ေခၚသြားခဲ့ၿပီးအခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ပိတ္ေလွာင္ပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတဲ့ေနာက္ သူတိူ႔ႏွစ္ဦးရဲ့ခ်စ္ေမတၱာကို ​ေတြ႕ျမင္ၿပီးတဲ့​ေနာက္ဂ႐ုဏာသတ္စြာနဲ႔ တစ္ႏွစ္ကိုတစ္ရက္ေပးေတြ႕မယ္လို့ ကတိေပးခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီ့ေန႔ဟာ႐ုတ္ျပကၡဒိန္ရဲ႔ ၇လပိုင္း၇ရက္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။မိန္းခေလးေတြကခ်စ္သူရွာၾကတယ္ေပါ့ေနာ္။ ညခင္းမွာဆီမီးထြန္းၾကပါေသးတယ္။ဘာသာျပန္သူဟာတ႐ုတ္စာတလုံးမွနားမလည္ပါဘူး။တခါခါနာမည္ေတြအသံထြက္တာ အမွားေတြပါနိုင္​တာ​ေၾကာင့္​ နားလည္​​ေပးမယ္​ထင္​ပါတယ္ေနာ္🙏🏻)

........

ေခ်ာင္ေဂၚျပဳလုပ္နည္းမွာ ဂ်ဳံ၊သၾကား၊ႏွမ္း တို့ကိုေရာက္ႏွယ္ၿပီးေနာက္ ေခတၱႏွပ္ထားရပါမယ္။ အေရာင္အတြက္လိုအပ္တဲ့ အသီးရြက္အေရာင္ကိုအရည္ေဖ်ာ္ၿပီး ထည့္ႏွယ္ေပးလို့ပါတယ္။ ႏွပ္​ထားတဲ့ဂ်ဳံသားကို အဝါေရာင္သန္းသည္အထိေၾကာ္/မီးဖုတ္ ေပးရပါမယ္။လုပ္နည္းကမခက္ေပမဲ့ လုပ္ရမည့္ပမာဏကမ်ားတာေၾကာင့္​ လင္ဂ်ာေပါင္တို့လို ယြိရွန္းဖန္အေဆာင္သားေတြဟာ မနက္ေစာေစာကထဲက ျပင္ဆင္အလုပ္ရွုပ္ေနၾကတာျဖစ္သည္။

''အန္ဇူ အဲ့ဒါေတြခဏထားခဲ့ဦး။ မယ္မယ္ႀကီးကိုငွက္သိုက္ပုံကိတ္ပို့ေပးရဦးမယ္ လိုက္ခဲ့ဦး'' လင္ယန္ဟာ မုန္႔ကိုဆြဲျခင္းထဲသို့ထည့္ေနရင္း ဂ်ာေပါင္ကိုလွမ္းေျပာ၏။

''ဟုတ္ကဲ့ လာပါၿပီ'' ဂ်ာေပါင္ဟာလုပ္လက္စအလုပ္ေတြခဏရပ္ထားလိုက္ၿပီး လက္​ကိုေဆးေၾကာလိုက္သည္။

''အမလင္ယန္ က်မလဲလိုက္ခ်င္တယ္ '' ယိရန္ဟာ လိယန္နားသို့ကပ္ၿပီးေျပာလိုက္သည္။ယိရန္ဟာ ဒီေန႔အတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး ပန္းထိုးအိတ္ေလးကိုေသခ်ာျပင္ဆင္ထားခဲ့တာျဖစ္သလို သူမကိုယ္တိုင္လဲေကာင္းမြန္စြာေသသပ္စြာျပင္ဆင္ခ်ယ္သထားေလ၏။ ဒီလိုရက္မ်ိဳးတြင္ေတာ့ မယ္မယ္ႀကီးေရွ႕သို့ သူမ,ခစားခြင့္ရဖို့ကိုေမၽွာ္လင့္ထားခဲ့ျဖစ္သည္။

''ရတယ္ရတယ္ အန္ဇူကိုပဲေခၚသြားလိုက္မယ္။နင္တို့သုံးေယာက္က အသီးေတြကိုအေရအတြက္ ျမန္ျမန္ျပင္ဆင္ထားလိုက္ၾက'' လင္ယန္ဟာသူမရဲ့ေတာင္းဆိုမွုကို လ်စ္ လ်ဴရွုရင္းဆို၏။

ထြက္သြားတဲ့ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရင္း ယိရန္စိတ္ထဲနဲ႔ဘာေၾကာင့္သူ႔ကိုမေခၚသြားရတာလဲလို့ေတြးရင္း စိတ္ဓာတ္က်ေနေတာ့သည္။

လင္ယန္ႏွင့္အန္ဇူတို့ ယုံေရွာင္ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးနန္းေဆာင္သို့ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ေက်ာက္ယန္ဟာနန္းေဆာင္ျပင္ပတြင္ ရပ္ေစာင့္ေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရ၏။

''လင္ယန္ အခုမွလာတာလား!မယ္မယ္ႀကီးနဲ႔အိမ္ေရွ႕စံက မင္းရဲ့အခ်ိဳပြဲမုန္႔ေလးကိုေစာင့္ေနၾကတယ္'' ေက်ာက္ယန္ဟာ မသိမသာမ်က္စိမွိတ္ရင္း လင္ယန္ကိုေျပာလိုက္သည္။

''ဒါကအန္ဇူေလ ေက်ာက္ယန္ကိုေျပာျပလိုက္ပါဦး။ မင္းအခု လက္မွုပညာမွာလဲ တိုးတတ္လာၿပီဆိုတာကို'' ေက်ာက္ယန္ဟာလဲ လင္ယန္ကိုႏွုတ္ဆက္ဟန္ျဖင့္ျပဳံးျပလိုက္၏။သူစိတ္ထဲတြင္ဒီေကာင္ငယ္ေလး၏သြင္ျပင္ကိုၾကည့္ပီးေတာ္ေတာ္ေလးသေဘာက်ေနေပမယ့္ ​သိသိသာသာႀကီးေတာ့မထုတ္ျပေခ်။

''ေက်ာက္ယန္ ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္'' လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ ခ်ိဳသာစြာျပဳံးျပ၍ အရိုေသေပးကာႏွုတ္ဆက္လိုက္၏။

လင္ယန္တစ္ေယာက္ေရွ႕သို့​ အနည္းငယ္လမ္းေလၽွာက္သြားလိုက္ၿပီးေနာက္ သူ႔ရဲ့ဗိုက္ကိုဖိကာေအာ္ေလ ၏။'အိုး ႐ုတ္တရတ္ ငါ့ဗိုက္ကအရမ္းနာလာတယ္...''

ဂ်ာေပါင္ဟာ လင္ယန္ကိုစိုးရိမ္စြာျဖင့္ ေဖးမတြဲေပးထားၿပီး ''အမ လင္ယန္ဘာျဖစ္တာလဲ?အရမ္းနာေနတာလား!''

''အို....ငါ့ဗိုက္က ႐ုတ္တရက္အရမ္းရစ္ၿပီးနာလာတာ ငါမယ္မယ္ႀကီးနဲ႔အိမ္ေရွ႕စံကိုခစားဖို့ မရေလာက္ဘူးထင္တယ္။အင္း...အန္ဇူ နင္ပဲေက်ာက္ယန္နဲ႔လိုက္သြားၿပီး ဆက္သလိုက္ေတာ့ေနာ္''

''အမ.. ,အမကေကာဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ?'' လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ မသက္မသာျဖင့္ေမးလိုက္၏။

''ရတယ္ရတယ္။ ငါ ယြိရွန္းဖန္ကိုပဲျပန္လိုက္ေတာ့မယ္ နင္သာေ က်ာက္ယန္နဲ႔ျမန္ျမန္လိုက္သြားလိုက္!''

''ဟုတ္ကဲ့'' လင္ဂ်ာေပါင္လဲ မုန္႔ထည့္ထားေသာ ဆြဲခ်င္းကိုယူလ်က္ ေက်ာက္ယန္ေနာက္သို့လိုက္သြားေတာ့၏။

နန္းေဆာင္ထဲတြင္ အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးတို့စကားလက္စုံက်ေနသည္ကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရတာေၾကာင့္ ဒူးညႊတ္အရိုေသေပးကာႏွုတ္ဆက္လိုက္သည္။''ယြင္ရွန္းဖန္က အန္ဇူ, အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္မယ္မယ္ႀကီးကို ဂါရဝျပဳပါတယ္''

''ရပါၿပီကြယ္!'' မယ္မယ္ႀကီးဟာ အန္ဇူကိုေသခ်ာအကဲခတ္လိုက္ၿပီး ဒီခေလး,က ေက်ာက္ယန္ေျပာတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးဆိုတာကို တန္းသိလိုက္၏။

မယ္မယ္ႀကီးဟာ ပန္ကန္ထဲမွပုံစံဆန္းေသာကိတ္ကို ၾကည့္လိုက္ၿပီး ''အိုး ဒါဘာကိတ္လဲ?လွလိုက္တာ!''

''ဧကရီမယ္မယ္ႀကီး ဒါကငွက္သိုက္နဲ႔လုပ္ထားတဲ့ကိတ္ပါ။မုေယာပင္ကရတဲ့ကပ္ေစးနဲ႔၊သၾကား၊ငွက္သိုက္၊ ဂ်ဳံတို့နဲ႔လုပ္ထားတာပါ။ဒီပြဲေတာ္အတြက္ အထူးဖန္တီးထားတဲ့သေရစာမုန္႔ျဖစ္ပါတယ္'' လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ ဂ႐ုတစိုက္အေလးနက္ထားျပန္ေျဖၾကားလိုက္၏။

မိဖုရားႀကီးဟာ အနည္းငယ္ေၾကာက္ရြံ့ဟန္ျဖစ္ေနေပမဲ့ ေသေသခ်ာခ်ာအထစ္ေငါ့မရွိ သြက္လက္စြာေျဖဆိုေနတဲ့ ဂ်ာေပါင္ကိုၾကည့္ရင္း သေဘာက်အမွတ္ေပးမိေလသည္။

ဂ်ာေပါင္ရဲ့ေသးငယ္တဲ့မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ရင္း ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က ''နန္းေတာ္ထဲေရာက္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနၿပီလဲ?ေနရတာေကာ အဆင္ေျပရဲ့လား?''

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား အန္ဇူနန္းေတာ္ထဲေရာက္တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။နန္းေတာ္ကအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ​ေရာက္စပိုင္းအခက္ခဲတစ္ခ်ိဳ့ရွိခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့ ေနရတာအဆင္ေျပလာပါၿပီ။ အမလင္ယန္ဆီက မုန္႔လုပ္နည္းေတြအမ်ားႀကီးသင္ယူခဲ့ရၿပီးေတာ့ အခုထိလဲေလ့လာေနဆဲပါ။''

''ေမြးရပ္ဇာတိကဘယ္ကလဲ?မင္းမိဘေတြေကာ ရွိေသးလား?သူတို့ေကာဘယ္မွာေနၾကတာလဲ?ေမြး ခ်င္းေမာင္ႏွမေတြေကာရွိလား?''

''အန္ဇူက ခ်ီခ်ဳံး၊ပိုင္စီရင္စုကပါ။ မိသားစုဝင္ေတြအားလုံးက ပိုင္ၿမိဳ့ေတာ္နဲ႔သိပ္မေဝးလွတဲ့ လင္ဂ်ာဆိုတဲ့ရြာမွာပဲ အတူေနၾကပါတယ္။အေဖနဲ႔အေမလဲ သက္ရွိထင္ရွားရွိ​ေနပါေသးတယ္။ေမြးခ်င္းေတြကအကိုတစ္ေယာက္၊အမႏွစ္ေယာက္၊အမႊာညီေလးနဲ႔ညီမေလးတို့ရွိပါတယ္။''

တကယ္ေတာ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ဂ်ာေပါင္ေျပာလာမွာေတြ သိေနၿပီးသားျဖစ္သည္။သူဟာ ဒီအေကာင္ေပါက္ေလးရဲ့ပါးစပ္ေသးေသးေလးကေန တလွုပ္လွုပ္ေျပာေနတာကိုျကည့္ေနရင္း စိတ္ထဲ၌ကလိကလိျဖင့္အူယားေနေတာ့၏။

''မိသားစုဝင္မ်ားတာပဲ ေကာင္းတယ္အရမ္းေကာင္းတယ္'' ဂ်ာေပါင္ဟာ ေမြးခ်င္းေတြၾကားထဲမွာမွ ၄ေယာက္ေျမာက္သားျဖစ္တာကို ပိုသိသာေစရန္ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

မယ္မယ္ႀကီးကလဲ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ၏ဆိုလိုရင္းကိုနားလည္ေလ၏။ ''မင္းအေမကေတာ့ ေကာင္းခ်ီးေပးခံရတာပဲ''

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္လဲရယ္ေမာရင္း

''ဟားဟားမင္းလဲဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရတာပဲ ကဲ!ေရာ့ယူထားလိုက္''

လင္ဂ်ာေပါင္ဟာ ေက်ာက္စိမ္းတုံးေလးကိုၾကည့္ရင္းေအးခဲေနတာေၾကာင့္ ေဘးနားကေက်ာက္ယန္ဟာ လွမ္းသတိေပးရေလ၏။ ''အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာလိုက္ေလ''

''အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား, ေက်းဇူးႀကီးျမတ္လွပါတယ္'' ဂ်ာေပါင္ဟာအိမ္ေရွ႕စံလက္ထဲက ေက်ာက္စိမ္းတုံးကိုယူၿပီး ႏွစ္လိုဖြယ္ရာျပဳံးျပရင္ေျပာလိုက္သည္။ ဒါကသူတစ္ေယာက္ထဲသီးသန္႔ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရတဲ့ ပထမဆုံးအႀကိမ္ပဲ!

အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားဟာ ဒီသူငယ္ေလးအားသေဘာက်ေၾကာင္းကို မိဖုရားႀကီးႏွင့္ေက်ာက္ယန္ဟာဆိုရင္ျဖင့္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္​ေယာက္ၾကည့္ရင္း သေဘာေပါက္မိၾကေလသည္။

''ဒီေန႔ မုန္႔ကလဲအေတာ္အရသာရွိတယ္။ ေက်ာက္ယန္သူ႔ကို ဆုခ်ီးျမႇင့္ဖို့ေခၚသြားလိုက္ပါဦး''

''နားလည္ပါၿပီ မယ္မယ္ႀကီး!''

ဧကရီမိဖုရားႀကီးဟာလဲ သူ႔သားဟာအလြန္စိတ္ေက်နပ္ေနေၾကာင္း ကိုသိျမင္ေလ၏။ ''သေဘာက်ေနတယ္ေပါ့''

''ဟုတ္ကဲ့။ဒီလိုအဆင္ေျပတဲ့လူေကာင္းတစ္ေယာက္ကို ရွာေပးတဲ့အတြက္ မယ္ေတာ့္ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။နည္းနည္းငယ္ရြယ္တဲ့ပုံေပၚေပမဲ့ ဒါကပဲသင္ယူဖို့ေရာ၊ အလိုက္သင့္ေနတတ္ဖို့ျပင္ဆင္ေပးဖို့ေရာအတြက္ ပိုေကာင္းပါတယ္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ သူ႔အေမကိုေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ဆိုေလ၏။

''အဆင္ေျပသြားၿပီေပါ့။မယ္ေတာ္ မင္းရဲ့ခမည္းေတာ္ကိုေျပာလိုက္မယ္။ တကယ္လို့ဘာျပသာနာမွမရွိေတာ့ရင္ ဒီအတိုင္းပဲလုပ္ၾကတာေပါ့''

ဂ်ာေပါင္ ယုံေရွာင္၏ပင္မနန္းေဆာင္ကထြက္လာေတာ့ လင္ယန္ဟာ တံခါးဝတြင္ရပ္ေစာင့္ေနတာေတြ႕လိုက္ရ၏။''အမလင္ယန္ အဆင္ေျပရဲ့လား?''

''ဘာမွမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ မင္းေကာ တစ္ေယာက္ထဲသြားရလို့ ေၾကာက္ေနေသးလား?''

''အခု​ေတာ့ မေၾကာက္ေတာ့ပါဘူး။ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးက မုန္႔ကအရသာရွိတယ္တဲ့!မယ္မယ္ႀကီးႀကီးေကာ အိမ္ေရွ႕စံေကာက ဟိုေမးဒီေမးနည္းနည္းေတာ့ေမးတယ္။ၿပီးေတာ့ မယ္မယ္ႀကီးကဆုခ်လိုက္တယ္။ အိမ္ေရွ႕စံက ဒါဆုခ်လိုက္တယ္'' ဂ်ာေပါင္က အိမ္ေရွ႕စံခ်ီးျမႇင့္လိုက္တဲ့ ေက်ာက္းစိမ္းရတနာေလးကိုျပရင္း ေျဖလိုက္သည္။

လင္ယန္ဟာေက်ာက္စိမ္းကိုယူျကည့္ၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္ကို​​ျပန္ေပး လိုက္၏။'

"အိမ္​ေရွ႕စံဆုခ်ီးျမႇင့္လိုက္တာပဲ။..အဲ့ဒါကိုေသခ်ာသိမ္းထားေနာ္''

မိဖုရားႀကီးဟာ ဧကရာဇ္အားအန္ဇူအေၾကာင္းကိုေျပာျပလိုက္တဲ့ေနာက္မွာ​ေတာ့ ဧကရာဇ္ကလဲအက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ျဖစ္၍ ယတိျပတ္ျငင္းမျငင္းေပ။ လင္အန္ဇူ၏ေနာက္ခံအေၾကာင္းမ်ားကို ၂ရက္အတြင္းအားထုတ္စရာမလိုပဲလြယ္လင့္တကူစုံစမ္း၍ရ၏။

နန္းေတာ္ထဲမဝင္ခင္ အန္းဇူရဲ့အေျခေနအရပ္ရပ္ႏွင့္ သူ႔ရဲ့မိသားစုဝင္ေတြ၊ေမြးခ်င္းေတြရဲ့အေျခေနေတြ၊အိမ္နီးခ်င္ေတြရဲ့အေၾကာင္းေတြအျပင္ မိသားစု၏ဘိုးေဘေတြရဲ့အေၾကာင္းေတြအထိပါ အလြယ္တူစုံစမ္း၍ရေလသည္။

''ခ်န္အာဒီတစ္ခါေရြးထားတဲ့သူက ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းတယ္'' လင္မိသားစုဟာ မ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္ လယ္ယာလုပ္ငန္းကိုသာလုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကၿပီး မေကာင္းတဲ့အမွုကိုမလုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ရိုးသားၿပီးမ်ိဳးရိုးေကာင္းတယ္ဟု ခ်ီးမြမ္းလိုျခင္းျဖစ္၏။ၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ့အကိုႀကီးကလဲပညာသင္ဆုရေက်ာင္းသားျဖစ္ကာ ေနာက္ႏွစ္ဝက္ေလာက္ဆို ပညာရွင္အဆင့္ကိုတပ္လွမ္းနိုင္တဲ့အဆင့္ကိုေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ အရည္ခ်င္းရွိလူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

ဧကရာဇ္ဟာလဲ အရည္ခ်င္းရွိလုပ္ရည္ကိုင္ရည္ႏွင့္ျပည့္စုံတဲ့သူေတြကို အထူးႏွစ္သက္ေတာ္မူကာ ခ်ီးျမႇင့္ေျမႇာက္စားေလ့ရွိသူျဖစ္သည္။''အနာဂတ္မွာ သူ႔ကို ၾကင္ရာေတာ္အဆင့္ထိခန္႔အပ္လို့ရနိုင္ေလာက္တယ္ မ်ိဳးရိုးကအရမ္းအျပစ္ေျပာစရာမရွိဘူး''

''ဟုတ္တယ္ ဧကရာဇ္! ဒီမိသားစုကျပစ္ခ်က္မရွိဘူး။ေတြ႕တယ္မလား သူတို့က ဖီးနစ္၊နဂါး ကံေကာင္းျခင္းအမႊာေလးေတြကိုပါပိုင္ဆိုင္ထားေသးတယ္။ တကယ္ေကာင္းခ်ီးေပးခံထားရတဲ့ မိသားစုပဲ'' ဧကရီဟာလဲေက်နပ္သေဘာက်စြာျဖင့္ ေျပာ၏။

''ခ်န္အာ...ေသခ်ာၾကည့္ထား။ လင္မိသားစုက အႀကီးဆုံးအမႀကီးကလဲ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကအမႊာေလးေတြကိုေမြးထားတာပဲတဲ့'' ဧကရာဇ္ဟာလဲေက်နပ္ျခင္းအျပည့္ျဖင့္ေျပာေလသည္။

''အိုး က်မခေလးေတြဆီကိုလဲ ဖိနစ္၊နဂါးကံေကာင္းျခင္းအမႊာေလးေတြေရာက္လာနိုင္တာပဲ'' ဧကရီက ရယ္ေမာရင္းျပန္ေျပာ၏။

ဧကရာဇ္ဟာ သူတို့ရဲ့ရႊမ္းရန္မင္းဆက္၏ဆက္ခံသူ သားေတာ္တစ္ပါးေရာက္လာရင္ကို ​ေက်နပ္မဲ့သူျဖစ္၏။တကယ္လို့ ဖိနစ္၊နဂါး ကံေကာင္းျခင္းအမႊာေလးေတြေရာက္လာရင္ေတာ့ အေကာင္းဆုံးေပါ့ေလ။''အိမ္း တကယ္လို့မ်ားဖိနစ္၊နဂါး ေမာင္ႏွံမေရာက္လာခဲ့ရင္ ေသခ်ာေပါက္မင္းကို ဆုႀကီးႀကီးခ်ီးျမႇင့္မယ္''

ဧကရီမိဖုရားႀကီးဟာ ၾသဂုတ္လ၅ရက္ေန႔ဟာ ရက္ေကာင္းရက္ျမတ္က်ေရာက္တာေၾကာင့္ အဲ့ေန႔မွာ ကိုယ္လုပ္အျဖစ္ခန္႔အပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဆုံးျဖတ္လိုကေတာ့၏။

ေနာက္ေန႔ညေနခင္းမွာေတာ့ ဧကရီမယ္မယ္ႀကီး၏အမိန္တစ္ခုဟာ နန္းေတာ္ရဲ့တိတ္ဆိတ္ေနမွုကိုၿဖိဳခြင္းကာ အုတ္အုတ္က်က္က်က္ျဖစ္ေစခဲ့ေလသည္။လင္ဂ်ာေပါင္သည္လဲ ဧကရီမယ္မယ္ႀကီး၏အမိန္႔ကိုၾကားလိုက္ရတဲ့အခါ မ်က္လုံးေတြပါျပာေဝၿပီး မူးပါလဲခ်င္သြား၏။

''အန္ဇူေတာ့ ေကာင္းခ်ီးေပးခံရတာပဲ မနက္ျဖန္မနက္က,စၿပီး အထူးကိုယ္လုပ္အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခန္႔အပ္ခံလိုက္ရၿပီ'' ေက်ာက္ယန္ဟာ အမိန္႔စာကိုဖတ္ျပၿပီးေနာက္ ေပါ့ပါးစြာေျပာလာသည္။

''မယ္...မယ္ႀကီးရဲ့သနားၾကင္နာမွုအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္'' အန္ဇူဟာ ဒူးေထာက္လ်က္ ေခါင္းကိုေျမႀကီးသို့ႏွစ္ဝင္မတတ္ေအာက္သို့ငုံခ်လိုက္ၿပီး အမိန္႔စာကိုလက္ခံၿပီးေနာက္ ျပန္ကိုေမာ့မလာေတာ့ေပ။

''ေက်ာက္ယန္ ဒီခေလးကိုၾကည့္ပါဦး။အေပ်ာ္လြန္ၿပီးရွက္ေနတာ ဟားဟား!''လင္ယန္ဟာ အန္ဇူကိုဆြဲထူလိုက္ၿပီး ေက်ာက္ယန္ကိုရယ္ရင္းေျပာလိုက္သည္။

ေက်ာက္ယန္ဟာ ျပဳံးျပဳံးေလးသာၾကည့္ေနၿပီးေနာက္ သူမ,ယြိရွန္းဖန္မွမထြက္သြားခင္ ၾကင္နာစြာျဖင့္သတိ ေပးစကားေျပာခဲ့ေလ၏။

''လိုအပ္တာေတြ ဒီေန႔ညထဲကျပင္ဆင္ထားေနာ္။

မနက္ျဖန္ မင္းကိုမေစာင့္ရေစနဲ႔ ဟုတ္ၿပီလား''

ေက်ာက္ယန္,ယြိရွန္းဖန္က ထြက္ခြာသြားၿပီးေနာက္ ဂ်ာေပါင္ဟာငိုေတာ့ သည္။

"က်ေနာ္ေၾကာက္တယ္လို့...!"

ဂ်ာေပါင္ စိတ္မထိန္းနိုင္ပဲေအာ္ငိုေတာ့သည္။

ယိေရွာင္နဲ႔အျခားသူေတြဟာ ဂ်ာေပါင္အတြက္ ျပဳံးရယ္ခ်က္ဂုဏ္ျပဳေပးေနၾက၏။ဒါေၾကာင့္ပဲ သူဟာငိုတာမရပ္နိုင္ေတာ့ေပ။

''ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့အရာကို ဘာလို့ နင္ကငိုေနရတာလဲ? တျခားသူေတြက ဒီလိုမ်ိဳးလိုေကာင္းခ်ီးေပးခံခ်င္လို့ဆုေတာင္းေနတာေတာင္မရဘူးဟဲ့'' ယိရန္က အျမင္ကပ္စြာဆိုေလသည္။

ယိလင္က ယိရန္ကိုဆြဲလိုက္ၿပီး ''အဲ့လိုမေျပာရဘူးေလ အန္ဇူဒီေလာက္ဝမ္းနည္းေနတာကို မေတြ႕ဘူးလား?''

''ေနာက္....ေနာက္..က်ရင္ အိမ္...ကိုဘယ္....လို..လုပ္.ၿပီး.....ျပန္..လို့ရေတာ့မွာလဲ?'' အန္ဇူဟာ ငိုရင္းဝမ္းနည္းစြာရွိုက္ငိုရင္း​ေျပာေလသည္။

ဘယ္ကေနဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး အိမ္ေရွ႕စံမင္းသားရဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ခံလိုက္ရတယ္ဆိုတာကို သူ,တကယ္မသိသလို စဥ္းစားလို့လဲမရနိုင္ဘူး။ဒါေပမဲ့ အခုသူ,သူ႔ရဲ့အိမ္ကို ဘယ္ေတာ့မွျပန္လို့မရေတာ့ဘူးဆိုတာႀကီးကို အေသအခ်ာႀကီးခံစားမိေန၏။

''က်ေနာ္ မိသားစုဝင္ေတြကိုအရမ္းလြမ္းေနခဲ့တာ!တစ္ေန႔နန္းေတာ္ထဲက ထြက္သြား.....ရမွာပဲဆိုၿပီး....အရာအားလုံးကို....ေတာင့္ခံၿပီး..... အားတင္းေနခဲ့တာကို.....ၿပီး....ၿပီး..​ေတာ့.... အိမ္သားေတြကလဲ က်ေနာ္ျပန္လာမွာကို...ေစာင့္ေနၾကတာေလ...''ဂ်ာေပါင္ဟာ ငိုရင္းေျပာရင္း အသက္ပါမရွုနိုင္ေတာ့ပဲ ေမာဟိုက္၍ေနေတာ့သည္။

''အန္ဇူ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ အိမ္ေရွ႕စံဆီေရာက္သြားတာပဲ ေကာင္းတဲ့အရာေတြပဲျဖစ္လာမွာပါ။မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ နန္းေတာ္ထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေနရမွာေပါ့....။မင္းမိသားစုဝင္ေတြနဲ႔အတူမ​ေနနိုင္ေပမဲ့ တစ္ခါတေလေတာ့ ေတြ႕ရမွာေပါ့ကြယ္'' လင္ယန္ဟာအန္ဇူရဲ့ေက်ာေလးကိုဖြဖြပုတ္ေပးရင္း ႏွစ္သိမ့္ေပးေလ၏။

''ဟုတ္တယ္ အန္ဇူေတာ္ေတာ့ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ အမ်ားႀကီးငိုၿပီးသြားၿပီေလ မငိုနဲ႔ေတာ့ေနာ္''ယိေရွာင္ဟာလဲ ၾကင္နာစြာျဖင့္ႏွစ္သိမ့္ေပးၿပီး စားပြဲေပၚကလက္ဖက္ရည္ကိုငွဲ႕ၿပီး ငိုရလြန္းလို့ေမာေနတဲ့အန္ဇူေရွ႕သို့ခ်ေပးလိုက္ရာ လက္ဖက္ရည္ဟာေအးလို့ေနတာေၾကာင့္

''ယိရန္ မီးဖိုေပၚကလက္ဖက္ရည္ေလးယူလာခဲ့ေပးပါဦး''

''အန္ဇူ အမလင္ယန္အခုေျပာတာကို ေသခ်ာနားေထာင္!ဒီအ​​ေျခေနကိုမင္းလက္ခံရမယ္။ မင္းေရွာင္လႊဲလို့လုံးဝမရဘူး။ဒါကဧကရီမယ္မယ္ႀကီးရဲ့အမိန္႔ပဲ။ မင္းျငင္းဆန္လိုက္ရင္ မင္းတစ္ေယာက္ထဲတင္မကဘူး မင္းမိသားစုပါအျပစ္ေပးခံရလိမ့္မယ္။မင္းမွာေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္မရွိဘူး။ဒါေၾကာင့္ မင္းျမန္ျမန္တည္ၿငိမ္ေအာင္လုပ္မွရမယ္။အမေျပာတာကို ေသခ်ာစဥ္းစား!'' လင္ယန္ဟာ ေလးနက္စြာရွင္းျပ၏။

''က်ေနာ္...သိတယ္... က်ေနာ္...သိတယ္လို့....''လင္ယန္ရဲ့စကားေတြကိုၾကားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဂ်ာေပါင္ဟာဘယ္လိုမွမ်က္ရည္ေတြကိုထိန္းလို့မရေတာ့ပဲ ဝမ္းနည္းပက္လက္ထက္ငိုျပန္၏။

ယိရန္ဟာ မသက္မသာျဖစ္လ်က္ ေရေႏြးယူရန္အတြက္ မီးဖိုဆီသိုသာထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။ပြက္ပြက္ဆူေနေသာ ေရေႏြးေတြကိုၾကည့္ရင္း သူမရဲ့မနာလိုမုန္းထားမွုေတြဟာပိုပိုၿပီးအားေကာင္းလာေတာ့၏။ဘာလို့ အန္ဇူကအရမ္းကံေကာင္းေနရတာလဲ!တကယ္လို့ လင္ယန္သာသူမကိုမိဖုရားႀကီးဆီမၾကာမၾကာေခၚသြားေပးခဲ့ရင္ အဲ့ဒီ့ေနရာကို သူမရ,ခ်င္ရမွာ!ဒီပြက္ပြက္ဆူေနတဲ့ ေရေတြကိုအန္ဇူမ်က္ႏွာကိုပက္လိုက္ရရင္.....!

''ေရေႏြးရပါၿပီ!''ယိရန္ဟာ ေရေႏြးအိုးကိုတစ္လွမ္းခ်င္းဂ႐ုတစိုက္သယ္လာၿပီးေနာက္ အန္ဇူေရွ႕သို့ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူမစီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း ေခ်ာ္လဲဟန္ျဖင့္လွမ္းပက္လိုက္၏။ အန္ဇူရဲ့ခႏၶာကိုယ္ဘယ္အစိတ္ပိုင္းကိုျဖစ္ျဖစ္၊ သူ႔ရဲ့ျဖဴႏုေနတဲ့ မ်က္ႏွာကိုျဖစ္ျဖစ္ႀကိဳက္တဲ့ေနရာအပူေလာင္သြားပါေစ ...သူမ လုံးဝ...ဂ႐ုမစိုက္ဘူး...!

''အိုး....ဂ႐ုစိုက္!'' အားလုံးဟာ အန္ဇူကိုလ်င္ျမန္စြာပဲေဘးသိူ႔ဆြဲထားလိုက္ၾက၏။ဂ်ာေပါင္ကလဲအလန္႔တၾကား သူ႔လက္ျဖင့္ ေရေႏြးပူေတြကိုကာထားမိေတာ့သည္။

''အန္ဇူ....အဆင္ေျပရဲ့လား?ဘယ္ကိုထိသြားတာလဲ?'' လင္ယန္ဟာ အန္ဇူ၏ပုံစံကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္ပူစြာျဖင့္ေမး၏။

''ဟင့္ လက္..လက္ကနာတယ္'' အန္ဇူ၏ညာဘက္လက္ျဖဴျဖဴေလးဟာ ျမင္မေကာင္းေအာင္နီရဲ၍ေနေလ ၏။

''ေရေအးနဲ႔ေဆးရည္သြားယူ ျမန္ျမန္!''လင္ယန္နဲ႔ယိေရွာင္ဟာ အန္ဇူကို ေရကန္ရွိရာသို့အလ်င္ျမန္ဆြဲေခၚသြား၏။

''ငါ.. ငါ ေဆးသြားယူလိုက္မယ္!''ယိလင္သည္ေျပာၿပီး ​ေဆးရည္ယူရန္အေျပးသြားေတာ့သည္။

လင္ယန္ဟာေျမႀကီးေပၚလဲေနတဲ့ ယိရန္ကိုၾကည့္လိုက္ၿပီးေနာက္ ပါးကိုတစ္ခ်က္ခ်လိုက္၏။

''ယိရန္ နင္ဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ?''

ယိရန္ဟာ အရိုက္ခံလိုက္ရတဲ့မ်က္ႏွာတစ္ဖက္ကိုအုပ္ကိုင္ရင္း မယုံနိုင္ျဖစ္ေန၏။အႀကီးဆုံးအမႀကီးလင္ယန္ဟာ သူမတို့ကိုတစ္ခါမွရိုက္ႏွက္ဆူပူခဲ့ဖူးတာမရွိေပ။ ''က်မ.... က်မ.... မရည္ရြယ္ပါဘူး.... ။ေျခေခ်ာ္သြားခဲ့႐ုံတင္ပါ''

လင္ယန္ဟာ နန္းေတာထဲကသက္တမ္းရင့္အေစခံတစ္ေယာက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ အေၾကာင္းရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျမင္ဖူးၾကဳံဖူးခဲ့သည္။ဒီယိရန္ဟာစိတ္႐ူးေပါက္ၿပီး အၾကာႀကီးအတူေနခဲ့တဲ့ ခေလးအေပၚရက္စက္တဲ့အေတြးရွိေနခဲ့တယ္။အႀကီးကဲတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ့ျပစ္မွုအတြက္ အနာဂတ္မွာမကာကြယ္ေပးနိုင္မွာကိုလဲေၾကာက္မိေလေန၏။

တစ္ဖက္မွာလဲအန္ဇူဟာ ယိရန္ကို 'စိတ္ပ်က္မိတယ္'ဆိုတဲ့အၾကည့္ေတြႏွင့္ၾကည့္ေနေလသည္။

''ေဆး...ေဆးရည္ရၿပီ''ယိလင္ဟာ အေမာတေကာျပန္ေရာက္လာ၏။လင္ယန္ဟာ အန္ဇူ၏လက္ကိုေဆးေသခ်ာလိမ္းေပး၏။ကံေကာင္းေထာက္မစြာျဖင့္ ဒဏ္ရာဟာအရမ္းမျပင္းေပ။ျမင္မေကာင္းေအာင္နီရဲလို့ေနေပမဲ့ အရည္ၾကည္ဖုေပါက္တဲ့အထိေတာ့မျဖစ္ခဲ့ေခ်။

''အန္ဇူ နားေတာ့။အခန္းကိုလိုက္ပို့ေပးမယ္။လက္ကိုလဲမလွုပ္ရွားမိေစနဲ႔ ၿပီးေတာ့ဒီအေၾကာင္းကိုလဲမစဥ္းစားနဲ႔ေတာ့'' လင္ယန္ဟာ အန္ဇူကိုဒီအခင္းျဖစ္တဲ့ေနရာကေနဆြဲေခၚထုတ္လာေတာ့သည္။

''အင္း ငါလဲ လိုက္ခဲ့မယ္!''ယိေရွာင္သည္လဲ အန္ဇူကိုကူတြဲေပးလ်က္ ေျမႀကီးေပၚတြင္ဒူးေထာက္ေနေသာ ယိရန္ကိုလုံးဝဂ႐ုမစိုက္ပဲထြက္သြား၏။

''သမီး..သမီးလဲ လိုက္မယ္ေလ....'' ယိလင္လဲ အမသုံးေယာက္ေနာက္ကို အလ်င္ျမန္လိုက္သြားေတာ့၏။တကယ္ေတာ့ ယိလင္ဟာခေလးသာသာပဲရွိေသးတယ္ဆိုေပမဲ့ သူမကအေကာင္းအဆိုးခြဲျခားတတ္ၿပီး မမိုက္မဲေပ။

အန္ဇူရဲ့မ်က္ႏွာကို ေရေႏြးပူႀကီးနဲ႔ပတ္လိုက္တယ္တဲ့။ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေဒါသထြက္ဖို့ေကာင္းလဲ? ၿပီးေတာ့ဒါကိုလုပ္တဲ့သူကလဲ အမႀကီးယိရန္တဲ့ေလ! ယိလင္တစ္ေယာက္ေတြးရင္းေဒါသလဲထြက္ေနသလို ဘာလို့အဲ့လိုလုပ္နိုင္တာလဲဆိုၿပီး နားလဲမလည္နိုင္ေပ။

အိမ္ေရွ႕စံ၏အေရွ႕နန္းေဆာင္စာျကည့္ခန္း၌ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ လင္ဂ်ာေပါင္၏အပူေလာင္သည့္သတင္းကိုၾကားလိုက္ရၿပီးေနာက္ သူ႔မ်က္လုံးေတြဟာနက္ေမွာင္လ်က္ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေအးခဲေစေလ၏။ဒဏ္ရာဟာမစိုးရိမ္ရလို့သာ သူ,ဒီအတိုင္းထိုင္ေနနိုင္ျဖစ္သည္။

''ယြင္ဖူ ငါ,မင္းကို ခိုင္းထားတယလုပ္ၿပီးသြားၿပီလား?''

''လုပ္ၿပီးသြားပါၿပီ အရွင့္သား''

''မင္း ေတာ္ဝင္ေဆးခန္းမွာေဆးထပ္ယူၿပီး ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ပို့လိုက္ဦး''

''မွန္လွပါ'' ယြင္ဖူဟာ အရိုေသေပးၿပီးထြက္ခြာသြား၏။

အဲ့ဒီ့ေနာက္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ ညဥ့္သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ကိုေခၚၿပီး ''လင္ယန္ကိုေျပာလိုက္ အဲ့ဒီ့အေစခံနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးဘယ္လိုလုပ္မွာလဲလို့။ တကယ္လို့လင္ယန္က,မလုပ္ခ်င္ဘူးလို့ေျပာရင္ မင္းသူ႔အစားလုပ္ခဲ့''

သူ႔ခေလးကိုနာက်င္ခံစားေစခ်င္ရင္ ထိုက္သင့္တဲ့တန္ဖိုးကိုေတာ့ ျပန္ေပးရလိမ့္မယ္!

....

အခန္းအျပင္မွအေစာင့္သည္ ေလၽွာက္ တင္လာ၏။''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား ခ်ဳံယိေတြ႕ခြင့္ေတာင္းပါတယ္''

''ဝင္လာခိုင္းလိုက္!''ခ်ဳံယိဟာ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီး မယ္ေတာ့္၏ဘ႑ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္အေစခံအားလုံးကိုႀကီးၾကပ္ရသည့္ရံေရြေတာ္ႀကီးျဖစ္သည္။သူက သေဘာထားတင္းမာတယ္၊အေတြ႕ၾကဳံရင့္က်င္တယ္ ၿပီးေတာ့ ျပတ္သားၿပီးလုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိသလိုဇြဲႀကီး၏

အေရွ႕ေဆာင္ရွိႂကြက္ေတြကိုေမာင္းထုတ္နိုင္ခဲ့ျခင္းတြင္ ခ်ဳံယိ၏စီမံခန္႔ခြဲမွုေတြသည္ အခရာျဖစ္ေလသည္။အိမ္ေရွ႕စံနန္းေဆာင္တြင္ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားျဖစ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ဖ်ားနာေနေသာမင္းသမီးငယ္ကို ​ေစာင့္ေရွာက္ရန္ဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ အေရွ႕နန္းေဆာင္သို့ေခၚထားခဲ့ၿပီး အေနာက္ေဆာင္(အေရွ႕ေဆာင္၏ အေဆာင္ငယ္မ်ား)တစ္ခုတြင္ပင္ေနေစကာ နန္းေဆာင္၏ကိစၥအဝ,ဝကို သူမရဲ့ထိန္းခ်ဳပ္မွုေအာက္တြင္ရွိေစခဲ့တာျဖစ္သည္။

''အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သား ရံေရြေတာ္အိုႀကီး လာေရာက္ဂါရဝျပဳပါတယ္။မယ္မယ္ႀကီးရဲ့နန္းေဆာင္က လင္အန္ဇူဆိုတဲ့ အေစခံကို ကိုယ္လုပ္ေတာ္ခန္႔အပ္လိုက္တယ္လို့ၾကားပါတယ္။အေနာက္ေဆာင္ထဲက ဘယ္အေဆာင္ကိုမ်ားျပင္ဆင္ေပးရမလဲ မသိဘူး''

''အေနာက္ေဆာင္ေတြထဲကမဟုတ္ဘူး ''ဖ်င္ေအာ္''နန္းေဆာင္မွာျပင္လိုက္။ပင္မနန္းေဆာင္ကိုလဲျပန္ျပင္ရလိမ့္မယ္''

တကယ္ေတာ့ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္ဟာ သူရဲ့စာၾကည့္ေဆာင္ႏွင့္လဲ နီးသည့္အျပင္သူငယ္ငယ္တုန္းကေနခဲ့တဲ့နန္းဆာင္လဲျဖစ္တာေၾကာင့္ လုံျခဳံေရးလဲေကာင္းသလို ပတ္ဝန္းက်င္လဲသန္႔ရွင္းတဲ့အျပင္ အေနာက္နန္းေဆာင္ေတြႏွင့္လဲ အေတာ္လွမ္း၏။ဒီရွုပ္ေထြးလွတဲ့အေနာက္​ေဆာင္က မိန္းမေတြနားမွာ သူ႔ရဲ့ခေလးငယ္ေလးကိုမထားနိုင္ေပ။

''အိပ္ခန္းကိုလဲ ၾကည္ႏူးဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ေသခ်ာျပင္ဆင္ေပး။အရည္ခ်င္းရွိတဲ့ ရံေရြေတာ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔မိန္းမစိုးေတြကို သင္ကိုယ္တိုင္ေသခ်ာေရြးခ်ယ္ၿပီးခန္႔ထားေပး။ ဖ်င္ေအာ္နန္းေဆာင္မွာ မီးဖို​ခန္းရယ္ စာၾကည့္ခန္းရယ္ပါထပ္ထည့္ထားေပး''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ လိုအပ္တာမ်ားကိုဆက္၍ေသခ်ာမွာၾကားေန၏။

အိမ္ေရွ႕စံ၏မိန္႔ၾကားခ်က္ေတြကိုၾကားၿပီးေနာက္ ဒီလင္အန္ဇူဆိုတဲ့ေကာင္ငယ္ေလးဟာ သာမာန္ပုဂၢိဳလ္မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ခ်ဳံယိ,နား လည္သြားေတာ့သည္။အနာဂတ္မွာ သူ႔ရဲ့သခင္အသစ္ျဖစ္လာမွာကိုလဲ စိတ္ထဲ၌ေသခ်ာသိေနခဲ့ေတာ့သည္။

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐