မင္းကိုခ်စ္မဝေသးလို့

အပိုင္း(၈):နိဒါန္း

လဝက္နီးပါးၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ လင္ဂ်ာရြာ၏ရြာလူႀကီး လီက်န္႔သည္လဲ နန္းတြင္းအေစခံအမွုထမ္းမ်ားကိုယခုလ,မုန္ပြဲေတာ္တြင္ မိသားစုႏွင့္ျပန္လည္ေတြဆုံခြင့္ေပးမည့္ဟူေသာ နန္းတြင္းေၾကျငာစာကိုျပန္လည္ျဖန္႔ေဝ စာကပ္ေၾကျငာေပးေလ၏။

ရြာသားမ်ားၾကားတြင္လဲ ထိုသတင္းသည္ထိပ္တန္းသတင္းျဖစ္ေန၏။''တကၽြမ္း,မင္းတို့မိသားစုအတြက္ ပစၥည္းထုပ္တစ္ထုပ္ပါလာလို့ ငါယူလာေပးတယ္။ စာထုပ္လဲပါတယ္ေျပာေပမဲ့ ဘာေတြလဲမသိဘူး ေလးေတာ့ေလးတယ္ ေရာ့!''

လီက်န္႔သည္ ရြာသားမ်ားၾကားထဲတြင္ နာမည္ေခၚေျပာတာေၾကာင့္ ရြာသားေတြဟာလဲၾကားၾကေလ၏။ထိုထဲတြင္ 'ေလးတယ္'ဆိုတဲ့စကားကိုပိုျပီး ေကာင္းေကာင္းၾကားၾကၿပီး ေဆြးေႏြးၾကျပန္၏။

''ဟဲ့ေလးတယ္တဲ့ လင္ဂ်ာေပါင္ဘာေတြမ်ားပို့လိုက္လဲ မသိဘူးေဟ?''လင္ဂ်ာဝမ္သည္ပြစိပြစိတိုးတီးေျပာ​ေနမွုေတြကိုလ်စ္လ်ဴရွုကာ ခက္တည္တည္ပဲအထုပ္ကိုသြားယူလာလိုက္၏။

နန္းေတာ္သို့ပို့လိုက္ရတဲ့က​ေလးဆယ္ေယာက္ထဲမွ လင္က်ားက်ားဟုေသာေခၚေသာက​ေလးမေလးဟာ သူ႔အိမ္ကိုေငြစအခ်ိဳ့ ျပန္ပို့ေပးတတ္တာေၾကာင့္ သူ႔အ​​ေမဟာအလြန္ဂုဏ္ယူေနခဲ့ေလသည္။ထိုခေလးမေလရဲ့အေမဟာသူ႔သမီးက သူေကာင္းျပဳခံရတဲ့အပ်ိဳေတာ္အေဆာင္မွာ အမွုထမ္းေနတာျဖစ္ၿပီး လူတိုင္းကလဲသူ႔သမီးကိုခ်စ္ၾကေၾကာင္း ဆုေငြေတြလဲအမ်ားႀကီးရသျဖင့္ အိမ္သို့ေငြစေတြအမ်ားႀကီးပို့ေပးတတ္ေၾကာင္း ရြာထဲတြင္ဂုဏ္ယူစြာလိုက္ေျပာေလ့ရွိ၏။

အခုလင္ဂ်ာေပါင္ကေလးတဲ့အထုပ္တစ္ထုပ္ ပို့ေပးလိုက္တယ္လို့သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ အားလုံးကစိတ္ဝင္စားေနၾကတာျဖစ္တာေၾကာင့္ အထုပ္ကိုလူေတြၾကားထဲဖြင့္ၾကည့္ဖို့ကို ႀကိတ္ဆုေတာင္းေနၾကေတာ့ သည္။

လင္ဂ်ာဝမ္လဲအားလုံးကိုမသိက်ိဴးႏြံျပဳကာ ခပ္တည္တည္ျဖင့္ထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္။ဂ်ာဝမ္အိမ္သို့ျပန္လာခ်ိန္မွာ က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္၆လေက်ာ္နီးပါးရွိၿပီျဖစ္ေသာ သူ႔ရဲ့ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေခၽြးမကိုလိုအပ္သည့္အရာမ်ားျပဳစုလုပ္ကိုင္ေပးလ်က္ရွိေနတာျဖစ္၏။

''ဘာေတြ သတင္းေကာင္းပါလာလို့လဲ?''

လီက်န္း၏ေၾကျငာစာႏွင့္ ဂ်ာေပါင္အထုပ္တစ္ထုပ္ပို့ေပးလိုက္ေၾကာင္း ဂ်ာဝမ္ဟာစိတ္အားထန္သန္စြာေျပာေတာ့သည္။ထိုအထုပ္ငယ္ကိုဖြင့္ၾကည့္ဖို့အတြက္ အိမ္သားအားလုံးဟာ စိတ္အားထက္သန္ေနၾကသည္။

''ျမန္ျမန္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္!''

အိမ္သားေတြဟာ ​က်ားက်ားတစ္ခုခုျပန္ပို့ေပးတိုင္း ဂ်ာေပါင္လဲ တစ္ခုခုပို့ေပးေလမလားလို့ေမၽွာ္ေနတတ္ၾကတာျဖစ္သည္။ဂ်ာေပါင္နဲ႔၂ႏွစ္နီးပါး အဆက္သြယ္ျပတ္ေနတာေၾကာင့္ သူတို့ဟာ ဂ်ာေပါင္အလြန္စိတ္ပူေနၾကသလို စာထဲဘာေတြေရးထားမလဲကိုလဲ အလြန္စိတ္လွုပ္ရွားေနၾကတာျဖစ္ေလသည္္။

သူတို့ဟာ ေငြစထုပ္ကိုလ်စ္လ်ဴရွုလ်က္ စာကိုျမန္ျမန္ဖြင့္ေဖာက္ဖတ္လိုက္ၾက၏။ဂ်ာဝမ္ဟာ စာကိုအရင္ဖြင္ေဖာက္ၿပီးေနာက္သူ႔မိဘေတြကိုျပန္လည္ေျပာျပေလသည္။

/////အေဖနဲ႔အေမ သားဂ်ာေပါင္ပါ။သား,နန္းေတာ္မွာေနရတာအဆင္ေျပပါတယ္။ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးတစ္ေယာက္ထဲအတြက္ အစာေျပလုပ္ေပးရတဲ့အေဆာင္မွာအမွုထမ္းရပါတယ္။အေဆာင္ရဲ့အႀကီးကဲ လင္ယန္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ အရသာရွိတဲ့မုန္႔လုပ္နည္းေတြလဲအမ်ားႀကီးလဲသင္ေပးၿပီး ဂ႐ုလဲစိုက္ေပးပါတယ္။

ဒီမုန္႔ေတြကအရမ္ေကာင္းတာၿပီး တစ္ခါမွမစားခဲ့ဖူးတဲ့အရသာမ်ိဳးေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ နန္းေတာ္ကထြက္လာတဲ့အခ်ိန္ၾကရင္ အားလုံးကိုလုပ္ေကၽြးမယ္ေနာ္။ဆုလဲမၾကာမၾကာခ်ီးျမႇင့္ခံရတာေၾကာင့္ လတိုင္းရထားတဲ့ေငြစေတြစုထားၿပီး ျပန္ထည့္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္။ေနာက္က်ရင္လဲေငြစေတြအမ်ားႀကီးစုမိမွာမို့လို့ နန္းေတာ္ကထြက္လာရင္ မုန္႔ဆိုင္ေလးဖြင့္မယ္။ ၿပီးရင္ ၿမိဳ့မွာပဲအိမ္ႀကီးႀကီးတစ္လုံးဝယ္ၿပီး သားတို့မိသားစုအတူတူေနၾကမယ္ေနာ္!

အေဖ၊အေမ အမႀကီး၊ေယာက္ဖ၊အကိုႀကီး၊ေယာင္းမ၊အမလတ္၊ညီမေလး၊ညီေလး အားလုံးကို ဂ်ာေပါင္တကယ္သတိရတယ္!

အခု ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးက ဂုဏ္ျပဳပြဲက်င္းပေပးမယ္တဲ့။ဒီလာမယ့္ လ,မုန္႔ပြဲေတာ္မွာသားကိုလာေတြ့လို့ရတယ္ လာခဲ့ၾကေနာ္ ။လမ္းစရိတ္အတြက္ စိတ္မပူရေအာင္စုထားတဲ့ေငြစနည္းနည္းထည့္ေပးလိုက္တယ္ေနာ္။ဒီမွာက ေငြသုံးစရာမလိုဘူးေလ ၿပီးေတာ့ဆုလဲထပ္ခ်ီးျမႇင့္ခံရမွာပဲ အဲ့ဒါေၾကာင့္ စိတ္မပူၾကနဲ႔ေနာ္!

လာျဖစ္ေအာင္လာၾကေနာ္!ဂ်ာေပါင္ အရမ္းလြမ္းေနတာ!////

ဂ်ာဝမ္ဟာ ဂ်ာေပါင္ရဲ့စာကိုဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဂ်ာေပါင္ဆြဲထားတဲ့ပုံကိုျပန္ၾကည့္၏။က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္လဲ ဂ်ာေပါင္ဆြဲထားတဲ့ပုံကိုၾကည့္ရင္း ငိုေလေတာ့သည္။

''ဒီကေလးက ပုံဆြဲတာေတာ္လိုက္တာ

မုန္႔ေလးကိုၾကည့္ပါဦး တကယ္တူတာပဲ!''

''ဂ်ာေပါင္က နန္းေတာ္မွာေကာင္းေကာင္းေန,ေနရတာပဲ မင္း,စိတ္ပူဖို့မလိုေတာ့ဘူး'' တကၽြမ္းသည္ ဝမ္းသာစြာျဖင့္ ေျပာေလ၏။

''က​ေလးေတြဟာတကယ္ပဲပူပင္ရေအာင္လုပ္တယ္ မင္း,မနက္ျဖန္ ဂ်င္အာ ကိုသြားေတြ႕ၿပီးအက်ိဳးေၾကာင္းသြားေျပာခ်ည္ သူလဲအရမ္းစိတ္ပူေနခဲ့တာ''

လင္ဂ်ာေပါင္၏အမႀကီး လင္ဂ်င္အာသည္လဲဂ်ာေပါင္နန္းေတာ္ကိုသြားလိုက္ရသည္ဟူေသာ သတင္းၾကားလိုက္ရတဲ့အခါ အလြန္စိတ္ထိခိုက္ကာ မူးေမ့လဲသည္အထိျဖစ္သြားရေလသည္။အဲ့ထိအခ်ိန္က အမႊာႏွစ္ေယာက္၏ကိုယ္ဝန္ကိုလြယ္ထားရတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး မီးဖြားခါနီးလဲျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ အေတာ္ေလးကိုစိုးရိမ္စရာျဖစ္ခဲ့ရ၏။

ခ်င္မိသားစုအတြက္လဲအေတာ္ေလးပူပင္စရာျဖစ္ခဲ့ကာ အားလုံး၏ ဝိုင္းဝန္းေစာင့္ေရွာက္မွု့ေၾကာက့္သာ ဂ်င္အာဟာပုံမွန္ျပန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး အမႊာႏွစ္ေယာက္ကိုေခ်ာေခ်ာေမာေမာမီးဖြားနိုင္ခဲ့တာျဖစ္ေလသည္။ထိုမွသာလင္မိသားစုေကာ ခ်င္မိသားစုပါ တစ္ပူၿငိမ္းခဲ့ရတာျဖစ္၏။

လင္,တကၽြမ္း ေသတၱာေလးကိုဖြင့္လိုက္တဲ့အခါ ေငြစအမ်ားျပားကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့သည္။ေရတြက္ျကည့္ရာမွာေတာ့ ေငြစ ၁၃၇စျဖစ္ေလ၏။''မ်ားလိုက္တာ!''

''ဘယ္လိုျဖစ္လို့ အဲ့ေလာက္မ်ားေနတာလဲ တစ္လမွေငြစ၂စ ​ေလာက္ပဲရတာမဟုတ္ဘူးလား?လင္က်ားက်ားပို့ထားတာေငြစ၂၀ရွိၿပီလို့ၾကားထားတာေလ ဟုတ္တယ္မလား?''လင္မိသားစုသည္ ေငြစေတြကိုၾကည့္ရင္းအံ့ၾသေနၾက၏။

တကယ္ေတာ့တရားခံက ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ပင္။ဂ်ာေပါင္ ေငြစ၃၇စထည့္ေပးလိုက္တာကိုျမင္ေတြ႕လိုက္ရတဲ့အခါ မေလာက္ငွမွာစိုးတာေၾကာင့္ ေငြစ၁၀၀ထပ္ထည့္ေပး လိုက္ျခင္း​ျဖစ္ေလသည္။ဒါေၾကာင့္ပဲ လင္မိသားစုဟာ ေငြစရာေက်ာ္ကိုျမင္ေတြ႕ေနရျခင္းပင္ျဖစ္၏။ (T/N-​ေဟာ)

''ဘာလိုပဲျဖစ္တာပါလိမ့္? ဂ်ေပါင္က ဧကရီမယ္မယ္ႀကီးနန္းေဆာင္မွာေနတာဆိုေတာ့ နန္းေတာ္ရဲ့အႀကီးဆုံးနန္းေဆာင္ျဖစ္တဲ့အျပင္ မယ္မယ္ႀကီးလဲသနားၾကင္နာတတ္တဲ့သူမိုလို့ ဆုေငြအမ်ားႀကီးခ်ီးျမႇင့္တတ္တယ္ထင္ပါရဲ့။အဲ့ဒါေၾကာင့္ ေငြအမ်ားႀကီးစုမိေနတာျဖစ္မယ္။''

ေဟြ႕ေညာင္ကေတြးဆ,ဆျဖင့္ေျပာတဲ့တာကို မိသားစုဝင္ေတြဟာနားေထာင္ေနၾကၿပီး ဂ်ာဝမ္သည္လဲထိုသို့ပဲေတြးမိေလသည္။

လင္ဂ်ာဝမ္၏ဇနီးမိန္းခေလးဝူသည္ ေငြေတြကိုျမင္လိုက္တဲ့အခါ သူမတို့ေနာက္ႏွစ္တြင္ အိမ္အသစ္ေဆာက္လို့ရၿပီဟုေတြးမိေလ၏။လင္လီအာဟာ ပန္းခက္နဲ႔ပန္းပြင့္အခ်ိဳ့ပါတဲ့ပန္းထိုးပိုက္ဆံအိတ္ေလးဟာ အရမ္းလွတာ​ေၾကာင့္ငိုင္ၾကည့္မိေလသည္။''ဟယ္ ဒီထဲမွာလဲပိုက္ဆံေတြရွိေသးတာလား!''

စာပြဲေပၚသို့သြန္ခ်လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ေငြသစ္သီးေလး၅လုံးႏွင့္ ေရႊ, ေရႊဖ႐ုံေစ့ေလး၃ေစ့ကို ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။

''ေဟး ဒါကေရႊ.. ေရႊ နဲ႔လုပ္ထားတာ!'' မိန္းမငယ္ေလးေတြဟာ အတင္းျပဴးျပဲၾကည့္ၾကေတာ့သည္။

''ဒါ..ဒါက နန္းေတာ္ကဆုခ်ီးျမႇင့္တဲ့ပစၥည္းေတြေပါ့ေလ ဒီဟာ၂က်ပ္သားစီေလာက္ရွိတယ္!''က်န္းအမ်ိဳးသမီးဟာ သူ႔လက္ထဲေငြသစ္သီးေတြကိုကိုင္ၾကည့္ရင္းေျပာ၏။

မိသားစုဝင္ေတြဟာ စားပြဲေပၚကပစၥည္းေတြကိုၾကည့္လ်က္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေတာ့သည္။ထို့ေနာက္ ေငြကိုဘယ္လိုခြဲေဝသုံးစြဲမလဲဆိုတာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးညႇိႏွိုင္းၾကေလသည္။ေပဂ်င္းသို့သြားမယ္ခရီးစဥ္ကုန္က်ေငြႏွင့္ လင္မိသားစုတစ္ႏွစ္ကုန္က်ေငြတို့ကို အတူတူဖယ္ထားလိုက္ၾက၏။

က်န္ရွိေသာေငြမ်ားထဲမွ လင္,တကၽြမ္းသည္ အိမ္ျပန္ျပင္ၿပီးအခန္းအနည္းတိုးခ်ဲ႕ရာတြင္သုံးမည္ျဖစ္သည္။အခုမိသားစုဝင္အသစ္ေတြလဲတိုးလာေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ သူတို့အိမ္ျပင္ဖို့လိုအပ္ေနတာပင္။

အရင္ကေနာက္ႏွစ္မွာသူ႔သားသုံးဖို့ ေငြစအခ်ိဳ့လိုအပ္ေနေၾကာင့္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုၿပီးစဥ္းစားရက်ပ္ေနခဲ့၏။အခုေတာ့စိုးရိမ္စရာမလိုေတာ့ဘူးေပါ့။သူတို့ကရြာမွာေနတာျဖစ္တာေၾကာင့္ အိမ္ေပါင္းေကာင္းတစ္လုံးေဆာက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ကုန္က်စရိတ္သိပ္ရွိမွာမဟုတ္ေပ။

ဒီအတိုင္းသာဆို သူတို့မေသခင္ေျမေတြလဲထပ္ဝယ္နိုင္လိမ့္မည္။ၿပီးေတာ့ သူတို့ကအခြန္ကင္းလြတ္ခြင့္ရတဲ့မိသားစုျဖစ္တာေၾကာင့္အပိုကုန္က်စရိတ္မရွိပဲ ေျမမ်ားမ်ားဝယ္နိုင္ေလ ဝင္ေငြပိုရေလျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

သူတို့ဟာဂ်ာေပါင္ရဲ့နာမည္နဲ့ ​ေျမဝယ္ထားေပးဦးမွာျဖစ္ၿပီး ဘယ္မိသားစုကမွလဲမကန္႔ကြက္ၾကေပ။ အနာဂတ္ဂ်ာေပါင္ျပန္လာခဲ့ရင္လဲ သူထပ္ခ်င္ရင္ဝယ္လို့ရေသးတာပဲ။ဒါေပမဲ့ သူတို့ကေတာ့ ဂ်ာေပါင္ပို့ေပးေသာေငြေလးျဖင့္ အခုလိုေလးသူ႔အတြက္ သီးသန္႔စုထားေပးခ်င္ၾကတာျဖစ္ေလ၏။

ေနာက္ထပ္ပိုက္ဆံအိတ္ထဲက ​ေရႊစ၊ေငြစေလးေတြကိုေတာ့မထိပဲ အေရးေပၚကိစၥေတြျဖစ္လာခဲ့ရင္သုံးဖို့အတြက္ အေရးေပၚအသုံးေငြအျဖစ္ သီးသန္႔ဖယ္ခ်န္ထားၾကသည္။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္မွာေတာ့ က်န္းအမ်ိဳးသမီးဟာ ၿမိဳ့ကသူ႔သမီးကိုသြားေတြ႕ခဲ့ၿပီး လင္,တကၽြမ္းကေတာ့ ဂ်ာဝမ္ႏွင့္လီက်န္းတို့ႏွင့္အတူ အိမ္ေဆာက္ရန္ႏွင့္ေျမဝယ္ရန္ကိစၥတို့အတြက္ ေဆြးေႏြးေလ၏။

ထိုသို့လင္မိသားစုဝင္လူႀကီးေတြအလုပ္ရွုပ္လ်က္ရွိေနရာ လင္က်ားက်ား၏အေမသည္ လူႀကီးေတြမရွိခိုက္ လင္မိသားစုအိမ္ေရွ႕သို့ေရာက္ခ်လာေတာ့သည္။လင္ဂ်ာေပါင္ဟာခိုးရာပါပစၥည္းတခ်ိဳ့ကို သူ႔မိသားစုကိုျပန္ပို့လိုက္တယ္ဆိုတဲ့သတင္းကို မေန႔ကၾကားခဲ့ရတာေၾကာင့္ ဒီေန႔မွာေတာ့သတင္းေမးရန္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္၏။

လူႀကီးေတြမရွိခ်ိန္ အိမ္တြင္အႀကီးဆုံးျဖစ္သည့္ မိန္းခေလးဝူသည္ ကိုယ္ေလးလက္ဝန္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ လင္လီအာကဧည့္ခန္းသို့ တြဲေခၚေပးလာသည့္အျပင္ဧည္သည္ကိုေနရာေပး၍ဧည့္ခံရေလသည္။

''ေစာေစာစီးစီးလာတာ ဘာကိစၥမ်ားရွိလို့လဲမသိဘူး?''

''ငါၾကားတာ နင္တို့ရဲ့ေမာင္ေလးလား ညီမေလးလား အဲ့ဒါကေလ ပစၥည္းထုပ္ျပန္ပို့လိုက္တယ္ၾကားလို့,သူက ဘယ္မွာအမွုထမ္းေနတာလဲ?ငါတို့က်ားက်ားကေတာ့ ကိုယ္ လုပ္ေတာ္အပ်ိဳေဆာင္မွာေလ!'' ထိုအမ်ိဳးသမီးဟာ စတင္ၿပီးအေရးမပါတာေတြေျပာရန္ဟန္ျပင္လာေလ၏။

ဝူအမ်ိဳးသမီးငယ္ဟာ လင္က်ားက်ား၏အေမ၏သေဘာထားအမွန္ကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္၍ 'က်မတို့အိမ္ကရတနာေလးက ဧကရီမိဖုရားႀကီးရဲ့မီးဖိုေဆာင္မွာ တာဝန္က်တာေလ''

''ေၾသာ္ ဧကရီမိဖုရားႀကီးရဲ့မီးဖိုေဆာင္မွာေတာက္တိုမယ္ရလုပ္ရတာကို!"လင္က်ားက်ား၏အေမသည္ အလြန္ဂုဏ္ယူစြာျဖင့္ ''ဟင္း.... ငါ့သမီးကေတာ့မိဖုရားရဲ့ေရွ႕ေတာ္ေမာက္မွာခစားရတာေလ ဒါနဲ႔ေျပာပါဦးနင္တို့ရဲ့ဟိုဟာမဟုတ္ဒီဟာမဟုတ္ေလး ဘယ္ေလာက္ပို့လိုက္လဲ?''

''အဲ့ဒါရွင့္အလုပ္လား?''လင္လီအာသည္သူ႔ေမာင္ျဖစ္သူအားေျပာဆိုေနတာကို နားမေထာင္နိုင္ေတာ့ပဲစိတ္တိုစြာေအာ္ထုတ္ေတာ့၏။

''ငါၾကားတာေတာ့ အိတ္အႀကီးႀကီးပဲဆို ေငြေတြအမ်ားႀကီးပါလာတယ္ေပါ့''လင္က်ားေညာင္ဟာအထီမဲ့ျမင္ျပဳလ်က္ဆက္ေမးေလသည္။

''ရွင့္ကို ဘာလို့ေျပာျပရမွာတုန္း!'' လီအာဟာအလြန္ေဒါသထြက္ေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္ ဧည့္သည္အားဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္ရမွာကိုလဲမေတြးနိုင္ေတာ့ေပ။

မိန္းခေလးဝူကေတာ့ အႀကီးလဲျဖစ္တာေၾကာင့္ေကာ ေျပာလို့မရတဲ့ကိစၥလဲျဖစ္သလို ရန္စလဲမရွည္ခ်င္တာေၾကာင့္ေကာ အေျခေနကိုထိန္းသိမ္းက မ႐ုတ္မလြန္သတိေပးစကား ေျပာေလသည္။

''သိပ္မမ်ားပါဘူး အေဒၚက်ားေညာင္ ၿပီးေတာ့ ဒါကက်မတို့မိသားစုကိစၥပါ အေဒၚစြက္ဖက္ရမယ့္ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး ဒါေၾကာင့္ တျခားအေၾကာင္းမရွိရင္ေနာက္မွျပန္လာခဲ့ပါ''

''နင္တို့ သ႐ုပ္ေဆာင္ေနၾကတာမလား?နင္တို့မေျပာလဲ ငါသိပါတယ္ ေတာက္တိုမယ္ရလုပ္​ရတဲ့ခေလးက ဘာပို့နိုင္မွာလဲ ေၾကးစေတြေလာက္ပဲ ျပန္ပို့နိုင္မွာေပါ့ ဟားဟား!'' လင္က်ားက်ား၏အေမဟာဘာမွစကားနိုက္မရတာေၾကာင့္ ထင္ရာျမင္ရာ အားမနာတမ္းေအာ္ ဟစ္ေျပာဆိုေနေလ၏။

လီအာဟာ စိတ္တိုလြန္းလာတာေၾကာင့္ တံျမတ္စည္းတစ္ေခ်ာင္းဆြဲယူ၍ လာစမ္းလာစမ္း မျပန္နဲ႔ဟုဆိုကာ လိုက္ရိုက္ေတာ့သည္။လင္က်ားေညာင္သည္လဲ လင္မိသားစုေနအိမ္ကေန ေအာ္ဟစ္ထြက္ေျပးရေလ၏။

''ေသသင့္တဲ့မိန္းခေလး!ၾကမ္းတမ္းလိုက္တာလြန္ပါေရာ နင့္ကိုယူမယ့္လူမရွိပဲေနမယ္ သတိထားေန!''

က်န္အမ်ိဳးသမီးသည္ၿမိဳ့ေတာ္ရွိခ်င္မိသားစုဆီကို ေန႔လည္မွေရာက္ရွိသြားေလ၏။ကံေကာင္းစြာျဖင့္ ခ်င္မိသားစုဝင္ေတြအစုံလင္ရွိေနၾကသည္။ လင္ဂ်င္အာသည္ သူ႔အေမကိုျမင္သူႏွင့္မ်က္ႏွာေလးဝင္းပလာကာ

''အေမ ဘယ္လိုျဖသ္ၿပီးေရာက္လာတာလဲ?'' ခ်င္,ခ်ိဳင္ေရွာင္ကလဲ သူ႔ေယာကၡမျဖစ္သူအားႏွုတ္ဆက္အရိုေသေပး၏။

က်န္းအမ်ိဳးသမီးဟာ သူ႔ရဲ့သားမက္ႏွင့္ခမည္းခမက္ေတြကိုႏွုတ္ ဆက္ၿပီးေနာက္ သူ႔ရဲ့ေျမးေလးေတြလဲေရာက္လာသည့္ႏွင့္ ေပြ႕ဖက္ႏွုတ္ဆက္ျပန္သည္။

ဂ်ာေပါင္ရဲ့သတင္းကိုၾကားတဲ့အခါ ခ်င္မိသားစုေတြလဲ ဝမ္းသာၾကေလသည္။

''အဲ့ေတာ့ အေမရယ္အေဖရယ္ ဂ်ာဝမ္ရယ္သြားမွာေပါ့ ဘယ္ေတာ့သြားၾကမွာလဲ?'' ခ်င္ခ်ိဳင္ေရွာင္ဟာ သူ႔တြင္အႀကံတစ္ခုရွိေနတာေၾကာင့္ အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ေမးလိုက္၏။

''သူတို့ၾသဂုတ္လလယ္ေလာက္ ​ေတာ့သြားၾကမွာေပါ့ ခရီးကလ,ဝက္ေလာက္ၾကာတယ္ဆိုေတာ့ေလ'' သူမေျပာလိုက္ေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ တကၽြမ္းရယ္ဂ်ာဂမ္ရယ္ႏွင့္ ထိုအေၾကာင္းကိုအိမ္ေရာက္တိုင္ပင္ရမွာပင္။သူမအေနနဲ႔ တကယ္သြားခ်င္ေပမဲ့လဲ ေခၽြးမျဖစ္သူကေအာက္တိုဘာလတြင္ မီးဖြားေတာ့မွာျဖစ္တာေၾကာင့္ ေခၚသြားလို့လဲမရသလိုခေလးသုံးေယာက္ႏွင့္ထားခဲ့ဖို့ဆိုတာလဲ မျဖစ္နိုင္ေပ။

''တကယ္လို့မစီစဥ္ရေသးရင္ က်ေနာ္နဲ႔သြားရေအာင္ပါ။ က်ေနာ္လဲ ေပက်င္းၿမိဳ့ေတာ္ကိုမေရာက္ဘူးေသးတာေၾကာင့္ သြားမလို့စီစဥ္ေနတာ။ အဲ့မွာက ဒီကအထည္ေတြထက္ပိုေကာင္းတယ္လို့ေျပာတာၿပီး လူေတြကိုပိုဆြဲ​ေဆာင္နိုင္တယ္ေလ ဒါေၾကာင့္ အဲ့ကအထည္ေတြသြားဝယ္ၾကည့္ရင္ေကာင္းမလားလို့စဥ္းစားေနတာၾကာပါၿပီ ။ဒီအခြင့္ေရးကိုအသုံးခ်ၿပီး အတူသြားၾကရေအာင္ပါ''

အႀကီးကဲခ်င္ဟာ သူ႔သားရဲ့ပထမဆုံးစီးပြားခ်ဲ႕ထြင္မယ့္လမ္းအေၾကာင္းႏွင့္အႀကံေပးတာကိုနားေထာင္ေနၿပီး

''အမႀကီးက်န္း ခ်ိဳင္ေရွာင္ေျပာတာမွန္တယ္!အမႀကီးတို့ သယ္စရာပိုးစရာအထုတ္ေတြအတြက္လဲ အပိုေငြမကုန္ေတာ့ဘူးေပါ့။ၿပီးေတာ့ မိသားစုေတြပဲအတူတူသြားၾကတာဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့''

''ဒါလဲဟုတ္တာပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သမက္ေလး! အိမ္ကသူေတြကိုအဲ့လိုပဲျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္''က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္ ေထြေထြထူးထူးစဥ္းစားစရာမလိုပဲ သေဘာတူေလသည္။

ေန႔လယ္စာစားၿပီးေနာက္က်န္းေဟြ႕ေညာင္သည္ ခ်င္မိသာစုကိုႏွုတ္ဆက္ကာ ဝယ္စာအခ်ိဳ့ဝယ္ျခမ္းၿပီးေနာက္ အိမ္သို့ျပန္လာခဲ့ေတာ့၏။ေနာက္ရက္ေတြမွာလဲ လင္,တကၽြမ္းတို့မိသားစုဝင္ေတြဟာ အလုပ္ရွုပ္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။

အခုဆိုရင္ လင္,တကၽြမ္းတို့မိသားစုဟာ အိမ္သစ္ေဆာက္ၿပီးသြားၿပီျဖစ္၍ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေလသည္။သူတို့အားလုံးဟာ နန္းေတာ္ကိုသြားဖို့လဲ အသင့္ျဖစ္ေနၾကၿပီျဖစ္၏။ ထို့သို့ပဲနန္းတြင္းမွ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္လဲ သူ႔ရဲ့အႀကံကိုအေကာင္ထည္ေဖာ္ရန္အတြက္ အစီစဥ္ခ်ေနေလသည္။

ဂ်ဳလိုင္လတြင္ေတာ့ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာကိုရီးယားသံတမန္အဖြဲ႕ႏွင့္တိုင္းျပည္ေရးေဆြးေႏြးရေလသည္။ထိုကိစၥဟာလဲ အဖုထစ္မရွိေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာပင္ေဆြးေႏြးညႇိႏွိုင္းလို့ရတာေၾကာင့္ မွုးမတ္ေတြဟာလဲ အိမ္ေရွ႕စံကိုပိုမိုယုံၾကည္အားကိုးလာၾကျပန္သည္။သူတို့ဟာအိမ္ေရွ႕စံကို သေဘာလဲက်,လာက်သလို ေၾကာက္လဲေၾကာက္ၾကေလ၏။

မြန္းလြဲပိုင္းမွာ​ေတာ့ထုံးစံအတိုင္း ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ သူ႔မယ္ေတာ္နန္းေဆာင္ယုံေရွာင္ကိုေရာက္လာၿပီး စကားစျမည္းေျပာကာ မုန္႔အခ်ိဳ့ကိုျမည္းစမ္းေတာ့သည္။

မိဖုရားႀကီးက​ေတာ့ သားငယ္ျဖစ္​တဲ့ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်ီက သူမဆီသိပ္မလာတတ္ေပမဲ့ သားေတာ္ႀကီးရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္က မၾကာမၾကာေရာက္ လာတတ္ေသးတာေၾကာင့္ အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္ေနေလ၏။ဒါေပမဲ့မတင္မက်ျဖစ္ေနသည္က သူ႔သားဟာ အခုႏွစ္ပိုင္းေတြဟာ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးႏွင့္မွအတူတြဲမေတြ႕ရတာကိုပင္။

''ခ်န္အာ လ,မုန္႔ပြဲေတာ္ကလဲ သိပ္မလိုေတာ့ဘူးေနာ္။မယ္ေတာ္ မင္းအတြက္ ေျမာက္ပိုင္းကမိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္ကို နန္းတြင္းထဲေခၚထားခ်င္တယ္ကြယ္။ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ကို မင္း,သေဘာက်အရင္ေရြးၾကည့္ခ်င္လား?အခု သုံးေယာက္ရွိေနေပမဲ့ နည္းမ်ားနည္းေနလားလို့ ၿပီးေတာ့ သူတို့ရွိေနတာကလဲ ၾကာေနၿပီေလ မင္းက လူတအားမ်ားရင္လဲ မႀကိဳက္ဘူးမဟုတ္လား?''

မယ္ေတာ္ဟာခၽြဲမိသားစုကေပးတဲ့အေတြ႕ၾကဳံေၾကာင့္ ကိုယ္ လုပ္ေတာ္ခန္႔အပ္တဲ့ေနရာမွာ သူကိုယ္တိုင္ဝင္ပါလာေတာ့သည္။အေမတို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင္း စည္းကမ္းတင္းၾကပ္ကာေပါ့ပ်က္ပ်က္မျဖစ္ေအာင္ၾကပ္မတ္ေတာ့၏။

''မယ္ေတာ္ မလိုေသးပါဘူး။ဒီလိုကိစၥေတြကိုေရွာင္က်ဥ္ဖို့ေနာက္ထပ္ ၁ႏွစ္၊ ၂ႏွစ္ေလာက္လိုတယ္လို့ေျပာထားေလေတာ့ လိုက္နာလိုက္ပါဦးမယ္ သားေတာ္အဆိပ္အရွင္းမေျပာက္မွာကိုလဲေၾကာက္တယ္ေလ''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ေခါင္းငုံလ်က္ဂ႐ုဏာသတ္ဖြယ္ျပန္ေျဖ၏။

''ဘာကိုေနာက္ထပ္၁ႏွစ္၊၂ႏွစ္တုန္း!အခုပဲ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီေလ အဲ့သမားေတာ္မကုေပးနိုင္ရင္ သူ႔ကိုဒီအတိုင္းမထားဘူး မင္း,စစ္ထြက္တာကိုလဲ သူမတားခဲ့ဘူးေလ '' ဧကရီဟာ ေျပာရင္းေျပာရင္း အနည္းငယ္ေဒါသပါလာေတာ့သည္။

''သမားေတာ္ကို အျပစ္မတင္ပါနဲ႔ သူက အေကာင္းဆုံးႀကိဳးစားၿပီးကုသေပးေနတာပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ဘတစ္ခါတေလမွာ သားေတာ္တို့ျဖစ္ခ်င္တဲ့အတိုင္းဘယ္ျဖစ္ပါ့မလဲ။သားေတာ္ကိုယ္ထဲက အဆိပ္ေတြအကုန္ေပ်ာက္သြားၿပီဆိုေပမဲ့ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္ဖို့ေတာ့ အခ်ိန္လိုနိုင္တာပဲ''

''အဲ့​ေတာ့မင္းက ဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ?ဒီအတိုင္းဘာမွမလုပ္ပဲ အခ်ိန္ကိုထိုင္ေစာင့္ေနေတာ့မွာလား?မင္း မိန္းခေလးေတြနဲ႔နီးနီးကပ္ကပ္မေနရင္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးမင္းသားငယ္ကို ေမြးနိုင္မွာလဲ ေျပာပါဦး။အခုထိမိန္းခေလးေတြကိုေရွာင္ေနတာ မလုံ ေလာက္​ေသးဘူးလားဟင္!အိမ္ေရွ႕စံဟာ ေရာဂါဆိုးဆြဲကပ္ေနပါတယ္ဆိုၿပီး သတင္းထပ္ထြက္လာရင္ ေၾကာက္ဖို့ေကာင္းလိုက္တာ!''ဒါဟာ မိဖုရားႀကီး၏ စိုးရိမ္မွုပင္ျဖစ္၏။

''သားေတာ္လဲ ဒီကိစၥကိုမကိုင္တြယ္နိုင္ဘူးေလ ဒါေပမဲ့ သားေတာ္မွာအႀကံတစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ဟာ သူ႔မယ္ေတာ္ကိုအကဲခတ္ရင္းေျပာလိုက္သည္။

တကယ္ေတာ့ သူ႔က်န္းမာေရးျပန္က​ ေကာင္းေနတာေတာ္ေတာ္ၾကာေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ဒါေပမဲ့ သူ႔ခေလးကအသက္ငယ္လြန္းေသးတာေၾကာင့္ ၁ႏွစ္တန္သည္ ၂ႏွစ္တန္သည္ေစာင့္ရင္းအခ်ိန္ဆြဲေနခဲ့တာျဖစ္သည့္အျပင္ သူကိုယ္တိုင္ကလဲ ဒီခေလးကလြဲရင္ ဘယ္မိန္းမကိုမွထိေတြ႕ကိုင္တြယ္လိုခ်င္းမရွိခဲ့ေပ။

''ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ ေျပာပါဦး?''

''စိတ္မပူပါနဲ႔မယ္ေတာ္ သားေတာ္​ဒီလိုစဥ္းစားထားပါတယ္''

''သားေတာ္ဒြိလိင္တစ္ေယာက္လိုခ်င္တယ္။ဒီႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ သားေတာ္ သူတစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ပဲအတူေနမယ္။ဒီလို ဒြိလင္ေတြက သာမာန္မိန္းမေတြထက္စာရင္ ခေလးရဖို့ပိုခက္ခဲတယ္ေလ။ ဒါဆိုရင္သားေတာ္ဒီႏွစ္ထဲ ခေလးမရနိုင္တာကပုံမွန္ပဲျဖစ္သြားလိမ့္မယ္''

''အင္း ဒြိလိင္ခေလးတစ္ေယာက္ကိုရွာလိုက္ထားလိုက္မယ္ သူကေသခ်ာေပါက္အလွေလးျဖစ္ေစရမယ္'' မယ္ေတာ္ဟာ ေခါင္းၿငိမ့္ရင္း ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္၏အႀကံကို သံသယမရွိသေဘာတူေလသည္။

''အနည္းဆုံးေတာ့ အိမ္ေရွ႕စံနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး မေကာင္းတဲ့သတင္းေတြနည္းသြားမွာေပါ့ အဲ့လိုပဲလုပ္ၾကတာေပါ့! ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒြိလိင္ခေလးကေတာ့ ဘယ္သူမွမျငင္းနိုင္တဲ့အလွေလးျဖစ္ေနမွရမယ္''

''သားေတာ္ မ်က္စိက်တဲ့တစ္ေယာက္ ေယာက္မ်ားရွိသလား?''

''အခုထိေတာ့ မရွိပါဘူး။မယ္ေတာ္ကိုပဲဒုကၡေပးပါရေစ မယ္ေတာ့္ရဲ့နန္းေဆာင္ကပဲဆိုရင္ ပိုအဆင္ေျပ ပါတယ္''

''ေက်ာက္,ကုန္း အိမ္ေရွ႕စံေျပာတာၾကားတယ္မလား မနက္ျဖန္ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္က လူစာရင္းယူလာေပး''မယ္မယ္ႀကီးဟာ သူ႔ေဘးကအပါးေတာ္ျမဲေက်ာက္ယန္ကိုၾကည့္ရင္းေျပာလိုက္၏။

''မယ္မယ္ႀကီးစိတ္ခ်ပါ မနက္ျဖန္ေသခ်ာေပါက္ လာေရာက္တင္ျပပါ့မယ္'' ေက်ာက္ယန္ဟာ အရိုေသေပးရင္းေလၽွာက္တင္လိုက္သည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္လဲ ေက်ာက္,ကုန္း၏စကားကိုၾကား လိုက္တဲ့အခါ သေဘာက်စြာျပဳံးမိေလ၏။

အဲ့အခ်ိန္မွာပဲ လင္ယန္ဟာလဲ အိမ္ေရွ႕မင္းသားအေဆာင္မွ စာတစ္ေဆာင္ကို အန္းေဝထံမွတစ္ဆင့္လက္ခံရေလသည္။သူမဖြင့္ဖတ္ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ အနည္းငယ္ေလးလံေသာစိတ္ျဖင့္ သက္ပ်င္းခ်မိေတာ့သည္။

ေက်ာက္ယန္သည္လဲ မိဖုရားႀကီး၏ေစခိုင္းခ်က္အတိုင္း ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္တြင္ ဒြိလိင္ေတြကိုရွာေဖြ၏။သို့ေသာ္ ကံဆိုးစြာျဖင့္ ငါးေယာက္သာရွာေတြေလ၏။၂ေယာက္ကအသက္၂၀ တစ္ေယာက္က၁၃၊တစ္ေယာက္က၁၅၊ေနာက္တစ္ေယာက္ ၁၆ႏွစ္ျဖစ္သည္။ ထို၂ေယာက္ဟာ ယုံေရွာင္နန္းေဆာင္၏ဥယ်ာဥ္လုပ္ သားေတြျဖစ္ကာ သာမာလၽွံကာ႐ုပ္ရည္မ်ိဳးေတြခ်ည္းပင္။

''ႏုႏုနယ္နယ္သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလး?''ေက်ာက္ယန္ဟာ မနက္ျဖန္မယ္မယ္ႀကီးအားဘယ္လိုျပန္ေလၽွာက္တင္ရမည္ကို စဥ္းစားရင္း သူ႔အခန္းတြင္းသို့ျပန္ေလၽွာက္လာကာ တစ္ကိုယ္ထဲေရရြတ္မိေလသည္။

သူအခန္းဆီ​ေရာက္လာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ အခန္းတံခါးဆီမွ တံခါးေခါက္သံၾကားလိုက္ရ၏။''လာၿပီ''သူတံခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာ လင္ယန္ကိုေတြ႕လိုက္ရတာေၾကာင့္ အံ့ၾသသင့္လ်က္''အိုး လင္ယန္ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီကိုေရာက္လာတာလဲ?''

လင္ဂ်ာေပါင္ကစားစရာထည့္ထားေသာ ဆြဲျခင္းေလးကိုသယ္လ်က္လိုက္ပါလာၿပီး စားပြဲေပၚသို့တင္လိုက္ေလ၏။

''လ,မုန္႔ပြဲေတာ္ကလဲနီးၿပီေလ ဒါေၾကာင့္က်မတို့ယြိရွန္းဖန္းကလဲ အစာေျပမုန္႔အသစ္ကိုစမ္းလုပ္ၾကည့္ပါတယ္။ ေက်ာက္ ကုန္းက မယ္မယ္ႀကီးနဲ႔အနီးကပ္ေနတဲ့သူျဖစ္တာေၾကာင့္ မယ္မယ္ႀကီးႀကိဳက္နိုင္/မႀကိဳက္နိုင္ကိုသိခ်င္လို့ လာေရာက္ျမည္းစမ္းခိုင္တာပါ''

''လင္ယန္က ေကာင္းေကာင္းလုပ္ထားတာပဲ။ မယ္မယ္ႀကီးကမင္းရဲ့သေရစာေတြကိုႀကိဳက္ပါတယ္'' လင္ယန္နဲ႔ေက်ာကယန္ဟာငယ္ငယ္ထဲက မယ္မယ္ႀကီး၏ အရိပ္မွာအတူေနခဲ့ရသူေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ညီမေတြလိုရင္းႏွီးက်ေလသည္။

ပန္ကန္ကိုယူေပးရင္း လင္ယန္က''စားၾကည့္ပါဦး ငွက္သိုက္ပုံကိတ္ေလ။ပုံစံကေတာ့ အသစ္ဆန္းလုပ္ထားတာပဲ''

''အိုး အရမ္းလွတာပဲ လင္ယန္,စိတ္ႏွစ္ၿပီးေသခ်ာလုပ္ထားတယ္ဆိုတာသိသာတယ္''ေက်ာက္ယန္ဟာ ပုံစံေလးကိုၾကည့္တာနဲ႔တင္အရမ္းေတြသေဘာက်ေနၿပီျဖစ္ရာ အရသာကိုလဲျမည္းစမ္းၾကည့္၏။''အရသာကလဲေကာင္းေနေရာ...လင္ယန္ နင္ေတာ့ ဆုခ်ီးျမႇင့္ခံရမွာေစာင့္ေနလိုက္ေတာ့''

''အမေျပာသလိုပဲျဖစ္ပါေစေပါ့'' လင္ယန္ဟာရယ္ေမာလ်က္ သေဘာက်စြာေျပာလိုက္ၿပီးေနာက္ စားပြဲေပၚရွုပ္ေထြး​ေနေသာ စာရြက္ေတြကိုၾကည့္လိုက္ရင္း ''အမေက်ာက္ယန္ အလုပ္ရွုပ္ေနတာလားကူညီေပးနိုင္တာမ်ားရွိလား''

''အင္း!စိတ္ပူစရာတစ္ခုေတာ့ရွိေနတယ္ အမႀကီးရယ္ မယ္မယ္ႀကီးက သူ႔​သားအိမ္ေရွ႕စံအတြက္ အဆင့္ျမင့္ကိုယ္လုပ္ေတာ္တစ္ေယာက္ခန္အပ္ေပးခ်င္ေနတယ္ေလ။ ငါလဲသင့္ေတာ္တာရွာလို့မရဘူးဟယ္။ ဘယ္လိုျပန္ေလၽွာက္တင္ရမွန္းကို မသိဘူးျဖစ္ေနတယ္!''

''ဟုတ္ပါတယ္ က်မတို့နန္းေဆာင္မွာက အမွုထမ္းေတြကနည္းေတာ့ ဒီကိစၥကမလြယ္ကူနိုင္ဘူးေလ''လင္ယန္ဟာ အခက္ခဲကိုစဥ္းသားမိရင္းေျပာလိုက္သည္။

''လိုအပ္ခ်က္နဲ႔ကိုက္ညီတဲ့ႏွစ္ေယာက္ေတာ့ရွိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ သူတို့ကအရမ္းကိုသာမာန္ဆန္လြန္းတယ္''လင္ယန္ဟာ သူ႔ရဲ့စိတ္မတင္မက်မွုကိုေျပာ၏။

''ဘယ္လိုခုပ္ၾကမလဲ?မယ္မယ္ႀကီးစိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္။ သူကဒီကိစၥကိုအရမ္းစိတ္အားထက္သန္ေနတာေလ''လင္ယန္ က,မသိမသာျဖင့္ ''သူဆိုရင္ေရာဘယ္လိုလဲ က်မတို့အေဆာင္ကပဲေလ အရမ္းအဆင္ေျပတယ္မထင္ဘူးလား''

''ငါသိတယ္ဝမ္းနည္းဖို့ေကာင္းတာက သူက၁၃ႏွစ္ပဲရွိေသးတယ္ေလ''

''သူက၁၃ႏွစ္မဟုတ္ပါဘူး လြန္ခဲ့လကပဲ၁၄ႏွစ္ျပည့္ၿပီးသြားတာကို ဒါေပမဲ့လဲနည္းနည္းေလးေတာ့ငယ္ေနမလားလို့'' လင္ယန္က တီးတိုးေျပာလိုက္၏။''အိုးဒါဆိုေကာင္းတာေပါ့!မ်က္လုံးကလဲႀကီးမား​ဝိုင္းစက္ေနတဲ့အျပင္ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြေတာင္ပါေသး''

ေက်ာက္ယန္ဟာ လင္ယန္တီးတိုးေျပာေနတာကိုေကာင္းစြာၾကားလိုက္ၿပီးေနာက္ ေရရြတ္မိေလ၏။''ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါသုံးေယာက္ဆိုၿပီးစာရင္းတင္ျပလိုက္ေတာ့မယ္ အပိုရွိေနတာကေကာင္းတာပဲေလ''

''ဟုတ္တယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စာရင္းထဲမွာႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတာထက္စာရင္ေတာ့ သုံးေယာက္ကပိုဆင္ေျပတာေပါ့'' လင္ယန္ကလဲ သေဘာတူစြာေထာက္ခံ၏။

''ဟုတ္တယ္ အဲ့လိုပဲလုပ္လိုက္ေတာ့မယ္!''

ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ေက်ာက္ယန္သည္ မယ္မယ္ႀကီးအားေရြးခ်ယ္ထားသည့္ သုံးေယာက္၏စာရင္းကိုတင္ျပေလသည္။ဧကရီဟာတင္ျပေသာစာရင္းကိုၾကည့္ၿပီးေနာက္ ''ေက်ာက္ယန္ နင္ဘာေတြလုပ္ေနလို့သုံးေယာက္ပဲေခၚလာရတာတုန္း?ၿပီးေတာ့ ဒီတစ္ေယာက္ဆို၁၃ႏွစ္တဲ့ အရမ္းငယ္လြန္းတယ္ေလ!''

ေက်ာက္ယန္ဟာအလ်င္ျမန္ဒူးေထာက္ရင္း ''ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမ အတတ္နိုင္ဆုံးႀကိဳးစားရွာထားပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမတို့အေဆာင္ကအမွူထမ္းလဲနည္းတယ္ေလ။ဒါေၾကာင့္ ကန္႔သတ္ခ်က္နဲ႔ကိုက္ညီၿပီးရွာဖို့ဆိုတာခက္ခဲပါတယ္။ကိုက္ညီသူႏွစ္ေယာက္ေတြ႕ေပမဲ့လဲ သူတို့ကအရမ္းကိုသာမာန္ဆန္တာေၾကာင့္ အရွင့္သားအႀကိဳက္မေတြ႕မွာစိုးပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဒီငယ္ရြယ္တဲ့ခေလးကိုထပ္ထည့္လိုက္ထည့္လိုက္ရတာပါ။သူကေတာ့ အရွင့္သားအႀကိဳက္နဲ႔အနီးစပ္ဆုံးျဖစ္ၿပီး အရွင့္သားကိုလဲ အရွက္ရေစမွာမဟုတ္ပါဘူး''

ေက်ာက္ယန္ဟာ ဧကရီရဲ့မ်က္ႏွာ ရိပ္မ်က္ႏွာကဲကိုၾကည့္ၿပီးေနာက္ ''ဒီကေလးကယြိရွန္းဖန္မီးဖိုေဆာင္မွာ တာဝန္က်ေနတာျဖစ္ၿပီးေတာ့ သူက႐ုပ္ရည္အရလဲအျပစ္ေျပာစရာမရွိသလို အေနထိုင္လဲသိမ္ေမြ႕ၿပီးအလိုက္သိေျပာဆိုေနထိုင္တတ္သူျဖစ္ပါတယ္။ ဒီခေလးက၁၄ႏွစ္ထဲေရာက္ေနၿပီဆိုေပမဲ့ ဒြိလိင္ခေလးေတြက သာမာန္မိန္းခေလးေတြနဲ႔မတူတာေၾကာင့္ သူကနည္းနည္းငယ္ေနေသးတယ္လို့ဆိုရမွာပါ။''

''ထားပါေတာ့!ငါေတာ့ ခ်န္အာ,ကမႀကိဳက္မွာကိုပဲေၾကာက္တယ္'' လင္ယန္ရဲ့အက်ိဳးသင့္အေၾကာင့္သင့္ေလၽွာက္တင္တာကိုၾကားတဲ့အခါ ဧကရီဟာျပစ္တင္စကားမဆိုေတာ့ေပ။

''ဧကရီမယ္မယ္ႀကီး!အိမ္ေရွ႕စံကိုကိုယ္တိုင္လာၾကည့္ခိုင္းလို့မရဘူးလား။ တကယ္လို့အိမ္ေရွ႕စံက မႀကိဳက္ဘူးဆိုေတာ့လဲ တျခားနန္းေဆာင္ေတြကေနရွာၾကည့္လို့ရေသးတာပဲ''