အပိုင္း ၂ : ျပန္လည္ေမြးဖြားျခင္း

......

မနက္သူနိုးလာခ်ိန္ စိမ္းသက္ေသာ္လည္​း ​ရင္းႏွီးလွတဲ့အခန္းရဲ့အျပင္ဆင္ကိုေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေအးခဲသြားရသည္။ ဒါက သူ,မင္းသားငယ္အျဖစ္သာရွိေနခ်ိန္တုန္းကသာ ​ေနခဲ့တဲ့အခန္း...။ ​

အခုမွသူ,အိပ္ရာကနိုးလာတာေလ ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာလဲ။ ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္လန္႔ျဖန္႔ၿပီး ယြင္ဖူကိုေအာ္ေခၚလိုက္သည္။

''ယြင္ဖူ''

''အိမ္ေရွ႕စံ နိုးလာပါၿပီလား''

ယြင္ဖူတစ္ေယာက္ အိမ္ေရွ႕စံ၏ေအာ္သံကိုၾကားၾကားခ်င္း ေရွ႕ေတာ္သို့ခ်က္ျခင္းေရာက္သြား​ခဲ့တာျဖစ္သည္။

ယြင္ဖူသည္ တံခါးအျပင္တြင္​အေခၽြရံအခ်ိဳ့ႏွင့္အတူ အိမ္ေရွ႕စံနိုးလာလၽွင္ေရခ်ိဳး၊ ဝတ္႐ုံေတာ္လဲလွယ္ရန္အတြက္ အရန္သင့္ေစာင့္စား ေနခဲ့တာလဲျဖစ္သည္။

''ယြင္ဖူ မင္း... ဘယ္လို....ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး''

အႏွစ္၂၀ေက်ာ္က႐ုပ္ရည္ႏွင့္ျပန္လည္ႏုပ်ိဳေနေသာ ယြင္ဖူေၾကာင့္ သူ,အလြန္မင္းထိပ္လန္႔ရျပန္သည္။ၿပီးေတာ့သူ႔ရဲ့ငယ္ရြယ္ေနတဲ့ပုံရိပ္ကို ​ေၾကးမုံျပင္ေတြျပန္ၾကည့္ရင္း သူ႔ရင္ထဲမုန္တိုင္းဝင္တိုက္ေနသလို ဝုန္းဒိုင္းက်ဲခံစားေနရၿပီး စကားေျပာဖို့ပါဆြံ့အေနရ၏။အတန္ၾကာမွ ''ဒီေန႔ ဘာေန႔လဲ?''

"အရွင့္သား ၊ ဒီေန႔ကယြမ္တိုင္ရဲ့ေလးႏွစ္ေျမာက္ ၊ ​ေဖေဖာ္ဝါရီလရဲ့ခုနစ္ရက္ေျမာက္ေန႔ပါ"ဟု ယြင္ဖူသည္ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ရဲ့ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး သံသယရွင္းစြာျဖင့္ျပန္ေျဖေလ၏။

မၾကာေသးခင္ကမွေမြးဖြားလာတဲ့ သခင္ႀကီးဇူရဲ့ဒုတိယသားေတာ္ငယ္ေလးဟာ ဖ်ားနာၿပီးဆုံးပါးသြားခဲ့ပါသည္။။ဒါေၾကာင့္ပဲ သခင္ႀကီးလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ဓာတ္က်သြားကာ စိတ္ေဝဒနါေတာင္ခံစားေနရသည္။

"အရွင့္သား ၊ အရွင့္သားသည္လည္​း အရွင့္ရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို ဂ႐ုစိုက္ရပါမယ္ ဒါမွ အနာဂတ္မွာမင္းသားငယ္ေတြကို က်န္းက်န္းမာမာေမြးဖြားသန္႔စင္နိုင္မွာပါ" ယြင္ဖူက အေလးအနက္ထားေျပာဆိုေလ၏။

အခုကေလးႏွစ္ေျမာက္ပဲရွိေသးဆိုရင္ သူရဲ့ အသက္ကတကယ္ႀကီး ၁၈ႏွစ္အရြယ္ကို ျပန္ေရာက္သြားတာပဲ။

ဒါလုံးဝကိုမယုံနိုင္စရာပဲ!

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ တျဖည္းျဖည္းၿငိမ္သက္သြားကာ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနမိ၏။ သူဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ိဳးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ အတိတ္ကိုျပန္ေရာက္သြားခဲ့သည္ျဖစ္ေစ ဒါကအေရးမႀကီးဘူး။

ဒါေပမဲ့ဒါဟာ ဘုရားသခင္ရဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္အလိုဆႏၵေၾကာင့္ဆိုရင္ သူ,ဒီဘဝမွာအခြင့္ေရးကိုေကာင္းေကာင္းဆုတ္ကိုင္ၿပီးေနာင္တ ကင္းေအာင္ေနထိုင္ရမည္။

"အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား, အိမ္ေရွ႕စံႏွင့္အတူမနက္စာ စားလို့ရနိုင္မလားဆိုတာကို တစ္ေယာက္ေယာက္က​ေမးေလၽွာက္ထားခိုင္းလိုက္ပါတယ္" ဟု နန္းတြင္းအေစခံတစ္ေယာက္မွလာေရာက္ေလၽွာက္တင္ျခင္းကို ယြမ္ဖူကသူ႔အားျပန္၍ေလၽွာက္တင္ေလ၏။

''လာခဲ့မယ္လို့ အေၾကာင္းျပန္လိုက္'' ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ ခၽြဲခ်င္ယိကို ျပန္ေတြ႕ရေတာ့မည္ဟုေတြးမိလိုက္တဲ့အခါ သူမရဲ့အရင္ဘဝကအျပဴအမူအားလုံးကိုျပန္ေတြးမိၿပီး သူ႔စိတ္ထဲ ညစ္ႏြမ္းသြားရသည္။

''နားလည္ပါၿပီ''

ၾကင္ရာေတာ္ႏွင့္ တျခားကိုယ္လုပ္ေတာ္အနည္းငယ္တို့သည္ အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာေအာင္ေစာင့္ေမၽွာ္ေနခဲ့ရေသာ မင္းသားႂကြလာသည္ကို ျမင္လိုက္ၾကတဲ့အခါ အလ်င္ျမန္ထ၍အရိုအေသေပးၾကေတာ့သည္။

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ထိုင္လိုက္ၿပီးေနာက္ "စားရေအာင္" ဟု ေျပလိုက္ခ်ိန္တြင္ ေဘးကအေစခံတို့သည္ထမင္းပြဲကို​ ေသသပ္လ်င္ျမန္စြာျပင္ဆင္ၾကေလ၏။ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ စကားတစ္ခြန္းမၽွမဆိုပဲ တိတ္ဆိတ္စြာသာစားေနခဲ့သည္။

ထမင္းစားၿပီးေနာက္ ယြမ္ဖူဆက္သလာေသာ လက္ဖက္ရည္ကိုေသာက္ရင္း မလွမ္းမကမ္းတြင္ရွိေနေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုအကဲခတ္ေနလိုက္သည္။

အခုကယြမ္တိုင္၏ေလးႏွစ္ေျမာက္ပဲရွိေသးတာေၾကာင့္ သူ႔အားခစားေနေသာ ကိုယ္လုပ္ေတာ္အမ်ားအျပားမရွိေသးေပ။ ၾကင္ယာေတာ္ခၽြဲရီယိရယ္ အျခားကိုယ္လုပ္ေတာ္သုံးေယာက္သာရွိေသး၏။

ရွုအိမ္ေတာ္က ရွုးရႊမ္းရင္ ၊ယုအိမ္ေတာ္က ယုခ်င္၊ ဆုန္အိမ္ေတာ္က ဆုန္ရိယြင္တို့ျဖစ္ၾကသည္။ အရင္ကေက်ာင္း,အိမ္ေတာ္ကတစ္ေယာက္ကေတာ့ ခက္ခက္ခဲခဲမင္းသားငယ္တစ္ပါးကိုေမြးဖြားေပးခဲ့သည္။ ကံမေကာင္းစြာပဲထိုမင္းသားငယ္ဟာ ​ေမြးၿပီးသိိပ္မၾကာခင္မွာပဲဖ်ားနာကာ ​ေသဆုံးသြားခဲ့၏။

ဒီသုံးေယာက္ထဲက သူ႔ရဲ့ပထမဆုံးကိုယ္လုပ္ေတာ္ျဖစ္သူ ဆုန္ရိယြင္ဟာ သူ႔ထက္အသက္ႀကီးၿပီး ႐ုပ္ရည္ကရိုးရိုးရွင္းရွင္းႏွင့္ လွသူသာျဖစ္သည္။ သူကေတာ့ ခ်င္းခ်ဳံးလို့သာေခၚၿပီး သမီးႏွစ္ေယာက္ေမြးဖြားေပးထားသူလဲျဖစ္သည္။

ပထမသမီးေလးကေမြးၿပီးၿပီးခ်င္းမွာပဲ ဆုံးပါးသြားခဲ့ၿပီး ဒုတိယသမီးေလးကလဲ က်န္းမာေရးအင္မတန္ခ်ဴခ်ာသူျဖစ္ေနျပန္၏။ ဒါကကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ယခု ၃ႏွစ္အရြယ္သာရွိေသးတဲ့ဒီ ခန္းအာဆိုတဲ့ခေလးမေလးဟာ ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာ ဘာ​ေထြေထြထူးထူးေဘးအႏၲာရယ္မွ မျဖစ္လာခဲ့ရင္ သူ႔အတြက္ ခန္းပိုင္ဆိုတဲ့ေျမးမေလးတစ္ေယာက္ကိုထပ္ေမြးေပး လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။

'ခန္းအာရဲ့က်န္းမာေရးေကာ ဘယ္လိုေနလဲ?' ဟု ဆုန္ရိယြင္ကို ေမးလိုက္သည္။

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သူမသမီးရဲ့က်န္းမာေရးအေျခေနကိုေမးလာတဲ့အခါ ဆုန္ရိယြင္ကစိတ္​လႈပ္​႐ွားကာ

''အရွင့္သားဆီကေနျပန္လာခဲ့ၿပီးေတာ့ ခန္းအာအေအးမိၿပီး ေခ်ာင္းနည္းနည္းဆိုးလာတာေၾကာင့္ ထိုက္ယန္ေဆး႐ုံက ထိုက္ေဆြ႕ နဲ႔ျပထားပါတယ္။ ေဆးေသာက္ၿပီးနည္းနည္းအနားယူလိုက္ရင္ အခုထက္ပိုက်န္းမာလာ မွာပါ။''ဟုအျမန္​​ေျဖလိုက္​​ေလသည္​။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ရႊမ္းရန္ဟန္ဟာ သူမကိုခန္​းအာအား၀႐ုမစိုက္​လို႔ျပစ္​တင္​​ေျပာဆိုမွာစိုးသည့္​အျပင္​ ထိုသားသမီးအေရးကိစၥႏွင့္ပတ္သတ္၍ အျပစ္တင္ကာအျမဲတမ္းလ်စ္လ်ဴရွုထားလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ပင္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ေခါင္ၿငိမ့္လိုက္ၿပီး

''သေရစာမုန္႔ေတြစားတာကိုလဲ ဂ႐ုစိုက္ရမယ္။ ကိုယ္သတိမထားလိုက္မိတဲ့ အမွုမဲ့အမွတ္မဲ့အမွားေတြကလဲ ကိုယ့္ကိုထိခိုက္ေစတတ္တယ္'''ထိုက္ေဆြ႕သည္ ထိုက္ယန္ေဆး႐ုံက ကေလးအတူကုသမား ေတာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္၏။

''မင္းေကာ ဘယ္လိုေနေသးလဲ?'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ယုခ်င္ကို လွမ္းၾကည့္ရင္းေမးလိုက္သည္။ သူမအတြက္ရည္ရြယ္ေသာ ရႊမ္းရန္ဟန္၏စကားသံကိုၾကားလိုက္တဲ့အခါ စိတ္လွုပ္ရွားစြာျဖင့္

''က်မအခုပိုေကာင္းလာပါၿပီ မယ္မယ္ဖုရားကသမားေတာ္လဲလႊတ္ေပးသလို ​ေေဆးေကာင္းေတြကိုလဲပို့ေပးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမရဲ့အျပစ္ေတြပါပဲ မ်က္ႏွာမျပဝံ့ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။ မင္းသားငယ္ေလးကို ေကာင္းေကာင္းမေစာင့္ေရွာက္နိုင္ခဲ့ဘူး'' ဟုေျဖေလရာ သူသက္ျပင္းခ်ရင္း မသက္မသာခံစားရျပန္သည္။

ယုခ်င္နဲ႔ရွုးရႊမ္းရင္တို့ဟာ သူလက္ထပ္ၿပီးမွေရာက္လာခဲ့တဲ့ကိုယ္လုပ္ေတာ္ေတြျဖစ္ၾကသည္။ရွုးရႊမ္းရင္ကလိမၼာပါးနပ္ကာ ႏွစ္လိုဖြယ္အလွေလးျဖစ္ၿပီး သူအႏွစ္သက္ဆုံးေသာကိုယ္လုပ္ေတာ္ျဖစ္သည္။

ယုခ်င္းကေသးသြယ္ကာ ထိလြယ္ရွလြယ္မိန္းခေလးပုံစံမ်ိဳးေလးပင္။သူမရဲ့သမီးကလဲ အသက္၂ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္ေပမဲ့ ႏုႏွယ္ကာခ်ဴခ်ာသူေလးပင္ျဖစ္ျပန္သည္။သူမအရြယ္ေရာက္လာခဲ့ရင္ သူ႔ရဲ့ဒုတိယသမီးေတာ္ 'ခန္းေအာ္မင္းသမီး'ျဖစ္လာလိမ့္မည္။

ယုခ်င္သည္ အိမ္ေရွ႕စံ၏ပထမဆုံးသားေတာ္ျဖစ္လာမည့္ မင္းသားငယ္တစ္ပါးကိုေမြးဖြားခဲ့ေသာ္လည္း လုံေလာက္တဲ့ဂုဏ္ယူထည္ဝါျခင္းကို မလုပ္နိုင္ခဲ့ေပ။

အေၾကာင္းမွာထိုမင္းသားငယ္သည္ တစ္လျပည့္ေအာင္ပင္လူ႔ေလာက၌မေနခဲ့ရေသာေၾကာင့္ပင္။ ျဖဴေလ်ာ့ကာ အမူရာကင္းမဲ့ေနေသာယုခ်င္ႏွင့္ ဘာအျပစ္မွမလုပ္ထားသလို ယုခ်င္ေဘးထိုင္ေနေသာ ရွုးရႊမ္းရင္တို့ကိုၾကည့္ရင္း အမွန္တရားေတြကိုေနာင္တ,တရားႏွင့္ရင္းၿပီး ရေနခဲ့ေသာ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ တိတ္ဆိတ္သြာသာလသက္ျပင္းဖြဖြခ်မိေလသည္။

သူအရင္ဘဝကဘာလို့မ်ား ရွုးရႊမ္းရင္(႐ႈ​ေဖး)ရဲ့ဟန္ေဆာင္မွု​​ေတြကို မျမင္ခဲ့ရတာပါလိမ့္?။

အိမ္ေရွ႕စံသည္သူမအားၾကည့္ေနတယ္လို့ ခံစားလိုက္ရတာေၾကာင့္ ရွုးရႊမ္းရင္ႏွစ္လိုဖြယ္မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ မင္းသားႏွင့္အၾကည့္ခ်င္းဆုံရန္ အလ်င္ျမန္ႀကိဳးပမ္းလိုက္၏။

ရွူးရႊမ္းရင္၏အၾကည့္မ်ားကိုလ်စ္လ်ဴရွုကာ

''အင္း,ျမန္ျမန္စိတ္နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ကပ္ေအာင္လုပ္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္ သမီးတစ္ေယာက္လဲရွိေသးတယ္ ။ မင္း ဒီ့ထက္ပို​ၿပီးအသိစိတ္လြတ္ေနလို့မရဘူး''ဟု ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ယုခ်င္းအား အားေပးအႀကံျပဳေလသည္။

''မဟုတ္ပါဘူး က်မေကာင္းေကာင္းဂ႐ုစိုက္ပါတယ္''

အေမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သန္မာေနရမယ္ဆိုတာကို ယုခ်င္းေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ ဒီသမီးငယ္ေလးကသာ သူမရဲ့ေနာက္ဆုံးေမၽွာ္လင့္ခ်က္ေလးေလ။သူမက

"အရွင္မင္းသား အရွင္လဲ ဂ႐ုစိုက္ရမယ္။"

တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္လွပါတဲ့ ခၽြဲယီရိကလဲ စိတ္လိုလက္ရဝင္​ေ​ျပာေလသည္။ "အရွင္မင္းသားစိတ္မပူရေအာင္ ဒီကေလးရဲ့အေဒၚတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူ႔ကိုေကာင္းေကာင္းၾကည့္ရွုေစာင့္ေရွာက္လိုက္ပါ့မယ္လို့ ကတိေပးပါတယ္''

...

မနက္စာစားၿပီးတဲ့ေနာက္ ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ စာၾကည့္ေဆာင္သို့သာျပန္သြားလိုက္သည္။ ဧကရာဇ္မင္းသည္လဲ မၾကာေသးမီကမွ ကေလးကိုဆုံးရွုံးခဲ့ရသျဖင့္ စိတ္ေသာကေရာက္ေနသည့္သူ႔အား ညီလာခံမတက္ေစဘဲ ရက္အနည္းငယ္အနားယူေစခဲ့သည္။

ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္တစ္ေယာက္ မနက္စာ,စားၿပီးထဲက စာၾကည့္စားပြဲတြင္ထိုင္ေနခဲ့သည္မွာေန႔လည္စာအစာေျပမစားခင္ အခ်ိန္ထိျဖစ္သည္။ ယြင္ဖူကိုက်န္းေရွာက္အားေ ခၚခိုင္းလိုက္ၿပီးေနာက္ က်န္းေရွာက္ႏွင့္သူ တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ တခ်ိဳ့ေသာကိစၥေတြကိုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

က်န္းေရွာက္ျပန္ထြက္သြားၿပီးေနာက္ယြမ္တိုင္ရဲ့ေလးႏွစ္ေျမာက္မွတ္တမ္းေတြကိုျပန္ၾကည့္ရင္း ဦးေႏွာက္ကိုအလုပ္ေပးေနခဲ့၏။

ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ဘုရားသခင္သည္ သူ႔အားအခ်ိန္မွီျပန္ပို့ေပးခဲ့သည္။ကိစၥေတာ္​ေတာ္မ်ားမ်ားက မျဖစ္ေသးဘူး။ သူေကာင္းေကာင္းအစီစဥ္ဆြဲနိုင္ေသးေလသည္။

အခုကယြမ္တိုင္၏ေလးႏွစ္ေျမာက္ ေဖေဖာ္ဝါရီလပဲရွိေသးသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္လက နန္းက်ဘုရင္လင္ဝမ္သည္ ဧကရီမိဖုရားအား ေနာက္ဆုံးအေနႏွင့္ဂါဝရထားဝတ္ျပဳကာ လီနင္၏ၿမိဳ့ေတာ္ ဖန္နင္သို့ သြားခဲ့သည္။

အဲ့ကေနစတင္ၿပီး သူ႔ဦးေလးလင္ဝမ္ဟာစစ္သည္ေတာ္ ျမင္းသည္ေတာ္ေတြကိုဝယ္ယူကာ တိတ္တဆိတ္ေလ့က်င့္ေပးေနခဲ့သည္။သူကလဲအစကထဲက လင္ဝမ္ရဲ့အညႊန္႔တလူလူတက္ေနေသာ အာဏာစက္ကိုၿဖိဳခြဲခ်င္တဲ့သူျဖစ္ေနခဲ့ေလရာ ဦးေလး လင္ဝမ္နဲ႔ႏွစ္မ်ားစြာအဆက္ဆံမလုပ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ေပ။

တကယ္ေတာ့လင္ဝမ္ေၾကာင့္မဟုတ္ရင္လဲ အဲ့ႏွစ္ကယြမ္တိုင္မွာ ကိစၥႀကီးႀကီးတစ္ခုရွိေနေသးသည္။ အဲ့ဒါကလဲ သူ႔အေပၚမ်ားစြာအက်ိဳးသက္ေရာက္မွုျဖစ္ေစခဲ့သည္။ယြမ္တိုင္၏ေလးႏွစ္ေျမာက္ ေအာက္တို ဘာလတြင္ ေျမာက္ဘက္ရွိ ဘာေဘရိယန္(လူရိုင္း)တပ္ေတြဟာ ေတာင္ဘက္သို့သြားကာ နယ္စပ္ကၿမိဳ့ငယ္ေလးေတြကိုမီးရွို့ဖ်က္ဆီးရန္စ၍ မေကာင္းတာမွန္သမၽွလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ဒါေၾကာင့္ပဲ နယ္စပ္ၿမိဳ့ငယ္ေလးမွာေနထိုင္တဲ့ျပည္သူေတြသည္ စိတ္ပင္ပန္းႀကီးစြာျဖင့္ရွင္သန္ေနထိုင္ခဲ့ရ၏။

​ေျမာက္ပိုင္းကဘာေဘရိယန္(လူရိုင္း)ေတြဟာ ရႊမ္းရန္မင္းဆက္ကို အျမဲၿခိမ္းေျခာက္ေနခဲ့တာျဖစ္သည္။သူတို့ေတြက ျမက္ခင္းစိမ္းေတြေပၚလွည့္လည္သြားလာေနတဲ့ ေျခသလုံးအိမ္တိုင္လူမ်ိဳးေတြျဖစ္တဲ့အားေလ်ာ္စြာ စိုက္ပ်ိဳးေျမလဲနည္းပါးၾကသည္။

ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ၾက၍ လူ႔က်င့္ဝတ္ေကာ ဘာသာတရားအေလးျမတ္ထားမွုေကာ မရွိၾကေပ။လြန္ခဲ့ႏွစ္အနည္းငယ္ကစၿပီး​ေတာ့ နယ္စပ္ၿမိဳ့ငယ္ေတြနားေရာက္လာကာ ရြာေတြကိုမီးရွို့၊ တိရိစၧာန္ေတြကိုခိုးယူမွုေတြအျပင္ ဓားျပတိုက္လုယက္မွုေတြပါက်ဴးလြန္လာၾကသည္။

ယြမ္တိုင္၏ႏွစ္,ႏွစ္တာကာလအတြင္းက ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ထိုလူရိုင္းေတြကိုတိုက္ထုတ္ခဲ့ဖူးသည္။သူ႔စစ္သားေတြဟာ ရဲရင့္ၿပီးတိုက္ရည္ခိုက္ရည္ျပည့္ဝတာေၾကာင့္ ထိုလူရိုင္းေတြကို နန္းေတာ္အားဦးညြတ္ေစခဲ့သည္။

ေနာက္တစ္ခါမက်ဴးေက်ာ္ဖို့စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ေဘဂ်င္းသို့ေခၚကာ ဧည္ခံေကၽြးေမြးခဲ့သည္။ဒီဘာေဘရိယန္လူရိုင္းေတြရဲ့ ရိုင္းစိုင္းတဲ့သဘာဝအရ စာခ်ဳပ္ကိုလ်စ္လ်ဴရွု၍ဒီႏွစ္​ေဆာင္းရာသီေကာက္သစ္စားပြဲေတာ္ၿပီးခ်ိန္ေလာက္တြင္ ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ရမည္ကိုလဲ ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သိေနခဲ့သည္။

အရင္ဘဝတုန္းက ဒီအေၾကာင္းကိုသူ႔ခမည္းေတာ္အား ေလၽွာက္တင္တဲ့အခါ အလြန္ေဒါသထြက္ၿပီး သူ႔အားလက္ထပ္ဖို့ဆိုေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ နန္းတြင္းမွေခတၱႏွင္ထုတ္ထားခဲ့သည္။

သူရဲ့ခမည္းေတာ္ရယ္ ဒုတိယအကို​ေတာ္ရယ္ ဦးေလးခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်ီရယ္တို့သည္ စစ္ေရးခ်ီ၍ခမ္းခမ္းနားနားေအာင္ပြဲခံရန္နန္းတြင္းမွထြက္ခြာလာၾကသည္။ လမ္းခရီးတြင္​မေမၽွာ္လင့္ပဲလုပ္ႀကံခံရတဲ့အခါ အကိုေတာ္သည္သူ႔ခမည္းေတာ္ကိုကာကြယ္ရင္းေသဆုံးခဲ့သည္။

ဧကရာဇ္သည္လဲႏွလုံးကိုျမႇားစိုက္မွန္ခဲ့ေလရာ ေဘဂ်င္းသို့ ႐ုပ္အေလာင္းကိုသာ သယ္လာခဲ့ရေတာ့သည္။သူလဲ နန္းဆက္ခံပြဲကိုအက်ဥ္းခ်ဳံၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္သာလုပ္ခဲ့ရသည္။မယ္ေတာ္ဟာလဲ တၿပိဳင္ထဲ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူအျပင္ေနာက္ထပ္ေဆြမ်ိဳးႏွစ္ေယာက္ကိုပါ ဆုံးရွုံးလိုက္ရတာေၾကာင့္ ႀကီးစြာေသာစိတ္ထိခိုက္မွုခံစားရကာ မၾကာခင္မွာပဲသူတို့ကိုေနာက္လိုက္သြားခဲ့ေတာ့သည္။

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္မ်ားစြာ ရွုပ္ေထြးေနေသာအေျခေနတြင္ ႐ုတ္တရက္ မင္းအျဖစ္သို့ေရာက္လာခဲ့ကာ အခက္ခဲအတိုက္ခိုက္မ်ားစြာျဖင့္ရင္ဆိုင္ရေလသည္။ထိုထဲတြင္ ဘာေဘရိယန္ေတြသည္ အျပင္ရန္ျဖစ္၍ ဘုရင္အမည္ခံလိုက္ၿပီျဖစ္ေသာ လင္ဝမ္သည္ အတြင္းရန္ျဖစ္၍ထိုကဲ့သို့ေသာ ေပၚေပၚထင္ထင္ ရန္သူေတာ္ႀကီး တို့လဲပါဝင္ေလသည္။

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ရဲ့ ထီးနန္းဆက္ခံျခင္းဟာ တကယ္ကိုရွုပ္ေထြးၿပီးခက္ခဲခဲ့သည္။သူ၏အေဖႏွင့္အကိုအတြက္ ဘာေဘရီယန္ေတြကိုေခ်မွုန္းၿပီးလက္စားေခ်ဖို့ကို တစ္ႏွစ္ထက္ပိုၿပီးအခ်ိန္ယူခဲ့ရသည္။

ၿပီးေတာ့ သူခၽြဲအိမ္ေတာ္ကို အင္အားခ်ိနဲ႔ေအာင္လုပ္ၿပီး သူ႔ရဲ့ရင္းႏွီးၿပီးယုံၾကည္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို နန္းတြင္းထဲဝင္ေစကာ ေသြးသစ္ေလာင္းခဲ့သည္။အမွုထမ္းေတြကိုလဲတင္းက်ပ္စြာစာေမးပြဲစစ္၍အရည္ခ်င္းျပည့္ဝသူေတြကိုပဲ ​ေရြးခ်ယ္ကာ ခ​န္႔အပ္သည္။ဘက္စုံကေန မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တာဝန္ကို အျပည့္အဝ ထမ္းေဆာင္ေနခဲ့တယ္ဟုပဲ သူ႔ကိုယ္သူထင္ခဲ့သည္။

ေမာင္းမေဆာင္ကိုလ်စ္လ်ဴရွုလိုက္တဲ့ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ မိဖုရားကိုယ္လုပ္ေတာ္ေတြအေၾကာင္းကိုလဲ ​ေကာင္းေကာင္းမသိေတာ့ေပ။ထိုထဲအဆိုးဆုံးက ခၽြဲယီရိ(မိဖုရား)ႏွင့္ ရွုးရႊမ္းရင္(႐ႈ​ေဖး) သူ႔ရဲ့ခေလးငယ္ေတြအေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့အရာေတြကိုမသိလိုက္ရျခင္းပင္။ ခၽြဲခ်င္ယိသည္ နန္းက်ဘုရင္ႏွင့္ဆက္သြယ္အား သူ႔အားနန္းခ်လုပ္ႀကံရန္ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။သူ႔ရဲ့ ခေလးေတြကိုလဲသတ္ပစ္ခဲ့ၾကတယ္!။

ဒီဘဝမွာေတာ့ သူေကာင္းေကာင္းအစီစဥ္ဆြဲကာ သူ႔ခေလးေတြထပ္ၿပီးမထိခိုက္ေစရန္ ကာကြယ္ေပးမယ္။အႏွစ္၃၀ေက်ာ္ မွတ္ဉာဏ္ထဲမွာဆြဲလမ္းခဲ့ရၿပီး သူနက္နက္​ရွိုင္းရွိုင္းခ်စ္မိသြားခဲ့တဲ့ လင္ဂ်ာေပါင္ေကာေရာပဲ။ဒီဘဝမွာေတာ့ လင္ဂ်ာေပါင္ကလြဲရင္ သူဘယ္သူ႔ကိုမွမလိုခ်င္ေတာ့ေပ။

အေရးႀကီးဆုံးက ယြမ္တိုင္ရဲ့ေလးႏွစ္ေျမာက္ဒီႏွစ္မွာပဲ သူ႔ခေလးေလးက(အခ်စ္​က​ေလး) နန္းတြင္းထဲေရာက္လာမွာ။ဒါေပမဲ့ ဒါကလ,နည္းနည္းေတာ့လိုပါ​ေသးသည္။

လင္ဂ်ာေပါင္ကိုေတြ႕ရဖို့ သူ,မေစာင့္နိုင္ေတာ့ေပ။လင္ဂ်ာေပါင္အေၾကာင္းစဥ္းစားလိုက္တာနဲ႔စိတ္လွုပ္လြန္းလို့ မရိုးမရြပါျဖစ္ေနရ သည္။သူျပန္လည္ေမြးဖြားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ပထမဆုံးေတြ႕ဆုံမွုအေနျဖင့္ ေတာက္ပစြာျပဳံးျပေနမည့္ ဒီေကာင္ငယ္ေလးရဲ့အျပဳံးကို သူျမင္ေတြ႕ခ်င္လွပါၿပီ။

သူ,စာၾကည့္ခန္းအတြင္းရွိေနစဥ္ အခန္းျပင္ကယြင္ဖု၏အသံသည္အခန္းအတြင္းထဲသို့ပ်ံ႕လႊင့္လာ၏။

''အရွင့္သား,ရွုမယ္မယ္ရဲ့အပါးေတာ္ျမဲ ဘန္ရွုလာေရာက္ဂါဝရျပဳပါတယ္''

''ဝင္လာခိုင္းလိုက္''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ သူေရးမွတ္ထားတဲ့စာရြက္ကိုမီးရွို့လိုက္ၿပီးေနာက္ ေတာက္ပစြာေလာင္ၿမိဳက္ေနျခင္းအား ၾကည့္ေနရင္းေျပာလိုက္သည္။

ဘန္ရွုရဲ့လက္ထဲ၌အနံ့အရသာႏွင့္ျပည့္စုံေသာ စြတ္ျပဳတ္ပန္ကန္ကို ကိုင္ရင္းဝင္လာသည္။သူလက္ခံေၾကာင္းျပၿပီးေနာက္ ရႊမ္းရန္ဟန္ကိုေလၽွာက္ေလ၏။

"အရွင့္သား, အရွင့္အတြက္ၾကက္သားစြတ္ျပဳတ္ ရွုမယ္မယ္ကိုယ္တိုင္ခ်က္ေပးလိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမကိုလာပို့ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ရွုမယ္မယ္မွာလိုက္တာက....''

''ဒီမွာထားခဲ့ၿပီးရင္ မင္းထြက္သြားလို့ရၿပီ'' ဘန္ရွု,ဆက္ေျပာမည့္စကားကိုလ်စ္လ်ဴရွုကာ ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ယြင္ဖူအားအခ်က္ျပလိုက္သည္။

ယြင္ဖူသည္ အရွင့္၏အရိပ္အကဲကို ​ေတြ႕လိုက္ရတဲ့အခါ လင္ဗန္းကိုလႊဲေျပာင္းယူရန္ေရွ႕သို့တိုးလာလိုက္၏။ဘန္ရွုတစ္ခုခုကိုေျပာခ်င္ေနပါေသာ္လည္း အိမ္ေရွ႕စံဆီမွထြက္သြားရန္ အမိန္႔ကိုရလာခဲ့၏။

သူမအေတာမသတ္နိုင္စြာဆက္ေျပာဖို့ ​ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ သူမကိုျပင္းျပင္းထန္ထန္သိေပးေနေသာ အိမ္ေရွ႕စံမင္းသား၏အၾကည့္ေတြကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္။ထိုအ

ၾကည့္ေတြက သူမကိုေအးခဲေစလ်က္ စကားဆက္ေျပာဖို့ကိုပင္ေၾကာက္ရြံ့သည္အထိျဖစ္လာေစတာေၾကာင့္ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲျပန္ထြက္လာခဲ့ရသည္။

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ဘန္ရွုတံခါးအျပင္ေရာက္သြားသည္အထိေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီးေနာက္ယြင္ဖူအား

''ယြင္ဖူ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို သူမေနာက္ျမန္ျမန္လိုက္ခိုင္း လိုက္။ သူမကိုယ္ေပၚမွာပစၥည္းတစ္ခုခုရွိေနလိမ့္မယ္ ရွာလာခဲ့။ ၿပီးေတာ့ဘယ္သူမွလဲမသိေစနဲ႔''

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္စဥ္းစားလိုက္တာက ဘန္ရွု သူ႔ဆီကိုစြတ္ျပဳတ္ထဲအဆိပ္ထည့္ၿပီးယူလာဖို့ဆိုတာက လြယ္ကူတဲ့အရာေတာ့မဟုတ္ဘူးဆိုတာပင္။ အေစာင့္ေတြတင္းၾကပ္လွဝင္ေပါက္ကိုျဖတ္ရမွာျဖစ္ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာပိုဆိုးကာ ဘာတစ္ခုမွလွုပ္ရွားလို့ရမွာေတာင္မဟုတ္ေခ်။ဒါေၾကာင့္အဆိပ္ဟာ သူမလာရာလမ္းမွာရွိရင္ရွိ မရွိရင္သူမကိုယ္ေပၚတြင္သာ ရွိေနမည္ဟူ၍ပင္ျဖစ္ သည္။

''မဟုတ္ေသးပါဘူး'' ဘန္ရွုဆိုတာက အာဏာစက္အနည္းငယ္ရွိတဲ့ ရွုမယ္မယ္ရဲ့အပါးေတာ္ျမဲေလ။ အဲ့ဒါကို မင္းသားငယ္က ဘာေၾကာင့္ဖမ္းေစခ်င္ေနရတာတုန္း?ယြင္ဖူ ထိုကဲ့သို့ေတြးမိေနေပမဲ့လဲ ​ေျခလွမ္းေတြကေတာ့ အရွင့္ရဲ့ခိုင္းေစခ်က္အတိုင္း ခပ္ျမန္ျမန္ေရြ႕လ်ားေနမိသည္။

အေစာင့္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ ခပ္သြက္သြက္သြားေနေသာ ဘန္ရွုအား တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွဖမ္းဆီးထားလိုက္ၿပီး သူမကိုယ္ေပၚတြင္တစ္ခုခုကိုေတြ႕လိုေတြ႕ျငားရွာေနမိသည္။

ခဏအၾကာမွာေတာ့ အူလည္လည္ျဖင့္ရွာေနသည့္ ယြင္ဖူသည္ အနည္းငယ္ျပဳံးလာကာ ''အရွင့္သား အရွင့္သား ဘန္ရွုစီကေန ဒါရွာေတြ႕တယ္'' အျဖဴေရာင္အမွုန္႔အနည္းငယ္ကို ထည့္ထုတ္ထားသည့္ စကၠဴအိတ္ထုတ္ေလးကိုေျမႇာက္ျပရင္းေျပာေလသည္။

''ယြင္ဖူ တန္ယန္ေဆး႐ုံကိုသြားၿပီး ခ်င္ခၽြင္း႐ုံဆိုတဲ့သမားေတာ္ကိုေခၚလာခဲ့''ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သူ႔ေရွ႕က စြတ္ျပဳတ္ပန္ကန္ကိုမမွိတ္မသုန္ျကည့္ေနမိကာ ေျပာလိုက္၏။

ယြင္ဖူသည္ အမိန္႔အတိုင္းလ်င္ျမန္စြာျဖင့္္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုသြားေခၚခိုင္းလိုက္သည္။

အရင္ဘဝက ရွုးရႊမ္းရင္သူ႔​ကိုစြတ္ျပဳတ္ဆက္သတိုင္း သူမရဲ့ၾကင္နာတတ္မွုနဲ႔ စဥ္းစားေတြးေတာတတ္မွုကို သူအေတာ္ေလးႏွစ္ၿခိဳက္ သ​ေဘာက်ခဲ့သည္။

သူ သူမဆီကိုသြားရင္ျဖစ္ျဖစ္ ဒါမွမဟုတ္ယုခ်င္ဆီသြားရင္ျဖစ္ျဖစ္ ဆုန္ရိယြင္ဆီသြားရင္ျဖစ္ျဖစ္ ရွုးရႊမ္းရင္အေဆာင္သို့အျမဲဝင္ကာစြတ္ျပဳတ္ကို ထပ္ေသာက္ေလ့ရွိသည္။သူ စြတ္ျပဳတ္ကိုကုန္ေအာင္ေသာက္ၿပီးသည့္အခါတိုင္း ႏြမ္နယ္လာသလိုခံစားေနရေပမဲ့ ဒီစြတ္ျပဳတ္ေၾကာင့္ဆိုတာကိုေတာ့ မသိခဲ့ေပ.....။

ခ်င္ခၽြင္း႐ုံကသည္ တန္ယန္ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီး၏သားျဖစ္သူျဖစ္သည္။အသက္ငယ္ေသာ္လည္း ေဆးပညာအင္မတန္ထူးခၽြန္တာေၾကာင့္ တန္ယန္ေဆး႐ုံတြင္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနၿပီျဖစ္၏။အရင္ဘဝ၌လဲ သူႏွင့္အတူစစ္ေျမျပင္သို့လိုက္ပါကာ ကၽြမ္းက်င္စြာေဆးကုသာေပးခဲ့သလို သူ႔အားလဲသစၥာရွိသူျဖစ္သည္။

ခဏအၾကာတြင္ ​​ယြင္ဖူသည္ခ်င္ခၽြင္း႐ုံေရွ႕ကေနဦးေဆာင္ကာ စာျကည့္ေဆာင္အတြင္းသို့ဝင္လာေလ၏။နန္းေတာ္ေစာင့္အခ်ိဳ့ကို ​အျပင္တြင္ေစာင့္ဆိုင္းရန္မွာၾကားလိုက္သည္။

''ဒီအမွုန္႔ေတြကိုလာၾကည့္ ၿပီးရင္ဒီၾကက္စြတ္ျပဳတ္ထဲ ဘာေဆးေတြပါလဲဆိုတာစစ္ၾကည့္လိုက္''

ခ်င္ခၽြမ္း႐ုံသည္အရွင္ေပးလာေသာ စကၠဴအိတ္ထဲမွအျဖဴေရာင္အမွုန္႔မ်ားကို ေသခ်ာစြာၾကည့္ရွုၿပီးေနာက္အနံ့ခံၾကည့္မိ၏။ထို့ေနာက္လက္ျဖင့္အနည္းငယ္တို့ထိမိကာ အရသာခံၿပီးေနာက္ စြတ္ျပဳတ္အနည္းငယ္ကိုလဲျမည္းၾကည့္ျပန္၏။

သူအရသာကိုတစ္ဆင့္ခ်င္း ​ေသခ်ာစြာခံၿပီးေနာက္ ဒီအျဖဴေရာင္အမွုန္႔ေတြကို ၾကက္သားစြတ္ျပဳတ္ထဲေရာထည့္ထားသည္အား ရွာေတြ႕သြားေတာ့သည္။ဒါေပမဲ့ ဒီအမွုန္႔.......ဒီအမွုန္႔ေတြက.....

''အရွင့္သား ဒီအမွုန္႔ေတြကို ေတာေၾကာင္ျမက္ဆိုတဲ့အပင္တစ္မ်ိဳးကေနထုတ္ယူထားတာပါ။ၾကက္စြတ္ျပဳတ္ထဲမွာလဲ ဒီအမွုန္႔ေတြေရာပါေနပါတယ္''ဟု ခ်င္ခၽြင္း႐ုံသည္ သူ႔၏ေတြ႕ရွိခ်က္ကိုေလၽွာက္တင္လိုက္၏။

''ဟြားဟြားေခ်ာင္?'' ယြင္ဖူတစ္ေယာက္ အရွင့္ေဘးတြင္​ရပ္ေနရင္း တုန္လွုပ္ေနကာေခၽြးေအးမ်ားပင္ ထြက္လာေတာ့သည္။ဘန္ရွုကိုယ္ေပၚရသည့္အမွုန္႔ေတြသည္ ပန္း,ပန္းပင္ကေနရသည့္အမွုန္႔ေတြျဖစ္ေၾကာင္းကို ယြင္ဖူၾကားလိုက္ရတဲ့အခါ သူ,အေတာ္ကိုအိုစာသြားရသည္။

​သူသည္လဲစားပြဲေပၚကအေငြ႕တေထာင္းေထာင္ျဖင့္ ၾကက္စြတ္ျပဳတ္ကို ေငြမၽွင္အပ္ျဖင့္အဆိပ္မစစ္ခဲ့မိသည့္ သူ႔ရဲ့လိုအပ္ခ်က္အတြက္လဲ မ်ားစြာစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရသည္။ကံေကာင္းေထာက္မစြာျဖင့္ သူ႔ရဲ့အရွင္သည္ဒါကိုမေသာက္မိခဲ့ေပ။တကယ္လို့ ေသာက္မိရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ?

''မင္းေျပာတဲ့ ေတာေၾကာက္ျမက္က ဘယ္လိုအာနိသင္ရွိတာလဲ?''ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္အရာအားလုံးကိုသိၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ခ်င္းခၽြင္း႐ုံကိုေမးလိုက္၏။

''သေႏၶတားျမစ္တဲ့ေဆးတစ္မ်ိဳးပါ အဝလြန္တဲ့ဆိုးက်ိဳးလဲရွိပါတယ္။အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ အဲ့ဒီ့ဆိုးက်ိဳးကပိုျပင္းထန္တတ္ပါတယ္။ဒီေန႔ခတ္မွာေတာ့သေႏၶတားဖို့ဆိုရင္ ကတိုးရြက္တို့ဆူးပန္းတို့လို တျခားေဆးဝါးေတြကို အစားထိုးသုံးေန႔က်ပါၿပီ။

​ေဆးအာန္သင္ကျပင္းထန္လြန္းတာေၾကာင့္ ယုတ္ညံ့ၿပီးမေကာင္းတဲ့အႀကံစည္ရွိသူေတြပဲ ဒီေန႔ခတ္မွာအသုံးျပဳၾကပါေတာ့တယ္''

ခ်င္းခၽြင္း႐ုံသည္ ေတာ္ဝင္ေဆးၾကမ္းစာအုပ္မွ ဟြားေခ်ာင္,ႏွင့္ပတ္သတ္သည့္မွတ္တမ္းကို ​ေသခ်ာစြာေလ့လာခဲ့ဖူးသလို ဒီေဆးပင္၏ အမွုန္႔ေတြကိုလဲ စမ္းသပ္အနံ့ခံခဲ့ဖူးသည္။ဒါေၾကာင့္ပဲ ဒီအျဖဴေရာင္အမွုန္႔ေတြဟာ ေတာေၾကာင္ပန္းပင္ ၏အမွုန္႔ေတြဆိုတာကို သူ,ေသခ်ာကိုသိေနေလ၏။

''ဒီေဆးကို အမ်ိဳးသားေတြမွာသုံးရင္ ဘာျဖစ္မလဲ?'' ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ျဖည္းျငင္းစြာေမးလိုက္သည္။ခ်င္းခၽြင္း႐ုံ သည္ ေအးစက္စက္ေလထုကို တစ္ခ်က္ရွုရွိုက္ရင္း

''တ...ကယ္လို့....အမ်ိဳးသားေတြမွာသုံးရင္ေတာ့ သုံးတဲ့အမ်ိဳးသားရဲ့မ်ိဳးပြားစြမ္းရည္ကို ထိခိုက္ေစနိုင္ပါတယ္!ဟြာေခ်ာင္မွာပါတဲ့ ကာမအားတိုးမွုကိုျဖစ္ေစတဲ့ အစိတ္အပိုင္းအနည္းငယ္ဟာ ယန္ရဲ့ယင္ကို ဆိုးဆိုးဝါးဝါးထိခိုက္ပ်က္စီးေစပါတယ္။

ဒီေဆးကိုအသုံးျပတဲ့အမ်ိဳးသားေတြဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာအမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔သေႏၶရဖို့ခက္ခဲလာပါတယ္ တကယ္လို့ ကံအားေလ်ာ္စြာသေႏၶရလာခဲ့ရင္လဲ အဖက္မတင္တာမ်ိဳးျဖစ္တတ္သလို ေမြးဖြားလာခဲ့ရင္ မိခင္ကိုယ္တြင္းကအဆိပ္အာနိသင္ေၾကာင့္ မက်န္းမမာႏွင့္သက္ဆိုးမရွည္ျဖစ္တတ္ပါေသးတယ္''

ခ်င္းခၽြမ္း႐ုံသည္ အိမ္ေရွ႕စံ၏အေရွ႕​ေဆာင္တြင္ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကိုေတြးမိလိုက္ကာ သတင္းဆိုးတစ္ခုကိုေဖာ္ထုတ္လိုက္မိၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို နားလည္လိုက္ေတာ့၏။

''အရွင့္သား...အရွင့္သား ''ယြမ္ဖူသည္လဲ ​ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကိုနားလည္သြားကာ သူ႔၏အိမ္ေရွ႕စံအတြက္ ႀကီးစြာပူပင္ရေလသည္။

''ဒါကို ကုလို့ရနိုင္တယ္မလား?''

ယြင္ဖူ သည္ ပူပန္ေၾကာင့္က်ႀကီးစြာျဖင့္ ခ်င္းခၽြင္း႐ုံကို ေမးလိုက္၏။သူ႔ရဲ့အိမ္ေရွ႕စံအရွင့္သားအား ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးကိုၾကဳံေတြ႕ေစခဲ့သည္အထိ သူ,ဘယ္လို​ေတာင္ေပါ့ေလ်ာ့ခဲ့ပါလိမ့္။သူ တကယ္ကို အျပစ္ႀကီးႀကီးကို က်ဴးလြန္ေနခဲ့တာျဖစ္ သည္။

''အရွင့္သား, ဒီေဆးရဲ့အာနိသင္ဟာ အင္မတန္ျပင္းထန္တယ္ဆိုေပမဲ့ အရမ္းစိုးရိမ္စရာေတာ့မလိုပါဘူး။ လိင္အမွုကိုေဆာင္ရြက္ၿပီးတဲ့အခါ ေဆးရဲ့အာနိသင္ဟာအမ်ိဳးသမီးရဲ့ခႏၶာကိုယ္တြင္းမွာသာက်န္ခဲ့ၿပီး အမ်ိဳးသားရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကိုေတာ့ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထိခိုက္မွုမျဖစ္ေစပါဘူး။ ဒီေဆးကိုထပ္မသုံးေတာ့ပဲ ကုသမွုအနည္းငယ္ခံယူလိုက္႐ုံနဲ႔ အနာဂတ္မွာေဘးဥပါပတ္ကင္းကင္းျဖင့္ သေႏၶထပ္ယူနိုင္လာမွာပါ။''

ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္ ေက်နပ္စြာျဖင့္

ေခါင္းညိမ့္လိုက္၏။အခုကယြမ္တိုင္၏ေလးႏွစ္ေျမာက္ပဲရွိေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ဒီကိစၥကို သူ,ေစာေစာေဖာ္ထုတ္ထားနိုင္ေနၿပီ။ဒါက အရင္ဘဝထက္စာရင္ အမ်ားႀကီးေကာင္းတဲ့ရလဒ္လို့ဆိုရမည္။ယြင္ဖူသည္လဲခ်င္ခၽြင္း႐ုံ၏ ​ေလၽွာက္တင္သံကိုၾကားလိုက္တဲ့အခါမွ အသက္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ရွူနိုင္ေတာ့သည္။

''ခ်င္တန္ယိ,ငါကိုယ္ေတာ္ရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို မင္းခႏၶာကိုယ္လိုသေဘာထားၿပီး ဂ႐ုစိုက္ကုသေပးရလိမ့္မယ္'' ဟု ရႊမ္းရန္ဟန္ခ်န္ သည္ ခ်င္ခၽြင္း႐ုံအားအမိန္႔ေပးေတာင္းဆိုေလ၏။ၿပီးေတာ့ ငါ့ရဲ့အေျခေနကို ခမည္းေတာ္နဲ႔မယ္ေတာ္ကိုေလၽွာက္တင္မယ္။

အဲ့အခ်ိန္က်ရင္ သူတို့ကမင္းကိုေခၚၿပီး ကိုယ္ေတာ္ရဲ့အေျခေနကိုေမးျမန္းၾကမွာပဲ။မင္းျပန္ေျဖရမွာက ျပန္ေကာင္းဖို့အတြက္ အနည္း ဆုံး ၂ႏွစ္၊၃ႏွစ္လိုတယ္လို့ေလၽွာက္ရမယ္။ငါကိုယ္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကို သေဘာေပါက္ရဲ့လား?''

''ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအသက္ထက္ပိုၿပီး ဂ႐ုစိုက္ကုသေပးပါ့မယ္။ အရွင့္သားမွာၾကားတဲ့အတိုင္းလဲ ေလၽွာက္တင္လိုက္ပါ့မယ္။''

ခ်င္ခၽြင္း႐ုံ သည္ သံသယအနည္းငယ္ရွိေနေပမဲ့လဲ အရွင္သားသည္ကား ႏွလုံးလက္႐ုံးသူရသတၱိတို့ႏွင့္ျပည့္စုံ႐ုံသာမက ညဏ္ရည္ထက္ျမက္သူလဲျဖစ္ေလတာေၾကာင့္ သူ,ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေတြးမေနေတာ့ပဲ သေဘာတူလက္ခံလိုက္ေလသည္။ဤသည္ကား အိမ္ေရွ႕စံအေပၚထားရွိသည့္ သူ႔ရဲ့ယုံၾကည္ေလးျမတ္မွုသစၥာတရားပင္ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

''မင္းျပန္ၿပီး ျပင္ဆင္စရာရွိတာျပင္ဆင္လိုက္ေတာ့'' ခၽြမ္းရန္ဟန္ခ်န္သည္ ယြင္ဖူအားအခ်က္ျပလိုက္ေလရာ ယြင္ဖူသည္ ခ်င္ခၽြင္း႐ုံအားအျပင္ကိုလိုက္ပါပို့ေဆာင္ေလ၏။

'မင္း အတြက္''