အချစ်ဝိုင် ( part - 42 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"ဗိုက်နာနေတယ်ဆို"

စောင်ကိုခေါင်းမြီးခြုံအိပ်နေတာကို အတင်းဆွဲလှန်ပြီး ပြူးပြူးပြာပြာမေးလာတော့ ခေ နှာခေါင်းလေးရှုံ့ပစ်လိုက်မိသည်။

ခေ့ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်တယ်များထင်နေသလားမသိ။

"အင်း နာနေတာ"

"ဆေးမသောက်ဘူးလား ဘယ်နားကနာတာလဲ"

"ဗိုက်နာပါတယ်ဆိုမှ ဗိုက်ကနာတာပေါ့ ခေ လတိုင်းနာတာပါ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး ဘာလို့အဲ့လောက်ထိပြူးပြာနေတာလဲ"

ထိုအခါမှ သူက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားပြီး ခေ့ကိုစောင်ပြန်ခြုံပေးပြီး မျက်နှာပေါ်ကျနေသည့်ဆံပင်တွေကိုသပ်တင်ပေးသည်။

"ရေနွေးအိတ်ကပ်ပေးမယ်"

ခေ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့ သူက အခန်းအပြင်ထွက်သွားပြီး အတော်ကြာတော့ ဖန်ခွက်လေးတစ်ခွက်ဖြင့် ဘာတွေထည့်လာလဲမသိ။

"ထ ရေနွေးကို ဂျင်းနဲ့ပျားရည်ရောထားတယ် မိန်းကလေးတွေနဲ့တည့်တယ်"

"ဗိုက်နာပါတယ်ဆို"

"ရေနွေးအိတ်ကပ်ပေးမယ်လေ ထပါဆို"

သူက တကယ်ပဲရေနွေးအိတ်လေးကပ်ပေးတော့ ခေ ထထိုင်လိုက်ပြီး သူယူလာသည့်ရေနွေးပန်းကန်ကိုတစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

"ခီး••• စပ်လိုက်တာ"

"တအားမစပ်ပါဘူး ကုန်အောင်သောက်ကွာ ပြီးရင်မင်းစားချင်တာလိုက်ဝယ်ကျွေးမယ် ညအိပ်ရင်လည်းဖက်ထားပေးမယ်"

"အံမယ် ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ခေ သူ့ကိုမျက်စောင်းလေးထိုးမိတော့ သူက ရယ်နေရင်း ခေ့ပါးလေးတစ်ဖက်ကိုငုံ့နမ်းသည်။

အရင်ကမင်းစေရာဆိုသည့်လူနှင့် ဘာမှမဆိုင်တော့လောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေ့ကိုသည်းသည်းလှုပ်နေသည်က မေမေတို့ပါအမြင်ကတ်ရသည်အထိ။

"မေမေတို့ကလည်း ကျွန်တော့်မိန်းမကို ကျွန်တော်ချစ်တာ ဘယ်သူ့မျက်နှာကြည့်နေရဦးမှာလဲ"

ဟု မရှက်စတမ်းလည်းပြောတတ်သေးသည်။

"မသောက်ချင်တော့ဘူး စပ်တယ်"

"နည်းနည်းလေးပဲကျန်တော့တာကို ခေရယ် သောက်လိုက်ပါ"

"ရှင်ပဲ ခေ့ကိုချစ်တယ်ဆို မတိုက်နဲ့"

"ချစ်လို့တိုက်တာလေ မင်းဗိုက်နာနေတာသက်သာအောင်လို့ ခင်ဗျားလေးဗိုက်နာတာက ဒီရင်ဘတ်ပါနာတယ်သိလား"

ခပ်တည်တည်ပြောနေသော သူ့မျက်နှာကြီးကို အမြင်ကတ်ကတ်ဖြင့်တွန်းပစ်တော့ သူက တဖွဖွချော့ပြီးအကုန်သောက်ခိုင်းနေတာမို့ ခေလည်းအကုန်သောက်လိုက်ရသည်။

"အရမ်းစပ်သွားပြီလား ဘာစားဦးမလဲ"

"ကြေးအိုးစားချင်တယ်"

"မင်းထက်ကိုလာပို့ခိုင်းလိုက်မယ် ခဏအိပ်ဦး"

"အင်း ရှင်ဘယ်မှမသွားနဲ့နော် နိုးလာလို့ရှင့်ကိုမတွေ့ရရင် ဘာမှမစားတော့ဘူးနော်"

"ဟုတ်ကဲ့ဗျ မသွားပါဘူးဗျ အိပ်တော့"

ခေအိပ်တော့ သူက ခေ့ဘေးမှာထိုင်ပြီး ဆံပင်တွေကိုသပ်ပေးရင်း ဘာလုပ်နေလဲမသိ။

ခါတိုင်းဆို ဒီအချိန်ပြန်လာတာမဟုတ်သည့်အတွက် ခေ နေမကောင်းဟုထင်ပြီး ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရမည်ဟု တွေးပြီးပြုံးမိသည်။

"အိပ်တာကလည်း ပြုံးပြုံးကြီး"

သူ့စကားကြောင့် ခေရယ်ပြီး သူ့ခါးကိုဖက်ထားလိုက်ကာ....

"ခေအိပ်လို့မရဘူး ရင်တွေခုန်နေတာ"

"ကျွန်တော် ဘာမှမလုပ်ရသေးဘူးနော် ခင်ဗျားကို"

"သိဘူး"

ခေထထိုင်လိုက်တော့မှ စားပွဲပေါ်တင်ထားသည့် သူ့laptopကို လှမ်းတွေ့လိုက်သည်။

သူကြည့်နေတာက ကျောက်မြတ်ဒီဇိုင်းတွေပဲမို့ ခေ နည်းနည်းစိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။

"လှတယ်နော် အဲ့ဒါလေး"

"သူက နှစ်မျိုးလုပ်ထားတာ ဒီအတိုင်းကြည့်ရင်တော့ ရွှေချောင်းတွေကိုကျောက်စီပြီး အလုံးပုံစံလေးလုပ်ထားတာ အပေါ်မှာချိတ်ကလေးရှိတယ်တွေ့လား အဲ့ဒါလေးကိုဖြန့်လိုက်ရင် နေကြာပန်းလေးဖြစ်သွားတယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူက ကလစ်တစ်ချက်နှိပ်လိုက်တော့ စောစောကသူပြောသည့်ရွှေအလုံးလေးက နေကြာပန်းပုံစံလေးဖြစ်သွား၍ သဘောကျသွားမိသည်။

"Ideaအရမ်းကောင်းတယ် တရုတ်ကျောက်မြတ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက တင်ထားတာ ဒီဇိုင်းလေးကိုသဘောကျလို့ ကြည့်နေမိတာ"

"ကျောက်မြတ်ဒီဇိုင်းကို ရှင်အရမ်းဝါသနာပါတာပဲလား"

"အင်း ဆိုပါတော့ ဒါပေမယ့်ဒီဇိုင်းဆွဲတဲ့နေရာမှာ ပယင်းကပိုတော်တယ်"

ခေ သူ့ကိုမျက်စိစွေကြည့်တော့ သူက သတိမထားမိသလိုပုံစံဖြင့် laptopကိုပဲဆက်ကြည့်နေ၍ ခေစောင်ပြန်ခြုံပြီး သူ့ကိုကျောပေးလိုက်သည်။

သူများကိုချစ်တယ်ဆိုပြီး သူ့ရည်းစားဟောင်းကြီးကိုတော့မမေ့သေးဘူး...

"ခေ ဘာဖြစ်တာလဲ"

"အိပ်တော့မလို့"

သူ့ဆီကရယ်သံသဲ့သဲ့နှင့်အတူ သူပါစောင်ထဲရောက်လာပြီး အနောက်ဘက်ကနေ ခေ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုသိမ်းပွေ့သည်။

"မင်းကိုပဲဒီလောက် သည်းသည်းလှုပ်ချစ်နေတာကို သဝန်ကတိုသေးတယ်လား မိန်းမတွေများ"

"ဘာ!!"

ခေရန်တွေ့ဖို့ ဖက်ထားတာတွေကိုဆွဲဖြုတ်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်သွားအောင် လှည့်လိုက်တော့ ခေ့ကိုဘာမှအပြောမခံဘဲ နှုတ်ခမ်းတွေကိုဖိနှစ်နမ်းသည်။

မကျေမနပ်သေး၍ ထုရိုက်ပစ်ချင်တာမို့ အနမ်းမခံဘဲ အတင်းပြန်ရုန်းပေမယ့် သူက မရ။

"မုန်းလိုက်တာ ရည်းစားဟောင်းကြီးကိုတော့ သတိရနေပြီး သူများကိုတော့အနိုင်ကျင့်တယ်"

"မရပါဘူး စကားစပ်မိသွားလို့ပါ နောက်ဆိုအဲ့ဒီနာမည်ထည့်မပြောတော့ဘူး နော်!! လာ ကိုယ်ဖက်ထားပေးမယ် အိပ်တော့"

ထိုအခါမှ စူပုတ်နေသည့်မျက်နှာလေးပြန်ကြည်သွားပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲခေါင်းလေးတိုးဝင်လာသည်။

သူမ ပျော်နေသည်ကိုပဲ မြင်ချင်ခဲ့သော သူ့မှာ...

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ဘာ!!"

ဒေါသဖြစ်ဖြစ်ဖြင့် ဆောင့်အော်လိုက်သံကြောင့် မင်းထက် မဝံ့မရဲဖြင့်မျက်လွှာချသွားပြီး တစ်ခန်းလုံးလည်းတိတ်ဆိတ်သွား၏။

"ဘယ်ကမူပိုင်ခွင့်အကြောင်းလာပြောနေတာလဲ"

"Thaiဘက်က ကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ ကျွန်တော်ထုတ်လိုက်တဲ့ဒီဇိုင်းက သူတို့ဘက်မှာမူပိုင်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုပြီး"

"ဘယ်က ဒီဇိုင်းလဲ ဒါလား"

မင်းထက်ခေါင်းညိတ်ပြ၍ ဒီဇိုင်းကိုကြည့်မိတော့ သူ နေပြန်ကောင်းကာစက ဆွဲခဲ့သည့်လည်ဆွဲဒီဇိုင်း။

ဒါကို မူပိုင်ခွင့်တင်ထားသည်ဆိုတာဟာ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်သည့်အရာ။

"အခု သူတို့ကဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

"သူတို့ဘက်ကရှေ့နေ ကိုယ့်ဘက်ကရှေ့နေနဲ့ပဲ စကားပြောချင်တယ်တဲ့ အဲ့ဒါမှအဆင်မပြေရင် တရားရုံးအထိတက်မယ် လို့ပြောတယ် အစ်ကို"

"အဲ့ဒါကိုက ပုံမှန်မှမဟုတ်တာ ဒီဇိုင်းက သူတို့မူပိုင်ခွင့်တင်ထားပြီးသားဆို တရားရုံးကနေဆင့်ခေါ်မှာပဲ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ ပြောစမ်းဘယ်ကကုမ္ပဏီလဲ"

"Refer"

ပယင်း•••

သို့သော် ယခုဒီဇိုင်းကိုတော့ ပယင်းမသိနိုင်တာမို့ သူ့ဘက်မှာ ပယင်းရဲ့အတွင်းလူရှိနေမှန်းရိပ်မိလိုက်သည်။

ဘယ်သူကများ ပယင်းနဲ့ပူးပေါင်းဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလဲ။

သူ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘာဆက်လုပ်ရမလဲစဉ်းစားနေစဉ် ဖေဖေရောက်လာ၍ ထိုင်နေရာမှထရပ်လိုက်သည်။

"ရတယ် ထိုင် အခုကိစ္စက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

"ကျွန်တော့်အမှားပါ ဖေဖေ"

"အခုက ဘယ်သူ့အမှားပါဆိုပြီး ပြစ်တင်နေရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး မင်းထက် ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတဲ့အချိန်ပဲ"

"Referဆိုတာ တကယ့်ကုမ္ပဏီတစ်ခုပဲမလား မင်းစေ သူတို့ဒီဇိုင်းကို ကူးယူတယ်ပြောရအောင်က"

"ကျွန်တော်တို့ဆိုင်တွေမှာ တင်တာထက် Referက ၃ရက်စောတယ် ဖေဖေ ဒါပေမယ့်အဲ့ဒီ ဒီဇိုင်းက အစ်ကိုနေပြန်ကောင်းစက ကျွန်တော့်ရှေ့မှာပဲဆွဲပြီး ကျွန်တော့်ကိုပေးလိုက်တာ"

"ဒါဆို အဲ့ဒီ ဒီဇိုင်းကို မင်းစေဆွဲတယ်ဆိုတဲ့သက်သေပြနိုင်ရင် ရတာပဲ ကူးယူတယ်ဆိုတာ Starlight ရဲ့ရာဇဝင်မှာလည်းမရှိခဲ့ဘူး"

ဖေဖေနဲ့မင်းထက်ပြောနေတာတွေကို ငြိမ်သက်နားထောင်နေရင်း စိတ်ထဲလေးလံနေခဲ့သည်။

ဒီကိစ္စမှာပယင်းက ဦးဆောင်နေကာ ဒီဇိုင်းကိုသူဆွဲခဲ့ပေမယ့် ၃ရက်စောထွက်ထားသည်မို့ လွယ်လွယ်နဲ့ဖြေရှင်းလို့ရမှာမဟုတ်။

အထူးသဖြင့် ပယင်းရဲ့အတွင်းလူ။

"အဲ့ဒီ ဒီဇိုင်း ဘယ်သူ့ကိုပြမိသေးလဲ"

"ဘယ်သူ့ကိုမှမပြမိဘူး အခန်းထဲမှာပဲသိမ်းထားတာ ပန်းတိမ်ဆရာကိုတော့ ကော်ပီပေးလိုက်တာ မူရင်းကကျွန်တော့်ဆီမှာ"

မင်းယံကိုမျက်လုံးထဲမြင်လိုက်ကာ ဒီရက်ပိုင်းထဲ မင်းထက်ရဲ့အခန်းမှာ ဒီကောင်နေနေတာကိုလည်းသတိရလိုက်သည်။

မင်းထက်ကလည်း ဒါကိုသတိရသွားသလို သူ့ကိုဖျတ်ခနဲလှမ်းကြည့်လေ၏။

"တောက် !!"

သူ ကားသော့ကိုလှမ်းယူကာ ရုံးခန်းကနေထွက်လာခဲ့တော့ မင်းထက်က နောက်ကအသည်းအသန်ပြေးလိုက်လာ၏။

"အစ်ကို နေပါဦး အဲ့ဒါကသက်သေအတိအကျလည်းမရှိဘဲနဲ့ သူပါလို့"

"မင်း မျက်ခွက်ကိုမထိုးသေးခင် ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

သူ ကားပေါ်တက်ကာ အိမ်ကိုတရှိန်ထိုးမောင်းလာခဲ့တော့ မင်းထက် နောက်ကလိုက်လာမှာသေချာသည်။

အိမ်ကိုရောက်တော့ ခေပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ ပီယရော၊ မခပါရှိနေသည်။

"ရှင် အစောကြီး"

ခေ့စကားကိုနားမထောင်တော့ဘဲ မင်းထက်အခန်းရှိရာအပေါ်ထပ်ကို သူ ပြေးတက်လာခဲ့ပြီး တံခါးကိုဆွဲဖွင့်​တော့အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိ။

မကျေမနပ်ဖြင့် ရေချိုးခန်းတံခါးတွေပါဖွင့်ကြည့်ပေမယ့်လည်း မရှိ။

"မင်းယံ မနက်ကပဲ ရန်ကုန်ပြန်သွားတယ်လေ အလုပ်ကိစ္စရှိလို့ဆိုလား"

ခေက သူ့ပုံစံကိုနားမလည်ပေမယ့် မင်းယံကိုရှာနေမှန်းသိနေသလို ပြန်ဖြေသည်။

ဒေါသတကြီးဖြစ်နေပေမယ့် ဒီကိစ္စကိုဘယ်သူမှမသိစေချင်၍ မြိုသိပ်ထားလိုက်ကာ ခေ့ကိုလှည့်ကြည့်မိသည်။

သူမက စကားဝါရောင်ဂါဝန်လေးဖြင့် သူ့ကိုမော့ကြည့်နေပြီး ဒေါသကြီးနေတာကို ကြောက်နေသလိုပုံစံလေး။

သူမကတော့ ဘာမှမသိ။

"ကိုယ် သူ့ကို ကိစ္စတစ်ခုခိုင်းထားတာ ပြန်မသိရသေးလို့"

"မေ့နေလို့မပြောဖြစ်တာနေမှာပါ ခေကျောင်းကပြန်ရောက်တော့ နိုင်လွန်ကိုဝင်ခဲ့သေးတယ် ချောကလက်ရေခဲမုန့်ဝယ်လာခဲ့တယ် အတူတူစားရအောင် လာပါ"

သူမကအတင်းဆွဲခေါ်တာမို့ ဒေါသတွေကိုမြိုချရင်း ဧည့်ခန်းကိုပြန်ရောက်လာတော့ မင်းထက်က အမောတကောပြေးဝင်လာသည်။

ရေခဲမုန့်စားဖို့ပြင်နေသောသူ့ကိုတွေ့တော့မှ သက်ပြင်းချကာ ဧည့်ခန်းမှာပဲ ပစ်စလက်ခတ်ထိုင်ချပစ်သည်။

"အတော်ပဲ ရေခဲမုန့်စားရအောင်"

သူမကတော့ အိမ်ရှင်ပီသစွာ လာသမျှလူတိုင်းကို ရေခဲမုန့်ဖြင့်ဧည့်ဝတ်ပြုနေ၍ သူ့မှာပြုံးရသေးသည်။

ဘယ်လောက်ဒေါသဖြစ်နေပါစေ...

သူမကိုတွေ့ရင် ပျောက်ပျက်သွားရသည်အထိ ဒီမိန်းကလေးကိုချစ်ရပါသည်။

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ကိုယ် Bangkokကိုသွားရမယ် အလုပ်ကိစ္စရှိလို့"

ခေ့မျက်နှာလေးစူပုတ်သွားပြီး ဘာမှမပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူ မနေနိုင်စွာ ခေ့လက်ကလေးကိုဆွဲယူတော့ သူမကိုယ်လေး ရင်ခွင်ထဲရောက်လာ၍ တင်းတင်းဖက်ထားလိုက်သည်။

"ဖယ် သူများကျောင်းသွားမလို့"

"မျက်နှာက ဘာဖြစ်တာလဲကွာ ခရီးထွက်ရပါမယ်ဆိုမှ အဲ့လိုနှုတ်ခမ်းစူနေတာ ဘယ်လိုလုပ်စိတ်ဖြောင့်မလဲ"

"ခေလည်းလိုက်ချင်တယ်"

"မရလို့ပေါ့ အလုပ်ကိစ္စရှိသေးတယ်လေ ရှေ့နေတွေရောပါမှာ နောက်တစ်ခါသွားမယ် အလုပ်ကိုသေသေချာချာနားပြီးလိုက်ပို့ပေးမယ်"

"တော်ပြီ ခုပဲ"

"မရဘူးလို့ ဖေဖေရောပါမှာမို့ပါ ခလေးရာ.. နော် လိမ္မာပါတယ် အပြန်ကျမုန့်တွေအများကြီးဝယ်ခဲ့မယ်လေ fancyပစ္စည်းတွေလည်းပေါတယ်"

"အဲ့ဒါတွေမလိုပါဘူး ဟိုမိန်းမနဲ့မတွေ့ပါဘူးလို့ပဲကတိပေး"

"Omm မျက်နှာချင်းကိုမဆိုင်ဘူးကွာ ရပြီလား"

ခေ အခုမှကျေနပ်သွားသလို သူ့ကိုပြန်သိုင်းဖက်သည်။

ဒီကိစ္စဟာ ခေ့ကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု မဆိုသာပေမယ့် အရင်းအမြစ်ကတော့ သူမအတွက်သာဖြစ်ပြီး မင်းယံဆိုသည့်ကောင် ဘာစိတ်ကူးနဲ့ ဒါမျိုးလုပ်သွားသည်မသိ။

"ဟိုကောင် ဖုန်းကိုင်လား"

"မကိုင်ဘူး အစ်ကို"

"ရန်ကုန်မှာ လူငှားပြီး သူ့တိုက်ခန်းကိုစောင့်ကြည့်ခိုင်းထား သူ့အမေဘယ်မှာလဲ"

"ဖေဖေကခွင့်ပြုပါ့မလား အစ်ကို"

"မလိုဘူး သူ့အမေကိုသွားခေါ်လာခဲ့ စိတ်ချရမယ့်တစ်နေရာမှာ ခေါ်ထားလိုက် ငါပြန်လာတဲ့အထိ ဒီကောင်ရောက်မလာသေးရင် သူ့အမေနဲ့ငါစကားပြောမယ်"

"ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် အစ်ကို ကျွန်တော်သာသေချာသိမ်းလိုက်ရင်"

"မဟုတ်ဘူးမင်းထက် ဒီဇိုင်းကို ဒီကောင် မတွေ့လည်း တခြားတစ်နည်းနဲ့ကြံစည်မှာပဲ ဒီကောင်ငါ့ကိုဒုက္ခပေးဖို့ကြိုးစားနေမှာ မင်းလည်းသိတယ်မလား"

သူ့မေးခွန်းက အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုနှင့်မို့ မင်းထက်က ဘာမြှပန်မဖြေဘဲ ခေါင်းငုံ့နေ၏။

မင်းထက်လည်း သိနေခဲ့မှာပဲမို့ သူ ဆက်မပြောသည့်အခါမှာ •••

"ကျွန်တော် မရီးအပေါ်အဲ့လိုသဘောမထားဖို့တားခဲ့သေးတယ် အဲ့ဒီကောင်ကိုက"

"တော်တော့ ထားလိုက် ခေ့ကိုပြန်မသိစေနဲ့"

မင်းထက် ခေါင်းညိတ်ကာ ရန်ကုန်ကိုသွားဖို့ပြင်ဆင်နေ၍ သူလည်းလိုအပ်တာတွေအားလုံးကို စာရင်းလုပ်ပြီးအိတ်ထဲထည့်သည်။

ပယင်းမှာ ဘာအကြံအစည်တွေရှိနေသေးလဲ မသိတာမို့ ဖေဖေကကိုယ်တိုင်လိုက်မည်ဆို၍ စိတ်ထဲမှာပိုပြီးပေါ့ပါးသွားသည်။

ပြန်လာမှ ငါတို့တွေ့ကြတာပေါ့ ညီလေးရေ.....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

ခေသည် ပါးစပ်ကို လက်ဖဝါးလေးတြွေဖင့် ပိတ်ထားလိုက်ရင်း နံရံကိုမှီချလိုက်ကာ ကြမ်းပြင်မှာပဲ ဒီအတိုင်းလေးထိုင်ကျသွားသည်။

ဘာပြဿနာမှန်းအတိအကျမသိပေမယ့် မင်းယံဟာတရားခံဆိုတာ ခေ သိလိုက်သည်။

"မရီးအပေါ်အဲ့လိုသဘောမထားဖို့တားခဲ့သေးတယ်"

မင်းထက်ရဲ့စကားကြောင့် ခေ နားလည်လိုက်ပြီမို့ အံလေးကြိတ်ပစ်လိုက်ကာ အောက်ထပ်ကိုပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူ့အရိပ်အချေနှင့် မေမေတို့အရိပ်အချေကိုကြည့်ကာ ဖုန်းထုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ပီယ နင်နဲ့တိုင်ပင်စရာရှိတယ် ခဏနေငါလာခဲ့မယ်"

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 43 ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကိုလေးစားလျက်

#shinthant1141997

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဝိုင္ ( part - 42 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"ဗိုက္နာေနတယ္ဆို"

ေစာင္ကိုေခါင္းၿမီးႃခံုအိပ္ေနတာကို အတင္းဆဲြလွန္ၿပီး ျပဴးျပဴးျပာျပာေမးလာေတာ့ ေခ ႏွာေခါင္းေလးရႈံ႔ပစ္လိုက္မိသည္။

ေခ့ကို ကိုယ္ဝန္ေဆာင္တယ္မ်ားထင္ေနသလားမသိ။

"အင္း နာေနတာ"

"ေဆးမေသာက္ဘူးလား ဘယ္နားကနာတာလဲ"

"ဗိုက္နာပါတယ္ဆိုမွ ဗိုက္ကနာတာေပါ့ ေခ လတိုင္းနာတာပါ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ဘာလို႔အဲ့ေလာက္ထိျပဴးျပာေနတာလဲ"

ထိုအခါမွ သူက ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္သြားၿပီး ေခ့ကိုေစာင္ျပန္ႃခံုေပးၿပီး မ်က္ႏွာေပၚက်ေနသၫ့္ဆံပင္ေတြကိုသပ္တင္ေပးသည္။

"ေရႏြေးအိတ္ကပ္ေပးမယ္"

ေခ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ေတာ့ သူက အခန္းအျပင္ထြက္သြားၿပီး အေတာ္ၾကာေတာ့ ဖန္ခြက္ေလးတစ္ခြက္ျဖင့္ ဘာေတြထၫ့္လာလဲမသိ။

"ထ ေရႏြေးကို ဂ်င္းနဲ႔ပ်ားရည္ေရာထားတယ္ မိန္းကေလးေတြနဲ႔တၫ့္တယ္"

"ဗိုက္နာပါတယ္ဆို"

"ေရႏြေးအိတ္ကပ္ေပးမယ္ေလ ထပါဆို"

သူက တကယ္ပဲေရႏြေးအိတ္ေလးကပ္ေပးေတာ့ ေခ ထထိုင္လိုက္ၿပီး သူယူလာသၫ့္ေရႏြေးပန္းကန္ကိုတစ္ငံုေသာက္လိုက္သည္။

"ခီး••• စပ္လိုက္တာ"

"တအားမစပ္ပါဘူး ကုန္ေအာင္ေသာက္ကြာ ၿပီးရင္မင္းစားခ်င္တာလိုက္ဝယ္ကၽြေးမယ္ ညအိပ္ရင္လည္းဖက္ထားေပးမယ္"

"အံမယ္ ဘာဆိုင္လို႔လဲ"

ေခ သူ႔ကိုမ်က္ေစာင္းေလးထိုးမိေတာ့ သူက ရယ္ေနရင္း ေခ့ပါးေလးတစ္ဖက္ကိုငံု႔နမ္းသည္။

အရင္ကမင္းေစရာဆိုသၫ့္လူႏွင့္ ဘာမွမဆိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲသြားၿပီး ေခ့ကိုသည္းသည္းလႈပ္ေနသည္က ေမေမတို႔ပါအျမင္ကတ္ရသည္အထိ။

"ေမေမတို႔ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာ ဘယ္သူ႔မ်က္ႏွာၾကၫ့္ေနရဦးမွာလဲ"

ဟု မရွက္စတမ္းလည္းေျပာတတ္ေသးသည္။

"မေသာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး စပ္တယ္"

"နည္းနည္းေလးပဲက်န္ေတာ့တာကို ေခရယ္ ေသာက္လိုက္ပါ"

"ရွင္ပဲ ေခ့ကိုခ်စ္တယ္ဆို မတိုက္နဲ႔"

"ခ်စ္လို႔တိုက္တာေလ မင္းဗိုက္နာေနတာသက္သာေအာင္လို႔ ခင္ဗ်ားေလးဗိုက္နာတာက ဒီရင္ဘတ္ပါနာတယ္သိလား"

ခပ္တည္တည္ေျပာေနေသာ သူ႔မ်က္ႏွာႀကီးကို အျမင္ကတ္ကတ္ျဖင့္တြန္းပစ္ေတာ့ သူက တဖြဖြေခ်ာ့ၿပီးအကုန္ေသာက္ခိုင္းေနတာမို႔ ေခလည္းအကုန္ေသာက္လိုက္ရသည္။

"အရမ္းစပ္သြားၿပီလား ဘာစားဦးမလဲ"

"ေၾကးအိုးစားခ်င္တယ္"

"မင္းထက္ကိုလာပို႔ခိုင္းလိုက္မယ္ ခဏအိပ္ဦး"

"အင္း ရွင္ဘယ္မွမသြားနဲ႔ေနာ္ ႏိုးလာလို႔ရွင့္ကိုမေတြ့ရရင္ ဘာမွမစားေတာ့ဘူးေနာ္"

"ဟုတ္ကဲ့ဗ် မသြားပါဘူးဗ် အိပ္ေတာ့"

ေခအိပ္ေတာ့ သူက ေခ့ေဘးမွာထိုင္ၿပီး ဆံပင္ေတြကိုသပ္ေပးရင္း ဘာလုပ္ေနလဲမသိ။

ခါတိုင္းဆို ဒီအခ်ိန္ျပန္လာတာမဟုတ္သၫ့္အတြက္ ေခ ေနမေကာင္းဟုထင္ၿပီး ျပန္ေရာက္လာျခင္းျဖစ္ရမည္ဟု ေတြးၿပီးႃပံုးမိသည္။

"အိပ္တာကလည္း ႃပံုးႃပံုးႀကီး"

သူ႔စကားေၾကာင့္ ေခရယ္ၿပီး သူ႔ခါးကိုဖက္ထားလိုက္ကာ....

"ေခအိပ္လို႔မရဘူး ရင္ေတြခုန္ေနတာ"

"ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမလုပ္ရေသးဘူးေနာ္ ခင္ဗ်ားကို"

"သိဘူး"

ေခထထိုင္လိုက္ေတာ့မွ စားပဲြေပၚတင္ထားသၫ့္ သူ႔laptopကို လွမ္းေတြ့လိုက္သည္။

သူၾကၫ့္ေနတာက ေက်ာက္ျမတ္ဒီဇိုင္းေတြပဲမို႔ ေခ နည္းနည္းစိတ္ဝင္စားသြားမိသည္။

"လွတယ္ေနာ္ အဲ့ဒါေလး"

"သူက ႏွစ္မ်ိဳးလုပ္ထားတာ ဒီအတိုင္းၾကၫ့္ရင္ေတာ့ ေရႊေခ်ာင္းေတြကိုေက်ာက္စီၿပီး အလံုးပံုစံေလးလုပ္ထားတာ အေပၚမွာခ်ိတ္ကေလးရိွတယ္ေတြ့လား အဲ့ဒါေလးကိုျဖန႔္လိုက္ရင္ ေနၾကာပန္းေလးျဖစ္သြားတယ္"

ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ သူက ကလစ္တစ္ခ်က္ႏိွပ္လိုက္ေတာ့ ေစာေစာကသူေျပာသၫ့္ေရႊအလံုးေလးက ေနၾကာပန္းပံုစံေလးျဖစ္သြား၍ သေဘာက်သြားမိသည္။

"Ideaအရမ္းေကာင္းတယ္ တရုတ္ေက်ာက္ျမတ္ကုမၸဏီတစ္ခုက တင္ထားတာ ဒီဇိုင္းေလးကိုသေဘာက်လို႔ ၾကၫ့္ေနမိတာ"

"ေက်ာက္ျမတ္ဒီဇိုင္းကို ရွင္အရမ္းဝါသနာပါတာပဲလား"

"အင္း ဆိုပါေတာ့ ဒါေပမယ့္ဒီဇိုင္းဆဲြတဲ့ေနရာမွာ ပယင္းကပိုေတာ္တယ္"

ေခ သူ႔ကိုမ်က္စိေစြၾကၫ့္ေတာ့ သူက သတိမထားမိသလိုပံုစံျဖင့္ laptopကိုပဲဆက္ၾကၫ့္ေန၍ ေခေစာင္ျပန္ႃခံုၿပီး သူ႔ကိုေက်ာေပးလိုက္သည္။

သူမ်ားကိုခ်စ္တယ္ဆိုၿပီး သူ႔ရည္းစားေဟာင္းႀကီးကိုေတာ့မေမ့ေသးဘူး...

"ေခ ဘာျဖစ္တာလဲ"

"အိပ္ေတာ့မလို႔"

သူ႔ဆီကရယ္သံသဲ့သဲ့ႏွင့္အတူ သူပါေစာင္ထဲေရာက္လာၿပီး အေနာက္ဘက္ကေန ေခ့တစ္ကိုယ္လံုးကိုသိမ္းေပြ့သည္။

"မင္းကိုပဲဒီေလာက္ သည္းသည္းလႈပ္ခ်စ္ေနတာကို သဝန္ကတိုေသးတယ္လား မိန္းမေတြမ်ား"

"ဘာ!!"

ေခရန္ေတြ့ဖို႔ ဖက္ထားတာေတြကိုဆဲြျဖဳတ္ၿပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္သြားေအာင္ လွၫ့္လိုက္ေတာ့ ေခ့ကိုဘာမွအေျပာမခံဘဲ ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုဖိႏွစ္နမ္းသည္။

မေက်မနပ္ေသး၍ ထုရိုက္ပစ္ခ်င္တာမို႔ အနမ္းမခံဘဲ အတင္းျပန္ရုန္းေပမယ့္ သူက မရ။

"မုန္းလိုက္တာ ရည္းစားေဟာင္းႀကီးကိုေတာ့ သတိရေနၿပီး သူမ်ားကိုေတာ့အႏိုင္က်င့္တယ္"

"မရပါဘူး စကားစပ္မိသြားလို႔ပါ ေနာက္ဆိုအဲ့ဒီနာမည္ထၫ့္မေျပာေတာ့ဘူး ေနာ္!! လာ ကိုယ္ဖက္ထားေပးမယ္ အိပ္ေတာ့"

ထိုအခါမွ စူပုတ္ေနသၫ့္မ်က္ႏွာေလးျပန္ၾကည္သြားၿပီး သူ႔ရင္ခြင္ထဲေခါင္းေလးတိုးဝင္လာသည္။

သူမ ေပ်ာ္ေနသည္ကိုပဲ ျမင္ခ်င္ခဲ့ေသာ သူ႔မွာ...

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ဘာ!!"

ေဒါသျဖစ္ျဖစ္ျဖင့္ ေဆာင့္ေအာ္လိုက္သံေၾကာင့္ မင္းထက္ မဝံ့မရဲျဖင့္မ်က္လႊာခ်သြားၿပီး တစ္ခန္းလံုးလည္းတိတ္ဆိတ္သြား၏။

"ဘယ္ကမူပိုင္ခြင့္အေၾကာင္းလာေျပာေနတာလဲ"

"Thaiဘက္က ကုမၸဏီတစ္ခုပါ ကၽြန္ေတာ္ထုတ္လိုက္တဲ့ဒီဇိုင္းက သူတို႔ဘက္မွာမူပိုင္ခြင့္ရိွတယ္ဆိုၿပီး"

"ဘယ္က ဒီဇိုင္းလဲ ဒါလား"

မင္းထက္ေခါင္းညိတ္ျပ၍ ဒီဇိုင္းကိုၾကၫ့္မိေတာ့ သူ ေနျပန္ေကာင္းကာစက ဆဲြခဲ့သၫ့္လည္ဆဲြဒီဇိုင္း။

ဒါကို မူပိုင္ခြင့္တင္ထားသည္ဆိုတာဟာ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္သၫ့္အရာ။

"အခု သူတို႔ကဘာလုပ္ခ်င္တာလဲ"

"သူတို႔ဘက္ကေရ႔ွေန ကိုယ့္ဘက္ကေရ႔ွေနနဲ႔ပဲ စကားေျပာခ်င္တယ္တဲ့ အဲ့ဒါမွအဆင္မေျပရင္ တရားရံုးအထိတက္မယ္ လို႔ေျပာတယ္ အစ္ကို"

"အဲ့ဒါကိုက ပံုမွန္မွမဟုတ္တာ ဒီဇိုင္းက သူတို႔မူပိုင္ခြင့္တင္ထားၿပီးသားဆို တရားရံုးကေနဆင့္ေခၚမွာပဲ အဓိပၸါယ္မရိွတာ ေျပာစမ္းဘယ္ကကုမၸဏီလဲ"

"Refer"

ပယင္း•••

သို႔ေသာ္ ယခုဒီဇိုင္းကိုေတာ့ ပယင္းမသိႏိုင္တာမို႔ သူ႔ဘက္မွာ ပယင္းရဲ့အတြင္းလူရိွေနမွန္းရိပ္မိလိုက္သည္။

ဘယ္သူကမ်ား ပယင္းနဲ႔ပူးေပါင္းဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တာလဲ။

သူ တိတ္ဆိတ္သြားၿပီး ဘာဆက္လုပ္ရမလဲစဉ္းစားေနစဉ္ ေဖေဖေရာက္လာ၍ ထိုင္ေနရာမွထရပ္လိုက္သည္။

"ရတယ္ ထိုင္ အခုကိစၥက ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ"

"ကၽြန္ေတာ့္အမွားပါ ေဖေဖ"

"အခုက ဘယ္သူ႔အမွားပါဆိုၿပီး ျပစ္တင္ေနရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး မင္းထက္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမလဲဆိုတဲ့အခ်ိန္ပဲ"

"Referဆိုတာ တကယ့္ကုမၸဏီတစ္ခုပဲမလား မင္းေစ သူတို႔ဒီဇိုင္းကို ကူးယူတယ္ေျပာရေအာင္က"

"ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆိုင္ေတြမွာ တင္တာထက္ Referက ၃ရက္ေစာတယ္ ေဖေဖ ဒါေပမယ့္အဲ့ဒီ ဒီဇိုင္းက အစ္ကိုေနျပန္ေကာင္းစက ကၽြန္ေတာ့္ေရ႔ွမွာပဲဆဲြၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးလိုက္တာ"

"ဒါဆို အဲ့ဒီ ဒီဇိုင္းကို မင္းေစဆဲြတယ္ဆိုတဲ့သက္ေသျပႏိုင္ရင္ ရတာပဲ ကူးယူတယ္ဆိုတာ Starlight ရဲ့ရာဇဝင္မွာလည္းမရိွခဲ့ဘူး"

ေဖေဖနဲ႔မင္းထက္ေျပာေနတာေတြကို ၿငိမ္သက္နားေထာင္ေနရင္း စိတ္ထဲေလးလံေနခဲ့သည္။

ဒီကိစၥမွာပယင္းက ဦးေဆာင္ေနကာ ဒီဇိုင္းကိုသူဆဲြခဲ့ေပမယ့္ ၃ရက္ေစာထြက္ထားသည္မို႔ လြယ္လြယ္နဲ႔ေျဖရွင္းလို႔ရမွာမဟုတ္။

အထူးသျဖင့္ ပယင္းရဲ့အတြင္းလူ။

"အဲ့ဒီ ဒီဇိုင္း ဘယ္သူ႔ကိုျပမိေသးလဲ"

"ဘယ္သူ႔ကိုမွမျပမိဘူး အခန္းထဲမွာပဲသိမ္းထားတာ ပန္းတိမ္ဆရာကိုေတာ့ ေကာ္ပီေပးလိုက္တာ မူရင္းကကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ"

မင္းယံကိုမ်က္လံုးထဲျမင္လိုက္ကာ ဒီရက္ပိုင္းထဲ မင္းထက္ရဲ့အခန္းမွာ ဒီေကာင္ေနေနတာကိုလည္းသတိရလိုက္သည္။

မင္းထက္ကလည္း ဒါကိုသတိရသြားသလို သူ႔ကိုဖ်တ္ခနဲလွမ္းၾကၫ့္ေလ၏။

"ေတာက္ !!"

သူ ကားေသာ့ကိုလွမ္းယူကာ ရံုးခန္းကေနထြက္လာခဲ့ေတာ့ မင္းထက္က ေနာက္ကအသည္းအသန္ေျပးလိုက္လာ၏။

"အစ္ကို ေနပါဦး အဲ့ဒါကသက္ေသအတိအက်လည္းမရိွဘဲနဲ႔ သူပါလို႔"

"မင္း မ်က္ခြက္ကိုမထိုးေသးခင္ ပါးစပ္ပိတ္ထားစမ္း"

သူ ကားေပၚတက္ကာ အိမ္ကိုတရိွန္ထိုးေမာင္းလာခဲ့ေတာ့ မင္းထက္ ေနာက္ကလိုက္လာမွာေသခ်ာသည္။

အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ေချပန္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ကာ ပီယေရာ၊ မခပါရိွေနသည္။

"ရွင္ အေစာႀကီး"

ေခ့စကားကိုနားမေထာင္ေတာ့ဘဲ မင္းထက္အခန္းရိွရာအေပၚထပ္ကို သူ ေျပးတက္လာခဲ့ၿပီး တံခါးကိုဆဲြဖြင့္​ေတာ့အခန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွမရိွ။

မေက်မနပ္ျဖင့္ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးေတြပါဖြင့္ၾကၫ့္ေပမယ့္လည္း မရိွ။

"မင္းယံ မနက္ကပဲ ရန္ကုန္ျပန္သြားတယ္ေလ အလုပ္ကိစၥရိွလို႔ဆိုလား"

ေခက သူ႔ပံုစံကိုနားမလည္ေပမယ့္ မင္းယံကိုရွာေနမွန္းသိေနသလို ျပန္ေျဖသည္။

ေဒါသတႀကီးျဖစ္ေနေပမယ့္ ဒီကိစၥကိုဘယ္သူမွမသိေစခ်င္၍ ၿမိဳသိပ္ထားလိုက္ကာ ေခ့ကိုလွၫ့္ၾကၫ့္မိသည္။

သူမက စကားဝါေရာင္ဂါဝန္ေလးျဖင့္ သူ႔ကိုေမာ့ၾကၫ့္ေနၿပီး ေဒါသႀကီးေနတာကို ေၾကာက္ေနသလိုပံုစံေလး။

သူမကေတာ့ ဘာမွမသိ။

"ကိုယ္ သူ႔ကို ကိစၥတစ္ခုခိုင္းထားတာ ျပန္မသိရေသးလို႔"

"ေမ့ေနလို႔မေျပာျဖစ္တာေနမွာပါ ေခေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ေတာ့ ႏိုင္လြန္ကိုဝင္ခဲ့ေသးတယ္ ေခ်ာကလက္ေရခဲမုန႔္ဝယ္လာခဲ့တယ္ အတူတူစားရေအာင္ လာပါ"

သူမကအတင္းဆဲြေခၚတာမို႔ ေဒါသေတြကိုၿမိဳခ်ရင္း ဧၫ့္ခန္းကိုျပန္ေရာက္လာေတာ့ မင္းထက္က အေမာတေကာေျပးဝင္လာသည္။

ေရခဲမုန႔္စားဖို႔ျပင္ေနေသာသူ႔ကိုေတြ့ေတာ့မွ သက္ျပင္းခ်ကာ ဧၫ့္ခန္းမွာပဲ ပစ္စလက္ခတ္ထိုင္ခ်ပစ္သည္။

"အေတာ္ပဲ ေရခဲမုန႔္စားရေအာင္"

သူမကေတာ့ အိမ္ရွင္ပီသစြာ လာသမ်ွလူတိုင္းကို ေရခဲမုန႔္ျဖင့္ဧၫ့္ဝတ္ျပဳေန၍ သူ႔မွာႃပံုးရေသးသည္။

ဘယ္ေလာက္ေဒါသျဖစ္ေနပါေစ...

သူမကိုေတြ့ရင္ ေပ်ာက္ပ်က္သြားရသည္အထိ ဒီမိန္းကေလးကိုခ်စ္ရပါသည္။

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ကိုယ္ Bangkokကိုသြားရမယ္ အလုပ္ကိစၥရိွလို႔"

ေခ့မ်က္ႏွာေလးစူပုတ္သြားၿပီး ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ေခါင္းညိတ္ျပသည္။

သူ မေနႏိုင္စြာ ေခ့လက္ကေလးကိုဆဲြယူေတာ့ သူမကိုယ္ေလး ရင္ခြင္ထဲေရာက္လာ၍ တင္းတင္းဖက္ထားလိုက္သည္။

"ဖယ္ သူမ်ားေက်ာင္းသြားမလို႔"

"မ်က္ႏွာက ဘာျဖစ္တာလဲကြာ ခရီးထြက္ရပါမယ္ဆိုမွ အဲ့လိုႏႈတ္ခမ္းစူေနတာ ဘယ္လိုလုပ္စိတ္ေျဖာင့္မလဲ"

"ေခလည္းလိုက္ခ်င္တယ္"

"မရလို႔ေပါ့ အလုပ္ကိစၥရိွေသးတယ္ေလ ေရ႔ွေနေတြေရာပါမွာ ေနာက္တစ္ခါသြားမယ္ အလုပ္ကိုေသေသခ်ာခ်ာနားၿပီးလိုက္ပို႔ေပးမယ္"

"ေတာ္ၿပီ ခုပဲ"

"မရဘူးလို႔ ေဖေဖေရာပါမွာမို႔ပါ ခေလးရာ.. ေနာ္ လိမၼာပါတယ္ အျပန္က်မုန႔္ေတြအမ်ားႀကီးဝယ္ခဲ့မယ္ေလ fancyပစၥည္းေတြလည္းေပါတယ္"

"အဲ့ဒါေတြမလိုပါဘူး ဟိုမိန္းမနဲ႔မေတြ့ပါဘူးလို႔ပဲကတိေပး"

"Omm မ်က္ႏွာခ်င္းကိုမဆိုင္ဘူးကြာ ရၿပီလား"

ေခ အခုမွေက်နပ္သြားသလို သူ႔ကိုျပန္သိုင္းဖက္သည္။

ဒီကိစၥဟာ ေခ့ေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု မဆိုသာေပမယ့္ အရင္းအျမစ္ကေတာ့ သူမအတြက္သာျဖစ္ၿပီး မင္းယံဆိုသၫ့္ေကာင္ ဘာစိတ္ကူးနဲ႔ ဒါမ်ိဳးလုပ္သြားသည္မသိ။

"ဟိုေကာင္ ဖုန္းကိုင္လား"

"မကိုင္ဘူး အစ္ကို"

"ရန္ကုန္မွာ လူငွားၿပီး သူ႔တိုက္ခန္းကိုေစာင့္ၾကၫ့္ခိုင္းထား သူ႔အေမဘယ္မွာလဲ"

"ေဖေဖကခြင့္ျပဳပါ့မလား အစ္ကို"

"မလိုဘူး သူ႔အေမကိုသြားေခၚလာခဲ့ စိတ္ခ်ရမယ့္တစ္ေနရာမွာ ေခၚထားလိုက္ ငါျပန္လာတဲ့အထိ ဒီေကာင္ေရာက္မလာေသးရင္ သူ႔အေမနဲ႔ငါစကားေျပာမယ္"

"ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္ကို ကၽြန္ေတာ္သာေသခ်ာသိမ္းလိုက္ရင္"

"မဟုတ္ဘူးမင္းထက္ ဒီဇိုင္းကို ဒီေကာင္ မေတြ့လည္း တျခားတစ္နည္းနဲ႔ႀကံစည္မွာပဲ ဒီေကာင္ငါ့ကိုဒုကၡေပးဖို႔ႀကိဳးစားေနမွာ မင္းလည္းသိတယ္မလား"

သူ႔ေမးခြန္းက အဓိပၸါယ္တစ္ခုႏွင့္မို႔ မင္းထက္က ဘာၿမွပန္မေျဖဘဲ ေခါင္းငံု႔ေန၏။

မင္းထက္လည္း သိေနခဲ့မွာပဲမို႔ သူ ဆက္မေျပာသၫ့္အခါမွာ •••

"ကၽြန္ေတာ္ မရီးအေပၚအဲ့လိုသေဘာမထားဖို႔တားခဲ့ေသးတယ္ အဲ့ဒီေကာင္ကိုက"

"ေတာ္ေတာ့ ထားလိုက္ ေခ့ကိုျပန္မသိေစနဲ႔"