အချစ်ဝိုင် ( part - 39 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"ဘယ်လို!! ဘယ်လို!! လက်ထပ်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

တအံ့တသြဖြစ်နေသည့် မေမေ့ကိုရော၊ ကြီးမေကိုပါ ခေ မကြည့်ရဲဘဲ မျက်နှာလေးလွှဲထားလိုက်မိသည်။

အတူတူနေခဲ့တာ တစ်နှစ်လောက်ရှိနေပြီးမှ လက်ထပ်ချင်သည်ဆိုတော့...

"ကျွန်တော်လက်ထပ်ခဲ့တာ ဘယ်သူမှမသိဘူး အထူးသဖြင့် ကျွန်တော့်အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ခရေဝိုင်က ကျွန်တော့်ဇနီးဆိုတာ သိတဲ့သူနည်းတယ်"

"အင်း"

"အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့လက်ထပ်မယ်"

ခေ ရှက်ရှက်နှင့်သူ့ကိုပြန်ကြည့်မိတော့ သူက မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် အားလုံးကိုအသိပေးသလိုပြော၏။

တကယ်ဆိုအဲ့ဒီတုန်းက သူနေမကောင်းဖြစ်နေချိန်မို့ ပြောတယ်ထင်နေပေမယ့် တကယ်ထလုပ်တော့လည်းရှက်မိ၏။

သူ့အပေါ်မုန်းတာတွေ၊ မကျေနပ်နိုင်တာတွေ ခေ အများကြီးပြောခဲ့သည်မလား။

"ခေခေကရော"

မေမေက ခေ့ကိုကြည့်ရင်းမေးနေ၍ သူ့ကိုရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းလေးညိတ်လိုက်သည်။

"သူ့သဘောပါ မေမေ"

"အဲ့ဒါဆိုလည်းစီစဥ်ကြတာပေါ့ သားတို့ချင်းတိုင်ပင်ကြဦး မေမေတို့က သားတို့သဘောအတိုင်းစီစဥ်ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား"

သူ ခေါင်းညိတ်ပြတော့ မေမေရော၊ ကြီးမေပါ ပြုံးတုံ့တုံ့ဖြင့် ထိုင်ရာမှထသွားကြသည်။

ပီယနဲ့မခတို့အတွဲက မင်းထက်နှင့်ခပ်တိုးတိုးပြောရင်း ကြိတ်ရယ်နေတာတွေ့တော့ သူ တကယ်ပြုံးမိသည်။

အထူးသဖြင့် အငယ်တိုင်းကြောက်ရလောက်အောင်ဆိုးခဲ့သည့် သူ့လိုလူက ခေ့အတွက်နှင့် ခုမှကလေးပြန်ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုလို ပြောနေကြမှာသေချာ၏။

"ခေ ကိုယ့်အပေါ်လာထိုင်"

သူမကိုချစ်ရသည့်အထဲမှာ ဒီတစ်ခုလည်းအပါအဝင်ဖြစ်သည်။

လာဆိုရင်ချက်ချင်းရောက်လာပြီး သူ့အနားမှာခွေးပေါက်လေးတွေလိုကပ်ချွဲကာ မေးဖျားကို ခိုးခိုးနမ်းတတ်သေးသည်။

ခုလည်း သူ့ပေါင်ပေါ်ထိုင်ကာ လည်ပင်းကိုသိုင်းဖက်ပြီး ဖုန်းထဲမှာတွေ့ထားသည့်ဟာသတစ်ခုကိုပြကာ ရယ်နေပြန်သည်။

"Girl Logicတဲ့ ခေဖတ်ပြမယ် ရှင်နားထောင်"

"အင်း"

"မင်းချစ်တာကိုသိတယ် မင်းကိုတော့ပြန်မချစ်ဘူး ဒါပေမယ့် သူ့ကိုပဲချစ်ရမယ်

ချစ်စကားကြိုက်စကားကိုလက်ခံပြီးနားထောင်မယ် ဒါပေမယ့်အဖြေပြန်မရဘူး

မင်းနဲ့လည်းပြတ်ပြတ်သားသားမဖြစ်ချင်ဘူး ဒါပေမယ့် မင်းကိုလည်းပြန်မချစ်ဘူး

သူဘဲထားချင်ထားမယ် ဒါပေမယ့် မင်းသူ့ကိုချစ်ရမယ်

မင်းစော်ထားချင်ထားလို့ရတယ် ဒါပေမယ့် သူ့ကိုတော့ခိုးချစ်ရမယ် တဲ့"

ဟုတ်သလိုလိုနှင့် လည်ထွက်​နေသည့် logicမို့ ခေါင်းကိုကုတ်မိတော့ ခေကရယ်ကာ နောက်တစ်ခါထပ်ဖတ်ပြသည်။

သူမက ဖတ်ပြနေရင်းရယ်ချင်လာသလို ပြုံးပြုံးလေးဖြစ်လာတော့ ခါးလေးကိုဖက်ကာ နားထင်နေရာလေးကိုနမ်းလိုက်သည်။

ခေက မော့ကြည့်လာပြီး သူ့မေးဖျားကိုလှမ်းနမ်းကာ ဖုန်းကိုပဲပြန်ပြီးအာရုံရောက်သွား၏။

"အစ်ကို"

ကျော်ပီယက သူတို့အနားရောက်လာပြီး သူ့ဆီဖုန်းလှမ်းပေးတော့ ခေက တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး ပေါင်ပေါ်ထိုင်နေရာမှ ဘေးမှာဆင်းထိုင်သည်။

စောစောက ခေ့ကိုနမ်းနေတဲ့ပုံလေးဖြစ်ပြီး ထိုဓာတ်ပုံထဲမှာ သူမ တော်တော်လှနေတာမို့ သူရယ်ရင်းခေါင်းညိတ်ပြကာ...

"ငါ့ဆီပို့ပေး"

သူက သူ့ဖုန်းကိုပါယူပြီး ကျော်ပီယကိုပြန်ပေးလိုက်တော့ ခေကပြန်ကြည့်ပြီး ဘာလဲဆိုသည့်သဘောဖြင့် မေးဆတ်ပြသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ဘူး မင်းအရမ်းလှတယ်လို့ပြောနေတာ"

"ရှင်တို့နှစ်ယောက်လား ခေ့ကိုအဲ့အတိုင်းပြောမှာ ဟွန့်..."

"အေးလေ ပြောစရာလား ငါက ငါ့မိန်းမကိုပဲပြောမှာပေါ့"

ပီယရဲ့အငေါ်တူးစကားကြောင့် ခေနှုတ်ခမ်းစူကာ မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး သူ့ကိုမော့ကြည့်သည်။

"တော်စမ်းပါ မင်းမိန်းမက ငါ့မိန်းမလောက် ချစ်စရာကောင်းလို့လား"

"ကျွန်တော့်မိန်းမက ပိုချစ်စရာကောင်းတာပေါ့ ခေစုတ်လို ဆေးမထိုးတတ်ဘူး အကျင့်ပုတ်သေးတယ် ခေနဲ့ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အတူနေလို့သိနေတာ တစ်စက်ကလေးမှ အကျင့်မကောင်းဘူး"

"မင်းရဲ့မခကရော တစ်ခုခုဆို မျက်ရည်ကအရင်ကျပြီ ရည်းစားက ခိုးထားတတ်သေးတယ် အစ်ကိုကသဘောမတူတော့ တစ်ခါတည်းလိုက်ပြေးသွားရော"

"အစ်ကိုက ဘလိုင်းကြီးပါ ပြီးတော့ အဲ့ဒါအစ်ကို့ညီမနော် ဘက်မလိုက်နဲ့"

"ခရေဝိုင်လည်း မင်းရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းပဲ မင်းတို့ဖိတ်စာထဲမှာတောင်ပါသေးတယ် မင်းလည်းဘက်မလိုက်နဲ့ အေး.. ဖိတ်စာထဲမှာ သူ့ကိုငါ့နာမည်နဲ့ခွဲပြီး သပ်သပ်ရေးတဲ့ကိစ္စရှိသေးတယ်"

"အစ်ကိုနော် အဲ့ဒါ ခေ့အကြံ"

"သူခိုင်းတိုင်း မင်းကလုပ်ရသလား ငါ့မိန်းမကိုပဲလွှဲမချနဲ့"

"ဟာ!! ခင်ဗျားအတော်ကပ်တီးကပ်ဖဲ့နိုင်တဲ့လူပဲ တော်ပါပြီ အရှုံးပေးပါတယ် ၃၁ဘုံမှာ ခရေဝိုင်သည်သာ ချစ်စရာအကောင်းဆုံးပါ"

စကားနိုင်လုနေကြသော သူတို့နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး ခေက တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မေးလေးတင်ကာ သူ့ခါးကိုဖက်ထား၏။

လက်လန်တယ်ဆိုသည့်ပုံနှင့် ပီယ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် အနားကထွက်သွားတော့မှ သူ ခေ့ကိုငုံ့ကြည့်မိသည်။

"ရှင် ကလေးဆန်လိုက်တာ"

"အဲ့ဒါမင်းကြောင့်လေ ဘာလို့ကိုယ့်ကိုမော့ကြည့်လဲ အသက်ကြီးမှ အငယ်တွေနဲ့ပြိုင်ပြီး မင်းစော်ထက် ငါ့စော်ကပိုမိုက်တယ်လုပ်နေရတာ"

"ဟီး... ချစ်တာဒီလူကြီးကို"

ခေကအသည်းယားသွားသလို ရင်ဘတ်ကိုတအားကိုက်ပစ်၍ တော်တော်နာသွားပေမယ့် သူပြုံးမိသည်။

အိမ်အပြင်ဘက်ဆီမှ မင်းထက်တို့ရယ်သံတွေကြားလိုက်ရ၍ စောစောကကိစ္စကိုရယ်နေကြမှန်းသိလိုက်၏။

သူ ခေနဲ့မှလှိမ့်ခံနေရတာကို နည်းတောင်နည်းသေးတယ်ဟု ပြောနေကြမလား...

အမျိုးမျိုးပြုစားနိုင်လွန်းတဲ့စုန်းမလေး....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ဆိုင်ကိုမန်နေဂျာနဲ့ထားခဲ့ မင်းမိုးကုတ်ကိုလိုက်ခဲ့ရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဖုန်းကြိုဆက်ထားတယ်မလား မရီးကိုမမြင်ဖူးဘူးဆိုတဲ့သူတွေ"

"ဆက်ထားပါတယ် အိမ်မှာပဲစောင့်ကြမယ်လို့ပြောတယ်"

မရီးကို သူတို့ညီအစ်ကိုတစ်စု အကြောင်းမဲ့စိတ်ဝင်စားနေကြတာမဟုတ်။

အစ်ကို့လိုလူက သည်းသည်းလှုပ်နေအောင် ချစ်မြတ်နိုးခံရသည့်မိန်းကလေးဟာ ဘယ်လောက်ကံကောင်းလိုက်သလဲဆိုသည့်အတွေးနှင့် စိတ်ဝင်စားနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

အစ်ကို့မှာ သူ့လိုညီ တခြားတစ်ယောက်ရှိသေးသည့်အပြင် ငယ်စဥ်ကတည်းက ဖေဖေတာဝန်ယူခဲ့သည့် မေမိုးမခလို အိမ်သားတွေလည်းရှိသေးသည်။

"မိုးကုတ်မှာ ဆွမ်းကပ်ပြီးDinnerလုပ်မှာ မေမေမိုးကုတ်ကိုခဏတော့ပြန်လိုက်ခဲ့ပါ"

"ရပါတယ်သားရယ် ပြောရမယ့်သူလည်းမဟုတ်ဘဲနဲ့ မင်းထက်နဲ့မေမေ သွားနှင့်မယ် သားနဲ့ခေခေနဲ့နောက်ကလိုက်ခဲ့တော့"

"ခေကရော"

"ပြင်တုန်း ဆင်တုန်း"

နာရီကိုကြည့်တော့ ၁၀နာရီထိုးတော့မှာမို့ နောက်ကျမှာစိုး၍ သွားခေါ်ဖို့ပြင်တော့ ခေကအပေါ်ကနေပြေးဆင်းလာ၏။

သူမက ပေါင်လယ်လောက်သာရှိသော ဂျင်းဘောင်းဘီကို ဆင်စွယ်ရောင်တီရှပ်လေးနှင့်တွဲဝတ်ထားပြီး sneakerဖိနပ်အဖြူရောင်လေးကိုစီးထားသည်။

ဆံပင်တွေကိုတော့ ခပ်ပွပွထုံးထား၍ ကပိုကရိုလေးဖြင့် လှရက်နိုင်သောခေ့ကို သူငေးကြည့်မိသည်။

သူနဲ့စတွေ့ဖူးတုန်းကလို လွင့်ပျံတက်ကြွနေသည့်ပုံစံမျိုးလေး။

"အံမယ် သူများကိုငေးနေတာ ခေလှလို့လား"

ခေက ခုန်ဆွခုန်ဆွလေးလုပ်ကာ တစ်ပတ်လှည့်ပြလိုက်တော့ သူအသည်းယားသွားပြီး ကောက်ပွေ့ယူကာ ပါးလေးတစ်ဖက်ကို နှာတံတစ်ခုလုံးနစ်ဝင်သွားအောင်နမ်းလိုက်သည်။

သူမရယ်နေခဲ့တာမို့ ထိုသို့ပွေ့ထားသည့်အတိုင်း အိမ်ထဲကထွက်လာခဲ့ပြီး ကားပေါ်တင်ကာ ခါးပတ် ပတ်ပေးလိုက်သည်။

မိုးကုတ်ကိုသွားသည့်တစ်လမ်းလုံး သူမက ပေါက်ပေါက်ဖောက်လာသလို တစ်ချိန်လုံးထိုင်ကြည့်နေသဖြင့် ပျင်းစရာမကောင်းဘဲ ပျော်စရာအတိ။

"ချောလားပြောဦး မင်းကြည့်နေလို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိအောင်ရုပ်တည်နေရတာ ညောင်းနေပြီ"

"ဒီအတိုင်းပဲနေပေါ့ ရှင်ကဘယ်လိုနေနေ ကြည့်ကောင်းတာပဲ ခေဆို ရှင့်ကိုခဏခဏကြည့်ပြီး ခဏခဏကြွေနေမိတာ ဒီဘဲအရမ်းချောပါလားပေါ့ ပြီးမှ aww ငါ့ယောကျာ်းပဲ​ဆိုပြီး"

သူ့ဆီကရယ်သံထွက်လာတော့ ခေ သူ့လက်မောင်းကိုဖက်ထားလိုက်ရင်း ပခုံးကိုခေါင်းလေးမှီကာ...

"ရှင် စိတ်မဆိုးဘူးဆို ခေ မေးချင်တယ် ရှင့်မှာလေ ညီဘယ်နှယောက်ရှိလဲဟင်"

အရင်ကစိတ်နဲ့ဆို သူ ထပြီးရိုက်ခွဲပစ်မိမှာဖြစ်ပေမယ့် အခုက ခေဖြစ်နေ၍ ရှက်ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။

"၂ယောက်ရှိတယ် မင်းထက်ရဲ့အမေကိုတော့သိတယ် အဲ့ဒီကောင်လည်း မိုးကုတ်မှာမနေဘဲ တစ်ခါတစ်လေမှပြန်လာတာ

နောက်တစ်ယောက်ကတော့မင်းယံတဲ့ သူကရန်ကုန်မှာနေတာ သူနဲ့တော့အဆက်အသွယ်ရှိပေမယ့် သူ့အမေကိုတော့ ကိုယ်မသိဘူး"

"မခကရော"

"မခရဲ့အဖေက ကိုယ့်ဦးလေး၊ ဖေဖေ့ရဲ့ညီအရင်း အဲ့ဒါကြောင့် မခကိုတရားဝင်မွေးစားထားတာပေါ့ တခြား ဖေဖေ့ရဲ့သားသမီးတွေလည်းရှိသေးတယ်

ကျောက်တွင်းကလူတွေရဲ့ သားသမီးတွေဆိုပါတော့ ပညာရေးစားရိတ် မတတ်နိုင်တဲ့ကလေးတွေကို ကျောင်းဆက်ထားပေးတယ် တချို့ကလေးတွေဆို အိမ်မှာခေါ်ထားတာလည်းရှိတယ်

အခုတော့ကိုယ်ပိုင်ဘဝတွေနဲ့ပါ သူတို့ကလည်း ဖေဖေပဲခေါ်ကြတာပဲ"

"ဦးက အဲ့လိုလည်းရှိသေးတာပဲနော် တချို့နေရာတော့ဆိုးပေမယ့် တချို့နေရာတော့လည်းမဆိုးပါဘူး ရှင်က ရှင့်အဖေနဲ့တူတာ"

ကားမောင်းနေသည်မို့ တစောင်းမြင်နေရသည့် သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခုဖြစ်သွားပြီး သူက ဖြည်းညှင်းစွာခေါင်းညိတ်၏။

"အတော်များများတော့တူပါတယ် ဒါပေမယ့် ကလေးကတော့ မင်းကိုပဲမွေးခိုင်းမှာ"

"ဟွန့်!! ဖောက်လာပြီ"

သူမမျက်စောင်းလေးထိုးတော့ ပြုံးပြီး နဖူးလေးကိုငုံ့နမ်းလိုက်သည်။

"ခဏအိပ်ဦး ရောက်ဖို့လိုသေးတယ်"

"မအိပ်ပါဘူး ခေ ရှင့်ကိုအဖော်လုပ်ပေးမယ် ကားမောင်းရတာ ပျင်းမှာပေါ့"

"မပျင်းပါဘူး အိပ်စရာရှိတာအိပ်ပါ အိမ်ရောက်ရင်နှိုးမယ် ကိုယ့်မိန်းမအိပ်ရေးဝဖို့အဓိက"

ပိုလွန်းသောသူ့ကို မျက်စောင်းလေးထိုးပစ်တော့ သူက သဘောတကျရယ်လေ၏။

ခေအရုပ်ကလေးဖက်ကာ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားလိုက်တော့ ခဏနှင့်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

"ခေ ထတော့"

သူ့အသံကြားမှ ခေပြန်နိုးလာကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ကားပေါ်ကဆင်းတော့ ဟိုတစ်ခါကအိမ်ကြီးကိုရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ခါမြင်ဖူးထားသောအလုပ်သမားတွေက အိမ်ရှေ့မှာစုပြီးစောင့်နေကြသလို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော လူငယ်တွေလည်း စောင့်နေကြ၏။

"အစ်ကိုလေး ပြန်လာမယ်ဆိုလို့ စောင့်နေကြတာ"

"အင်း အခန်းပြင်ထားတယ်မလား ပစ္စည်းတွေသယ်သွားတော့ ခေ့ကိုတော့သိကြတယ်မလား"

သူက ခေ့ပခုံးကိုဖက်ထားလိုက်တော့ ခေ သူ့ခါးကိုပြန်ဖက်ရင်း အားလုံးကိုရယ်ပြပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဒါ သူပြောသည့် သူ့ရဲ့ညီတွေ၊ ညီမတွေပဲနေမှာ...

"ခေ မရယ်နဲ့ သူများတွေရှေ့မှာ"

သူ့စကားကြောင့် ခေစူပုတ်သွား၍ သူက မကြည်သလိုကြည့်ကာ ကားပေါ်ကပစ္စည်းတွေကိုချခိုင်းပြီး ခေ့ကိုတော့ နားဖို့အခန်းထဲလွှတ်သည်။

"မနားချင်သေးပါဘူး ခေ့ကိုစောင့်နေကြတဲ့ဥစ္စာ ခဏဖြစ်ဖြစ်တော့"

"ခရေဝိုင်"

ချက်ချင်းကြီးလေသံမာသွားသော သူ့ကြောင့် ဘာဖြစ်သွားတာပါလိမ့်ဟု စဥ်းစားမရသလို ခေလည်းဘာအမှားလုပ်ထားမိလဲမသိ။

"ခေက သူတို့ကိုအားနာလို့ပါ"

"ဘာမှအားမနာနဲ့ သွား.. အခန်းထဲသွားအိပ်တော့ ပြီးမှလာနှိုးမယ်"

ခေ အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် သူ့အခန်းကိုရောက်ခဲ့ကာ သူကတော့ ဘာလုပ်စရာရှိသည်လဲမသိဘဲ အတော်နဲ့ပြန်ရောက်မလာခဲ့။

ခေသည်လည်း အိပ်ရေးမဝသေးသည်နှင့် သူ့အိပ်ယာမှာပင် ပြန်အိပ်ပစ်လိုက်သည်။

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ကလေးလေးကျနေတာပဲနော် အစ်ကိုလေး ချစ်စရာလေး"

"အစ်ကိုက ကြိုက်လည်းကြိုက်တတ်တယ်နော် အရင်ကလူတွေနဲ့များ တခြားစီပဲ"

"အစ်ကိုအရမ်းသဝန်တိုတာပဲ ညီမတို့ကနှုတ်ဆက်မလို့စောင့်နေတာကို မရီးကို ဇွတ်နားခိုင်းလိုက်တယ်"

"ဘာဖြစ်လဲ သူခရီးပမ်းလာတယ် အဲ့လောက်တောင်အလိုက်မသိကြဘူးလား"

သူ ထငေါက်တော့မှ ညီမတွေပါးစပ်ပိတ်သွားကာ ညီတွေကတော့ ပြုံးစိစိ။

ဒီကလေးမတွေကို ခေ့အနားပေးမကပ်နိုင်။

သူချစ်သည့်ပါးလေးတွေကို ဆွဲဖဲ့ကုန်ရင်ရော...

သူမြတ်နိုးရသည့် ဆံပင်တွေကိုင်ကြည့်ကြရင်ရော...

"အစ်ကိုကလည်း ဒေါသချည်းပဲ မရီးလန့်သွားပါလိမ့်ဦးမယ်"

"ငါ့မိန်းမကို ငါအော်စရာလား သွား.. လုပ်စရာရှိတာသွားလုပ်ကြ Dinnerကျရင်တွေ့မှာပဲ"

"ဟုတ် အစ်ကိုလေး"

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 40 ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကိုလေးစားလျက်

#shinthant1141997

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဝိုင္ ( part - 39 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"ဘယ္လို!! ဘယ္လို!! လက္ထပ္မယ္"

"ဟုတ္ကဲ့"

တအံ့တၾသျဖစ္ေနသၫ့္ ေမေမ့ကိုေရာ၊ ႀကီးေမကိုပါ ေခ မၾကၫ့္ရဲဘဲ မ်က္ႏွာေလးလႊဲထားလိုက္မိသည္။

အတူတူေနခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ရိွေနၿပီးမွ လက္ထပ္ခ်င္သည္ဆိုေတာ့...

"ကၽြန္ေတာ္လက္ထပ္ခဲ့တာ ဘယ္သူမွမသိဘူး အထူးသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္အသိုင္းအဝိုင္းမွာ ခေရဝိုင္က ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးဆိုတာ သိတဲ့သူနည္းတယ္"

"အင္း"

"အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လက္ထပ္မယ္"

ေခ ရွက္ရွက္ႏွင့္သူ႔ကိုျပန္ၾကၫ့္မိေတာ့ သူက မ်က္ႏွာတည္တည္ျဖင့္ အားလံုးကိုအသိေပးသလိုေျပာ၏။

တကယ္ဆိုအဲ့ဒီတုန္းက သူေနမေကာင္းျဖစ္ေနခ်ိန္မို႔ ေျပာတယ္ထင္ေနေပမယ့္ တကယ္ထလုပ္ေတာ့လည္းရွက္မိ၏။

သူ႔အေပၚမုန္းတာေတြ၊ မေက်နပ္ႏိုင္တာေတြ ေခ အမ်ားႀကီးေျပာခဲ့သည္မလား။

"ေခေခကေရာ"

ေမေမက ေခ့ကိုၾကၫ့္ရင္းေမးေန၍ သူ႔ကိုရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ တစ္ခ်က္ၾကၫ့္ၿပီး ေခါင္းေလးညိတ္လိုက္သည္။

"သူ႔သေဘာပါ ေမေမ"

"အဲ့ဒါဆိုလည္းစီစဥ္ၾကတာေပါ့ သားတို႔ခ်င္းတိုင္ပင္ၾကဦး ေမေမတို႔က သားတို႔သေဘာအတိုင္းစီစဥ္ေပးမယ္ ဟုတ္ၿပီလား"

သူ ေခါင္းညိတ္ျပေတာ့ ေမေမေရာ၊ ႀကီးေမပါ ႃပံုးတံု႔တံု႔ျဖင့္ ထိုင္ရာမွထသြားၾကသည္။

ပီယနဲ႔မခတို႔အတဲြက မင္းထက္ႏွင့္ခပ္တိုးတိုးေျပာရင္း ႀကိတ္ရယ္ေနတာေတြ့ေတာ့ သူ တကယ္ႃပံုးမိသည္။

အထူးသျဖင့္ အငယ္တိုင္းေၾကာက္ရေလာက္ေအာင္ဆိုးခဲ့သၫ့္ သူ႔လိုလူက ေခ့အတြက္ႏွင့္ ခုမွကေလးျပန္ျဖစ္ေနသည္ကိုလည္း အံ့အားသင့္စရာတစ္ခုလို ေျပာေနၾကမွာေသခ်ာ၏။

"ေခ ကိုယ့္အေပၚလာထိုင္"

သူမကိုခ်စ္ရသၫ့္အထဲမွာ ဒီတစ္ခုလည္းအပါအဝင္ျဖစ္သည္။

လာဆိုရင္ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာၿပီး သူ႔အနားမွာေခြးေပါက္ေလးေတြလိုကပ္ခၽဲြကာ ေမးဖ်ားကို ခိုးခိုးနမ္းတတ္ေသးသည္။

ခုလည္း သူ႔ေပါင္ေပၚထိုင္ကာ လည္ပင္းကိုသိုင္းဖက္ၿပီး ဖုန္းထဲမွာေတြ့ထားသၫ့္ဟာသတစ္ခုကိုျပကာ ရယ္ေနျပန္သည္။

"Girl Logicတဲ့ ေခဖတ္ျပမယ္ ရွင္နားေထာင္"

"အင္း"

"မင္းခ်စ္တာကိုသိတယ္ မင္းကိုေတာ့ျပန္မခ်စ္ဘူး ဒါေပမယ့္ သူ႔ကိုပဲခ်စ္ရမယ္

ခ်စ္စကားႀကိဳက္စကားကိုလက္ခံၿပီးနားေထာင္မယ္ ဒါေပမယ့္အေျဖျပန္မရဘူး

မင္းနဲ႔လည္းျပတ္ျပတ္သားသားမျဖစ္ခ်င္ဘူး ဒါေပမယ့္ မင္းကိုလည္းျပန္မခ်စ္ဘူး

သူဘဲထားခ်င္ထားမယ္ ဒါေပမယ့္ မင္းသူ႔ကိုခ်စ္ရမယ္

မင္းေစာ္ထားခ်င္ထားလို႔ရတယ္ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကိုေတာ့ခိုးခ်စ္ရမယ္ တဲ့"

ဟုတ္သလိုလိုႏွင့္ လည္ထြက္​ေနသၫ့္ logicမို႔ ေခါင္းကိုကုတ္မိေတာ့ ေခကရယ္ကာ ေနာက္တစ္ခါထပ္ဖတ္ျပသည္။

သူမက ဖတ္ျပေနရင္းရယ္ခ်င္လာသလို ႃပံုးႃပံုးေလးျဖစ္လာေတာ့ ခါးေလးကိုဖက္ကာ နားထင္ေနရာေလးကိုနမ္းလိုက္သည္။

ေခက ေမာ့ၾကၫ့္လာၿပီး သူ႔ေမးဖ်ားကိုလွမ္းနမ္းကာ ဖုန္းကိုပဲျပန္ၿပီးအာရံုေရာက္သြား၏။

"အစ္ကို"

ေက်ာ္ပီယက သူတို႔အနားေရာက္လာၿပီး သူ႔ဆီဖုန္းလွမ္းေပးေတာ့ ေခက တစ္ခ်က္သာၾကၫ့္ၿပီး ေပါင္ေပၚထိုင္ေနရာမွ ေဘးမွာဆင္းထိုင္သည္။

ေစာေစာက ေခ့ကိုနမ္းေနတဲ့ပံုေလးျဖစ္ၿပီး ထိုဓာတ္ပံုထဲမွာ သူမ ေတာ္ေတာ္လွေနတာမို႔ သူရယ္ရင္းေခါင္းညိတ္ျပကာ...

"ငါ့ဆီပို႔ေပး"

သူက သူ႔ဖုန္းကိုပါယူၿပီး ေက်ာ္ပီယကိုျပန္ေပးလိုက္ေတာ့ ေခကျပန္ၾကၫ့္ၿပီး ဘာလဲဆိုသၫ့္သေဘာျဖင့္ ေမးဆတ္ျပသည္။

"ဘာမွမဟုတ္ဘူး မင္းအရမ္းလွတယ္လို႔ေျပာေနတာ"

"ရွင္တို႔ႏွစ္ေယာက္လား ေခ့ကိုအဲ့အတိုင္းေျပာမွာ ဟြန႔္..."

"ေအးေလ ေျပာစရာလား ငါက ငါ့မိန္းမကိုပဲေျပာမွာေပါ့"

ပီယရဲ့အေငၚတူးစကားေၾကာင့္ ေခႏႈတ္ခမ္းစူကာ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ၿပီး သူ႔ကိုေမာ့ၾကၫ့္သည္။

"ေတာ္စမ္းပါ မင္းမိန္းမက ငါ့မိန္းမေလာက္ ခ်စ္စရာေကာင္းလို႔လား"

"ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမက ပိုခ်စ္စရာေကာင္းတာေပါ့ ေခစုတ္လို ေဆးမထိုးတတ္ဘူး အက်င့္ပုတ္ေသးတယ္ ေခနဲ႔ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အတူေနလို႔သိေနတာ တစ္စက္ကေလးမွ အက်င့္မေကာင္းဘူး"

"မင္းရဲ့မခကေရာ တစ္ခုခုဆို မ်က္ရည္ကအရင္က်ၿပီ ရည္းစားက ခိုးထားတတ္ေသးတယ္ အစ္ကိုကသေဘာမတူေတာ့ တစ္ခါတည္းလိုက္ေျပးသြားေရာ"

"အစ္ကိုက ဘလိုင္းႀကီးပါ ၿပီးေတာ့ အဲ့ဒါအစ္ကို႔ညီမေနာ္ ဘက္မလိုက္နဲ႔"

"ခေရဝိုင္လည္း မင္းရဲ့အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းပဲ မင္းတို႔ဖိတ္စာထဲမွာေတာင္ပါေသးတယ္ မင္းလည္းဘက္မလိုက္နဲ႔ ေအး.. ဖိတ္စာထဲမွာ သူ႔ကိုငါ့နာမည္နဲ႔ခဲြၿပီး သပ္သပ္ေရးတဲ့ကိစၥရိွေသးတယ္"

"အစ္ကိုေနာ္ အဲ့ဒါ ေခ့အႀကံ"

"သူခိုင္းတိုင္း မင္းကလုပ္ရသလား ငါ့မိန္းမကိုပဲလႊဲမခ်နဲ႔"

"ဟာ!! ခင္ဗ်ားအေတာ္ကပ္တီးကပ္ဖဲ့ႏိုင္တဲ့လူပဲ ေတာ္ပါၿပီ အရႈံးေပးပါတယ္ ၃၁ဘံုမွာ ခေရဝိုင္သည္သာ ခ်စ္စရာအေကာင္းဆံုးပါ"

စကားႏိုင္လုေနၾကေသာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကၫ့္ၿပီး ေခက တခစ္ခစ္ရယ္ရင္း သူ႔ရင္ဘတ္ေပၚေမးေလးတင္ကာ သူ႔ခါးကိုဖက္ထား၏။

လက္လန္တယ္ဆိုသၫ့္ပံုႏွင့္ ပီယ ဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ဘဲ ရယ္က်ဲက်ဲျဖင့္ အနားကထြက္သြားေတာ့မွ သူ ေခ့ကိုငံု႔ၾကၫ့္မိသည္။

"ရွင္ ကေလးဆန္လိုက္တာ"

"အဲ့ဒါမင္းေၾကာင့္ေလ ဘာလို႔ကိုယ့္ကိုေမာ့ၾကၫ့္လဲ အသက္ႀကီးမွ အငယ္ေတြနဲ႔ၿပိဳင္ၿပီး မင္းေစာ္ထက္ ငါ့ေစာ္ကပိုမိုက္တယ္လုပ္ေနရတာ"

"ဟီး... ခ်စ္တာဒီလူႀကီးကို"

ေခကအသည္းယားသြားသလို ရင္ဘတ္ကိုတအားကိုက္ပစ္၍ ေတာ္ေတာ္နာသြားေပမယ့္ သူႃပံုးမိသည္။

အိမ္အျပင္ဘက္ဆီမွ မင္းထက္တို႔ရယ္သံေတြၾကားလိုက္ရ၍ ေစာေစာကကိစၥကိုရယ္ေနၾကမွန္းသိလိုက္၏။

သူ ေခနဲ႔မွလိွမ့္ခံေနရတာကို နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္ဟု ေျပာေနၾကမလား...

အမ်ိဳးမ်ိဳးျပဳစားႏိုင္လြန္းတဲ့စုန္းမေလး....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ဆိုင္ကိုမန္ေနဂ်ာနဲ႔ထားခဲ့ မင္းမိုးကုတ္ကိုလိုက္ခဲ့ရမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့"

"ဖုန္းႀကိဳဆက္ထားတယ္မလား မရီးကိုမျမင္ဖူးဘူးဆိုတဲ့သူေတြ"

"ဆက္ထားပါတယ္ အိမ္မွာပဲေစာင့္ၾကမယ္လို႔ေျပာတယ္"

မရီးကို သူတို႔ညီအစ္ကိုတစ္စု အေၾကာင္းမဲ့စိတ္ဝင္စားေနၾကတာမဟုတ္။

အစ္ကို႔လိုလူက သည္းသည္းလႈပ္ေနေအာင္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခံရသၫ့္မိန္းကေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ကံေကာင္းလိုက္သလဲဆိုသၫ့္အေတြးႏွင့္ စိတ္ဝင္စားေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။

အစ္ကို႔မွာ သူ႔လိုညီ တျခားတစ္ေယာက္ရိွေသးသၫ့္အျပင္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေဖေဖတာဝန္ယူခဲ့သၫ့္ ေမမိုးမခလို အိမ္သားေတြလည္းရိွေသးသည္။

"မိုးကုတ္မွာ ဆြမ္းကပ္ၿပီးDinnerလုပ္မွာ ေမေမမိုးကုတ္ကိုခဏေတာ့ျပန္လိုက္ခဲ့ပါ"

"ရပါတယ္သားရယ္ ေျပာရမယ့္သူလည္းမဟုတ္ဘဲနဲ႔ မင္းထက္နဲ႔ေမေမ သြားႏွင့္မယ္ သားနဲ႔ေခေခနဲ႔ေနာက္ကလိုက္ခဲ့ေတာ့"

"ေခကေရာ"

"ျပင္တုန္း ဆင္တုန္း"

နာရီကိုၾကၫ့္ေတာ့ ၁၀နာရီထိုးေတာ့မွာမို႔ ေနာက္က်မွာစိုး၍ သြားေခၚဖို႔ျပင္ေတာ့ ေခကအေပၚကေနေျပးဆင္းလာ၏။

သူမက ေပါင္လယ္ေလာက္သာရိွေသာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ဆင္စြယ္ေရာင္တီရွပ္ေလးႏွင့္တဲြဝတ္ထားၿပီး sneakerဖိနပ္အျဖဴေရာင္ေလးကိုစီးထားသည္။

ဆံပင္ေတြကိုေတာ့ ခပ္ပြပြထံုးထား၍ ကပိုကရိုေလးျဖင့္ လွရက္ႏိုင္ေသာေခ့ကို သူေငးၾကၫ့္မိသည္။

သူနဲ႔စေတြ့ဖူးတုန္းကလို လြင့္ပ်ံတက္ႂကြေနသၫ့္ပံုစံမ်ိဳးေလး။

"အံမယ္ သူမ်ားကိုေငးေနတာ ေခလွလို႔လား"

ေခက ခုန္ဆြခုန္ဆြေလးလုပ္ကာ တစ္ပတ္လွၫ့္ျပလိုက္ေတာ့ သူအသည္းယားသြားၿပီး ေကာက္ေပြ့ယူကာ ပါးေလးတစ္ဖက္ကို ႏွာတံတစ္ခုလံုးနစ္ဝင္သြားေအာင္နမ္းလိုက္သည္။

သူမရယ္ေနခဲ့တာမို႔ ထိုသို႔ေပြ့ထားသၫ့္အတိုင္း အိမ္ထဲကထြက္လာခဲ့ၿပီး ကားေပၚတင္ကာ ခါးပတ္ ပတ္ေပးလိုက္သည္။

မိုးကုတ္ကိုသြားသည့္တစ္လမ္းလံုး သူမက ေပါက္ေပါက္ေဖာက္လာသလို တစ္ခ်ိန္လံုးထိုင္ၾကၫ့္ေနသျဖင့္ ပ်င္းစရာမေကာင္းဘဲ ေပ်ာ္စရာအတိ။

"ေခ်ာလားေျပာဦး မင္းၾကၫ့္ေနလို႔ ဆဲြေဆာင္မႈရိွေအာင္ရုပ္တည္ေနရတာ ေညာင္းေနၿပီ"

"ဒီအတိုင္းပဲေနေပါ့ ရွင္ကဘယ္လိုေနေန ၾကၫ့္ေကာင္းတာပဲ ေခဆို ရွင့္ကိုခဏခဏၾကၫ့္ၿပီး ခဏခဏႂကြေနမိတာ ဒီဘဲအရမ္းေခ်ာပါလားေပါ့ ၿပီးမွ aww ငါ့ေယာက်ာ္းပဲ​ဆိုၿပီး"

သူ႔ဆီကရယ္သံထြက္လာေတာ့ ေခ သူ႔လက္ေမာင္းကိုဖက္ထားလိုက္ရင္း ပခံုးကိုေခါင္းေလးမွီကာ...

"ရွင္ စိတ္မဆိုးဘူးဆို ေခ ေမးခ်င္တယ္ ရွင့္မွာေလ ညီဘယ္ႏွေယာက္ရိွလဲဟင္"

အရင္ကစိတ္နဲ႔ဆို သူ ထၿပီးရိုက္ခဲြပစ္မိမွာျဖစ္ေပမယ့္ အခုက ေချဖစ္ေန၍ ရွက္ႃပံုးႃပံုးလိုက္မိသည္။

"၂ေယာက္ရိွတယ္ မင္းထက္ရဲ့အေမကိုေတာ့သိတယ္ အဲ့ဒီေကာင္လည္း မိုးကုတ္မွာမေနဘဲ တစ္ခါတစ္ေလမျွပန္လာတာ

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့မင္းယံတဲ့ သူကရန္ကုန္မွာေနတာ သူနဲ႔ေတာ့အဆက္အသြယ္ရိွေပမယ့္ သူ႔အေမကိုေတာ့ ကိုယ္မသိဘူး"

"မခကေရာ"

"မခရဲ့အေဖက ကိုယ့္ဦးေလး၊ ေဖေဖ့ရဲ့ညီအရင္း အဲ့ဒါေၾကာင့္ မခကိုတရားဝင္ေမြးစားထားတာေပါ့ တျခား ေဖေဖ့ရဲ့သားသမီးေတြလည္းရိွေသးတယ္

ေက်ာက္တြင္းကလူေတြရဲ့ သားသမီးေတြဆိုပါေတာ့ ပညာေရးစားရိတ္ မတတ္ႏိုင္တဲ့ကေလးေတြကို ေက်ာင္းဆက္ထားေပးတယ္ တခ်ိဳ႕ကေလးေတြဆို အိမ္မွာေခၚထားတာလည္းရိွတယ္

အခုေတာ့ကိုယ္ပိုင္ဘဝေတြနဲ႔ပါ သူတို႔ကလည္း ေဖေဖပဲေခၚၾကတာပဲ"

"ဦးက အဲ့လိုလည္းရိွေသးတာပဲေနာ္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတာ့ဆိုးေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတာ့လည္းမဆိုးပါဘူး ရွင္က ရွင့္အေဖနဲ႔တူတာ"

ကားေမာင္းေနသည္မို႔ တေစာင္းျမင္ေနရသၫ့္ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ အႃပံုးတစ္ခုျဖစ္သြားၿပီး သူက ျဖည္းၫွင္းစြာေခါင္းညိတ္၏။

"အေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့တူပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကေလးကေတာ့ မင္းကိုပဲေမြးခိုင္းမွာ"

"ဟြန႔္!! ေဖာက္လာၿပီ"

သူမမ်က္ေစာင္းေလးထိုးေတာ့ ႃပံုးၿပီး နဖူးေလးကိုငံု႔နမ္းလိုက္သည္။

"ခဏအိပ္ဦး ေရာက္ဖို႔လိုေသးတယ္"

"မအိပ္ပါဘူး ေခ ရွင့္ကိုအေဖာ္လုပ္ေပးမယ္ ကားေမာင္းရတာ ပ်င္းမွာေပါ့"

"မပ်င္းပါဘူး အိပ္စရာရိွတာအိပ္ပါ အိမ္ေရာက္ရင္ႏိႈးမယ္ ကိုယ့္မိန္းမအိပ္ေရးဝဖို႔အဓိက"

ပိုလြန္းေသာသူ႔ကို မ်က္ေစာင္းေလးထိုးပစ္ေတာ့ သူက သေဘာတက်ရယ္ေလ၏။

ေခအရုပ္ကေလးဖက္ကာ မ်က္လံုးေတြမိွတ္ထားလိုက္ေတာ့ ခဏႏွင့္အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။

"ေခ ထေတာ့"

သူ႔အသံၾကားမွ ေချပန္ႏိုးလာကာ အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ ကားေပၚကဆင္းေတာ့ ဟိုတစ္ခါကအိမ္ႀကီးကိုေရာက္ေနၿပီျဖစ္သည္။

တစ္ခါျမင္ဖူးထားေသာအလုပ္သမားေတြက အိမ္ေရ႔ွမွာစုၿပီးေစာင့္ေနၾကသလို တစ္ခါမွမျမင္ဖူးေသာ လူငယ္ေတြလည္း ေစာင့္ေနၾက၏။

"အစ္ကိုေလး ျပန္လာမယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနၾကတာ"

"အင္း အခန္းျပင္ထားတယ္မလား ပစၥည္းေတြသယ္သြားေတာ့ ေခ့ကိုေတာ့သိၾကတယ္မလား"

သူက ေခ့ပခံုးကိုဖက္ထားလိုက္ေတာ့ ေခ သူ႔ခါးကိုျပန္ဖက္ရင္း အားလံုးကိုရယ္ျပၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။

ဒါ သူေျပာသၫ့္ သူ႔ရဲ့ညီေတြ၊ ညီမေတြပဲေနမွာ...

"ေခ မရယ္နဲ႔ သူမ်ားေတြေရ႔ွမွာ"

သူ႔စကားေၾကာင့္ ေခစူပုတ္သြား၍ သူက မၾကည္သလိုၾကၫ့္ကာ ကားေပၚကပစၥည္းေတြကိုခ်ခိုင္းၿပီး ေခ့ကိုေတာ့ နားဖို႔အခန္းထဲလႊတ္သည္။

"မနားခ်င္ေသးပါဘူး ေခ့ကိုေစာင့္ေနၾကတဲ့ဥစၥာ ခဏျဖစ္ျဖစ္ေတာ့"

"ခေရဝိုင္"

ခ်က္ခ်င္းႀကီးေလသံမာသြားေသာ သူ႔ေၾကာင့္ ဘာျဖစ္သြားတာပါလိမ့္ဟု စဥ္းစားမရသလို ေခလည္းဘာအမွားလုပ္ထားမိလဲမသိ။

"ေခက သူတို႔ကိုအားနာလို႔ပါ"

"ဘာမွအားမနာနဲ႔ သြား.. အခန္းထဲသြားအိပ္ေတာ့ ၿပီးမွလာႏိႈးမယ္"

ေခ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖင့္ သူ႔အခန္းကိုေရာက္ခဲ့ကာ သူကေတာ့ ဘာလုပ္စရာရိွသည္လဲမသိဘဲ အေတာ္နဲ႔ျပန္ေရာက္မလာခဲ့။

ေခသည္လည္း အိပ္ေရးမဝေသးသည္ႏွင့္ သူ႔အိပ္ယာမွာပင္ ျပန္အိပ္ပစ္လိုက္သည္။

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ကေလးေလးက်ေနတာပဲေနာ္ အစ္ကိုေလး ခ်စ္စရာေလး"

"အစ္ကိုက ႀကိဳက္လည္းႀကိဳက္တတ္တယ္ေနာ္ အရင္ကလူေတြနဲ႔မ်ား တျခားစီပဲ"

"အစ္ကိုအရမ္းသဝန္တိုတာပဲ ညီမတို႔ကႏႈတ္ဆက္မလို႔ေစာင့္ေနတာကို မရီးကို ဇြတ္နားခိုင္းလိုက္တယ္"

"ဘာျဖစ္လဲ သူခရီးပမ္းလာတယ္ အဲ့ေလာက္ေတာင္အလိုက္မသိၾကဘူးလား"

သူ ထေငါက္ေတာ့မွ ညီမေတြပါးစပ္ပိတ္သြားကာ ညီေတြကေတာ့ ႃပံုးစိစိ။

ဒီကေလးမေတြကို ေခ့အနားေပးမကပ္ႏိုင္။

သူခ်စ္သၫ့္ပါးေလးေတြကို ဆဲြဖဲ့ကုန္ရင္ေရာ...

သူျမတ္ႏိုးရသၫ့္ ဆံပင္ေတြကိုင္ၾကၫ့္ၾကရင္ေရာ...

"အစ္ကိုကလည္း ေဒါသခ်ည္းပဲ မရီးလန႔္သြားပါလိမ့္ဦးမယ္"

"ငါ့မိန္းမကို ငါေအာ္စရာလား သြား.. လုပ္စရာရိွတာသြားလုပ္ၾက Dinnerက်ရင္ေတြ့မွာပဲ"

"ဟုတ္ အစ္ကိုေလး"

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 40 ဆက္ရန္

စာဖတ္သူတစ္ဦးခ်င္းစီကိုေလးစားလ်က္

#shinthant1141997