အချစ်ဝိုင် ( part - 35 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"ဒက်ဒီက babyလေးကိုလွမ်းနေတာ သမီးရဲ့ဦးသီဟကလည်း မတွေ့တာကြာလို့တဲ့ ပြင်ဦးလွင်ကိုခဏပြန်လိုက်ခဲ့ပါလား"

မတွေ့တာကြာပြီဖြစ်သည့် ဒက်ဒီက ခေ နေမကောင်းနေ၍ အလည်အပတ်ရောက်နေကာ ပြင်ဦးလွင်ကိုပြန်လိုက်ခဲ့ဖို့ ခေ့ကိုခေါ်နေသည်။

မိုးကုတ်ကဖုန်းကိုပဲ အချိန်ပြည့်မျှော်နေမိသည့် ခေသည် အရင်လို လမ်းပျော်လည်းမဟုတ်တော့ဘဲ တမှိုင်မှိုင် တထွေထွေဖြစ်နေသည်ကို ဒက်ဒီမြင်ချင်ပုံမပေါ်။

"ခေလိုက်ချင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် သူ့ကိုစောင့်ချင်သေးတယ်"

"သူက Babyလေး အိမ်မှာမရှိမှန်းသိရင် ပြင်ဦးလွင်ကိုလိုက်ခဲ့မှာပေါ့ ဒါမှမဟုတ်ရင် မောင်မင်းစေရာပြန်ရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဒက်ဒီကိုယ်တိုင်ပြန်လိုက်ပို့မယ်"

ခေ ဒက်ဒီ့ကိုချစ်ပေမယ့် သူ့အကြောင်းပြန်သိချင်သည့်စိတ်ဖြင့် တွေဝေနေဆဲ။

မိုးကုတ်နဲ့အဆက်အသွယ်ပြတ်တာ ၂ရက်ကျော်ပြီမို့ အမှန်အတိုင်းဝန်ခံရရင် ခေ မိုးကုတ်ကလွဲလို့ ဘယ်ကိုမှမသွားချင်။

"အဖေကိုစိတ်ချမ်းသာအောင်ထားတာက ကုသိုလ်ရပါတယ် babyလေးရယ်"

"ခေ လိုက်ခဲ့ပါမယ်"

မေမေကလည်း သဘောတူသည်မို့ ကြီးမေက ခေ့ အဝတ်အစားတွေထည့်ပေးကာ ခေက အခန်းထဲမှာပဲ ငူငူလေးထိုင်နေမိသည်။

သူနဲ့ခေ အတူနေခဲ့သည့်ဒီအခန်းလေးကို မခွဲချင်သလို သူ့ကိုလွမ်းသည့်စိတ်တွေကလည်း တနင့်တပိုး။

ခေမျှော်နေမှာမှန်းသိပါလျက် ဒီလူဆိုးကောင်က ဘာလ်ု့ဖုန်းမဆက်တာလဲ...

"ကြီးမေ မိုးကုတ်က ဖုန်းမလာဘူးလား"

"လာတယ် ခေလေး မမကြီးကိုင်လိုက်တယ် ခေလေးအိပ်နေတာနဲ့"

"မေမေကိုင်တယ်ဆိုတော့ ဘာထူးသေးလဲ သူ ဘယ်လိုနေလဲဟင် သက်သာရဲ့လား"

"သက်သာပါတယ် အရမ်းကြီးတော့မသက်သာဘူးပေါ့ ကြည့်ရတာ အားနည်းနေတယ်ထင်ပါရဲ့ အရင်ကထက်ပိုဂရုစိုက်ရတယ်လို့ပြောတယ် သူကိုယ်တိုင်တောင် ဖုန်းမဆက်နိုင်ရှာဘူး ခမျာ သနားပါတယ်"

ခေ သက်ပြင်းလေးချကာ ခေါင်းလေးမော့မိတော့ ရေချိုးခန်းနားမှာ သူ့ကိုတွေ့လိုက်သလိုရှိသည်။

သေချာပြန်ကြည့်တော့လည်းဘာမှမရှိ၍ စိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီးဖြစ်သွားမိသည်။

ခေ အမြင်တွေမှားနေသလား၊ အိပ်ရေးတွေပျက်လို့ မြင်ချင်ရာတွေမြင်နေသလား။

"သွားစို့သမီးလေး"

ကြီးမေရော ပြန်လိုက်မှာဖြစ်ပြီး မေမေက နေကောင်းအောင်နေဖို့၊ မိုးကုတ်ကဖုန်းဆက်လာလျှင် ခေ့ဆီဆက်မည့်အကြောင်းတွေပြောသည်။

ခေ ခေါင်းလေးပဲညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကားပေါ်မှာဝင်ထိုင်လိုက်တော့ ဒက်ဒီကဖြည်းဖြည်းချင်းမောင်းထွက်လာသည်။

ပြင်ဦးလွင်သည် အရင်အတိုင်း အေးချမ်းလှပနေဆဲဖြစ်ကာ ခေသည်သာ ထိုအလှအပတွေကိုမကြည့်နိုင်အောင် သူ့ကိုသတိရနေမိသည်။

ပီယနှင့်မခဆီ ဖုန်းတွေခေါ်ပေမယ့်လည်း မကိုင်တာကခပ်များများမို့ ခေ ဘာမှသိခွင့်မရ။

"ဒက်ဒီ ပီယဆီဖုန်းခေါ်လို့ရလား"

"ဒက်ဒီမဆက်မိဘူး babyလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ခေ ဖုန်းခေါ်ရင် မကိုင်တာကများလို့"

"မအားလို့နေမှာပေါ့ babyလေးရယ် သူ့ယောက်ဖကိုလည်း ဂရုစိုက်ရသေးတယ်မလား"

လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်မို့ ခေ နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်ပေမယ့် ပီယဖုန်းမကိုင်တာက ခေ့အတွက်ထူးဆန်းနေ၏။

ခါတိုင်းဆို မအားသည့်အချိန်မှသာ ဖုန်းမကိုင်ဘဲထားတတ်ကာ အားလျှင်အားချင်း ချက်ချင်းပြန်ခေါ်တတ်သည့်လူက...m

"သမီးလေးနားတော့ ကြီးမေ အိမ်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်"

ကြီးမေက ခေ့ပစ္စည်းတွေကိုအခန်းထဲထည့်ပေးထားခဲ့ကာ အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ထွက်သွားတော့ ခေတစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့သည်။

အရင်ကနေခဲ့ဖူးသောအခန်းက ခရမ်းနုရောင်သုတ်ထားသည့်နံရံတွေဖြင့် အေးအေးချမ်းချမ်းလှနေသည်။

"ခေ"

သူ့အသံကြားလိုက်ရ၍ ခေ လှည့်ကြည့်မိတော့ ဘယ်သူမှမရှိဘဲ တစ်ခန်းလုံးမှာခေတစ်ယောက်တည်း။

ခေ ကျက်သီးထသွားမိသလို ပီပီသသကြားလိုက်ရသည့်အသံကြောင့်လည်း ရင်ထဲထိတ်လန့်သွားမိသည်။

"ရှင်လား ရှင် ခေ့ကိုခေါ်နေတာလား"

သူ တစ်ခုခုဖြစ်နေတာ သေချာသွားသည့်စိတ်ဖြင့် ခေ ပြေးထွက်ဖို့ပြင်မှ ခြေမခိုင်တော့၍ ထိုင်လျက်လေးလဲကျသွားသည်။

ပီယနံပါတ်ကို အရူးတစ်ယောက်လို ထပ်ကာထပ်ကာနှိပ်နေရင်း ခေ တအားအော်ငိုမိတော့ ကြီးမေရော၊ ဒက်ဒီပါ ခေ့အခန်းထဲရောက်လာသည်။

ယ္ယ္ယယ္ယယယယယယယစဂ

"ဒက်ဒီ သူတစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ ခေ့ကိုပြန်လိုက်ပို့ပေးပါ"

"Babyလေး အခုက"

"သူ ခေ့ကိုခေါ်နေတယ် သူ့အသံကြားလိုက်တယ် သူတစ်ခုခုဖြစ်နေပါပြီဆို ဒက်ဒီဘာလို့မယုံတာလဲ ခေမိုးကုတ်ကိုသွားမယ် ဖယ်ပေး"

ခေသည် ပွေ့ဖက်နွေးထွေးလာသည့် ကြီးမေရင်ခွင်ကိုလည်း မှီမချနိုင်။

သူ့အသံကြားလိုက်ရခြင်းဟာ ခေ့ကိုသွေးပျက်သွားစေပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ရင်ဘတ်လေးကိုဖိပြီး ခေ အသံကုန်အော်ငိုနေမိသည်။

ရှင် ဘာဖြစ်နေပြီလဲ....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ကိုယ် မင်းကိုချစ်တယ်"

သူ့အသံကြားလိုက်၍ ခေ ထထိုင်လိုက်မိတော့ ဘေးမှာအိပ်နေသည့်ကြီးမေကိုသာ ခေတွေ့ရ၏။

ခေ့အခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိ။

"ရှင် ဘယ်မှာလဲဟင်"

ခေ အိပ်ယာထဲက လူးလဲထလိုက်ပြီး အခန်းအပြင်ထွက်လာခဲ့ပေမယ့် နောက်ထပ်အသံမကြားရတော့။

"မင်းစေရာ ရှင် ဘယ်မှာလဲလို့ အရူးကောင်ရဲ့"

ခေ တစ်ယောက်တည်း အရူးမလေးလို ဘယ်သူမှမရှိသည့်အိမ်ထဲမှာ သူ့ကိုလိုက်ရှာနေမိသည်။

သူ ခေ့အနားမှာရှိနေသည်။

မမြင်ရပေမယ့် ဘေးကိုဝေ့ပတ်ကြည့်ရင်း နေရာမှာပဲထိုင်ချလိုက်မိသည်။

နားနှစ်ဖက်လုံးပိတ်ထားမိပေမယ့် "ကိုယ် မင်းကိုချစ်တယ်" ဆိုသည့်ပဲ့တင်ထပ်သံကိုသာ ခေ ဆက်တိုက်ကြားနေရဆဲ။

ခေ့ငိုသံတွေ၊ ခေ့ဆုတောင်းတွေ ရှင်ပြန်ကြားပါစေ...

ရှင် လိမ်သွားခဲ့ရင် ဘဝအဆက်ဆက် ခေနှိပ်စက်သမျှခံရပါစေ။

ရှင်ပြန်မလာရင် ရှင့်ကိုခွင့်မလွှတ်ဘူး•••

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"Comaဝင်သွားတာ"

"ဗျာ"

ပီယ လန့်ဖျတ်သွားပြီး ကုတင်ပေါ်မှာအောက်စီဂျင်ပိုက်ကို နှာခေါင်းပေါ်တင်ထားရသည့် မင်းစေရာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်မိသည်။

Comaဆိုတာမျိုးက ဘယ်အချိန်ကျမှသတိပြန်ရမလဲ ခန့်မှန်းတွက်ချက်လို့မရသည့်အရာ...

"ဆေးကိုပုံမှန်သွင်းပေးရမယ် အာဟာရdripတွေ ဘာတွေအမြဲချိတ်ထားရမယ် ခွဲစိပ်မှုကအောင်မြင်တယ်လို့တော့မဆိုလိုပါဘူး ဒါပေမယ့် အသက်ဘေးကနေတော့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပါပြီ"

"ဒါကို လွတ်မြောက်တယ်လို့ ခင်ဗျားက ပြောချင်နေတာလား"

ဦးမင်းမြတ်သည် ရုတ်တရက်စိတ်လွတ်သွားသလို ဒေါက်တာရဲ့ဂျူတီကုတ်ကိုဆွဲယူကာ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်၏။

"ကျုပ်သားက အသေကောင်လို အိပ်ယာထဲမှာလဲနေတာက အသက်ဘေးကလွတ်တာလား ရအောင်ပြန်နှိုးပေး ခင်ဗျားလိုချင်သလောက် ကျုပ်အားလုံးပုံပေးမယ်"

"ဖေဖေ ဖေဖေစိတ်ထိန်းပါဦး ဖေဖေ သမီးကိုကြည့်ပါ"

မခက ဦးမင်းမြတ်ရဲ့လက်တွေကို မရမကပြန်ဆွဲကာ တတွတ်တွတ်တောင်းပန်ရင်း အခန်းအပြင်တစ်နေရာကို ဆွဲခေါ်သွား၏။

ပီယက ဆရာဝန်ကိုအားနာစွာကြည့်ရင်း...

"ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် အဖေစိတ်လွတ်သွားလို့ပါ"

"ရပါတယ် ဦးမင်းမြတ်အကြောင်း ကျွန်တော်သိပါတယ် သူက ဒီသားကို သူ့နေရာမှာတာဝန်ယူခိုင်းဖို့ အတော်လေးမျှော်လင့်ထားတာ ကောင်လေးက လူတော်ပါ လမ်းမှားရောက်သွားလို့သာ"

ဆရာဝန်က နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်ကာ round လှည့်ဖို့ထွက်သွားတော့ သူ မင်းစေရာကိုငုံ့ကြည့်မိသည်။

"မင်းဘာလို့ ခုလိုဖြစ်သွားတာလဲ ခေကမင်းကို အရမ်းချစ်နေကာမှ"

မလှုပ်မယှက်ရှိနေသော မင်းစေရာကို စိုက်ကြည့်နေမိရင်း ခေ့ဆီကဖုန်းဝင်လာသည်။

ခေသည် သူ့ဆီအမြဲလိုဖုန်းဆက်ကာ သူ မကိုင်ဖြစ်သည့်အခါဆို မနားတမ်းလည်းခေါ်တတ်သေးသည်။

"ခေ ပြော"

"သူ သက်သာလား"

"သက်သာတယ် အိပ်ဆေးပေးထားလို့ အိပ်ပျော်နေတယ် နင်ရော နေကောင်းလား"

"အင်း သူသက်သာတာသေချာလား ပီယ ငါ့ကိုမလိမ်နဲ့နော်"

"နင်က ငါ့ဘဝမှာအစားထိုးလို့မရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းပါ ခေရယ် အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်သလို မောင်နှတွေလည်းဟုတ်တယ်မလား ဘယ်သူ့ကိုမှမယုံရင်တောင် ငါ့ကိုယုံပါ ဟုတ်ပြီလား"

သူ အာမခံသလိုပြောလိုက်တော့ မယုံချင်သေးသည့်လေသံတွေက တစ်ထစ်လျော့သွားကာ....

"အင်းပါ ငါသူနဲ့ဖုန်းပြောချင်တယ် သူနိုးလာရင်ငါ့ကိုပြန်ဆက်ပေး သူ့အသံကြားရရင်ရပြီ ပြန်ဆက်ပေးနော်"

"အေးပါ စိတ်ချ"

"နင် ပြန်လာတော့မှာလား"

"မလာသေးဘူး ဒီမှာမခရဲ့အစ်ကိုတစ်ယောက်လည်း ဆေးရုံတက်နေရတယ်လေ ငါအဲ့မှာစောင့်ပေးနေတာ"

"ပြီးရောဟယ် ငါ့ဆီပြန်ဆက်ဖို့သာမမေ့နဲ့"

ခေ ဖုန်းချသွားတော့မှ သက်ပြင်းမောကြီးကိုမှုတ်ထုတ်ရင်း ကုတင်နားကထိုင်ခုံမှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ခေ့ကို သူလိမ်နေတာ တရားရဲ့လား...

ဘယ်အချိန်မှာ သတိပြန်ရမယ်လို့မဆိုသာသည့်အတွက် ခေ့ကို သူဘယ်အချိန်ထိလိမ်နေရဦးမှာလဲ...

"ကို ဆရာဝန်ကဘာပြောသွားသေးလဲ"

"ဘာမှမပြောသွားပါဘူး အဖေကရော"

"အိမ်ကိုပြန်ဦးမယ်ပြောသွားတာပဲ ဖေဖေက ကိုမင်းကိုသိပ်ချစ်တာ ကျောက်တွင်းတွေအတွက်ရော လုပ်ငန်းတွေအတွက်လည်း အတော်လေးမျှော်လင့်ထားတာ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း အိမ်မှာဖေဖေပြီးရင် ကိုမင်းစကားကိုပဲနာခံကြရတာ"

"ကိုတို့ ခေ့ကိုဘယ်လိုပြောကြမလဲ"

"ခေ ဖုန်းဆက်သေးတယ်လား"

"စောစောကဆက်တယ် အသံကြားရရင်ရပြီတဲ့ ခေ အဲ့လောက်ထိခင်တွယ်ပြီး စိတ်ပူနေတာမျိုးမတွေ့ဖူးသေးဘူး ကိုမင်းစေရာအကြောင်းပြောပြလိုက်ရင် စိတ်ထိခိုက်ပြီး ပုံလဲသွားမှာလည်းစိုးရသေးတယ် ခေကစိတ်ထိခိုက်လွန်းရင် သတိလစ်သွားတာမျိုးရှိတတ်တယ် မပြောလို့ကလည်း ရေရှည်မှာမဖြစ်ဘူး"

"ခေက အခုပြင်ဦးလွင်မှာမလား"

"အင်း လေးလေးကိုဖုန်းဆက်ပြီး သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ ခေ ညညဆိုမအိပ်ဘူးတဲ့ ကိုမင်းစေရာကိုမြင်တယ် သူ့အသံကြားတယ်ဆိုပြီး အရူးလိုအော်ငိုနေတာတဲ့"

"ဟင်!!"

မခအကြည့်တွေက အိပ်ယာပေါ်မှာ ငြိမ်သက်နေသည့် မင်းစေရာဆီရောက်သွားသည်။

သူသည်လည်း ခေ့အပေါ် ဘယ်လောက်တောင်စွဲလမ်းမြတ်နိုးနေသလဲမသိ။

အခုအတိုင်းဆို ခေ့ အနားမှာပဲ တစ်ချိန်လုံးရှိနေပုံရသည်။

"ခေ့ကို ပြောပြဖို့တိုင်ပင်ရအောင် ကိုရယ်"

▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 36 ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကိုလေးစားလျက်

#shinthant1141997

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဝိုင္ ( part - 35 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"ဒက္ဒီက babyေလးကိုလြမ္းေနတာ သမီးရဲ့ဦးသီဟကလည္း မေတြ့တာၾကာလို႔တဲ့ ျပင္ဦးလြင္ကိုခဏျပန္လိုက္ခဲ့ပါလား"

မေတြ့တာၾကာၿပီျဖစ္သၫ့္ ဒက္ဒီက ေခ ေနမေကာင္းေန၍ အလည္အပတ္ေရာက္ေနကာ ျပင္ဦးလြင္ကိုျပန္လိုက္ခဲ့ဖို႔ ေခ့ကိုေခၚေနသည္။

မိုးကုတ္ကဖုန္းကိုပဲ အခ်ိန္ျပၫ့္ေမ်ွာ္ေနမိသၫ့္ ေခသည္ အရင္လို လမ္းေပ်ာ္လည္းမဟုတ္ေတာ့ဘဲ တမိႈင္မိႈင္ တေထြေထျြဖစ္ေနသည္ကို ဒက္ဒီျမင္ခ်င္ပံုမေပၚ။

"ေခလိုက္ခ်င္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကိုေစာင့္ခ်င္ေသးတယ္"

"သူက Babyေလး အိမ္မွာမရိွမွန္းသိရင္ ျပင္ဦးလြင္ကိုလိုက္ခဲ့မွာေပါ့ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေမာင္မင္းေစရာျပန္ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ဒက္ဒီကိုယ္တိုင္ျပန္လိုက္ပို႔မယ္"

ေခ ဒက္ဒီ့ကိုခ်စ္ေပမယ့္ သူ႔အေၾကာင္းျပန္သိခ်င္သၫ့္စိတ္ျဖင့္ ေတြေဝေနဆဲ။

မိုးကုတ္နဲ႔အဆက္အသြယ္ျပတ္တာ ၂ရက္ေက်ာ္ၿပီမို႔ အမွန္အတိုင္းဝန္ခံရရင္ ေခ မိုးကုတ္ကလဲြလို႔ ဘယ္ကိုမွမသြားခ်င္။

"အေဖကိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားတာက ကုသိုလ္ရပါတယ္ babyေလးရယ္"

"ေခ လိုက္ခဲ့ပါမယ္"

ေမေမကလည္း သေဘာတူသည္မို႔ ႀကီးေမက ေခ့ အဝတ္အစားေတြထၫ့္ေပးကာ ေခက အခန္းထဲမွာပဲ ငူငူေလးထိုင္ေနမိသည္။

သူနဲ႔ေခ အတူေနခဲ့သၫ့္ဒီအခန္းေလးကို မခဲြခ်င္သလို သူ႔ကိုလြမ္းသၫ့္စိတ္ေတြကလည္း တနင့္တပိုး။

ေခေမ်ွာ္ေနမွာမွန္းသိပါလ်က္ ဒီလူဆိုးေကာင္က ဘာလ္ု႔ဖုန္းမဆက္တာလဲ...

"ႀကီးေမ မိုးကုတ္က ဖုန္းမလာဘူးလား"

"လာတယ္ ေခေလး မမႀကီးကိုင္လိုက္တယ္ ေခေလးအိပ္ေနတာနဲ႔"

"ေမေမကိုင္တယ္ဆိုေတာ့ ဘာထူးေသးလဲ သူ ဘယ္လိုေနလဲဟင္ သက္သာရဲ့လား"

"သက္သာပါတယ္ အရမ္းႀကီးေတာ့မသက္သာဘူးေပါ့ ၾကၫ့္ရတာ အားနည္းေနတယ္ထင္ပါရဲ့ အရင္ကထက္ပိုဂရုစိုက္ရတယ္လို႔ေျပာတယ္ သူကိုယ္တိုင္ေတာင္ ဖုန္းမဆက္ႏိုင္ရွာဘူး ခမ်ာ သနားပါတယ္"

ေခ သက္ျပင္းေလးခ်ကာ ေခါင္းေလးေမာ့မိေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းနားမွာ သူ႔ကိုေတြ့လိုက္သလိုရိွသည္။

ေသခ်ာျပန္ၾကၫ့္ေတာ့လည္းဘာမွမရိွ၍ စိတ္ထဲတစ္မ်ိဳးႀကီးျဖစ္သြားမိသည္။

ေခ အျမင္ေတြမွားေနသလား၊ အိပ္ေရးေတြပ်က္လို႔ ျမင္ခ်င္ရာေတျြမင္ေနသလား။

"သြားစို႔သမီးေလး"

ႀကီးေမေရာ ျပန္လိုက္မွာျဖစ္ၿပီး ေမေမက ေနေကာင္းေအာင္ေနဖို႔၊ မိုးကုတ္ကဖုန္းဆက္လာလ်ွင္ ေခ့ဆီဆက္မၫ့္အေၾကာင္းေတြေျပာသည္။

ေခ ေခါင္းေလးပဲညိတ္ျပလိုက္ၿပီး ကားေပၚမွာဝင္ထိုင္လိုက္ေတာ့ ဒက္ဒီကျဖည္းျဖည္းခ်င္းေမာင္းထြက္လာသည္။

ျပင္ဦးလြင္သည္ အရင္အတိုင္း ေအးခ်မ္းလွပေနဆဲျဖစ္ကာ ေခသည္သာ ထိုအလွအပေတြကိုမၾကၫ့္ႏိုင္ေအာင္ သူ႔ကိုသတိရေနမိသည္။

ပီယႏွင့္မခဆီ ဖုန္းေတြေခၚေပမယ့္လည္း မကိုင္တာကခပ္မ်ားမ်ားမို႔ ေခ ဘာမွသိခြင့္မရ။

"ဒက္ဒီ ပီယဆီဖုန္းေခၚလို႔ရလား"

"ဒက္ဒီမဆက္မိဘူး babyေလး ဘာျဖစ္လို႔လဲ"

"ေခ ဖုန္းေခၚရင္ မကိုင္တာကမ်ားလို႔"

"မအားလို႔ေနမွာေပါ့ babyေလးရယ္ သူ႔ေယာက္ဖကိုလည္း ဂရုစိုက္ရေသးတယ္မလား"

လံုေလာက္ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မို႔ ေခ ႏႈတ္ဆိတ္ေနလိုက္ေပမယ့္ ပီယဖုန္းမကိုင္တာက ေခ့အတြက္ထူးဆန္းေန၏။

ခါတိုင္းဆို မအားသၫ့္အခ်ိန္မွသာ ဖုန္းမကိုင္ဘဲထားတတ္ကာ အားလ်ွင္အားခ်င္း ခ်က္ခ်င္းျပန္ေခၚတတ္သည့္လူက...m

"သမီးေလးနားေတာ့ ႀကီးေမ အိမ္ရွင္းလိုက္ဦးမယ္"

ႀကီးေမက ေခ့ပစၥည္းေတြကိုအခန္းထဲထၫ့္ေပးထားခဲ့ကာ အိမ္သန႔္ရွင္းေရးလုပ္ဖို႔ထြက္သြားေတာ့ ေခတစ္ေယာက္တည္းက်န္ခဲ့သည္။

အရင္ကေနခဲ့ဖူးေသာအခန္းက ခရမ္းႏုေရာင္သုတ္ထားသၫ့္နံရံေတျြဖင့္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းလွေနသည္။

"ေခ"

သူ႔အသံၾကားလိုက္ရ၍ ေခ လွၫ့္ၾကၫ့္မိေတာ့ ဘယ္သူမွမရိွဘဲ တစ္ခန္းလံုးမွာေခတစ္ေယာက္တည္း။

ေခ က်က္သီးထသြားမိသလို ပီပီသသၾကားလိုက္ရသၫ့္အသံေၾကာင့္လည္း ရင္ထဲထိတ္လန႔္သြားမိသည္။

"ရွင္လား ရွင္ ေခ့ကိုေခၚေနတာလား"

သူ တစ္ခုခုျဖစ္ေနတာ ေသခ်ာသြားသည့္စိတ္ျဖင့္ ေခ ေျပးထြက္ဖို႔ျပင္မွ ေျခမခိုင္ေတာ့၍ ထိုင္လ်က္ေလးလဲက်သြားသည္။

ပီယနံပါတ္ကို အရူးတစ္ေယာက္လို ထပ္ကာထပ္ကာႏိွပ္ေနရင္း ေခ တအားေအာ္ငိုမိေတာ့ ႀကီးေမေရာ၊ ဒက္ဒီပါ ေခ့အခန္းထဲေရာက္လာသည္။

ယ္ယ္ယယ္ယယယယယယယစဂ

"ဒက္ဒီ သူတစ္ခုခုျဖစ္ေနၿပီ ေခ့ကိုျပန္လိုက္ပို႔ေပးပါ"

"Babyေလး အခုက"

"သူ ေခ့ကိုေခၚေနတယ္ သူ႔အသံၾကားလိုက္တယ္ သူတစ္ခုခုျဖစ္ေနပါၿပီဆို ဒက္ဒီဘာလို႔မယံုတာလဲ ေခမိုးကုတ္ကိုသြားမယ္ ဖယ္ေပး"

ေခသည္ ေပြ့ဖက္ေနြးေထြးလာသၫ့္ ႀကီးေမရင္ခြင္ကိုလည္း မွီမခ်ႏိုင္။

သူ႔အသံၾကားလိုက္ရျခင္းဟာ ေခ့ကိုေသြးပ်က္သြားေစၿပီး အရူးတစ္ေယာက္လို ရင္ဘတ္ေလးကိုဖိၿပီး ေခ အသံကုန္ေအာ္ငိုေနမိသည္။

ရွင္ ဘာျဖစ္ေနၿပီလဲ....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ကိုယ္ မင္းကိုခ်စ္တယ္"

သူ႔အသံၾကားလိုက္၍ ေခ ထထိုင္လိုက္မိေတာ့ ေဘးမွာအိပ္ေနသၫ့္ႀကီးေမကိုသာ ေခေတြ့ရ၏။

ေခ့အခန္းထဲမွာ ဘယ္သူမွမရိွ။

"ရွင္ ဘယ္မွာလဲဟင္"

ေခ အိပ္ယာထဲက လူးလဲထလိုက္ၿပီး အခန္းအျပင္ထြက္လာခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ထပ္အသံမၾကားရေတာ့။

"မင္းေစရာ ရွင္ ဘယ္မွာလဲလို႔ အရူးေကာင္ရဲ့"

ေခ တစ္ေယာက္တည္း အရူးမေလးလို ဘယ္သူမွမရိွသၫ့္အိမ္ထဲမွာ သူ႔ကိုလိုက္ရွာေနမိသည္။

သူ ေခ့အနားမွာရိွေနသည္။

မျမင္ရေပမယ့္ ေဘးကိုေဝ့ပတ္ၾကၫ့္ရင္း ေနရာမွာပဲထိုင္ခ်လိုက္မိသည္။

နားႏွစ္ဖက္လံုးပိတ္ထားမိေပမယ့္ "ကိုယ္ မင္းကိုခ်စ္တယ္" ဆိုသၫ့္ပဲ့တင္ထပ္သံကိုသာ ေခ ဆက္တိုက္ၾကားေနရဆဲ။

ေခ့ငိုသံေတြ၊ ေခ့ဆုေတာင္းေတြ ရွင္ျပန္ၾကားပါေစ...

ရွင္ လိမ္သြားခဲ့ရင္ ဘဝအဆက္ဆက္ ေခႏိွပ္စက္သမ်ွခံရပါေစ။

ရွင္ျပန္မလာရင္ ရွင့္ကိုခြင့္မလႊတ္ဘူး•••

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"Comaဝင္သြားတာ"

"ဗ်ာ"

ပီယ လန႔္ဖ်တ္သြားၿပီး ကုတင္ေပၚမွာေအာက္စီဂ်င္ပိုက္ကို ႏွာေခါင္းေပၚတင္ထားရသၫ့္ မင္းေစရာကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကၫ့္မိသည္။

Comaဆိုတာမ်ိဳးက ဘယ္အခ်ိန္က်မွသတိျပန္ရမလဲ ခန႔္မွန္းတြက္ခ်က္လို႔မရသၫ့္အရာ...

"ေဆးကိုပံုမွန္သြင္းေပးရမယ္ အာဟာရdripေတြ ဘာေတြအၿမဲခ်ိတ္ထားရမယ္ ခဲြစိပ္မႈကေအာင္ျမင္တယ္လို႔ေတာ့မဆိုလိုပါဘူး ဒါေပမယ့္ အသက္ေဘးကေနေတာ့ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါၿပီ"

"ဒါကို လြတ္ေျမာက္တယ္လို႔ ခင္ဗ်ားက ေျပာခ်င္ေနတာလား"

ဦးမင္းျမတ္သည္ ရုတ္တရက္စိတ္လြတ္သြားသလို ေဒါက္တာရဲ့ဂ်ူတီကုတ္ကိုဆဲြယူကာ ေဒါသတႀကီးေအာ္ဟစ္၏။

"က်ဳပ္သားက အေသေကာင္လို အိပ္ယာထဲမွာလဲေနတာက အသက္ေဘးကလြတ္တာလား ရေအာင္ျပန္ႏိႈးေပး ခင္ဗ်ားလိုခ်င္သေလာက္ က်ဳပ္အားလံုးပံုေပးမယ္"

"ေဖေဖ ေဖေဖစိတ္ထိန္းပါဦး ေဖေဖ သမီးကိုၾကၫ့္ပါ"

မခက ဦးမင္းျမတ္ရဲ့လက္ေတြကို မရမကျပန္ဆဲြကာ တတြတ္တြတ္ေတာင္းပန္ရင္း အခန္းအျပင္တစ္ေနရာကို ဆဲြေခၚသြား၏။

ပီယက ဆရာဝန္ကိုအားနာစြာၾကၫ့္ရင္း...

"ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ အေဖစိတ္လြတ္သြားလို႔ပါ"

"ရပါတယ္ ဦးမင္းျမတ္အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ သူက ဒီသားကို သူ႔ေနရာမွာတာဝန္ယူခိုင္းဖို႔ အေတာ္ေလးေမ်ွာ္လင့္ထားတာ ေကာင္ေလးက လူေတာ္ပါ လမ္းမွားေရာက္သြားလို႔သာ"

ဆရာဝန္က နားလည္မႈျဖင့္ ေခါင္းညိတ္ႏႈတ္ဆက္ကာ round လွၫ့္ဖို႔ထြက္သြားေတာ့ သူ မင္းေစရာကိုငံု႔ၾကည့္မိသည္။

"မင္းဘာလို႔ ခုလိုျဖစ္သြားတာလဲ ေခကမင္းကို အရမ္းခ်စ္ေနကာမွ"

မလႈပ္မယွက္ရိွေနေသာ မင္းေစရာကို စိုက္ၾကၫ့္ေနမိရင္း ေခ့ဆီကဖုန္းဝင္လာသည္။

ေခသည္ သူ႔ဆီအၿမဲလိုဖုန္းဆက္ကာ သူ မကိုင္ျဖစ္သၫ့္အခါဆို မနားတမ္းလည္းေခၚတတ္ေသးသည္။

"ေခ ေျပာ"

"သူ သက္သာလား"

"သက္သာတယ္ အိပ္ေဆးေပးထားလို႔ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္ နင္ေရာ ေနေကာင္းလား"

"အင္း သူသက္သာတာေသခ်ာလား ပီယ ငါ့ကိုမလိမ္နဲ႔ေနာ္"

"နင္က ငါ့ဘဝမွာအစားထိုးလို႔မရတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ သူငယ္ခ်င္းပါ ေခရယ္ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းလည္းျဖစ္သလို ေမာင္ႏွေတြလည္းဟုတ္တယ္မလား ဘယ္သူ႔ကိုမွမယံုရင္ေတာင္ ငါ့ကိုယံုပါ ဟုတ္ၿပီလား"

သူ အာမခံသလိုေျပာလိုက္ေတာ့ မယံုခ်င္ေသးသၫ့္ေလသံေတြက တစ္ထစ္ေလ်ာ့သြားကာ....

"အင္းပါ ငါသူနဲ႔ဖုန္းေျပာခ်င္တယ္ သူႏိုးလာရင္ငါ့ကိုျပန္ဆက္ေပး သူ႔အသံၾကားရရင္ရၿပီ ျပန္ဆက္ေပးေနာ္"

"ေအးပါ စိတ္ခ်"

"နင္ ျပန္လာေတာ့မွာလား"

"မလာေသးဘူး ဒီမွာမခရဲ့အစ္ကိုတစ္ေယာက္လည္း ေဆးရံုတက္ေနရတယ္ေလ ငါအဲ့မွာေစာင့္ေပးေနတာ"

"ၿပီးေရာဟယ္ ငါ့ဆီျပန္ဆက္ဖို႔သာမေမ့နဲ႔"

ေခ ဖုန္းခ်သြားေတာ့မွ သက္ျပင္းေမာႀကီးကိုမႈတ္ထုတ္ရင္း ကုတင္နားကထိုင္ခံုမွာဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

ေခ့ကို သူလိမ္ေနတာ တရားရဲ့လား...

ဘယ္အခ်ိန္မွာ သတိျပန္ရမယ္လို႔မဆိုသာသၫ့္အတြက္ ေခ့ကို သူဘယ္အခ်ိန္ထိလိမ္ေနရဦးမွာလဲ...

"ကို ဆရာဝန္ကဘာေျပာသြားေသးလဲ"

"ဘာမွမေျပာသြားပါဘူး အေဖကေရာ"

"အိမ္ကိုျပန္ဦးမယ္ေျပာသြားတာပဲ ေဖေဖက ကိုမင္းကိုသိပ္ခ်စ္တာ ေက်ာက္တြင္းေတြအတြက္ေရာ လုပ္ငန္းေတြအတြက္လည္း အေတာ္ေလးေမ်ွာ္လင့္ထားတာ အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း အိမ္မွာေဖေဖၿပီးရင္ ကိုမင္းစကားကိုပဲနာခံၾကရတာ"

"ကိုတို႔ ေခ့ကိုဘယ္လိုေျပာၾကမလဲ"

"ေခ ဖုန္းဆက္ေသးတယ္လား"

"ေစာေစာကဆက္တယ္ အသံၾကားရရင္ရၿပီတဲ့ ေခ အဲ့ေလာက္ထိခင္တြယ္ၿပီး စိတ္ပူေနတာမ်ိဳးမေတြ့ဖူးေသးဘူး ကိုမင္းေစရာအေၾကာင္းေျပာျပလိုက္ရင္ စိတ္ထိခိုက္ၿပီး ပံုလဲသြားမွာလည္းစိုးရေသးတယ္ ေခကစိတ္ထိခိုက္လြန္းရင္ သတိလစ္သြားတာမ်ိဳးရိွတတ္တယ္ မေျပာလို႔ကလည္း ေရရွည္မွာမျဖစ္ဘူး"

"ေခက အခုျပင္ဦးလြင္မွာမလား"

"အင္း ေလးေလးကိုဖုန္းဆက္ၿပီး သြားေခၚခိုင္းလိုက္တာ ေခ ညညဆိုမအိပ္ဘူးတဲ့ ကိုမင္းေစရာကိုျမင္တယ္ သူ႔အသံၾကားတယ္ဆိုၿပီး အရူးလိုေအာ္ငိုေနတာတဲ့"

"ဟင္!!"

မခအၾကၫ့္ေတြက အိပ္ယာေပၚမွာ ၿငိမ္သက္ေနသၫ့္ မင္းေစရာဆီေရာက္သြားသည္။

သူသည္လည္း ေခ့အေပၚ ဘယ္ေလာက္ေတာင္စဲြလမ္းျမတ္ႏိုးေနသလဲမသိ။

အခုအတိုင္းဆို ေခ့ အနားမွာပဲ တစ္ခ်ိန္လံုးရိွေနပံုရသည္။

"ေခ့ကို ေျပာျပဖို႔တိုင္ပင္ရေအာင္ ကိုရယ္"

▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 36 ဆက္ရန္

စာဖတ္သူတစ္ဦးခ်င္းစီကိုေလးစားလ်က္

#shinthant1141997