အချစ်ဝိုင် ( part - 15 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်မိရင်း မျက်ရည်ဝေ့မိကာ ထိုင်ရာမှထပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်လာခဲ့သည်။

ရေပန်းကိုဖွင့်ချလိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးဆပ်ပြာနှင့် အထပ်ထပ်ပွတ်သပ်ဆေးချနေမိပေမယ့် ​သန့်စင်သွားသည်မထင်။

ခေ တစ်ယောက်တည်း ကမ္ဘာပျက်သလို ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားခဲ့ရသလို ထိုအိမ်မက်ဆိုးကြောင့် အိပ်ယာမှလန့်နိုးတိုင်းငိုမိသည်။

ပြင်းရှသောအနမ်းတွေ၊ ကြမ်းတမ်းသောထိတွေ့မှုတွေ...

ငြင်းဆန်ခွင့်မရှိခဲ့သလို ရုန်းထွက်၍လည်းမရခဲ့သော ရင်ခွင်ကျယ်တစ်ခု...

"လူယုတ်မာ ရှင့်ကိုမုန်းတယ်"

ခေ ရေပန်းအောက်မှာ ငုတ်တုတ်လေးထိုင်ချပြီး ငိုချပစ်လိုက်သည်။

ခေဟာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေခဲ့သည်ဆိုပေမယ့် ပီယနဲ့ထွဋ်ကလွဲလို့ ဘယ်ယောကျာ်းလေးနဲ့မှ တရင်းတနှီးနေခဲ့တာမဟုတ်။

ခေ့အပေါ် မရိုးမသားထိတွေ့ဖူးတာဆို၍ ထွဋ်သာရှိပြီး သူသည် ခေ့ရဲ့ချစ်သူ။

ဒီလူယုတ်မာနဲ့မှ.....

"ခေ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ပီယအသံကြားလိုက်ကာ တဝေါဝေါကျနေသောရေတွေရပ်သွားပြီး ခေ့ရှေ့မှာ မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည့်ပီယကို တွေ့လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာ ပီယကို အားကိုးစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်တော့ ပီယကခေ့ခေါင်းလေးကိုဆွဲယူကာ သူ့ပခုံးမှီချခိုင်းသည်။

ခေလည်း ပီယပခုံးပေါ်မှီချလိုက်ကာ.....

"ငါ ဘာလုပ်ရမလဲဟင်"

"နင် ဖြစ်ချင်တာကိုပြောလိုက် ခေ ငါဖြစ်အောင်လုပ်ပေးမယ် အဲ့ဒီကောင်သေစေချင်တယ်ဆိုလည်းရတယ် အဲ့ကောင်ကိုငါကိုယ်တိုင်"

"ဟင့်အင်း"

"ခေါင်းအေးအေးထားပြီး စဥ်းစားပါ ခေရယ် အချိန်ကနောက်ပြန်ဆုတ်မရဘူးဆိုပေမယ့် ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက်က ကိုယ့်လက်ထဲမှာပဲ ခေ ငါ ဒီကောင့်ကိုလုံးဝခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး နင်ဘာမှမလုပ်ရင်တောင်မှ.."

ပြောနေရင်း မျက်ရည်တစ်စက်ပေါက်ခနဲကျလာတော့ ခေ နှုတ်ခမ်းလေးဟသွားသည်အထိ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပီယရော ငိုနေသလား...

ခေ့လိုနာကျင်ခံစားရမှုမျိုး ပီယမှာရောဖြစ်နေခဲ့သလား။

"ဘဝမှာ ဒီလောက်ရင်နာရတာမျိုး ငါမကြုံဖူးသေးဘူး ခေ ငါ့အမှားအတွက် နင်ပေးဆပ်လိုက်ရတာကို ငါဘယ်လိုမှဖြေမရဘူး ဘယ်လိုပဲတွေးတွေး ငါ့ကြောင့်ဆိုတဲ့အဖြေပဲထွက်တယ်"

"နင့်ကြောင့်မဟုတ်ပါဘူး ပီယရယ် အဲ့လူကိုက"

"သမီး"

နှစ်ယောက်သား ရေချိုးခန်းထဲမှာ စကားပြောနေတုန်း ကြီးမေရောက်လာ၍ စကားစပြတ်သွားပြီး ခေ ကြီးမေကိုမော့ကြည့်သည်။

ကြီးမေက မျက်နှာမကောင်းဘဲ အခန်းအပြင်ဘက်ကိုတစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီးမှ .....

"အပြင်မှာ ဆရာကြီးတို့ရောက်နေတယ်"

"ဒက်ဒီလား"

"ဧည့်သည်တွေလည်းပါတယ် ခေလေးကိုမေးနေတယ် အဝတ်အစားလဲပြီး သွားလိုက်ဦးနော်"

"ဘယ်ကဧည့်သည်လဲ မတွေ့ချင်ပါဘူး ဟိုထွဋ်ဆိုတဲ့လူပဲနေမှာပေါ့ ဒီလောက်ထိပြောနေတာကို"

"လူစိမ်းတွေပါ သမီးရဲ့ ပြင်ဦးလွင်ကမဟုတ်လောက်ဘူး"

လူစိမ်းတွေဆိုတော့ ဒက်ဒီ့မိတ်ဆွေတွေများလား။

ဒက်ဒီက လုပ်ငန်းရှင်မိတ်ဆွေတွေ၊ အသိမိတ်ဆွေတွေဆို အိမ်ကိုအလည်ဖိတ်တတ်ပြီး ခေ့ကို အကြွားပိုတတ်သည်လေ။

ခေ ခဏလေးငြိမ်သွားတော့ ပီယက ခေ့ကိုခေါင်းပုတ်ပြီးအားပေးကာ.....

"ခါတိုင်းလိုပဲနေမှာပါ အဝတ်အစားလဲပြီးဘထွက်လာခဲ့ ငါလည်းရှိမယ် ဘာမှမကြောက်နဲ့"

ပြောရင်း ပီယက အရင်ထွက်သွားသည်။

ကြီးမေက ခေ့အတွက်အဝတ်အစားထုတ်ပေးရင်းမှ ခေ မှန်ရှေ့မှာငုတ်တုတ်လေးထိုင်နေမိတော့ ပခုံးတွေကိုခပ်ဖွဖွလေးဆုပ်သည်။

"ကြီးမေ ဆံပင်တွေသုတ်ပေးမယ်နော် ကလေး ပြီးရင်အင်္ကျီလဲလိုက်"

"ဒက်ဒီသိရင် ခေ့ကို ဘာလုပ်မယ်ထင်လဲဟင် ကြီးမေ"

"ကလေးအပြစ်မဟုတ်ပါဘူး ကလေးရယ် တကယ်ဆို ကလေးကိုအပြစ်မြင်နေလည်း ကြီးမေကိုယ်တိုင် ဆရာကြီးကိုပြောပစ်မယ် ဘာမှမကြောက်နဲ့"

ခေ သက်ပြင်းလေးချမိသလို နှုတ်ခမ်းလေးကိုလည်း ဖိကိုက်ပစ်လိုက်မိသည်။

ဒက်ဒီ့ကို ခေ ကြောက်နေတာမဟုတ်ပါဘူး ကြီးမေ...

ဒက်ဒီ့ကို ထိခိုက်နာကျင်စေခဲ့တဲ့အမှားမျိုးလုပ်ခဲ့မိတဲ့ ခေ့ကိုယ်ခေပဲ ခွင့်မလွှတ်နိုင်တာပါ...

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

ဖေဖေထိုးကြိတ်ခဲ့သမျှကို တစ်ချက်မှ မရှောင်ဘဲ ဒီလိုမှားခဲ့မိခြင်းအတွက် သူမကိုလက်ထပ်ချင်ကြောင်း တောင်းဆိုတော့ ဖေဖေက မာထန်ပြန်တောက်စွာငြင်းသည်။

"မင်းလို အောက်တန်းကျယုတ်မာတဲ့ကောင်ကို ငါကိုယ်တိုင်ထောင်ချပစ်မယ်"

"မလုပ်ပါနဲ့ အဖေကြီးရယ် ကျွန်မသားလေးက မိန်းကလေးကို တကယ်ချစ်တယ်နဲ့တူပါတယ်"

"တကယ်ချစ်တယ်ဆိုလည်း မိဘတွေကိုဖွင့်ပြောပြီး မိသားဖသားပီပီတောင်းယူပေါ့ အခုတော့ ပန်းကောင်းအညွန့်ချိုး..

မင်းစေရာ မင်းကိုမိန်းကလေးဘက်က ဘာမှမလုပ်ရင်တောင် ငါကိုယ်တိုင်သတ်ပြီး သွေးဆိုးသွေးညစ်ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်မယ်"

"သားက တကယ်တောင်းဆိုတာနေမှာပါ မိန်းကလေးဘက်ကို ညှိရအောင်ပါ"

မေမေက မျက်ရည်လည်ရွဲဖြင့် အသနားခံတောင်းပန်နေ၍ ဖေဖေက စကားမပြောတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဒီလိုနည်းနဲ့ သူမအပေါ်မှားခဲ့တာဖြစ်ပေမယ့် သူမကိုချစ်သည်။

ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီးမှတော့ ရယူချင်သည်။

သူ့တစ်ဘဝလုံးစာအတွက် သူ့အနားမှာ သူမ ရှိမှဖြစ်မည်ဟု လောဘတွေတက်လာမိသည်က အမှန်...

"ဖေဖေ ကျွန်တော်သူ့ကိုချစ်တယ် ဖြစ်ခဲ့သမျှက သူ့ကိုချစ်လို့ဖြစ်ခဲ့တာ ကျွန်တော်သူ့ကိုလက်ထပ်ချင်တယ် သူ့ကိုရမှကိုဖြစ်မယ် ထောင်ကျရုံမကလို့ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်"

"သားရယ်"

"သူ့ကို ကျွန်တော်ပိုင်ပြီးပြီ တစ်သက်လုံးဆက်ပြီးပိုင်ချင်တယ် ဖေဖေသတ်ချင်တယ်ဆိုလည်းသတ်လိုက်ပါ ကျွန်တော်ကတော့ သူ့ကိုမရမချင်း ရှေ့ဆက်တိုးမှာပဲ"

သူ့စကားကဆုံးနေပြီမို့ ဖေဖေက မေးကြောတွေထောင်လာသည်အထိ အံကြိတ်ငြိမ်သက်နေပြီးမှ ခေါင်းညိတ်သည်။

"မိန်းကလေးဘက်ကို လက်ထပ်ဖို့တောင်းပန်မယ် မိန်းကလေးက လက်မခံရင်တော့ မင်းကိုငါကိုယ်တိုင် ထောင်ထဲအရောက်ပို့ပစ်မယ်"

ဖေဖေက ထိုသို့သောလိုက်လျောမှုဖြင့် ခရေဝိုင်ရဲ့အဖေဦးမင်းထွန်းဆီ ဆက်သွယ်အကြောင်းကြားကာ သမီးတောင်းတော့ ဦးမင်းထွန်းက ....

"ကျွန်တော့်babyလေးကို ကျွန်တော်ချုပ်ချယ်မထားဘူး သူ့သဘောပါပဲ babyလေး သဘောတူရင် ကျွန်တော့်အနေနဲ့လည်း ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး"

ဟု ပြန်ဖြေလာသည်။

ခရေဝိုင့်ကိုခေါ်တာ babyလေးတဲ့...

မရတာမရှိစေရအောင် ကလေးတစ်ယောက်လို အလိုလိုက်ထားမှန်းသိသာစေသည့် nicknameလေး။

ပြင်ဦးလွင်က သူမနှင့် သူမရဲ့နို့ထိန်းအမေနေသောအိမ်က ဘန်ဂလိုပုံစံလေးဆောက်ထားကာ ခြံရှေ့မှာမြက်ခင်းအပြင် သစ်ခွပင်တွေလည်းရှိကာ ကျောက်သေးသေးလေးတွေကို လမ်းအဖြစ်ခင်းထားသည်။

အိမ်ကလေးက ဖက်ဖူးစိမ်းရောင်လေးသုတ်ထားသဖြင့် အေးအေးချမ်းချမ်းနေချင့်စဖွယ်လေးရှိပေမယ့် သူ လှမ်းတွေ့လိုက်ရသည့် အိမ်ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးလေးရဲ့မျက်နှာကတော့ သွေးဆုပ်ဖြူဖျော့သွား၏။

သူမ ကိုယ့်ကို ကြောက်နေတာလား....

ဒါမှမဟုတ် ရွံရှာမုန်းတီးနေသလား....

"တောက်!! "

ကျော်ပီယ၏ ခပ်ပြင်းပြင်းတက်ခေါက်သံနှင့်အတူ ကျော်ပီယအနောက်ကိုကွယ်ရပ်လိုက်သည့် သူမ...

ထို့အပြင် ထိုကောင့်ရဲ့လက်မောင်းကို အားကိုးတကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့် သူမရဲ့လက်ကလေး။

သူ့ကိုရိုက်ခဲ့သည့်ထိုလက်ကလေးဟာ ကျော်ပီယကိုအားကိုးစွာဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်ကလေး...

"Aww ပီယရောရောက်နေတာလား babyလေးရော ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

ဦးမင်းထွန်းက ဘာမှမသိသေးသလိုဖိတ်ခေါ်နေပေမယ့် ကျော်ပီယမျက်နှာအနေအထားကြောင့် အကဲခတ်သလိုတော့ ကြည့်နေ၏။

ကျော်ပီယအနောက်မှာ ကွယ်ရပ်နေသည့် ခေ့ကို အခုမှတွေ့သွားသလို .....

"Babyလေး"

"အဲ့လူတွေက ဘာလာလုပ်တာလဲ ခေ ဘယ်သူနဲ့မှမတွေ့ချင်ဘူး ဒက်ဒီ"

ကျော်ပီယအနောက်မှ ထွက်လာသည့်အသံလေးကြောင့် သူ ပိုပြီးဒေါသဖြစ်သွားမိသည်။

သူကြည့်မှာစိုးလို့ဟိုကောင့်နောက်ကို ပြေးဝင်ပုန်းပြီးအကြည့်မခံနိုင်ကြောင်းပြတာလား။

ဦးမင်းထွန်းက မျက်နှာပျက်သွားပြီး သူမတို့အနားအထိလျှောက်သွားကာ ခေ့လက်ကိုလှမ်းဆွဲတော့ ခေက အကိုင်မခံဘဲရုန်းပစ်ပြီး ကျော်ပီယနောက်ကထွက်မလာ။

"Babyလေး အဲ့လိုမရိုင်းရဘူးလေ လူကြီးတွေရှိနေတာကို"

"ခရေဝိုင်"

သူ ထိုင်မနေတော့ဘဲ ဦးမင်းထွန်းနောက်က ကပ်လိုက်လာခဲ့ပြီး သူမကိုခေါ်တော့ ကျော်ပီယက ခေ့ရှေ့ကကွယ်ပစ်ကာ သူ့ရင်ဘတ်ကို ခပ်ဆတ်ဆတ်တွန်းသည်။

သူ စိတ်ပျက်သွားပြီး မျက်လုံးတွေဖိပိတ်ပစ်ကာ ကျော်ပီယလက်ကို ဆွဲဖယ်ပစ်လိုက်ရင်း ......

"ကျွတ် !! မင်းဖယ်နေလိုက် နောက်ထပ်အရှက်ကွဲစရာတွေ ထပ်ကြုံစေချင်လို့လား"

"မင်းလိုကောင်က ဒီလိုယုတ်မာတတ်မှန်းငါသိပြီးပြီ မင်းစေရာ မင်းအောက်တန်းကျတတ်တာ လူသိအောင်ကြေညာချင်ရင်လည်း မင်းသဘောပဲ"

"ငါက ငါလိုချင်တာကိုရအောင်ယူတာ အဲ့ဒါကအောက်တန်းကျတယ်ဆိုရင် မင်းနဲ့ငါ ဘာထူးသေးလဲ မင်း အခုဖယ်လိုက်"

"တောက်!!! မင်း"

"ပီယ"

ဦးမင်းထွန်းက ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာရှိခဲ့ပြီမှန်းသိလိုက်ကာ ပီယကိုလှမ်းဟန့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးပြော၏။

"ပီယ မင်းနဲ့ လေးလေးနဲ့စကားပြောရအောင်"

ဦးမင်းထွန်းကိုမလွန်ဆန်နိုင်သည့်ကျော်ပီယသည် ဦးမင်းထွန်းခေါ်သည့်နောက်ကို လိုက်သွားရတော့ သူမနှင့်သူသာကျန်နေခဲ့သည်။

ခေက သူ့မျက်နှာကိုမမြင်ချင်သလိုလွှဲထားလျက် သူ ချစ်သည့်နှုတ်ခမ်းလေးကိုလည်း ပေါက်ထွက်မတတ် ဖိကိုက်ထားသည်။

သူမ ဘယ်လောက်အထိများ နာကျင်ခံစားနေလိုက်ရမလဲ...

"မင်း ငါနဲ့လက်ထပ်ဖို့ကိစ္စကို အေးအေးဆေးဆေးလက်ခံရင်ကောင်းမယ် ခရေဝိုင် မင်းကို ငါက ဒီအတိုင်းပြန်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်လို့ထင်နေတာလား"

စူးစူးရဲရဲအကြည့်တစ်ချက် သူ့ဆီရောက်လာပြီး ထိုအကြည့်တွေထဲမှာ နာကျည်းမှုတွေပါ အဆစ်ပါ၏။

"ရှင့်လိုလူကို တစ်သက်လုံးလက်မထပ်ဘူး"

သူ့ရင်ထဲ ဆစ်ခနဲဖြစ်သွားပေမယ့် အရွဲ့တိုက်တတ်သည့်အကျင့်ကြောင့် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်ပြုံးမိ၏။

ခေ့မေးဖျားလေးကို တယုတယကိုင်ပြီး မော့စေကာ...

"Ok ရတယ် မင်းရဲ့videoလိုင်းပေါ်ရောက်လာတဲ့အခါမှ အဲ့ဒီစကားကိုနောက်ထပ်ပြောပေါ့"

"ဘာ!!"

မျက်ရည်ဝဲလာသည့်မာနမျက်လုံးတွေက အရောင်တလက်လက်ဖြစ်လာကာ သူ့ကိုသတ်ချင်လောက်အောင် မုန်းတီးရွံရှာနေသည့်အကြည့်တွေဖြင့် သူမမျက်နှာလေးပိုမော့လာသည်။

သူကတော့ တမင်ပင် ခေ့ကို ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

"ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်က မိန်းကလေးနဲ့ အတူရှိနေတာက ဘာမှမဖြစ်ပေမယ့် မင်းအတွက်ကတော့ သိပ်ကြီးကျယ်သွားမယ်ထင်တယ် အဟွန်း.. သတ်သေချင်လောက်အောင် အရှက်ကွဲချင်ရင်ပြလိုက်ပေါ့ မင်းရဲ့မာနတွေ"

"မင်းစေရာ ရှင် ယုတ်မာလှချေလား"

သူ့ပါးကို ဖြန်းခနဲတစ်ချက်ရိုက်တော့ နာလည်းနာသွားတာမို့ ထိုလက်ကလေးကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ပစ်လိုက်သည်။

သူမက အကိုင်မခံဘဲ ဇွတ်ပြန်ရုန်းတော့ သူ ပိုပြီးတင်းနေအောင်ဆုပ်ပစ်လိုက်၍ ခေ့မျက်နှာလေးမဲ့ကျသွား၏။

"အဲ့ဒီအတွက် နောက်မှသပ်သပ်ပြန်ယူမယ်"

မျက်ရည်ဝဲနေသည့်မျက်ဝန်းတွေ ချက်ချင်းပြည့်အိုင်လာပြီးနောက် သူမ ငိုလေသည်။

ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးမှ လက်ခံမည်မဟုတ်သော စကားတွေအပေါ်မှာ သူမက ထိုသို့တုံ့ပြန်လေ၏။

မိန်းကလေးတွေငိုကြခြင်းကို ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့်မြင်ဖူးပေမယ့် ဒီတစ်ခါလောက် ဆိုးရွားစွာခံစားရတာမျိုးမရှိ။

သူမရဲ့မျက်ရည်တွေဟာ သံရည်ပူတွေရွာကျနေသလို သူ့ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ပူလောင်ပြင်းပြပြီးခံရခက်လှ၏။

သူမ ငိုနေတာကိုမကြည့်ချင်သလို ကြည့်လည်းမကြည့်ရက်တော့၍ မျက်နှာလေးကိုဆွဲမော့ယူကာ မျက်ရည်တွေသုတ်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့ပါးစပ်ကထွက်လာတာကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်...

"ငါ့ကိုငိုပြနေမယ့်အစား မင်း ခေါင်းညိတ်လိုက် ခရေဝိုင် အဲ့ဒါကမင်းအတွက်ပိုကောင်းတယ်"

"ခေ ရှင့်ကိုသတ်ပစ်မယ်"

သူမသည် စိတ်ကိုပြန်တင်းလိုက်သလို မျက်ရည်လက်ကျန်တွေကို သုတ်ပစ်လိုက်ကာ သူနဲ့အတူ စကားဝိုင်းသို့ ပါလာသည်။

လူကြီးတွေလည်း စကားပြောပြီးပြီမို့ ခေ ထိုအနားကိုရောက်လာတော့ အားလုံးက ခေ့ကို မော့ကြည့်ကြသည်။

ခေကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှမကြည့်ဘဲ ဦးမင်းထွန်းကိုပဲကြည့်ကာ •••••

"ခေ လက်ခံတယ် ဒက်ဒီ"

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"ပျော်နေတာလား မင်းစေ"

ခပ်ငေါ့ငေါ့မေးလာသည့် နေသူ့မေးခွန်းကြောင့် သူ ပြုံးရုံသာပြုံးပြီး ခေါင်းမညိတ်မိသလို ဘာမှလည်းပြန်မဖြေဖြစ်။

သူမ လက်ခံခဲ့ပြီမို့ ပိုင်ရပြီဆိုသည့်အသိဖြင့် ဘာလုပ်လုပ်စိတ်ကြည်နေသလိုပင်။

ခရေဝိုင်သည် သူသုံးနေကျ မူးယစ်ဆေးတွေထက်တောင် ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သည့်မိန်းကလေး...

"ဘယ်လိုလဲဟ မင်းကလည်းပြောပါဦး"

"အေးလေ တစ်ယောက်တည်း ကိုယ်တော်ပြုံး လုပ်နေတယ် ချဥ်စရာကြီးကွာ.. မရခင်ကတော့ သူပဲအကြီးအကျယ်ပေါက်ကွဲ အခုတော့လည်း ပြုံးစိစိနဲ့"

"သူ လက်ခံတယ် ပြီးတော့"

သူ ကြည်ကြည်နူးနူးရယ်မိကာ တိုးဖွဖွလေးသာပြောရင်း ချက်ချင်းလိုလို သူမကိုသတိရသွားသည်၊

သူ့စကားရပ်သွား၍ အားလုံးကအသံတိတ်သွားပြီး သူ့ကိုဝိုင်းကြည့်လာတော့ ရှက်သွားမိကာ ဆံပင်တွေဆွဲဖွပစ်လိုက်မိသည်။

"ဘာကြည့်တာလဲကွာ မင်းတို့က"

"မင်းအဲ့လိုရယ်တာမမြင်ဖူးလို့"

"မင်းနားရွက်ကြီးလည်းရဲနေလို့လေ ဒီကောင်ရှက်တတ်သေးသားပဲ"

"ငါတော့ ခရေဝိုင့်ကိုလန့်လာပြီ ဒီကောင့်ကိုအဟုတ်မြေလှန်ပစ်တာပဲ ဆက်ပါဦး စောစောက စကားလေး"

"သူ ငါနဲ့လာနေလိမ့်မယ် ဒါပဲ"

တစ်ဖွဲ့လုံး ရယ်သံတွေဆူညံသွားကာ ပွေ့ဖက်ဂုဏ်ပြုပြီး congratulationသံတွေလျှံတက်သွား၏။

မမျှော်လင့်ထားဘဲ အဆင်ပြေသွားသည့်ကိစ္စမို့လည်း အားလုံးက သူ့အစားဝမ်းသာနေကြတာကတော့ မဆန်း။

ခရေဝိုင့်ကို သူဘယ်လောက်ထိအလေးအနက်ထား မြတ်နိုးနေသလဲ တစ်ဖွဲ့လုံးသိကြသည်မလား...

သူ ပျော်နေမိ၍ အမှတ်တရDiaryလေးရေးဖို့စိတ်ကူးပြီးမှ ဘာရေးရမှန်းမသိဘဲ ထိုင်ရယ်နေမိသည်မှာလည်းအကြာကြီး။

ပြီးမှ စိတ်ကူးပေါက်ရာ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ် သူမအတွက်ချရေးလိုက်သည်။

You are my light

You are my eyes

Let me see the light with you

Just a look

Just a smile

I dropped it on your foot

You are my fate

You are my life

You are everything for me

Keep your tears

Save my future

I want to live with you

For many years

{မင်းကငါ့ရဲ့အလင်းရောင်

မင်းကငါ့ရဲ့အမြင်လွှာ

မင်းနဲ့အတူ အလင်းရောင်ကိုမြင်ချင်တယ်..

အကြည့်တစ်ချက်

အပြုံးတစ်ပွင့်နဲ့

ငါ့နှလုံးသားက မင်းခြေရင်းမှာခစားရပြီ...

မင်းကငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာ

မင်းကငါ့ရဲ့ဘဝ

မင်းကငါ့ရဲ့အရာရာပါ...

မျက်ရည်တွေကိုသုတ်လိုက်ပါ

ငါ့အနာဂတ်ကို ကယ်တင်ပေးပါ

ငါမင်းနဲ့အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာနေချင်သေးလို့...}

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 16ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကိုလေးစားလျက်

#shinthant1141997

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဝိုင္ ( part - 15 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ၾကၫ့္မိရင္း မ်က္ရည္ေဝ့မိကာ ထိုင္ရာမွထၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္လာခဲ့သည္။

ေရပန္းကိုဖြင့္ခ်လိုက္ကာ တစ္ကိုယ္လံုးဆပ္ျပာႏွင့္ အထပ္ထပ္ပြတ္သပ္ေဆးခ်ေနမိေပမယ့္ ​သန႔္စင္သြားသည္မထင္။

ေခ တစ္ေယာက္တည္း ကမ႓ာပ်က္သလို ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားခဲ့ရသလို ထိုအိမ္မက္ဆိုးေၾကာင့္ အိပ္ယာမွလန႔္ႏိုးတိုင္းငိုမိသည္။

ျပင္းရွေသာအနမ္းေတြ၊ ၾကမ္းတမ္းေသာထိေတြ့မႈေတြ...

ျငင္းဆန္ခြင့္မရိွခဲ့သလို ရုန္းထြက္၍လည္းမရခဲ့ေသာ ရင္ခြင္က်ယ္တစ္ခု...

"လူယုတ္မာ ရွင့္ကိုမုန္းတယ္"

ေခ ေရပန္းေအာက္မွာ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ခ်ၿပီး ငိုခ်ပစ္လိုက္သည္။

ေခဟာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနခဲ့သည္ဆိုေပမယ့္ ပီယနဲ႔ထြဋ္ကလဲြလို႔ ဘယ္ေယာက်ာ္းေလးနဲ႔မွ တရင္းတႏွီးေနခဲ့တာမဟုတ္။

ေခ့အေပၚ မရိုးမသားထိေတြ့ဖူးတာဆို၍ ထြဋ္သာရိွၿပီး သူသည္ ေခ့ရဲ့ခ်စ္သူ။

ဒီလူယုတ္မာနဲ႔မွ.....

"ေခ ဘာလုပ္ေနတာလဲ"

ပီယအသံၾကားလိုက္ကာ တေဝါေဝါက်ေနေသာေရေတြရပ္သြားၿပီး ေခ့ေရ႔ွမွာ မုဆိုးဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္သၫ့္ပီယကို ေတြ့လိုက္သည္။

ထိုအခ်ိန္မွာ ပီယကို အားကိုးစိတ္ျဖင့္ ေမာ့ၾကၫ့္ေတာ့ ပီယကေခ့ေခါင္းေလးကိုဆဲြယူကာ သူ႔ပခံုးမွီခ်ခိုင္းသည္။

ေခလည္း ပီယပခံုးေပၚမွီခ်လိုက္ကာ.....

"ငါ ဘာလုပ္ရမလဲဟင္"

"နင္ ျဖစ္ခ်င္တာကိုေျပာလိုက္ ေခ ငါျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္ အဲ့ဒီေကာင္ေသေစခ်င္တယ္ဆိုလည္းရတယ္ အဲ့ေကာင္ကိုငါကိုယ္တိုင္"

"ဟင့္အင္း"

"ေခါင္းေအးေအးထားၿပီး စဥ္းစားပါ ေခရယ္ အခ်ိန္ကေနာက္ျပန္ဆုတ္မရဘူးဆိုေပမယ့္ ေရ႔ွဆက္ဖို႔အတြက္က ကိုယ့္လက္ထဲမွာပဲ ေခ ငါ ဒီေကာင့္ကိုလံုးဝခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး နင္ဘာမွမလုပ္ရင္ေတာင္မွ.."

ေျပာေနရင္း မ်က္ရည္တစ္စက္ေပါက္ခနဲက်လာေတာ့ ေခ ႏႈတ္ခမ္းေလးဟသြားသည္အထိ အံ့အားသင့္သြားသည္။

ပီယေရာ ငိုေနသလား...

ေခ့လိုနာက်င္ခံစားရမႈမ်ိဳး ပီယမွာေရာျဖစ္ေနခဲ့သလား။

"ဘဝမွာ ဒီေလာက္ရင္နာရတာမ်ိဳး ငါမႄကံုဖူးေသးဘူး ေခ ငါ့အမွားအတြက္ နင္ေပးဆပ္လိုက္ရတာကို ငါဘယ္လိုမွေျဖမရဘူး ဘယ္လိုပဲေတြးေတြး ငါ့ေၾကာင့္ဆိုတဲ့အေျဖပဲထြက္တယ္"

"နင့္ေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး ပီယရယ္ အဲ့လူကိုက"

"သမီး"

ႏွစ္ေယာက္သား ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ စကားေျပာေနတုန္း ႀကီးေမေရာက္လာ၍ စကားစျပတ္သြားၿပီး ေခ ႀကီးေမကိုေမာ့ၾကၫ့္သည္။

ႀကီးေမက မ်က္ႏွာမေကာင္းဘဲ အခန္းအျပင္ဘက္ကိုတစ္ခ်က္လွၫ့္ၾကၫ့္ၿပီးမွ .....

"အျပင္မွာ ဆရာႀကီးတို႔ေရာက္ေနတယ္"

"ဒက္ဒီလား"

"ဧၫ့္သည္ေတြလည္းပါတယ္ ေခေလးကိုေမးေနတယ္ အဝတ္အစားလဲၿပီး သြားလိုက္ဦးေနာ္"

"ဘယ္ကဧၫ့္သည္လဲ မေတြ့ခ်င္ပါဘူး ဟိုထြဋ္ဆိုတဲ့လူပဲေနမွာေပါ့ ဒီေလာက္ထိေျပာေနတာကို"

"လူစိမ္းေတြပါ သမီးရဲ့ ျပင္ဦးလြင္ကမဟုတ္ေလာက္ဘူး"

လူစိမ္းေတြဆိုေတာ့ ဒက္ဒီ့မိတ္ေဆြေတြမ်ားလား။

ဒက္ဒီက လုပ္ငန္းရွင္မိတ္ေဆြေတြ၊ အသိမိတ္ေဆြေတြဆို အိမ္ကိုအလည္ဖိတ္တတ္ၿပီး ေခ့ကို အႂကြားပိုတတ္သည္ေလ။

ေခ ခဏေလးၿငိမ္သြားေတာ့ ပီယက ေခ့ကိုေခါင္းပုတ္ၿပီးအားေပးကာ.....

"ခါတိုင္းလိုပဲေနမွာပါ အဝတ္အစားလဲၿပီးဘထြက္လာခဲ့ ငါလည္းရိွမယ္ ဘာမွမေၾကာက္နဲ႔"

ေျပာရင္း ပီယက အရင္ထြက္သြားသည္။

ႀကီးေမက ေခ့အတြက္အဝတ္အစားထုတ္ေပးရင္းမွ ေခ မွန္ေရ႔ွမွာငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ေနမိေတာ့ ပခံုးေတြကိုခပ္ဖြဖြေလးဆုပ္သည္။

"ႀကီးေမ ဆံပင္ေတြသုတ္ေပးမယ္ေနာ္ ကေလး ၿပီးရင္အက်ႌလဲလိုက္"

"ဒက္ဒီသိရင္ ေခ့ကို ဘာလုပ္မယ္ထင္လဲဟင္ ႀကီးေမ"

"ကေလးအျပစ္မဟုတ္ပါဘူး ကေလးရယ္ တကယ္ဆို ကေလးကိုအျပစ္ျမင္ေနလည္း ႀကီးေမကိုယ္တိုင္ ဆရာႀကီးကိုေျပာပစ္မယ္ ဘာမွမေၾကာက္နဲ႔"

ေခ သက္ျပင္းေလးခ်မိသလို ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုလည္း ဖိကိုက္ပစ္လိုက္မိသည္။

ဒက္ဒီ့ကို ေခ ေၾကာက္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး ႀကီးေမ...

ဒက္ဒီ့ကို ထိခိုက္နာက်င္ေစခဲ့တဲ့အမွားမ်ိဳးလုပ္ခဲ့မိတဲ့ ေခ့ကိုယ္ေခပဲ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္တာပါ...

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

ေဖေဖထိုးႀကိတ္ခဲ့သမ်ွကို တစ္ခ်က္မွ မေရွာင္ဘဲ ဒီလိုမွားခဲ့မိျခင္းအတြက္ သူမကိုလက္ထပ္ခ်င္ေၾကာင္း ေတာင္းဆိုေတာ့ ေဖေဖက မာထန္ျပန္ေတာက္စြာျငင္းသည္။

"မင္းလို ေအာက္တန္းက်ယုတ္မာတဲ့ေကာင္ကို ငါကိုယ္တိုင္ေထာင္ခ်ပစ္မယ္"

"မလုပ္ပါနဲ႔ အေဖႀကီးရယ္ ကၽြန္မသားေလးက မိန္းကေလးကို တကယ္ခ်စ္တယ္နဲ႔တူပါတယ္"

"တကယ္ခ်စ္တယ္ဆိုလည္း မိဘေတြကိုဖြင့္ေျပာၿပီး မိသားဖသားပီပီေတာင္းယူေပါ့ အခုေတာ့ ပန္းေကာင္းအၫြန႔္ခ်ိဳး..

မင္းေစရာ မင္းကိုမိန္းကေလးဘက္က ဘာမွမလုပ္ရင္ေတာင္ ငါကိုယ္တိုင္သတ္ၿပီး ေသြးဆိုးေသြးညစ္ကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္မယ္"

"သားက တကယ္ေတာင္းဆိုတာေနမွာပါ မိန္းကေလးဘက္ကို ၫွိရေအာင္ပါ"

ေမေမက မ်က္ရည္လည္ရဲြျဖင့္ အသနားခံေတာင္းပန္ေန၍ ေဖေဖက စကားမေျပာေတာ့ဘဲ တိတ္ဆိတ္သြားသည္။

ဒီလိုနည္းနဲ႔ သူမအေပၚမွားခဲ့တာျဖစ္ေပမယ့္ သူမကိုခ်စ္သည္။

ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၿပီးမွေတာ့ ရယူခ်င္သည္။

သူ႔တစ္ဘဝလံုးစာအတြက္ သူ႔အနားမွာ သူမ ရိွမျွဖစ္မည္ဟု ေလာဘေတြတက္လာမိသည္က အမွန္...

"ေဖေဖ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကိုခ်စ္တယ္ ျဖစ္ခဲ့သမ်ွက သူ႔ကိုခ်စ္လို႔ျဖစ္ခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကိုလက္ထပ္ခ်င္တယ္ သူ႔ကိုရမွကိုျဖစ္မယ္ ေထာင္က်ရံုမကလို႔ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္"

"သားရယ္"

"သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ၿပီးၿပီ တစ္သက္လံုးဆက္ၿပီးပိုင္ခ်င္တယ္ ေဖေဖသတ္ခ်င္တယ္ဆိုလည္းသတ္လိုက္ပါ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူ႔ကိုမရမခ်င္း ေရ႔ွဆက္တိုးမွာပဲ"

သူ႔စကားကဆံုးေနၿပီမို႔ ေဖေဖက ေမးေၾကာေတြေထာင္လာသည္အထိ အံႀကိတ္ၿငိမ္သက္ေနၿပီးမွ ေခါင္းညိတ္သည္။

"မိန္းကေလးဘက္ကို လက္ထပ္ဖို႔ေတာင္းပန္မယ္ မိန္းကေလးက လက္မခံရင္ေတာ့ မင္းကိုငါကိုယ္တိုင္ ေထာင္ထဲအေရာက္ပို႔ပစ္မယ္"

ေဖေဖက ထိုသို႔ေသာလိုက္ေလ်ာမႈျဖင့္ ခေရဝိုင္ရဲ့အေဖဦးမင္းထြန္းဆီ ဆက္သြယ္အေၾကာင္းၾကားကာ သမီးေတာင္းေတာ့ ဦးမင္းထြန္းက ....

"ကၽြန္ေတာ့္babyေလးကို ကၽြန္ေတာ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မထားဘူး သူ႔သေဘာပါပဲ babyေလး သေဘာတူရင္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔လည္း ကန႔္ကြက္စရာမရိွပါဘူး"

ဟု ျပန္ေျဖလာသည္။

ခေရဝိုင့္ကိုေခၚတာ babyေလးတဲ့...

မရတာမရိွေစရေအာင္ ကေလးတစ္ေယာက္လို အလိုလိုက္ထားမွန္းသိသာေစသၫ့္ nicknameေလး။

ျပင္ဦးလြင္က သူမႏွင့္ သူမရဲ့ႏို႔ထိန္းအေမေနေသာအိမ္က ဘန္ဂလိုပံုစံေလးေဆာက္ထားကာ ၿခံေရ႔ွမွာျမက္ခင္းအျပင္ သစ္ခြပင္ေတြလည္းရိွကာ ေက်ာက္ေသးေသးေလးေတြကို လမ္းအျဖစ္ခင္းထားသည္။

အိမ္ကေလးက ဖက္ဖူးစိမ္းေရာင္ေလးသုတ္ထားသျဖင့္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခ်င့္စဖြယ္ေလးရိွေပမယ့္ သူ လွမ္းေတြ့လိုက္ရသၫ့္ အိမ္ပိုင္ရွင္အမ်ိဳးသမီးေလးရဲ့မ်က္ႏွာကေတာ့ ေသြးဆုပ္ျဖဴေဖ်ာ့သြား၏။

သူမ ကိုယ့္ကို ေၾကာက္ေနတာလား....

ဒါမွမဟုတ္ ရြံရွာမုန္းတီးေနသလား....

"ေတာက္!! "

ေက်ာ္ပီယ၏ ခပ္ျပင္းျပင္းတက္ေခါက္သံႏွင့္အတူ ေက်ာ္ပီယအေနာက္ကိုကြယ္ရပ္လိုက္သၫ့္ သူမ...

ထို႔အျပင္ ထိုေကာင့္ရဲ့လက္ေမာင္းကို အားကိုးတႀကီး ဆုပ္ကိုင္လိုက္သၫ့္ သူမရဲ့လက္ကေလး။

သူ႔ကိုရိုက္ခဲ့သည့္ထိုလက္ကေလးဟာ ေက်ာ္ပီယကိုအားကိုးစြာဆုပ္ကိုင္ထားသၫ့္ လက္ကေလး...

"Aww ပီယေရာေရာက္ေနတာလား babyေလးေရာ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ"

ဦးမင္းထြန္းက ဘာမွမသိေသးသလိုဖိတ္ေခၚေနေပမယ့္ ေက်ာ္ပီယမ်က္ႏွာအေနအထားေၾကာင့္ အကဲခတ္သလိုေတာ့ ၾကၫ့္ေန၏။

ေက်ာ္ပီယအေနာက္မွာ ကြယ္ရပ္ေနသၫ့္ ေခ့ကို အခုမွေတြ့သြားသလို .....

"Babyေလး"

"အဲ့လူေတြက ဘာလာလုပ္တာလဲ ေခ ဘယ္သူနဲ႔မွမေတြ့ခ်င္ဘူး ဒက္ဒီ"

ေက်ာ္ပီယအေနာက္မွ ထြက္လာသၫ့္အသံေလးေၾကာင့္ သူ ပိုၿပီးေဒါသျဖစ္သြားမိသည္။

သူၾကၫ့္မွာစိုးလို႔ဟိုေကာင့္ေနာက္ကို ေျပးဝင္ပုန္းၿပီးအၾကၫ့္မခံႏိုင္ေၾကာင္းျပတာလား။

ဦးမင္းထြန္းက မ်က္ႏွာပ်က္သြားၿပီး သူမတို႔အနားအထိေလ်ွာက္သြားကာ ေခ့လက္ကိုလွမ္းဆဲြေတာ့ ေခက အကိုင္မခံဘဲရုန္းပစ္ၿပီး ေက်ာ္ပီယေနာက္ကထြက္မလာ။

"Babyေလး အဲ့လိုမရိုင္းရဘူးေလ လူႀကီးေတြရိွေနတာကို"

"ခေရဝိုင္"

သူ ထိုင္မေနေတာ့ဘဲ ဦးမင္းထြန္းေနာက္က ကပ္လိုက္လာခဲ့ၿပီး သူမကိုေခၚေတာ့ ေက်ာ္ပီယက ေခ့ေရ႔ွကကြယ္ပစ္ကာ သူ႔ရင္ဘတ္ကို ခပ္ဆတ္ဆတ္တြန္းသည္။

သူ စိတ္ပ်က္သြားၿပီး မ်က္လံုးေတြဖိပိတ္ပစ္ကာ ေက်ာ္ပီယလက္ကို ဆဲြဖယ္ပစ္လိုက္ရင္း ......

"ကၽြတ္ !! မင္းဖယ္ေနလိုက္ ေနာက္ထပ္အရွက္ကဲြစရာေတြ ထပ္ႄကံုေစခ်င္လို႔လား"

"မင္းလိုေကာင္က ဒီလိုယုတ္မာတတ္မွန္းငါသိၿပီးၿပီ မင္းေစရာ မင္းေအာက္တန္းက်တတ္တာ လူသိေအာင္ေၾကညာခ်င္ရင္လည္း မင္းသေဘာပဲ"

"ငါက ငါလိုခ်င္တာကိုရေအာင္ယူတာ အဲ့ဒါကေအာက္တန္းက်တယ္ဆိုရင္ မင္းနဲ႔ငါ ဘာထူးေသးလဲ မင္း အခုဖယ္လိုက္"

"ေတာက္!!! မင္း"

"ပီယ"

ဦးမင္းထြန္းက ျပႆနာတစ္စံုတစ္ရာရိွခဲ့ၿပီမွန္းသိလိုက္ကာ ပီယကိုလွမ္းဟန႔္လိုက္ၿပီး တိုးတိုးေျပာ၏။

"ပီယ မင္းနဲ႔ ေလးေလးနဲ႔စကားေျပာရေအာင္"

ဦးမင္းထြန္းကိုမလြန္ဆန္ႏိုင္သၫ့္ေက်ာ္ပီယသည္ ဦးမင္းထြန္းေခၚသၫ့္ေနာက္ကို လိုက္သြားရေတာ့ သူမႏွင့္သူသာက်န္ေနခဲ့သည္။

ေခက သူ႔မ်က္ႏွာကိုမျမင္ခ်င္သလိုလႊဲထားလ်က္ သူ ခ်စ္သၫ့္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုလည္း ေပါက္ထြက္မတတ္ ဖိကိုက္ထားသည္။

သူမ ဘယ္ေလာက္အထိမ်ား နာက်င္ခံစားေနလိုက္ရမလဲ...

"မင္း ငါနဲ႔လက္ထပ္ဖို႔ကိစၥကို ေအးေအးေဆးေဆးလက္ခံရင္ေကာင္းမယ္ ခေရဝိုင္ မင္းကို ငါက ဒီအတိုင္းျပန္လႊတ္ေပးလိုက္မယ္လို႔ထင္ေနတာလား"

စူးစူးရဲရဲအၾကၫ့္တစ္ခ်က္ သူ႔ဆီေရာက္လာၿပီး ထိုအၾကၫ့္ေတြထဲမွာ နာက်ည္းမႈေတြပါ အဆစ္ပါ၏။

"ရွင့္လိုလူကို တစ္သက္လံုးလက္မထပ္ဘူး"

သူ႔ရင္ထဲ ဆစ္ခနဲျဖစ္သြားေပမယ့္ အရဲြ႔တိုက္တတ္သၫ့္အက်င့္ေၾကာင့္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ႃပံုးမိ၏။

ေခ့ေမးဖ်ားေလးကို တယုတယကိုင္ၿပီး ေမာ့ေစကာ...

"Ok ရတယ္ မင္းရဲ့videoလိုင္းေပၚေရာက္လာတဲ့အခါမွ အဲ့ဒီစကားကိုေနာက္ထပ္ေျပာေပါ့"

"ဘာ!!"

မ်က္ရည္ဝဲလာသၫ့္မာနမ်က္လံုးေတြက အေရာင္တလက္လက္ျဖစ္လာကာ သူ႔ကိုသတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ မုန္းတီးရြံရွာေနသၫ့္အၾကည့္ေတျြဖင့္ သူမမ်က္ႏွာေလးပိုေမာ့လာသည္။

သူကေတာ့ တမင္ပင္ ေခ့ကို ပခံုးတြန႔္ျပလိုက္သည္။

"ေယာက်ာ္းေလးတစ္ေယာက္က မိန္းကေလးနဲ႔ အတူရိွေနတာက ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ မင္းအတြက္ကေတာ့ သိပ္ႀကီးက်ယ္သြားမယ္ထင္တယ္ အဟြန္း.. သတ္ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ အရွက္ကဲြခ်င္ရင္ျပလိုက္ေပါ့ မင္းရဲ့မာနေတြ"

"မင္းေစရာ ရွင္ ယုတ္မာလွေခ်လား"

သူ႔ပါးကို ျဖန္းခနဲတစ္ခ်က္ရိုက္ေတာ့ နာလည္းနာသြားတာမို႔ ထိုလက္ကေလးကို ခပ္တင္းတင္းဆုပ္ပစ္လိုက္သည္။

သူမက အကိုင္မခံဘဲ ဇြတ္ျပန္ရုန္းေတာ့ သူ ပိုၿပီးတင္းေနေအာင္ဆုပ္ပစ္လိုက္၍ ေခ့မ်က္ႏွာေလးမဲ့က်သြား၏။

"အဲ့ဒီအတြက္ ေနာက္မွသပ္သပ္ျပန္ယူမယ္"