အချစ်ဝိုင် ( Part - 9 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"မခက မလာ​သေးဘူးလားဟာ ငါပျင်းလှပြီ"

"ခဏ​တော့​စောင့်​ပါဟ နင်​ကလည်း"

​ခေသည်​ စိတ်​ရှုပ်​သလိုဆံပင်​တွေကိုစိတ်​ရှိလက်​ရှိဆွဲဖွပစ်​ရင်း လွယ်​ထားသည့်​အိတ်​ကို​ ပေါင်​ပေါင်​တင်​ကာ​ဆောင့်​ခနဲထိုင်​ချသည်​။

နားဆွဲ​လေးတလှုပ်​လှုပ်​ဖြစ်​သွား၍​ ခေ့ပုံစံ​လေးက ချစ်​စရာ​ကောင်း​နေသည်​။​

ခေက တီရှပ်​အင်္ကျီအပွ​လေးကို ခါးမှာစုချည်​ထားပြီး ဂျင်း​ဘောင်းဘီအတိုနှင့်​ဖြစ်​ကာ ရှူးဖိနပ်​စီးထား၍ လူငယ်​ဆန်​ဆန်​ဖြစ်​နေသည်​။

အလှအပဆို သိပ်စိတ်​မဝင်​စားတတ်​ဘဲ အများအားဖြင့် မိတ်​ကပ်​လိမ်း တို့ဖတ်​ဖ်​ရိုက်​၊ နှုတ်​ခမ်းနီ​လေးဆိုးရုံနဲ့တင်​ ပြီးတတ်​သူလည်းဖြစ်​သည်။

"နင့်​ရဲ့ထွဋ်​က​ရော မလိုက်​ချင်​ဘူးလား"

"ငါဒီကိုလာတာ သူမသိဘူး ရှုပ်​လို့"

"အဲ့ဒါကို​ပြောတာ​ပေါ့​ ခေစုတ်​မရယ်​ နင်​သာသူ့ကိုတကယ်​ချစ်​ရင်​ရှုပ်​တယ်​လို့​တွေးမိမှာမဟုတ်​ဘူး"

"Awww ဒီပီယဟာ​လေ သိပ်​အဆဲခံချင်​နေတယ်​ထင်​တယ်​ ငါထွဋ်​ကိုချစ်​ပါတယ်​ လို့နင့်​ကိုဝန်​ခံဖူးလို့လား"

"ဘာလဲ နင်​သူ့ကိုချစ်​တယ်​လို့​ပြောတယ်​လေ ငါ့​ရှေ့မှာတင်​"

"အဲ့ဒါကအဲ့ဒါပဲလေ ပီယရယ်​ နင်​နဲ့ငါက​သူငယ်​ချင်းညီအစ်​မ​တွေပါ နင့်​ကိုတော့ငါလိမ်​ပါ့မလား"

"နင့်​မေကလွား ညီအစ်​မ"

ပီယ ပျစ်​ပျစ်​နှစ်​နှစ်​ကျိန်​ဆဲ​သော်လည်း​ ခေအပြုံးမပျက်​ဘဲရယ်​မိ​လေသည်​။

ခေ့မျက်​နှာကိုကြည့်​ကာ ကျက်​သ​ရေကိုတုံးတယ်​လို့ ပီယ​တွေး​နေမှာမလွဲ​ချေ။

"နင်​ ရုပ်ရှင်ရုံမှာတုန်းက အဆင်ပြေလား နင်တို့ကိုကြည့်ရတာ ရန်ဖြစ်ထားသလိုပဲ"

"မဖြစ်ပါဘူး နင်ပြောသလို ထွဋ်ကချစ်သင့်တဲ့လူပဲ နည်းနည်းလောက်နူးညံ့ပေးလိုက်တာ"

"အဆင်ပြေရင်လည်း ပြီးတာပဲ နင့်ကိုပဲစိတ်ပူနေရတာ"

ခေ ခေါင်းလေးညိတ်ပြီး ဖုန်းကိုထုတ်တော့ ပီယက နာရီလှမ်းကြည့်သည်။

"ကို မခ​နောက်​ကျသွားတယ်​"

မခ​ရောက်​လာ၍​ ပီယက ထပြီးကြိုလိုက်သလို ခေကလည်းဆံပင်တွေသပ်တင်ရင်း ထရပ်သည်။

ဦးပိန်​တံတားက​ ရေပြည့်​နေချိန်​ဆိုပို၍လှသည်​မို့ သာသာယာယာလမ်း​လျှောက်​လာကြရင်း​ နေပူပူမှာ​ လေကခပ်ပြင်းပြင်း​တိုက်​လာသည်​။​

ထိုအခါ ပီယက အ​ပေါ်ဝတ်​အင်္ကျီကိုချွတ်​ကာ မခအ​ပေါ်မိုး​ပေးခြင်းဖြင့်​ ယုယကြင်​နာပြလိုက်​တော့​ ခေတစ်​ယောက်​ အမြင်​ကတ်​စိတ်​တွေ တဖွားဖွားဖြစ်​လာ၏။

"အကဲကိုပိုတယ်​"

"အံမယ်​ နင့်​ကိုနင့်​ဘဲကအဲ့လိုလုပ်​မ​ပေးလို့ သဝန်​တို​နေမလား​ ခေစုတ်​မ"

"ဆု​တောင်း​လေ ငါ​လေး ဟွန့်​ခနဲ နှာ​ခေါင်းရှုံ့လိုက်​ရင်​ကို ထွဋ်​တို့ကပျာယာခတ်နေပြီ"

"ခတ်​မှာ​ပေါ့ အဲ့​ကောင်​ကနားပူမှာ​အသားကုန် ကြောက်​တယ်​လေ ငါတို့ကတော့မကြောက်ပါဘူး"

"ပီယစုတ်​"

"တကယ်ပြောတာ ဝက်မရဲ့"

"ဘာဝက်လဲ"

ခေသည်​ ပီယကိုစိတ်​ကောက်​ကာ​ ခြေ​ဆောင့်​ပြီးခုန်​ပေါက်​နေ​လေသည်​။​

ခေတို့ ၃​ယောက်​လုံးက သူငယ်​ချင်း​တွေလည်းဖြစ်​သည်​မို့ ပီယ​ရော မခကပါ​ပြောမနာဆိုမနာဖြစ်​သည်​။

သို့​သော်​ ပီယနှင့်​ခေရဲ့ဆက်​ဆံ​ရေးက ပိုပြီးပွင့်​ပွင့်လင်း​လင်းရှိသည်​မို့ မခ မသိ​သောကိစ္စတစ်​ချို့ကိုလည်း နှစ်​ယောက်​သားတိုင်ပင်ကြသည်​။

​ခေ စိတ်​ဆိုး​စိတ်​ကောက်​လျှင်​ သူတို့​ချော့​နေကျဖြစ်​ပြီး တခြားဘယ်​သူစိတ်​ကောက်​နေ​နေ ကျန်​နှစ်​ယောက်​က​ချော့ရတာဖြစ်​ကာ ဒါကသူတို့ကြားမှာဓ​လေ့တစ်​ခုလိုဖြစ်​နေသည်​။

"​ခေရယ်​စိတ်​မဆိုး​ကြေးကွာ"

"စိတ်​ဆိုးရင်​လိပ်​သိုးကြီးနဲ့တူတယ်​တဲ့​နော်​"

"တူတူဟာ ငါက​တော့မ​ပြေနိုင်​ဘူး နင်​တို့ငါ့ကိုတစ်​ခုခုဝယ်​ကျွေးမှ​ပြေနိုင်​မယ်​"

"​တွေ့လား​စိတ်​ကောက်​တာကနည်းနည်း ငတ်​ကြီးကျချင်​တာကများများ"

"​ခေစုတ်​မ အာ့ဆိုလည်း ဟိုဘက်​ကမ်း​ရောက်​ရင်​ ဘူးသီး​ကြော်​စားကြမယ်​ဟာ ဘယ်​လိုလဲ"

မခ အကြံကို လက်​ခံလိုက်​ကာ တံတားအဆင်းက မယ်​ဇယ်​တန်းမှာဝင်​ထိုင်​ရင်း​ ခေကဖုန်းကိုပဲကလိ​နေလိုက်​သည်​။

သူတို့က​တော့ သမီးရည်းစား​တွေမို့ တိုးတိုးတိတ်​တိတ်​စကားကပ်​ပြော​နေတာကိုလည်း နားလည်​စွာဖြင့်​ဖုန်းကလိ​ရင်း စောင့်​ပေး​နေတာဖြစ်​သည်​။

ဘာတဲ့ ..

သူများအကျိုး​ဆောင်​ကိုယ့်​အကျိုး​အောင်​တဲ့​လေ...

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

မခကို ကျောင်းပို့ကျောင်းကြိုလုပ်ဖို့ အစီအစဥ်က သူမကိုတွေ့ချင်၍ဖြစ်ပေမယ့် ယောင်လို့တောင်မှ သူမနဲ့တွေ့ခွင့်မရ။

မခနှင့်အတူ ကျောင်းထဲကထွက်လာပေမယ့် သူမက ကားပေါ်ကမဆင်းဘဲ မှန်အပြည့်တင်ထားပြီး မခကသာ သူမရဲ့ကားပေါ်ကဆင်းလာတတ်သည်။

သူမဘက်က စိမ်းကားသည့်ပြတ်သားမှုကို မြင်တွေ့နေရပေမယ့် ထိုစိမ်းကားမှုကို လက်မခံနိုင်။

"စာတွေက လိုက်နိုင်ရဲ့လား"

"ဟုတ် လိုက်နိုင်ပါတယ် ကိုမင်းရော ပြန်မသွားရတော့ဘူးလား"

"ငါကပြီးခဲ့ပြီ ပြန်မသွားတော့ဘူး"

"ကိုမင်း ဟိုကိစ္စကိုရော"

မခ စကားစလာတိုင်း သူ မပြုံးမရယ် ခေါင်းညိတ်ရုံပဲမို့ မခ ဆက်မမေးရဲ။

မေမေလည်း ခုချိန်ထိမသိသေးတာမို့ မခ ဘယ်သူ့ကိုမှမပြောထားမှန်းသိသည်။

ဒီကိစ္စကို မခရဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်သော သူမ ရော သိထားသလား။

"ငါ ဒါမျိုးဖြစ်နေတာ နင့်သူငယ်ချင်းရောသိလား"

ထင်မထားသည့်မေးခွန်းကြောင့် မခ အံ့အားသင့်သွားသလို မဝံ့မရဲကြည့်ရင်း ခေါင်းလေးညိတ်သည်။

"မခတောင် သူပြောလို့သိတာပါ ကိုမင်းကိုကြည့်ရတာ မူမမှန်ဘူးတဲ့"

ရင်ထဲဆတ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး စတီယာရင်ကိုဖိဆုပ်ထားသည့်လက်တွေ ပိုတင်းသွားသည်။

ဒါကြောင့်မို့ သူမက လိုတာထက်ပိုပြီးမဆက်ဆံခဲ့တာပေါ့။

မကောင်းတဲ့ကောင် လို့ မြင်နေခဲ့တာပေါ့။

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ မင်းစေ"

ဟိန်းခန့်က မေးလာတော့မှ အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာကာ လက်ထဲကစီးကရက်ကိုငုံ့ကြည့်မိသည်။

တစ်ဝက်လောက်ကျန်သေးပေမယ့် ပြာခွက်ထဲထိုးချေပစ်ရင်း တောက်တစ်ချက်ခေါက်မိသည်။

ဘာကိုစိတ်တိုလို့ တိုနေမှန်းမသိဘဲ သူ့ရှေ့မှာပြန့်ကျဲနေသည့် ဓာတ်ပုံတွေကိုတစ်ခါပြန်ကြည့်မိသည်။

"မြတ်သူ လာပေးသွားတာ သူကတော့ photographerဆိုတော့ ပုံကောင်းကောင်းထွက်အောင်ရိုက်တတ်သားပဲ"

သူမက မြင်နေကျပုံစံတွေနဲ့ကွဲကာ ဂါဝန်အဖြူရောင်လေးကို စွပ်ဖိနပ်အဖြူလေးစီးထားပြီး အစိမ်းရောင်ဆံပင်တွေကို ကပိုကရိုထုံးထားသည်။

အညိုရောင်သားရေအိတ်ကို စလွယ်သိုင်းလွယ်ထားပြီး သူမလက်ကလေးကိုဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လူတစ်ယောက်။

"အဲ့ဒီဘဲက ပြင်ဦးလွင်က တော်တော်ရေလျှံတယ်လို့ကြားတယ် လက်ရှိမင်းကောင်မလေးရဲ့ရည်းစားပေါ့"

"မင်းကောင်မလေးက ပြင်ဦးလွင်သူကွ အဲ့မှာပဲကြီးလာတာ"

သူမ ရန်ကုန်သူမဟုတ်မှန်း သိခဲ့ချိန်မှာတော့ သူဖွဖွလေးပြုံးမိပြန်သည်။

လိမ်ပါကောင်မလေးရယ်၊ မင်းအကြောင်းတွေ ငါ ဘာမှမသိစေချင်လို့လား။

"မင်း ကြိုက်ရင်လည်းလိုက်လေ မင်းစေ ခုဟာကအသည်းကွဲနေတဲ့ကောင်လိုလို ဘာလိုလို"

"မင်းတို့မသိလို့ပါကွာ သူ ငါ့ကိုမျက်နှာချင်းတောင်မဆိုင်ချင်ဘူး စကားပြောရင်လည်း ဝတ်ကျေတမ်းကျေပဲ သူ အဲ့လိုဆက်ဆံတာကို ငါမခံစားနိုင်ဘူး"

"မင်း တကယ်ကြီးလား"

စိတ်ထဲရှိသလိုထွက်လာတော့ တစ်အုပ်စုလုံး အံ့သြသွားကြ၏။

သူက အားလုံးထဲမှာသွေးအဆိုးဆုံးဖြစ်ခဲ့ကာ ထင်သလိုပျော်ပါးသွားလာခဲ့ပြီးမှ သူ့အတွက် ဘာမှမထူးခြားသည့်ကောင်မလေးကိုမှ ဘာလို့ခုလောက်ထိစွဲလမ်းမိမှန်းမသိ။

သူလိုက်စရာမလိုဘဲ အလိုလိုလာငြိသည့်အလှပဂေးတွေကိုလည်း ခုလောက်ထိစိတ်မဝင်စားခဲ့ဖူး။

"အဲ့ဒါဆို မင်းဘယ်လိုလုပ်မယ်စိတ်ကူးထားလဲ"

"မသိသေးဘူး ဘာမှစိတ်မကူးရသေးဘူး ဒီကောင်နဲ့က တွဲတာကြာပြီလား"

"တစ်နှစ်နီးပါးတော့ရှိပြီ အဲ့ကောင်ကလည်း သူတို့အထက်တန်းကျောင်းကတည်းက အသေအလဲလိုက်ခဲ့တာတဲ့ နည်းနည်းနောနော ဇွဲတော့မဟုတ်ဘူး"

"ပြီးတော့ တစ်ခုရှိသေးတယ် ခရေဝိုင်ဆိုရင် ကျော်ပီယဆိုပြီးမြင်လာရတဲ့အထိ အတွဲညီတဲ့ကောင်ရှိသေးတယ် အဲ့ကောင်အကြောင်းတော့ မစုံစမ်းရသေးဘူး"

"ကျော်ပီယ ဟုတ်လား သူကရောဘာလဲ"

"အဲ့ဘဲက ခရေဝိုင်ရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတဲ့ အဖေချင်းလည်းသူငယ်ချင်းမို့ သူတို့ချင်းလည်း ငယ်ငယ်ကတည်းက ပေါင်းလာတာလို့ပြောတယ် သူလည်းပြင်ဦးလွင်မှာနာမည်ကျော်ပဲ"

စုံစမ်းသိရသမျှမှာ သူ့အတွက်ကောင်းတာမရှိ။

ခရေဝိုင်ဆိုသည့်နာမည်ကိုက ထူးခြားနေသလို သူမရဲ့ထူးခြားမှုကလည်း ခပ်ချောချောဘဲနှစ်ပွေကိုခြံရံပြီး ထင်ရာစိုင်းတတ်သူအဖြစ်။

"မင်းကောင်မလေးကလည်း ခပ်ဆိုးဆိုးလေးကွ EDMပွဲတိုင်း၊ clubတိုင်း သူ့ခြေရာချည်းပဲ ဟိုကျော်ပီယဆိုတာကလည်း ကိုယ်ရံတော်အတိုင်းပဲ သူ့နောက်မှာအမြဲပါတယ် ပြောချင်တာကကွာ ခရေဝိုင်အပြင်ထွက်တိုင်း ကျော်ပီယပါရင်ပါ မပါရင် မင်းရဲထွဋ်ခေါင်ပါတယ် မင်းမလွယ်ဘူး"

သူ ပြုံးလိုက်ရင်း ဂါဝန်ဖြူလေးဖြင့် ဝင်းစက်နေသော သူမမျက်နှာလေးကိုကြည့်ရင်း ပြုံးမိသည်။

"မဆန်းပါဘူး တန်ဖိုးကြီးတဲ့အရာတိုင်းက ခက်ခဲတာချည်းပဲလေ"

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"လွမ်းတယ် မခရယ်"

"ကိုကလည်းပိုပြီ နေ့လည်ကမှတွေ့ခဲ့တာကို"

"မပိုပါဘူး လိုတောင်လိုနေသေးတယ် ကို မခနဲ့လက်ထပ်ပြီးရင်ကလေးနှစ်ယောက်ယူမယ် ပြင်ဦးလွင်မှာနေမယ်"

"အံမယ် ဘယ်သူကနေမယ်ပြောလို့လဲ"

ကိုမင်းအပြင်ထွက်သွားတာ ပြန်မရောက်လောက်သေးဘူးထင်ထား၍ မခဧည့်ခန်းမှာထိုင်ပြီး ဖုန်းပြောနေမိကာ ဖုန်းကိုဆွဲယူခံလိုက်ရမှ မခလန့်သွားမိသည်။

"ရည်းစားထားတတ်နေပြီပေါ့"

"ကိုမင်း"

"နင့်ကို ဒီလောက်ကြပ်နေတာတောင်မှ ငါ့ကိုဂရုမစိုက်သလိုလုပ်ပြနေတာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး မခက"

"တော်တော့ ဘာမှမပြောနဲ့တော့ သွား.. အခန်းကိုပြန် ပစ္စည်းတွေသိမ်း မနက်ဖြန်မိုးကုတ်ကိုပြန်"

"ဘာလို့မိုးကုတ်ကိုပြန်ရမှာလဲ ကိုမင်းရဲ့ မခကျောင်းတက်နေတုန်းပဲဟာ"

မခ ထိတ်လန့်စွာမေးမိပေမယ့် ကိုမင်းက ဂရုမစိုက်ဘဲ မခဖုန်းကိုစက်ပိတ်ပြီးသိမ်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသည့်အခြေအနေကြောင့် မခ ရင်ထဲစိုးထိတ်သွားသလို မီးဖိုခန်းထဲက မေမေလည်းထွက်လာသည်။

"နောက်နှစ်မှတက် သွားတော့"

"ဘာလို့သွားရမှာလဲ သား မခကကျောင်းတက်လျက်တန်းလန်းကြီး မင်းအဲ့လို လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်လို့ရမလား မင်းစေရာ"

မေမေ့ဆီက တားဆီးစကားထွက်လာတော့ မခ အားကိုးရာရသွားကာ မေမေ့ကိုပြေးဖက်လိုက်မိသည်။

မေမေက မခပခုံးလေးကို ပြန်ဖက်ထားရင်း•••••

"ဒီအရွယ်ရည်းစားထားတာ ဘာဆန်းလို့လဲ သားရယ်"

"မဆန်းဘူး ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်သဘောမတူဘူး မေမေ ဘယ်ကကောင်နဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်နေမှာကို ထိုင်ပြီးစိတ်ပူမနေနိုင်ဘူး နင့်ကို မြတ်သူနဲ့နေရာချပေးဖို့စဥ်းစားထားပြီးသား"

မခ မျက်ရည်တွေဝဲတက်လာပြီး မေမေ့ကိုအားကိုးသလိုမော့ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါပြမိ၏။

ကိုမင်းကို မေမေလည်းမလွန်ဆန်နိုင်တာကို သတိရသွားတော့ ကို့အတွက် တစ်ခါလောက်ရင်ဆိုင်ချင်စိတ်ဖြင့် ကိုမင်းကိုပြန်ကြည့်ကာ...

"မယူနိုင်ဘူး ကိုကလွဲပြီး ဘယ်သူနဲ့မှလက်မထပ်နိုင်ဘူး ကိုမင်း ညီမလေးကိုဇွတ်မစီစဥ်ပါနဲ့"

"မေမိုးမခ"

"သား စိတ်အေးအေးထားပြီးစဥ်းစားစမ်း မေမေလည်းသဘောမတူဘူး"

"ဘယ်သူ သဘောတူတူ မတူတူ ကျွန်တော်ကတော့ဆက်လုပ်မှာပဲ နင် အဲ့ကောင်နဲ့အဆက်အသွယ်ဖြတ် မဟုတ်ရင်ငါ့အကြောင်းသိမယ်"

သူ ဘာလို့အဲ့လောက်ထိ စိတ်တိုသွားလဲ သူ့ကိုယ်သူမသိပါ။

အခန်းထဲကိုဝုန်းဒိုင်းကျဲဝင်လာရင်း မခဖုန်းလေးကိုပြန်ဖွင့်ကြည့်မိတော့ Galleryထဲမှာ တခြားယောကျာ်းတစ်ယောက်ကိုတွေ့လေသည်။

မခရဲ့ ရည်းစားဆိုတဲ့ကောင်။

Koreaအဆိုတော်တွေလို နုဖတ်ချောမွေ့နေသည့်မျက်နှာက သူမြင်ခဲ့ဖူးသလိုထင်မိ၏။

"ဒီကောင့်ကို ငါမြင်ဖူးပါတယ်"

မြင်ဖူးသည်မှာသေချာသွားသည်မို့ ဦးနှောက်ကိုအလုပ်ပေးတော့လည်း သူ စဥ်းစားမရ။

ဖုန်းထဲမှာ သူမရဲ့ပုံလေးတွေလည်းပါသည်မို့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသဖြစ်လာကာ ဖုန်းကိုအိပ်ယာပေါ်လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

သူ မတွေ့ဖူးခဲ့သော အပြုံးတွေ၊ ချစ်စရာအမူအယာတွေ။

သူကလွဲလို့ တခြားသူတွေအပေါ် သူမ ပြုံးပြ၊ ချစ်စရာအမူအယာတွေလုပ်ပြတတ်ပြီး ဘာလို့ သူ့ကိုမှ...

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ခရေဝိုင်.. မင်း ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကိုမှလဲ"

စိတ်တွေ ကစဥ့်ကလျားဖြစ်ကာ မနေနိုင်တော့သည်မို့ ဆေးထုတ်ကို သူထုတ်ယူလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်မှာ ဒါတွေကသာ သူ့ရဲ့အဖော်မွန်••••

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 10ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကိုလေးစားလျက်

#shinthant1141997

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဝိုင္ ( Part - 9 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"မခက မလာ​ေသးဘူးလားဟာ ငါပ်င္းလွၿပီ"

"ခဏ​ေတာ့​ေစာင့္​ပါဟ နင္​ကလည္း"

​ေခသည္​ စိတ္​ရႈပ္​သလိုဆံပင္​ေတြကိုစိတ္​ရိွလက္​ရိွဆဲြဖြပစ္​ရင္း လြယ္​ထားသၫ့္​အိတ္​ကို​ ေပါင္​ေပါင္​တင္​ကာ​ေဆာင့္​ခနဲထိုင္​ခ်သည္​။

နားဆဲြ​ေလးတလႈပ္​လႈပ္​ျဖစ္​သြား၍​ ေခ့ပံုစံ​ေလးက ခ်စ္​စရာ​ေကာင္း​ေနသည္​။​

ေခက တီရွပ္​အက်ႌအပြ​ေလးကို ခါးမွာစုခ်ည္​ထားၿပီး ဂ်င္း​ေဘာင္းဘီအတိုႏွင့္​ျဖစ္​ကာ ရႉးဖိနပ္​စီးထား၍ လူငယ္​ဆန္​ဆန္​ျဖစ္​ေနသည္​။

အလွအပဆို သိပ္စိတ္​မဝင္​စားတတ္​ဘဲ အမ်ားအားျဖင့္ မိတ္​ကပ္​လိမ္း တို႔ဖတ္​ဖ္​ရိုက္​၊ ႏႈတ္​ခမ္းနီ​ေလးဆိုးရံုနဲ႔တင္​ ၿပီးတတ္​သူလည္းျဖစ္​သည္။

"နင့္​ရဲ့ထြဋ္​က​ေရာ မလိုက္​ခ်င္​ဘူးလား"

"ငါဒီကိုလာတာ သူမသိဘူး ရႈပ္​လို႔"

"အဲ့ဒါကို​ေျပာတာ​ေပါ့​ ေခစုတ္​မရယ္​ နင္​သာသူ႔ကိုတကယ္​ခ်စ္​ရင္​ရႈပ္​တယ္​လို႔​ေတြးမိမွာမဟုတ္​ဘူး"

"Awww ဒီပီယဟာ​ေလ သိပ္​အဆဲခံခ်င္​ေနတယ္​ထင္​တယ္​ ငါထြဋ္​ကိုခ်စ္​ပါတယ္​ လို႔နင့္​ကိုဝန္​ခံဖူးလို႔လား"

"ဘာလဲ နင္​သူ႔ကိုခ်စ္​တယ္​လို႔​ေျပာတယ္​ေလ ငါ့​ေရ႔ွမွာတင္​"

"အဲ့ဒါကအဲ့ဒါပဲေလ ပီယရယ္​ နင္​နဲ႔ငါက​သူငယ္​ခ်င္းညီအစ္​မ​ေတြပါ နင့္​ကိုေတာ့ငါလိမ္​ပါ့မလား"

"နင့္​ေမကလြား ညီအစ္​မ"

ပီယ ပ်စ္​ပ်စ္​ႏွစ္​ႏွစ္​က်ိန္​ဆဲ​ေသာ္လည္း​ ေခအႃပံုးမပ်က္​ဘဲရယ္​မိ​ေလသည္​။

ေခ့မ်က္​ႏွာကိုၾကၫ့္​ကာ က်က္​သ​ေရကိုတံုးတယ္​လို႔ ပီယ​ေတြး​ေနမွာမလဲြ​ေခ်။

"နင္​ ရုပ္ရွင္ရံုမွာတုန္းက အဆင္ေျပလား နင္တို႔ကိုၾကၫ့္ရတာ ရန္ျဖစ္ထားသလိုပဲ"

"မျဖစ္ပါဘူး နင္ေျပာသလို ထြဋ္ကခ်စ္သင့္တဲ့လူပဲ နည္းနည္းေလာက္ႏူးညံ့ေပးလိုက္တာ"

"အဆင္ေျပရင္လည္း ၿပီးတာပဲ နင့္ကိုပဲစိတ္ပူေနရတာ"

ေခ ေခါင္းေလးညိတ္ၿပီး ဖုန္းကိုထုတ္ေတာ့ ပီယက နာရီလွမ္းၾကၫ့္သည္။

"ကို မခ​ေနာက္​က်သြားတယ္​"

မခ​ေရာက္​လာ၍​ ပီယက ထၿပီးႀကိဳလိုက္သလို ေခကလည္းဆံပင္ေတြသပ္တင္ရင္း ထရပ္သည္။

ဦးပိန္​တံတားက​ ေရျပၫ့္​ေနခ်ိန္​ဆိုပို၍လွသည္​မို႔ သာသာယာယာလမ္း​ေလ်ွာက္​လာၾကရင္း​ ေနပူပူမွာ​ ေလကခပ္ျပင္းျပင္း​တိုက္​လာသည္​။​

ထိုအခါ ပီယက အ​ေပၚဝတ္​အက်ႌကိုခၽြတ္​ကာ မခအ​ေပၚမိုး​ေပးျခင္းျဖင့္​ ယုယၾကင္​နာျပလိုက္​ေတာ့​ ေခတစ္​ေယာက္​ အျမင္​ကတ္​စိတ္​ေတြ တဖြားဖြားျဖစ္​လာ၏။

"အကဲကိုပိုတယ္​"

"အံမယ္​ နင့္​ကိုနင့္​ဘဲကအဲ့လိုလုပ္​မ​ေပးလို႔ သဝန္​တို​ေနမလား​ ေခစုတ္​မ"

"ဆု​ေတာင္း​ေလ ငါ​ေလး ဟြန႔္​ခနဲ ႏွာ​ေခါင္းရႈံ႔လိုက္​ရင္​ကို ထြဋ္​တို႔ကပ်ာယာခတ္ေနၿပီ"

"ခတ္​မွာ​ေပါ့ အဲ့​ေကာင္​ကနားပူမွာ​အသားကုန္ ေၾကာက္​တယ္​ေလ ငါတို႔ကေတာ့မေၾကာက္ပါဘူး"

"ပီယစုတ္​"

"တကယ္ေျပာတာ ဝက္မရဲ့"

"ဘာဝက္လဲ"

ေခသည္​ ပီယကိုစိတ္​ေကာက္​ကာ​ ေျခ​ေဆာင့္​ၿပီးခုန္​ေပါက္​ေန​ေလသည္​။​

ေခတို႔ ၃​ေယာက္​လံုးက သူငယ္​ခ်င္း​ေတြလည္းျဖစ္​သည္​မို႔ ပီယ​ေရာ မခကပါ​ေျပာမနာဆိုမနာျဖစ္​သည္​။

သို႔​ေသာ္​ ပီယႏွင့္​ေခရဲ့ဆက္​ဆံ​ေရးက ပိုၿပီးပြင့္​ပြင့္လင္း​လင္းရိွသည္​မို႔ မခ မသိ​ေသာကိစၥတစ္​ခ်ိဳ႕ကိုလည္း ႏွစ္​ေယာက္​သားတိုင္ပင္ၾကသည္​။

​ေခ စိတ္​ဆိုး​စိတ္​ေကာက္​လ်ွင္​ သူတို႔​ေခ်ာ့​ေနက်ျဖစ္​ၿပီး တျခားဘယ္​သူစိတ္​ေကာက္​ေန​ေန က်န္​ႏွစ္​ေယာက္​က​ေခ်ာ့ရတာျဖစ္​ကာ ဒါကသူတို႔ၾကားမွာဓ​ေလ့တစ္​ခုလိုျဖစ္​ေနသည္​။

"​ေခရယ္​စိတ္​မဆိုး​ေၾကးကြာ"

"စိတ္​ဆိုးရင္​လိပ္​သိုးႀကီးနဲ႔တူတယ္​တဲ့​ေနာ္​"

"တူတူဟာ ငါက​ေတာ့မ​ေျပႏိုင္​ဘူး နင္​တို႔ငါ့ကိုတစ္​ခုခုဝယ္​ကၽြေးမွ​ေျပႏိုင္​မယ္​"

"​ေတြ့လား​စိတ္​ေကာက္​တာကနည္းနည္း ငတ္​ႀကီးက်ခ်င္​တာကမ်ားမ်ား"

"​ေခစုတ္​မ အာ့ဆိုလည္း ဟိုဘက္​ကမ္း​ေရာက္​ရင္​ ဘူးသီး​ေၾကာ္​စားၾကမယ္​ဟာ ဘယ္​လိုလဲ"

မခ အႀကံကို လက္​ခံလိုက္​ကာ တံတားအဆင္းက မယ္​ဇယ္​တန္းမွာဝင္​ထိုင္​ရင္း​ ေခကဖုန္းကိုပဲကလိ​ေနလိုက္​သည္​။

သူတို႔က​ေတာ့ သမီးရည္းစား​ေတြမို႔ တိုးတိုးတိတ္​တိတ္​စကားကပ္​ေျပာ​ေနတာကိုလည္း နားလည္​စြာျဖင့္​ဖုန္းကလိ​ရင္း ေစာင့္​ေပး​ေနတာျဖစ္​သည္​။

ဘာတဲ့ ..

သူမ်ားအက်ိဳး​ေဆာင္​ကိုယ့္​အက်ိဳး​ေအာင္​တဲ့​ေလ...

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

မခကို ေက်ာင္းပို႔ေက်ာင္းႀကိဳလုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္က သူမကိုေတြ့ခ်င္၍ျဖစ္ေပမယ့္ ေယာင္လို႔ေတာင္မွ သူမနဲ႔ေတြ့ခြင့္မရ။

မခႏွင့္အတူ ေက်ာင္းထဲကထြက္လာေပမယ့္ သူမက ကားေပၚကမဆင္းဘဲ မွန္အျပၫ့္တင္ထားၿပီး မခကသာ သူမရဲ့ကားေပၚကဆင္းလာတတ္သည္။

သူမဘက္က စိမ္းကားသၫ့္ျပတ္သားမႈကို ျမင္ေတြ့ေနရေပမယ့္ ထိုစိမ္းကားမႈကို လက္မခံႏိုင္။

"စာေတြက လိုက္ႏိုင္ရဲ့လား"

"ဟုတ္ လိုက္ႏိုင္ပါတယ္ ကိုမင္းေရာ ျပန္မသြားရေတာ့ဘူးလား"

"ငါကၿပီးခဲ့ၿပီ ျပန္မသြားေတာ့ဘူး"

"ကိုမင္း ဟိုကိစၥကိုေရာ"

မခ စကားစလာတိုင္း သူ မႃပံုးမရယ္ ေခါင္းညိတ္ရံုပဲမို႔ မခ ဆက္မေမးရဲ။

ေမေမလည္း ခုခ်ိန္ထိမသိေသးတာမို႔ မခ ဘယ္သူ႔ကိုမွမေျပာထားမွန္းသိသည္။

ဒီကိစၥကို မခရဲ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေသာ သူမ ေရာ သိထားသလား။

"ငါ ဒါမ်ိဳးျဖစ္ေနတာ နင့္သူငယ္ခ်င္းေရာသိလား"

ထင္မထားသၫ့္ေမးခြန္းေၾကာင့္ မခ အံ့အားသင့္သြားသလို မဝံ့မရဲၾကၫ့္ရင္း ေခါင္းေလးညိတ္သည္။

"မခေတာင္ သူေျပာလို႔သိတာပါ ကိုမင္းကိုၾကၫ့္ရတာ မူမမွန္ဘူးတဲ့"

ရင္ထဲဆတ္ခနဲျဖစ္သြားၿပီး စတီယာရင္ကိုဖိဆုပ္ထားသၫ့္လက္ေတြ ပိုတင္းသြားသည္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ သူမက လိုတာထက္ပိုၿပီးမဆက္ဆံခဲ့တာေပါ့။

မေကာင္းတဲ့ေကာင္ လို႔ ျမင္ေနခဲ့တာေပါ့။

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"မင္း ဘာျဖစ္ေနတာလဲ မင္းေစ"

ဟိန္းခန႔္က ေမးလာေတာ့မွ အသိစိတ္ျပန္ဝင္လာကာ လက္ထဲကစီးကရက္ကိုငံု႔ၾကၫ့္မိသည္။

တစ္ဝက္ေလာက္က်န္ေသးေပမယ့္ ျပာခြက္ထဲထိုးေခ်ပစ္ရင္း ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္မိသည္။

ဘာကိုစိတ္တိုလို႔ တိုေနမွန္းမသိဘဲ သူ႔ေရ႔ွမွာျပန႔္က်ဲေနသၫ့္ ဓာတ္ပံုေတြကိုတစ္ခါျပန္ၾကၫ့္မိသည္။

"ျမတ္သူ လာေပးသြားတာ သူကေတာ့ photographerဆိုေတာ့ ပံုေကာင္းေကာင္းထြက္ေအာင္ရိုက္တတ္သားပဲ"

သူမက ျမင္ေနက်ပံုစံေတြနဲ႔ကဲြကာ ဂါဝန္အျဖဴေရာင္ေလးကို စြပ္ဖိနပ္အျဖဴေလးစီးထားၿပီး အစိမ္းေရာင္ဆံပင္ေတြကို ကပိုကရိုထံုးထားသည္။

အညိုေရာင္သားေရအိတ္ကို စလြယ္သိုင္းလြယ္ထားၿပီး သူမလက္ကေလးကိုဆုပ္ကိုင္ထားသၫ့္ လူတစ္ေယာက္။

"အဲ့ဒီဘဲက ျပင္ဦးလြင္က ေတာ္ေတာ္ေရလ်ွံတယ္လို႔ၾကားတယ္ လက္ရိွမင္းေကာင္မေလးရဲ့ရည္းစားေပါ့"

"မင္းေကာင္မေလးက ျပင္ဦးလြင္သူကြ အဲ့မွာပဲႀကီးလာတာ"

သူမ ရန္ကုန္သူမဟုတ္မွန္း သိခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့ သူဖြဖြေလးႃပံုးမိျပန္သည္။

လိမ္ပါေကာင္မေလးရယ္၊ မင္းအေၾကာင္းေတြ ငါ ဘာမွမသိေစခ်င္လို႔လား။

"မင္း ႀကိဳက္ရင္လည္းလိုက္ေလ မင္းေစ ခုဟာကအသည္းကဲြေနတဲ့ေကာင္လိုလို ဘာလိုလို"

"မင္းတို႔မသိလို႔ပါကြာ သူ ငါ့ကိုမ်က္ႏွာခ်င္းေတာင္မဆိုင္ခ်င္ဘူး စကားေျပာရင္လည္း ဝတ္ေက်တမ္းေက်ပဲ သူ အဲ့လိုဆက္ဆံတာကို ငါမခံစားႏိုင္ဘူး"

"မင္း တကယ္ႀကီးလား"

စိတ္ထဲရိွသလိုထြက္လာေတာ့ တစ္အုပ္စုလံုး အံ့ၾသသြားၾက၏။

သူက အားလံုးထဲမွာေသြးအဆိုးဆံုးျဖစ္ခဲ့ကာ ထင္သလိုေပ်ာ္ပါးသြားလာခဲ့ၿပီးမွ သူ႔အတြက္ ဘာမွမထူးျခားသၫ့္ေကာင္မေလးကိုမွ ဘာလို႔ခုေလာက္ထိစဲြလမ္းမိမွန္းမသိ။

သူလိုက္စရာမလိုဘဲ အလိုလိုလာၿငိသၫ့္အလွပေဂးေတြကိုလည္း ခုေလာက္ထိစိတ္မဝင္စားခဲ့ဖူး။

"အဲ့ဒါဆို မင္းဘယ္လိုလုပ္မယ္စိတ္ကူးထားလဲ"

"မသိေသးဘူး ဘာမွစိတ္မကူးရေသးဘူး ဒီေကာင္နဲ႔က တဲြတာၾကာၿပီလား"

"တစ္ႏွစ္နီးပါးေတာ့ရိွၿပီ အဲ့ေကာင္ကလည္း သူတို႔အထက္တန္းေက်ာင္းကတည္းက အေသအလဲလိုက္ခဲ့တာတဲ့ နည္းနည္းေနာေနာ ဇဲြေတာ့မဟုတ္ဘူး"

"ၿပီးေတာ့ တစ္ခုရိွေသးတယ္ ခေရဝိုင္ဆိုရင္ ေက်ာ္ပီယဆိုၿပီးျမင္လာရတဲ့အထိ အတဲြညီတဲ့ေကာင္ရိွေသးတယ္ အဲ့ေကာင္အေၾကာင္းေတာ့ မစံုစမ္းရေသးဘူး"

"ေက်ာ္ပီယ ဟုတ္လား သူကေရာဘာလဲ"

"အဲ့ဘဲက ခေရဝိုင္ရဲ့အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းတဲ့ အေဖခ်င္းလည္းသူငယ္ခ်င္းမို႔ သူတို႔ခ်င္းလည္း ငယ္ငယ္ကတည္းက ေပါင္းလာတာလို႔ေျပာတယ္ သူလည္းျပင္ဦးလြင္မွာနာမည္ေက်ာ္ပဲ"

စံုစမ္းသိရသမ်ွမွာ သူ႔အတြက္ေကာင္းတာမရိွ။

ခေရဝိုင္ဆိုသၫ့္နာမည္ကိုက ထူးျခားေနသလို သူမရဲ့ထူးျခားမႈကလည္း ခပ္ေခ်ာေခ်ာဘဲႏွစ္ေပြကိုၿခံရံၿပီး ထင္ရာစိုင္းတတ္သူအျဖစ္။

"မင္းေကာင္မေလးကလည္း ခပ္ဆိုးဆိုးေလးကြ EDMပဲြတိုင္း၊ clubတိုင္း သူ႔ေျခရာခ်ည္းပဲ ဟိုေက်ာ္ပီယဆိုတာကလည္း ကိုယ္ရံေတာ္အတိုင္းပဲ သူ႔ေနာက္မွာအၿမဲပါတယ္ ေျပာခ်င္တာကကြာ ခေရဝိုင္အျပင္ထြက္တိုင္း ေက်ာ္ပီယပါရင္ပါ မပါရင္ မင္းရဲထြဋ္ေခါင္ပါတယ္ မင္းမလြယ္ဘူး"

သူ ႃပံုးလိုက္ရင္း ဂါဝန္ျဖဴေလးျဖင့္ ဝင္းစက္ေနေသာ သူမမ်က္ႏွာေလးကိုၾကၫ့္ရင္း ႃပံုးမိသည္။

"မဆန္းပါဘူး တန္ဖိုးႀကီးတဲ့အရာတိုင္းက ခက္ခဲတာခ်ည္းပဲေလ"

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"လြမ္းတယ္ မခရယ္"

"ကိုကလည္းပိုၿပီ ေန့လည္ကမွေတြ့ခဲ့တာကို"

"မပိုပါဘူး လိုေတာင္လိုေနေသးတယ္ ကို မခနဲ႔လက္ထပ္ၿပီးရင္ကေလးႏွစ္ေယာက္ယူမယ္ ျပင္ၪီးလြင္မွာေနမယ္"

"အံမယ္ ဘယ္သူကေနမယ္ေျပာလို႔လဲ"

ကိုမင္းအျပင္ထြက္သြားတာ ျပန္မေရာက္ေလာက္ေသးဘူးထင္ထား၍ မခဧၫ့္ခန္းမွာထိုင္ၿပီး ဖုန္းေျပာေနမိကာ ဖုန္းကိုဆဲြယူခံလိုက္ရမွ မခလန႔္သြားမိသည္။

"ရည္းစားထားတတ္ေနၿပီေပါ့"

"ကိုမင္း"

"နင့္ကို ဒီေလာက္ၾကပ္ေနတာေတာင္မွ ငါ့ကိုဂရုမစိုက္သလိုလုပ္ျပေနတာလား"

"မဟုတ္ပါဘူး မခက"

"ေတာ္ေတာ့ ဘာမွမေျပာနဲ႔ေတာ့ သြား.. အခန္းကိုျပန္ ပစၥည္းေတြသိမ္း မနက္ျဖန္မိုးကုတ္ကိုျပန္"

"ဘာလို႔မိုးကုတ္ကိုျပန္ရမွာလဲ ကိုမင္းရဲ့ မခေက်ာင္းတက္ေနတုန္းပဲဟာ"

မခ ထိတ္လန႔္စြာေမးမိေပမယ့္ ကိုမင္းက ဂရုမစိုက္ဘဲ မခဖုန္းကိုစက္ပိတ္ၿပီးသိမ္းလိုက္သည္။

ရုတ္တရက္ေျပာင္းလဲသြားသၫ့္အေျခအေနေၾကာင့္ မခ ရင္ထဲစိုးထိတ္သြားသလို မီးဖိုခန္းထဲက ေမေမလည္းထြက္လာသည္။

"ေနာက္ႏွစ္မွတက္ သြားေတာ့"

"ဘာလို႔သြားရမွာလဲ သား မခကေက်ာင္းတက္လ်က္တန္းလန္းႀကီး မင္းအဲ့လို လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္လို႔ရမလား မင္းေစရာ"

ေမေမ့ဆီက တားဆီးစကားထြက္လာေတာ့ မခ အားကိုးရာရသြားကာ ေမေမ့ကိုေျပးဖက္လိုက္မိသည္။

ေမေမက မခပခံုးေလးကို ျပန္ဖက္ထားရင္း•••••

"ဒီအရြယ္ရည္းစားထားတာ ဘာဆန္းလို႔လဲ သားရယ္"

"မဆန္းဘူး ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သေဘာမတူဘူး ေမေမ ဘယ္ကေကာင္နဲ႔ ဘယ္လိုျဖစ္ေနမွာကို ထိုင္ၿပီးစိတ္ပူမေနႏိုင္ဘူး နင့္ကို ျမတ္သူနဲ႔ေနရာခ်ေပးဖို႔စဥ္းစားထားၿပီးသား"

မခ မ်က္ရည္ေတြဝဲတက္လာၿပီး ေမေမ့ကိုအားကိုးသလိုေမာ့ၾကၫ့္ရင္း ေခါင္းခါျပမိ၏။

ကိုမင္းကို ေမေမလည္းမလြန္ဆန္ႏိုင္တာကို သတိရသြားေတာ့ ကို႔အတြက္ တစ္ခါေလာက္ရင္ဆိုင္ခ်င္စိတ္ျဖင့္ ကိုမင္းကိုျပန္ၾကၫ့္ကာ...

"မယူႏိုင္ဘူး ကိုကလဲြၿပီး ဘယ္သူနဲ႔မွလက္မထပ္ႏိုင္ဘူး ကိုမင္း ညီမေလးကိုဇြတ္မစီစဥ္ပါနဲ႔"

"ေမမိုးမခ"

"သား စိတ္ေအးေအးထားၿပီးစဥ္းစားစမ္း ေမေမလည္းသေဘာမတူဘူး"

"ဘယ္သူ သေဘာတူတူ မတူတူ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ဆက္လုပ္မွာပဲ နင္ အဲ့ေကာင္နဲ႔အဆက္အသြယ္ျဖတ္ မဟုတ္ရင္ငါ့အေၾကာင္းသိမယ္"

သူ ဘာလို႔အဲ့ေလာက္ထိ စိတ္တိုသြားလဲ သူ႔ကိုယ္သူမသိပါ။

အခန္းထဲကိုဝုန္းဒိုင္းက်ဲဝင္လာရင္း မခဖုန္းေလးကိုျပန္ဖြင့္ၾကၫ့္မိေတာ့ Galleryထဲမွာ တျခားေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ကိုေတြ့ေလသည္။

မခရဲ့ ရည္းစားဆိုတဲ့ေကာင္။

Koreaအဆိုေတာ္ေတြလို ႏုဖတ္ေခ်ာေမြ့ေနသၫ့္မ်က္ႏွာက သူျမင္ခဲ့ဖူးသလိုထင္မိ၏။

"ဒီေကာင့္ကို ငါျမင္ဖူးပါတယ္"

ျမင္ဖူးသည္မွာေသခ်ာသြားသည္မို႔ ဦးေနွာက္ကိုအလုပ္ေပးေတာ့လည္း သူ စဥ္းစားမရ။

ဖုန္းထဲမွာ သူမရဲ့ပံုေလးေတြလည္းပါသည္မို႔ စူးစိုက္ၾကၫ့္ရင္း ေဒါသျဖစ္လာကာ ဖုန္းကိုအိပ္ယာေပၚလႊင့္ပစ္လိုက္သည္။

သူ မေတြ့ဖူးခဲ့ေသာ အႃပံုးေတြ၊ ခ်စ္စရာအမူအယာေတြ။

သူကလဲြလို႔ တျခားသူေတြအေပၚ သူမ ႃပံုးျပ၊ ခ်စ္စရာအမူအယာေတြလုပ္ျပတတ္ၿပီး ဘာလို႔ သူ႔ကိုမွ...

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ ခေရဝိုင္.. မင္း ဘာျဖစ္လို႔ ငါ့ကိုမွလဲ"

စိတ္ေတြ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ကာ မေနႏိုင္ေတာ့သည္မို႔ ေဆးထုတ္ကို သူထုတ္ယူလိုက္သည္။

လက္ရိွအခ်ိန္မွာ ဒါေတြကသာ သူ႔ရဲ့အေဖာ္မြန္••••

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 10ဆက္ရန္

စာဖတ္သူတစ္ဦးခ်င္းစီကိုေလးစားလ်က္

#shinthant1141997